ಹೀಮಾ ದಾಸ್ ಕ್ರೀಡಾ ಭಾರತದ ನಿರ್ಮಾಣಕ್ಕೆ ಪ್ರೇರಣೆಯಾಗಬಲ್ಲಳೇ?

ಹೀಮಾ ದಾಸ್ ಕ್ರೀಡಾ ಭಾರತದ ನಿರ್ಮಾಣಕ್ಕೆ ಪ್ರೇರಣೆಯಾಗಬಲ್ಲಳೇ?

ಮೊದಲರ್ಧ ನಿಧಾನವಾಗಿಯೇ ಓಡಿದ ಹೀಮಾ ಕೊನೆಯ 100 ಮೀಟರ್ ಓಡುವಾಗ ತನ್ನ ವೇಗವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿಕೊಂಡು ಮೂರು ಜನರನ್ನು ಹಿಂದಿಕ್ಕಿ ಚಿನ್ನದ ಪದಕವನ್ನು ಭಾರತಕ್ಕೆ ಗಳಿಸಿಕೊಟ್ಟಳು. ವೀಕ್ಷಕ ವಿವರಣೆಗಾರ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಹೀರೋ ಆಗಿರುವ ಹೀಮಾ ಚಿನ್ನ ಗೆದ್ದಳು ಎಂದು ಖುಷಿಯಿಂದ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ. ಆದರೆ ಈ ಓಟ ಮುಗಿಯುವವರೆಗೂ ಆಕೆಯ ಹೆಸರೂ ಕೂಡ ಭಾರತೀಯರಿಗೆ ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.

ಕಳೆದ ವಾರವಿಡೀ ಭಾರತೀಯರನ್ನು ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದು ಹೀಮಾದಾಸರ ಸುದ್ದಿಯೇ. 20 ವರ್ಷ ವಯಸ್ಸಿನೊಳಗಿನ ಅಥ್ಲೆಟಿಕ್ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನವನ್ನು ಗಳಿಸಿ ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದ ಗೌರವವನ್ನು ಭಾರತಕ್ಕೆ ತಂದುಕೊಟ್ಟಿದ್ದು ಹೀಮಾ. ಮೂಲತಃ ಅಸ್ಸಾಮಿನವಳಾದ ಹೀಮಾ ಈ ಸಾಧನೆಯನ್ನು ಮಾಡುವಾಗ 18 ವರ್ಷವನ್ನೂ ದಾಟಿಲ್ಲ. ಬಡ ರೈತ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ ಆಕೆ 4 ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಹಿರಿಯವಳು. ಫುಟ್ಬಾಲ್ನಿಂದ ಶುರುವಾಯ್ತು ಆಕೆಯ ಕ್ರೀಡಾ ಚಟುವಟಿಕೆ. ಅಲ್ಲಿನ ಆಟೋಟಗಳ ಶಿಕ್ಷಕರ ಸಲಹೆಯಂತೆ ಅಥ್ಲೆಟಿಕ್ಸ್ ಅನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡಳು. ಮುಂದೆ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಗುರುಗಳ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನದಂತೆ ಅಸ್ಸಾಂ ನ ರಾಜಧಾನಿ ಗೌಹಾಟಿಗೆ ಬಂದು ಹೆಚ್ಚಿನ ಅಭ್ಯಾಸದಲ್ಲಿ ನಿರತಳಾದಳು. ತನ್ನ ಸಮರ್ಪಣಾ ಮನೋಭಾವ ಮತ್ತು ಬಿಟ್ಟೂ ಬಿಡದ ಪ್ರಯತ್ನಗಳಿಂದಾಗಿ ಬಲುಬೇಗ ಟ್ರಾಕ್ನಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ಸು ಸಾಧಿಸಿದ ಹೀಮಾ 2018 ರ ಕಾಮನ್ವೆಲ್ತ್ ಸ್ಪಧರ್ೆಗಳಿಗೆ ಭಾರತದ ಪರವಾಗಿ ಆಯ್ಕೆಯಾದಳು. 400 ಮೀಟರ್ ಮತ್ತು ರಿಲೇಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಸ್ಪಧರ್ಿಯಾಗಿದ್ದ ಹೀಮಾ ಬಲು ಮಹತ್ವದ್ದೇನೂ ಸಾಧಿಸಲಿಲ್ಲ ನಿಜ. ಆದರೆ ಭರವಸೆಯನ್ನಂತೂ ಹುಟ್ಟಿಸಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಳು. ಇದರ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆಯೇ ಫಿನ್ಲ್ಯಾಂಡಿನಲ್ಲಿ 20 ವರ್ಷ ವಯಸ್ಸಿನೊಳಗಿನವರ ಜಾಗತಿಕ ಸ್ಪಧರ್ೆಗಳು ನಡೆದಾಗ ಆಕೆಯನ್ನು ಯಾರೂ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ 400 ಮೀಟರ್ ಓಟದಲ್ಲಿ ಆಕೆ 51.46 ಸೆಕೆಂಡುಗಳಲ್ಲಿ ಗುರಿಯನ್ನು ಮುಟ್ಟಿ ಎಲ್ಲರನ್ನು ದಂಗು ಬಡಿಸಿಬಿಟ್ಟಳು. ಮೊದಲರ್ಧ ನಿಧಾನವಾಗಿಯೇ ಓಡಿದ ಹೀಮಾ ಕೊನೆಯ 100 ಮೀಟರ್ ಓಡುವಾಗ ತನ್ನ ವೇಗವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿಕೊಂಡು ಮೂರು ಜನರನ್ನು ಹಿಂದಿಕ್ಕಿ ಚಿನ್ನದ ಪದಕವನ್ನು ಭಾರತಕ್ಕೆ ಗಳಿಸಿಕೊಟ್ಟಳು. ವೀಕ್ಷಕ ವಿವರಣೆಗಾರ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಹೀರೋ ಆಗಿರುವ ಹೀಮಾ ಚಿನ್ನ ಗೆದ್ದಳು ಎಂದು ಖುಷಿಯಿಂದ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ. ಆದರೆ ಈ ಓಟ ಮುಗಿಯುವವರೆಗೂ ಆಕೆಯ ಹೆಸರೂ ಕೂಡ ಭಾರತೀಯರಿಗೆ ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಹೀಮಾ 52 ಸೆಕೆಂಡುಗಳೊಳಗೆ ಭಾರತದ ಮನೆ-ಮನೆ ಮುಟ್ಟಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಳು. ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಅಥ್ಲೆಟಿಕ್ಸ್ನಲ್ಲಿ ಭಾರತಕ್ಕೊಂದು ವಲ್ಡರ್್ ಚಾಂಪಿಯನ್ ಹೀಮಾ ರೂಪದಲ್ಲಿ ದೊರೆತಿದ್ದರು. ಬಹುಶಃ ಚಿನ್ನವಷ್ಟನ್ನೇ ಗೆದ್ದಿದ್ದರೆ ಭಾರತೀಯರು ಅಷ್ಟು ಪ್ರಭಾವಕ್ಕೊಳಗಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಆಕೆಗೆ ಪದಕವನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ಭಾರತದ ರಾಷ್ಟ್ರಗೀತೆಯನ್ನು ಹಾಡಿಸುವಾಗ ಆಕೆಯ ಕಂಗಳಿಂದ ಹರಿದುಹೋದ ಆನಂದಭಾಷ್ಪ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಮೂಕ ವಿಸ್ಮಿತರನ್ನಾಗಿಸಿತ್ತು. ಹೀಮಾಳ ಹೃದಯದೊಳಗೆ ಬೆಚ್ಚಗೆ ಅಡಗಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ದೇಶಪ್ರೇಮ ಕಂಗಳ ಮೂಲಕ ಹನಿ-ಹನಿಯಾಗಿ ಉದುರುತ್ತಿತ್ತು. ಇಷ್ಟೂ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಸಿನಿಮಾ ಪರದೆಯ ಮೇಲೆ ಮೆರೆದು, ಅವಕಾಶ ಸಿಕ್ಕಾಗಲೆಲ್ಲ ಭಾರತವನ್ನು ದೂಷಿಸುವ ಶಾರುಖ್, ಅಮೀರ್ ಖಾನ್ನಂತವರೆಲ್ಲಾ ಹೀಮಾದಾಸಳೆದುರು ತಲೆ ತಗ್ಗಿಸಿ ನಿಲ್ಲಬೇಕು. ದೇಶ ಭಕ್ತಿಯ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳದ ಇಂಥವರು ತಮ್ಮ ಕೀತರ್ಿಯೆಲ್ಲವನ್ನು ಹೀಮಾದಾಸಳ ಪದತಲಕ್ಕೆ ಹಾಕಿ ಸಾಷ್ಟಾಂಗವೆರಗುವುದೊಳಿತು.

9

ಅತ್ತ ಹೀಮಾ ಚಿನ್ನವನ್ನು ಗೆದ್ದರೆ ಇತ್ತ ನಾವು ಭಾರತೀಯರೆನಿಸಿಕೊಂಡವರು ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆವು ಗೊತ್ತೇ? ಗೂಗಲ್ನಲ್ಲಿ ಹೀಮಾಳ ಜಾತಿಯನ್ನು ಹುಡುಕಾಡುತ್ತಾ ಕುಳಿತಿದ್ದೆವು. ರಾಷ್ಟ್ರಗೀತೆಯನ್ನು ಕೇಳಿ ಭಾವೋದ್ವೇಗಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದ, ಭಾರತದ ರಾಷ್ಟ್ರಧ್ವಜ ಎತ್ತರದಲ್ಲಿ ಹಾರುವುದನ್ನು ಕಣ್ತುಂಬಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದು ತಿಣುಕಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಹೀಮಾ ಎಂಬ ಆ ಹಿವಾಲಯದೆದುರು ಆಕೆಯ ಜಾತಿಯನ್ನು ಹುಡುಕಿದ ನಾವು ಮಣ್ಣಿನ ಹೆಂಟೆಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಕಡೆಯಾಗಿಬಿಟ್ಟೆವು. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಅಮರಿಕೊಂಡಿರುವ ಕೆಟ್ಟ ರೋಗ ಇದು. ಪಿ ವಿ ಸಿಂಧು ಬ್ಯಾಡ್ಮಿಂಟನ್ನಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ಸು ಸಾಧಿಸಿದಾಗಲೂ ನಾವು ಹೀಗೆಯೇ ಮಾಡಿದೆವು. ಜಾತಿಯೆನ್ನುವುದು ಹಿಂದೆಂದಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ನಮ್ಮನ್ನು ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ. ಇದು ಹಿಂದಿನ ಶತಮಾನಗಳಿಂದ ಹರಿದು ಬಂದದ್ದಾಗಿರಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ. ಹಾಗೆ ಹಳೆಯ ಗುಂಗು ಯಾವುದಾದರೂ ಇದ್ದರೆ ಅದು ಇಳಿದು ಹೋಗಲೇಬೇಕು. ಇದು ನಮ್ಮ ಹೆಗಲನ್ನೇರಿರುವಂತಹ ಹೊಸ ಸಮಸ್ಯೆಯೇ. ಬಹುಶಃ ಭಾರತದ ಮಾಧ್ಯಮಗಳ ಕೊಡುಗೆಯೂ ಇದಕ್ಕೆ ಸಾಕಷ್ಟಿದೆ. ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಬ್ಬನ ತಪ್ಪನ್ನು ಆತ ಯಾವ ಜಾತಿಯವನೆಂಬ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಪ್ರಕಟಿಸುವುದೋ ಬೇಡವೋ ಎಂದು ನಿಶ್ಚಯಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅತ್ಯಾಚಾರಕ್ಕೊಳಗಾದ ಅಸೀಫಾ ಮುಸಲ್ಮಾನ್ ಮತ್ತು ಅತ್ಯಾಚಾರದ ಆರೋಪಕ್ಕೊಳಗಾದ ವ್ಯಕ್ತಿ ಹಿಂದೂ. ಆ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ವ್ಯಾಪಕ ಪ್ರಚಾರ ಪಡೆದುಕೊಂಡ ಪ್ರಕರಣ, ಗೀತಾ ಎಂಬ ಬಾಲಕಿಯ ಮೇಲೆ ಮುಸಲ್ಮಾನ ತರುಣ ಅತ್ಯಾಚಾರ ನಡೆಸಿದಾಗ ಸುದ್ದಿಯಾಗಲೇ ಇಲ್ಲ. ಗುಜರಾತಿನಲ್ಲಿ ಏಟು ತಿಂದವ ದಲಿತನೆಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ಚುರುಕಾದಷ್ಟು ಕೇರಳದಲ್ಲಿ ಕೊಲೆಗೊಳಗಾದವನು ಮೇಲ್ವರ್ಗದವನೆಂಬ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಚಕಾರವೆತ್ತುವುದಿಲ್ಲ. ಸತ್ಯ ಜಾತಿಯ ಡಬರಿಯೊಳಗೆ ಹೂತು ಹೋಗುವುದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಒಪ್ಪಬಹುದಾದ ಸಂಗತಿಯಲ್ಲ.

ಹೀಮಾಳ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಜಾತಿ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದ್ದೇ ಅಸಹ್ಯವಾಗಿ ಕಾಡುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ ಅಥ್ಲೆಟಿಕ್ಸ್ ಫೆಡರೇಶನ್ ಆಫ್ ಇಂಡಿಯಾ ಆಕೆಗೆ ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಬರುವುದಿಲ್ಲವೆಂದು ಟ್ವೀಟ್ ಮಾಡಿ ಮತ್ತೊಂದಷ್ಟು ಗೊಂದಲವನ್ನು ಹುಟ್ಟು ಹಾಕಿತು. ನರೇಂದ್ರಮೋದಿ ಪ್ರಧಾನಿಯಾದ ನಂತರವೂ ಇಂಥದ್ದೊಂದು ಹ್ಯಾಂಗ್ ಓವರ್ನಿಂದ ಹೊರಗೆ ಬರಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದೇ ದುರದೃಷ್ಟಕರ ಸಂಗತಿ. ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಕಲಿತವರು ಮಾತ್ರ ಬುದ್ಧಿವಂತರು, ಆಳಲು ಯೋಗ್ಯರು, ಭಾರತವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಸಾಮಥ್ರ್ಯ ಉಳ್ಳವರು ಎಂಬೆಲ್ಲಾ ಮೌಢ್ಯವನ್ನು ಅದ್ಯಾರು ತುಂಬಿಬಿಟ್ಟರೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಅಥ್ಲೆಟಿಕ್ಸ್ ಫೆಡರೇಶನ್ ಹೀಮಾಳಿಗೆ ಸಲೀಸಾಗಿ ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಮಾತನಾಡಲು ಬರಲಿಲ್ಲವೆಂದರೂ ಆಕೆ ಚಿನ್ನ ಗೆದ್ದಿರುವುದು ಹೆಮ್ಮೆ ತಂದಿದೆ ಎಂದು ಟ್ವೀಟ್ ಮಾಡಿರುವುದನ್ನು ಎಂತಹ ಸಭ್ಯನೂ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲಾರ. ಟ್ರಾಕ್ನಲ್ಲಿ ಓಡುವುದಕ್ಕೆ ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಅದೇಕೆ ಬೇಕು ಎಂಬುದು ಫೆಡರೇಶನ್ಗೆ ಗೊತ್ತಿರಬೇಕು. ಭಾರತವು ಆಟಗಳಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಸಾಧನೆ ತೋರಿಸಬೇಕೆಂದರೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಹಣ ಬೇಕಿಲ್ಲ, ದೊಡ್ಡ ಹೆಸರಿನ ತರಬೇತುದಾರರು ಬೇಕಿಲ್ಲ, ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳು ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದ್ದಿರಬೇಕೆಂದಿಲ್ಲ ಆದರೆ ಕ್ರೀಡಾ ಪ್ರಾಧಿಕಾರದ ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ತಲೆ ನೆಟ್ಟಗಿದ್ದರೆ ಸಾಕು ಅಷ್ಟೇ.

Narendra Modi, Rajyavardhan Singh Rathore

ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಸಮಸ್ಯೆಯಿರೋದು ಅಧಿಕಾರಿಗಳದ್ದೇ. ಅನೇಕ ಬಾರಿ ದೊಡ್ಡ-ದೊಡ್ಡ ಟೂರ್ನಮೆಂಟುಗಳಿಗೆ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡುವಾಗ ತಮಗೆ ಬೇಕಾದವರನ್ನೇ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡುವ ಇಂತಹ ಸ್ವಾಥರ್ಿ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಿಂದಾಗಿಯೇ ದೇಶದ ಕ್ರೀಡಾ ಮಟ್ಟ ಕುಸಿದಿರುವುದು. ನರೇಂದ್ರಮೋದಿ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದ ನಂತರವೇ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಭಾರತದ ಕ್ರೀಡಾ ಯೋಜನೆಯ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ತಯಾರು ಮಾಡಿ ಅದಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ರೂಪುಗೊಳಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಪಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಕ್ರಿಕೆಟ್, ಹಾಕಿಯಂತಹ ಪ್ರಖ್ಯಾತ ಆಟಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ಇತರೆ ಆಟಗಳನ್ನು ಆಡುವುದೂ ಬಿಡಿ ಅವುಗಳ ಪರಿಚಯವೂ ನಮಗಿಲ್ಲ. ಚೀನಾದಲ್ಲಿ ಒಲಿಂಪಿಕ್ಸ್ಗಳು ನಡೆದಾಗ ಭಾರತ 35% ನಷ್ಟು ಆಟಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿತ್ತು. ಮೋದಿ ರಾಜ್ಯವರ್ಧನ್ ರಾಥೋಡ್ರ ಮೂಲಕ ಪ್ರತಿ ಕ್ರೀಡೆಯಲ್ಲೂ ಆಸಕ್ತಿ ತೋರುವಂತಹ ಯೋಜನೆ ರೂಪಿಸಿಯೇ ಖೇಲೋ ಇಂಡಿಯಾ ಎನ್ನುವ ಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ಜಾರಿಗೆ ತಂದಿದ್ದರು. ಇದರ ಅಡಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಟಾಗರ್ೆಟ್ ಒಲಿಂಪಿಕ್ ಎನ್ನುವ ಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ಜೋಡಿಸಿದ್ದು. ಬರಲಿರುವ ಒಲಿಂಪಿಕ್ಗಳಲ್ಲಿ ಪದಕ ಗೆಲ್ಲಬಹುದಾದ ಆಟಗಾರರನ್ನು ಈಗಲೇ ಗುರುತಿಸಿ ಅವರಿಗೆ ಸೂಕ್ತವಾದ ತರಬೇತಿ ನೀಡುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಆರಂಭಿಸಿಯಾಗಿದೆ. ಹೀಗೆ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಲು ಐಎಎಸ್ ಅಧಿಕಾರಿಗಳನ್ನು ನೇಮಿಸಿಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ ಪಿ.ಟಿ ಉಷಾ, ಪ್ರಕಾಶ್ ಪಡುಕೋಣೆಯಂತಹ ರಾಷ್ಟ್ರದ ಕೀತರ್ಿ ಪತಾಕೆಯನ್ನು ಮುಗಿಲೆತ್ತರಕ್ಕೆ ಏರಿಸಿದ್ದ ಕ್ರೀಡಾಪಟುಗಳನ್ನೇ ಸೇರಿಸಿ ಸಮಿತಿ ರಚಿಸಲಾಗಿದೆ. ದೊಡ್ಡ-ದೊಡ್ಡ ಜಾಗತಿಕ ಕ್ರೀಡಾ ಮೇಳಗಳನ್ನು ಆಯೋಜಿಸಲೆಂದೇ ದೇಶದ ನಾಲ್ಕಾರು ಕಡೆ ಬಲು ವಿಸ್ತಾರದ ಕ್ರೀಡಾಂಗಣವನ್ನು ನಿಮರ್ಿಸುವ ಬದಲು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಆಡಲು ಸಿಗುವಂತಹ ಚಿಕ್ಕ-ಚಿಕ್ಕ ಕ್ರಿಡಾಂಗಣಗಳನ್ನು ತಾಲೂಕು ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ನಿಮರ್ಿಸಬೇಕೆಂಬ ಕಲ್ಪನೆ ಅವರಿಗಿದೆ. ಆಟಗಾರರ ದೈಹಿಕ ಕ್ಷಮತೆಯನ್ನು ಕಾಪಾಡುವ ತರಬೇತಿಯನ್ನು ನೀಡುವುದಲ್ಲದೇ ಅವರಿಗೆ ಆಹಾರದ ವಿಚಾರದಲ್ಲೂ ಸೂಕ್ತ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ಮಾಡುತ್ತಾ ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಸಾಕಷ್ಟು ಹಣವನ್ನು ಮೀಸಲಿಡಲು ನಿರ್ಧರಿಸಲಾಗಿದೆ. ತರಬೇತುದಾರರಿಗೆ ಕೊಡಬೇಕಾದ ವೇತನವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿ ಅವರು ಸಂಪೂರ್ಣ ಸಮಯವನ್ನು ತರಬೇತಿಗೇ ಮೀಸಲಿಡುವಂತೆ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತಿದೆ.

ಎಲ್ಲಕ್ಕೂ ದೊಡ್ಡ ಸಮಸ್ಯೆಯೆಂದರೆ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಕ್ರೀಡೆಗಳಿಗೆ ಒಟ್ಟಾರೆ ಪ್ರಾಶಸ್ತ್ಯವಿಲ್ಲ. ವಿದ್ಯಾಥರ್ಿಗಳು ಒಮ್ಮೆ ಹತ್ತನೇ ತರಗತಿಗೆ ಬಂದುಬಿಟ್ಟರೆಂದರೆ ಪಾಠವೊಂದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಉಳಿದುದೆಲ್ಲದರಿಂದಲೂ ಗಮನವನ್ನು ತೆಗೆದುಬಿಡಬೇಕೆಂದು ತಾಕೀತು ಮಾಡುತ್ತೇವೆ. ಅಲ್ಲಿಂದ ಮುಂದೆ ದ್ವಿತೀಯ ಪಿಯುಸಿ, ಆನಂತರ ಪದವಿ ಅಧ್ಯಯನ. ಯಾವ ಹೊತ್ತಲ್ಲೂ ಕೂಡ ಆಟ ಮುಖ್ಯವಾಹಿನಿಯಲ್ಲಿರುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ಸಕರ್ಾರಗಳು ವಿಶೇಷ ಮುತುವಜರ್ಿ ವಹಿಸಿ ಶಾಲಾ ಸಮಯದಲ್ಲಿಯೇ ಪಾಠದಷ್ಟೇ ಆಟಕ್ಕೂ ಗಮನ ಕೊಡುವಂತಹ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ರೂಪಿಸುವುದೊಳಿತು. ಆಗ ಮಾತ್ರ ಬಲಾಢ್ಯವಾದ ದೇಹವನ್ನು ಮತ್ತು ಸದೃಢವಾದ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಹೊಂದಲು ಸಾಧ್ಯ. ಕ್ರೀಡಾ ಮಂತ್ರಿ ರಾಜ್ಯವರ್ಧನ್ ರಾಥೋಡ್ ಹಮ್ ಫಿಟ್ ತೊ ಇಂಡಿಯಾ ಫಿಟ್ ಎಂಬ ಸವಾಲನ್ನು ದೇಶದ ಜನತೆಗೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇ ಅದಕ್ಕೆ. ದೇಹವನ್ನು ಬಲಾಢ್ಯಗೊಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನು ಭಾರತೀಯರು ಮಾಡಲಿಲ್ಲವೆಂದರೆ ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದ ಕ್ರೀಡೆಗಳಲ್ಲಿ ನಾವು ಪದಕಗಳನ್ನು ಗಳಿಸುವುದು ಸುಲಭವಿಲ್ಲ. ಜಪಾನ್, ಸಿಂಗಪುರ, ಚೀನಾ ಇಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಬೇಗನೇ ಎದ್ದು ಜಾಗಿಂಗ್, ಸೈಕ್ಲಿಂಗ್, ಕ್ಯಾನೋಯಿಂಗ್, ಮಾಡುವ ತರುಣ-ತರುಣಿಯರನ್ನು ಕಂಡಾಗ ಎಂಥವರಿಗೂ ಅಚ್ಚರಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮ ಕಥೆ ಬೇರೆ. ರಾತ್ರಿ 2 ಗಂಟೆಯವರೆಗೆ ಫೇಸ್ಬುಕ್, ವಾಟ್ಸಪ್ಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಲ ಕಳೆದು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ 8.30 ರವರೆಗೆ ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಉರುಳಾಡುತ್ತಾ ತಿಂದಿದ್ದನ್ನು ಅರಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದೇ ಯಾವ ಕೆಲಸಕ್ಕೂ ಸಮರ್ಥರಲ್ಲದ ಜೀವವಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ. ಹೀಗಾಗಿಯೇ ಕ್ರೀಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಪದಕ ಬರದೇ ಹೋದಾಗ ಯಾರೊಬ್ಬರನ್ನೂ ದೂಷಿಸುವುದು ಪರಿಹಾರವಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ದೇಹವನ್ನು ಬಲಾಢ್ಯಗೊಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ನಿರ್ಣಯವಷ್ಟೇ ಅದಕ್ಕೆ ಪರಿಹಾರವಾಗಬಲ್ಲದು.

ಹೀಮಾದಾಸ್ ನಮಗೊಂದು ಪ್ರೇರಣೆಯಾಗಲಿ. ಭಾರತ ಪದಕಗಳ ಒಡೆಯನಾಗಲಿ.

ದಕ್ಷಿಣದ ಯಾತ್ರೆಗೆಂದು ಬಂದ ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಭಾರತದ ಒಟ್ಟಾರೆ ಸ್ಥಿತಿಗತಿಗಳನ್ನು ಕಂಡು ನೊಂದರು. ಬೆಂದು ಹೋದರು. ಸಮುದ್ರಕ್ಕೆ ಜಿಗಿದು ಬಂಡೆಯ ಮೇಲೂ ಕುಳಿತರು. ತಾಯಿ ಭಾರತಿಯ ವೈಭವದ ಕನಸನ್ನು ಕಂಡು ಅದೆಷ್ಟು ಕಣ್ಣೀರಿಟ್ಟರೋ ದೇವರೇ ಬಲ್ಲ. ಆಗಲೇ ಸ್ವಾಮಿಜಿಗೆ ಪಶ್ಚಿಮ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲೊಂದು ಹೊಳಪು ಕಂಡಿತು. ಸ್ವಾಮೀಜಿ ತಮ್ಮ ಅದಾಗಲೇ ಒಳಗಿಂದೊಳಗೇ ಕ್ಷೀಣಪ್ರಾಣವಾಗಿದ್ದ ದೇಹವನ್ನು ಅಮೇರಿಕಾಗೆ ಹೊತ್ತೊಯ್ಯಲು ಸಜ್ಜಾಗಿದ್ದು. ಅದೊಂದು ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿ ವೈಭವದ ದರ್ಶನವಷ್ಟೇ.

ಸ್ವಾಮಿ ವಿವೇಕಾನಂದರು ದೇಹತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿ 115 ವರ್ಷಗಳೇ ಕಳೆದುಹೋದವು. ಅದೊಂದು ಅಪೂರ್ವವಾದ ಚೇತನವಾಗಿತ್ತು ಎಂದರೆ ಬಹುಶಃ ಕ್ಲೀಶೆಯಾದೀತು. ಅವರಿಲ್ಲದೇ ಹೋಗಿದ್ದರೆ ಇಂದಿನ ಭಾರತ ಹೇಗಿದ್ದಿರಬಹುದೆಂದು ಊಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದೂ ಕಷ್ಟ. ಅನೇಕ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ರಾಷ್ಟ್ರದ ಕೈಂಕರ್ಯವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದ ಪುಣ್ಯಾತ್ಮ ಆತ. ಧರ್ಮದ ವಿಚಾರಕ್ಕೆ ಬಂದರೆ ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ ಮಿಷನರಿಗಳು ವಿವೇಕಾನಂದರ ಹೆಸರನ್ನೆತ್ತಿದ್ದರೆ ಇಂದಿಗೂ ಉರಿದು ಬೀಳುತ್ತಾರೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಆತ ಬರಿ ಭೌತಿಕವಾಗಿ ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ನರನ್ನು ಝಾಡಿಸಲಿಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ ಕ್ರಿಸ್ತಾನುಯಾಯಿಗಳನ್ನು ಮಾನಸಿಕವಾದ ಪರಿವರ್ತನೆಗೆ ಒಳಪಡಿಸಿದರು. ದೇಶದ ವಿಚಾರಕ್ಕೆ ಬಂದರಂತೂ ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಹೊಸದೊಂದು ಕ್ರಾಂತಿಯನ್ನೇ ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟರು. ಧರ್ಮ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತೇನೆಂದು ನಂಬಿ ಅರಿವಿಲ್ಲದಂತೆ ತಮಸ್ಸಿಗೆ ಜೋತು ಬಿದ್ದಿದ್ದ ಭಾರತೀಯರನ್ನು ಇತರರ ಸೇವೆಯೇ ಧರ್ಮ ಮಾರ್ಗವೆಂದು ಒಪ್ಪಿಸಿದ ವಿವೇಕಾನಂದರು ಹೊಸದೊಂದು ಶಕ್ತಿ ಚೈತನ್ಯವನ್ನು ರಾಷ್ಟ್ರಕ್ಕೇ ತುಂಬಿಬಿಟ್ಟರು. ಬಹುಶಃ ಅವರು ಬಿತ್ತಿದ ಬೀಜ ಇಂದು ಹೆಮ್ಮರವಾಗಿ ಫಲ ಕೊಡುತ್ತಿದೆ. ಬ್ರಿಟೀಷರ ವಿರುದ್ಧದ ಆಂದೋಲನಕ್ಕೂ ಸ್ವಾಮೀಜಿಯವರ ಕೊಡುಗೆ ಅಪರಂಪಾರ. ಮೂವತ್ತೊಂಭತ್ತೂವರೆ ವರ್ಷ ಮಾತ್ರ ಬದುಕಿದ ಒಬ್ಬ ತ್ಯಾಗಿ ಏನೆಲ್ಲ ಸಾಧಿಸಬಹುದೆಂಬುದಕ್ಕೆ ವಿವೇಕಾನಂದರು ಜೀವಂತ ಉದಾಹರಣೆ. ಇನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ ಅಕ್ಕ ನಿವೇದಿತಾ ಹೇಳುವಂತೆ ರಾಮಕೃಷ್ಣ ಪರಮಹಂಸರು 5000 ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದಿನ ಭಾರತದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಯಾದರೆ ಸ್ವಾಮಿ ವಿವೇಕಾನಂದರು ಭವಿಷ್ಯದ 1500 ವರ್ಷಗಳ ಭಾರತದ ಪ್ರತಿನಿಧಿ. ಆದರೂ ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ಮಾತ್ರ ಹಾಗೆಯೇ ಉಳಿದುಬಿಡುತ್ತದೆ. ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಅಷ್ಟು ಚಿಕ್ಕ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ದೇಹತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿದ್ದಾದರೂ ಏಕೆ?!

2

ಮಾಡಿಬಿಡುತ್ತಾರಾ? ಅಂತ ಅನೇಕರು ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಎಂದಿಗೂ ಸ್ವಾಮಿ ವಿವೇಕಾನಂದರು ಮಾಡಿರುವ ತೀವ್ರತರವಾದ ಕೆಲಸವನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ಐದು ಮುಕ್ಕಾಲು ಅಡಿಯಷ್ಟು ಎತ್ತರ ಇದ್ದ 170 ರಿಂದ 220 ಪೌಂಡ್ಗಳ ನಡುವೆ ತೂಗುತ್ತಿದ್ದ ಚೌಕಭುಜ, ಅಗಲವಾದ ಎದೆ, ಭೀಮಕಾಯವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದ, ಎಲ್ಲ ಆಟಗಳಿಗೂ ಒಗ್ಗಬಹುದಾದ ಬಲವಾದ ಮಾಂಸಖಂಡಗಳುಳ್ಳ ಬಾಹುಗಳನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದ. ಬಲವಾದ ದವಡೆಯುಳ್ಳ ಗೋಧಿ ಬಣ್ಣದ ಇರಿಯುವ ಕಂಗಳು ಮತ್ತು ಕಮಲದ ಎಸಳುಗಳಂತ ಕಣ್ ರೆಪ್ಪೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದ ಸ್ವಾಮಿ ವಿವೇಕಾನಂದ ನರೇಂದ್ರನಾಗಿದ್ದಾಗ ಬಲು ಬಲಿಷ್ಠನೇ ಆಗಿದ್ದ. ಅವರ ತಾಯಿಯ ಮಾತನ್ನೇ ಒಪ್ಪಬೇಕೆನ್ನುವುದಾದರೆ ರೋಗಗಳಿಗೀಡಾಗಿ ಸತ್ತು ಶವಸಂಸ್ಕಾರವೂ ಮಾಡಲು ಗತಿಯಿಲ್ಲದ 40 ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಶವಗಳಿಗೆ ಮುಕ್ತಿಕಾಣಿಸಿದ್ದವ ಈ ಪುಣ್ಯಾತ್ಮ. ಮಲಗಿದೊಡನೆ ನಿದ್ದೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಬೆಳಗಿನ ಜಾವ ಬಲುಬೇಗ ಹಾಸಿಗೆ ಬಿಟ್ಟೇಳುತ್ತಿದ್ದ. ಊಟಕ್ಕೆ ಕುಳಿತರೆ ಆತ ಜೀಣರ್ಿಸಿಕೊಳ್ಳದ ವಸ್ತುವೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ರಾಮಕೃಷ್ಣರ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ ದಪ್ಪ ರೊಟ್ಟಿ ವಿಶೇಷ ಬಗೆಯ ಸಾರುಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ ಅವರಿಗೆ ಬಡಿಸಬೇಕಿತ್ತಂತೆ. ಯೌವ್ವನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮೆ ಮಲೇರಿಯಾದಿಂದ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಹೋಗುವುದನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡದ್ದು ಬಿಟ್ಟರೆ ದೀರ್ಘಕಾಲದ ಅನಾರೋಗ್ಯ ನರೇಂದ್ರನನ್ನು ಕಾಡಿದ್ದೇ ಇಲ್ಲ. ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ತಲೆನೋವು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡದ್ದು ತಂದೆ ವಿಶ್ವನಾಥ ದತ್ತ ಅಕಾಲ ಮೃತ್ಯುವಿಗೆ ಒಳಗಾದಾಗ. ಆಗ ಶುರುವಾಗಿದ್ದು ಮೈಗ್ರೇನ್. ಈ ಸಹಿಸಲಾಗದ ತಲೆನೋವು ಮುಂದೆ ನರೇಂದ್ರ ಜಗದ್ವಿಖ್ಯಾತನಾಗಿ ಮರಳಿ ಬಂದ ನಂತರವೂ ಕಾಡುತ್ತಲಿತ್ತು. ಇಡಿಯ ಮನೆಯ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಹೊತ್ತ ಈ ತರುಣ ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಜರ್ಝರಿತನಾಗಿದ್ದ. ರಾಮಕೃಷ್ಣರ ದೇಹತ್ಯಾಗವಾದ ನಂತರವಂತೂ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆ ಹೆಚ್ಚಿತು. ಮನೆ ಬಿಟ್ಟು ಬಂದ ತರುಣರನ್ನು ಅಧ್ಯಾತ್ಮ ಮಾರ್ಗದಿಂದ ವಿಮುಖವಾಗದಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಸ್ವತಃ ರಾಮಕೃಷ್ಣರೇ ವಗರ್ಾಯಿಸಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಅಷ್ಟೂ ಜನರನ್ನು ಸಲಹಬಲ್ಲಷ್ಟು ಭೌತಿಕ ಸಂಪತ್ತು ಯಾರ ಬಳಿಯೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಒಂದೆಡೆ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಬೇಕಾದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ. ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ ಸಾಧನೆಯಲ್ಲಿ ಕಿಂಚಿತ್ತೂ ಕೊರತೆಯಾಗದಂತೆ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ಮಾಡಬೇಕಾದ ಸವಾಲು. ಇವು ಸ್ವಾಮಿಜಿಯೇ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಬಾರಾನಗರ್ನಲ್ಲಿ ಇರುವಾಗ ಊಟಕ್ಕೂ ಗತಿಯಿರಲಿಲ್ಲ. ಅಕ್ಕಿ, ಜೊತೆಗೆ ಒಂದಷ್ಟು ಬೇವಿನ ಸೊಪ್ಪು. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ 4 ಗಂಟೆಗೆ ಧ್ಯಾನಕ್ಕೆ ಕುಳಿತರೆಂದರೆ ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಸಂಜೆಯಾದುದ್ದೇ ತಿಳಿಯುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಬೌದ್ಧಿಕ ಸ್ತರದಲ್ಲಿ ಸೋದರ ಸಂನ್ಯಾಸಿಗಳನ್ನು ಉನ್ನತ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿರಸಬೇಕಾದ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯೂ ಸ್ವಾಮೀಜಿಯದ್ದೇ ಆಗಿತ್ತು. ಹೀಗಾಗಿ ಅಧ್ಯಯನ, ಅಧ್ಯಾಪನ ಇವುಗಳಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಅವರು ಸದಾ ಎಚ್ಚರದಿಂದಿರಬೇಕಿತ್ತು. ಈ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲೇ ಅವರಿಗೆ ಅಮರಿಕೊಂಡ ಕಾಯಿಲೆ ಜ್ವರ. ಊಟಕ್ಕೇ ಗತಿಯಿಲ್ಲದವರಿಗೆ ಜ್ವರ ಬಂತೆಂದರೆ ಸ್ಥಿತಿ ಹೇಗಿದ್ದಿರಬಹುದು ಊಹಿಸಿ! ತೀವ್ರತರವಾಗಿ ಅನಾರೋಗ್ಯಕ್ಕೆ ತುತ್ತಾದ ಸ್ವಾಮೀಜಿಯನ್ನು ಕಂಡು ಸೋದರ ಸನ್ಯಾಸಿ ಪ್ರೇಮಾನಂದರು ಬಿಕ್ಕಿ ಬಿಕ್ಕಿ ಅತ್ತಿದ್ದರಂತೆ. ಆಗ ತರುಣ ಸಂನ್ಯಾಸಿ ಏನೆಂದು ಹೇಳಿದ್ದ ಗೊತ್ತೇ ‘ಅಳಬೇಡ; ಈಗಲೇ ನಾನು ಸಾಯುವುದಿಲ್ಲ. ಬಹಳ ಕೆಲಸ ಬಾಕಿ ಇದೆ. ಮುಗಿಸಿಯೇ ಸಾಯೋದು’ ಅಂತ. ನಾವೆಲ್ಲ ಅಂದುಕೊಂಡಂತೆ ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಮುವತ್ತೊಂಭತ್ತು ವರ್ಷಕ್ಕೆ ತೀರಿಕೊಂಡಿದ್ದಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಇಚ್ಛಾಮರಣಿಯಾಗಿ ತಾವೇ ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿದರು. ಬಾರಾನಗರ್ನ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಅಮರಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಜ್ವರ ಸ್ವಾಮೀಜಿಯವರನ್ನು ಕೊನೆಯವರೆಗೂ ಕಾಡಿದೆ. ಅದರೊಟ್ಟಿಗೆ ಅದೇ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ಆಮಶಂಕೆ ಶುರುವಾಯ್ತು. ಪರೀಕ್ಷೆ ಮಾಡಿದ ವೈದ್ಯರು ರೋಗಕ್ಕೆ ಗುರುತಿಸಿದ ಕಾರಣವೇನು ಗೊತ್ತೇ? ಮೀನು-ಮಾಂಸ ತಿನ್ನುವ ಅಭ್ಯಾಸವಿದ್ದ ಸ್ವಾಮಿ ವಿವೇಕಾನಂದರು ಅವೆಲ್ಲವನ್ನು ತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿ ಅತ್ಯಂತ ಕಠಿಣವಾದ ಆಹಾರ ಪದ್ಧತಿಗೆ ಸಾಧನೆಯ ನೆಪದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ದೇಹವನ್ನು ಒಗ್ಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಕೆಲವು ಅಯೋಗ್ಯರಿಗೆ ವಿವೇಕಾನಂದರಲ್ಲಿ ತಿಂಡಿಪೋತ ಕಾಣುತ್ತಾನೆ. ಸಾಧನೆಯ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಬುದ್ಧ ಮಧ್ಯಮ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಬೋಧಿಸಿದಾಗಲೂ ಅನೇಕರು ಬುದ್ಧನ ಕುರಿತಂತೆ ಹೀಗೇ ಹೇಳಿದ್ದರು. ಅಲ್ಲಿರುವಾಗಲೇ ಸ್ವಾಮೀಜಿಗೆ ಉರಿ ಮೂತ್ರ ಸಮಸ್ಯೆ ಶುರುವಾಗಿತ್ತು. ಟಾನ್ಸಿಲೈಟೀಸ್ ಮತ್ತು ಅಜೀರ್ಣ ರೋಗ ಹೊಸದಾಗಿ ಸೇರ್ಪಡೆಯಾಗಿತ್ತು. ಜೀವನದ್ದುದ್ದಕ್ಕೂ ಸಮಸ್ಯೆಯಾಗಿ ಕಾಡಿದ್ದ ಕಿಬ್ಬೊಟ್ಟೆ ನೋವೂ ಕೂಡ ಇದೇ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಆರಂಭಗೊಂಡಿದ್ದು. ನೆನಪಿಡಿ. ಇವಿಷ್ಟೂ ಕಾಯಿಲೆಗಳಿಂದ ಸ್ವಾಮಿಜಿ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಅವರಿನ್ನೂ ಚಿಕಾಗೋ ಸರ್ವಧರ್ಮ ಸಮ್ಮೇಳನಕ್ಕೆ ಕಾಲಿಟ್ಟಿರಲಿಲ್ಲ!

ಇಂಥ ಸವಾಲಿನ ದೇಹವನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಪರಿವ್ರಾಜಕರಾಗಿ ಯಾತ್ರೆಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದ ಸ್ವಾಮೀಜಿ ದಾರಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನೆದುರಿಸಿದರು. ಆದರೆ ಎಲ್ಲಿಯೂ ಅದು ಇತರರಿಗೆ ಬಾಧೆಯಾಗದಂತೆ ನೋಡಿಕೊಂಡರು. ಅವರು ತಿರುಗಾಟಕ್ಕೆ ಹೊರಟಾಗಿನ ದಾಖಲೆಗಳನ್ನು ನೀವೇನಾದರೂ ಓದಿದರೆ ಸ್ವಾಮೀಜಿಯ ದೇಹ ಅದಾಗಲೇ ಇಷ್ಟು ಜರ್ಝರಿತವಾಗಿತ್ತೆನ್ನುವುದನ್ನು ಒಪ್ಪಲಾರಿರಿ. ಈ ಯಾತ್ರಯೆ ಹೊತ್ತಲ್ಲೇ ಸ್ವಾಮೀಜಿಗೆ ಬೆನ್ನಹುರಿಯ ಆಳದ ನೋವು ಶುರುವಾಗಿದ್ದು. ಹೃಷೀಕೇಶದಲ್ಲಿ ಮಲೇರಿಯಾದಿಂದ ಬಳಲಿದ ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಉಳಿಯುವುದೇ ಅನುಮಾನವೆಂದು ಜೊತೆಗಾರರು ಕಣ್ಣೀರಿಟ್ಟಾಗಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ ಸ್ವಾಮೀಜಿಗೆ ಆರೋಗ್ಯ ತಪ್ಪಿದುದರ ಲಾಭವೇನು ಗೊತ್ತೇ? ಮುಂದೆ ವಿಶ್ವವಿಖ್ಯಾತ ವಿವೇಕಾನಂದ ತನ್ನ ಶಿಷ್ಯನಿಗೆ ಆದೇಶ ಕೊಟ್ಟು ಸಾಧುಗಳ ಆರೋಗ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಲೆಂದೇ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯೊಂದನ್ನು ತೆರೆಯಲು ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿದರು. ಇಂದಿಗೂ ಹರಿದ್ವಾರದ ಕನ್ಖಲ್ನಲ್ಲಿ ರಾಮಕೃಷ್ಣ ಮಿಷನ್ ಕಟ್ಟಿರುವಂತಹ ಆಸ್ಪತ್ರೆ ಸಾಧುಗಳಿಗೆ ಉಚಿತ ಮತ್ತು ಪ್ರೇಮಪೂರ್ಣ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿದೆ. ನಮಗೆ ರೋಗ ಬಂದರೆ ವೈದ್ಯರಿಗೆ ಹಣವಾಗಬಹುದು. ಸ್ವಾಮೀಜಿಯ ಆರೋಗ್ಯ ಹಾಳಾಗಿದ್ದರಿಂದ ಜಗತ್ತಿಗೇ ಒಳಿತಾಯ್ತು.

3

ದಕ್ಷಿಣದ ಯಾತ್ರೆಗೆಂದು ಬಂದ ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಭಾರತದ ಒಟ್ಟಾರೆ ಸ್ಥಿತಿಗತಿಗಳನ್ನು ಕಂಡು ನೊಂದರು. ಬೆಂದು ಹೋದರು. ಸಮುದ್ರಕ್ಕೆ ಜಿಗಿದು ಬಂಡೆಯ ಮೇಲೂ ಕುಳಿತರು. ತಾಯಿ ಭಾರತಿಯ ವೈಭವದ ಕನಸನ್ನು ಕಂಡು ಅದೆಷ್ಟು ಕಣ್ಣೀರಿಟ್ಟರೋ ದೇವರೇ ಬಲ್ಲ. ಆಗಲೇ ಸ್ವಾಮಿಜಿಗೆ ಪಶ್ಚಿಮ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲೊಂದು ಹೊಳಪು ಕಂಡಿತು. ಸ್ವಾಮೀಜಿ ತಮ್ಮ ಅದಾಗಲೇ ಒಳಗಿಂದೊಳಗೇ ಕ್ಷೀಣಪ್ರಾಣವಾಗಿದ್ದ ದೇಹವನ್ನು ಅಮೇರಿಕಾಗೆ ಹೊತ್ತೊಯ್ಯಲು ಸಜ್ಜಾಗಿದ್ದು. ಅದೊಂದು ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿ ವೈಭವದ ದರ್ಶನವಷ್ಟೇ. ಅಮೇರಿಕಾದ ಯಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ವಿವೇಕಾನಂದರನ್ನು ಕಂಡವರ್ಯಾರಿಗೂ ಅವರೊಳಗೆ ಈ ಬಗೆಯ ಸದಾ ಕಾಡುವ ಅನಾರೋಗ್ಯದ ಲಕ್ಷಣಗಳಿವೆ ಎನಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ವಿದೇಶದಲ್ಲಿ ನಿರಂತರ ವೇದಾಂತ ಪ್ರಚಾರ, ಭಾರತದ ಕುರಿತಂತೆ ಇರುವ ತಪ್ಪು ಕಲ್ಪನೆಗಳನ್ನು ಓಡಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನ, ಮಿಷನರಿಗಳ ಕುತಂತ್ರವನ್ನು ಎದುರಿಸುವಿಕೆ, ಭಾರತದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗಾಗಿ ಹಣ ಸಂಗ್ರಹ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಪುರಸೊತ್ತಿಲ್ಲದಂತೆ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಮುಂದೊಮ್ಮೆ ಢಾಕಾದಲ್ಲಿ ಭಕ್ತನೊಬ್ಬ ಸ್ವಾಮೀಜಿಯನ್ನು ‘ಈ ವಯಸ್ಸಿಗೇ ನಿಮ್ಮ ಆರೋಗ್ಯ ಹದಗೆಡಲು ಕಾರಣವೇನು?’ ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದಾಗ, ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಹೇಳಿದ್ದೇನು ಗೊತ್ತೇ? ‘ಪಶ್ಚಿಮದಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವಾಗ ನನಗೊಂದು ದೇಹವಿತ್ತು ಎಂಬುದನ್ನೂ ನಾನು ಮರೆತುಬಿಟ್ಟಿದ್ದೆ. ಅದಕ್ಕೀಗ ಪ್ರತಿಫಲ ಉಣ್ಣುತ್ತಿದ್ದೇನೆ’ ಅಂತ. 1896 ರಲ್ಲಿ ವಿದೇಶದ ಮಿತ್ರರೊಬ್ಬರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದಾಗ ಮಾತನಾಡುತ್ತಲೇ ಇದ್ದ ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಮುಖ ಕಿವುಚಿಕೊಂಡರು. ಅವರ ಕೈ ಎದೆಯ ಮೇಲಿತ್ತು. ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ವಿಪರೀತವಾದ ನೋವು ಕಾಡುತ್ತಿದೆ ಎಂಬಂತಿತ್ತು ಅವರ ಮುಖಭಾವ. ಸುಧಾರಿಸಿಕೊಂಡು ಸಹಜ ಭಾವಕ್ಕೆ ಮರಳಿದಾಗ ಜೊತೆಗಿದ್ದವರು ಅಚ್ಚರಿಯಿಂದ ‘ಏನಾಯ್ತು?’ ಎಂದರು. ತಕ್ಷಣ ಸ್ವಾಮೀಜಿ ‘ಹೃದಯದ ನೋವು. ನಮ್ಮ ತಂದೆ ಕೂಡ ಹೀಗೇ ತೀರಿಕೊಂಡಿದ್ದು. ನಮ್ಮ ರಕ್ತದಲ್ಲಿ ಅದು ಹರಿಯುತ್ತಿದೆ’ ಎಂದರು. ಇದು ಅವರ ಮೊದಲ ಹೃದಯಾಘಾತ!

ಮರಳಿ ಬಂದರಲ್ಲಾ ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಅಧಿಕೃತ ದಾಖಲೆಗಳನ್ನು ನಂಬುವುದಾದರೆ ಅವರ ಮೊದಲ ಸಕ್ಕರೆ ಕಾಯಿಲೆಯ ರೋಗ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೇ ಆಗ. ಒಮ್ಮೆ ಈ ರೋಗ ಬಂತೆಂದರೆ ಅದರೊಟ್ಟಿಗೆ ಇನ್ನೊಂದಷ್ಟು ರೋಗಗಳನ್ನು ಎಳೆದು ತರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಬಿಡಿಸಿ ವಿವರಿಸಬೇಕಿಲ್ಲ. ಕೊಲೊಂಬೋದಿಂದ ಆಲ್ಮೋರಾಕ್ಕೆ ಕಠಿಣ ಯಾತ್ರೆಯನ್ನು ಮಾಡಿದ ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಬಂಗಾಳಕ್ಕೆ ಬಂದೊಡನೆ ಸೋದರ ಸಂನ್ಯಾಸಿಗಳಿಗೆ ಹೇಳಿದ್ದೇನು ಗೊತ್ತಾ? ‘6 ತಿಂಗಳಾದರೂ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯಿದಿದ್ದರೆ ಈ ದೇಹ ಮುಗಿದೇ ಹೊಗುತ್ತದೆ’ ಅಂತ. ಹಾಗಂತ ಪುಣ್ಯಾತ್ಮ 6 ತಿಂಗಳು ಸುಮ್ಮನಿರಲಿಲ್ಲ. ಸೋದರ ಸಂನ್ಯಾಸಿಗಳಿಗೆ ಪ್ರೇರಣೆ ಕೊಡುತ್ತಾ, ವಿದೇಶದಿಂದ ಬಂದ ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ ಶಕ್ತಿ ತುಂಬತ್ತಾ, ಇತರರ ಸೇವೆಗೆ ಅವರನ್ನು ಪ್ರಚೋದಿಸಿದರು. ಪ್ಲೇಗ್ ಮಾರಿ ಬಂಗಾಳವನ್ನು ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾಗ ಅದರಿಂದ ಜನರನ್ನು ಪಾರು ಮಾಡಲೋಸುಗ ತಮ್ಮೆಲ್ಲಾ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನು ಹಾಕಿದ್ದರು. ಸೋದರ ಸಂನ್ಯಾಸಿಗಳು ಸೇವಾ ಕಾರ್ಯಕ್ಕಿಂತ ಧ್ಯಾನ-ಜಪಗಳಲ್ಲೇ ಹೆಚ್ಚಿನ ಕಾಲ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಕೋಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ತಮ್ಮ ಶಿಷ್ಯರಿಗೇ ಈ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಹಂಚಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಕೆಲಸವನ್ನು ಅಪೇಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ದೇಹಾರೋಗ್ಯ ಪೂತರ್ಿ ಹದಗೆಟ್ಟಾಗ ವಿದೇಶಕ್ಕೆ ಹೋದರೆ ಸರಿಯಾದೀತೇನೋ ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಆರೋಗ್ಯ ಸ್ವಲ್ಪವಾದರೂ ಸುಧಾರಿಸಿದೊಡನೆ ‘ಕೆಲಸ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಹೊಸ ಉತ್ಸಾಹ ತುಂಬಿಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ. ಸಾಯಲೇಬೇಕಿದ್ದರೆ ಆಲಸ್ಯದಿಂದೇಕೆ ಸಾಯಬೇಕು? ತುಕ್ಕು ಹಿಡಿಯುವುದಕ್ಕಿಂತ ಸವೆದು ಹೋಗುವುದೇ ಲೇಸು’ ಎಂದು ಮತ್ತೆ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಧುಮುಕಿಬಿಡುತ್ತಿದ್ದರು. ‘ನಾನು ಸತ್ತರೂ ನನ್ನ ಎಲುಬುಗಳು ಮಹತ್ತರವಾದುದನ್ನೇ ಸಾಧಿಸುತ್ತವೆ’ ಎಂದು ಉದ್ಘೋಷಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಈ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲೇ ಅವರಿಗೆ ಅಸ್ತಮಾ ತೀವ್ರವಾಗಿತ್ತು. ಅಮರನಾಥದ ಕಠಿಣ ಯಾತ್ರೆಯನ್ನು ಸಹಿಸಲಾಗದ ಚಳಿಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾ ಮುಗಿಸಿದ ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಬರುವಾಗ ಕಣ್ಣಿನ ದೋಷವನ್ನು ಹೊತ್ತು ತಂದಿದ್ದರು. ಅವರ ಬಲಗಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ರಕ್ತ ಹೆಪ್ಪುಗಟ್ಟಿ ಕೆಂಪಾದ ಚುಕ್ಕೆಯಾಗಿತ್ತು. ಕಾಲ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಬಲಗಣ್ಣಿನ ದೃಷ್ಟಿಯೇ ಮಂದವಾಗುತ್ತಾ ಹೋಯ್ತು. ಆತ ಅದಕ್ಕೂ ಕಣ್ಣೀರಿಡಲಿಲ್ಲ. ‘ನಾನೀಗ ಒಕ್ಕಣ್ಣು ಶುಕ್ರಾಚಾರಿಯಾಗಿದ್ದೇನೆ’ ಎಂದು ತಮಾಷೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ತಾನು ಭುವಿಗೆ ಬಂದ ಕೆಲಸ ಮುಗಿದಿದೆ ಎಂದು ಅವರಿಗೆ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಅನಿಸಲಾರಂಭಿಸಿತ್ತು. ಅವರೀಗ ಬಹುಪಾಲು ಸಮಯವನ್ನು ಜನರೊಂದಿಗೆ ಭೇಟಿ ಮಾಡುತ್ತ, ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ಮಾಡುತ್ತ ಕಾಲ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದರು. ದೇಹವೇ ಅವರಿಗೀಗ ಹೊರೆ. ಅದನ್ನು ಹೇಗಾದರೂ ಮಾಡಿ ಕಿತ್ತೆಸೆದರೆ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ಬಗ್ಗೆ ಅವರಿಗೆ ವಿಶ್ವಾಸ ಬಲಿತಿತ್ತು. ಅದನ್ನು ಸೋದರ ಸನ್ಯಾಸಿಗಳ ಬಳಿ ಹೇಳಿಕೊಂಡಿದ್ದರು ಕೂಡ.

1

ಇತ್ತ ತನ್ನ ತಾಯಿ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಸಂಕಟಗಳು ಅವರ ಹೃದಯವನ್ನು ಚೂರಿಯಂತೆ ಇರಿಯುತ್ತಿದ್ದವು. ತೀರಿಕೊಳ್ಳುವ ಎರಡು ದಿನಕ್ಕೂ ಮುಂಚೆ ಕೋಟರ್ಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಕುಟುಂಬದ ಎಲ್ಲ ವ್ಯಾಜ್ಯಗಳನ್ನು ಪರಿಹರಿಸಿ ತನ್ನ ತಾಯಿಗೆ ಬದುಕಲು ಬೇಕಾದ ಎಲ್ಲ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟು ಪಂಚಾಂಗದಲ್ಲಿ ಜುಲೈ ನಾಲ್ಕನ್ನೇ ಆರಿಸಿಕೊಂಡು ಬಯಸಿಯೇ ಪ್ರಾಣತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿದರು ಸ್ವಾಮೀಜಿ.

ನಮಗೆಲ್ಲಾ ಬದುಕೇ ಭಾರ. ಆದರೆ ಸ್ವಾಮೀಜಿಯ ಕಾರ್ಯವ್ಯಾಪ್ತಿಗೆ ದೇಹ ಭಾರವೆನಿಸಿತು. ಅವರು ಅದನ್ನು ಹರಿದ ಬಟ್ಟೆ ಎಸೆಯುವಂತೆ ಎಸೆದು ಚೈತನ್ಯವಾಗಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಲ್ಲೂ ಸೇರಿಕೊಂಡು ಮಹತ್ವದ ಕಾರ್ಯ ಮಾಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ನಾವಾದರೋ ನಮ್ಮ ಏಳ್ಗೆಗೆ ತಮ್ಮ ದೇಹವನ್ನೂ ಲೆಕ್ಕಿಸದೇ ದುಡಿದು ಅದನ್ನು ಜರ್ಝರಿತವಾಗಿಸಿಕೊಂಡ ಮಹಾತ್ಮನ ಔದಾರ್ಯವನ್ನು ಮರೆತು ಕುಳಿತಿದ್ದೇವೆ.

 

 

ಮೋದಿಯ ವಿರುದ್ಧ ಆರೋಪವೇ ಇಲ್ಲದ ಚುನಾವಣೆ 2019!

ಮೋದಿಯ ವಿರುದ್ಧ ಆರೋಪವೇ ಇಲ್ಲದ ಚುನಾವಣೆ 2019!

ಇಂಗ್ಲೆಂಡು ಕೂಡ ಹಿಂದೆಂದಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಭಾರತದ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಬೇಕಾದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಗೆ ಸಿಲುಕಿದೆ. ವಿಜಯಮಲ್ಯಾ ಭಾರತದ ಬ್ಯಾಂಕುಗಳಿಗೆ 9000 ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿಯನ್ನು ವಂಚಿಸಿ ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿಗೆ ಓಡಿ ಹೋಗಿ ಸೇರಿಕೊಂಡೊಡನೆ ಬಚಾವಾಗಿ ಬಿಡಬಹುದೆಂದು ಭಾವಿಸಿದ್ದ. ಆದರೆ ನರೇಂದ್ರಮೋದಿಯ ಸಕರ್ಾರ ಹಿಂದಿನ ಸಕರ್ಾರಗಳಂತಲ್ಲ. ಇದು ತನ್ನೆಲ್ಲ ಪ್ರಭಾವಗಳನ್ನು ಬಳಸಿ ಅಗತ್ಯ ಬಿದ್ದರೆ ಹೆಡೆಮುರಿ ಕಟ್ಟಿ ಯಾರನ್ನಾದರೂ ಬಗ್ಗಿಸಿಬಿಡುತ್ತದೆ.

ದೇಶದಿಂದ ಹೊರಗೆ ಹೋದ ಭಾರತೀಯರ ಕುರಿತಂತೆ ಪಲಾಯನ ಮಾಡಿದವರು, ದೇಶ ಬಿಟ್ಟು ಓಡಿದವರು, ದೇಶಕ್ಕೆ ಉಪಯೋಗವಾಗದವರು ಎಂದೆಲ್ಲ ಬೈದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೆವಲ್ಲಾ; ನರೇಂದ್ರಮೋದಿ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದಮೇಲೆ ಇವರೆಲ್ಲರೂ ಭಾರತ ವಿದೇಶದಲ್ಲಿ ಹೂಡಿಕೆ ಮಾಡಿಟ್ಟಿರುವ ಆಸ್ತಿ ಎಂಬುದು ಸಾಬೀತಾಗಿದೆ. ಜಗತ್ತಿನ ಅನೇಕ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಭಾರತೀಯರು ಇಂದು ಗಣಿಸಲ್ಪಡಬಹುದಾದಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ. ಮೊದಲೂ ಇದ್ದರು. ಆದರೆ ಈ ಹಿಂದಿನ ಪ್ರಧಾನಿಗಳ್ಯಾರೂ ಈ ವಿದೇಶೀ ನೆಲದ ಭಾರತೀಯರನ್ನು ಮಾತನಾಡಿಸುವ ಗೋಜಿಗೇ ಹೋಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಮೋದಿ ಆಯಾ ನೆಲದಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ಸಂಧಿಸಿ ಅವರನ್ನು ಮಾತನಾಡಿಸಿ ಬರುವುದು ಮೇಲ್ನೋಟಕ್ಕೆ ದೊಡ್ಡ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವಷ್ಟೇ ಎನಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ವಿದೇಶದ ನೆಲದಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ಸಂಖ್ಯಾ ಪ್ರದರ್ಶನ ಅದು. ಇದರ ಲಾಭ ಏನೆಂಬುದು ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಮಲೇಷಿಯಾದಲ್ಲಿ ಸಾಬೀತಾಗಿದೆ. ಕೆಲವಾರು ದಿನಗಳ ಹಿಂದೆ ಮಲೇಷಿಯಾದ ಚುನಾವಣೆಗೂ ಮುನ್ನ ಅಲ್ಲಿನ ಪ್ರಧಾನಮಂತ್ರಿ ನಜೀಬ್ ರಜಾಕ್ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದು ನಿಮಗೆಲ್ಲ ನೆನಪಿರಬೇಕು. ಮೇಲ್ನೋಟಕ್ಕೆ ಇದು ಭಾರತ-ಮಲೇಷಿಯಾಗಳ ಸಂಬಂಧ ವೃದ್ಧಿ ಎಂದೆನಿಸಿದರೂ ಆಂತರ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಲೇಷಿಯಾದಲ್ಲಿದ್ದ ಭಾರತೀಯರನ್ನು ಒಲಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದೇ ಮೂಲ ಉದ್ದೇಶವಾಗಿತ್ತು. ನರೇಂದ್ರಮೋದಿ ಉತ್ತರ ಭಾರತದ ಹಿಂದಿ ಭಾಷಿಕರನ್ನು ಪ್ರಭಾವಿಸಬಲ್ಲರೆಂದು ಅರಿವಿದ್ದ ನಜೀಬ್ ಅಷ್ಟಕ್ಕೇ ಸುಮ್ಮನಾಗದೇ ದಕ್ಷಿಣದ ಪ್ರಭಾವಿ ನಾಯಕರನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡಿದ. ಅವರೂ ಕೂಡ ಮಲೇಷಿಯಾದಲ್ಲಿದ್ದ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತೀಯರನ್ನು ತನ್ನ ಪರವಾಗಿ ಮತ ಚಲಾಯಿಸಲು ಪ್ರೇರೇಪಿಸಬಲ್ಲರೆಂಬುದು ನಜೀಬನ ಊಹೆಯಾಗಿತ್ತು.

ನಜೀಬ್ ರಜಾಕ್ ಅಲ್ಲಿನ ಬಾರಿಸಾನ್ ನ್ಯಾಷನಲ್ ಪಕ್ಷದ ಪ್ರಮುಖ ಮತ್ತು ಕಳೆದ 15 ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಮಲೇಷಿಯಾದ ಆಳ್ವಿಕೆ ನಡೆಸುತ್ತಿರುವಾತ. ಇದಕ್ಕೆದುರಾಗಿ ಪಕತಾನ್-ಹರಪಾನ್ ಎಂಬ ಪಕ್ಷದ ಪ್ರಮುಖರಾಗಿ ಮೊಹತೀರ್ ಬಲವಾದ ಎದುರಾಳಿಯಾಗಿದ್ದರು. ದೇಶದ ಒಟ್ಟಾರೆ ಜನಸಂಖ್ಯೆ 32 ಲಕ್ಷದಲ್ಲಿ 7 ಪ್ರತಿಶತದಷ್ಟು ಜನ ಭಾರತೀಯರೇ ಇದ್ದಾರೆ. ಚೀನಿಯನ್ನರ ವೋಟು ಮೊಹತೀರ್ ಜೊತೆಗೆ ಇರುವುದರಿಂದ ಭಾರತೀಯರ ವೋಟನ್ನು ತನ್ನತ್ತ ಸೆಳೆಯಲೇಬೇಕೆಂಬ ಹಠ ನಜೀಬನಿಗಿತ್ತು. ಹಾಗಂತ ನಜೀಬ್ ಚುನಾವಣೆಗೂ ಮುನ್ನ ಭಾರತದ ಪರವಾಗಿದ್ದವನೇನಲ್ಲ. ಇಸ್ಲಾಮಿ ಭಯೋತ್ಪಾದನೆಯ ಬೀಜವಾಗಿದ್ದ ಜಾಕಿರ್ ನಾಯ್ಕನನ್ನು ಭಾರತ ಹುಡುಕಾಡುತ್ತಿದೆಯೆಂದು ಗೊತ್ತಿದ್ದಾಗಲೂ, ಕೆನಡಾ, ಇಗ್ಲೆಂಡ್ ಮತ್ತು ಬಾಂಗ್ಲಾಗಳಲ್ಲಿ ಆತನಿಗೆ ನಿಷೇಧವಿದೆ ಎಂದು ಗೊತ್ತಿದ್ದಾಗಲೂ ಆತನಿಗೆ ಮಲೇಷಿಯಾದಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯ ನೀಡಿದ್ದ. ಭಾರತದ ಕೋರಿಕೆಯನ್ನು ಅರಿವಿದ್ದೇ ತಿರಸ್ಕರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಮಲೇಷಿಯಾ ಜಾಕಿರ್ ನಾಯಕ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಹರಸಾಹಸವನ್ನೇ ಮಾಡಿತು. ಭಾರತದ ನ್ಯಾಷನಲ್ ಇನ್ವೆಸ್ಟಿಗೇಷನ್ ಏಜೆನ್ಸಿ ರೆಡ್ ನೋಟೀಸನ್ನು ಹೊರಡಿಸಿದರೆ ಮಲೇಷಿಯಾ ಅವನನ್ನು ಬಂಧಿಸುವುದೇ ಎಂದು ಕೇಳಿದ್ದಕ್ಕೆ ಅಲ್ಲಿನ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಕೊಟ್ಟ ಉತ್ತರ ಋಣಾತ್ಮಕವೇ ಆಗಿತ್ತು.

18

ನಜೀಬ್ ತನ್ನ ಇಸ್ಲಾಂ ಮೂಲದಿಂದಾಗಿ ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಭಾರತ ವಿರೋಧೀ ಚಿಂತನೆಗಳನ್ನಿಟ್ಟುಕೊಂಡವನು. ಆತನ ಚೀನಾದ ಪರ ಒಲವು ಜೋರಾಗಿಯೇ ಇತ್ತು. ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಆತ ಸೋತು ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ಸರಿಯುವುದು ಭಾರತಕ್ಕೆ ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ಹೀಗಾಗಿ 15 ವರ್ಷಗಳ ಈ ಆಡಳಿತ ಕೊನೆಗಾಣುವ ಅಗತ್ಯ ಏಷ್ಯಾದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಇತ್ತು. ಚುನಾವಣೆ ನಡೆದು ಫಲಿತಾಂಶ ಬಂದಾಗ ಅಂದುಕೊಂಡಂತೆ ಆಯ್ತು. ನಜೀಬ್ ಸೋತು ಮೊಹಾತೀರ್ ಗೆದ್ದಿದ್ದರು. 15 ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಬದಲಾದ ಈ ಆಡಳಿತ ಹೊಸ ಚಿಂತನೆಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತು ತಂದಿತ್ತು. ಮಲೇಷಿಯಾದ ನೂತನ ಪ್ರಧಾನಮಂತ್ರಿ ನಜೀಬ್ ರಜಾಕ್ರನ್ನು ಒಂದು ದಶಲಕ್ಷ ಬಿಲಿಯನ್ ಡಾಲರ್ ಹಣವನ್ನು ದುರುಪಯೋಗ ಪಡಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಹೈ ಕೋಟರ್ಿನಲ್ಲಿ ವಿಚಾರಣೆಗೆ ಒಳಪಡಿಸಲಾಯ್ತು. ಮಲೇಷಿಯಾದಲ್ಲಿ ಈ ಬಗೆಯ ಅಪರಾಧಕ್ಕೆ 20 ವರ್ಷಗಳ ಶಿಕ್ಷೆಯಿದೆ. ಅತ್ತ ನಜೀಬ್ನ ಗೋಣು ಮುರಿಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಇತ್ತ ಹೊಸ ಪ್ರಧಾನಿ ಭಾರತದೊಂದಿಗೆ ತಮ್ಮ ಸ್ನೇಹವನ್ನು ಬಲಗೊಳಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಜಾಕಿರ್ನಾಯಕ್ನನ್ನು ಭಾರತದ ವಶಕ್ಕೊಪ್ಪಿಸುವ ಭರವಸೆ ನೀಡಿದ್ದಲ್ಲದೇ ಈಗ ಇನ್ನೂ ಒಂದು ಹೆಜ್ಜೆ ಮುಂದೆ ಹೋಗಿದ್ದಾರೆ. ಚೀನಾದೊಂದಿಗೆ ಒನ್ ಬೆಲ್ಟ್ ಒನ್ ರೋಡ್ ಯೋಜನೆಯಡಿಯಲ್ಲಿ ಈ ಹಿಂದಿನ ಸಕರ್ಾರ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದ 20 ಬಿಲಿಯನ್ ಡಾಲರ್ಗಳ ರೈಲು ರಸ್ತೆಯ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ರದ್ದು ಮಾಡಲಾಗಿದೆ. ಹೊಸದಾಗಿ ನಿಮರ್ಾಣಗೊಂಡಿರುವ ಮಲೇಷಿಯಾ ಸಕರ್ಾರ ಹಳೆಯ ಸಕರ್ಾರಗಳ ಎಲ್ಲ ಒಪ್ಪಂದಗಳನ್ನು ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರದ ಕಾರಣ ಕೊಟ್ಟು ರದ್ದು ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟಿದೆ. ಇದು ಚೀನಾಕ್ಕೆ ಬಲು ದೊಡ್ಡ ಆಘಾತ. ಮಲೇಷಿಯಾದ ಹಣಕಾಸು ಮಂತ್ರಿ ಲಿಮ್ ಗ್ವಾನ್ ಎಂಗ್ ಚೀನಾದೊಂದಿಗೆ ಈ ಒಪ್ಪಂದಕ್ಕೆ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಚಚರ್ೆಗೆ ಕೂರಲಾಗುವುದು ಎಂದು ಭರವಸೆ ನೀಡಿದ್ದರೂ ಈಗ ಇಟ್ಟ ಹೆಜ್ಜೆ ಬಲು ಗಂಭೀರವಾದದು ಎಂಬುದಂತೂ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಅರಿವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಚೀನಾ ಸಣ್ಣ-ಪುಟ್ಟ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ಮೊತ್ತದ ಸಾಲವನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ಅವರು ಅದನ್ನು ತೀರಿಸಲಾಗದೆ ಹೋದಾಗ ಅವರ ಆಯಾಕಟ್ಟಿನ ಸ್ಥಳಗಳನ್ನು ತನ್ನ ವಶಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಅದಾಗಲೇ ಶ್ರೀಲಂಕಾದ ಹಂಬನ್ ತೋಟಾ ಬಂದರು ಇದೇ ದಿಸೆಯಲ್ಲಿ ಚೀನಾದ ಪಾಲಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದೆ. ಪಾಕಿಸ್ತಾನವಂತೂ ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ಚೀನಾದ ಬೆರಳ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಕುಣಿಯಬೇಕಾದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ತಂದುಕೊಂಡಿದೆ. ಒನ್ ಬೆಲ್ಟ್ ಒನ್ ರೋಡ್ನ ಮುಖಾಂತರ ಪಾಕಿಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ಮುಂದೆಂದೋ ಸಿಗಲಿರುವ ಉಡುಗೊರೆಯ ಆಮಿಶಗಳನ್ನು ಒಡ್ಡಿ ಇಂದು ಅಪಾರವಾಗಿ ಲೂಟಿಗೈಯ್ಯಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಬಲೂಚಿಸ್ತಾನದ ಜನತೆ ಕೆಡುಕನ್ನು ಈಗಲೂ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ತನ್ನ ಅರಿವಿಗೇ ಬಾರದಂತೆ ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಸಾಲದ ಸುಳಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿಕೊಂಡು ಚೀನಾ ಹೇಳಿದಂತೆ ಕೇಳಿಕೊಂಡು ಬಿದ್ದಿರಬೇಕಾದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಲುಪಿಬಿಟ್ಟಿದೆ. ಚೀನಾದ ವ್ಯಾಪ್ತಿಗೆ ದಕ್ಕದೇ ಏಷ್ಯಾದ ದೇಶಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಪ್ರಭಾವಲಯಕ್ಕೆ ಸೆಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಭಾರತ ಪ್ರಬಲವಾಗಿ, ಜಾಗತಿಕ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದೆ.

ಇಂಗ್ಲೆಂಡು ಕೂಡ ಹಿಂದೆಂದಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಭಾರತದ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಬೇಕಾದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಗೆ ಸಿಲುಕಿದೆ. ವಿಜಯಮಲ್ಯಾ ಭಾರತದ ಬ್ಯಾಂಕುಗಳಿಗೆ 9000 ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿಯನ್ನು ವಂಚಿಸಿ ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿಗೆ ಓಡಿ ಹೋಗಿ ಸೇರಿಕೊಂಡೊಡನೆ ಬಚಾವಾಗಿ ಬಿಡಬಹುದೆಂದು ಭಾವಿಸಿದ್ದ. ಆದರೆ ನರೇಂದ್ರಮೋದಿಯ ಸಕರ್ಾರ ಹಿಂದಿನ ಸಕರ್ಾರಗಳಂತಲ್ಲ. ಇದು ತನ್ನೆಲ್ಲ ಪ್ರಭಾವಗಳನ್ನು ಬಳಸಿ ಅಗತ್ಯ ಬಿದ್ದರೆ ಹೆಡೆಮುರಿ ಕಟ್ಟಿ ಯಾರನ್ನಾದರೂ ಬಗ್ಗಿಸಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ತಮ್ಮ ಕಳೆದಪ್ರವಾಸದಲ್ಲಿ ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿನ ಪ್ರಧಾನಮಂತ್ರಿ ತೆರೆಸಾ ಮೇ ಜೊತೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ ಮೋದಿ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಬೇಕಾಗಿರುವ ತಪ್ಪಿತಸ್ಥರನ್ನು ಇಂಗ್ಲೆಂಡು ಮರಳಿಸಲೇಬೇಕೆಂಬ ಒಪ್ಪಂದವನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಮುಂದಡಿಯಿಟ್ಟರು. ಆಕೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಮಿಸುಕಾಡಿದಾಗ ಮುಲಾಜಿಲ್ಲದೇ ಬ್ರೆಕ್ಸಿಟ್ನ ನಂತರ ಭಾರತದ ಸಹಕಾರ ಎಷ್ಟು ಬೇಕಾಗಬಹುದೆಂಬುದನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಟ್ಟು ಇನ್ನೊಂದೂ ಮಾತನಾಡದೇ ಎದ್ದು ಬಂದರು. ನರೇಂದ್ರಮೋದಿಯವರ ಇಂದಿನ ಕತರ್ೃತ್ವ ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು 2019 ರಲ್ಲೂ ಅವರೇ ಮರು ಆಯ್ಕೆಯಾಗುವುದನ್ನು ಊಹಿಸಿದ ತೆರೆಸಾ ಮೇ ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ತಲೆಬಾಗಲೇಬೇಕಾಯ್ತು. ಈಗ ಅತ್ಯಂತ ನಿಧಾನವೆಂದು ಜರಿಯಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದ ಅಲ್ಲಿನ ಕೋಟರ್ು ಮಲ್ಯರ ವಿರುದ್ಧ ಮತ್ತು 13 ಭಾರತೀಯ ಬ್ಯಾಂಕುಗಳ ಪರವಾಗಿ ತನ್ನ ನಿರ್ಣಯವನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿದೆ. ಯುಕೆಯ ಉಚ್ಚ ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಲಂಡನ್ನ ಬಳಿಯಿರುವ ಹೆಟರ್್ ಫೋಡರ್್ ಶೈರ್, ಲೇಡಿ ವಾಕ್, ಟೆವಿನ್, ವೆಲ್ವಿನ್ ಮುಂತಾದ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಮಲ್ಯನಿಗೆ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟ ಆಸ್ತಿಯಿರುವೆಡೆಯಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಒಳಹೊಕ್ಕು ಅವುಗಳನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಬೇಕಾದ ಅನುಮತಿಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿದೆ. ಈ ಮೂಲಕ ಸುಮಾರು 1.145 ಬಿಲಿಯನ್ ಪೌಂಡುಗಳಷ್ಟು ಹಣವನ್ನು ಭಾರತ ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿನಿಂದ ಮರುಪಾವತಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದಾಗಿದೆ.

19

ಈ ಬಾರಿಯ ಚುನಾವಣೆಗೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಗೆ ಇದ್ದ ಆಸರೆ ಇದೊಂದೆ. ಆದರೆ ಆಶ್ಚರ್ಯಕರವಾದ ಸಂಗತಿ ಏನು ಗೊತ್ತೇ? ಮಲ್ಯನಿಗೆ ಸಾಲವನ್ನು ಕೊಟ್ಟ ಪಕ್ಷ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು. ಮಲ್ಯನಿಂದ ಏರ್ಟಿಕೆಟ್ ಪಡೆದು ತಾನು ಮೊದಲ ವಿದೇಶ ಪ್ರಯಾಣ ಮಾಡಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳುವ ರಮ್ಯಾ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿನ ಬಲು ಮಹತ್ವ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ. ನರೇಂದ್ರಮೋದಿಯವರ ಸಾಧನೆಯನ್ನು ಟೀಕಿಸಿ ರಾಹುಲ್ ಟ್ವೀಟ್ ಮಾಡಿದರೆ ಮಲ್ಯ ಅದನ್ನು ರಿಟ್ವೀಟ್ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಈ ಬಗೆಯ ದೊಡ್ಡ ಮೊತ್ತದ ಸಾಲವನ್ನು ಪಡೆದವರ ಮೇಲೆ ಕಣ್ಣಿಟ್ಟು ಅವರಿಂದ ಬಡವರ ಹಣವನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆಯುವ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನು ನರೇಂದ್ರಮೋದಿ ಮಾಡಿದ್ದಕ್ಕೆ ಇವರೆಲ್ಲ ದೇಶ ಬಿಟ್ಟು ಓಡಿ ಹೋದರಲ್ಲ ಅದರ ಹೊಣೆಯನ್ನು ಮಾತ್ರ ನರೇಂದ್ರಮೋದಿಯೇ ಹೊರಬೇಕು. ಇಷ್ಟಕ್ಕೂ ಮಲ್ಯ ನೀರವ್ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುವ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ಎಂದಾದರೂ ತಪ್ಪಿತಸ್ಥನೆಂದು ಸಾಬೀತಾಗಿ ಮಲೇಷಿಯಾದಲ್ಲಿ ಅಡಗಿ ಕುಳಿತಿರುವ ಜಾಕಿರ್ ನಾಯಕ್ನ ಕುರಿತಂತೆ ಮಾತನಾಡಿದ್ದು ಕೇಳಿದ್ದೀರಾ? ಭಯೋತ್ಪಾದಕರ ಫ್ಯಾಕ್ಟರಿ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದ ಆತನ ಕುರಿತು ಮಾತನಾಡಿದರೆ ಮುಸಲ್ಮಾನರ ವೋಟು ಕಳೆದು ಹೋದೀತೆಂಬ ಭಯ ಅದಕ್ಕೆ. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ನಿರ್ಲಜ್ಜತೆಯ ಎಲ್ಲ ಹಂತವನ್ನೂ ಮೀರಿಬಿಟ್ಟಿದೆ. ಮಹಾತ್ಮ ಗಾಂಧೀಜಿಗೆ ಹೇಳಿದಂತೆ ನೇಪಥ್ಯಕ್ಕೆ ಸರಿಯುವ ಹೊತ್ತು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿಗೆ ಬಂದಾಗಿದೆ.

ನರೇಂದ್ರಮೋದಿಯವರೂ ಕೂಡ ಮಲ್ಯ, ನೀರವ್ ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೇ ಜಾಕಿರ್ ನಾಯಕ್ನನ್ನು ಎಳೆದುತಂದು ಭಾರತದ ಕಟಕಟೆಯಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಿಸುವ ಯಾವ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನೂ ಬಿಡುತ್ತಿಲ್ಲ. ಹಾಗೇನಾದರೂ ಅವರು ಸಫಲರಾದರೆ 2019 ರ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿನ ಬಳಿ ಕೇಂದ್ರ ಸಕರ್ಾರದ ಆಳುವ ಪಕ್ಷದ ವಿರುದ್ಧ ಒಂದೇ ಒಂದು ಬಲವಾದ ಆರೋಪವಿರಲಾರದು. ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಾನಂತರ ಇಂತಹುದೊಂದು ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ನಿಮರ್ಾಣವಾಗುತ್ತಿರುವುದು ಇದೇ ಮೊದಲು. ನರೇಂದ್ರಮೋದಿಯವರಿಗೆ ಅದೆಷ್ಟು ಕೃತಜ್ಞತೆಗಳನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಿದರೂ ಕಡಿಮೆಯೇ.

 

 

ಪ್ರಧಾನಿ ಇಂದಿರಾಳನ್ನು ‘ಸ್ವೀಟ್ ಹಾರ್ಟ್’ ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದ ಆತ ಯಾರು ಗೊತ್ತೇ?

ಪ್ರಧಾನಿ ಇಂದಿರಾಳನ್ನು ‘ಸ್ವೀಟ್ ಹಾರ್ಟ್’ ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದ ಆತ ಯಾರು ಗೊತ್ತೇ?

ಬೆಚ್ಚಗೆ ಕಾಫಿ ಹೀರುತ್ತಾ ಈ ಲೇಖನವನ್ನು ಓದುತ್ತಿರುವ ನಮಗೆ ಸ್ಯಾಮ್ರ ಗಡಸು ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ಮತ್ತು ತನ್ನವರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಮೃದು ಹೃದಯ ಎರಡನ್ನೂ ಜೀಣರ್ಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಬಲು ಕಷ್ಟ. ಸ್ಯಾಮ್ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿ ಅಪರೂಪವಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ. ಸೈನಿಕನಾಗಿಯೂ ಹುಡುಕಿದರೂ ಸಿಗದ ಮುತ್ತು. ಒಮ್ಮೆ ಅವರನ್ನು ವಿಭಜನೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ‘ನೀವು ಪಾಕಿಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ಸೇರಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದರೆ ಏನಾಗುತ್ತಿತ್ತು’ ಎಂದು ಯಾರೋ ಕೇಳಿದರಂತೆ. ಸ್ಯಾಮ್ ಉತ್ತರವೇನಿತ್ತು ಗೊತ್ತೇ? ‘

ಕೊಲ್ಕತ್ತಾದ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸಭೆ. ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಬ್ಬರು ವೇದಿಕೆಯ ಮೇಲೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಆ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಎದುರಿಗೆ ಕುಳಿತಿದ್ದ ತರುಣನೊಬ್ಬ ಎದ್ದುನಿಂತು ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಅಡ್ಡಿ ಪಡಿಸಲಾರಂಭಿಸಿದ. ಘೋಷಣೆಗಳನ್ನು ಕೂಗಲಾರಂಭಿಸಿದ. ವೇದಿಕೆಯ ಮೇಲಿದ್ದ ಭಾಷಣಕಾರ ಕೆಳಗಿಳಿದು ಬಂದು ಗಲಾಟೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಹುಡುಗನೆದುರಿಗೆ ನಿಂತು ಹಿಂದಿ ಮಿಶ್ರಿತ ಇಂಗ್ಲೀಷನಲ್ಲಿ ಬೈಯ್ಯುತ್ತಾ ಛಟೀರ್ ಎಂದು ಕೆನ್ನೆಗೆ ಬಾರಿಸಿದರು. ಹುಡುಗ ಅವಾಕ್ಕಾಗಿ ‘ನನಗೆ ನಿಮ್ಮ ಆಟೋಗ್ರಾಫ್ ಬೇಕಿತ್ತು. ಅದಕ್ಕೋಸ್ಕರ ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದೆ’ ಎಂದ. ಈ ವ್ಯಕ್ತಿಯೂ ಸುಮ್ಮನಾಗದೇ ‘ನನ್ನ ಆಟೋಗ್ರಾಫ್ನಿಂದೇನು? ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯ ಬಳಿ ತೆಗೆದುಕೊ. ಒಂದು ಫೋಟೋನೂ ತೆಗೆಸಿಕೊ’ ಎಂದು ನಗುತ್ತಾ ಮತ್ತೆ ವೇದಿಕೆ ಏರಿಬಿಟ್ಟರು. ಅವನ ಹೆಂಡತಿಗೆ ಈ ವಿಚಾರ ಗೊತ್ತಾದಾಗ ಸ್ಯಾಮ್ ಒಬ್ಬ ಹುಚ್ಚ ಎಂದು ನಕ್ಕು ಸುಮ್ಮನಾಗಿಬಿಟ್ಟರು. ಇಷ್ಟಕ್ಕೂ ತನ್ನ ಮೇಲೆ ತಾನೇ ತಮಾಷೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ಅತ್ಯಂತ ಕಠಿಣ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ನಗುವಿನ ಮೂಲಕ ನಿಭಾಯಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ಯಾರು ಗೊತ್ತೇನು. ಫೀಲ್ಡ್ ಮಾರ್ಷಲ್ ಸ್ಯಾಮ್ ಮಾಣಿಕ್ ಷಾ! ದೇಶದ ಜನ ಮರೆತೇ ಹೋಗಿರುವ, ಸೈನಿಕರು ಸ್ಯಾಮ್ ಎಂದು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ, ಗೂಖರ್ಾಗಳು ಸ್ಯಾಮ್ ಬಹದ್ದೂರ್ ಎಂದು ಗೌರವಿಸುವ ಭಾರತ ಕಂಡ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸೇನಾನಿ ಆತ. ತನ್ನ ಮುಲಾಜಿಲ್ಲದ ನಡೆಯಿಂದಲೇ ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಕಠಿಣ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಸ್ಯಾಮ್ ಭಾರತದ ಪಾಲಿಗೆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರತ್ನ. ತಾನು ಸೈನ್ಯದಲ್ಲಿದ್ದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ದ್ವಿತೀಯ ಮಹಾಯುದ್ಧದಿಂದ ಹಿಡಿದು 1971 ರ ಬಾಂಗ್ಲಾ ವಿಮೋಚನೆ ವೇಳೆಗೆ ಐದು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿದ ಸ್ಯಾಮ್ ಭಾರತದ ಕೀತರ್ಿ ಪತಾಕೆಯನ್ನು ಯುದ್ಧ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಹಿಮಾಲಯದೆತ್ತರಕ್ಕೆ ಹಾರಿಸಿದ ವ್ಯಕ್ತಿ.

3

ಬೆಚ್ಚಗೆ ಕಾಫಿ ಹೀರುತ್ತಾ ಈ ಲೇಖನವನ್ನು ಓದುತ್ತಿರುವ ನಮಗೆ ಸ್ಯಾಮ್ರ ಗಡಸು ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ಮತ್ತು ತನ್ನವರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಮೃದು ಹೃದಯ ಎರಡನ್ನೂ ಜೀಣರ್ಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಬಲು ಕಷ್ಟ. ಸ್ಯಾಮ್ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿ ಅಪರೂಪವಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ. ಸೈನಿಕನಾಗಿಯೂ ಹುಡುಕಿದರೂ ಸಿಗದ ಮುತ್ತು. ಒಮ್ಮೆ ಅವರನ್ನು ವಿಭಜನೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ‘ನೀವು ಪಾಕಿಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ಸೇರಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದರೆ ಏನಾಗುತ್ತಿತ್ತು’ ಎಂದು ಯಾರೋ ಕೇಳಿದರಂತೆ. ಸ್ಯಾಮ್ ಉತ್ತರವೇನಿತ್ತು ಗೊತ್ತೇ? ‘ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಒಂದು ಯುದ್ಧವನ್ನೂ ಸೋಲುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ’ ಅಂತ. ಸ್ಯಾಮ್ ಸಾಮಥ್ರ್ಯಕ್ಕೆ ಈ ಉತ್ತರವೇ ಕೈಗನ್ನಡಿ.

ಅಮೃತ್ಸರದ ಪಂಜಾಬ್ನಲ್ಲಿ ಪಾಸರ್ಿ ದಂಪತಿಗಳಾಗಿದ್ದ ಹೊಮರ್ೂಸ್ಜಿ ಮಾಣಿಕ್ ಷಾ ಮತ್ತು ಹಿಲ್ಲಾರಿಗೆ ಜನಿಸಿದ ಸ್ಯಾಮ್ ನೈನಿತಾಲ್ನಲ್ಲಿ ಕಾಲೇಜು ಅಧ್ಯಯನ ಮುಗಿಸಿ ಡಿಸ್ಟಿಂಕ್ಷನ್ ಸಟರ್ಿಫಿಕೇಟನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡರು. ಲಂಡನಿನಲ್ಲಿ ವೈದ್ಯಕೀಯ ವಿಷಯದ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಮನಸ್ಸಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದ ಸ್ಯಾಮ್ಗೆ ತಂದೆ ನಿರಾಸೆ ಮಾಡಿಸಿದರು. ಅಷ್ಟು ದೂರ ಒಬ್ಬನೇ ಅವನನ್ನು ಕಳಿಸಲು ಒಪ್ಪದ ತಂದೆಯ ನಿಧರ್ಾರದಿಂದಾಗಿ ಕುಪಿತನಾಗಿದ್ದ ಆತ ಪ್ರತೀಕಾರವೆಂದೇ ಇಂಡಿಯನ್ ಮಿಲಿಟರಿ ಅಕಾಡೆಮಿಯ ಪರೀಕ್ಷೆ ಬರೆದರು. ಬುದ್ಧಿವಂತನೂ ಆಗಿದ್ದರಿಂದ ಆಯ್ಕೆಯಾಗುವುದರಲ್ಲಿ ಅನುಮಾನವೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಮಗನ ಫಲಿತಾಂಶವನ್ನು ಕಂಡು ಖುಷಿಪಡುವ ಬದಲು ಮತ್ತೆ ಬೇಸರಿಸಿಕೊಂಡ ತಂದೆ ಸೈನ್ಯಕ್ಕೆ ಕಳಿಸುವುದಿಲ್ಲವೆಂದರು. ಹಠಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದ ಹುಡುಗ ಸೈನ್ಯವನ್ನೇ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ತನ್ನ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ದೃಢವಾಗಿಸಿಕೊಂಡ. ಅಂದಿನ ನಿಯಮಾವಳಿಗಳಂತೆ ಭಾರತೀಯ ತುಕಡಿಗೆ ಸೇರುವ ಮುನ್ನ ಅವರು ಬ್ರಿಟೀಷ್ ರೆಜಿಮೆಂಟುಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಬೇಕಿತ್ತು. ಮಾಣಿಕ್ ಷಾ ಲಾಹೋರಿನಲ್ಲಿರುವ ರಾಯಲ್ ಸ್ಕಾಟ್ಸ್ಗೆ ಸೇರಿಕೊಂಡರು. ಆನಂತರ ನಾಲ್ಕನೇ ಬಟಾಲಿಯನ್ನಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ಅವಕಾಶ ಸಿಕ್ಕಿತು. ಮುಂದೆ ಲೆಫ್ಟಿನೆಂಟ್ ಆಗಿ ಬಡ್ತಿ ಪಡೆದ ಸ್ಯಾಮ್ 1942 ರ ದ್ವಿತೀಯ ಮಹಾಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕ್ಯಾಪ್ಟನ್ ಆಗಿ ಕಾದಾಡಿದರು. ಪಗೋಡಾ ಹಿಲ್ನಲ್ಲಿ ಮುಂದೆ ನಿಂತು ಕಾದಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ ಶತ್ರುಗಳ ಲೈಟ್ ಮೆಷಿನ್ ಗನ್ನಿನಿಂದ ಹೊರಟ ಗುಂಡಿನ ಗುಚ್ಛ ಅವರ ಹೊಟ್ಟೆಯನ್ನು ಸೀಳಿಬಿಟ್ಟಿತು. ಮೇಜರ್ ಜನರಲ್ ಡೇವಿಡ್ ಕೋವಾನ್ ಪ್ರಾಣವುಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಹೆಣಗಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಮಾಣಿಕ್ ಷಾರನ್ನು ನೋಡಿ ಇಂಥ ಕದನ ಕಲಿಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಲೊಪ್ಪದೇ ಅವರ ಬಳಿ ಧಾವಿಸಿ ಬಂದರು. ಗಂಭೀರ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಸ್ಯಾಮ್ರನ್ನು ನೋಡಿ ಅವರ ಸಾವನ್ನು ಊಹಿಸಿದ ಡೇವಿಡ್ ಕೋವಾನ್ ತನ್ನ ಎದೆಯ ಮೇಲಿದ್ದ ಮಿಲಿಟರಿ ಕ್ರಾಸ್ ರಿಬ್ಬನ್ನನ್ನು ಸ್ಯಾಮ್ ಎದೆಗೆ ಚುಚ್ಚಿ ‘ಸತ್ತ ನಂತರ ಈ ಗೌರವ ಕೊಡಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ’ ಎಂದು ನೊಂದುಕೊಂಡರು. ಮುಂದೆ ಸ್ಯಾಮ್ಗೆ ಈ ಗೌರವ ಖಾಯಂ ಆಯ್ತು. ರಣ ಭೂಮಿಯಿಂದ ಅವರನ್ನು ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಕರೆತಂದು ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯನ್ ಚಿಕಿತ್ಸಕನೊಬ್ಬನ ಬಳಿ ಬಿಡಲಾಯ್ತು. ಅವರ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಮಾಡಲೊಪ್ಪದ ಆ ವೈದ್ಯರು ‘ಈತ ಸಾಯುವುದು ಖಾತ್ರಿ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಮಾಡಿ ಉಪಯೋಗವಿಲ್ಲ’ ಎಂದುಬಿಟ್ಟಿದ್ದರು. ಒತ್ತಾಯಕ್ಕೆ ಕಟ್ಟುಬಿದ್ದು ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಮಾಡಲೇಬೇಕಾಗಿ ಬಂದಾಗ ವೈದ್ಯರು ಸ್ಯಾಮ್ ಬಳಿ ಬಂದು ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ‘ಏನಾಯ್ತು’ ಎಂದರಂತೆ. ಆ ನೋವಿನಲ್ಲೂ ಕಣ್ಣು ಮಿಟುಕಿಸುತ್ತಾ ಸ್ಯಾಮ್ ‘ಕತ್ತೆ ಒದ್ದುಬಿಟ್ಟಿತು’ ಎಂದರು. ಇಂತಹ ವಿಷಮ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲೂ ಸ್ಯಾಮ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿದ್ದ ಹಾಸ್ಯ ಪ್ರಜ್ಞೆಯನ್ನು ಅಪಾರವಾಗಿ ಗೌರವಿಸಿದ ವೈದ್ಯರು ಆತನನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲೇಬೇಕೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು. ಶ್ವಾಸಕೋಶ, ಲಿವರ್, ಕಿಡ್ನಿಗಳಿಗೆ ಬಡಿದಿದ್ದ ಏಳು ಬುಲೆಟ್ಗಳನ್ನು ಹೊರತೆಗೆದರು. ಬಹುಪಾಲು ಸಣ್ಣಕರುಳು ನಾಶವಾಗಿ ಹೋಗಿತ್ತು. ಅವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ತೆಗೆದು ಸ್ಯಾಮ್ರನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಯ್ತು. ಏನು ಆಗಿಲ್ಲವೆಂಬಂತೆ ಸ್ಯಾಮ್ ಮತ್ತೆ ಸೈನ್ಯದ ಚಟುವಟಿಕೆಗೆ ತೊಡಗಿಕೊಂಡರು. ಮುಂದೊಮ್ಮೆ 1971 ರ ಯುದ್ಧದ ವೇಳೆಗೆ ಗಾಯಾಳುವಾಗಿ ಮಲಗಿದ್ದ ಸೈನಿಕನೊಬ್ಬನನ್ನು ನೋಡಿ ‘ನಿನ್ನ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ನಾನು 9 ಗುಂಡು ತಿಂದಿದ್ದೆ. ನೀನು ಮೂರು ಗುಂಡು ಬಡಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೀಯ. ನಾನಿಂದು ಭಾರತೀಯ ಸೇನೆಯ ಸವರ್ೋಚ್ಚ ನಾಯಕ. ನೀನೇನಾಗಬಲ್ಲೆ ಎಂದು ಊಹಿಸು’ ಎಂದು ಧೈರ್ಯ ತುಂಬಿದ್ದರು!

2
ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಾನಂತರ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದೊಂದಿಗಿನ ಮೊದಲನೇ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿಯೇ ಸ್ಯಾಮ್ಗೆ ಮಹತ್ವದ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಒದಗಿಸಿಕೊಡಲಾಗಿತ್ತು. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಹಂತದಲ್ಲೂ ತನಗೆ ಕೊಟ್ಟ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಸಮರ್ಥವಾಗಿ ನಿಭಾಯಿಸಿದ್ದಲ್ಲದೇ ತನ್ನ ಸೇನೆಯ ಗೌರವವನ್ನು ಒಂದಿನಿತೂ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲು ಸ್ಯಾಮ್ ಒಪ್ಪುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅದೊಮ್ಮೆ ರಕ್ಷಣಾ ಸಚಿವ ಕೃಷ್ಣ ಮೆನನ್ ಜನರಲ್ ಕೆ.ಎಸ್ ತಿಮ್ಮಯ್ಯನವರ ಕುರಿತಂತೆ ಸ್ಯಾಮ್ರ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಕೇಳಿದಾಗ ಖಡಕ್ಕಾಗಿ ಉತ್ತರಿಸಿದ ಸ್ಯಾಮ್ ಏನೆಂದರು ಗೊತ್ತಾ? ‘ಮಂತ್ರಿಗಳೇ, ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ನಾನ್ಯಾಕೆ ಆಲೋಚನೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಆತ ನನ್ನ ನಾಯಕ. ನಾಳೆ ನೀವು ನನ್ನ ಕೆಳಗಿನ ಬ್ರಿಗೇಡಿಯಸರ್್ ಮತ್ತು ಕರ್ನಲ್ಗಳಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಕೇಳುತ್ತೀರಿ. ನೀವು ಸೇನೆಯೊಳಗಿನ ಶಿಸ್ತನ್ನು ನಾಶ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೀರಿ. ಮುಂದೆಂದೂ ಹೀಗೆ ಮಾಡಬೇಡಿ’ ಎಂದಿದ್ದರು. ಮೆನನ್ ಮುಖ ಇಂಗು ತಿಂದ ಮಂಗನಂತಾಗಿತ್ತು. 1969 ರಲ್ಲಿ ಜನರಲ್ ಪಿ.ಪಿ ಕುಮಾರ ಮಂಗಲಂ ನಿವೃತ್ತರಾದ ನಂತರ ಚೀಫ್ ಆಫ್ ಆಮರ್ಿ ಸ್ಟಾಫ್ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಸ್ಯಾಮ್ ಸೂಕ್ತವಾದ ಆಯ್ಕೆಯಾದರು. ಆದರೆ ಅವರ ಗಡಸು ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದಿಂದಾಗಿಯೇ ಅಲ್ಲಿಂದ ಮುಂದೆ ಹೋಗುವುದಕ್ಕೆ ಅವರಿಗೆ ಬಹಳ ಸಮಯ ಹಿಡಿಯಿತು. ಈ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಮಾಣಿಕಾ ಷಾ ಒಮ್ಮೆ ಗೂಖರ್ಾ ಯುನಿಟ್ಗೆ ಭೇಟಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದರು. ಅವರು ಗೂಖರ್ಾ ರೆಜಿಮೆಂಟ್ನಲ್ಲಿ ಎಂದಿಗೂ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದ್ದವರಲ್ಲ ಆದರೂ ಗೂಖರ್ಾಗಳನ್ನು ಕಂಡರೆ ಅವರಿಗೆ ವಿಶೇಷವಾದ ಪ್ರೀತಿ. ‘ಸೈನಿಕನೊಬ್ಬ ತನಗೆ ಸಾವಿನ ಭಯ ಇಲ್ಲ ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದಾನೆ ಎಂದಾದರೆ ಒಂದೋ ಆತ ಸುಳ್ಳು ಹೇಳುತ್ತಿರಬೇಕು ಅಥವಾ ಆತ ಗೂಖರ್ಾ ಆಗಿರಬೇಕು’ ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದರು ಸ್ಯಾಮ್. ಗೂಖರ್ಾಗಳಿಗೂ ಅವರನ್ನು ಕಂಡರೆ ಅಪಾರವಾದ ಪ್ರೀತಿ. ಇಂದಿಗೂ ಅವರ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಯಾಮ್ರ ಕುರಿತಂತಹ ದಂತಕಥೆಗಳು ಕೇಳಿ ಬರುತ್ತವೆ. ಅವರನ್ನು ಸ್ಯಾಮ್ ಬಹದ್ದೂರ್ ಎಂದು ಗೌರವದಿಂದ ಕರೆದು ತಮ್ಮವರಾಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದು ಗೂಖರ್ಾಗಳೇ. ಅದರ ಹಿನ್ನೆಲೆಯೂ ಬಲು ಕೌತುಕವಾದ್ದು. ಅದೊಮ್ಮೆ ಮಾಣಿಕ್ ಷಾ ಗೂಖರ್ಾ ಸೈನಿಕನೊಬ್ಬನ ಬಳಿ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಎತ್ತರದ ದನಿಯಲ್ಲಿ ‘ನನ್ನ ಹೆಸರೇನು ಗೊತ್ತಾ?’ ಎಂದು ಕೇಳಿದರಂತೆ. ಸೈನಿಕನು ಗಲಿಬಿಲಿಗೊಳಗಾಗದೇ ‘ಸ್ಯಾಮ್ ಬಹದ್ದೂರ್ ಸಾಬ್’ ಎಂದನಂತೆ. ಇಂದಿಗೂ ಗೂಖರ್ಾಗಳು ಸ್ಯಾಮ್ ಬಹದ್ದೂರ್ ಎಂದೇ ಅವರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಕರೆಯೋದು.
ಮಾಣಿಕ್ ಷಾ ಅವರ ನಿಜವಾದ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ಅನಾವರಣಗೊಂಡಿದ್ದು 1959 ರ ಆಸುಪಾಸಿನಲ್ಲಿ. ಆಗವರು ವೆಲ್ಲಿಂಗ್ ಟನ್ನ ಡಿಫೆನ್ಸ್ ಸವರ್ೀಸ್ ಸ್ಟಾಫ್ ಕಾಲೇಜಿನ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರಾಗಿದ್ದರು. ಈ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ರಕ್ಷಣಾ ಸಚಿವರಾದಿಯಾಗಿ ಪ್ರಧಾನಮಂತ್ರಿಗಳು ಸೇರಿದಂತೆ ಸೈನ್ಯದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಮೂಗು ತೂರಿಸುವುದು ಹೆಚ್ಚಾಗಿತ್ತು. ಮೇಜರ್ ಜನರಲ್ ಬ್ರಿಜ್ ಮೋಹನ್ ಕೌಲ್, ಮಂತ್ರಿ ಮೆನನ್ರ ಪ್ರಭಾವದಿಂದಾಗಿಯೇ ಲೆಫ್ಟಿನೆಂಟ್ ಜನರಲ್ನಿಂದ ಕ್ವಾರ್ಟರ್ ಮಾಸ್ಟರ್ ಜನರಲ್ ಹುದ್ದೆಗೆ ಏರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರು. ಈತ ಪ್ರಧಾನಂತ್ರಿಗಳ ಮತ್ತು ರಕ್ಷಣಾ ಸಚಿವರ ಬೆಂಬಲವಿದೆ ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಚೀಫ್ ಆಫ್ ಆಮರ್ಿ ಸ್ಟಾಫ್ಗಿಂತಲೂ ಪ್ರಭಾವಿಯಾಗಿಬಿಟ್ಟದ್ದರು. ಈ ಕಿರಿಕಿರಿಯನ್ನು ತಾಳಲಾಗದೆಯೇ ಜನರಲ್ ತಿಮ್ಮಯ್ಯ ರಾಜಿನಾಮೆ ಎಸೆದರೂ ಕೂಡ. ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಮುಲಾಜಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳದ ಮಾಣಿಕ್ ಷಾ ಮಂತ್ರಿಗಳೇನು ಪ್ರಧಾನಮಂತ್ರಿಗಳನ್ನು ಬಿಡದೇ ಬಲವಾಗಿಯೇ ಟೀಕಿಸಿದರು. ‘ರಕ್ಷಣಾ ಇಲಾಖೆಯ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಕೊಟ್ಟಿರುವಂತಹ ನಮ್ಮ ನಾಯಕರುಗಳಿಗೆ ಮೋಟರ್ಾರಿಗೂ ಮೋಟಾರಿಗೂ, ಗನ್ಗೂ ಹೋವಿಟ್ಜರ್ಗೂ, ಗೆರಿಲ್ಲಾಕ್ಕೂ ಗೊರಿಲ್ಲಾಕ್ಕೂ ವ್ಯತ್ಯಾಸವೇ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಬಹುತೇಕರು ಗೊರಿಲ್ಲಾಗಳೆಂತೆಯೇ ಇರುತ್ತಾರೆ’ ಎಂದುಬಿಟ್ಟಿದ್ದರು. 1971 ರ ವೇಳೆಗೆ ಇವರ ಕಾರ್ಯಶೈಲಿಯನ್ನು ಗಮನಿಸಿ ಗಾಬರಿಗೊಂಡಿದ್ದ ಇಂದಿರಾ ‘ಸೈನ್ಯ ಪ್ರಭುತ್ವದ ವಿರುದ್ಧ ದಂಗೆಯೇಳುತ್ತದೆ ಎಂಬ ವದಂತಿ ನಿಜವೇ?’ ಎಂದು ಸ್ಯಾಮ್ರನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದರು. ಆಗ ಇವರ ಉತ್ತರ ಏನಿತ್ತು ಗೊತ್ತೇ? ‘ನಿಮ್ಮ ಕೆಲಸ ನೀವು ಮಾಡಿ. ನನ್ನ ಕೆಲಸ ನನಗೆ ಮಾಡಲು ಬಿಡಿ. ನಿಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಪಾತ್ರರಿಗೆ ನೀವು ಮುತ್ತುಕೊಡಿ. ನಾನು ನನ್ನವರಿಗೆ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ. ನನ್ನ ಸೇನೆಯೊಳಗೆ ಯಾರೂ ತಲೆಹಾಕದಿರುವವರೆಗೆ ನಾನು ರಾಜಕೀಯದಲ್ಲಿ ಹಸ್ತಕ್ಷೇಪ ಮಾಡಲಾರೆ’ ಎಂದಿದ್ದರು. ಸವರ್ಾಧಿಕಾರಿ ಇಂದಿರಾಳಿಗೆ ಆಕೆಯ ತಂದೆಯ ವಯಸ್ಸಿನವರೂ ಹೆದರಿಕೊಂಡು ಕೈ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ನಿಲ್ಲುವಂಥ ಸ್ಥಿತಿಯಿದ್ದಾಗ ಸ್ಯಾಮ್ ಮಾತ್ರ ಸೈನ್ಯದ ಘನತೆಯನ್ನು ಒಂದಿನಿತೂ ಮುಕ್ಕಾಗಲು ಬಿಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಇಂದಿರಾಳನ್ನಂತೂ ಅವರು ‘ಹಾಯ್ ಸ್ವೀಟಿ’ ಎಂದೇ ಸಂಬೋಧಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಓಹ್! ಮಾಣಿಕ್ ಷಾರನ್ನು ಅಥರ್ೈಸಿಕೊಳ್ಳೋದು ಬಲು ಕಷ್ಟ.

7
1971 ರಲ್ಲಿ ಸ್ಯಾಮ್ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಏನೆಂಬುದು ರಾಷ್ಟ್ರಕ್ಕೆ, ಶತ್ರು ರಾಷ್ಟ್ರಕ್ಕೆ, ರಣಹದ್ದುಗಳಂತೆ ತಿನ್ನಲು ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದ ರಾಷ್ಟ್ರಳಿಗೆ ಮತ್ತು ಆಳುವ ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಅರಿವಾಯ್ತು. ಆ ವರ್ಷದ ಏಪ್ರಿಲ್ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಒಂದು ದಿನ ಇಂದಿರಾ ಸ್ಯಾಮ್ರನ್ನು ತಮ್ಮ ಕಛೇರಿಯ ಸಭೆಗೆ ಆಹ್ವಾನಿಸಿದರು. ಪೂರ್ವ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದಿಂದ ಅಪಾರ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ನಿರಾಶ್ರಿತರು ಪಶ್ಚಿಮಬಂಗಾಳ, ಅಸ್ಸಾಂ ಮತ್ತು ತ್ರಿಪುರಾಕ್ಕೆ ಧಾವಿಸಿ ಬರುವುದರಿಂದ ಆಕೆ ಗಾಬರಿಗೊಳಗಾಗಿದ್ದರು. ಮಂತ್ರಿಗಳು, ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಮತ್ತು ಸ್ಯಾಮ್ ಆ ಸಭೆಯಲ್ಲಿದ್ದರು. ಸೈನ್ಯದ ಮೇಲೆ ತಾವು ಅಧಿಕಾರ ಹೊಂದಿದ್ದೇವೆಂಬ ಧಿಮಾಕಿನಿಂದ ಮಾತನಾಡಿದ ಇಂದಿರಾ ಸ್ಯಾಮ್ರತ್ತ ತಿರುಗಿ ‘ನಿರಾಶ್ರತರು ಒಳ ನುಗ್ಗುತ್ತಿರುವುದಕ್ಕೆ ನೀವೇನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೀರಿ?’ ಎಂದು ಕೇಳಿದರು. ಅಷ್ಟೇ ವೇಗವಾಗಿ ಉತ್ತರಿಸಿದ ಸ್ಯಾಮ್ ‘ಬಿಎಸ್ಎಫ್, ಸಿಆರ್ಪಿ ಮತ್ತು ರಾ ಗಳ ಮೂಲಕ ಪೂರ್ವ ಪಾಕಿಸ್ತಾನಿಯರಿಗೆ ದಂಗೆಯೇಳಲು ಪ್ರಚೋದಿಸುವಾಗಿ ನನ್ನನ್ನು ಕೇಳಿಕೊಂಡಿದ್ದಿರೇನು’ ಎಂದ ಸ್ಯಾಮ್ ‘ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಮೈಮೇಲೆಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದೀರಿ ಸರಿಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ’ ಎಂದರು. ಆದಷ್ಟು ಬೇಗ ಪೂರ್ವ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದೊಳಕ್ಕೆ ನುಗ್ಗಬೇಕು ಎಂದು ಯುದ್ಧದ ಆದೇಶವನ್ನು ಆಕೆ ಕೊಡುವಾಗ ಅಷ್ಟೇ ನಿರಮ್ಮಳವಾಗಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಮಾಣಿಕ್ ಷಾ ‘ನೀವು ಸಿದ್ಧವಾಗಿರಬಹುದು ನಾನಲ್ಲ’ ಎಂದರು. ‘ಏಪ್ರಿಲ್ ತಿಂಗಳ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಹಿಮಾಲಯದ ದಾರಿಗಳು ಮುಕ್ತವಾಗಿಬಿಡುತ್ತವೆ. ಚೀನಾ ಕೂಡ ದಾಳಿ ಮಾಡಬಹುದು. ಪೂರ್ವ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದಲ್ಲೂ ಮಳೆ ಸುರಿಯುತ್ತಿರುವುದರಿಂದ ಕದನ ಬಲು ಕಷ್ಟ. ನಮ್ಮ ಬಳಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರ ಸಂಗ್ರಹಣೆಯೂ ಇಲ್ಲ’ ಎಂದು ಮುಖಕ್ಕೆ ಹೊಡೆದಂತೆ ಹೇಳಿಬಿಟ್ಟರು. ಮರು ಮಾತನಾಡದ ಇಂದಿರಾ ಸಭೆಯನ್ನು ಬಕರ್ಾಸ್ತುಗೊಳಿಸಿ ಸಂಜೆ ಸೇರೋಣ ಎಂದರು. ಎಲ್ಲರೂ ಕೋಣೆಯಿಂದ ಹೊರಗೆ ಹೋಗಿದ್ದಾಯ್ತು. ಇಂದಿರಾ ಮಾಣಿಕ್ ಷಾರವರನ್ನು ಮಾತ್ರ ಕೋಣೆಯೊಳಗೆ ಉಳಿಯುವಂತೆ ಕೇಳಿಕೊಂಡರು. ತತ್ಕ್ಷಣ ಆಕೆಯ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣಿಟ್ಟು ನೋಡಿದ ಸ್ಯಾಮ್ ‘ಪ್ರಧಾನಮಂತ್ರಿಗಳೇ, ನೀವು ಇನ್ನೊಂದು ಮಾತನಾಡುವ ಮುನ್ನ ನಾನು ರಾಜಿನಾಮೆ ಪತ್ರವನ್ನು ಬರೆದುಕೊಡಲೇ. ನನ್ನ ದೈಹಿಕ ಅಥವಾ ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯ, ಯಾವುದು ಚೆನ್ನಾಗಿಲ್ಲ ಎಂದು ಬರೆಯಬೇಕು ಹೇಳಿ’ ಎಂದು ಕೇಳಿಬಿಟ್ಟರು. ಇಂದಿರಾ ಸವರ್ಾಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಇದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಸೂಕ್ತ ಮದ್ದಿರಲಿಲ್ಲ. ಮೆತ್ತಗಾದ ಆಕೆ ನೀವು ಹೇಳಿದಂತೆ ಯುದ್ಧ ನಡೆಯಲಿ ಎಂದು ಪೂರ್ಣ ಅನುಮತಿ ಕೊಟ್ಟರು. ಆನಂತರ ನಡೆದದ್ದು ಇತಿಹಾಸ. ಏಳು ತಿಂಗಳ ನಂತರ ಎಲ್ಲ ತಯಾರಿಯೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧ ಸನ್ನದ್ಧರಾಗಿ ಬಂದ ಸ್ಯಾಮ್ರನ್ನು ಇಂದಿರಾ ‘ಎಲ್ಲ ತಯಾರಾಗಿದೆಯೇ’ ಎಂದು ಕೇಳಿದಾಗ ‘ಐ ಆಮ್ ಆಲ್ವೇಸ್ ರೆಡಿ ಸ್ವೀಟಿ’ ಎಂದಿದ್ದರು ಸ್ಯಾಮ್. ಅಮೆರಿಕನ್ನರು ಈ ಯುದ್ಧ ಒಂದೂವರೆ ತಿಂಗಳಾದರೂ ನಡೆಯಬಹುದೆಂದು ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕಿ ಕುಳಿತಿದ್ದಾಗ ಮಾಣಿಕ್ ಷಾ ತಂತ್ರಗಾರಿಕೆ ಇದನ್ನು 13 ದಿನಗಳಲ್ಲೇ ಮುಗಿಸಿಬಿಟ್ಟಿತು. 93,000 ಜನ ಯುದ್ಧ ಖೈದಿಗಳಾಗಿ ಸಿಕ್ಕು ಬಿದ್ದಿದ್ದರು. ಶರಣಾಗತರನ್ನು ಒಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಅವಕಾಶ ಸಿಕ್ಕಾಗ ನಿರಾಕರಿಸಿದ ಮಾಣಿಕ್ ಷಾ ‘ಅದು ಆ ಡಿವಿಷನ್ ನ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆ. ಅವರೇ ಈ ಗೌರವವನ್ನು ಪಡೆಯಲಿ’ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾ ತಮ್ಮ ದೊಡ್ಡತನವನ್ನು ಮೆರೆದುಬಿಟ್ಟರು. ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕೂ ಮುನ್ನ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಸೇನಾನಿ ಯಾಹ್ಯಾ ಮಾಣಿಕ್ ಷಾರ ಬೈಕೊಂದನ್ನು ಕೊಂಡು ಕೊಂಡಿದ್ದ. ಒಂದು ಸಾವಿರ ರೂಪಾಯಿ ಹಣವನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿರಲಿಲ್ಲ. ಮುಂದೆ ಇದೇ ಯಾಹ್ಯಾ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಅಧ್ಯಕ್ಷರಾದಾಗಲೇ 1971 ರ ಯುದ್ಧ ನಡೆದದ್ದು. ಮಾಣಿಕ್ ಷಾ ನಗುನಗುತ್ತಲೇ ‘ನನ್ನ ಸಾವಿರ ರೂಪಾಯಿ ಸಾಲ ಉಳಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಯಾಹ್ಯಾ ಈಗ ಅವನ ಅರ್ಧ ರಾಷ್ಟ್ರವನ್ನು ನನಗೆ ಕೊಟ್ಟುಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ’ ಎಂದಿದ್ದರು.
ಮಾಣಿಕ್ ಷಾ ತಮಿಳುನಾಡಿನ ವೆಲ್ಲಿಂಗ್ಟನ್ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ನ್ಯುಮೋನಿಯಾದಿಂದ ತೀರಿಕೊಂಡಾಗ ದೇಶ ಅವರನ್ನು ಗುರುತಿಸಲು ಮರೆತೇ ಹೋಗಿತ್ತು. 1971 ರ ಯುದ್ಧದ ನಿಜವಾದ ಹೀರೋ ಮಾಣಿಕ್ ಷಾ ಎಂಬುದನ್ನು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ಸಹಿಸಲಿಲ್ಲ. ಹೀಗಾಗಿ ಇಂತಹ ಅದ್ಭುತ ಸೇನಾನಿಯೊಬ್ಬ ತೀರಿಕೊಂಡಾಗ ಗಣ್ಯರಾರು ಅಂತಿಮ ದರ್ಶನಕ್ಕೆ ಬರಲೇ ಇಲ್ಲ. ಅವರ ಸಾವನ್ನು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಶೋಕವೆಂದು ಆಚರಿಸಲಿಲ್ಲ. ನೆಹರು-ಇಂದಿರಾ ಭಾರತ ರತ್ನವನ್ನು ತಮ್ಮ ಮುಡಿಗೇರಿಸಿಕೊಂಡುಬಿಟ್ಟರು. ನಿಜವಾದ ಇಂತಹ ರತ್ನಗಳು ಅನಾಥವಾಗಿ ಉಳಿದುಬಿಟ್ಟವು. ಅಹಮದಾಬಾದ್ನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಫ್ಲೈ ಓವರ್ಗೆ ಮಾಣಿಕ್ ಷಾ ಹೆಸರಿಡಲು ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ನರೇಂದ್ರಮೋದಿಯವರೇ ಬೇಕಾಯ್ತು! ಹುತಾತ್ಮರನ್ನು, ಮಹಾತ್ಮರನ್ನು ಸ್ಮರಿಸದ ದೇಶಕ್ಕೆ ಭವಿಷ್ಯವಿಲ್ಲ ಅಂತಾರೆ. 70 ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಪ್ರಗತಿ ಕಾಣದೇ ತೊಳಲಾಡಿದ್ದು ಬಹುಶಃ ಇದೇ ಕಾರಣಕ್ಕಿರಬಹುದು!!

ಬಹುಕಾಲ ಕಾಡುವ ಮಹಾನಟಿ!

ಬಹುಕಾಲ ಕಾಡುವ ಮಹಾನಟಿ!

ಸಿನಿಮಾ ಒಂದಕ್ಕೆ ವಿಭಿನ್ನ ಆಯಾಮಗಳಿರುತ್ತವೆ. ಬಹುತೇಕರಿಗೆ ಕಥೆಯ ಎಳೆಯೇ ಮುಖ್ಯ. ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಆ ಕಥೆಯನ್ನು ಪ್ರಸ್ತುತ ಪಡಿಸಿರುವ ವಿನೂತನ ಶೈಲಿಯ ಕುರಿತಂತೆ ಅಚ್ಚರಿ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ. ಸ್ವಲ್ಪ ತಾಂತ್ರಿಕ ಜ್ಞಾನ ಇದ್ದವರು ಕಥೆಯನ್ನು ಗಮನಿಸುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ಅವರು ಕಥೆಯ ಹಿಂದೆ ತಂತ್ರಜ್ಞರ ವಿಶೇಷ ಪ್ರಯತ್ನಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾ ಕುಳಿತಿರುತ್ತಾರೆ. ಸಾಮಾನ್ಯರಾದವರು ನಟ-ನಟಿಯರ ಹಿಂದೆ ಬೆನ್ನು ಬಿದ್ದು ತನ್ನಿಚ್ಛೆಯವರಿದ್ದರೆ ಸಂಗೀತ, ಸಾಹಿತ್ಯ, ನಟನೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಪಕ್ಕಕ್ಕಿಟ್ಟು ಸಿನಿಮಾ ನೋಡಿಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ಮಹಾನಟಿ ಈ ಎಲ್ಲ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದಲೂ ಒಂದು ವಿಶಿಷ್ಟವಾದ ಪ್ರಯತ್ನ.

ಎಲ್ಲ ಬಗೆಯ ಕಿರಿಕಿರಿಗಳ ನಡುವೆ ಕಿವಿಗೆ ಇಂಪಾದ ಸಂಗೀತ, ಕಣ್ಣಿಗೆ ತಂಪು ಕೊಡುವ ದೃಶ್ಯಗಳು, ಸಜ್ಜನರ ಕಂಪೆನಿ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಎಷ್ಟು ಮುದ ನೀಡುವುದೋ ಒಂದು ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ಹೆಣೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಸಿನಿಮಾ ಕೂಡ ಅಷ್ಟೇ ಮುದ ನೀಡಬಲ್ಲುದು. ರಾಜಿ ಮತ್ತು ಪರಮಾಣು ಐತಿಹಾಸಿಕ ಸಂಗತಿಯನ್ನೇ ಎಳೆಯಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಮಾಡಿದ ಸಿನಿಮಾ ಆದರೆ ಕನ್ನಡದ ಗುಲ್ಟು ಈಗಿನ ಡಾಟಾ ವಾರ್ಗಳ ಆಧಾರದ ಅಪರೂಪದ ಸಿನಿಮಾ. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ತೆರೆ ಕಂಡಂತಹ ‘ಮಹಾನಟಿ’ ಸಾವಿತ್ರಿ ಎಂಬ ತೆಲುಗು ನಟಿಯ ಜೀವನಾಧಾರಿತ ಅಪರೂಪದ ಸಿನಿಮಾ. ಬಹಳ ಮಂದಿ ಈ ಸಿನಿಮಾ ನೋಡಿರೆಂದು ಪದೇ ಪದೇ ಹೇಳುವಾಗಲೂ ತಲೆ ಕೆಡಿಸಿಕೊಂಡಿರಲಿಲ್ಲ. ಒಂದಷ್ಟು ಸಿನಿಮಾ ನಿಮರ್ಾಪಕರೇ ಮಹಾನಟಿಯ ಕುರಿತಂತೆ ಒಳ್ಳೆಯ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡಿದಾಗ ನೋಡಲೇಬೇಕೆನ್ನಿಸಿತು.

5

ಸಿನಿಮಾ ಒಂದಕ್ಕೆ ವಿಭಿನ್ನ ಆಯಾಮಗಳಿರುತ್ತವೆ. ಬಹುತೇಕರಿಗೆ ಕಥೆಯ ಎಳೆಯೇ ಮುಖ್ಯ. ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಆ ಕಥೆಯನ್ನು ಪ್ರಸ್ತುತ ಪಡಿಸಿರುವ ವಿನೂತನ ಶೈಲಿಯ ಕುರಿತಂತೆ ಅಚ್ಚರಿ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ. ಸ್ವಲ್ಪ ತಾಂತ್ರಿಕ ಜ್ಞಾನ ಇದ್ದವರು ಕಥೆಯನ್ನು ಗಮನಿಸುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ಅವರು ಕಥೆಯ ಹಿಂದೆ ತಂತ್ರಜ್ಞರ ವಿಶೇಷ ಪ್ರಯತ್ನಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾ ಕುಳಿತಿರುತ್ತಾರೆ. ಸಾಮಾನ್ಯರಾದವರು ನಟ-ನಟಿಯರ ಹಿಂದೆ ಬೆನ್ನು ಬಿದ್ದು ತನ್ನಿಚ್ಛೆಯವರಿದ್ದರೆ ಸಂಗೀತ, ಸಾಹಿತ್ಯ, ನಟನೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಪಕ್ಕಕ್ಕಿಟ್ಟು ಸಿನಿಮಾ ನೋಡಿಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ಮಹಾನಟಿ ಈ ಎಲ್ಲ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದಲೂ ಒಂದು ವಿಶಿಷ್ಟವಾದ ಪ್ರಯತ್ನ. ನಿದರ್ೇಶಕ ನಾಗ್ ಅಶ್ವಿನ್ ನಟಿಯೊಬ್ಬಳ ಬದುಕಿನ ಮತ್ತೊಂದು ಮಗ್ಗುಲನ್ನು ತೋರಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಸಾವಿತ್ರಿ ನಾಟಕದ ಕಲಾವಿದೆ, ನೃತ್ಯಗಾತರ್ಿ, ಸಿನಿಮಾ ನಟಿ, ಇವೆಲ್ಲಕ್ಕೂ ಮಿಗಿಲಾಗಿ ಮೈಯಲ್ಲಾ ಹೃದಯವಾಗಿದ್ದ ಜೀವ ಅದು. ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಖ್ಯಾತಿಯ ಉತ್ತುಂಗಕ್ಕೇರಿರುವ ನಟಿಯರೆಲ್ಲರ ಬದುಕು ಕೆಟ್ಟದಾಗಿಯೇ ಅಂತ್ಯ ಕಂಡಿರುತ್ತದೆ. ವೃತ್ತಿ ಜೀವನದ ಮತ್ತು ವೈಯಕ್ತಿಕ ಬದುಕಿನ ನಡುವೆ ಸಾಮರಸ್ಯ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವಲ್ಲಿ ಅವರು ಸೋಲುತ್ತಾರೆ. ಸಾವಿತ್ರಿಯದ್ದೂ ಅದೇ ಕಥೆ. ಆದರೆ ನಿದರ್ೇಶಕ ನಾಗ್ ಇದಕ್ಕೊಂದು ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಬಣ್ಣವನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ಸಾವಿತ್ರಿಯ ಹೃದಯ ಬಡಿತವನ್ನು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಪ್ರೇಕ್ಷಕ ಕೇಳುವಂತೆ ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.
ಸಾವಿತ್ರಿ ಹೋರಾಟಗಾತಿ. ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ನೃತ್ಯ ನಿನ್ನಿಂದ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಗುರುಗಳೊಬ್ಬರು ಹೇಳಿದರೆಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಹಟ ಹಿಡಿದು ನೃತ್ಯವನ್ನು ಕಲಿತಳು. ನಟನೆ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲವೆಂದು ನಿದರ್ೇಶಕ ಮೂದಲಿಸಿದ್ದಕ್ಕೆ ಸವಾಲು ಸ್ವೀಕರಿಸಿಯೇ ನಟಿಯಾದಳು, ಮಹಾನಟಿಯೂ ಆದಳು. ಅವಳ ಬದುಕನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಿದ್ದು ದೇವದಾಸ್-ಪಾರ್ವತಿ ಕಾದಂಬರಿ. ಅದನ್ನು ಓದುತ್ತ ಓದುತ್ತಾ ಅದೇ ಸಿನಿಮಾಕ್ಕೆ ತನ್ನನ್ನು ಸಮಪರ್ಿಸಿಕೊಂಡ ಸಾವಿತ್ರಿ ಆ ತನ್ಮಯತೆಯ ಭರದಲ್ಲೇ ನಟ ಜೈಮಿನಿ ಗಣೇಶನ್ಗೆ ಎರಡನೆಯ ಹೆಂಡತಿಯಾಗಿಬಿಟ್ಟಳು. ಅದೊಂದು ಕೌತುಕಮಯವಾದ ಪ್ರೇಮ. ಆ ಪ್ರೇಮದ ರಂಗನ್ನು ಒಂದಿನಿತೂ ಕೆಡಿಸದೇ ಸಾವಿತ್ರಿ ಗಣೇಶನ್ಗೆ ಎರಡನೇ ಪತ್ನಿಯಾಗುವುದನ್ನು ಆಕೆಯ ಬದುಕಿನ ಅತ್ಯುನ್ನತ ಆದರ್ಶವಾಗಿ ನಿದರ್ೇಶಕ ತೋರಿಸಿರುವ ಪರಿಯೇ ಮನಮೋಹಕ. ಗಣೇಶನ್ ಮದುವೆಯಾಗಿರುವಂಥ ಸುದ್ದಿಯನ್ನು ಆಕೆಗೆ ಹೇಳುವ ದೃಶ್ಯವನ್ನು ಚಿತ್ರೀಕರಿಸಿರೋದು ಸಮುದ್ರವೊಂದರ ಅಲೆ ನಿಮರ್ಿತ ಸೇತುವೆಯ ಮೇಲೆ. ಅಬ್ಬರದ ಅಲೆಗಳು ಆಕೆಯ ಮನಸ್ಸೊಳಗಿನ ತುಮುಲವನ್ನೂ ಕೂಡ ಅಷ್ಟೇ ಸುಂದರವಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸುವಂತಿವೆ. ಸಾವಿತ್ರಿ ತನ್ನ ಮದುವೆಯಿಂದಾಗಿ ಆಪ್ತರನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳೋದು ಗಂಡನನ್ನು ಮಾತ್ರ. ಒಂದೊಂದೇ ಸಿನಿಮಾಗಳು ಈಕೆಯ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿಯೇ ಸೂಪರ್ ಹಿಟ್ ಆಗುತ್ತಾ ನಡೆದಂತೆ ಗಣೇಶನ್ ಒಳಗಿಂದೊಳಗೇ ಬೇಯಲಾರಂಭಿಸುತ್ತಾರೆ. ಬಹುಶಃ ಕಥೆಯ ಈ ಎಳೆ ಹೊಸತೇನಲ್ಲ. ಈ ಹಿಂದೆ ಬಂದಂತಹ ಅಮಿತ್ ಬಚ್ಚನ್-ಜಯಾ ಬಾಧುರಿಯ ಅಭಿಮಾನ್, ನಮ್ಮ ಕಾಲದ ಸಿನಿಮಾಗಳಾದ ಆಶಿಕಿ ಮತ್ತು ಆಶಿಕಿ-2 ಈ ರೀತಿಯ ಅನೇಕ ಸಿನಿಮಾಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು-ಕಡಿಮೆ ಇದೇ ಕಲ್ಪನೆಯಿದೆ. ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಸಾವಿತ್ರಿ ತನ್ನ ಗಂಡನೊಡನಿರುವ ದೇವದಾಸ್-ಪಾರ್ವತಿಯ ಪ್ರೇಮವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಿಕ್ಕಾಗಿ ಪದ್ಮಶ್ರೀ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಖ್ಯಾತಿಯ ತುದಿಯಲ್ಲೊಂತು ನಿಮರ್ಾಪಕರು ನಾಯಕ ನಟರ ದಿನಾಂಕಕ್ಕೋಸ್ಕರ ಕಾಯದೇ ಮೊದಲು ಸಾವಿತ್ರಿಯ ದಿನಾಂಕವನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡೇ ಆನಂತರ ಖ್ಯಾತ ನಟರ ದಿನಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರಂತೆ.

ಸಿನಿಮಾ ನೋಡಿದ ಮೇಲೆ ಆಕೆಯ ಕುರಿತಂತೆ ಸಾಕಷ್ಟು ಓದಿದೆ. ಆಕೆಯ ನಟನಾ ಕೌಶಲ್ಯ ಪರಮಾದ್ಭುತವಾಗಿತ್ತಂತೆ. ನಿದರ್ೇಶಕ ಏನು ಬಯಸುತ್ತಾನೋ ಅದನ್ನು ಅಷ್ಟೇ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಸಾಧ್ಯವಾದರೆ ಆತನಿಚ್ಛೆಗಿಂತಲೂ ಸುಂದರವಾಗಿ ಮಾಡುವ ತಾಕತ್ತು ಸಾವಿತ್ರಿಗಿತ್ತಂತೆ. ಇಡಿಯ ಸಿನಿಮಾ ಆರಂಭವಾಗೋದೇ ಇದೇ ರೀತಿಯ ಒಂದು ದೃಶ್ಯದ ಮೂಲಕ. ಸಾವಿತ್ರಿಯೊಳಗಿನ ಪ್ರೇಮ ಮತ್ತು ದುಃಖವನ್ನು ಒಂದೇ ದೃಶ್ಯದಲ್ಲಿ ತೋರಿಸಲು ಪ್ರಯುತ್ನ ಪಡುವ ನಿದರ್ೇಶಕ ಬಲಗಣ್ಣು ಪ್ರೇಮವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದರೆ ಎಡಗಣ್ಣು ಕಣ್ಣೀರು ಸುರಿಸಬೇಕು ಎನ್ನುತ್ತಾನೆ. ಆಗ ಸಾವಿತ್ರಿ ಕೇಳುವ ಪ್ರಶ್ನೆ ಏನು ಗೊತ್ತೇ ‘ಎಷ್ಟು ಹನಿ ಕಣ್ಣೀರು?’ ಅಂತ. ಸವಾಲೊಡ್ಡುತ್ತಾನೆ ನಿದರ್ೇಶಕ ‘ಎರಡೇ ಹನಿ ಕಣ್ಣೀರು. ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಒಂದು ಹನಿ ಹೆಚ್ಚಾದರೂ ಚಿತ್ರೀಕರಣ ನಿಲ್ಲಿಸಿಬಿಡೋಣ’ ಅಂತ. ಸಾವಿತ್ರಿ ಒಟ್ಟಾರೆ ಸೀನು ಮುಗಿಯುವಾಗ ಎಡಗಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಎರಡೇ ಹನಿ ಕಣ್ಣೀರು ಸುರಿಸಿ ದಂಗುಬಡಿಸಿಬಿಡುತ್ತಾಳೆ. ಈ ಘಟನೆ ಸತ್ಯವೋ ಸುಳ್ಳೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಸಾವಿತ್ರಿ ಬದುಕಿದ್ದಾಗಲೇ ದಂತಕಥೆಯಾಗಿದ್ದಂತೂ ನಿಜ. ಮೇರು ನಟರೆಲ್ಲ ಆಕೆಯೆದುರಿಗೆ ಸಂಭಾಷಣೆಗೊಪ್ಪಿಸುವ ಮುನ್ನ ಸಾಕಷ್ಟು ತಯಾರಿ ನಡೆಸಿರುತ್ತಿದ್ದರಂತೆ. ತನಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಬಲು ಬೇಗ ಕಲಿತು ಅಷ್ಟೇ ಸರಳವಾಗಿ, ಲೀಲಾಜಾಲವಾಗಿ ಅದನ್ನು ಪ್ರೇಕ್ಷಕರ ಮುಂದೆ ಒಪ್ಪಿಸಬಲ್ಲಂಥ ಮೇರುನಟಿ ಆಕೆ. ಅವಳ ಜೀವನದ ಕೊನೆಯ ಘಟ್ಟ ಬಲುನೋವಿನದ್ದು. ಜೈಮಿನಿ ಗಣೇಶನ್ ಸಾವಿತ್ರಿಯು ಖ್ಯಾತಿಯ ಉತ್ತುಂಗದಲ್ಲಿದ್ದಾಗಲೇ ಒಂದಷ್ಟು ಕಿರಿಕಿರಿಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಕಿತ್ತಾಡುತ್ತಾ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ನಟಿಯೊಂದಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ಅಲ್ಲಿಗೆ ಸಾವಿತ್ರಿಯ ಸಹನೆಯ ಕಟ್ಟೆ ಒಡೆದು ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಹೆಣ್ಣು ಹಾಗೆಯೇ ಗಂಡನ ಕುಡಿತವನ್ನು, ಸುಳ್ಳುಬಾಕತನವನ್ನು ಕೊನೆಗೆ ಹೊಡೆತವನ್ನೂ ಸಹಿಸಿಕೊಂಡು ಬಿಡುತ್ತಾಳೆ. ತನ್ನ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಬ್ಬಳು ಗಂಡನ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ಮಾತ್ರ ಆಕೆ ಸಹಿಸಲಾರಳು. ಆದರೆ, ಇದೇ ಸಾವಿತ್ರಿ ಗಣೇಶನ್ಗೆ ಎರಡನೇ ಪತ್ನಿಯಾಗಿ ಬರುವಾಗ ಮೊದಲನೇ ಪತ್ನಿಯ ಅಸಹಾಯಕತೆ ಹೇಗಿದ್ದಿರಬಹುದೆಂಬುದನ್ನು ಆ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ನಿದರ್ೇಶಕ ಸ್ಮರಿಸಬಹುದಿತ್ತೇನೋ. ಕರ್ಮ ಮರಳಿ ಬಂದೇ ಬರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಸಾವಿತ್ರಿಯ ಮೂರಾಬಟ್ಟೆಯಾದ ಬದುಕು ಉದಾಹೆರಣೆಯಾಗಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ಪರಸ್ತ್ರೀಯೊಂದಿಗೆ ಗಂಡನನ್ನು ನೋಡಿದ ಮರುಕ್ಷಣ ಅವನಿಂದ ವಿಮುಖಳಾದ ಸಾವಿತ್ರಿ ಆನಂತರ ಎಂದಿಗೂ ಅವನ ಮುಖ ನೋಡುವುದಿಲ್ಲ. ಕುಡಿತಕ್ಕೆ ದಾಸಿಯಾಗುತ್ತಾಳೆ.

6

ಜೊತೆಗಾರರೆಲ್ಲ ಮನಸೋ ಇಚ್ಛೆ ಲೂಟಿ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಆಕೆಯ ಮನೆಯ ಮೇಲೆ ತೆರಿಗೆ ದಾಳಿಯಾಗಿ ಆಕೆ ಉತ್ತರಿಸಲಾರದ ಹಂತ ತಲುಪುತ್ತಾಳೆ. ಕೊನೆಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಪುಟ್ಟದೊಂದು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ವಾಸಿಸಲು ಬರುತ್ತಾಳೆ ಸಾವಿತ್ರಿ.
ಬದುಕು ಹಾಗೆಯೇ. ಯಾವುದರ ಹಿಂದೆ ಓಡುತ್ತೇವೋ ಅದು ದಕ್ಕಲಾರದು. ದಕ್ಕಿದ್ದು ತೃಪ್ತಿ ಕೊಡಲಾರದು. ಕೀತರ್ಿಯ ಹಿಂದೆ ಓಡಿದರೆ ಕೀತರ್ಿ ಸಿಗುವುದು ಹೌದು. ಆದರದು ಕಳೆದು ಹೋದಾಗ ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ದುಃಖವಾಗುವುದು. ಹಣವಂತು ಎಷ್ಟು ದಿನವಿದ್ದು ಹೇಗೆ ಕಳೆದು ಹೋಗುವುದೋ ಅರಿವಿಗೇ ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಪ್ರೀತಿ-ಪ್ರೇಮವೂ ಹಾಗೆಯೇ. ಅವು ಪವಿತ್ರ ಬಾಂಧವ್ಯ ಸರಿ. ಆದರೆ ಅದು ಹಣ ಮತ್ತು ಖ್ಯಾತಿಯ ನಡುವೆ ಎಂದು ತನ್ನ ಪ್ರಭೆಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡುಬಿಡುವುದೋ ಹೇಳಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅನೇಕ ತಾತ್ವಿಕ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಸಾವಿತ್ರಿ ತನ್ನ ಬದುಕಿನ ಮೂಲಕ ನಮ್ಮೆದುರು ಅನಾವರಣ ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತಾಳೆ. ಕೀತರ್ಿ ಸುರೇಶ್ ಸಾವಿತ್ರಿಯ ಪಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಮನ ಮುಟ್ಟಿಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ಜೀವನಾಧಾರಿತ ಒಂದು ಚಿತ್ರವನ್ನು ಮಾಡುವುದು ಸಲೀಸಾದ ಸಂಗತಿಯಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕೆ ಅಧಿಕಾರಯುತವಾದ ಸಾಹಿತ್ಯ, ಭಾಷೆ, ಅಂದಿನ ಕಾಲಘಟ್ಟದ ಕಲ್ಪನೆ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಬಹುಮುಖ್ಯ. ಅದರಲ್ಲೂ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ನೋಡಿದ್ದರೆ ಅವರ ಬದುಕನ್ನು ಚಿತ್ರಕ್ಕಿಳಿಸುವುದು ತ್ರಾಸದಾಯಕ. ನಿದರ್ೇಶಕ ನಾಗ್ ಅಶ್ವಿನ್ ಬಲು ದೊಡ್ಡ ಸಾಹಸವನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ.
ಹಿಂದೆ ಬಿದ್ದು ಈ ಚಿತ್ರ ನೋಡಬೇಕೆಂದೇನಿಲ್ಲ. ಎಂದಾದರೂ ಒಮ್ಮೆ ಸಾಗುತ್ತಿರುವ ದಾರಿ ಕಿರಿಕಿರಿ ಎನಿಸುತ್ತಿದೆ ಎಂದಾಗ ಸುಮ್ಮನೆ ಹಾಗೆ ಸಾವಿತ್ರಿಯ ಬದುಕಿನ ಮೇಲೆ ಕಣ್ಣಾಡಿಸಿಬಿಡಿ. ಕಣ ಕಣದಲ್ಲೂ ಪ್ರತಿಭೆಯಿದ್ದು ಹೃದಯದ ತುಂಬ ದಯೆ ಕಾರುಣ್ಯಗಳೇ ತುಂಬಿದ್ದು, ತಿಜೋರಿಯ ತುಂಬ ಹಣವಿದ್ದು, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಅಜೀರ್ಣವಾಗುವಷ್ಟು ಖ್ಯಾತಿಯಿದ್ದು, ಬೇಕಾದವರೆಲ್ಲ ಜೊತೆಗಿದ್ದೂ ಬದುಕೊಂದು ಹೇಗೆ ಹಾಳಾಗಿಬಿಡಬಹುದೆಂಬುದಕ್ಕೆ ಆಕೆ ಉದಾಹರಣೆಯಾಗಿ ನಿಂತುಬಿಡುತ್ತಾಳೆ. ಬದುಕಿನ ನಶ್ವರತೆಯನ್ನು ತಾನು ಬದುಕಿದ ರೀತಿಯಲ್ಲೇ ತೋರಿಸಿ ಹೋಗುತ್ತಾಳೆ. ಒಟ್ಟಾರೆ ಮಹಾನಟಿ ಖಂಡಿತ ಕಾಡುತ್ತಾಳೆ.

ಮಲ್ಯ, ಲಲಿತ್ ಹಿಡಿದು ತರುತ್ತಾರಾ ಮೋದಿ?

ಮಲ್ಯ, ಲಲಿತ್ ಹಿಡಿದು ತರುತ್ತಾರಾ ಮೋದಿ?

ಮೊದಲೆಲ್ಲ ಇತರೆ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡುವಾಗ ನಮ್ಮ ಧಾಟಿಯೇ ಬೇರೆ ಇರುತ್ತಿತ್ತು. ಈಗ ನಾವು ಮಾತನಾಡುವ ಶೈಲಿ ಬದಲಾಗಿದೆ. ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿರಲಿ ಅಮೇರಿಕಾ ಇರಲಿ ಚೀನಾ-ರಷ್ಯಾಗಳೇ ಇರಲಿ ಭಾರತದ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಯನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡೇ ನಮ್ಮ ವಾದ ಚಚರ್ೆಗಳೆಲ್ಲವೂ. ನರೇಂದ್ರಮೋದಿ ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿಗೆ ಹೋಗುವ ಮುನ್ನ ತೆರೆಸಾ ಮೇ ಭಾರತದೊಂದಿಗೆ ಮುಕ್ತ ವ್ಯಾಪಾರದ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡಿದ್ದರು. ಹೀಗಾಗಿ ನರೇಂದ್ರಮೋದಿಯವರೊಂದಿಗಿನ ಅವರ ಮಾತುಕತೆಗೆ ಬಹುವಾದ ಬೆಲೆ ಇತ್ತು.

2019 ಕ್ಕೂ ಮುಂಚೆ ನರೇಂದ್ರಮೋದಿಯವರ ಮುಂದೆ ಇರುವ ಕೆಲವು ಸವಾಲುಗಳಲ್ಲಿ ಮಲ್ಯ, ನೀರವ್, ಲಲಿತ್ ಮೂವರನ್ನೂ ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಬರುವುದು ಒಂದು. ಮೋದಿ ಹರಸಾಹಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ದೇಶ ಬಿಟ್ಟು ಓಡಿ ಹೋಗಿರುವ ಈ ಮೂವರನ್ನು ಎಳೆದು ತಂದುಬಿಟ್ಟರೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿಗೆ ಮೋದಿಯ ವಿರುದ್ಧ ಆರೋಪ ಮಾಡಲು ಇರುವ ದೊಡ್ಡದೊಂದು ಅಸ್ತ್ರವೇ ಇಲ್ಲವಾಗಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ಇಷ್ಟಕ್ಕೂ ಈ ಮೂವರಿಗೂ ಹಣ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್. ಅದರ ಲಾಭ ಪಡೆದಿದ್ದು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್. ಮೋದಿ ಸಕರ್ಾರದ ಕಠಿಣ ನಿಯಮಗಳು ಅವರಿಂದ ಹಣವನ್ನು ಕಕ್ಕಿಸುತ್ತವೆಂದು ಗೊತ್ತಾದೊಡನೆ ಅವರು ದೇಶವನ್ನೇ ಬಿಟ್ಟು ಓಡಿ ಹೋಗಿದ್ದರು. ಈಗ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ಅವರು ದೇಶಬಿಟ್ಟು ಓಡಿ ಹೋಗಲು ಮೋದಿ ಅವಕಾಶ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟರೆಂದು ಕಣ್ಣೀರಿಡುತ್ತಿದೆ. ಅದರರ್ಥ ಈ ಐದು ವರ್ಷವೂ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸೇ ಇದ್ದಿದ್ದರೇ ಈ ಮೂವರೂ ಇಲ್ಲಿಯೇ ಇದ್ದು ಇನ್ನಷ್ಟು ಲೂಟಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಹಾಯಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದರು ಅಂತಲಾ? 70 ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಪಕ್ಷವಾಗಿ ಬಾಳಿ ಬದುಕಿದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿನ ದೈನೇಸಿ ಸ್ಥಿತಿ ಇದು. ಹಾಗಂತ ಮೋದಿ ಸುಮ್ಮನಿಲ್ಲ. ಅವರು ಈ ಮೂವರನ್ನೂ ಎಳೆದು ತಂದು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯವಾಗಿ ಭಾಜಪದ, ಜಾಗತಿಕವಾಗಿ ಭಾರತದ ಗೌರವವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಲು ಇನ್ನಿಲ್ಲದ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

1

ನರೇಂದ್ರಮೋದಿಯವರು ಯುರೋಪಿಯನ್ ಯುನಿಯನ್ ಪ್ರವಾಸ ಮಾಡಿದ್ದು ನಿಮಗೆ ನೆನಪಿರಬೇಕು. ಅಚಾನಕ್ಕಾದ ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿನ ಭೇಟಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಅಚ್ಚರಿ ಹುಟ್ಟಿಸಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿನ ಪ್ರಧಾನಿ ತೆರೆಸಾ ಮೇ ಜೊತೆ ಅವರು ವ್ಯಾಪಾರ ವಹಿವಾಟುಗಳ ಕುರಿತಂತೆ ಸಾಕಷ್ಟು ಚಚರ್ೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆಂದು ಗೊತ್ತಿದ್ದರೂ ಈ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಈ ಯಾತ್ರೆಯ ತುತರ್ು ಏನಿತ್ತೆಂಬುದು ಅಚ್ಚರಿಯೇ ಆಗಿತ್ತು. ಬ್ರಿಟನ್ ಯುರೋಪಿಯನ್ ಯುನಿಯನ್ನಿಂದ ಹೊರಬರಬೇಕೆಂದು ನಿಧರ್ಾರ ಮಾಡಿದಾಗಿನಿಂದಲೂ ಬಲು ದೊಡ್ಡ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತಿದೆ. 2020 ರವರೆಗೆ ಯುರೋಪಿಯನ್ ಯುನಿಯನ್ ಖಚರ್ು ವೆಚ್ಚಗಳನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸಬೇಕೆಂಬ ಕರಾರಿಗೆ ಸಹಿಯಾಗಿದ್ದರಿಂದ ಬ್ರಿಟನ್ 50 ಬಿಲಿಯನ್ ಪೌಂಡ್ಗಳಷ್ಟು ಹಣವನ್ನು ಕೊಡಬೇಕಾಗಿದೆ. ಯುನಿಯನ್ನಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಅದರ 28 ಸದಸ್ಯ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿ ಬೇಕಾದರೂ ಹೋಗಿ ಉಳಿದುಕೊಳ್ಳುವ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ಅವಕಾಶ ಪಡೆದಿದ್ದ ಬ್ರಿಟನ್ನಿನ ನಾಗರಿಕರು ಈಗ ಗೊಂದಲಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಬ್ರಿಟನ್ನಿನ ಅನೇಕ ನಾಗರಿಕರು ಯುರೋಪಿಯನ್ ಯುನಿಯನ್ನ ಪಾಸ್ಪೋಟರ್್ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲೆಂದೇ ಐಲರ್ೆಂಡಿನ ಪಾಸ್ಪೋಟರ್್ ಪಡೆಯಲು ಹೆಣಗಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ 44 ಪ್ರತಿಶತದಷ್ಟು ರಫ್ತು ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದುದೇ ಯುನಿಯನ್ನ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳೊಂದಿಗೆ ಈಗ ಏಕಾಏಕಿ ಇವೆಲ್ಲಕ್ಕೂ ಹೊಡೆತ ಬೀಳಲಿದೆ. ಜೊತೆಗೆ ಗಡಿ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಅಗತ್ಯಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಉಲ್ಬಣವಾಗಲಿದೆ. ಒಟ್ಟಾರೆ ಬ್ರಿಟನ್ ಯಾವ ವೈಭವದಿಂದ ಮೆರೆದಿತ್ತೋ ಅದನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಪ್ರಪಾತಕ್ಕೆ ಬೀಳಲಿದೆ. ಇವು ಸಾಲದೆಂಬಂತೆ ಕಿತ್ತು ತಿನ್ನುವ ವಲಸೆಗಾರರ ಸಮಸ್ಯೆಯೂ ಕೂಡ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಹದಗೆಡಿಸಿದೆ. ಈ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಅವರ ಸಹಾಯಕ್ಕೆ ಬರಬಲ್ಲವರು ಭಾರತ-ಚೀನಾದಂತಹ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಮಾತ್ರ. ಮೋದಿಯವರ ಪಾಲಿಗೆ ಈಗ ಇದೇ ಟ್ರಂಪ್ ಕಾಡರ್್ ಕೂಡ. ಇದನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡೇ ಅವರು ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದರು.

ಮೊದಲೆಲ್ಲ ಇತರೆ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡುವಾಗ ನಮ್ಮ ಧಾಟಿಯೇ ಬೇರೆ ಇರುತ್ತಿತ್ತು. ಈಗ ನಾವು ಮಾತನಾಡುವ ಶೈಲಿ ಬದಲಾಗಿದೆ. ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿರಲಿ ಅಮೇರಿಕಾ ಇರಲಿ ಚೀನಾ-ರಷ್ಯಾಗಳೇ ಇರಲಿ ಭಾರತದ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಯನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡೇ ನಮ್ಮ ವಾದ ಚಚರ್ೆಗಳೆಲ್ಲವೂ. ನರೇಂದ್ರಮೋದಿ ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿಗೆ ಹೋಗುವ ಮುನ್ನ ತೆರೆಸಾ ಮೇ ಭಾರತದೊಂದಿಗೆ ಮುಕ್ತ ವ್ಯಾಪಾರದ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡಿದ್ದರು. ಹೀಗಾಗಿ ನರೇಂದ್ರಮೋದಿಯವರೊಂದಿಗಿನ ಅವರ ಮಾತುಕತೆಗೆ ಬಹುವಾದ ಬೆಲೆ ಇತ್ತು. ಮಾತುಕತೆಯ ಮೇಜಿನ ಮುಂದೆ ಕುಳಿತಾಗ ನರೇಂದ್ರಮೋದಿ ವ್ಯಾಪಾರ ವಹಿವಾಟುಗಳಿಗೂ ಮುನ್ನ ಮಲ್ಯ, ಲಲಿತ್ ವಿಚಾರ ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಿದ್ದರು. 1992 ರ ಭಾರತ-ಬ್ರಿಟನ್ ನಡುವಿನ ಎಕ್ಸ್ಟ್ರೆಡಿಶನ್ ಟ್ರೀಟಿ ನೆನಪಿಸಿದ ನರೇಂದ್ರಮೋದಿ ರೆಡ್ ಕಾರ್ನರ್ ನೋಟೀಸ್ ಮತ್ತು ವಾರೆಂಟ್ಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಭಾರತದ ಅಪರಾಧಿಗಳನ್ನು ಹಸ್ತಾಂತರಿಸಬೇಕೆಂದು ವಿನಂತಿಸಿಕೊಂಡರು. ಸಹಜವಾದ ಬ್ರಿಟೀಷರ ಧಿಮಾಕಿನಿಂದ ತೆರೆಸಾ ಭಾರತದ ಜೈಲುಗಳು ಸಮರ್ಪಕವಾಗಿಲ್ಲ. ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ನಿಲುಕುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡಿದೊಡನೆ ಮೋದಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಖಾರವಾಗಿಯೇ ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಾ, ‘ಭಾರತದ ಇದೇ ಜೈಲುಗಳಲ್ಲಿ ನೀವು ಮಹಾತ್ಮಾ ಮತ್ತು ನೆಹರೂರವರನ್ನು ಇಟ್ಟಿದ್ದನ್ನು ಮರೆತಿರೇನು?’ ಎಂದುಬಿಟ್ಟರು. ಬ್ರಿಟನ್ನಿನ ಪ್ರಧಾನಿಗೆ ಆಗಿರಬಹುದಾದ ಮುಖಭಂಗವನ್ನು ಊಹಿಸಿ ನೋಡಿ. ಆನಂತರದ ಮಾತುಕತೆಗಳು ಯಾವ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿರಬಹುದೆಂದು ನಾವು ಅಂದಾಜು ಮಾಡಬಹುದು. ಭಾರತ ಬ್ರಿಟನ್ನಿನೊಂದಿಗೆ ಯಾವ ಮಹತ್ವದ ವಿಚಾರ ಪ್ರಸ್ತಾಪಕ್ಕೂ ನಿರಾಕರಿಸಿಬಿಟ್ಟತು. 128 ಕೋಟಿ ಜನರ ಪ್ರಧಾನಿಯಾಗಿ ನರೇಂದ್ರಮೋದಿ ಬ್ರಿಟನ್ನಿನೆದುರು ಈಗ ನಿಂತಿದ್ದರು. ಅವರು ಗಾಂಧೀಜಿಯವರಂತೆ ಹೃದಯ ಮುಂದಿಟ್ಟು ಒಪ್ಪಂದ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದವರಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ ಸುಭಾಷ್ಬೋಸರು ಹಿಟ್ಲರ್ನೊಂದಿಗೆ ನಡೆಸಿದ ವಾತರ್ಾಲಾಪದಂತೆ ತೆರೆಸಾ ಮೇಯೊಂದಿಗೆ ನಡೆದುಕೊಂಡರು.

2

ಇಷ್ಟಕ್ಕೂ 2 ಶತಮಾನಗಳ ಕಾಲ ಆಳಿದವರೆಂಬ ಧಿಮಾಕು ಬ್ರಿಟನ್ನಿನವರಿಗೆ ಇಂದಿಗೂ ಇದೆ. ಭಾರತ ಸ್ವಾಭಿಮಾನಿಯಾಗಿ ಎದುರು ಕುಳಿತು ಮಾತನಾಡುವುದನ್ನು ಅದು ಇಂದಿಗೂ ಧಿಕ್ಕರಿಸುತ್ತದೆ. ಎಕ್ಸ್ಟ್ರೆಡಿಶನ್ ಟ್ರೀಟಿ 92 ರಲ್ಲೇ ಆಗಿದ್ದರೂ ಅದಾದ 23 ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಸಮೀರ್ಭಾಯ್ ವಿನೂಭಾಯ್ ಪಟೇಲ್ರನ್ನು 2016 ರಲ್ಲಿ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಕಳಿಸಿಕೊಡಲಾಗಿತ್ತು. ಅದಕ್ಕೂ ಮೊದಲು ಗುಲ್ಷನ್ ಕುಮಾರ್ ಹತ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಭಾಗಿಯಾಗಿದ್ದ ನದೀಂ, 93 ರ ಗುಜರಾತ್ ಬ್ಲಾಸ್ಟ್ ಕೇಸಿನ ಅಪರಾಧಿಯಾಗಿದ್ದ ಟೈಗರ್ ಹನೀಫ್, ನೌಕಾಸೇನೆಯ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಬಹಿರಂಗ ಪಡಿಸಿದ ರವಿಶಂಕರ್ ಇವರೆಲ್ಲರನ್ನೂ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಮರಳಿಸುವಂತೆ ಕೇಳಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಭಾರತದ ಯಾವ ಕೋರಿಕೆಯನ್ನು ಬ್ರಿಟನ್ ಮನ್ನಿಸಿರಲಿಲ್ಲ. ಸಮೀರ್ಭಾಯ್ ಪಟೇಲ್ರನ್ನು ಅವರು ಮರಳಿಸಿದ್ದು ಬಹುಶಃ ಆತ 2002 ರ ಗುಜರಾತ್ ದಂಗೆಯಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿದ್ದ ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕಿರಬಹುದು. ಬ್ರಿಟನ್ನಿನ ಮುಸ್ಲೀಂ ಓಲೈಕೆ ಭಾವನೆ ತನ್ನನ್ನೇ ನುಂಗುವಷ್ಟು ಬೆಳೆದುಬಿಟ್ಟಿದೆ ಎನ್ನುವುದು ಅದಕ್ಕೆ ಅರಿವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಅಲ್ಲಿನ ನ್ಯಾಯಾಲಯಗಳ ಕಾರ್ಯ ಶೈಲಿ ಥೇಟು ಭಾರತದ್ದೇ. ದಾವೂದ್ ಇಬ್ರಾಹಿಂ ನ ಬಂಟನಾಗಿದ್ದ ಟೈಗರ್ ಹನೀಫ್ನನ್ನು ಭಾರತಕ್ಕೊಪ್ಪಿಸಲು ಜಿಲ್ಲಾ ನ್ಯಾಯಾಲಯಗಳು ಒಪ್ಪಿಗೆ ಸೂಚಿಸಿದ್ದನ್ನು ಅಲ್ಲಿನ ಉಚ್ಚ ನ್ಯಾಯಾಲಯವು ಎತ್ತಿ ಹಿಡಿದಿತ್ತು. ಹನೀಫ್ ಅಷ್ಟಕ್ಕೇ ಸುಮ್ಮನಾಗದೇ ಅಂದು ಗೃಹ ಕಾರ್ಯದಶರ್ಿಯಾಗಿದ್ದ ತೆರೆಸಾ ಮೇ ಅವರಿಗೆ ಹಸ್ತಾಂತರಿಸದಿರುವಂತೆ ಮನವಿಮಾಡಿಕೊಂಡ. ಇಂದು ಆಕೆ ಪ್ರಧಾನಮಂತ್ರಿಯಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಆತನ ಕೋರಿಕೆ ಮಾತ್ರ ಕಡತಗಳಲ್ಲೇ ಕೊಳೆಯುತ್ತಿದೆ. ಈಗಿನ ಗೃಹ ಕಾರ್ಯದಶರ್ಿ ಈ ಕೋರಿಕೆಯನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರೂ ಆತ ಸವರ್ೋಚ್ಚ ನ್ಯಾಯಾಲಯಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ. ಅಲ್ಲಿಯೂ ಅದು ವರ್ಷಗಟ್ಟಲೆ ವಿಚಾರಣೆಗೆ ಬರದೇ ಹಾಗೆಯೇ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ. ಅಷ್ಟರೊಳಗೆ ಒಂದೋ ಆತನೇ ಸತ್ತಿರುತ್ತಾನೆ ಅಥವಾ ಭಾರತ ಅವನನ್ನು ಮರೆತಿರುತ್ತದೆ. ಮಲ್ಯನಿಗೂ ಇದು ಬಲು ಚೆನ್ನಾಗಿಯೇ ಗೊತ್ತಿದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಆತ ಕಣ್ಣಾಮುಚ್ಚಾಲೆ ಆಡುತ್ತಲೇ ಇದ್ದಾನೆ. ಮೋದಿ ಕೂಡ ಕಡಿಮೆಯವರಲ್ಲ. ಅಲ್ಲಿನ ಕಾನೂನುಗಳಲ್ಲಿ ಹೋರಾಟಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ಎಲ್ಲ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟು ಅದೂ ಸಾಲದೆಂಬಂತೆ ಉನ್ನತ ಮಟ್ಟದ ಒತ್ತಡವನ್ನು ತರಲೆಂದು ಪ್ರಧಾನಮಂತ್ರಿಯೊಂದಿಗೂ ಮಾತನಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಆಕೆ ಧಿಮಾಕಿನ ಬುದ್ಧಿ ತೋರಿದೊಡನೆ ಅದಕ್ಕೆ ಸೊಪ್ಪು ಹಾಕದೇ ಅಲ್ಲಿಂದ ಎದ್ದು ಬಂದಿದ್ದಾರೆ.

ಮೋದಿ ಇಷ್ಟಕ್ಕೇ ಸುಮ್ಮನಾಗುತ್ತಾರೆಂದುಕೊಂಡರೆ ಖಂಡಿತ ಸುಳ್ಳು. ಆನಂತರವೇ ಅವರು ಯುರೋಪಿಯನ್ ಯುನಿಯನ್ನ ಇತರೆ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಸಾಕಷ್ಟು ಬೆಂಬಲವನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದಾರೆ. ಜರ್ಮನಿಯ ಏಂಜಲಾ ಮಾಕರ್ೆಲ್ರನ್ನು ಯುರೋಪಿಯನ್ ಯುನಿಯನ್ ಪ್ರಭಾವಿ ನಾಯಕಿ ಎಂದೆಲ್ಲಾ ಬಣ್ಣಿಸಿ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ. ಇದು ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಬ್ರಿಟನ್ನನ್ನು ಎದುರಿಸುವ ಪರಿ. ಬ್ರೆಕ್ಸಿಟ್ನ ಕಿರಿಕಿರಿಯಿಂದ ಅದಾಗಲೇ ನೊಂದಿರುವ ಬ್ರಿಟನ್ ಗೆ ನರೇಂದ್ರಮೋದಿಯವರ ಈ ನಡೆ ಅಚ್ಚರಿಯಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ ಕಿರಿಕಿರಿಯೂ ಆಗಿರಲು ಸಾಕು. ತಾವೇ ರೂಪಿಸಿಕೊಟ್ಟ ಶಿಕ್ಷಣ, ತಾವೇ ಅಡಿಪಾಯ ಹಾಕಿಕೊಟ್ಟ ನ್ಯಾಯವ್ಯವಸ್ಥೆ, ಪೊಲೀಸ್ ವ್ಯವಸ್ಥೆ, ರಾಜಕೀಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಇವೆಲ್ಲವುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ರಾಷ್ಟ್ರವೊಂದು ತನ್ನನ್ನು ಹೀಗೆ ಎದುರಿಸುವುದನ್ನು ಬ್ರಿಟನ್ ಸಹಿಸಿತಾದರೂ ಹೇಗೆ? ಅದು ಪ್ರತಿಭಟನೆ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸದೇ ಬಿಡಲಿಲ್ಲ. ಭಾರತೀಯ ವಿದ್ಯಾಥರ್ಿಗಳಿಗಾಗಿ ಇರುವ ಟೈರ್-4 ವೀಸಾ ನೀತಿಯನ್ನು ಭಾರತೀಯರಿಗೆ ಬಲು ಕಠಿಣಗೊಳಿಸಿ ಚೀನಾ-ಸೆಬರ್ಿಯಾದಂತಹ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಿಗೆ ಬೇಕೆಂತಲೇ ಮುಕ್ತ ಮಾಡಿತು. ಭಾರತದ ಎಡಪಂಥೀಯ ಪತ್ರಕರ್ತರು ಮೋದಿ ವಿರೋಧಿ ಪಾಳಯದಲ್ಲಿ ಬಲವಾಗಿ ಗುರುತಿಸಿಕೊಂಡ ವಿನೋದ್ ದುವಾರಂತಹ ‘ದಿ ವೈರ್’ನ ಫುಲ್ ಟೈಮ್ ಪತ್ರಕರ್ತರು ಈ ವಿಚಾರವನ್ನು ನರೇಂದ್ರಮೋದಿಯವರ ಸೋಲೆಂದು ಬಿಂಬಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರು. ಆದರೆ ಅಚ್ಚರಿಯೇನು ಗೊತ್ತೇ? ಇದರಿಂದ ಭಾರತಕ್ಕೆ ನಷ್ಟವಾಗುವ ಪ್ರಮೇಯವೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಬ್ರಿಟನ್ ಈ ನಿರ್ಣಯ ಕೈಗೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೂ ಮುನ್ನವೇ ಕಳೆದ 5 ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಆ ದೇಶಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ಭಾರತೀಯರ ಪ್ರಮಾಣ ಗಣನೀಯವಾಗಿ ಇಳಿಕೆಯಾಗಿತ್ತು. 2017 ಡಿಸೆಂಬರ್ ನ ಅಂಕಿ ಅಂಶದ ಪ್ರಕಾರ ಕಳೆದ 5 ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕೆಂದು ಹೋಗುವ ವಿದ್ಯಾಥರ್ಿಗಳ ಪ್ರಮಾಣ ಪ್ರತಿಶತ 44 ರಷ್ಟು ಕಡಿಮೆಯಾಗಿದೆ. 2010 ರಲ್ಲಿ 60,000 ದಷ್ಟು ಭಾರತೀಯರು ಅಲ್ಲಿ ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರೆ ಕಳೆದ ವರ್ಷ ಆ ಸಂಖ್ಯೆ 14000 ದಷ್ಟಿತ್ತು. 2016 ರಲ್ಲಿ ಇದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಕಡಿಮೆ ಇದ್ದುದನ್ನು ಅಂಕಿಅಂಶಗಳು ಗುರುತಿಸುತ್ತವೆ. ಇದೇ ವರ್ಷ ಒಂದು ಲಕ್ಷ ವಿದ್ಯಾಥರ್ಿಗಳು ಕೆನೆಡಾಕ್ಕೆ ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕೆಂದು ಹೋಗಿದ್ದರು. ಈ ವಿಚಾರವನ್ನು ಬ್ರಿಟನ್ನಿನ ಹೌಸ್ ಆಫ್ ಲಾಡ್ಸರ್್ನಲ್ಲಿ ಕರಣ್ ಬಿಲಿ ಮೋರಿಯಾ ಬಿಚ್ಚಿಟ್ಟು ಭಾರತೀಯ ವಿದ್ಯಾಥರ್ಿಗಳಿಗೆ ಬೇಕಾದ ಪೂರಕ ವಾತಾವರಣವನ್ನು ನಿಮರ್ಿಸಿಕೊಡದಿದ್ದರೆ ಭಾರತ-ಬ್ರಿಟನ್ನೊಂದಿಗೆ ಮುಕ್ತ ವಹಿವಾಟು ಅಸಾಧ್ಯ ಎಂದು ಎಚ್ಚರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಬ್ರಿಟನ್ನಿನ ಬಿಸಿನೆಸ್ ಸೆಕ್ರೆಟರಿ ವಿನ್ಸ್ ಕ್ಯಾಬಲ್ ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ವಿಚಾರ ಸಂಕೀರ್ಣವೊಂದರಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತ ಬ್ರಿಟನ್ನಿಗೆ ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಭಾರತೀಯ ವಿದ್ಯಾಥರ್ಿಗಳು ಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಸಂದೇಶವನ್ನು ನಾವು ಕಳಿಸುತ್ತಿರುವುದು ಖಂಡಿತ ದೇಶಕ್ಕೆ ಒಳಿತಾಗಲಾರದು ಎಂಬ ಎಚ್ಚರಿಕೆಂನ್ನು ಅಲ್ಲಿನ ಪ್ರಧಾನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಅಲ್ಲಿನ ಭಾರತೀಯ ವಿದ್ಯಾಥರ್ಿಗಳ ಸಂಘಟನೆಯೂ ಕೂಡ ಬ್ರಿಟನ್ನಿನ ಈ ನಿರ್ಣಯವನ್ನು ಕಟುವಾಗಿ ಟೀಕಿಸಿ ಇದು ಭಾರತೀಯರ ಮೇಲೆ ಬ್ರಿಟನ್ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಪ್ರಹಾರ ಎಂದಿದ್ದಾರೆ. ಇವ್ಯಾವುವೂ ತೆರೆಸಾ ಮೇಗೆ ಸಂತೋಷ ಕೊಡುವ ಸುದ್ದಿಗಳಲ್ಲ. ಆಕೆ ಬಡವನ ಕೋಪವನ್ನು ದವಡೆಯ ಮೇಲೆ ತೀರಿಸಿಕೊಂಡಂತೆ ನರೇಂದ್ರಮೋದಿಯವರೊಂದಿಗೆ ಒಪ್ಪಂದದಲ್ಲಿ ಗೆಲ್ಲಲಾಗದ ಕೋಪವನ್ನು ವಿದ್ಯಾಥರ್ಿಗಳ ಮೇಲೆ ತೀರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಹೊರಟಿದ್ದಾರೆ. ಭಾರತ ಬಗ್ಗುವ ಲಕ್ಷಣಗಳಂತೂ ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ.

3

ಚುನಾವಣೆ ಹತ್ತಿರ ಬರುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಕಾವು ಜೋರಾಗುತ್ತಿದೆ. ಮೋದಿ ಮಧ್ಯಪ್ರದೇಶ, ರಾಜಸ್ತಾನ ಚುನಾವಣೆಗಳನ್ನೂ ಕೂಡ ಸವಾಲಾಗಿಯೇ ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕಿದೆ. ಈ ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಸಕರ್ಾರ ಪುನರ್ರಚಿಸಲು ಸೋತರೆ ಅದನ್ನು 2019 ರ ಚುನಾವಣೆಯ ದಿಕ್ಸೂಚಿ ಎಂದೇ ಬುದ್ಧಿ ಜೀವಿಗಳು ಷರಾ ಬರೆದುಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ಆ ಚುನಾವಣೆಗಳಿಗೂ ಮುನ್ನ ಬಹು ದೊಡ್ಡ ಸದ್ದು ಮಾಡಲೇಬೇಕಿದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಅವರೂ ಬಿಟ್ಟೂ ಬಿಡದ ಪ್ರಯತ್ನದಲ್ಲಿ ತಲ್ಲೀನರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಹಾಗಂತ ಭಾರತದ ಘನತೆ-ಗೌರವಗಳನ್ನು ಬಲಿ ಕೊಟ್ಟು ತಲೆತಗ್ಗಿಸಿ ನಿಂತು ಇಂತಹುದೊಂದು ಗೆಲುವು ಸಾಧಿಸುವ ಅಗತ್ಯ ಅವರಿಗಿಲ್ಲ. ಚೀನಾ ಜಗತ್ತನ್ನು ತನ್ನ ಧನಬಲ ಮತ್ತು ಮಾನವ ಸಂಪನ್ಮೂಲದ ಮೇಲಿರುವಂತಹ ಅಧಿಕಾರ ಬಲದಿಂದಲೇ ಗೆಲ್ಲುತ್ತಿದೆ. ನಮ್ಮಲ್ಲಿನ್ನೂ ಹಾಗಿಲ್ಲ. ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಮೇಲೆ ಸಜರ್ಿಕಲ್ ಸ್ಟ್ರೈಕ್ ನಡೆಸಿದಾಗಲೂ ಸಾಕ್ಷಿ ಕೇಳುವ ಕೇಜ್ರಿವಾಲ್ ಇದ್ದಾರೆ. ಭಾರತದ ಸೈನಿಕರಿಗಿಂತ ಭಯೋತ್ಪಾದಕರು ವಾಸಿ ಎನ್ನುವ ಗುಲಾಂ ನಬಿ ಆಜಾದ್ರಂತಹ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರಿದ್ದಾರೆ. ನಮ್ಮ ಅವಿಭಾಜ್ಯ ಅಂಗವಾದ ಕಾಶ್ಮೀರವನ್ನು ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿಸಬೇಕೆಂದು ಹೇಳುವ ಸೈಫುದ್ದೀನ್ ಸೋಜ್ರಂತಹ ನಾಯಕರಿದ್ದಾರೆ. ಮುಸಲ್ಮಾನರ ವೋಟು ಪಡೆಯಲೆಂದು ಹಿಂದೂ ಭಯೋತ್ಪಾದನೆ ಎಂಬ ಇಲ್ಲದ ಕಲ್ಪನೆಯೊಂದನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿ ಮಾಡಿ ದೇಶದ ಭದ್ರತೆಗೆ ಭಂಗ ತರುವ ಪಕ್ಷ ಇದೆ. ಇವೆಲ್ಲದರ ನಡುವೆ ಭಾರತವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಆತ್ಮಗೌರವವನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಲುವಾಗಿ ಹೆಣಗಾಡಬೇಕಿದೆ. ಇದೊಂದು ಬಗೆಯಲ್ಲಿ ಟೈಟ್ ರೋಪ್ ವಾಕ್. 2019ರಲ್ಲೂ ಮೋದಿ ಬಹುಮತದೊಂದಿಗೆ ಗೆದ್ದರೆಂದರೆ ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಬ್ರಿಟನ್ ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಈ ಧಾಟಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಲಾರದು. ಹೀಗಾಗಿ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ನರೇಂದ್ರಮೋದಿಯವರ ಮೇಲಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಹೆಗಲ ಮೇಲೇ ಹೆಚ್ಚಿದೆ.

ಮೆಹಬೂಬಾ ಮುಫ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ವಿಚ್ಛೇದನದ ಲಾಭ ಯಾರಿಗೆ?

ಮೆಹಬೂಬಾ ಮುಫ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ವಿಚ್ಛೇದನದ ಲಾಭ ಯಾರಿಗೆ?

2012-13 ರ ಎರಡು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು 130 ಭಯೋತ್ಪಾದಕರನ್ನು ಕೊಂದಿದ್ದರೆ ಭಾಜಪ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದ ಮೊದಲನೇ ವರ್ಷದಲ್ಲಿಯೇ 110, 2015 ರಲ್ಲಿ 108, 2016 ರಲ್ಲಿ 150, 2017 ರಲ್ಲಿ 217 ಮತ್ತು ಈ ಮೈತ್ರಿ ಮುರಿದು ಬೀಳುವ ಮುನ್ನ ಈ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಅದಾಗಲೇ 75 ಭಯೋತ್ಪಾದಕರನ್ನು ಯಮಪುರಿಗೆ ಅಟ್ಟಿಬಿಟ್ಟಿದೆ. ಇದು ಪಿಡಿಪಿಯದ್ದೇ ಸಕರ್ಾರ ಇದ್ದಾಗಲೂ ಭಾಜಪ ಮಾಡಿದ ಅಪರೂಪದ ಸಾಧನೆ. ಮೇಲ್ನೋಟಕ್ಕೆ ನೋಡಲು ಪಿಡಿಪಿಯ ಸಕರ್ಾರ ಕೇಂದ್ರ ಸಕರ್ಾರದ ಮೇಲೆ ಏರಿ ಹೋಗಿದೆ ಎನಿಸುತ್ತದೆ.

ಜಮ್ಮು-ಕಾಶ್ಮೀರದಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯಪಾಲರ ಆಳ್ವಿಕೆ ಶುರುವಾಗಿದೆ. ಹಾಗಂತ ಯಾವುದೂ ಅನಿರೀಕ್ಷಿತವಲ್ಲ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವಿಚಾರಗಳಲ್ಲೂ ಮತ ಭೇದವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವಂಥ ಎರಡು ಪಕ್ಷಗಳು ಒಂದಾಗಿ ಇಷ್ಟು ವರ್ಷ ಅಧಿಕಾರ ನಡೆಸಿದ್ದೇ ಅಚ್ಚರಿ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅಪವಿತ್ರ ಮೈತ್ರಿಗಳು ಏರ್ಪಟ್ಟುಬಿಡುತ್ತವೆ. ಕಿತ್ತಾಡಿಕೊಂಡೇ ಚುನಾವಣೆ ಮುಗಿಸಿದವರು ಫಲಿತಾಂಶದ ನಂತರ ಗದ್ದುಗೆಗಾಗಿ ಒಟ್ಟಾಗುತ್ತಾರೆ. ಹಾಗೆ ಒಟ್ಟಾಗುವುದಕ್ಕೆ ಅನೇಕ ಕಾರಣಗಳಿರುತ್ತವೆ. ಪಕ್ಷಗಳು ತಮ್ಮ ನಡುವಿನ ಭೇದಕ್ಕಿರುವ ಕಾರಣಗಳನ್ನು ಬದಿಗೆ ಸರಿಸಿ ಸಾಮಾನ್ಯ ಕ್ರಿಯಾ ಯೋಜನೆಯ ಮೇಲೆ ರಾಜ್ಯ, ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗಾಗಿ ಒಂದಾಗುತ್ತವೆ. ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಮಾಡಿರುವ ಲೂಟಿಯನ್ನು ಮರೆಸಲು ಹೊಸ ಸಕರ್ಾರ ಬರುದಂತೆ ಮಾಡಲು ಒಟ್ಟಾಗಿಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ಬಿಜೆಪಿಗೆ ಜಮ್ಮು-ಕಾಶ್ಮೀರದಲ್ಲಿ ಪಿಡಿಪಿಯೊಂದಿಗೆ ಕೈ ಜೋಡಿಸಬೇಕಾದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಖಂಡಿತ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಈ ಬಾರಿಯ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಹಿಂದೂ ಬಾಹುಳ್ಯದ ಜಮ್ಮು, ಬುದ್ಧಾನುಯಾಯಿಗಳ ಬಾಹುಳ್ಯದ ಲಡಾಖ್ ಬಿಜೆಪಿಯ ಪರವಾಗಿ ನಿಂತರೆ ಮುಸಲ್ಮಾನರೇ ಹೆಚ್ಚಿರುವ ಕಾಶ್ಮೀರ ಪೂರ್ಣ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಪಿಡಿಪಿಯೊಂದಿಗೆ ನಿಂತುಬಿಟ್ಟಿತು. ಒಟ್ಟಾರೆ ರಾಜ್ಯದ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬರುವುದು ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ಕೊನೆಗೂ ಪಿಡಿಪಿಯೊಂದಿಗೆ ಮೈತ್ರಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿತು ಭಾಜಪ. ಈ ಬಾರಿ ಮೈತ್ರಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವಾಗ ಭಾಜಪ ಕೇಂದ್ರ ಸಕರ್ಾರವಷ್ಟೇ ಎಂಬ ಸಾಮಾನ್ಯ ಅಂಶವನ್ನಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಸಕರ್ಾರ ರಚಿಸಲಿಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ ರಾಜ್ಯದ ಬಹುತೇಕ ಭೂಭಾಗವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಏಕೈಕ ಪಕ್ಷವಾಗಿ ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ಕೈಜೋಡಿಸಿತು. ಮೆಹಬೂಬಾ ಮುಫ್ತಿಗೂ ಕೂಡ ಈ ವಿಚಾರ ಬಲು ಚೆನ್ನಾಗಿಯೇ ಗೊತ್ತಿತ್ತು.

1

ಎಲ್ಲವೂ ಚೆನ್ನಾಗಿಯೇ ಇತ್ತು. ನರೇಂದ್ರಮೋದಿಯವರು ಆ ರಾಜ್ಯದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗಾಗಿ ಸಾವಿರಾರು ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿಯ ಪ್ಯಾಕೇಜುಗಳನ್ನು ಘೋಷಿಸಿದರು. ಜಮ್ಮು-ಕಾಶ್ಮೀರ ಪ್ರವಾಹಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಿದಾಗ ಖುದ್ದು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ನೆಲೆಸಿ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ತಿಳಿಗೊಳಿಸುವಲ್ಲಿ ಅಪಾರ ಶ್ರಮ ವಹಿಸಿದರು. ಮತಾಂಧತೆಯ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಬೇಯುತ್ತಿರುವ ಕಾಶ್ಮೀರದ ಮುಸಲ್ಮಾನರಿಗೆ ಮೋದಿಯವರ ಈ ನಡೆಯಾಗಲಿ ದೇಶದ ಜನ ತೋರಿದ ಅಪಾರ ಪ್ರೀತಿಯಾಗಲೀ ತಂಪೆರೆಯಲಿಲ್ಲ. ನಾಲ್ಕು ದಿನ ಸುಮ್ಮನಿದ್ದು ಐದನೇ ದಿನ ಎಂದಿನ ತಮ್ಮ ಜೀಹಾದಿ ಬುದ್ಧಿ ತೋರಲಾರಂಭಿಸಿದರು. ಶ್ರೀನಗರದ ಸೋಪುರಿನ, ಬಾರಾಮುಲ್ಲ, ಉರಿಯ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಜೀಹಾದಿಗಳಿಗೆ ಬೆಂಬಲ ಕೊಡುವ ಘಟನೆಗಳು ನಡೆದೇ ಇದ್ದವು. ನರೇಂದ್ರಮೋದಿ ಅಚಾನಕ್ಕು ಪಾಕಿಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ಭೇಟಿ ನೀಡಿದ್ದು ನವಾಜ್ ಶರೀಫರನ್ನು ತಬ್ಬಿಕೊಂಡಿದ್ದು ಕ್ಷಣಕಾಲ ಕಾಶ್ಮೀರದ ಕೊಳ್ಳದಲ್ಲಿ ಮಿಂಚಿನ ಸಂಚಾರ ಉಂಟು ಮಾಡಿತ್ತಾದರೂ ಮರುಕ್ಷಣವೇ ಬಲೂಚಿಸ್ತಾನದ ವಿಚಾರವಾಗಿ, ಸಿಂಧ್ನ ವಿಚಾರವಾಗಿ ಭಾರತ ತಳೆದ ಕಠಿಣ ನಿಲುವಿನಿಂದಾಗಿ ಉರಿದೆದ್ದ ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಜಮ್ಮು-ಕಾಶ್ಮೀರದ ತರುಣರನ್ನು ಭಡಕಾಯಿಸಲು ಶುರುಮಾಡಿತು. ಆಗಲೇ ಮುಂಚೂಣಿಗೆ ಬಂದು ನಿಂತವನು ಬುರ್ಹನ್ ವಾನಿ. ಫೇಸ್ಬುಕ್ನಲ್ಲಿ ತನ್ನ ತಂಡದ ಫೋಟೊ ಹಾಕಿದ ಬುರ್ಹನ್ ತಾಕತ್ತಿದ್ದರೆ ಹಿಡಿಯಿರಿ ಎಂದ. ಸೈನ್ಯವೂ ಮುಲಾಜಿಲ್ಲದೇ ಅವನನ್ನು ಅಟ್ಟಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಕೊಂದು ಬಿಸಾಡಿತು. ಈ ಅವಕಾಶವನ್ನು ಸಮರ್ಥವಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಂಡ ಭಯೋತ್ಪಾದಕ ಸಂಘಟನೆಗಳು ಬಖರ್ಾದತ್ರಂತಹ ದೇಶ ವಿರೋಧೀ ಪತ್ರಕರ್ತರ ಮೂಲಕ ಬುರ್ಹನ್ ವನಿಯ ಕುರಿತಂತೆ ಅನುಕಂಪ ರೂಪೀ ಲೇಖನಗಳನ್ನು ಬರೆಸಿದವು. ಒಂದು ಹಂತದಲ್ಲ್ಲಂತೂ ಬಖರ್ಾ ಬುರ್ಹನ್ ವನಿಯನ್ನು ಬಡ ಮೇಷ್ಟರ ಮಗ ಎಂದು ಸಂಬೋಧಿಸಿದ್ದು ಅನೇಕರ ಹುಬ್ಬೇರಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿತ್ತು. ಈ ಘಟನೆಯ ನಂತರ ಕಾಶ್ಮೀರದಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದ ತರುಣರು ಭಯೋತ್ಪಾದಕ ಸಂಘಟನೆಗಳಿಗೆ ಸೇರುತ್ತಿದ್ದಾರೆಂಬ ಪುಕಾರು ಹಬ್ಬಿಸಲಾಯ್ತು. ಭಯೋತ್ಪಾದಕ ಕೃತ್ಯಗಳಿಗೆ ಸೇರುವವರ ಸಂಖ್ಯೆ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದ್ದು ನಿಜ. ಆದರೆ ಅದು ಬುದ್ಧಿಜೀವಿಗಳು ಹೇಳುವಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಮಟ್ಟದ್ದಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಈ ಅವಕಾಶವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಲಿಚ್ಛಿಸದ ಸೇನೆ ಈ ಹಂತದಲ್ಲಿಯೇ ಆಪರೇಶನ್ ಆಲ್ ಔಟ್ ಅನ್ನು ಘೋಷಿಸಿ ಕಾಶ್ಮೀರ ಕೊಳ್ಳದ ಮನೆ-ಮನೆಯಲ್ಲೂ ಅಡಗಿದ್ದ ಭಯೋತ್ಪಾದಕರನ್ನು ಹುಡು-ಹುಡುಕಿ ಕೊಲ್ಲಲಾರಂಭಿಸಿತು. 2012-13 ರ ಎರಡು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು 130 ಭಯೋತ್ಪಾದಕರನ್ನು ಕೊಂದಿದ್ದರೆ ಭಾಜಪ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದ ಮೊದಲನೇ ವರ್ಷದಲ್ಲಿಯೇ 110, 2015 ರಲ್ಲಿ 108, 2016 ರಲ್ಲಿ 150, 2017 ರಲ್ಲಿ 217 ಮತ್ತು ಈ ಮೈತ್ರಿ ಮುರಿದು ಬೀಳುವ ಮುನ್ನ ಈ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಅದಾಗಲೇ 75 ಭಯೋತ್ಪಾದಕರನ್ನು ಯಮಪುರಿಗೆ ಅಟ್ಟಿಬಿಟ್ಟಿದೆ. ಇದು ಪಿಡಿಪಿಯದ್ದೇ ಸಕರ್ಾರ ಇದ್ದಾಗಲೂ ಭಾಜಪ ಮಾಡಿದ ಅಪರೂಪದ ಸಾಧನೆ. ಮೇಲ್ನೋಟಕ್ಕೆ ನೋಡಲು ಪಿಡಿಪಿಯ ಸಕರ್ಾರ ಕೇಂದ್ರ ಸಕರ್ಾರದ ಮೇಲೆ ಏರಿ ಹೋಗಿದೆ ಎನಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ವಾಸ್ತವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಭಾಜಪ ಕಾಶ್ಮೀರವನ್ನು ಭಯೋತ್ಪಾದಕ ಮುಕ್ತವಾಗಿಸಲು ಈ ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಗಳನ್ನು ಬಲು ಚೆನ್ನಾಗಿಯೇ ಬಳಸಿಕೊಂಡಿತು. ಒಂದು ಹಂತದಲ್ಲಂತೂ ಕಾಶ್ಮೀರದಲ್ಲಿ ಭಯೋತ್ಪಾದಕರಾಗುವುದಿರಲಿ ಅವರಿಗೆ ಬೆಂಬಲ ಕೊಡಲೂ ಹೆದರಿ ಜನ ತಟಸ್ಥರಾಗುವುದು ಶುರುವಾದಾಗಲೇ ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಆತಂಕಕ್ಕೊಳಗಾಯ್ತು ಮತ್ತು ಮೆಹಬೂಬಾ ಮುಫ್ತಿಯ ಮೇಲೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕತಾವಾದಿಗಳ ತೂಗುಕತ್ತಿ ನೇತಾಡಲಾರಂಭಿಸಿತ್ತು.

BJP party celebrations in Jammu

ಈ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲೇ ಜಮ್ಮುವಿನ ಕಥುವಾದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಅತ್ಯಾಚಾರದ ಘಟನೆಯನ್ನು ಅಗತ್ಯಕ್ಕಿಂತ ಉಬ್ಬಿಸಿ ಪ್ರಚಾರ ಮಾಡಲಾಯ್ತು. ಈ ಅತ್ಯಾಚಾರದ ಪ್ರಕರಣ ಹಿಂದುಗಳನ್ನು ಅವಮಾನಿತಗೊಳಿಸಲು ಬೇಕೆಂದೇ ರೂಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದುದು ಎಂದು ಗೊತ್ತಾದೊಡನೆ ಜಮ್ಮುವಿನಲ್ಲಿ ಭರ್ಜರಿ ಪ್ರತಿರೋಧ ವ್ಯಕ್ತವಾಯ್ತು. ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಸಕರ್ಾರದಲ್ಲಿ ಮಂತ್ರಿಗಳಾಗಿದ್ದವರು ಈ ಪ್ರತಿಭಟನೆಯಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿದ್ದರು. ಸಿಕ್ಕ ಅವಕಾಶವನ್ನು ಮೆಹಬೂಬಾ ಬಿಡಲು ಸಿದ್ಧವಿರಲಿಲ್ಲ. ಈ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ತಪ್ಪನ್ನು ಭಾಜಪದ ಮೇಲೆ ಹೊರಿಸಿ ಸಕರ್ಾರದಿಂದ ಆಚೆ ಬಂದುಬಿಡುವ ಆಲೋಚನೆ ಆಕೆ ಮಾಡಿದ್ದಳು. ಪ್ರತಿಭಟನೆಯಲ್ಲಿ ಭಾಗಿಯಾಗಿದ್ದ ಮಂತ್ರಿಗಳನ್ನು ರಾಜಿನಾಮೆ ಕೊಡುವಂತೆ ಮಾಡದಿದ್ದರೆ ತಾನು ಸಕರ್ಾರದಲ್ಲಿ ಇರುವುದಿಲ್ಲವೆಂಬ ಸಂಗತಿಯನ್ನು ಭಾಜಪಕ್ಕೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಮುಟ್ಟಿಸಿದಳು. ಆ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಅಧಿಕಾರ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದರೆ ಭಾಜಪ ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಅವಮಾನವನ್ನೆದುರಿಸಬೇಕಿತ್ತು. ಹೀಗಾಗಿಯೇ ಚಾಣಾಕ್ಷ ನಡೆ ಇರಿಸಿದ ನರೇಂದ್ರಮೋದಿ ಪ್ರತಿಭಟನೆಯಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿದ್ದ ಮಂತ್ರಿಗಳ ರಾಜಿನಾಮೆ ಕೊಡಿಸಿ ವಿವಾದ ತಣ್ಣಗಾಗುವವರೆಗೂ ಕಾಯ್ದರು. ಎರಡು ವಾರ ಕಳೆಯುವುದರೊಳಗಾಗಿ ಈ ಇಡಿಯ ಅತ್ಯಾಚಾರ ಪ್ರಕರಣ ಪೂರ್ವ ನಿಯೋಜಿತವೆಂಬ ಸುದ್ದಿ ಹೊರಬಂದಿದ್ದಲ್ಲದೇ ಅದರ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಹಿಂದುಗಳ ವಿರುದ್ಧ ತಿರುಗಿಬಿದ್ದಿದ್ದವರೆಲ್ಲ ತಲೆತಗ್ಗಿಸಿ ನಿಲ್ಲುವಂತಾಯ್ತು. ಈಗ ಮತ್ತೆ ಸಕರ್ಾರಕ್ಕೆ ಆ ಮಂತ್ರಿಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿದ್ದಲ್ಲದೇ ಪ್ರತಿಭಟನೆಯಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿದ್ದ ಮಂತ್ರಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಹುದ್ದೆಯನ್ನು ನೀಡಿ ಜಮ್ಮುವಿನಲ್ಲಿ ಕಳೆದುಹೋಗಿದ್ದ ಭಾಜಪದ ನೆಲೆಯನ್ನು ಅಮಿತ್ ಶಾ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಗಟ್ಟಿ ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟರು. ಈ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಸಕರ್ಾರದಿಂದ ಯಾರು ಹೊರಗೆ ಹೋಗಿದ್ದರೂ ಲಾಭ ಬಿಜೆಪಿಗೇ ಇತ್ತು. ಹಾಗಂತ ಆತುರ ತೋರಲಿಲ್ಲ ಮೋದಿ. ಕಾಶ್ಮೀರದ ಕೊಳ್ಳದ ಜನತೆಗೆ ಮತ್ತೂ ಒಂದು ಅವಕಾಶ ಕೊಡುವ ಸಂಕಲ್ಪ ಮಾಡಿದರು. ಆಪರೇಶನ್ ಆಲ್ ಔಟ್ ಅನ್ನು ರಂಜಾನಿನ ಒಂದು ತಿಂಗಳ ಕಾಲ ತಡೆಹಿಡಿದು ಶಾಂತಿಯುತವಾಗಿ ಹಬ್ಬವನ್ನಾಚರಿಸುವ ಅವಕಾಶವನ್ನು ಪ್ರಧಾನಮಂತ್ರಿಗಳು ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟರು. ರಕ್ಷಣಾ ಸಚಿವೆ ನಿರ್ಮಲಾ ಸೀತಾರಾಮನ್ ನಿರಾಕರಿಸಿದ್ದಾಗ್ಯೂ ಅಜಿತ್ ದೋವಲ್ರೊಂದಿಗೆ ಚಚರ್ಿಸಿ ಮೋದಿ ಮಹತ್ವದ ನಿರ್ಣಯ ಕೈಗೊಂಡಿದ್ದರು. ಹೊರ ನೋಟಕ್ಕೆ ಇದು ರಾಷ್ಟ್ರದ ಸೋಲೆನಿಸಬಹುದೇನೋ. ಆದರೆ ರಂಜಾನಿನ ಕದನ ವಿರಾಮದ ವೇಳೆಯೂ ಸೈನಿಕರನ್ನು ಭಡಕಾಯಿಸಿ ಅವರು ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸದೇ ಹೋದಾಗ ಮೋಸದಿಂದ ಅಪಹರಿಸಿ ಕೊಲ್ಲುವವರೆಗೂ ಭಯೋತ್ಪಾದಕರು ಹೋಗಿದ್ದು ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಅವರ ಪ್ರಭೆಯನ್ನು ಸಾಕಷ್ಟು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿತ್ತು. ಯುನೈಟೆಡ್ ನೇಷನ್ಸ್ನ ಮಾನವ ಹಕ್ಕು ರಕ್ಷಣಾ ವಿಭಾಗ ಭಾರತದ ವಿರುದ್ಧ ವರದಿ ಕೊಟ್ಟಾಗ ಅದನ್ನು ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಬಿಟ್ಟರೆ ಮತ್ತ್ಯಾವ ರಾಷ್ಟ್ರವೂ ಅಭಿನಂದಿಸದೇ ಇದ್ದುದಕ್ಕೆ ಈ ಒಂದು ತಿಂಗಳ ಭಾರತದ ನಿರ್ಣಯವೇ ಮುಖ್ಯವಾಯ್ತು. ರಂಜಾನಿನ ಕೊನೆಯ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಸೈನಿಕ ಔರಂಗಜೇಬ್ ನ ಕೊಲೆ ಮತ್ತು ಪ್ರತ್ಯೇಕತಾವಾದಿಗಳ ಪರವಾಗಿಯೇ ನಿಂತಿದ್ದ ಶೂಜತ್ ಭೂಖಾರಿಯ ಕೊಲೆ ಪಿಡಿಪಿ ಸಕರ್ಾರದ ಬಾಂಧವ್ಯವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಲು ನರೇಂದ್ರಮೋದಿಯವರಿಗೆ ಬಲು ದೊಡ್ಡ ಅಸ್ತ್ರ ಒದಗಿಸಿತು. ಸಂಬಂಧ ಕಡಿದುಕೊಂಡೊಡನೆ ಮೋದಿ ಮಾಡಿದ ಮೊದಲನೇ ಕೆಲಸವೇ ಸೈನ್ಯಕ್ಕೆ ಮುಕ್ತ ಪರವಾನಗಿ ನೀಡಿದ್ದು. ಒಮ್ಮೆ ಸೈನ್ಯ ಬೀದಿಗಿಳಿದೊಡನೆ ಕಲ್ಲೆಸೆತಗಾರರೆಲ್ಲ ತೆಪ್ಪಗಾಗಿ ಮನೆ ಸೇರಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಗಡಿ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಪಾಕಿಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ಬಲವಾದ ಏಟು ಬೀಳುತ್ತಿರುವುದರಿಂದ ನುಸುಳುಕೋರರೂ ತಣ್ಣಗಾಗಿ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಇನ್ನೀಗ ಅಡಗಿ ಕುಳಿತಿರುವ ಭಯೋತ್ಪಾದಕರನ್ನು ಹುಡು-ಹುಡುಕಿ ಕೊಲ್ಲಬೇಕಷ್ಟೇ. ಮನೆಯೊಳಗೆ ನುಗ್ಗಿ ಗುರುತಿಸಿ ಕೊಲ್ಲಬಲ್ಲ ವಿಶೇಷ ಅಧ್ಯಯನ ನಡೆಸಿರುವ ಎನ್ಎಸ್ಜಿ ಕಮಾಂಡೊ ಪಡೆಗಳನ್ನೇ ಈ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ನೇಮಿಸಿರುವುದಂತೂ ಬಲು ದೊಡ್ಡ ಸಾಧನೆ. ಇನ್ನು ಆಗಬೇಕಾಗಿರುವುದು ಎರಡೇ ಕೆಲಸ. ಮೊದಲನೆಯದು ಸಂವಿಧಾನದ 370 ನೇ ವಿಧಿಯನ್ನು ತೆಗೆದು ಹಾಕುವುದು. ಎರಡನೆಯದು ತಮ್ಮ ಆಸ್ತಿ ಬಿಟ್ಟು ಓಡಿ ಹೋಗಿರುವ ಪಂಡಿತರನ್ನು ಕಾಶ್ಮೀರದಲ್ಲಿ ನೆಲೆ ನಿಲ್ಲುವಂತೆ ಮಾಡುವುದು. ಮುಂದಿನ ಏಳೆಂಟು ತಿಂಗಳುಗಳಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯಪಾಲರ ಅಧಿಕಾರಾವಧಿಯಲ್ಲಿ ಭಾರತ ಒಂದೆರಡು ಕಠೋರ ನಿರ್ಣಯಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಬಿಟ್ಟರೆ ಜಮ್ಮು-ಕಾಶ್ಮೀರವಂತೂ ತೆಕ್ಕೆಗೆ ಬಿದ್ದಂತೆಯೇ. ಇಡಿಯ ರಾಷ್ಟ್ರದಲ್ಲೂ ಅದರ ಪ್ರಭಾವ ಕಂಡು ಬರುವುದು ಅಸಾಧ್ಯವೇನಲ್ಲ.

4

ನೆನಪಿಡಿ. ಅಮಿತ್ ಶಾ ಮತ್ತು ಮೋದಿ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ ಇಲ್ಲದೇ ಯಾವ ಕೆಲಸವನ್ನೂ ಮಾಡುವವರಲ್ಲ. ಪಿಡಿಪಿಯೊಂದಿಗಿನ ವಿಚ್ಛೇದನದಲ್ಲೂ ಬಲುದೊಡ್ಡ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರವಿದೆ. ಆದರೆ ಅವರ ಎಲ್ಲಾ ಕೂಡು ಕಳೆಯುವಿಕೆಗಳು ರಾಷ್ಟ್ರದ ಒಳಿತಿಗಾಗಿ ಮಾತ್ರ ಎನ್ನುವುದು ಹೆಮ್ಮೆಯ ಸಂಗತಿಯಷ್ಟೇ.