ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯನ ತಗೊಂಡ್ರೆ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ, ಕ್ಲೀನ್ಚಿಟ್, ಗೂಂಡಾಗಿರಿ ಫ್ರೀ!

ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯನ ತಗೊಂಡ್ರೆ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ, ಕ್ಲೀನ್ಚಿಟ್, ಗೂಂಡಾಗಿರಿ ಫ್ರೀ!

ಮೈಸೂರಿನಲ್ಲಿ ರಾಜು, ಶಿವಮೊಗ್ಗದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವನಾಥ್ ಶೆಟ್ಟಿ, ಮಡಿಕೇರಿಯಲ್ಲಿ ಕುಟ್ಟಪ್ಪ, ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ರುದ್ರೇಶ್, ಹೊನ್ನಾವರದಲ್ಲಿ ಪರೇಶ್, ಮಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ದೀಪಕ್, ಬಶೀರ್, ಸಂತೋಷ್ ಪೂಜಾರಿ ಹೀಗೆ ಸಾಲು-ಸಾಲು ಹತ್ಯೆಗಳು ನಡೆದುಹೋದವು. ಕೇರಳದ ಕೊಲೆಗಡುಕ ಮಾಫಿಯಾ ಕನರ್ಾಟಕವನ್ನು ಸದ್ದಿಲ್ಲದೇ ಆವರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವುದು ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯನವರ ಅತಿ ಕೆಟ್ಟ ಆಡಳಿತದ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಗೋಚರಿಸುತ್ತಿರುವ ಅಂಶ. ಐದೇ ವರ್ಷದ ಅಧಿಕಾರಾವಧಿಯಲ್ಲಿ ಕನರ್ಾಟಕದ ಜನತೆ ಐವತ್ತು ವರ್ಷ ಮರೆಯಲಾಗದ ಆಡಳಿತವನ್ನು ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳು ನೀಡಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.

ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯನವರು ಇನ್ನೈದು ವರ್ಷದ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಎಲ್ಲರ ಬಳಿ ಬೇಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಅವರು ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ ಅನೇಕರ ಕಂಗಳಲ್ಲಿ ಆಶಾಕಿರಣವಿತ್ತು. ಕಲ್ಪನೆಗಳು ಗರಿಬಿಚ್ಚಿ ಹಾರಾಡುತ್ತಿದ್ದವು. ಸುದೀರ್ಘಕಾಲ ಅಧಿಕಾರದ ಸನಿಹದಲ್ಲೇ ಇದ್ದು ಸಮಾನತೆಯ ಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ಹೊತ್ತಿದ್ದ ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯಾದರೆ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೊಂದು ಒಳ್ಳೆಯ ಆಡಳಿತ ಕೊಡುತ್ತಾರೆಂಬ ವಿಶ್ವಸವೂ ದೃಢವಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ, ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳು ಆರಂಭದಲ್ಲಿಯೇ ಎಡವಿಬಿಟ್ಟರು. ಕೈಯಲ್ಲಿ ನಿಂಬೆಹಣ್ಣು ಹಿಡಿದು ಪ್ರಮಾಣ ವಚನ ಸ್ವೀಕಾರ ಮಾಡುವ ಕಲ್ಪನೆಯಿಂದ ಶುರುಮಾಡಿ ಕಾಗೆ ಕುಳಿತಿದ್ದಕ್ಕೆ ಕಾರನ್ನೇ ಬದಲಾಯಿಸುವವರೆಗೆ ಅವರ ಮೂಢನಂಬಿಕೆಯ ಪರಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ಸಂಪ್ರದಾಯವಾದಿಯೂ ನಾಚಿ ನೀರಾಗಿದ್ದ. ತಮ್ಮ ಸುತ್ತಲೂ ಬಿಟ್ಟುಕೊಂಡ ಎಡ ಚಿಂತಕರ ಪಡೆ ಅವರ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ನಿಧರ್ಾರದಲ್ಲೂ ಮೂಗು ತೂರಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಮಾಧ್ಯಮ ಸಲಹೆಗಾರರಾಗಿ ಅವರು ದಿನೇಶ್ ಅಮೀನ್ ಮಟ್ಟುವನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡ ನಂತರವಂತೂ ಮುಂದೇನು ನಡೆಯಲಿದೆ ಎಂಬುದು ನಿಶ್ಚಿತವಾಗಿಬಿಟ್ಟಿತ್ತು. ಇಡಿಯ ದೇಶ ನರೇಂದ್ರಮೋದಿಯವರ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಆಥರ್ಿಕತೆಗೆ ಬಲವನ್ನು ತುಂಬುತ್ತಾ ವಿಕಾಸದ ಹೆದ್ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಓಡುತ್ತಿದ್ದರೆ ಅದನ್ನು ಜೀಣರ್ಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದ ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯನವರ ಪಡೆ ಅದೇ ವಿಕಾಸದ ರಾಜ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ರಿವಸರ್್ ಗೇರ್ನಲ್ಲಿ ಓಡಲಾರಂಭಿಸಿತು. ಇದರಿಂದಾಗಿಯೇ ಬಜೆಟ್ಗಳಲ್ಲಿ ಜನ ಮೆಚ್ಚುವ ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ಕೊಡುವ ಭರದಲ್ಲಿ ಜನೋಪಯೋಗಿ ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ಬದಿಗೆ ಸರಿಸಿಬಿಟ್ಟರು. ಅವರ ಈ ನಿಧರ್ಾರದಿಂದಾಗಿಯೇ ರಾಜ್ಯದ ಆಥರ್ಿಕತೆ ಹಳ್ಳ ಹಿಡಿದು ಅಧಿಕಾರಾವಧಿ ಕೊನೆಗೊಳ್ಳುವ ವೇಳೆಗೆ ಸುಮಾರು ಮೂರು ಲಕ್ಷಕೋಟಿಯಷ್ಟು ಸಾಲದ ಹೊರೆ ರಾಜ್ಯದ ಜನತೆಯ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದಿರೋದು. ಹೊರಗಿನಿಂದ ಬಂದ ಸಾಲವಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ; ಒಳಗಿನ ಲೂಟಿಯೂ ಕೂಡ ಅಷ್ಟೇ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಆಗಿದೆ. ಟಿಂಬರ್ಲಾಬಿಗೆ ಮಣಿದು ಸಾರಾಸಗಟಾಗಿ ಕಾಡನ್ನು ನಾಶಗೈಯ್ಯಲಾಯ್ತು. ರಸ್ತೆ ಮೇಲ್ಸೇತುವೆಗಳ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಸತ್ತ್ವವನ್ನು ಹೀರಲಾಯ್ತು. ಬೃಹತ್ ನೀರಾವರಿ ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಕೋಟ್ಯಂತರ ರೂಪಾಯಿ ವಹಿವಾಟು ನಡೆಸಲಾಯ್ತು. ಕೊನೆಗೆ ಅಧಿಕಾರ ಕಳೆಯುವ ವೇಳೆಗೆ ಜಿಲ್ಲಾ ಪ್ರವಾಸ ಕೈಗೊಂಡು ಒಂದು ಉದ್ಘಾಟನೆಗೆ ಹತ್ತಾರು ಶಂಕು ಸ್ಥಾಪನೆಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿ ಮೆರೆಯಲಾಯ್ತು. ಬಹುಶಃ ಕನರ್ಾಟಕ ಕಂಡ ಕೆಟ್ಟ ಆಡಳಿತ ಇದೇ ಎಂದು ದಾಖಲಾಗಬಹುದೇನೋ!

1

ಭೌತಿಕ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಲೂಟಿ ಮಾಡಿ ಕೊಬ್ಬಿ ಬೆಳೆದಿರುವ ಸಕರ್ಾರ ಈ ನಾಡಿನ ಜನತೆಯ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಸ್ಟ್ರಾ ಹಾಕಿ ಹೀರಿಬಿಟ್ಟಿದೆ. ಜನರ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ ಪಕ್ಕಕ್ಕಿಡಿ ಜನರ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ನಿಂತ ಪೊಲೀಸರಿಗಾದರೂ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ ಉಳಿದಿದೆಯಾ? ಹಾಗೆ ಸುಮ್ಮನೆ ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯನವರ ಅಧಿಕಾರಾವಧಿಯ ಒಂದಷ್ಟು ಘಟನೆಗಳನ್ನು ಪಟ್ಟಿ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ಅವರು ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಗುಲ್ಬಗರ್ಾದ ಸ್ಟೇಶನ್ ಬಜéಾರ್ನ ಪಿಎಸ್ಐ ಮಲ್ಲಿಕಾಜರ್ುನ್ ಬಂಡೆ ಮುನ್ನಾ ಎಂಬ ಸುಪಾರಿ ಕಿಲ್ಲರ್ ಒಬ್ಬನನ್ನು ಅಟ್ಟಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗಿದ್ದರು. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅಡಗಿದ್ದ ಮುನ್ನ ಪೊಲೀಸರನ್ನು ಕಂಡೊಡನೆ ಪರಾರಿಯಾಗಲೆತ್ನಿಸಿದ. ಬಂಡೆ ಅವನ ಕಾಲ್ಗಳಿಗೆ ಗುಂಡು ಹೊಡೆದು ಅವನನ್ನು ಬೀಳಿಸಿದರು. ಅತ್ತಲಿಂದ ದಾಳಿ ತೀವ್ರಗೊಂಡಿತು. ಮುನ್ನಾ ಮತ್ತು ಪೊಲೀಸರ ಗುಂಡಿನ ಚಕಮಕಿಯ ನಡುವೆ ಮುನ್ನಾ ಹೆಣವಾದರೆ ಇತ್ತ ಮಲಿಕಾಜರ್ುನ್ ಬಂಡೆಯೂ ತೀರಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಘಟನೆಯ ಅತ್ಯಂತ ಮಹತ್ವದ ಅಂಶವೆಂದರೆ ಮಲ್ಲಿಕಾಜರ್ುನ್ ಬಂಡೆಯನ್ನು ಹೊಕ್ಕಿದ್ದ ಗುಂಡು ಮುನ್ನಾನ ಪಿಸ್ತೂಲಿನಿಂದಾಗಿರದೇ ಪೊಲೀಸರ ಪಿಸ್ತೂಲಿನ ಗುಂಡಾಗಿತ್ತು. ಈ ಸಾವಿನಲ್ಲಿ ಐಜಿಪಿ ವಜéೀರ್ಅಹ್ಮದ್ರ ಕೈವಾಡವಿದೆಯೆಂದು ಆರೋಪ ಬಂದಿತ್ತಾದರೂ ಸಕರ್ಾರ ತನ್ನ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಮೂಲಕ ತನಿಖೆ ನಡೆಸಿ ಅವರಿಗೆ ಕ್ಲೀನ್ಚಿಟ್ ಕೊಟ್ಟುಬಿಟ್ಟಿತು. ಅದರ ಹಿಂದು ಹಿಂದೆಯೇ ಬೆಂಗಳೂರು ಗ್ರಾಮಾಂತರ ಜಿಲ್ಲೆಯಲ್ಲಿ ಎಸ್ಐ ಜಗದೀಶ್ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಸುಮಾರು 11 ಗಂಟೆಗೆ ಕಳ್ಳರಿಬ್ಬರನ್ನು ನಡುರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಅಟ್ಟಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋದರು. ಕಾಲ್ಜಾರಿ ಎಡವಿ ಬಿದ್ದ ಸಮಯವನ್ನು ನೋಡಿಕೊಂಡು ಕಳ್ಳ ಅವರ ಹೊಟ್ಟೆಗೆ ಚೂರಿಯಿಂದ ಇರಿದುಬಿಟ್ಟ. ಅದೇ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಜಗದೀಶ್ ರಕ್ತದ ಮಡುವಿನಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದರು, ಹೆಣವಾಗಿ ಹೋದರು. ಪೊಲೀಸರ ಆತ್ಮಸ್ಥೈರ್ಯ ಹೆಚ್ಚಿಸಬೇಕಿದ್ದ ಸಕರ್ಾರ ನಡಕೊಂಡ ರೀತಿ ಹೇಗಿತ್ತು ಗೊತ್ತೇನು? ಮೊಹಮ್ಮದ್ ಕಬೀರ್ ಎಂಬ ದನಗಳ್ಳ ಅರ್ಧರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಶೃಂಗೇರಿ-ಕಾರ್ಕಳ ಮಧ್ಯೆ ಕದ್ದ ದನವನ್ನು ಸಾಗಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ ನಕ್ಸಲ್ ನಿಗ್ರಹ ಪಡೆಯ ಕೈಗೆ ಸಿಕ್ಕುಬಿದ್ದ. ಪೊಲಿಸ್ ಅಧಿಕಾರಿ ನವೀನ್ ನಾಯ್ಕ್ ಕಬೀರನ ವಿಚಾರಣೆಗೆ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದಾಗ ಆತ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡು ಓಡಲಾರಂಭಿಸಿದ. ಸಹಜ ವಿಚಾರಣೆಗೂ ನಿಲ್ಲದೇ ಓಡಿದ ಈ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಮೇಲೆ ಅನುಮಾನದಿಂದ ನವೀನ್ ಗುಂಡು ಹಾರಿಸಿದರು. ಆತ ಹೆಣವಾದ. ಮುಂದೇನಾಯ್ತು ಗೊತ್ತೇನು? 2012 ರಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಶೌರ್ಯಕ್ಕೋಸ್ಕರ ರಾಷ್ಟ್ರಪತಿ ಪುರಸ್ಕಾರ ಪಡೆದಿದ್ದ ಕಾನ್ಸ್ಟೇಬಲ್ ನವೀನ್ ನಾಯ್ಕ್ರನ್ನು ದನಗಳ್ಳನ ಜೊತೆಗಾರನ ಕಂಪ್ಲೇಟ್ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಸಕರ್ಾರ ಬಂಧಿಸಿಬಿಟ್ಟಿತು. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ. ದನ ಕದ್ದು ಸಾಗಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಕುರಿತಂತೆ ಮಂಗಳೂರಿನ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಕುಖ್ಯಾತನಾಗಿದ್ದ ಕಬೀರನ ಮನೆಗೆ ಹತ್ತು ಲಕ್ಷ ರೂಪಾಯಿಯ ಪರಿಹಾರವನ್ನು ಘೋಷಿಸಿತು. ಇದು ಪೊಲೀಸರ ಮನಸ್ಥೈರ್ಯವನ್ನು ಕದಡಿಬಿಟ್ಟಿತ್ತು. ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯನವರ ಧಾಷ್ಟ್ರ್ಯಕ್ಕೆ ತಾವಿನ್ನು ಎದುರಾಡಲಾಗದೆಂಬ ಮನಸ್ಥಿತಿ ಅವರಲ್ಲಿ ನಿಮರ್ಾಣವಾಗಿತ್ತು. ಅಷ್ಟಾದರೂ ಕರ್ತವ್ಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಮೆರೆದ ಕೂಡ್ಲಿಗಿಯ ಡಿವೈಎಸ್ಪಿ ಅನುಪಮಾ ಶೆಣೈ ಮಂತ್ರಿ ಪರಮೇಶ್ವರ್ ನಾಯಕ್ರ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಲಿಲ್ಲವೆಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಶೋಷಣೆಗೊಳಗಾದರು. ಆಕೆಯ ಪ್ರತಿಭಟನೆ ಅರಣ್ಯರೋದನವಾಯ್ತು. ಕೊನೆಗೆ ಆಕೆ ರಾಜಿನಾಮೆ ಬಿಸುಟು ಸಕರ್ಾರಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಿಂದಲೇ ಹೊರಬರಬೇಕಾಗಿ ಬಂತು. ತನ್ನ ಕಾರ್ಯವ್ಯಾಪ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಕಠಿಣವಾಗಿದ್ದು ನೂರು ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿ ಹಗರಣವನ್ನು ಬಯಲಿಗೆಳೆದ ಐಎಎಸ್ ಅಧಿಕಾರಿ ರಶ್ಮಿ ಮಹೇಶ್ಳನ್ನು ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿಯೇ ಗೂಂಡಾಗಳು ಬಡಿದರು. ಆಕೆಯ ಬೆಂಬಲಕ್ಕೆ ನಿಲ್ಲಬೇಕಿದ್ದ ಸಕರ್ಾರ ಘಟನೆಯ ಐದೇ ದಿನಗಳ ನಂತರ ಆಕೆಗೊಂದು ನೋಟಿಸ್ ಜಾರಿಮಾಡಿ ಆಕೆ ಇನ್ನೆಂದೂ ಉಸಿರೆತ್ತದಂತೆ ಮಾಡಿತು. ಇದೇ ಮೈಸೂರಿನಲ್ಲಿ ಜಿಲ್ಲಾಧಿಕಾರಿಯಾಗಿದ್ದ ಶಿಖಾ ಅವರಿಗೆ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳ ಆಪ್ತನೆಂಬ ಒಂದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಜಿಲ್ಲಾ ಪಂಚಾಯತ್ನ ಮಾಜಿ ಅಧ್ಯಕ್ಷನೂ ಆಗಿದ್ದ್ದ ಮರಿಗೌಡ ಅವಾಚ್ಯ ಶಬ್ದಗಳಲ್ಲಿ ನಿಂದಿಸಿದ್ದ. ಶಿಖಾ ತಿರುಗಿ ಬೀಳಲಾರರು ಎಂದೆಣಿಸಿತ್ತು ಸಕರ್ಾರ. ಆದರೆ ಮರಿಗೌಡನ ವಿರುದ್ಧ ಜಿಲ್ಲಾಧಿಕಾರಿಗಳು ತೀವ್ರವಾಗಿಯೇ ದನಿಯೆತ್ತಿದ್ದರಿಂದ ಮೈಸೂರಿನ ಜನ ಬೀದಿಗಿಳಿದರು. ಮರಿಗೌಡ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳ ಸುಪದರ್ಿಯಲ್ಲೇ ಅನೇಕ ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಬಚ್ಚಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದ. ಗೂಂಡಾಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವುದು ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯನವರಿಗೆ ಇಂದು ಸಿದ್ಧಿಸಿರುವ ಕಲೆಯೇನಲ್ಲ! ಅದು ಅನೂಚಾನವಾಗಿ ಬಂದಿರುವ ಸಾಮಥ್ರ್ಯ.

2

ಹಾಸನದ ಜಿಲ್ಲಾಧಿಕಾರಿ ರೋಹಿಣಿ ಸಿಂಧೂರಿ ಮಹಾಮಸ್ತಕಾಭಿಷೇಕ ಉತ್ಸವದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಅವ್ಯವಹಾರವನ್ನು ತಡೆಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ್ದನ್ನು ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯನ ಸಕರ್ಾರ ಸಹಿಸಲೇ ಇಲ್ಲ. ಮಹಾಮಸ್ತಕಾಭಿಷೇಕಕ್ಕೂ ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ಮುನ್ನ ಏಕಾಕಿ ಆಕೆಗೆ ವಗರ್ಾವಣೆಯ ಆದೇಶ ಹೊರಡಿಸಿತ್ತು. ಹಾಸನಕ್ಕೆ ಜಿಲ್ಲಾಧಿಕಾರಿಯಾಗಿ ಬಂದು ಆಕೆಗೆ ಆರು ತಿಂಗಳೂ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಹಾಗಂತ ಆಕೆಯೋರ್ವಳೇ ಅಲ್ಲ. ಎಂ.ವಿ ಜಯಂತಿ, ವಿ.ಚೈತ್ರ, ಎಸ್.ಬಿ. ಶಟ್ಟಣ್ಣವರ್, ಎಂ.ವಿ ವೆಂಕಟೇಶ್, ಕೆ.ರಾಜೇಂದ್ರ, ಬಿ.ಆರ್.ಮಮತಾ ಇವರೆಲ್ಲರನ್ನೂ ಬಲು ದಿಟ್ಟ ಅಧಿಕಾರಿಗಳೆಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ರಾತ್ರೋ ರಾತ್ರಿ ವಗರ್ಾವಣೆ ಮಾಡಲಾಗಿತ್ತು. ಎಸ್ಪಿ ಭೂಷಣ್ ಗುಲಾಬ್ರಾವ್ ಬೋಸರ್ೆ ಮಂತ್ರಿಯೊಬ್ಬರೊಂದಿಗೆ ಕಠಿಣವಾಗಿ ನಡೆದುಕೊಂಡಿದ್ದರೆಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಆರು ತಿಂಗಳೊಳಗೆ ಎತ್ತಂಗಡಿಯಾಗಿದ್ದರು. ಐಪಿಎಸ್ ಅಧಿಕಾರಿಯಾಗಿ ತನ್ನ ಕರ್ತವ್ಯ ಶೈಲಿಗೆ ಹೆಸರಾಗಿದ್ದ ರೂಪ ಪರಪ್ಪನ ಅಗ್ರಹಾರದಲ್ಲಿ ತಮಿಳುನಾಡಿನ ರಾಜಕಾರಣಿ ಶಶಿಕಲಾಳಿಗೆ ವಿಶೇಷ ಸವಲತ್ತು ದೊರೆಯುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಆರೋಪಿಸಿದ್ದರು. ರಾಜಕಾರಣಿಗಳ ವರ್ತನೆಯ ವಿರುದ್ಧ ಮುಲಾಜಿಲ್ಲದೇ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಆಕೆಯನ್ನು ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯನವರು ಗೌರವಿಸಿ ಆದರಿಸುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಸಂಚಾರ ನಿಯಂತ್ರಣ ವಿಭಾಗಕ್ಕೆ ವಗರ್ಾಯಿಸಿ ಕೈತೊಳೆದುಕೊಂಡುಬಿಟ್ಟರು. ತನ್ನ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ನಿಷ್ಠೆಯಿಂದ ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಸೋನಿಯಾ ನಾರಂಗ್ನೊಂದಿಗೂ ಸಕರ್ಾರ ಇದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದುಕೊಂಡಿತ್ತು. ಅಂದರೆ ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯನವರು ತಮ್ಮ ಅಧಿಕಾರಾವಧಿಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಭಾಗ್ಯಗಳೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕರಿಗೆ ಎತ್ತಂಗಡಿ ಭಾಗ್ಯವನ್ನು ಕರುಣಿಸಿದ್ದಾರೆಂಬುದನ್ನು ಮರೆಯುವಂತಿಲ್ಲ.  ಬಹುಶಃ ಇವೆಲ್ಲ ಮುನ್ಸೂಚನೆಯ ಅರಿವಿದ್ದೇ ಜನಸ್ನೇಹಿ ಐಎಎಸ್ ಅಧಿಕಾರಿಯಾಗಿದ್ದ ಡಿ.ಕೆ ರವಿ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕರಿಗೆ ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯನವರ ಆಡಳಿತದಲ್ಲಿ ಬದುಕುವ ಯೋಗ್ಯತೆ ಇಲ್ಲವೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದರೇನೋ! ಕೋಲಾರ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಹೆಸರು ಗಳಿಸಿದ್ದ ರವಿ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಭೂಗಳ್ಳರ ವಿರುದ್ಧ ಗುಟುರು ಹಾಕಿದ ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಹೆಣವಾಗಿ ಕಂಡು ಬಂದರು. ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳ ಆಪ್ತರೇ ಈ ಸಾವಿನ ಪಾಲುದಾರರಾಗಿದ್ದುದು ತಿಳಿದಿರುವಾಗಲೂ ಅವರು ಕ್ಲೀನ್ಚಿಟ್ ಕೊಡುವುದರಲ್ಲಿ ಹಿಂದೆ ಬೀಳಲಿಲ್ಲ. ಹತ್ಯೆಯೆಂದು ಸಾಬೀತು ಪಡಿಸಲು ಇದ್ದ ಎಲ್ಲ ಸಾಕ್ಷ್ಯಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿ ಆನಂತರ ಸಿಬಿಐ ತನಿಖೆಗೆ ರವಿಯವರ ಸಾವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಸಿದ್ದು ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯನವರ ಆಡಳಿತದ ಚಾಕಚಕ್ಯತೆಗೆ ಸಾಕ್ಷಿ. ಯಾವ ಸಾಕ್ಷ್ಯದ ಅಗತ್ಯವೂ ಇಲ್ಲದಂತೆ ಡಿವೈಎಸ್ಪಿ ಗಣಪತಿ ಸ್ಥಳೀಯ ಚಾನೆಲ್ನ ಕ್ಯಾಮೆರಾಗಳ ಮುಂದೆ ತನಗೆ ಕಿರುಕುಳ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಹೆಸರನ್ನು ಹೇಳಿಯೇ ಮಡಿಕೇರಿಯ ಹೊಟೆಲ್ನಲ್ಲಿ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡರು. ಈ ಹತ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಗೃಹಸಚಿವ ಜಾಜರ್್ರ ನೇರ ಪಾಲುದಾರಿಕೆಯಿತ್ತು. ಮುಖ್ಯಂಮಂತ್ರಿಗಳು ವಿಧಾನಸೌಧದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಮಿತ್ರನ ಪರವಾಗಿ ಅರಚಾಡಿ ಅವರಿಗೆ ಕ್ಲೀನ್ಚಿಟ್ ಕೊಟ್ಟು ಗಣಪತಿಯವರ ಸಾವಿಗೆ ವಂಚನೆ ಮಾಡಿದರು. ಇಂದು ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಪೊಲೀಸ್ ಇಲಾಖೆ ನಿಶ್ಯಕ್ತವಾಗಿದೆ. ಕಳ್ಳನೊಬ್ಬ ರಾಜಧಾನಿಯಲ್ಲೇ ಪೊಲೀಸರಿಗೆ ಬಡಿದು ಅವರ ಪಿಸ್ತೂಲನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿಬಿಡಬಲ್ಲಷ್ಟು ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಬೆಳೆದಿದ್ದಾನೆ. ಕಾಯುವವರದ್ದೇ ಈ ಗತಿಯಾದರೆ ಇನ್ನು ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಪಾಡೇನು!

3

ಮೈಸೂರಿನಲ್ಲಿ ರಾಜು, ಶಿವಮೊಗ್ಗದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವನಾಥ್ ಶೆಟ್ಟಿ, ಮಡಿಕೇರಿಯಲ್ಲಿ ಕುಟ್ಟಪ್ಪ, ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ರುದ್ರೇಶ್, ಹೊನ್ನಾವರದಲ್ಲಿ ಪರೇಶ್, ಮಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ದೀಪಕ್, ಬಶೀರ್, ಸಂತೋಷ್ ಪೂಜಾರಿ ಹೀಗೆ ಸಾಲು-ಸಾಲು ಹತ್ಯೆಗಳು ನಡೆದುಹೋದವು. ಕೇರಳದ ಕೊಲೆಗಡುಕ ಮಾಫಿಯಾ ಕನರ್ಾಟಕವನ್ನು ಸದ್ದಿಲ್ಲದೇ ಆವರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವುದು ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯನವರ ಅತಿ ಕೆಟ್ಟ ಆಡಳಿತದ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಗೋಚರಿಸುತ್ತಿರುವ ಅಂಶ. ಈ ಅಧಿಕಾರದ ಪಡಸಾಲೆಯ ಭಾಗಗಳಾಗಿರುವ ಮಂತ್ರಿಗಳ, ಶಾಸಕರ ಮಕ್ಕಳ ಗೂಂಡಾ ವರ್ತನೆ ಇದಕ್ಕೆ ಸೇರಿಕೊಂಡಿರುವಂತಹ ಮತ್ತೊಂದು ಕೊಂಡಿಯಷ್ಟೇ. ಶಾಸಕ ಹ್ಯಾರಿಸ್ನ ಮಗ ಮೊಹಮ್ಮದ್, ವಿದ್ವತ್ ಎಂಬ ತರುಣನನ್ನು ನಡುರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಥಳಿಸಿದ್ದು ನೋಡಿದರೆ ಕನರ್ಾಟಕದ ಭವಿಷ್ಯವೇನೆಂದು ಕಣ್ಣೆದುರು ರಾಚುತ್ತಿದೆ. ಐದೇ ವರ್ಷದ ಅಧಿಕಾರಾವಧಿಯಲ್ಲಿ ಕನರ್ಾಟಕದ ಜನತೆ ಐವತ್ತು ವರ್ಷ ಮರೆಯಲಾಗದ ಆಡಳಿತವನ್ನು ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳು ನೀಡಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಅವರಿಂದಾಗಿ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಉಂಟಾಗಿರುವ ಈ ಗೂಂಡಾಗಿರಿಯ ವೈಭವದ ನರ್ತನಕ್ಕೆ ತಡೆಯೊಡ್ಡಲು ಇನ್ನು ಅದೆಷ್ಟು ವರ್ಷಗಳು ಬೇಕೋ!

ಪಾಪದ ಕೊಡ ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ತುಂಬಿದ್ದಾಗ್ಯೂ ಇನ್ನೈದು ವರ್ಷ ಅಧಿಕಾರ ಕೊಡಿರೆಂದು ಕೇಳುತ್ತಾರಲ್ಲಾ ಅದ್ಯಾವ ಭಂಡ ಧೈರ್ಯ ಇವರಿಗೆ!!

ಸ್ವಂತ ಲಾಭಕ್ಕೋಸ್ಕರ ರಾಜ್ಯ ತುಂಡರಿಸುವವರು!

ಸ್ವಂತ ಲಾಭಕ್ಕೋಸ್ಕರ ರಾಜ್ಯ ತುಂಡರಿಸುವವರು!

ಬಹಮನಿಯ ಆಳ್ವಿಕೆಯ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಕನರ್ಾಟಕ ತನ್ನ ಸ್ವರೂಪವನ್ನೇ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿತ್ತು. ಈ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಹೆಸರುವಾಸಿಯಾದ ಪಂಡಿತರು, ತತ್ತ್ವಜ್ಞಾನಿಗಳು, ತಂತ್ರಜ್ಞರು, ಸಂತರು ಅನೇಕರಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಅವರ್ಯಾರೂ ಭಾರತೀಯರಾಗಲಿ ಕನ್ನಡಿಗರಾಗಲಿ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವರನ್ನೆಲ್ಲ ಇರಾನಿನಿಂದ ಆಮದು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಬಹಮನಿ ಸುಲ್ತಾನರು ಕಣ್ಣುಕುಕ್ಕುವ ಕಟ್ಟಡಗಳ ನಿಮರ್ಾಣ ಮಾಡಿದರಾದರೂ ಅವ್ಯಾವುವೂ ಕನ್ನಡದ ಅಸ್ಮಿತೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವಂತದ್ದಾಗಿರಲಿಲ್ಲ.

ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯನವರ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಇನ್ನು ಏನೇನನ್ನು ನೋಡುವುದು ಬಾಕಿ ಇದೆಯೋ. ಕೆಲವರ ಆಳ್ವಿಕೆಯನ್ನು ಸಮಾಜ ನೂಕರ್ಾಲ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಅದು ಒಳ್ಳೆಯ ಕಾರಣಕ್ಕಾದರೂ ಇರಬಹುದು ಅಥವಾ ಆ ಆಳ್ವಿಕೆ ಉಂಟು ಮಾಡಿದ ದೂರಗಾಮಿ ಕೆಡುಕುಗಳ ಕಾರಣಕ್ಕಾದರೂ ಇರಬಹುದು. ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯನವರು ಕನರ್ಾಟಕದ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯಾಗಿ ಯಾವುದರಲ್ಲಿ ಗಣಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆಂಬುದನ್ನು ಕಾಲವೇ ನಿರ್ಧರಿಸಲಿದೆ. ಆದರೆ ಒಂದಂತೂ ಸತ್ಯ ಈ ನಾಡನ್ನು ಜಾತಿ-ಮತ-ಪಂಥಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ವಿಂಗಡಿಸಿ ತನ್ನ ಲಾಭಕ್ಕೋಸ್ಕರ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ತುಂಡರಿಸಲು ಹೇಸದಂತಹ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯೆಂಬ ಅಭಿದಾನಕ್ಕಂತೂ ಖಂಡಿತ ಪಾತ್ರರಾಗಲಿದ್ದಾರೆ. ಇದನ್ನೂ ಅವರೊಂದು ಗೌರವವೆಂದು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರೆ ದೇವರೇ ಕಾಪಾಡಬೇಕು. ಅವರ ಐದು ವರ್ಷಗಳ ಅಪದ್ಧಗಳಿಗೆ ಮತ್ತೊಂದು ಸೇರ್ಪಡೆಯಾಗಿ ಕನರ್ಾಟಕ ಸಕರ್ಾರ ತೆರಿಗೆ ಹಣದಲ್ಲಿ ಬಹಮನಿ ಉತ್ಸವ ಮಾಡಲು ಹೊರಟಿದೆ. ಅಕ್ಷರಶಃ ಕಲ್ಬುಗರ್ಿ ಬೀದರ್ಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಂದೂ-ಮುಸಲ್ಮಾನ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಕದಡಲೆಂದೇ ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯನವರು ಮಾಡಿರುವ ಹುನ್ನಾರ ಇದು. ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಯಾವ ಮುಸಲ್ಮಾನನೂ ಬಹಮನಿ ಉತ್ಸವವನ್ನು ಮಾಡಿರೆಂದು ಕೇಳಿಕೊಂಡಿದ್ದೇ ಅನುಮಾನ. ಇಷ್ಟಕ್ಕೂ ಬಹಮನಿ ಸುಲ್ತಾನನಿಗೂ ಕನರ್ಾಟಕಕ್ಕೂ ಆಳ್ವಿಕೆಯ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಸಂಬಂಧವಿದೆಯೇ ಹೊರತು ಸಂಸ್ಕೃತಿಯಲ್ಲಾಗಲಿ, ಭಾಷೆಯಲ್ಲಾಗಲಿ, ಪರಂಪರೆಯ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದಾಗಲಿ ಅವರೆಂದಿಗೂ ಕನ್ನಡಿಗರಾಗಿರಲೇ ಇಲ್ಲ. ಕನ್ನಡಿಗರೇಕೆ ಭಾರತೀಯರೂ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ!

1

ಮಲ್ಲಿಕಾಫರ್, ಖಿಲ್ಜಿಯ ಆದೇಶದ ಮೇರೆಗೆ ದೇವಗಿರಿ, ವಾರಂಗಲ್, ದ್ವಾರಸಮುದ್ರಗಳನ್ನು ಲೂಟಿಗೈದು ದಕ್ಷಿಣದೆಡೆಗೆ ಇಸ್ಲಾಂನ ಪತಾಕೆ ಹೊತ್ತು ತಂದಿದ್ದ. ಅವನ ಈ ಆಕ್ರಮಣ ತಾತ್ಕಾಲಿಕವಾದುದಾಗಿತ್ತು. ಮುಂದೆ ತುಘಲಕ್ ದಕ್ಷಿಣದ ಮೇಲೆ ಹಿಡಿತವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿಲೆಂದೇ ರಾಜಧಾನಿಯನ್ನು ದೆಹಲಿಯಿಂದ ದೇವಗಿರಿಗೆ ವಗರ್ಾಯಿಸಿದ. ಆನಂತರವೇ ದಕ್ಷಿಣದಲ್ಲಿ ಇಸ್ಲಾಂ ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಹಬ್ಬಲಾರಂಭಿಸಿದ್ದು. ದೆಹಲಿಯ ಸುಲ್ತಾನ ತುಘಲಕ್ ಉತ್ತರದಿಂದ ದಕ್ಷಿಣ್ಕಕೆ ಮುಸಲ್ಮಾನರನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬಂದು ಇಲ್ಲಿ ಕಾಲೋನಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿ ಮಾಡಿದ. ಆಗಿನಿಂದಲೂ ಈ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಹೇರಿಕೆಯನ್ನು ವಿರೋಧಿಸುವ, ತಡೆಯುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಕನರ್ಾಟಕದಲ್ಲಿ ನಡೆದೇ ಇದೆ. ದೆಹಲಿಯ ಸುಲ್ತಾನ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಉತ್ತರ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಹೊರಟೊಡನೆ ಈ ಕದನ ತುದಿಮುಟ್ಟಿತ್ತು. ಈ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲೇ ಅಲ್ಲಾದ್ದೀನ್ ಹಸನ್ ಬಹಮನ್ ಶಾ ದೆಹಲಿಯ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ವಿರುದ್ಧ ಪ್ರತಿಭಟಿಸಿ ದಂಗೆಯೆದ್ದು ದಕ್ಷಿಣದಲ್ಲಿ ಬಹಮನಿ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವನ್ನು ನಿಮರ್ಾಣ ಮಾಡಿದ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಅದು ಹೆಚ್ಚು ಕಡಿಮೆ 14 ನೇ ಶತಮಾನದ ಮಧ್ಯಭಾಗ. ನಾವೆಲ್ಲ ಪಠ್ಯ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಬಹಮನಿ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಸ್ಥಾಪಕ ಹಸನ್ ಬಹಮನಿ ಗಂಗೂ ಎಂದು ಓದಿದ್ದೆವು. ಇತಿಹಾಸಕಾರ ಫರಿಶ್ತಾನ ಪ್ರಕಾರ ತುಘಲಕ್ ನ ಜ್ಯೋತಿಷಿಯಾಗಿದ್ದ ಗಂಗು ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದ ಗಂಗಾಧರ್ ಶಾಸ್ತ್ರಿಯ ಸೇವಕನ ಹೆಸರು ಹಸನ್. ಅದೊಮ್ಮೆ ಗಂಗುವಿನ ಕೃಷಿ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಉಳುತ್ತಿರುವಾಗ ಹಸನ್ಗೆ ಚಿನ್ನದ ನéಾಣ್ಯ ತುಂಬಿದ ತಾಮ್ರದ ಪಾತ್ರೆಯೊಂದು ದೊರಕಿತಂತೆ. ಆತ ಅದನ್ನು ಗಂಗುವಿಗೆ ತಲುಪಿಸಿದ. ಗಂಗು ಅಷ್ಟೇ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ತುಘಲಕ್ನಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿದನಂತೆ. ಸಂಪ್ರೀತನಾದ ತುಘಲಕ್ ಗಂಗುವನ್ನು ನೂರು ಕುದುರೆಗಳ ಸೇನೆಗೆ ಮುಖ್ಯಸ್ಥನನ್ನಾಗಿಸಿದ. ಇದನ್ನೇ ಮೂಲ ಬಂಡವಾಳವಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ದಕ್ಷಿಣದಲ್ಲಿ ಹಸನ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನಂತೆ. ಹೀಗಾಗಿಯೇ ತನ್ನೊಡೆಯನ ನೆನಪು ಸದಾ ಉಳಿಯಲೆಂದೇ ತನ್ನ ಹೆಸರಿನೊಡನೆ ಗಂಗೂ ಸೇರಿಸಿಕೊಂಡನಂತೆ. ಹಸನ್ ಇಲ್ಲಿನವನೇ ಎಂದು ಸಾಬೀತು ಪಡಿಸಲು ನಡೆಸಿದ್ದ ಕಥಾ ಕಾಲಕ್ಷೇಪವದು ಎಂದೆನಿಸುತ್ತದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಅನೇಕ ಇತಿಹಾಸಕಾರರು ಅದನ್ನು ಒಪ್ಪುವುದಿಲ್ಲ. ಕಳೆದ ಎರಡು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಬೀದರ್ನಲ್ಲಿ ದೊರೆತ ಶಿಲಾಶಾಸನವೊಂದು ಹಸನ್ ಇರಾನಿನವನೆಂದು ದೃಢಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ಇರಾನಿನ ಬಹಮನಿ ಆತನ ಊರು. ಇಂದು ಹಸನ್ ಇರಾನಿಗೆ ಸೇರಿದವನು ಎಂದು ಹೇಳಲಿಕ್ಕೆ ಸಾಕಷ್ಟು ಪುರಾವೆಗಳು ದೊರೆಯುತ್ತಿವೆ. ಆದರೆ ಭಾರತೀಯ ಸಾರ್ವಭೌಮತೆಯನ್ನು ಧಿಕ್ಕರಿಸಲೆತ್ನಿಸುವ ಒಂದಷ್ಟು ಇತಿಹಾಸಕಾರರಿಗೆ ಆಧುನಿಕ ಸಂಶೋಧನೆಗಳನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವ ಮನಸ್ಸೇ ಇಲ್ಲ. ಅದು ಆರ್ಯ, ದ್ರಾವಿಡ ವಾದವಿರಬಹುದು ಅಥವಾ ಜಾತಿ-ವರ್ಣಗಳ ವಿಚಾರಗಳೇ ಇರಬಹುದು. ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಆಧಾರಗಳನ್ನು ಬದಿಗಿಟ್ಟು ತಾವು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದ್ದನ್ನೇ ಇತರರ ಮೇಲೆ ಹೇರುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಅವರದ್ದು. ಬಹಮನಿ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಕಥೆಯೂ ಅದೇ. ಅದರ ಕುರಿತಂತೆ ವೈಜ್ಞಾನಿಕವೆನಿಸಬಹುದಾದ ಯಾವ ಸಂಶೋಧನೆಯನ್ನೂ ಮಾಡದೇ ಸೆಕ್ಯುಲರ್ ಸಿದ್ಧಾಂತಕ್ಕೆ ಗಂಟುಬಿದ್ದೇ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ರಚಿಸಿರುವುದು ಎದ್ದು ಕಾಣುತ್ತದೆ.

2

ಅರೇಬಿಯಾದಿಂದ ಭಾರತದೆಡೆಗೆ ಬಂದ ಆಕ್ರಮಣಕಾರಿಗಳಿಗೆಲ್ಲ ಈ ನಾಡು ಅತ್ಯಾಕರ್ಷಕವಾಗಿ ಕಂಡಿತ್ತು. ಇಲ್ಲಿನ ಪ್ರಾಕೃತಿಕ ಶ್ರೀಮಂತಿಕೆ ಮತ್ತು ಜನರ ನೆಮ್ಮದಿಯ ಬದುಕುಗಳು ಈ ಆಕ್ರಮಣಕಾರಿಗಳ ನಿದ್ದೆ ಕೆಡಿಸಿದ್ದವು. ಮರಳುಗಾಡಿನ ವಾತಾವರಣದ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ಇರಬಹುದಾದ ಸಹಜ ಕ್ರೌರ್ಯ ಅವರನ್ನು ಯುದ್ಧ ನೀತಿ, ಧರ್ಮಗಳಿಂದ ವಿಮುಖವಾಗಿಸಿ ಗೆಲ್ಲುವುದಷ್ಟನ್ನೇ ಗುರಿಯಾಗಿಸಿತ್ತು. ರಾತ್ರಿ-ಹಗಲುಗಳೆನ್ನದೆ ಸರಿ-ತಪ್ಪುಗಳೆನ್ನದೇ ಎದುರಿಗೆ ಕಂಡದ್ದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಧ್ವಂಸಗೊಳಿಸುವಂತಹ ಪ್ರವೃತ್ತಿ ಅವರಿಗಿದ್ದುದರಿಂದ ಅನೇಕೆಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಅವರು ಜಯಶಾಲಿಯಾಗಿಬಿಟ್ಟರು. ಬರಗೆಟ್ಟ ನಾಡಿನಿಂದ ಬಂದವರ ಕೈಗೆ ಸಮೃದ್ಧಿಯ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ ದೊರೆತೊಡನೆ ಅವರು ಮೆರೆದಾಡಿಬಿಟ್ಟರು. ಸುಖವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಸೂರೆಗೈಯ್ಯುವ ಅವರ ವಾಂಛೆ ಇಲ್ಲಿನ ಸಹಜ ಬದುಕನ್ನು ಅಸ್ತವ್ಯಸ್ತಗೊಳಿಸಿಬಿಟ್ಟಿತು. ಅವರ ಭೋಗ-ಲಾಲಸೆಗಳು ಭಾರತದ ಸಭ್ಯ ಜನಾಂಗಕ್ಕೆ ಆಘಾತವನ್ನುಂಟುಮಾಡಿತ್ತು. ಈ ಆಘಾತದಿಂದ ಎಚ್ಚೆತ್ತುಕೊಳ್ಳುವ ವೇಳೆಗಾಗಲೇ ಸಾಕಷ್ಟು ತಡವಾಗಿತ್ತು. ಬಹಮನಿ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವೂ ಇದಕ್ಕಿಂತ ಭಿನ್ನವಾದುದೇನಲ್ಲ. ಈ ಇಡಿಯ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು 18 ಸುಲ್ತಾನರುಗಳಾಗಿ ಹೋದರು. ಅವರಲ್ಲಿ ಒಂದಿಬ್ಬರನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ಉಳಿದವರೆಲ್ಲಾ ವೈಭವದ ಬದುಕಿಗೆ ದಾಸರಾದವರೇ. ಇಲ್ಲಿನ ಮೂಲ ಧರ್ಮವಾಗಿದ್ದ ಹಿಂದುವಿನ ಭಾವನೆಗಳಿಗೆ ಘಾಸಿಗೊಳಿಸುತ್ತಾ ಈ ಧರ್ಮವನ್ನೇ ನಾಶಮಾಡಿ ಇಸ್ಲಾಂ ಅನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಬೇಕೆಂಬ ಅವರ ಪ್ರಯತ್ನ ಜೋರಾಗಿಯೇ ಇತ್ತು. ಹಿಂದು ಮಂದಿರಗಳು ಮತ್ತಿತರ ಪೂಜಾ ಸ್ಥಳಗಳನ್ನು ಧ್ವಂಸಗೊಳಿಸಿ ಅಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಮುಸಲ್ಮಾನರ ಕಟ್ಟಡಗಳು ಎದ್ದುನಿಲ್ಲುವಂತಾಗಿದ್ದು ಇದೇ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ! ಅವರು ಅದೆಷ್ಟು ಕ್ರೂರಿಗಳಾಗಿದ್ದರೆಂದರೆ ತಾವು ಸೋಲಿಸಿದ ರಾಜನನ್ನು ಪೂರ್ಣ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಲೂಟಿಗೈದು ಅವನಿಗೆ ಚಿತ್ರಹಿಂಸೆ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಬಹಮನಿ ಸುಲ್ತಾನರ ಕಾಲಘಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಅವರ ಭೋಗದಾಸೆಗೆ ಬಲಿಯಾಗಿದ್ದು ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನತೆ. ಸಿರಿವಂತವಾಗಿದ್ದ ಕಲ್ಬುಗರ್ಿ ಬೀದರ್ಗಳು ಈ ಕಾಲದಲ್ಲಿಯೇ ತನ್ನ ವೈಭವವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದು. ಜನರ ಮೇಲೆ ವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾದ ರಾಜನ ಕೃಪಾ ಪೋಷಿತ ಅತ್ಯಾಚಾರಗಳೂ ಈ ಹೊತ್ತಲೇ ನಡೆದಿದ್ದು. ಇರಾಕಿನ ಬಸ್ರಾದಿಂದ ಆಮದು ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಸೂಫಿಸಂ ಅನ್ನು ಹೇಗೆ ಹೇರಲಾಯಿತೆಂದರೆ ಇಂದು ಆ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡು ಬರುವ ಅನೇಕ ಮುಸಲ್ಮಾನರು ಈ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿಯೇ ಮೂಲಧರ್ಮವನ್ನು ತೊರೆದು ಹೋದವರು. ಅಲ್ಲಿನ ಹಿಂದುಗಳಿಗಿದ್ದದ್ದು ಎರಡೇ ದಾರಿ. ಒಂದು ಆಕ್ರಮಣಕಾರಿಗಳ ಕತ್ತಿಗೆ ಆಹುತಿಯಾಗಬೇಕು ಅಥವಾ ಮಾತೃಧರ್ಮವನ್ನು ತೊರೆಯಬೇಕು. ತಾತ್ಕಾಲಿಕವಾದ ಈ ತೂಗುಗತ್ತಿಯಿಂದ ಪಾರಾಗಲು ಅಂದಿನ ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಜರು ಆರಿಸಿಕೊಂಡಂತಹ ಈ ದುದರ್ೈವೀ ಮಾರ್ಗದ ಲಾಭವನ್ನು ಈಗಿನ ಕಾಲದ ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯನವರಂತಹ ಸುಲ್ತಾನರು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಬಹಮನಿಯ ಆಳ್ವಿಕೆಯ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಕನರ್ಾಟಕ ತನ್ನ ಸ್ವರೂಪವನ್ನೇ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿತ್ತು. ಈ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಹೆಸರುವಾಸಿಯಾದ ಪಂಡಿತರು, ತತ್ತ್ವಜ್ಞಾನಿಗಳು, ತಂತ್ರಜ್ಞರು, ಸಂತರು ಅನೇಕರಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಅವರ್ಯಾರೂ ಭಾರತೀಯರಾಗಲಿ ಕನ್ನಡಿಗರಾಗಲಿ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವರನ್ನೆಲ್ಲ ಇರಾನಿನಿಂದ ಆಮದು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಬಹಮನಿ ಸುಲ್ತಾನರು ಕಣ್ಣುಕುಕ್ಕುವ ಕಟ್ಟಡಗಳ ನಿಮರ್ಾಣ ಮಾಡಿದರಾದರೂ ಅವ್ಯಾವುವೂ ಕನ್ನಡದ ಅಸ್ಮಿತೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವಂತದ್ದಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಇರಾನ್-ಪಷರ್ಿಯಾಗಳು ಅಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ರಾರಾಜಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಆ ಹೊತ್ತಿನ ವ್ಯಾಪಾರ ಸಂಬಂಧಗಳು ಅಷ್ಟೆ. ತುಕರ್ಿ, ಪಷರ್ಿಯಾ, ಇರಾನ್, ಪೋಚರ್ುಗೀಸ್ಗಳೊಂದಿಗೇ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದ್ದುದು. ಈ ಹೊತ್ತಿನ ಭಾಷೆ ಮತ್ತು ಸಾಹಿತ್ಯದ ಬೆಳವಣಿಗೆಗಳೂ ಕೂಡ ಅಗಾಧ ನಿಜ. ಆದರೆ ಆ ಭಾಷೆ ಕನ್ನಡವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ ಅಷ್ಟೇ. ಅರಾಬಿಕ್, ಪಷರ್ಿಯನ್ ಮತ್ತು ಉದರ್ು ಸಾಹಿತ್ಯದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಕಡೆ ಆಳುವವರ ಗಮನವಿತ್ತು. ಅರಾಬಿಕ್ ಮತ್ತು ಪಷರ್ಿಯಾ ಸಾಹಿತ್ಯಕಾರರಿಗೆ ಬಹಮನಿ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಪಾರವಾದ ಗೌರವವಿತ್ತೆನ್ನುವುದನ್ನು ಎಲ್ಲ ಇತಿಹಾಸಕಾರರೂ ಮುಲಾಜಿಲ್ಲದೇ ಒಪ್ಪುತ್ತಾರೆ. ದಖನಿ ಎನ್ನುವ ಹೊಸ ಭಾಷೆ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡಿದ್ದು ಇದೇ ಕಾಲಕ್ಕೆ. ಕನ್ನಡದ ಮೇಲೆ ಹಿಂದಿ ಹೇರಿಕೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಬೊಬ್ಬೆಯಿಡುವ ಎಲ್ಲ ಮಹನೀಯರು ಗುಲ್ಬಗರ್ಾ-ಬೀದರ್ಗಳಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡವನ್ನು ವಿರೂಪಗೊಳಿಸಿ ಮೂಲ ಸಂಸ್ಕೃತಿಗೆ ಧಕ್ಕೆ ತಂದ ಬಹಮನಿಗಳ ಉತ್ಸವ ಆಚರಿಸುವಾಗ ಮೌನ ವಹಿಸಿರುವುದು ಮಾತ್ರ ಬಲು ಅಚ್ಚರಿಯೇ. ಇವರಿಗೆ ಎದುರಾಳಿಯಾಗಿದ್ದ ವಿಜಯನಗರ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ ಸಂಸ್ಕೃತ, ಕನ್ನಡ ಮತ್ತು ತೆಲುಗುಗಳನ್ನು ಶ್ರೀಮಂತಗೊಳಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಬಹಮನಿಗಳು ಉದರ್ು, ಅರಾಬಿಕ್, ಪಷರ್ಿಯಾಕ್ಕೆ ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ಒಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರು.

ಇತಿಹಾಸಕಾರ ಅಹ್ಮದ್ ಹೇಳುವಂತೆ ಬಹಮನಿಗಳ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಿಮರ್ಾಣಗೊಂಡ ಕಟ್ಟಡಗಳು ಇರಾನಿನ ಕಟ್ಟಡ ರಚನೆಗಳಿಂದ ಪ್ರಭಾವಗೊಂಡಿತ್ತಲ್ಲದೇ ಅಲ್ಲಿನ ಕೌಶಲ್ಯ ಮತ್ತು ಸೃಜನಶೀಲತೆಯನ್ನು ಈ ನಾಡಿಗೆ ತರುತ್ತವೆಂದು ಆಳುವ ದೊರೆಗಳು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರು ನಿಮರ್ಿಸಿದ ಕಟ್ಟಡಗಳಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಪಸರ್ೊ ಬಹಮನಿ ಕಮಾನುಗಳು ಕಂಡು ಬರುತ್ತವೆ. ಕೋಟೆಗಳ ಒಳಹೊಕ್ಕೊಡನೆ ಕಂಡು ಬರುವ ವಿಶಾಲವಾದ ಚೌಕಾಕೃತಿಯ ಹಜಾರಗಳೂ ಕೂಡ ಆಮದು ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಕಲ್ಪನೆಗಳೇ. ಈ ಇರಾನ್ ಪಷರ್ಿಯಾಗಳೊಂದಿಗೆ ಬೆಸೆದುಕೊಂಡ ಬಹಮನಿ ಕಟ್ಟಡ ರಚನೆಗಳನ್ನು ದಖನಿ ರಚನೆಗಳೆಂದು ಆನಂತರದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಕರೆಯಲಾಯಿತು ಮತ್ತು ಕೋಟೆ ಕೊತ್ತಲಗಳಲ್ಲದೇ ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಟ್ಟಡ ರಚನೆಗೂ ಅದೇ ಶೈಲಿಯನ್ನು ಆನಂತರ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು.

3

ಒಟ್ಟಾರೆ ಅರಿತುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಸಂಗತಿ ಒಂದೇ. ಬಹಮನಿಗಳು ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕೂ ಕನ್ನಡದ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಪರಂಪರೆಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿ ಹಿಡಿದವರಲ್ಲವೇ ಅಲ್ಲ. ಅವರ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಬೊಕ್ಕಸ ತುಂಬಿ ತುಳುಕಾಡುತ್ತಿತ್ತು ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ ನಿಜ. ಆದರೆ ಅದರಲ್ಲಿ ಬಹುತೇಕ ಪಾಲು ಇತರ ರಾಜ್ಯಗಳ ಮೇಲೆ ಆಕ್ರಮಣ ಮಾಡಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಲೂಟಿಗೈದ ಸಂಪತ್ತೇ ಆಗಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಈ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿಯೇ ಗುಲ್ಬಗರ್ಾ-ಬೀದರ್ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಆಥರ್ಿಕ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಕಂಡುಬಂದಿತೆಂದು ಇತಿಹಾಸಕಾರರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಹೊಸ ಕಾಖರ್ಾನೆಗಳು ತಲೆ ಎತ್ತಿದವು ಎಂದು ಕೆಲವರು ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಪಡುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಈ ಆಥರ್ಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಕುರುಹುಗಳಂತೂ ಆ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ. ಜನರ ಧಾಮರ್ಿಕ ಪ್ರವೃತ್ತಿಗೂ ಕೈ ಹಾಕಿದ ಈ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ ಪರಂಪರೆಯಿಂದ ನಂಬಿಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದ ಎಲ್ಲ ಸತ್ಯಗಳನ್ನೂ ನಿರಾಕರಿಸಿ ಒತ್ತಾಯವಾಗಿ ಇಸ್ಲಾಮನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿತು. ತನ್ನಿಚ್ಛೆಯ ಪಂಥವನ್ನು ಆಚರಿಸಲು ಬಿಡದ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವೊಂದನ್ನು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವೆಂದು ಕರೆಯುವುದಾದರೂ ಹೇಗೆ? ಅನತಿ ದೂರದಲ್ಲಿಯೇ ಇದ್ದ ವಿಜಯನಗರ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಜಾತಿ-ಮತ-ಪಂಥಗಳಿಗೂ ಸಮಾನವಾದ ಅವಕಾಶವಿತ್ತು. ರಾಜನ ಬೊಕ್ಕಸವಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ ಜನರೂ ಸಿರಿವಂತಿಕೆಯ ಸುಪ್ಪತ್ತಿಗೆಯಲ್ಲಿದ್ದರು. ಮುತ್ತು-ರತ್ನಗಳನ್ನು ರಸ್ತೆಗಳಲ್ಲಿ ಮಾರಾಟ ಮಾಡಬಹುದಾದ ವೈಭವ ಇತ್ತು. ಸ್ಥಳೀಯ ಪಂಡಿತರಿಗೆ ಅಪಾರವಾದ ಗೌರವವಿತ್ತು. ಈ ನಾಡಿನ ಶಿಲ್ಪಕಲೆ, ಸಂಗೀತ, ನಾಟ್ಯ, ಸಾಹಿತ್ಯ ಇವೆಲ್ಲವುಗಳಿಗೆ ಅಲ್ಲಿ ಅಪಾರವಾದ ಬೆಲೆಯಿತ್ತು. ಇನ್ನೂ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ ಕನ್ನಡದ ಗೌರವ ರಕ್ಷಣೆಯ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ವಿಜಯನಗರ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಕುರಿತಂತೆ ನೀವು ಹೆಮ್ಮೆ ತಳೆದಿರಾದರೆ ಬಹಮನಿ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಕುರಿತಂತೆ ಆಕ್ರೋಶ ತಾಳಬೇಕಾಗಿರುವುದು ಅನಿವಾರ್ಯ. ಇದ್ದಷ್ಟೂ ಕಾಲ ವಿಜಯನಗರ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದೊಂದಿಗೆ ಕಿತ್ತಾಡುತ್ತಾ ಬಂದ ಬಹಮನಿಯ ಸುಲ್ತಾನರು ನೇರವಾಗಿ ಎದುರಿಸಲಾರದೇ ಕೊನೆಗೂ ತಮ್ಮ ಬೆನ್ನಿಗೆ ಚೂರಿ ಹಾಕುವ ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ಬಳಸಿಯೇ ವಿಜಯನಗರ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಧ್ವಂಸಗೊಳಿಸಿದರು. ಅಳಿಯ ರಾಮರಾಯನನ್ನು ಮೋಸದಿಂದ ಕೊಂದು ಅವನ ಕತ್ತನ್ನು ಕಡಿದು ಚರಂಡಿಯೊಳಗಿಟ್ಟು ಸಂಭ್ರಮಿಸಿದರು. ವಿಜಯ ನಗರವನ್ನು ಲೂಟಿಗೈದು ಮೆರೆದಾಡಿದರು.

ಸಿರಿವಂತಿಕೆಯಿಂದ ಕೂಡಿರಬೇಕಿದ್ದ ಬೀದರ್-ಕಲ್ಬುಗರ್ಿಗಳೆಲ್ಲಾ ಇಂದು ಹಿಂದುಳಿದಿರುವ ಹಣೆಪಟ್ಟಿ ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಸಕರ್ಾರದ ಮುಂದೆ ಕೈ ಚಾಚಿ ನಿಂತಿರುವುದಕ್ಕೆ ಈ ಮಧ್ಯಯುಗೀನ ರಾಕ್ಷಸೀ ವೃತ್ತಿಯ ಆಡಳಿತವೇ ಕಾರಣ ಎಂಬುದು ಸುಲಭ ಗೋಚರವಾಗುವಂಥದ್ದು. ಇಂಥವರ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಉತ್ಸವ ಆಚರಿಸುವುದರಿಂದ ಮುಸಲ್ಮಾನರ ವೋಟು ಸಿಗುವುದೆಂದು ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯನವರು ಭಾವಿಸಿರುವುದು ಬಲುದೊಡ್ಡ ದುರಂತ. ಕಲ್ಬುಗರ್ಿ ಬೀದರ್ನ ಮುಸಲ್ಮಾನರು ಕನ್ನಡಿಗರಾಗಲೀ ಭಾರತೀಯರಾಗಲೀ ಅಲ್ಲ; ಅವರು ಇರಾನಿನವರು ಎಂಬುದನ್ನು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಲು ಹೊರಟ ಈ ಉತ್ಸವವನ್ನು ಸ್ವತಃ ಮುಸಲ್ಮಾನರೂ ವಿರೋಧಿಸುತ್ತಾರೆ. ಹಿಂದುಗಳಿಂದ ಅವರನ್ನು ಬೇರ್ಪಡಿಸುವ ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯನವರ ಈ ಸಂಚು ರಾಜ್ಯಕ್ಕೇ ಮುಳುವಾಗಲಿರುವುದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸಂಶಯವೂ ಇಲ್ಲ.

ಸದ್ಯಕ್ಕಂತೂ ಬಹಮನಿ ಸುಲ್ತಾನರ ಇಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಯವರು ಇಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ. ಅವರನ್ನು ತಮ್ಮ ಪೂರ್ವಜರೆಂದು ಹೆಮ್ಮೆಪಡುವ ಕನ್ನಡಿಗ ಬಿಡಿ, ಮುಸಲ್ಮಾನನೂ ಇಲ್ಲ. ಕನ್ನಡದ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಮೇಲೆ ಆಕ್ರಮಣಗೈದ ಈ ಕ್ರೂರಿಗಳ ಉತ್ಸವಕ್ಕೆ ನನ್ನದೊಂದು ಧಿಕ್ಕಾರವಿದೆ. ಇನ್ನುಳಿದದ್ದು ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳಿಗೆ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದು.

ಭಯೋತ್ಪಾದಕರ ಸಾವಿಗೆ ಕಣ್ಣೀರಿಟ್ಟಿದ್ದೇಕೆ ಸೋನಿಯಾ?

ಭಯೋತ್ಪಾದಕರ ಸಾವಿಗೆ ಕಣ್ಣೀರಿಟ್ಟಿದ್ದೇಕೆ ಸೋನಿಯಾ?

ಸೋನಿಯಾಗಾಂಧಿ ಸತ್ತ ಭಯೋತ್ಪಾದಕರಿಗಾಗಿ ಕಣ್ಣೀರು ಸುರಿಸಿದ್ದು ಅದೆಷ್ಟು ನ್ಯಾಯ? ಅದು ಭಯೋತ್ಪಾದಕರನ್ನು ಮುಗ್ಧರೆಂದು ಬಿಂಬಿಸಿ ಉಳಿಸುವ ಸನ್ನಾಹವಾಗಿತ್ತೇ? ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಇದ್ದಾಗ್ಯೂ ಈಗ ಕನರ್ಾಟಕದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಇದೇ ಬಗೆಯ ಹತ್ಯೆಗಳನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸುತ್ತಿದ್ದೀರಲ್ಲಾ! ಕೊಲೆಗಡುಕರನ್ನು ಮುಗ್ಧರೆಂದು ಕರೆದು ಅವರನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡುವ ನಿಗೂಢ ಉಪಾಯಕ್ಕೆ ಸಜ್ಜಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರಲ್ಲ ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯ. ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದರೆ ಪೊಲೀಸರ ನೈತಿಕ ಸ್ಥೈರ್ಯ ಕುಸಿಯಲಾರದೇನು? ಒಮ್ಮೆ ನೆಹರು-ಗಾಂಧಿ ಮಾಡಿದ ತಪ್ಪಿನಿಂದಾಗಿ ತುಂಡಾದ ದೇಶವನ್ನು ನೀವುಗಳೆಲ್ಲ ಸೇರಿ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ತುಂಡರಿಸಬೇಕೆಂದಿದ್ದೀರೇನು?

ಇನ್ಸ್ಪೆಕ್ಟರ್ ಮೋಹನ್ ಚಂದ್ ಶಮರ್ಾ. ಆ ಹೆಸರು ಅನೇಕರಿಗೆ ಮರೆತೇ ಹೋಗಿರಬೇಕು. ಬಹುಶಃ ಬಾಟ್ಲಾ ಹೌಸ್ ಎನ್ಕೌಂಟರ್ ಎಂದರೆ ನೆನಪಾದೀತೇನೋ. 2008 ರ ಸಪ್ಟೆಂಬರ್ 19 ರಂದು ದೆಹಲಿಯ ಜಾಮಿಯಾ ನಗರದ ಬಾಟ್ಲಾ ಹೌಸ್ ಪರಿಸರದ ಮನೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಅಡಗಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಉಗ್ರರನ್ನು ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ಮೋಹನ್ ಚಂದ್ ಶಮರ್ಾ ಅವರ ತಂಡ ಹೊರಟಿತು. ಅದಕ್ಕೂ ಒಂದು ವಾರ ಮುನ್ನ ದೆಹಲಿಯ ರಸ್ತೆಗಳಲ್ಲಿ ಬಾಂಬ್ ಸ್ಫೋಟ ಮಾಡಿ 30 ಜನರನ್ನು ಕೊಂದು ಹಾಕಿದ ತಂಡವದು. ಗೂಢಚಾರರ ಬಲು ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಮಾಹಿತಿಯ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆಯೇ ಶಮರ್ಾ ದಾಳಿಗೆಂದು ಹೊರಟಿದ್ದರು. ನಾಲ್ಕು ಅಂತಸ್ತಿನ ಈ ಕಟ್ಟಡದ ಎರಡನೇ ಅಂತಸ್ತಿಗೆ ಪೊಲೀಸರು ಹೋಗುವ ವೇಳೆಗಾಗಲೇ ಅಡಗಿದ್ದ ಉಗ್ರರು ಗುಂಡಿನ ಸುರಿಮಳೆಗೈಯ್ಯಲಾರಂಭಿಸಿದ್ದರು. ಇಬ್ಬರು ಉಗ್ರರನ್ನು ಈ ದಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಕೊಂದು ಹಾಕಿದ ಶಮರ್ಾ ಅವರ ಧೀರ ಪಡೆ ಎದುರಿನಿಂದ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಗುಂಡಿನ ಸುರಿಮಳೆ ನಿಂತು ಹೋದ ಮೇಲೆ ಅಡಗುದಾಣದ ಬಾಗಿಲನ್ನು ತೆರೆದು ಒಳ ನುಗ್ಗಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿತು. ಆಗ ತೂರಿ ಬಂದ ಗುಂಡುಗಳು ಮೋಹನ್ ಚಂದ್ ಶರ್ಮ ಅವರನ್ನು ಬಲಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿತ್ತು. ಏಟು ತಿಂದ ಇನ್ನಿಬ್ಬರು ಪೊಲೀಸರು ಆನಂತರ ಕೊನೆಯುಸಿರೆಳೆದರು. ಈ ಎನ್ಕೌಂಟರ್ನಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರು ಕಣ್ತಪ್ಪಿಸಿ ಮಾಯವಾಗಿದ್ದರು. ಬಾಂಬ್ ತಜ್ಞ ಆತಿಫ್ ಅಮೀನ್ ಈ ಎನ್ಕೌಂಟರ್ನಲ್ಲಿ ತೀರಿಕೊಂಡಿದ್ದು ಇಂಡಿಯನ್ ಮುಜಾಹಿದ್ದೀನ್ಗೆ ನುಂಗಲಾರದ ತುತ್ತಾಗಿತ್ತು. ಮೊಹಮ್ಮದ್ ಸಾಜಿದ್ ಎಂಬ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಉಗ್ರನೂ ಕೂಡ ಇದೇ ಎನ್ಕೌಂಟರ್ನಲ್ಲಿ ಹೆಣವಾಗಿಬಿಟ್ಟ. ಹೆದರಿಕೆಯಿಂದ ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ಶೌಚಾಲಯದೊಳಗೆ ಕೂಡಿ ಹಾಕಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಮೊಹಮ್ಮದ್ ಸೈಫ್ ಶರಣಾಗತನಾದ. ಶೆಹಜéಾದ್ ಅಹ್ಮದ್ ಮತ್ತು ಜುನೈದ್ ಕಟ್ಟಡದಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುವಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿದ್ದರು.

2

ಅಲ್ಲಿಗೇ ಭಾರತದ ಸೆಕ್ಯುಲರ್ವಾದಿಗಳಿಗೆ ಎದ್ದೆದ್ದು ಕುಣಿಯಲು ಬೇಕಿದ್ದ ವಿಚಾರಗಳೆಲ್ಲ ಸಿಕ್ಕಿದವು. ದೆಹಲಿ ಪೊಲೀಸ್ ಇಷ್ಟು ಸಾಹಸದಿಂದ ಪ್ರಾಣವನ್ನೇ ಪಣವಿಟ್ಟು ಉಗ್ರರೊಂದಿಗೆ ಕಾದಾಡಿದ್ದನ್ನು ಮರೆತು ಇಡಿಯ ಎನ್ಕೌಂಟರ್ನನ್ನೇ ನಕಲಿ ಎಂದು ಹೇಳಲು ಇವರು ಹಿಂಜರಿಯಲಿಲ್ಲ. ಸೋನಿಯಾಗಾಂಧಿ ನಕಲಿ ಎನ್ಕೌಂಟರ್ನಲ್ಲಿ ಮೃತರಾಗಿರುವ ಮುಸಲ್ಮಾನ ಬಂಧುಗಳನ್ನು ಕಂಡು ಗಳಗಳನೆ ಅತ್ತುಬಿಟ್ಟರೆಂದು ಅಂದಿನ ಕಾನೂನು ಸಚಿವ ಸಲ್ಮಾನ್ ಖುಷರ್ಿದ್ ಚುನಾವಣಾ ರ್ಯಾಲಿಯಲ್ಲಿ ಜನರ ಮುಂದೆ ಉದ್ಘೋಷಿಸಿದರು. ಆ್ಯಕ್ಟ್ ನೌ ಫಾರ್ ಹಾರ್ಮನಿ ಅಂಡ್ ಡೆಮಾಕ್ರಸಿ ಎಂಬ ಸಕರ್ಾರೇತರ ಸಂಸ್ಥೆ ಬೀದಿಗಿಳಿಯಿತು. ಮಾನವ ಹಕ್ಕುಗಳ ಆಯೋಗ ತಮ್ಮೆಲ್ಲ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಬಳಸಿ ದೆಹಲಿ ಪೊಲೀಸರ ವಿರುದ್ಧ ಕೂಗಾಡಿತು. ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಾನವ ಹಕ್ಕುಗಳ ಆಯೋಗ ವಿಚಾರಣೆ ನಡೆಸಿ ದೆಹಲಿಯ ಪೊಲೀಸರ ತಪ್ಪಿಲ್ಲ ಎಂದ ನಂತರವೂ ಕಾಂಗ್ರಸ್ಸಿಗರ ಕಣ್ಣೀರು ನಿಲ್ಲಲಿಲ್ಲ. ಅತ್ತ ಚುನಾವಣೆಗೂ ಮುನ್ನ ಅರವಿಂದ್ ಕೇಜ್ರಿವಾಲ್ ಕೂಡ ಬಾಟ್ಲಾಹೌಸ್ ಎನ್ಕೌಂಟರ್ನಲ್ಲಿ ತೀರಿಕೊಂಡವರ ಪರವಾಗಿ ದನಿಯೆತ್ತಿ ಅಸಹ್ಯ ಹುಟ್ಟುವಂತೆ ಮಾಡಿದರು. ಪುಣ್ಯಕ್ಕೆ ಈ ಎನ್ಕೌಂಟರ್ನಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಸೆರೆಸಿಕ್ಕಿದ್ದ. ಅವನೂ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡುಬಿಟ್ಟಿದ್ದರೆ ದೆಹಲಿಯ ಪೊಲೀಸರನ್ನು ನೇಣಿಗೇರಿಸಿಬಿಡುತ್ತಿದ್ದರೇನೋ! ಎನ್.ಡಿ.ಟಿ.ವಿಯಂತಹ ಮಾಧ್ಯಮ ಪ್ರವರ್ತಕರು ಈ ಇಡಿಯ ಪ್ರಕರಣವನ್ನು ಹಿಂದೂ-ಮುಸಲ್ಮಾನ ಅಂತರವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಲು ಬಳಸಿಕೊಂಡರು. ಸಮಾಜವಾದಿ, ಬಹುಜನ ಸಮಾಜವಾದಿಯಂತಹ ಪಕ್ಷಗಳಂತೂ ಮುಗ್ಧ ಮುಸಲ್ಮಾನ ತರುಣರನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲಿಕ್ಕೆಂದು ಮಾಡಿದ ಉಪಾಯವಿದು ಎಂದೂ ಹೇಳಿಯಾಯಿತು. ಈ ಎನ್ಕೌಂಟರ್ನ ನೆನಪು ಆರದಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಮತ್ತು ಅದರಿಂದ ಪ್ರೇರಣೆ ಪಡೆಯುವ ಕೆಲಸವನ್ನು ಜಿಹಾದಿಗಳು ಮಾಡುತ್ತಲೇ ಬಂದಿದ್ದರು. ಈ ಎನ್ಕೌಂಟರ್ನ ಎರಡನೇ ವಷರ್ಾಚರಣೆಗಾಗಿ ದೆಹಲಿಯ ಜಾಮಾ ಮಸ್ಜಿದ್ನ ಹೊರಗಿದ್ದ ವಿದೇಶಿ ಯಾತ್ರಿಕರನ್ನು ಹೊತ್ತಿದ್ದ ಬಸ್ಸಿನ ಮೇಲೆ ಬಾಂಬ್ ದಾಳಿ ನಡೆಸಿ ಸಕರ್ಾರಕ್ಕೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಕೊಡಲಾಗಿತ್ತು! ಆದರೆ ದೆಹಲಿಯ ಪೊಲೀಸರು ಕೈ ಕಟ್ಟಿ ಕುಳಿತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವರು ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡ ಇಬ್ಬರಿಗಾಗಿ ನಿರಂತರ ಹುಡುಕಾಟ ನಡೆಸಿಯೇ ಇದ್ದರು. ಬಾಟ್ಲಾ ಹೌಸ್ನಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಶಹಜéಾದ್ ಮತ್ತು ಜುನೈದ್ ಸುಮಾರು ಒಂದು ತಿಂಗಳುಗಳ ಕಾಲ ದೇಶದಾದ್ಯಂತ ಸುತ್ತಾಟ ನಡೆಸಿದ್ದರು. ಬಸ್ ಮತ್ತು ಟ್ರೈನ್ಗಳಲ್ಲೇ ರಾತ್ರಿಗಳನ್ನು ಕಳೆದಿದ್ದರು. ದೆಹಲಿ, ಉತ್ತರ ಪ್ರದೇಶ, ರಾಜಸ್ಥಾನ, ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ತಮ್ಮ ಸಂಬಂಧಿಕರ ಮನೆಗಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಹಣವನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದರು. ದೀರ್ಘಕಾಲ ಉಳಿದುಕೊಳ್ಳುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಾಗಿ ಪ್ರಲಾಪ ಮಾಡಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಯಾರೊಬ್ಬರೂ ಅದನ್ನು ಪುರಸ್ಕರಿಸಲಿಲ್ಲ. ಇಬ್ಬರೂ ಜೊತೆಗಿರುವುದು ಅನುಮಾನಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾದೀತೆಂದು ಒಂದು ತಿಂಗಳ ನಂತರ ಬೇರ್ಪಟ್ಟರು. ಶಹಜéಾದ 2010 ರಲ್ಲಿ ಉತ್ತರಪ್ರದೇಶದ ಅಜéಂಗಡ್ನಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕುಬಿದ್ದ. ಅವನಿಗೆ ಜೀವಾವಧಿ ಶಿಕ್ಷೆಯಾಯಿತು. ಜುನೈದ್ ಬಿಹಾರದ ಮೂಲಕ ನೇಪಾಳಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಅಲ್ಲಿನ ನಾಗರಿಕತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡು ಮೊಹಮ್ಮದ್ ಸಲೀಮ್ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಪಾಸ್ಪೋರ್ಟನ್ನು ಮಾಡಿಸಿಕೊಂಡುಬಿಟ್ಟ. ನೇಪಾಳದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹೋಟೆಲನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದ. ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಒಂದಷ್ಟು ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಕನಾಗಿ ನಟಿಸಿದ. ಅಲ್ಲಿಯೇ ಒಂದು ಮದುವೆಯಾಗಿ ಯಾರಿಗೂ ಅನುಮಾನ ಬರದಂತೆ ನಡೆದುಕೊಂಡ. ಆದರೆ ಅವನೊಂದಿಗೆ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಸಿಮಿಯ ಮಾಸ್ಟರ್ ಮೈಂಡ್ ತೌಕೀರ್ ಕಳೆದ ಕೆಲವು ತಿಂಗಳ ಹಿಂದೆ ನಮ್ಮ ಪೊಲೀಸರಿಗೆ ಸಿಕ್ಕುಬಿದ್ದ ನಂತರ ಜುನೈದ್ನ ಕೇಸಿಗೆ ಜೀವ ಬಂದಿತ್ತು. ಬಾಟ್ಲಾ ಎನ್ಕೌಂಟರ್ನ ಎಲ್ಲ ಅವಮಾನವನ್ನು ತೊಳೆದುಕೊಳ್ಳಲಿಕ್ಕೆ ಪೊಲೀಸರು ತುದಿಗಾಲಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದರು. ಜುನೈದ್ನ ಎಲ್ಲ ಹಳೆಯ ಪಟ್ಟಿಯನ್ನು ತಿರುವು ಹಾಕಿದ ಪೊಲೀಸರಿಗೆ ಗಾಬರಿ ಕಾದಿತ್ತು. ಆತ ದೆಹಲಿಯ ಕರೋಲ್ಬಾಗ್, ಕನಾಟ್ ಪ್ಲೇಸ್, ಗ್ರೇಟರ್ ಕೈಲಾಶ್ಗಳ ಬಾಂಬು ದಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಸಕ್ರಿಯನಾಗಿದ್ದ. 2007 ರ ಯುಪಿ ದಾಳಿಯಲ್ಲಿ, 2008 ರ ಜೈಪುರ ಮತ್ತು ಅಹ್ಮದಾಬಾದ್ ಬಾಂಬ್ ದಾಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಆತ ಮೋಸ್ಟ್ ವಾಂಟೆಡ್ ಆಗಿದ್ದ! ಅವನಿಂದಾದ ದಾಳಿಗಳಲ್ಲಿ 165 ಜನ ತೀರಿಕೊಂಡಿದ್ದರು, 500 ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಜನ ಗಾಯಗೊಂಡಿದ್ದರು. ಆತನಿಗೆ ಇಂಡಿಯನ್ ಮುಜಾಹಿದ್ದೀನ್ ನ ಸಂಸ್ಥಾಪಕ ರಿಯಾಜ್é್ ಭಟ್ಕಳ್ನ ಸಂಪರ್ಕ ಬಲು ಜೋರಾಗಿತ್ತು. ಅವನನ್ನು ಹಿಡಿದು ಒಳದಬ್ಬುವುದು ಭಾರತದ ಪೊಲೀಸರ ಪಾಲಿಗೆ ಬಲುದೊಡ್ಡ ಗೆಲುವಾಗಲಿತ್ತು. ತೌಕೀರ್ನನ್ನು ದಾಳವಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಯ್ತು. ಅತ್ತ ಜುನೈದ್ ತನ್ನನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲವೆಂದು ಮೈಮರೆತು ಕುಳಿತಿದ್ದ. ಹೆಚ್ಚು ಕಡಿಮೆ 10 ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ನಡೆದಂತಹ ಘಟನೆಯನ್ನು ಈಗ ಯಾರೂ ನೆನಪಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿರಲಾರರು ಎಂಬುದು ಅವನ ಕಲ್ಪನೆಯಾಗಿದ್ದಿರಬೇಕು.

1

ಭಾರತ-ನೇಪಾಳ ಗಡಿಗೆ ತನ್ನ ಹಳೆಯ ಗೆಳೆಯರೊಬ್ಬರನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡಲು ಬರುವಂತೆ ಜುನೈದ್ನನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸಲಾಯ್ತು. ತೌಕೀರ್ ಪೊಲೀಸರಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿಬಿದ್ದಿರಬಹುದೆಂಬ ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಅನುಮಾನವಿರದಿದ್ದ ಜುನೈದ್ ಮೈಮರೆತಿದ್ದ. ಇತ್ತ ಗಡಿ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಹೊಂಚು ಹಾಕಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಭಾರತೀಯ ಪೊಲೀಸರು ಜುನೈದ್ನನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದರು, ತಾಳ್ಮೆಯಿಂದ ಕಾದರು ಮತ್ತು ಥೇಟು ಹಿಂದಿ ಸಿನಿಮಾ ಶೈಲಿಯ ರೀತಿಯಲ್ಲೇ ಹೊತ್ತು ತಂದರು. ಇನ್ಸ್ಪೆಕ್ಟರ್ ಮೋಹನ್ ಚಂದ್ ಶರ್ಮರವರಿಗೆ ನಿಜವಾದ ಗೌರವ ದಕ್ಕಿದ್ದು ಅವರಿಗೆ ಅಶೋಕ ಚಕ್ರ ಸಿಕ್ಕ ದಿನವಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಜುನೈದ್ನ ಬಂಧನವಾದ ದಿನವೇ. ಈ ಉಗ್ರರ ಬಂಧನಕ್ಕೆಂದು ತಮ್ಮೆಲ್ಲ ಪೊಲೀಸರಿಗೂ ಬುಲೆಟ್ ಪ್ರೂಫ್ ಜಾಕೆಟ್ಟನ್ನು ಹಾಕಿಸಿ, ಸಾಕಷ್ಟು ಶಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಕೈಗಿಟ್ಟು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿದ್ದ ಶಮರ್ಾ ತಾವು ಮಾತ್ರ ಬುಲೆಟ್ ಪ್ರೂಫ್ ಜಾಕೆಟ್ಟನ್ನು ಹಾಕದೇ ಅಡಗುತಾಣಕ್ಕೆ ಸಿಂಹದಂತೆ ನುಗ್ಗಿದ್ದರು. ದುರದೃಷ್ಟ ಅವರ ಹೆಗಲೇರಿತ್ತು ಅಷ್ಟೇ. ಇಂತಹ ಒಬ್ಬ ಸಾಹಸಿಯನ್ನು ಗೌರವಿಸಬೇಕಿದ್ದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ಸಿಗಬಹುದಾಗಿರುವಂತಹ ಕೆಲವು ಸಾವಿರ ವೋಟುಗಳಿಗಾಗಿ ಶಮರ್ಾ ಅವರ ಸಾವನ್ನು ಆಂತರಿಕ ಕಿತ್ತಾಟಗಳ ಫಲವೆಂದು ಅವಮಾನಿಸಿಬಿಟ್ಟತ್ತು. ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಅಳಬೇಕಿದ್ದುದು ಸೋನಿಯಾಗಾಂಧಿ ಅಲ್ಲ, ಇಂಥವರನ್ನು ಅಧಿಕಾರದಲ್ಲಿ ಕೂರಿಸಿದ್ದ ನಾವುಗಳು! ವೋಟಿಗಾಗಿ ಅಗತ್ಯ ಬಿದ್ದರೆ ದೇಶವನ್ನೂ ಮಾರಿಬಿಡುವ ಈ ಕೆಟ್ಟ ಜನರಿಗೆ ಪಾಠ ಕಲಿಸಬೇಕಾದ ಜರೂರತ್ತು ಖಂಡಿತ ಇದೆ. ಜುನೈದ್ನ ಬಂಧನದಿಂದ ಇವರೆಲ್ಲರ ಬಂಡವಾಳಗಳು ಹೊರಬಿದ್ದಿವೆ. ನಾವಿಂದು ನಡುರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ರಾಹುಲ್ನನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಬೇಕಿದೆ. ಕೇಂದ್ರ ಮತ್ತು ದೆಹಲಿ ಎರಡರಲ್ಲೂ ಅಧಿಕಾರದಲ್ಲಿದ್ದ ಕಾಂಗ್ರಸ್ಸಿಗೆ ಇದು ನೈಜ ಎನ್ಕೌಂಟರ್ ಎಂದು ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲವೇ? ಗೊತ್ತಿದ್ದರೂ ಸೋನಿಯಾಗಾಂಧಿ ಸತ್ತ ಭಯೋತ್ಪಾದಕರಿಗಾಗಿ ಕಣ್ಣೀರು ಸುರಿಸಿದ್ದು ಅದೆಷ್ಟು ನ್ಯಾಯ? ಅದು ಭಯೋತ್ಪಾದಕರನ್ನು ಮುಗ್ಧರೆಂದು ಬಿಂಬಿಸಿ ಉಳಿಸುವ ಸನ್ನಾಹವಾಗಿತ್ತೇ? ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಇದ್ದಾಗ್ಯೂ ಈಗ ಕನರ್ಾಟಕದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಇದೇ ಬಗೆಯ ಹತ್ಯೆಗಳನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸುತ್ತಿದ್ದೀರಲ್ಲಾ! ಕೊಲೆಗಡುಕರನ್ನು ಮುಗ್ಧರೆಂದು ಕರೆದು ಅವರನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡುವ ನಿಗೂಢ ಉಪಾಯಕ್ಕೆ ಸಜ್ಜಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರಲ್ಲ ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯ. ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದರೆ ಪೊಲೀಸರ ನೈತಿಕ ಸ್ಥೈರ್ಯ ಕುಸಿಯಲಾರದೇನು? ಒಮ್ಮೆ ನೆಹರು-ಗಾಂಧಿ ಮಾಡಿದ ತಪ್ಪಿನಿಂದಾಗಿ ತುಂಡಾದ ದೇಶವನ್ನು ನೀವುಗಳೆಲ್ಲ ಸೇರಿ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ತುಂಡರಿಸಬೇಕೆಂದಿದ್ದೀರೇನು?
ರಾಹುಲ್ ಕನರ್ಾಟಕಕ್ಕೆ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ನಿಮಗೆಲ್ಲಾದರು ಅವರು ಮಾತನಾಡಲು ಸಿಕ್ಕರೆ ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ದಯಮಾಡಿ ಕೇಳಿ. ಮೋಹನ್ ಚಂದ್ ಶಮರ್ಾ ಗೋರಿಯೊಳಗೂ ತುಸು ನೆಮ್ಮದಿಯಿಂದ ಉಸಿರಾಡಬಹುದು!

ಐದು ಶತಮಾನ ಕಾದವರಿಗೆ ಐದು ವರ್ಷ ಹೆಚ್ಚಾಯಿತೇ?

ಐದು ಶತಮಾನ ಕಾದವರಿಗೆ ಐದು ವರ್ಷ ಹೆಚ್ಚಾಯಿತೇ?

ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಬಂದ ಹೊಸತರಲ್ಲಿ ಮುಸಲ್ಮಾನರಿಗೆಂದೇ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ರಾಷ್ಟ್ರ ಕೊಟ್ಟಾಗಿತ್ತಲ್ಲ ಆಗ ನಾವು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಒಲಿಸಿಯೇ ರಾಮ ಮಂದಿರ ಕಟ್ಟಿಬಿಡಬಹುದಿತ್ತು. ಆದರೆ ನೆಹರೂ ಕುಟುಂಬ ಬ್ರಿಟೀಷರ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಟ್ಟ ಕುಟುಂಬ. ಅವರು ಭೇದ ಬೆಳೆದಷ್ಟೂ ಆಳುವುದು ಸುಲಭವೆಂದೆಣಿಸಿ ಈ ಅಂತರವನ್ನು ಕಾಯ್ದುಕೊಳ್ಳಲು ಬೇಕಾದ ಎಲ್ಲ ಏಪರ್ಾಟುಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರು.

ತಿಪ್ಪರಲಾಗ ಹೊಡೆದರೂ ರಾಮ ಮಂದಿರ ನಿಮರ್ಾಣ ತಡೆಯುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲವೆಂದು ಈಗ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದೆ. ಅಚ್ಚರಿಯೆಂದರೆ ಈ ಬಾರಿ ಮಂದಿರ ನಿಮರ್ಾಣದ ಕೂಗು ಜೋರಾಗಿರುವುದು ಮುಸಲ್ಮಾನರ ಪಾಳಯದಿಂದಲೇ. ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಾ ನಂತರದ ಭಾರತದ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಬಹುಶಃ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಸಜ್ಜನ ಮುಸಲ್ಮಾನರು ದುಷ್ಟ ಶಕ್ತಿಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಮಾತನಾಡುವ ಛಾತಿ ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡು ಭಾರತದ ಪರವಾದ ದನಿ ಎತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಎಂದಿನಂತೆ ಆಂತರಿಕ ಜಗಳದ ತೊಳಲಾಟ ಇರುವುದು ಹಿಂದೂ ಸಂಘಟನೆಗಳು ಎನಿಸಿಕೊಂಡವರಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ!

featured

ಮೋದಿ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬರುವಾಗಲೇ ಅವರು ಅತ್ಯುಗ್ರವಾದಿಗಳನ್ನು ಬದಿಗೆ ಸರಿಸಿ ಎಲ್ಲ ಪಂಥಗಳ ಸಮಾಜದಲ್ಲೂ ಇರುವ ಶಾಂತಿಪ್ರಿಯ, ಸಜ್ಜನರನ್ನು ಜೊತೆಗೂಡಿಸಿಕೊಂಡೇ ಸಬ್ ಕಾ ಸಾಥ್ ಸಬ್ ಕಾ ವಿಕಾಸ್ ಎನ್ನುತ್ತ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡುವುದು ಖಾತ್ರಿಯಾಗಿತ್ತು. ಮೋದಿಯವರ ಗೆಲುವಿನ ನಂತರ ತಮ್ಮಿಂದಲೇ ಅವರ ಗೆಲುವು ಸಾಧ್ಯವಾಗಿದ್ದೆಂದು ಹೇಳಿಕೊಂಡು ತಿರುಗಾಡುವ ಕೆಲವರು ಅವರನ್ನು ಕೈಗೊಂಬೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡುಬಿಡುತ್ತಾರೇನೋ ಎಂಬ ಹೆದರಿಕೆ ಅನೇಕರಿಗೆ ಇದ್ದದ್ದು ನಿಜ ಆದರೆ ರಾಷ್ಟ್ರ ಪ್ರಜ್ಞೆಯ ಅತ್ಯುತ್ಕೃಷ್ಟ ನಿದರ್ಶನವಾದ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ, ದೇಶವನ್ನು ತುಂಡರಿಸುವ ಯಾವ ಪ್ರತ್ಯೇಕತಾವಾದದ ಭಾವನೆಗಳಿಗೂ ಸೊಪ್ಪು ಹಾಕಲಾರರೆಂಬುದು ಅವರನ್ನು ಹತ್ತಿರದಿಂದ ಬಲ್ಲ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ಗೊತ್ತೇ ಇತ್ತು. ಅಂಥವರಲ್ಲೇ ಒಂದಷ್ಟು ಜನ ಗುಂಪುಗೂಡಿ ಮೋದಿಯ ವಿರುದ್ಧ ಕೂಗಾಡಿ ಗುಜರಾತಿನಲ್ಲಿ ರಾಹುಲ್ ಗಾಂಧಿಗೆ ದೇವಸ್ಥಾನಗಳ ಯಾತ್ರೆ ಕೈಗೊಳ್ಳುವ ಐಡಿಯಾ ಕೊಟ್ಟು ಅವನನ್ನು ಸಾಫ್ಟ್ ಹಿಂದು ಎಂದು ಸಾಬೀತು ಪಡಿಸುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನೂ ಹೊತ್ತಿದ್ದರು. ನೆನಪಿಡಿ. ಮೋದಿಯವರಿಗೆ 2019ರ ಚುನಾವಣೆಗೆ ವಿರೋಧ ಎದುರಾಗೋದು ಪ್ರತಿಪಕ್ಷಗಳಿಂದಲ್ಲ ಬದಲಿಗೆ ಒಳಗೇ ಬೀಡುಬಿಟ್ಟಿರುವ ಅತ್ಯುಗ್ರವಾದಿಗಳಿಂದಲೇ! ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ 2014ರ ಚುನಾವಣೆಯ ಅಜೆಂಡಾದಲ್ಲಿ ರಾಮ ಮಂದಿರದ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಮೋದಿ ಮುಖ್ಯವಾಹಿನಿಗೆ ತಂದಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅವರು ರಾಷ್ಟ್ರದ ಗೌರವ, ಘನತೆಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿ ಹಿಡಿಯುವ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಮಾಡಬೇಕಾದ ಎಲ್ಲ ಕೆಲಸಗಳನ್ನೂ ಮಾಡುವುದು ಖಾತ್ರಿಯಾದ್ದರಿಂದ ಮಂದಿರವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಯೇ ಕಟ್ಟುತ್ತಾರೆಂಬ ಅದಮ್ಯ ವಿಶ್ವಾಸ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಇತ್ತು!

ಆದರೆ ಮಂದಿರ ನಿಮರ್ಾಣ ಸುಲಭದ ಕೆಲಸವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಐದುನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಸವಾಲು ಅದು. ಸ್ಥೂಲವಾಗಿ ಅದಕ್ಕಿದ್ದುದು ಎರಡೇ ದಾರಿ. ಮೊದಲನೆಯದು ಆಕ್ರಾಮಕ ಹೆಜ್ಜೆಯನ್ನಿಟ್ಟು ಬಡಿದಾಡಿ, ರಕ್ತ ಚೆಲ್ಲಿ ಮಂದಿರ ನಿಮರ್ಿಸುವುದು. ಇದು ದೇಶದಾದ್ಯಂತ ದಂಗೆಗಳನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕುತ್ತದೆ, ಕಟ್ಟರ್ ಮುಸಲ್ಮಾನರು ಇತರೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ಮುಸ್ಲೀಂರನ್ನು ತಮ್ಮೆಡೆಗೆ ಸೆಳೆಯುವಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗುತ್ತಾರೆ. ಹಣ, ಶಸ್ತ್ರ, ಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಬೆಂಬಲ ಮತ್ತು ಒಗ್ಗಟ್ಟಿನ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಅವರು ನಮಗಿಂತ ಒಂದು ಕೈ ಮೇಲಿರುತ್ತಾರೆ. ದೇಶದ ವಿವಿಧೆಡೆಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ದಂಗೆಯಲ್ಲಿ ಅಪಾರ ಸಾವು-ನೋವುಗಳಾಗುತ್ತವೆ. 1947ರಲ್ಲಿ ನಿಮರ್ಾಣವಾದಂತಹ ತೀರಾ ವಿಪತ್ತಿಕರ ಸನ್ನಿವೇಶವೂ ಬರಬಹುದು. ಇನ್ನು ಎರಡನೇ ಮಾರ್ಗವದ್ಯಾವುದು ಗೊತ್ತೆ? ಕೋಟರ್ಿನ ತೀಪರ್ಿಗೆ ಕಾಯೋದು, ಸುದೀರ್ಘವಾಗಿ ಕಾಯೋದು. ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಜೀವಂತವಾಗಿರಿಸೋದು!
ನಿಜವಾದ ಸಮಸ್ಯೆ ಎದುರಾಗೋದು ಕಟ್ಟರ್ ಮುಸಲ್ಮಾನರ ಕೈ ಮೇಲಾದಾಗ. ಅವರೇ ಇಲ್ಲಿ ಐಸಿಸ್ನ ಮೂಲ ಪ್ರವರ್ತಕರು. ಆದರೆ ಅವರ ಸಂಖ್ಯೆ ಒಟ್ಟಾರೆ ಮುಸಲ್ಮಾನರಲ್ಲಿ ಶೇಕಡಾ ಹತ್ತರಷ್ಟಿದ್ದರೆ ಹೆಚ್ಚು. ಉಳಿದವರು ತೀರಾ ಹಿಂದುಗಳ ಪರವಾಗಿ ನಿಲ್ಲುವ ಜನ ಎಂದೇನೂ ನಾನು ಹೇಳುತ್ತಿಲ್ಲ ಆದರೆ ಕಟ್ಟರ್ಗಳ ಸಹವಾಸ ಬೇಡವೆಂದಷ್ಟೇ ಬಯಸುವವರು. ಹೊನ್ನಾವರದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಹೊಟೇಲಿನೆದುರಿಗೇ ಒಂದು ಮಸೀದಿ ಇದೆ. ಅದು ದಗರ್ಾವನ್ನೂ ಗೌರವಿಸುವ ಜನಾಂಗಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ಮುಸಲ್ಮಾನರದ್ದು. ಅಚ್ಚರಿಯೆಂದರೆ ಈ ಮಸೀದಿಗೆ ದಗರ್ಾ ಗೌರವಿಸುವುದನ್ನು ಧಿಕ್ಕರಿಸುವ ಮುಸಲ್ಮಾನರಿಗೆ ಪ್ರವೇಶವೇ ಇಲ್ಲ. ಈ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಭಯಾನಕ ಕದನಗಳಾಗಿವೆ. ಅವ್ಯಾವುವೂ ಹೊರಗೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲವೆಂದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ನಡೆದಿಲ್ಲವೆಂದಲ್ಲ. ಅವರುಗಳು ಕ್ರಿಕೇಟ್ ಆಡುವಾಗಲೂ ಈ ಥರದ ಕಟ್ಟರ್ಗಳನ್ನು ತಮ್ಮ ತಂಡಕ್ಕೆ ಸೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಪರೇಶ್ ಮೇಸ್ತನ ಹತ್ಯೆ ಮತ್ತು ಆನಂತರದ ಘಟನೆಗಳ ನಂತರ ಊರಿಗೆ ದೂರದೂರದಿಂದ ಹಣ ಸಹಾಯಕ್ಕೆ, ಸೈದ್ಧಾಂತಿಕ ಬೆಂಬಲಕ್ಕೆ ಜನ ಬರಲಾರಂಭಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಭಯದ ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿರುವ ಅನೇಕರು ಇವರುಗಳನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಲಾಗದಷ್ಟು ಗೊಂದಲಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಿದ್ದಾರೆ. ಹಿಡಿಯಷ್ಟಿರುವ ಕಟ್ಟರ್ ಪಂಥಿಗಳ ಕೈಗೆ ಮಧ್ಯಮ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿರುವವರು ಸಿಕ್ಕಿಬಿದ್ದರೆಂದರೆ ಕಥೆ ಮುಗಿದಂತೆಯೇ.

3

ತಮ್ಮ ಅಧಿಕಾರ, ತಮ್ಮ ಗೆಲುವು ಎಂದಷ್ಟೇ ಆಲೋಚಿಸುವ ಮಂದಿ ಮಾತ್ರ ಕೂಗಾಡಿ-ಅರಚಾಡಿ ದೇಶವನ್ನು ಕಂಟಕಕ್ಕೆ ನೂಕಬಲ್ಲರು. ಅತ್ತ ಮೋದಿ ಮಾತ್ರ ಅತ್ಯಂತ ಸಾವಧಾನದಿಂದ ಒಂದೊಂದೇ ಹೆಜ್ಜೆಯನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಇಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಕಳೆದ ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಅಧಿಕಾರದ ಸುತ್ತ ಅಮರಿಕೊಂಡಿದ್ದ ವಹಾಬಿಗಳನ್ನು ದೂರ ಅಟ್ಟಿ ಸಾಫ್ಟ್ ಮುಸಲ್ಮಾನರಿಗೆ ಅವಕಾಶ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಹಂತ ಹಂತವಾಗಿ ಅವರನ್ನು ಮುಖ್ಯವಾಹಿನಿಗೆ ತಂದು ಆತ್ಮಸ್ಥೈರ್ಯ ತುಂಬಿದ್ದಾರೆ. ‘ಹಿಂದೂಗಳೆಂದರೆ ಹೆದರಿಕೆ’ ಎಂಬ ಯಾವ ಭಾವನೆಯನ್ನು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ತುಂಬಿಸಿಬಿಟ್ಟಿತ್ತೋ ಅದರಿಂದ ಅವರನ್ನು ಆಚೆ ತಂದು ಸೌಹಾರ್ದ ವಾತಾವರಣಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದುದನ್ನೆಲ್ಲ ರೂಪಿಸಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಹಾಗಂತ ಅವರದ್ದು ತುಷ್ಟೀಕರಣದ ರಾಜಕಾರಣವಲ್ಲ. ಟ್ರಿಪಲ್ ತಲಾಖ್ನ್ನು ನಿಷೇಧಿಸಿ ಸ್ತ್ರೀಯರಿಗೆ ಬಲ ತುಂಬಿದರು. ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳ ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ಹಣವನ್ನೂ ಹೊಂದಿಸಿಕೊಟ್ಟು ಅವರನ್ನು ಧಾಮರ್ಿಕ ಶಿಕ್ಷಣಕ್ಕಷ್ಟೇ ಮೀಸಲು ಮಾಡಿಟ್ಟಿದ್ದ ಪರಂಪರೆಯ ಕಟ್ಟಳೆಗಳಿಂದ ಆಚೆಗೆ ತಂದರು. ಇದಕ್ಕೂ ಹಣವನ್ನೇನು ಹೊಸದಾಗಿ ತೆಗೆದಿರಿಸಿಲ್ಲ; ಹಜ್ ಯಾತ್ರೆಯ ಸಬ್ಸಿಡಿಯನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಷ್ಟೇ. ಇವೆಲ್ಲವುಗಳ ಪರಿಣಾಮ ಹೇಗಾಗಿದೆಯೆಂದರೆ ಮುಸಲ್ಮಾನರ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಈಗ ಗಂಡಸರು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ನ ಪರವಿರಬಹುದೇನೋ? ಹೆಂಗಸರು ವೋಟು ಹಾಕೋದು ಮೋದಿಗೇ ಎನ್ನುವಂತಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದೆ! ಇವೆಲ್ಲವುಗಳ ಫಲಿತಾಂಶವೇ ರಾಮ ಮಂದಿರ ನಿಮರ್ಾಣದಲ್ಲಿ ಮುಸಲ್ಮಾನರೂ ಆಸ್ಥೆ ವಹಿಸಿರೋದು. ಮೋದಿ ಮಂದಿರ ಕಟ್ಟಲಿದ್ದಾರೋ ಇಲ್ಲವೋ ಎಂಬ ಅನುಮಾನ ಕಠೋರವಾದಿ ಹಿಂದುಗಳಿಗಿರಬಹುದು, ಮುಸಲ್ಮಾನರಿಗಿಲ್ಲ. ಹೀಗಾಗಿಯೇ ಅವರು ಅದಾಗಲೇ ಸಂಧಾನ ಮಾರ್ಗಕ್ಕೆ ಬಂದು ಕೋಟರ್ಿನಿಂದಾಚೆಗೆ ಸಮಸ್ಯೆಗೆ ಪರಿಹಾರ ಹುಡುಕುವ ಬಯಕೆ ವ್ಯಕ್ತ ಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಖುಷಿಯೇ ಅಲ್ಲವೇ?
ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ ರಾಮ ಮಂದಿರದ ಸಮಸ್ಯೆ ಶುರುವಾಗಿರೋದು 16ನೇ ಶತಮಾನದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ. ಬಾಬರ್ನ ಸೇನಾಧಿಪತಿ ಮೀರ್ ಬಾಕಿ ಮಂದಿರವನ್ನು ಕೆಡವಿ ಅಲ್ಲಿ ಮಸೀದಿ ನಿಮರ್ಿಸಿದನಂತೆ. ಅಲ್ಲಿಂದಾಚೆಗೆ ಸುಮಾರು ಮೂರು ಶತಮಾನಗಳ ಕದನ ಒಳಗೊಳಗೇ ನಡೆದು ಬ್ರಿಟೀಷರ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಹತ್ತೊಂಭತ್ತನೆಯ ಶತಮಾನದ ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ ಮಸೀದಿಯ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಲಾಯ್ತು. ಅವರು ಅದನ್ನು ಹಿಂದೂ-ಮುಸ್ಲೀಂ ಕದನದ ಕೇಂದ್ರಬಿಂದುವಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಂಡರು. ಒಳಗೆ ಮುಸಲ್ಮಾನರಿಗೆ, ಹೊರಗೆ ಹಿಂದೂಗಳಿಗೆ ಪೂಜೆ ಸಲ್ಲಿಸಲು ಅವಕಾಶವೆಂಬ ಸೂತ್ರ ಕೊಟ್ಟರು. ಪರಿಹಾರ ಕಾಣದ ಸಮಸ್ಯೆಯಾಗಿ ಅದನ್ನು ಉಳಿಸುವಲ್ಲಿ ಅವರದ್ದೇ ಸಾಕಷ್ಟು ಕೊಡುಗೆ.

ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಬಂದ ಹೊಸತರಲ್ಲಿ ಮುಸಲ್ಮಾನರಿಗೆಂದೇ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ರಾಷ್ಟ್ರ ಕೊಟ್ಟಾಗಿತ್ತಲ್ಲ ಆಗ ನಾವು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಒಲಿಸಿಯೇ ರಾಮ ಮಂದಿರ ಕಟ್ಟಿಬಿಡಬಹುದಿತ್ತು. ಆದರೆ ನೆಹರೂ ಕುಟುಂಬ ಬ್ರಿಟೀಷರ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಟ್ಟ ಕುಟುಂಬ. ಅವರು ಭೇದ ಬೆಳೆದಷ್ಟೂ ಆಳುವುದು ಸುಲಭವೆಂದೆಣಿಸಿ ಈ ಅಂತರವನ್ನು ಕಾಯ್ದುಕೊಳ್ಳಲು ಬೇಕಾದ ಎಲ್ಲ ಏಪರ್ಾಟುಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರು. ಹಾಗಂತ ಆಗೆಲ್ಲ ಹೋರಾಟ ನಡೆದಿರಲಿಲ್ಲವೆಂದಲ್ಲ. 1949ರಲ್ಲಿ ಗೋರಖನಾಥ ಮಠದ ಸಂತ ದಿಗ್ವಿಜಯ್ ನಾಥ್ರು ಅಖಿಲ ಭಾರತೀಯ ರಾಮಾಯಣ ಮಹಾಸಭಾದ ಮೂಲಕ ಒಂಭತ್ತು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ನಿರಂತರವಾಗಿ ರಾಮ ಚರಿತ ಮಾನಸ ಪಠಣ ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ರಾಮ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸಿದರು. ಕೊನೆಯ ದಿನ ಭಕ್ತರು ಮಸೀದಿಯ ಒಳಗೆ ನುಗ್ಗಿ ರಾಮನ ವಿಗ್ರಹವನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿಯೇ ಬಿಟ್ಟರು. ಆಗ ಅಯೋಧ್ಯೆಯ ನಿವಾಸಿಯಾಗಿದ್ದ ಹಶಿಮ್ ಅನ್ಸಾರಿ ಕೋಟರ್ಿಗೆ ಹೋಗಿ ವಿಗ್ರಹ ತೆರವು ಮಾಡುವಂತೆ ಕೇಳಿಕೊಂಡಿದ್ದು ಕಾನೂನಿನ ಕದನವಾಗಿ ತಿರುಗಿತು. ಮಂದಿರಕ್ಕೆ ಬೀಗ ಜಡಿಯಲಾಯ್ತು. ಪೂಜಾರಿ ಬೀಗ ತೆಗೆದು ಪೂಜೆಯಷ್ಟೇ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ. 1980ರಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವ ಹಿಂದೂ ಪರಿಷತ್ತು ಮಂದಿರ ಚಳವಳಿ ಶುರುಮಾಡಿ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ರಾಮ ಮಂದಿರದ ಚಿಂತನೆಯನ್ನು ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿಸಿತು. ಕಾಶ್ಮೀರದಿಂದ ಕನ್ಯಾಕುಮಾರಿಯವರೆಗೆ ಎಲ್ಲ ಹಿಂದೂಗಳನ್ನೂ ಏಕ ಛತ್ರದಡಿ ತರುವ ಪ್ರಯತ್ನ ನಿಜಕ್ಕೂ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿತ್ತು. ಮುಂದೊಮ್ಮೆ ಹೀಗಾಗುವುದೆಂಬುದರ ಅರಿವಿದ್ದರೆ ನೆಹರು ಮಂದಿರವನ್ನು ತಮ್ಮ ಅಧಿಕಾರಾವಧಿಯಲ್ಲಿಯೇ ನಿಮರ್ಿಸಿಬಿಡುತ್ತಿದ್ದರೇನೋ! 1986ರಲ್ಲಿ ಹಿಂದೂಗಳಿಗೆ ಮಂದಿರದ ಒಳಗೆ ಪೂಜೆ ಸಲ್ಲಿಸುವ ಅವಕಾಶ ದೊರೆಯಿತು. 1990ರಲ್ಲಿ ಅಡ್ವಾಣಿ ಅಯೋಧ್ಯೆ ರಥಯಾತ್ರೆ ಆರಂಭಿಸಿ ಪರಂಪರೆಯ ತಂತುವನ್ನು ಮೀಟಿದರು. ಅದಾದ ಎರಡೇ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಕಾರಸೇವಕರು ಮಸೀದಿಯ ಕಟ್ಟಡವನ್ನು ಉರುಳಿಸಿ ಸುಮಾರು ಐದು ಶತಮಾನಗಳ ಹಳೆಯ ಕಳಂಕವನ್ನು ತೊಡೆದು ಹಾಕಿಬಿಟ್ಟರು. ಅದೇ ಮಂದಿರ ಕದನ ಅಟಲ್ ಬಿಹಾರಿ ವಾಜಪೇಯಿಯವರನ್ನು ಪ್ರಧಾನಿ ಗಾದಿಯ ಮೇಲೆ ಕೂರಿಸಿತು!

4

ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಹೊಸ್ತಿಲಲ್ಲಿದ್ದಾಗಿನ ಸನ್ನಿವೇಶಕ್ಕೂ ಈಗಿನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗೂ ಅಜಗಜಾಂತರವಿದೆ. ಒಂದೆಡೆ ರಾಜ್ಯಸಭಾ ಸದಸ್ಯ ಸುಬ್ರಮಣಿಯನ್ ಸ್ವಾಮಿ ಕೋಟರ್ಿನಲ್ಲಿ ಇಡಿಯ ಕದನವನ್ನು ಗೆಲುವಿನ ಅಂಚಿಗೆ ತಂದು ನಿಲ್ಲಿಸಿದ್ದರೆ ಇತ್ತ ಆಟರ್್ ಆಫ್ ಲಿವಿಂಗ್ ರವಿಶಂಕರ್ ಗುರೂಜಿ ಸಂಧಾನದ ಬಾಗಿಲನ್ನು ಕೆಲವು ತಿಂಗಳ ಹಿಂದೆ ತೆರೆದು ಪೂರಕವಾದ ಪ್ರಯತ್ನಕ್ಕೆ ಕಟಿ ಬದ್ಧವಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಅತ್ತ ಮೋದಿ ಕಾಲಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಸಾಫ್ಟ್ ಮುಸಲ್ಮಾನರ ಪಡೆಯನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸುತ್ತ ಈ ಶತಮಾನದ ಬಲು ಮಹತ್ವದ ಕ್ರಾಂತಿಯೊಂದಕ್ಕೆ ಭಾಷ್ಯ ಬರೆಯಲು ಹೊರಟಿದ್ದಾರೆ. ಮಂದಿರದ ವಿಷಯದ ಜಾಡು ಹಿಡಿದ ಷಿಯಾ ಮತ್ತು ಸುನ್ನಿಗಳ ನಡುವಿನ ಕಂದಕ ಬಲು ಜೋರಾಗಿಯೇ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ. ಷಿಯಾ ವಕ್ಫ್ ಬೋಡರ್್ ಈ ವಿವಾದದಲ್ಲಿ ಕೈಯ್ಯಾಡಿಸಿ ಬಾಬರ್ನ ಮೂಲವನ್ನು ಕೆದಕಿ ಈ ಜಾಗವೇ ಷಿಯಾಗಳಿಗೆ ಸೇರಿದ್ದಾದ್ದರಿಂದ ಸುನ್ನಿಗಳು ಮಾತನಾಡುವುದೇ ತಪ್ಪು ಎಂದು ಬಿಟ್ಟಿತು. ಮಂದಿರವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳಿ ಆದರೆ ಲಕ್ನೌನ ಹುಸೇನಾಬಾದ್ ಪರಿಸರದಲ್ಲಿ ‘ಸೌಹಾರ್ದತೆಯ ಮಸೀದಿ’ಯೊಂದನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಡುವಂತೆ ಪ್ರಾಥರ್ಿಸಿಕೊಂಡಿತು. ನನಗೆ ಗೊತ್ತು ಹಿಂದೂ ಅತ್ಯುಗ್ರವಾದಿಗಳು ಈಗ ಮಂದಿರ ನಿಮರ್ಾಣ ಖಾತ್ರಿ ಎಂದಾದ ಮೇಲೆ ಮಸೀದಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಡಬಾರದೆಂದು ಕೂಗೆಬ್ಬಿಸುತ್ತಾರೆ. ಸಂಧಾನ ಸೂತ್ರದಲ್ಲಿ ದೂರದಲ್ಲೊಂದು ಮಸೀದಿಯಾಗಲೆಂಬ ಬಯಕೆ ಇದ್ದರೆ ಅದು ಮೋದಿಯವರ ಸೋಲೆಂದು ಬಣ್ಣಿಸಿ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಅರಚಾಡುತ್ತಾರೆ.

ಇದೇ ಜನ ರವಿಶಂಕರ್ ಗುರೂಜಿಯವರ ಮೇಲೂ ಮುಗಿಬಿದ್ದಿದ್ದರು. ಅವರೇಕೆ ಸಂಧಾನಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕೆಂದು ಕೂಗಾಡಿದ್ದರು. ಮಂದಿರ ನಿಮರ್ಾಣದ ಗೌರವ ಅವರಿಗೆ ಹೋಗಿಬಿಡುವ ಹೆದರಿಕೆಯಿತ್ತು ಅವರಿಗೆಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅವರು ತಲೆ ಕೆಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. ಕಳೆದ ನವೆಂಬರ್ನಲ್ಲಿಯೇ ಅವರು ಹಿಂದೂ ಸಂತರನ್ನು, ಮುಸಲ್ಮಾನ ಮೌಲ್ವಿಗಳನ್ನು ಮಾತನಾಡಿಸಿ ಬೆಸೆಯುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಆರಂಭಿಸಿದ್ದರು. ಯೋಗಿ ಆದಿತ್ಯನಾಥರಂತಹ ಕಟ್ಟರ್ ಹಿಂದುತ್ವವಾದಿಯೇ ಸಂಧಾನದ ಮೂಲಕ ಸಮಸ್ಯೆ ಬಗೆಹರಿಸುವ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಯತ್ನಕ್ಕೂ ನನ್ನ ಸಹಮತವಿದೆ ಎಂದಾಗಲೇ ನಾವು ಈ ಹಿಂದಿನ ಸೂತ್ರಧಾರಿ ಯಾರೆಂಬ ಸೂಕ್ಷ್ಮವನ್ನು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳಬೇಕಿತ್ತು. ಈ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗೂ ಮುನ್ನ ಸುಬ್ರಮಣಿಯನ್ ಸ್ವಾಮಿ ಆಟರ್್ ಆಫ್ ಲಿವಿಂಗ್ನಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಇದ್ದು ಬಂದಿದ್ದರು. ಸಂಧಾನಕ್ರಿಯೆಗೆ ಶ್ರೀಶ್ರೀಯೇ ಸೂಕ್ತ ಎಂಬುದನ್ನು ಆಲೋಚಿಸಿಯೇ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ರೂಪಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ದೇಶದಾದ್ಯಂತ ಸಾವಿರಾರು ಮುಸ್ಲೀಂ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳು ಮನೆಯ ಹೊರಗೆ ಬಂದು ಅಯೋಧ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿ ಮಂದಿರದ ಪರವಾದ ದನಿ ಹೊರಡಿಸಲೂ ಸಿದ್ಧರಾದರು. ಈ ಹೊತ್ತಲ್ಲೇ ಅಬುದಾಬಿಯಲ್ಲಿ ಮಂದಿರ ನಿಮರ್ಾಣಕ್ಕೆ ಅಡಿಪಾಯ ಹಾಕಿ ಮೋದಿ ಭಾರತದಲ್ಲಿನ ಮುಸಲ್ಮಾನರಿಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟ ಸಂದೇಶವನ್ನೂ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಇವೆಲ್ಲವುಗಳ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ಕ್ರಮೇಣ ಮುಸಲ್ಮಾನರ ವಿರೋಧ ಅದೆಷ್ಟು ಕಡಿಮೆಯಾಗಿದೆಯೆಂದರೆ ನ್ಯಾಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ತೀಪರ್ು ಮಂದಿರದ ಪರವಾಗಿ ಬಂದರೂ ವಿರೋಧ ಮಾಡುವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಅವರಿಲ್ಲ.

ಬಹಳ ದೂರವಿಲ್ಲ. ಯಾವ ಗಲಾಟೆಯಿಲ್ಲದೇ, ರಕ್ತದ ಕಲೆಗಳನ್ನು ಮೆತ್ತಿಕೊಳ್ಳದೇ ರಾಮ ಮಂದಿರ ನಿಮರ್ಾಣವಾಗಲಿದೆ. ಇಷ್ಟೊಂದು ವಿಶ್ವಾಸ ಹೇಗೆ ಅಂದಿರೋ? ಇದು ಎದುರಾಳಿಗಳ ಕಂಗಳಿನೊಳಗಿರುವ ಭಯವನ್ನು ಕಂಡಾಗಲೇ ಅರಿವಾಗಿತ್ತು. ಗುಜರಾತ್ ಚುನಾವಣೆಯ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಕಪಿಲ್ ಸಿಬಲ್ 2019ಕ್ಕೂ ಮುನ್ನ ರಾಮ ಮಂದಿರದ ಕುರಿತಂತಹ ನಿರ್ಣಯ ಕೊಡಲೇಬಾರದು ಎಂಬ ಅಹವಾಲು ಮಂಡಿಸಿದ್ದರಲ್ಲಿಯೇ ರಾಮ ಮಂದಿರದ ಅಡಿಪಾಯ ಕಂಡಿದೆ. ಆದರೆ ನಮ್ಮವರಿಗೆಲ್ಲ ಬಲು ಧಾವಂತ. ಈಗಿಂದೀಗಲೇ ಮಂದಿರ ನಿಮರ್ಾಣವಾಗಿಬಿಡಬೇಕೆಂಬ ಕೂಗೆಬ್ಬಿಸಿ ಅದಕ್ಕೆಲ್ಲ ತಾನೇ ಕಾರಣ ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವ ತವಕ, ಅಷ್ಟೇ ಮತ್ತೇನಿಲ್ಲ!

2019ರ ಚುನಾವಣೆಗೆ ತಯಾರಿ ಶುರುವಾಗಿಬಿಡ್ತಾ?

2019ರ ಚುನಾವಣೆಗೆ ತಯಾರಿ ಶುರುವಾಗಿಬಿಡ್ತಾ?

ರಾಜಕೀಯದಲ್ಲಿ ಅನುಸರಿಸುವವರು ಸೋತಂತೆ. ಮೊದಲ ದಾಳ ಎಸೆವವರಿಗೇ ಗೆಲುವು ಕಟ್ಟಿಟ್ಟ ಬುತ್ತಿ. ಮೋದಿ ತಾವು ಒಂದು ಹೆಜ್ಜೆ ಮುಂದಿರುತ್ತಾರೆ, ಯಾವಾಗಲೂ. ಈ ಬಾರಿ ಸಂಸತ್ತನ್ನು ಮುಂದಿನ ಚುನಾವಣೆಗೆ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮೂಲಕ ಒಂದು ವರ್ಷದ ಮುನ್ನವೇ ಎರಡನೇ ಇನ್ನಿಂಗ್ಸ್ನ್ನು ಭರ್ಜರಿಯಾಗಿ ಆರಂಭಿಸಿದ್ದಾರೆ.

11ಅಂತೂ ಲೋಕಸಭೆಯಲ್ಲಿ ನರೇಂದ್ರಮೋದಿಯವರ ಒಂದೂವರೆ ಗಂಟೆಯ ಭಾಷಣದ ನಂತರ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಹೊಸ ದಾಳಗಳನ್ನು ಆಲೋಚಿಸುತ್ತಿದೆ. ಮೋದಿ ತಾವು 2019ರ ಚುನಾವಣೆಯ ಅಜೆಂಡಾ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುತ್ತಿರುವುದು ಈಗ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದೆ. ಪ್ರಧಾನಿಯಾದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿಯೇ ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷದ ನಂತರ ನಿಮ್ಮೆದುರಿಗೆ ನಿಂತು ‘ರಿಪೋಟರ್್ ಕಾಡರ್್’ ಒಪ್ಪಿಸುವೆ ಎಂದವರು ಹೇಳಿದ್ದರು. ಅದಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆಯೇ ತಮ್ಮ ಒಪ್ಪಿಸುವಿಕೆಯ ಮೊದಲ ಹಂತವನ್ನು ಲೋಕಸಭೆಯಿಂದಲೇ ಶುರು ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಸಿಕ್ಕ ಅವಕಾಶವನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುವಲ್ಲಿ ಅವರು ಎಂದಿಗೂ ನಿಸ್ಸೀಮರು. ಈ ಹಿಂದೆ ಒಮ್ಮೆ ಇಲ್ಲಿನ ರಾಜ್ಯವೊಂದರ ಚುನಾವಣೆಗೆ ವಿದೇಶದ ನೆಲದಿಂದ ಭಾಷಣ ಮಾಡಿದ್ದು ಮರೆಯೋದು ಹೇಗೆ? ಅಲ್ಲಿರುವ ಭಾರತೀಯರನ್ನು ಸಂಬೋಧಿಸುವ ನೆಪದಲ್ಲಿ, ತಾನು ಮಾಡಿರುವ ಸಾಧನೆಗಳನ್ನು ಎಳೆಎಳೆಯಾಗಿ ಬಿಚ್ಚಿಟ್ಟರು ಮತ್ತು ಅದು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಚಾನೆಲ್ಲಿನಲ್ಲೂ ನೇರ ಪ್ರಸಾರಗೊಳ್ಳುವ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ್ದರು.

ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿಗೆ ಮೋದಿಯವರನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಹೊಸದೊಂದು ಸಮರ್ಥ ಮೇಷ್ಟ್ರು ಬೇಕಾಗಿದ್ದಾರೆ. ರಮ್ಯಾ ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದ ಆಲೋಚನೆಗಳು, ನಡೆಗಳೂ ಕೂಡ ಅದಾಗಲೇ ಹಳೆಯವಾದವು. ರಾಷ್ಟ್ರ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಫೇಕ್ ಐಡಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ ಗುಜರಾತಿನ ಚುನಾವಣೆಗೂ ಮುನ್ನ ಉತ್ಪಾತ ಉಂಟುಮಾಡಲೆತ್ನಿಸಿದ್ದ ಆಕೆಗೆ ಅಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಮುನ್ನಡೆ ದೊರೆತಿದ್ದು ನಿಜ. ಅದನ್ನೇ ಇಲ್ಲಿಗೂ ಬಳಸಿ ಫೇಕ್ ಐಡಿಗಳ ಮೂಲಕ ಭಯೋತ್ಪಾದಕರಂತೆ ಛದ್ಮ ಯುದ್ಧ ನಡೆಸಲು ಸಜ್ಜಾಗಿದ್ದುದು ಆಕೆಯ ಅರಿವಿಗೇ ಇಲ್ಲದಂತೆ ಹೊರಗೆ ಬಂದೆರಗಿತು. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿನ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಅನುಯಾಯಿಯೂ ಈಗ ಅಕ್ಷರಶಃ ನಕಲಿಯಾಗಿಬಿಟ್ಟ, ರಮ್ಯಳ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ಅನಾಥನಾಗಿಬಿಟ್ಟ! ಗುಜರಾತಿನ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ ಇಲ್ಲಿ ಇನ್ನು ಕೆಲಸ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ.

2

ಅತ್ತ ತಮ್ಮ ಹೊಸ ಪ್ರಯೋಗದಂತೆ ಸಂಸತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಮೋದಿಯ ಮಾತಿಗೆ ಉದ್ದಕ್ಕೂ ತಡೆಯೊಡ್ಡಬೇಕೆಂದು ನಿದರ್ೇಶಿಸಿದ್ದೇ ರಾಹುಲನಂತೆ. ಸ್ವತಃ ಸೋನಿಯಾ ಮಧ್ಯೆ ಮಧ್ಯೆ ಚಾಕಲೇಟುಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ಕೂಗುತ್ತಿದ್ದವರಿಗೆ ಬಾಯಿ ತೇವವಾಗಿಡಲು ಸಹಕರಿಸುತ್ತಿದ್ದರಂತೆ. ಆದರೆ ನಿರಂತರ ಅರಚಾಟಗಳ ನಂತರವೂ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿಯವರು ಒಂದರೆಕ್ಷಣ ಸ್ಥಿಮಿತ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳದೇ ಮಾತನಾಡಿದ್ದು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿಗರ ಅರ್ಧ ನಿದ್ದೆ ಕೆಡಿಸಿತ್ತು. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕೂ ಮುನ್ನಿನ ಭಾರತದ ಗಣತಂತ್ರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನೆಲ್ಲ ತೆರೆದಿಟ್ಟ ಮೋದಿ ನೆಹರೂ ಅದನ್ನು ಹಾಳು ಮಾಡಿದ್ದು ಹೇಗೆಂದು ಎಳೆಎಳೆಯಾಗಿ ಬಿಡಿಸಿಟ್ಟರು. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವಕ್ಕೆ ಬೆಲೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದರೆ ಸದರ್ಾರ್ ಪಟೇಲರು ಪ್ರಧಾನ ಮಂತ್ರಿಯಾಗಬೇಕಿತ್ತು ಮತ್ತು ಕಾಶ್ಮೀರದ ಸಮಸ್ಯೆ ಈ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಬೆಳೆದೇ ಇರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ ಎಂದರು. ಅವರು ಈ ಭಾಷಣಕ್ಕೆ ವ್ಯವಸ್ಥಿತ ತಯಾರಿ ಮಾಡಿಸಿಕೊಂಡೇ ಬಂದಿದ್ದರು. ಕೈಲಿರುವ ನೋಟ್ಸ್ಗಳನ್ನು ತಿರುವಿಹಾಕುತ್ತ ಝಾಡಿಸುತ್ತಿದ್ದುದು ನೋಡಿದರೆ ಅವರ ಮನೋಗತ ಅರ್ಥವಾಗುವಂತಿತ್ತು. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿನ ವರ್ತನೆಯಿಂದ ಇತರ ಯಾರಾಗಿದ್ದರೂ ತಾಳ್ಮೆ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕಿತ್ತು. ಹಾಗೆ ತಾಳ್ಮೆ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದರೆ ಅದೇ ಸುದ್ದಿಯಾಗಿ ರಾಹುಲ್ ತಂತ್ರ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಮುಂದಿನ ತೊಂಭತ್ತು ನಿಮಿಷಗಳ ಕಾಲ ಮೋದಿ ದೇಶದ ಎಲ್ಲ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೂ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ಹೇಗೆ ಕಾರಣ ಎಂಬುದನ್ನು ಸಾದ್ಯಂತವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿದರು. ಅದೇಕೆ ಗೊತ್ತೇ? ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ತಾನು ಈ ಎಲ್ಲ ಕೊರತೆಗಳನ್ನು ಮೀರಿನಿಂತು ವಿಕಾಸದ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕುವುದು ಅದೆಷ್ಟು ಕಷ್ಟವಾಗಿತ್ತೆಂಬುದನ್ನು ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪಿಸಬೇಕಿತ್ತು ಅವರು. ಅದು 2019ರ ಚುನಾವಣೆಗೆ ಅಡಿಪಾಯ! ಲೋಕಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಲು ಸಿಕ್ಕ ಅವಕಾಶವನ್ನು ಅವರು ಬಳಸಿಕೊಂಡ ರೀತಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ಕಲಿಯಲು ಇನ್ನು ಅದೆಷ್ಟು ಶತಮಾನಗಳು ಬೇಕೋ?

ಮರುದಿನದ ಎಲ್ಲ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲೂ ಮೋದಿಯ ಭಾಷಣದ್ದೇ ಚಚರ್ೆ. ಮೋದಿಯ ಇತ್ತೀಚಿನ ಭಾಷಣಗಳು ಬೋರಾಗಿವೆ ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದವರೆಲ್ಲ ಮತ್ತೆ ಕಿವಿಗೊಟ್ಟು ಆಲಿಸಲಾರಂಭಿಸಿದರು. ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳ ತುಂಬೆಲ್ಲ ಅವರ ಭಾಷಣಗಳ ತುಣುಕು ತುಂಬಿ ಹರಿದಾಡಿತು. ಟಿವಿ ಡಿಬೇಟುಗಳ ಬಹುಪಾಲು ಸಮಯ ಮೋದಿ ಆಕ್ರಮಿಸಿಕೊಂಡರು. ಸ್ವತಃ ಕಾಂಗ್ರೆಸಿಗರೇ ಮೋದಿ ಭಾಷಣಕ್ಕೆ ರಾಹುಲ್ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನದ ಮೇರೆಗೆ ಸಾಂಸದರು ಅಡ್ಡಿಪಡಿಸಿದ್ದನ್ನು ಸಮಥರ್ಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಧೈರ್ಯ ತೋರಲಿಲ್ಲ. ಮೋದಿ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಗೆದ್ದಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಪ್ರತೀ ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ನಪಾಸಾಗಿಯೇ ಅನುಭವವಿರುವ ರಾಹುಲ್ ಇಲ್ಲೂ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿಗೆ ಸೋಲು ತಂದಿಟ್ಟರು.

3

ರಾಜ್ಯ ಸಭೆಯ ಕಥೆಯೇ ಬೇರೆ. ಅದು ಪ್ರಜ್ಞಾವಂತರ ಸಭೆ. ಅಲ್ಲಿ ರೇಣುಕಾ ಚೌಧರಿ ಅತ್ಯಂತ ವಿಕಾರವಾಗಿ ನಗುತ್ತ ಸಭೆಯ ವಾತಾವರಣವನ್ನು ಕೆಡಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ್ದರು. ಒಟ್ಟಾರೆ ಮೋದಿಯ ಸುನಾಮಿಯನ್ನು ತಡೆಯುವುದಷ್ಟೇ ಅವರ ಉದ್ದೇಶ. ಮೋದಿಯನ್ನು ತಪ್ಪು ಮಾಡಲು ಪ್ರೇರೇಪಿಸುವುದು ಅವರ ಆದ್ಯ ಕರ್ತವ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ಅದು ಯಾವಾಗಲೂ ಹಾಗೆಯೇ. ಅಲ್ಲಾವುದ್ದೀನ್ ಖಿಲ್ಜಿ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದರೆ ಇತಿಹಾಸ ಪ್ರಶ್ನಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ರತನ್ ಸಿಂಗ್ ತಪ್ಪು ಹೆಜ್ಜೆ ಇಟ್ಟರೆ ಮಾತ್ರ ರಜಪೂತನಾಗಿ ಹೀಗೆ ಮಾಡಬಹುದಿತ್ತೇ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅದೇ ಬೆಟ್ಟವಾಗಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಮೋದಿ ತಮ್ಮ ವ್ಯವಸ್ಥಿತ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರದಿಂದ ತಾವು ಜನರಿಗೆ ಸಂದೇಶ ತಲುಪಿಸಿದರು. ತಾವು ಎಡವುವುದಿರಲಿ, ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸನ್ನು ತಾವೇ ತೋಡಿದ ಖೆಡ್ಡಾದೊಳಗೆ ಬೀಳುವಂತೆ ಮಾಡಿದರು. ರೇಣುಕಾ ಚೌಧರಿಯಂತೂ ಅತ್ಯಂತ ವಿಕಾರವಾಗಿ ನಕ್ಕು ಸದನದ ಮಯರ್ಾದೆಯನ್ನು ಹಾಳು ಮಾಡುವಾಗ ಸ್ವತಃ ಉಪರಾಷ್ಟ್ರಪತಿ ವೆಂಕಯ್ಯ ನಾಯ್ಡು ವೈದ್ಯರ ಬಳಿ ತೋರಿಸಿಕೊಳ್ಳಿರೆಂದು ಆಕ್ರೋಶದಿಂದ ನುಡಿದರು. ಆದರೆ ಮೋದಿ ತಲೆ ಕೆಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. ಅತ್ಯಂತ ಸಾವಧಾನವಾಗಿ ರಾಮಾಯಣ ಕಾಲದ ನಗು ಕೇಳಿ ಬಹಳ ದಿನವಾಗಿತ್ತು ಎಂದು ವಾಕ್ಪಟಾಕಿ ಸಿಡಿಸಿದರು. ಸದನ ಮುಂದಿನ ಕೆಲವು ಕಾಲ ನಗೆಗಡಲಲ್ಲಿ ತೇಲಿಹೋಯ್ತು. ಅಲ್ಲಿಂದಾಚೆಗೆ ರೇಣುಕಮ್ಮನಿಗೆ ತನ್ನ ಹೆಣ್ತನದ ನೆನಪಾಯ್ತು. ಹೊರಗೆ ಬಂದೊಡನೆ ಮೋದಿ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಅವಮಾನ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆಂದಳು. ತನ್ನನ್ನು ರಾಕ್ಷಸಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದ್ದಾರೆಂದಳು. ಸಿಕ್ಕ ಅವಕಾಶವನ್ನು ಬಿಟ್ಟಾರೆಯೇ? ಕೆಲವರು ಆಕೆಯನ್ನು ಶೂರ್ಪನಖಿಯೊಂದಿಗೆ ತುಲನೆ ಮಾಡಿದರೆ, ಮತ್ತೂ ಕೆಲವರು ತಾಟಕಿಯೆಂದರು. ರಾವಣನಿಗೂ ಹೋಲಿಸಿ ಮೋದಿ ಹೀಗೆ ನಿಂದಿಸಬಾರದಿತ್ತೆಂದರು ಮತ್ತೂ ಕೆಲವರು. ಒಟ್ಟಾರೆ ಬಯಲಿಗೆ ಬಂದದ್ದು ಮಾತ್ರ ರೇಣುಕಾ ಚೌಧರಿಯ ಬಂಡವಾಳವೇ. ಈ ಪರಿಯ ಅವಮಾನ ಆಕೆಗೆ ಜೀವಮಾನದಲ್ಲಿ ಆಗಿರಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ.

ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿನ ವಕ್ತಾರೆ ಪ್ರಿಯಾಂಕಾ ಚತುವರ್ೇದಿ, ‘ಈ ಸಮಾಜವೇ ಪುರುಷ ಪ್ರಧಾನ ಸಮಾಜ; ಸಂಸತ್ತು ಅದರ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಯಷ್ಟೇ. ಕಡಿಮೆ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿರುವ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಸಿಗುವ ಗೌರವ ಇಂಥದ್ದೇ’ ಎಂದೆಲ್ಲ ಹೇಳಿದ್ದನ್ನು ಕೇಳಿದರೆ ಸಾಧು ಕೋಕಿಲರವರೂ ಒಮ್ಮೆ ಕಣ್ಣೀರು ಸುರಿಸಿಬಿಡಬೇಕು! ಈ ಪರಿಯ ವಿಕಾರನಗುವಿನಿಂದ ವಾತಾವರಣವನ್ನು ಹಾಳು ಮಾಡುವವನನ್ನು ಗಂಡೆಂದು ಕರೆಯುವುದೇ ಕಷ್ಟವಿರುವಾಗ, ಹೆಣ್ಣೆಂದು ಕರೆಯುವುದು ಹೇಗೆಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಅವರ್ಯಾರೂ ತಮಗೆ ತಾವು ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. ಇಷ್ಟಕ್ಕೂ ಮಾಡುವುದೆಲ್ಲ ಮಾಡಿ ಆಮೇಲೆ ಶೋಷಿತರ ಪೋಸು ಕೊಡುವುದು ಇವರಿಗೇನೂ ಹೊಸತಲ್ಲ. ಇವರ ನಿರಂತರ ಅರಚಾಟಗಳಿಗೆದುರಾಗಿ ಮೋದಿ ‘ಒಬ್ಬ ಹಿಂದುಳಿದ ವರ್ಗದ ವ್ಯಕ್ತಿ ಮಾತನಾಡಲು ನಿಂತಾಗ ನೀವು ಹೀಗೆ ಅಡ್ಡಿಪಡಿಸುವುದು ಮೇಲ್ವರ್ಗದವರ ಅಹಂಕಾರದ ಪ್ರದರ್ಶನ ಮತ್ತು ಶೋಷಿತರ ದನಿಯನ್ನು ಅಡಗಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನ’ ಎಂದು ತಾವೊಂದು ಬಾಣ ಹಾರಿಸಿದ್ದರೆ, ಜನಿವಾರಧಾರಿ ಹಿಂದೂ ಎನಿಸಿಕೊಂಡ ರಾಹುಲ್ ಮತ್ತವನ ಮಿತ್ರಬಳಗದ ಸ್ಥಿತಿ ಹೇಗಿರುತ್ತಿತ್ತು ಒಮ್ಮೆ ಊಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ಆದರೆ ಜಾತಿ-ಮತ-ಪಂಥಗಳ ವಿಷಬೀಜ ಬಿತ್ತಿ ಬೆಳೆ ತೆಗೆಯುವ ಕೆಟ್ಟಚಾಳಿ ಇರುವುದು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿಗೆ ಮಾತ್ರ. ಅದು ಆಯಾ ಸಂವತ್ಸರಕ್ಕೆ, ಆಯಾ ಋತುವಿಗೆ ಬಣ್ಣವನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸುತ್ತದೆ. ಕನರ್ಾಟಕದಲ್ಲಿ ಹಸಿರು ಹೊದ್ದುಕೊಂಡು ಚುನಾವಣೆಗೆ ಧಾವಿಸುವ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ಗುಜರಾತಿನಲ್ಲಿ ಕೇಸರಿ ಶಾಲು ಧರಿಸಿ ಮಂದಿರಕ್ಕೆ ಓಡುತ್ತದೆ. ಒರಿಸ್ಸಾದಲ್ಲಿ ಪಕ್ಕಾ ಬುಡಕಟ್ಟು ಜನರೆಂದು ಬಿಂಬಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಈ ಜನ ರಾಜಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ರಜಪೂತರಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಬಹುರೂಪಿಗಳು ಇವರು. ಇವರಿಗೆ ಶಕ್ತಿ ತುಂಬಲು ಎಡ ಚಿಂತಕರು ಬೇರೆ. ಕವಿತಾ ಕೃಷ್ಣನ್ ಮೋದಿಯವರ ಮಾತಿಗೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಕೊಡುತ್ತಾ ಲಕ್ಷ್ಮಣನಂಥವರು ರೇಖೆ ಎಳೆಯೋದೇ ಸೀತೆಯಂಥವರನ್ನು ಕಟ್ಟಿಹಾಕಲು ಎಂದಳು. ರಕ್ಷಣೆ ನೀಡುತ್ತೇವೆ ಎನ್ನುವುದೆಲ್ಲ ಪುರುಷ ಪ್ರಧಾನ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಬೊಗಳೆ ಎನ್ನುವುದು ಆಕೆಯ ವಾದ. ಒಟ್ಟಾರೆ ಬಜೆಟ್ನ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಮೋದಿಯವರನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿ ಗೊಂದಲಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಿಸಬೇಕಿದ್ದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ತಾನೇ ಬಿಡಿಸಲಾಗದ ಸಿಕ್ಕಿನೊಳಗೆ ಸಿಲುಕಿ ನರಳಾಡುತ್ತಿದೆ!

ರಾಜಕೀಯದಲ್ಲಿ ಅನುಸರಿಸುವವರು ಸೋತಂತೆ. ಮೊದಲ ದಾಳ ಎಸೆವವರಿಗೇ ಗೆಲುವು ಕಟ್ಟಿಟ್ಟ ಬುತ್ತಿ. ಮೋದಿ ತಾವು ಒಂದು ಹೆಜ್ಜೆ ಮುಂದಿರುತ್ತಾರೆ, ಯಾವಾಗಲೂ. ಈ ಬಾರಿ ಸಂಸತ್ತನ್ನು ಮುಂದಿನ ಚುನಾವಣೆಗೆ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮೂಲಕ ಒಂದು ವರ್ಷದ ಮುನ್ನವೇ ಎರಡನೇ ಇನ್ನಿಂಗ್ಸ್ನ್ನು ಭರ್ಜರಿಯಾಗಿ ಆರಂಭಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಖಿಲ್ಜಿಯ ಮಾನಸಿಕ ತೊಳಲಾಟಗಳ ಅನಾವರಣ ಪದ್ಮಾವತ್!

ಖಿಲ್ಜಿಯ ಮಾನಸಿಕ ತೊಳಲಾಟಗಳ ಅನಾವರಣ ಪದ್ಮಾವತ್!

ಒಬ್ಬ ಕಥೆಗಾರನಿಗೆ ಮೂಲ ಹಂದರಕ್ಕೆ ಧಕ್ಕೆಯೊದಗದಂತೆ ಕಥೆ ಹೇಳಬಲ್ಲ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಕೊಡದಿದ್ದರೆ ರಾಮಾಯಣ ಇಷ್ಟೊಂದು ಆಕಾರ, ಅಲಂಕಾರಗಳನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕಾವ್ಯಕ್ಕೂ ಕಥೆಗಾರ ರಸ ತುಂಬುತ್ತಾನೆ. ಹೊಸ ಪಾತ್ರಗಳು ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗುತ್ತವೆ; ಹೊಸ ಕಲ್ಪನೆಗಳು ಗರಿಗೆದರುತ್ತವೆ. ಹಾಗೆ ಮಾಡದಿದ್ದರೆ ದೂರದರ್ಶನದ ಧಾರಾವಾಹಿಗೂ ಈ ಸಿನಿಮಾಗಳಿಗೂ ಭಾಳ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಉಳಿಯಲಾರದು!

ಕೊನೆಗೂ ರಾಜಸ್ಥಾನದ ಕರಣಿ ಸೇನಾ ಒಂದು ಅತ್ಯಂತ ಕೆಟ್ಟ ಯೂ ಟನರ್್ನೊಂದಿಗೆ ಪದ್ಮಾವತ್ ವಿವಾದಕ್ಕೆ ಅಂತ್ಯ ಹಾಡಿದೆ. ಆದರೆ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು, ಭಾರತೀಯ ಪರಂಪರೆ, ಸಭ್ಯತೆಗಳನ್ನು ಸಮರ್ಥವಾಗಿ ಮುಂದಿಡುವ ಒಬ್ಬ ಅದ್ಭುತ ನಿದರ್ೇಶಕನಿಗೆ ಅದೆಷ್ಟು ಸಾಧ್ಯವೋ ಅಷ್ಟು ಮಾನಸಿಕ ಚಿತ್ರಹಿಂಸೆ ನೀಡಿ ಎಲ್ಲರಂತೆ ನಾಯಕ-ನಾಯಕಿಯರು ಮರ ಸುತ್ತುವ ಚಿತ್ರಗಳಿಗೆ ಬದ್ಧವಾಗುವಂತೆ ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟೆವು. ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಮತ-ಪಂಥಗಳು, ಭಾಷೆ-ಸಂಸ್ಕೃತಿಗಳು ಬೇಲಿಯಾದಾಗ ಬುದ್ಧಿ ಯೋಚಿಸುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ತಾಲೀಬಾನ್ ಎಂಬ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಆವಾಹನೆಯಾಗಿಬಿಡುತ್ತದೆ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಪದ್ಮಾವತ್ ಸಿನಿಮಾದ ಪ್ರಕರಣವೇ ಸುಂದರ ಉದಾಹರಣೆ. ಊಟ ಬೇಡ ಮತಗ್ರಂಥ ಬೇಕು; ಉದ್ಯೋಗ ಬೇಡ, ಮತವನ್ನುಳಿಸಲು ಕತ್ತಿ ಬೇಕು, ಶಿಕ್ಷಣ ಬೇಡ, ವೈಚಾರಿಕ ವಿರೋಧಿಯ ರಕ್ತ ನೋಡಬೇಕು ಇವೆಲ್ಲ ಅಕ್ಷರಶಃ ತಾಲೀಬಾನೀ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯೇ. ನಮ್ಮ ಮೇಲೂ ಇದು ತನ್ನ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರುವ ಲಕ್ಷಣ ಜೋರಾಗಿಯೇ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. ಇಲ್ಲವಾದರೆ ವಿಕಾಸ ಬೇಡ, ಧರ್ಮ ಬೇಕು; ದೇಶದ ಪ್ರಗತಿ ಬೇಡ, ಉಗ್ರ ಭಾಷಣ ಬೇಕು ಎಂದು ನಾವೆಲ್ಲ ರಂಪಾಟ ಮಾಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಹಿಂದೂಗಳು ಬೌದ್ಧಿಕವಾಗಿ ಬಲಾಢ್ಯರು, ಮುಸಲ್ಮಾನರು ದೈಹಿಕವಾಗಿ. ಹಿಂದೂಗಳನ್ನು ಒಂದೆರಡು ಮಾತುಗಳಿಂದ ಉದ್ದೀಪಿಸಿ ತಮಗಿಚ್ಛೆ ಬಂದಂತೆ ದುಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಕಷ್ಟ, ಮುಸಲ್ಮಾನರು ಹಾಗಲ್ಲ ಕುರಾನಿಗೆ ಧಕ್ಕೆಯೊದಗಿದೆ ಎಂಬ ಒಂದು ಗಾಳಿ ಸುದ್ದಿ ಸಿಕ್ಕರೂ ಸಾಕು ಅವರು ಸುತ್ತಲೂ ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚಲು ತಯಾರು! ಯಾಕೋ ನಮಗರಿವಿಲ್ಲದಂತೆಯೇ ನಾವೂ ಆ ದಿಕ್ಕಿನತ್ತ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ವಿಶ್ವದ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ನುಗ್ಗಿದ, ಏರಿಹೋದ ಪ್ರಭೇದದ ಪ್ರಾಣಿಗಳೆಲ್ಲವೂ ಹೆಸರಿಲ್ಲದಂತೆ ನಾಶವಾಗಿವೆ. ಇತರರ ಕೊಂದು ಮೆರೆದ ನಾಗರೀಕತೆಗಳೂ ತಾವೇ ನಾಮಾವಶೇಷವಾಗಿವೆ. ಹಾಗಿರುವಾಗ ಕಾಲದ ಪ್ರವಾಹದಲ್ಲಿ ಶಾಶ್ವತವೆಂಬುದು ಯಾರೆಂಬುದರ ಕುರಿತಂತೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಹೊಂದಿರಲೇಬೇಕು. ಹಾಗಂತ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ನೀಡಬಾರದೆಂದಲ್ಲ ಅದು ಬುದ್ಧಿಯ ಪರಿಧಿಯನ್ನು ದಾಟಿಬಿಡಬಾರದಷ್ಟೇ. ಹಾಗಿಲ್ಲವಾದಲ್ಲಿ ಪದ್ಮಾವತಿಯ ವಿರೋಧ ಮಾಡುವ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಹೇಸಿಗೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡಂತಾಗುತ್ತದೆ!

1

ಹೌದು. ನಿಜಕ್ಕೂ ಇದು ಹೇಸಿಗೆಯೇ. ಸಂಜಯ್ ಲೀಲಾ ಭನ್ಸಾಲಿ ತನ್ನ ನಿದರ್ೇಶನದ ಶೈಲಿಯಿಂದಲೇ ಖ್ಯಾತಿ ಪಡೆದವರು. ಅವರ ಇತ್ತೀಚಿನ ಬಾಜೀರಾವ್ ಮಸ್ತಾನಿ ಅದೊಂದು ದೃಶ್ಯ ಕಾವ್ಯ. ಮರಾಠಾ ಮಹಾರಾಜ ಬಾಜೀರಾವ್ ಪೇಶ್ವೆಯ ಕಥೆಯನ್ನು ಹೆಕ್ಕಿ ತೆಗೆದು, ಅದನ್ನು ಚಿತ್ರಕ್ಕೆ ಹೆಣೆದು, ಅಂದಿನ ಕಾಲದ ದೃಶ್ಯಗಳಿಗೆ ಮರು ಜೀವ ತುಂಬಿ ಕಣ್ಣೆದುರಿಗೆ ಮರಾಠಾ ವೈಭವವನ್ನು ತುಂಬಿಸಿಕೊಟ್ಟ ಸಂಜಯ್ಗೆ ಶತ ಶತ ನಮನ. ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಬಾಜೀರಾವ್ನ ಹೆಸರೇ ಕೇಳದಿದ್ದ ಪುಣ್ಯಾತ್ಮರೆಲ್ಲ ಮಸ್ತಾನಿಯ ಕಥೆಯ ಎಳೆಯೊಂದು ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಬಂತೆಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಕೆಂಡ ಕೆಂಡವಾದರು. ಒಬ್ಬ ಮುಸ್ಲೀಂ ಹೆಣ್ಣು ಮಗಳಿಗಾಗಿ ಬಾಜೀರಾವ್ ಇಷ್ಟು ಬಲಹೀನನಾಗಿಬಿಟ್ಟನೆಂಬುದೇ ಅವರಿಗೆ ಸಹಿಸಲಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಮಸ್ತಾನಿಯ ಕಥೆ ಬಾಜೀರಾವ್ನ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಇಣುಕಿರುವುದು ನಿಜ. ಅದನ್ನು ಆನಂತರದ ಇತಿಹಾಸಕಾರರು ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಮರೆ ಮಾಚಿರುವುದೂ ಸತ್ಯ. ಹಾಗಂತ ಅದು ಸಂಜಯ್ ತೋರಿಸಿದಷ್ಟು ಆಳವಾಗಿತ್ತಾ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಸೂಕ್ತ ಪುರಾವೆಗಳಿಲ್ಲ, ಇಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದಕ್ಕೂ ಸಾಕ್ಷ್ಯಾಧಾರಗಳಿಲ್ಲ. ಒಬ್ಬ ಕಥೆಗಾರನಿಗೆ ಮೂಲ ಹಂದರಕ್ಕೆ ಧಕ್ಕೆಯೊದಗದಂತೆ ಕಥೆ ಹೇಳಬಲ್ಲ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಕೊಡದಿದ್ದರೆ ರಾಮಾಯಣ ಇಷ್ಟೊಂದು ಆಕಾರ, ಅಲಂಕಾರಗಳನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕಾವ್ಯಕ್ಕೂ ಕಥೆಗಾರ ರಸ ತುಂಬುತ್ತಾನೆ. ಹೊಸ ಪಾತ್ರಗಳು ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗುತ್ತವೆ; ಹೊಸ ಕಲ್ಪನೆಗಳು ಗರಿಗೆದರುತ್ತವೆ. ಹಾಗೆ ಮಾಡದಿದ್ದರೆ ದೂರದರ್ಶನದ ಧಾರಾವಾಹಿಗೂ ಈ ಸಿನಿಮಾಗಳಿಗೂ ಭಾಳ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಉಳಿಯಲಾರದು!

ಇಷ್ಟಕ್ಕೂ ಬಾಜೀರಾವ್ ಮಸ್ತಾನಿಯನ್ನು ಮಸಲ್ಮಾನ ಹುಡುಗಿಯೊಬ್ಬಳು ನೋಡಿದರೆ ಅವಳಿಗೆ ಜೀವಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಸುವ ಹಿಂದೂ ಹುಡುಗರ ಬಗ್ಗೆ ಆಂತರ್ಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರೇಮ ಹುಟ್ಟಬೇಕಲ್ಲವೇ? ಲವ್ ಜೀಹಾದ್ಗೆ ನಿಜಕ್ಕೂ ಉತ್ತರವಾಗಬೇಕಿತ್ತು ಅದು. ಸಲ್ಮಾನ್ ಖಾನನ ದೇಹ ಸೌಷ್ಟವವನ್ನು ತೋರಿಸಿ ಅದರಂತಿರುವ ಮುಸಲ್ಮಾನ ಹುಡುಗರತ್ತ ಹಿಂದೂ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳು ಸೆಳೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆಂಬುದು ಆರೋಪವಾದರೆ ಸಂಜಯ್ ಲೀಲಾ ಭನ್ಸಾಲಿಯ ಚಿತ್ರಗಳು ಇದಕ್ಕೆ ಉತ್ತರವಾಗಬೇಕಲ್ಲ. ಹೀಗೆಲ್ಲ ಯೋಚಿಸುವುದನ್ನು ಕಂಡಾಗ ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ನಗುವುಕ್ಕುತ್ತದೆ. ಮೀಸೆ ಬೋಳಿಸಿಕೊಂಡು ಗಡ್ಡಬಿಟ್ಟು, ತಲೆಗೊಂದು ಟೋಪಿ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಮಾತುಮಾತಿಗೆ ದೇವರನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತ ತಮ್ಮ ಕಟ್ಟರತೆಯನ್ನು ತೋರ್ಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವವರೊಂದುಕಡೆಯಾದರೆ, ಉದ್ದ ನಾಮ ಹಾಕಿಕೊಂಡು, ಕೇಸರೀ ಶಾಲನ್ನು ಇಳಿಬಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿರುವ ಜನ ಮತ್ತೊಂದು ಕಡೆ. ಇವರಿಬ್ಬರಿಂದಲೂ ದೂರವಿದ್ದು ಆಧ್ಯಾತ್ಮದ ತುಡಿತವನ್ನು ಎದೆಯಲ್ಲಿ ಹೊತ್ತ ಜನರೊಂದಷ್ಟಿದ್ದರೆ, ಯಾರ ಸಹವಾಸವೂ ಬೇಡವೆಂದು ತಮ್ಮ ಪಾಡಿಗೆ ತಾವಿರುವ ಅನೇಕರೂ ಇದ್ದಾರೆ. ಹೀಗೆ ತಮ್ಮ ಪಾಡಿಗೆ ತಾವಿರುವ ಜನರ ಮನಸೊಳಗೆ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆಯನ್ನು, ಧರ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಬಿತ್ತುವುದೇ ನಿಜವಾದ ಸಾಹಸ. ಅಮೀರ್ ಖಾನ್ ಈ ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿರುವ ಜನರನ್ನು ತನ್ನ ಸಿನಿಮಾಗಳಿಂದ ಹಿಂದೂ ವಿರೋಧಿಯಾಗಿ ರೂಪಿಸುತ್ತಿದ್ದ, ಅಕ್ಷಯ್ ಕುಮಾರ್ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆಯೆಡೆಗೆ ಎಳೆದು ತರುತ್ತಿದ್ದ ಮತ್ತು ಸಂಜಯ್ ಲೀಲಾ ಭನ್ಸಾಲಿ ಕಲೆಯ ಆಸ್ವಾದನೆಯ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ವೈಭವವನ್ನು ಮತ್ತೆ ನೆನಪಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಅಷ್ಟೇ.

2

ಪದ್ಮಾವತ್ ವಿರುದ್ಧದ ಹೋರಾಟವನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠೆಯನ್ನು ಪಣಕ್ಕಿಟ್ಟ ಹೋರಾಟವಾಗಿ ರೂಪಿಸಿದರು ಕೆಲವರು. ವಾಸ್ತವದಲಿ ಅದಕ್ಕೆ ವಿರೋಧ ಬರಬೇಕಿದ್ದುದೇ ಮುಸಲ್ಮಾನರಿಂದ. ಒಮ್ಮೆ ನೋಡಿ ಬನ್ನಿ. ವಾಯುವ್ಯ ಭಾಗದಿಂದ ಆಕ್ರಮಣಕಾರಿಗಳಾಗಿ ಬಂದ ಮುಸಲ್ಮಾನರು ಅದೆಷ್ಟು ಅನಾಗರಿಕರಾಗಿದ್ದರೆಂದು ಸಂಜಯ್ ಚಿತ್ರಿಸಿರುವ ರೀತಿ ರೋಚಕ. ಸಿನಿಮಾ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುವ ವೇಳೆಗೆ ಬೆನ್ನಹುರಿಯ ಆಳದಲ್ಲೊಂದು ಆಕ್ರಮಣಗೈದ ಮುಸಲ್ಮಾನರ ವಿರುದ್ಧ ಸಣ್ಣದೊಂದು ಅಲುಗಾಟ ಕಂಡರೆ ಅಚ್ಚರಿ ಪಡಬೇಕಿಲ್ಲ. ಹಾಗೆ ತೋರಿಸಲಾಗಿದೆ. ರಣಬೀರ್ ಸಿಂಗ್ ಸಿನಿಮಾ ಶುರುವಾಗುವ ಮುನ್ನವಷ್ಟೇ ರಣಬೀರ್; ಆಮೇಲೆ ಆತ ಅಕ್ಷರಶಃ ರಕ್ಕಸ ಅಲಾವುದ್ದೀನನೇ. ಓಹ್. ಅವನು ಊಟ ಮಾಡುವ ಶೈಲಿ, ಮೈಗೆ ಸೆಂಟ್ ಹಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಶೈಲಿ, ಹೆಂಡತಿಯೊಂದಿಗೆ ರತಿಕ್ರೀಡೆಯಾಡುವ ರೀತಿ, ಕೊನೆಗೆ ಮಲ್ಲಿಕಾಫರನೊಂದಿಗೆ ರಸಮಯ ಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಕಳೆಯುವ ಬಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಅದು ಹೇಗೆ ನಿದರ್ೇಶಕ ಕಟ್ಟಿಹಾಕಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾನೆಂದರೆ ಪ್ರತಿ ಕ್ಷಣವೂ ಅಸಹ್ಯದ ಕೊಳದಲ್ಲಿ ಮಿಂದೆದ್ದು ಬರಬೇಕು. ಹಾಗಂತ ಅವನನ್ನು ಇಷ್ಟಕ್ಕೇ ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸಿ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಬಾರದವನಂತೆ ಚಿತ್ರಿಸಿಲ್ಲ. ಕುಸ್ತಿಯ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಿ ಅವನ ರೋಷಾವೇಶದ ಚಿತ್ರಣವನ್ನೂ ನಮ್ಮೆದುರಿಗಿಡುತ್ತಾರೆ ಸಂಜಯ್.

ಅದಕ್ಕೆದುರಾಗಿ ರಜಪೂತರ ದೊರೆ ರತನ್ ಸಿಂಗ್ರನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಧೈರ್ಯವಂತ ಆದರೆ ಸಜ್ಜನನಾಗಿ ತೋರಿಸಿರುವ ಪರಿಯೂ ಅನನ್ಯ. ಆತ ಕದನ ಕಲಿ, ಕೊನೆಯ ಯುದ್ಧವೊಂದರಲ್ಲಿ ಖಿಲ್ಜಿಯನ್ನೇ ಸೋಲಿಸಿಯೂ ಮೋಸಕ್ಕೊಳಗಾಗಿ ಸಾಯುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ಅದಕ್ಕೂ ಮುನ್ನ ‘ಇತಿಹಾಸದ ಪುಟಗಳು ನಿನ್ನಂಥವನ್ನು ಕಿತ್ತೆಸೆಯುತ್ತವೆ’ ಎಂದು ಹೇಳಿಯೇ ಸಾಯುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಹಾಗೆ ಹೇಳಿದ್ದು ನಿಜವೇ ಆದರೆ ಹಾಗೆ ಖಿಲ್ಜಿಯನ್ನು ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ನಗಣ್ಯನೆಂದು ಮರು ನಿರೂಪಿಸುವ ಬಲುದೊಡ್ಡ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆ ಸಂಜಯ್ ಮೇಲೆಯೇ ಇತ್ತೆನಿಸುತ್ತದೆ.

3

ಬರೆದಿರುವುದನ್ನು ಅದೆಷ್ಟೇ ಓದಿದರೂ ಈ ಕಾವ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿಯೇ ಆನಂದಿಸಬೇಕು. ಹಿಂದೂ-ಮುಸ್ಲೀಂ ವೈರುಧ್ಯವನ್ನು ನಿದರ್ೇಶಕ ತೆರೆದಿಟ್ಟಿರುವ ರೀತಿ ಪರಮಾದ್ಭುತ. ಹೋಳಿಯ ರಂಗನ್ನು ಖಿಲ್ಜಿ ಮುಖಕ್ಕೆ ಬಳಿದುಕೊಳ್ಳುವ ಪರಿ ಮತ್ತು ಪದ್ಮಾವತಿ ಅದನ್ನು ರತನ್ ಸಿಂಗ್ನಿಗೆ ಹಚ್ಚುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿನ ಭಿನ್ನತೆಯನ್ನು ನಿದರ್ೇಶಕ ಯೋಚಿಸಿರುವುದಿದೆಯಲ್ಲ; ಅದು ಅತ್ಯದ್ಭುತ. ಪದ್ಮಾವತಿಯನ್ನು ಸಿಂಗರಿಸಿ ರಾಜನ ಸ್ವಾಗತಕ್ಕೆ ನಿಲ್ಲಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಅವರೀರ್ವರ ಸರಸ ಸಲ್ಲಾಪಗಳಲ್ಲೂ ಒಂದು ಚೌಕಟ್ಟು, ಸಾತ್ವಿಕತೆಯನ್ನು ನಿರೂಪಿಸಿರುವುದು ಹಿಂದೂ ದಾಂಪತ್ಯದ ಪರಮಾದ್ಭುತ ವೈಭವ. ರಾಜ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ಮುನ್ನ ರಾಣಿಯೊಂದಿಗಿನ ಆತನ ಪ್ರೇಮದ ಭಾವವಂತೂ ಅಸದೃಶವಾದುದು. ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಖಿಲ್ಜಿ ತನ್ನ ಪತ್ನಿಯೊಂದಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಕೆಡುಕಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ವ್ಯವಹರಿಸುವುದಲ್ಲದೇ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಮುನ್ನವೂ ಕಾಮ ತೃಷೆಯನ್ನು ತೀರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ಮಾಮರ್ಿಕವಾಗಿ ನಿರೂಪಿಸಲಾಗಿದೆ. ಇವೆಲ್ಲ ಎರಡು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ವೈರುಧ್ಯಗಳನ್ನು ನಮ್ಮೆದುರು ಅನಾವರಣಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.

ಕಾಮ ತೃಷೆಗಾಗಿಯೇ ತನ್ನಿಡೀ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ತಳ್ಳುವ ಖಿಲ್ಜಿ ಒಂದೆಡೆಯಾದರೆ, ಯುದ್ಧ ತಮ್ಮಿಬ್ಬರ ನಡುವೆಯೇ ನಡೆಯಲೆಂದು ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿ ಮುನ್ನುಗ್ಗುವ ರತನ್ ಸಿಂಗ್ ರಾವಲ್ನ ರಜಪೂತ ಶೌರ್ಯ ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ. ಕರಣಿಸೇನಾದ ಪ್ರತಿಭಟನೆಗೆ ಮಣಿದು ಒಂದಷ್ಟು ದೃಶ್ಯಗಳನ್ನು ತುಂಡರಿಸಲಾಗಿದೆಯೆನ್ನುತ್ತಾರೆ ಕೆಲವರು. ಇಡಿಯ ಸಿನಿಮಾ ನೋಡಿದ ಮೇಲೆ ಅವುಗಳನ್ನು ನೋಡಿಬಿಡಬೇಕಿತ್ತು ಎನಿಸುತ್ತಿದೆ. ಇಬ್ಬರ ನಡುವಿನ ಕೊನೆಯ ಯುದ್ಧಕ್ಕೂ ಮುನ್ನ ತನ್ನ ಡೇರೆಯಿಂದ ಹೊರಗೆ ಪದ್ಮಾವತಿಗಾಗಿ ಖಿಲ್ಜಿ ಕಾಯುತ್ತ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವ ಹೊತ್ತಿನ ಹಾಡಿನಲ್ಲಿ ಬಹುಶಃ ಒಂದಷ್ಟು ದೃಶ್ಯಗಳು ಕತ್ತರಿಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟಿರಬಹುದು. ಖಿಲ್ಜಿಯನ್ನು ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ನೈಜವಾಗಿ ತೋರಿಸಿರುವ ನಿದರ್ೇಶಕ ಅಲ್ಲಿಯೂ ಪದ್ಮಾವತಿಯೊಂದಿಗೆ ಆತ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುವ ರೀತಿಯನ್ನು ಮಾಮೂಲಿ ಹಿಂದಿ ಸಿನಿಮಾದಂತಲ್ಲದೇ ಸಹಜವಾಗಿ ತೋರಿಸಿದ್ದಿರಬಹುದೇನೋ? ಬಹುಶಃ ಒಂದು ಹೆಣ್ಣುಮಗಳು ಎರಡು ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ನಡುವೆ ಸಿಕ್ಕುಬಿದ್ದಾಗ ಯಾವುದನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂಬುದಕ್ಕೆ ಅದು ಸಮರ್ಥ ಉದಾಹರಣೆಯಾಗಿರಬಹುದಿತ್ತು. ನಾವು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಪರದೆ ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಕುಳಿತುಬಿಟ್ಟಿದ್ದೆವು. ಸಿನಿಮಾ ಬಿಡುಗಡೆಯಾದೊಡನೆ ನಾವೇ ಧಾವಿಸಿ ಅದನ್ನು ಆಸ್ವಾದಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದೆವು!

ಸಂಜಯ್ ಲೀಲಾ ಭನ್ಸಾಲಿ ಬರಿಯ ನಿದರ್ೇಶಕನಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಮಹಾ ಕನಸುಗಾರ. ಆತನೇ ತನ್ನ ಸೆಟ್ಗಳ ನಿಮರ್ಾಣದಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿ ವಹಿಸುತ್ತಾನೆ. ನಟ, ನಟಿಯರು ಹಾಕಬೇಕಾದ ವಸ್ತ್ರ ವಿನ್ಯಾಸಕ್ಕೂ ಆತನೇ ಕನಸುಗಳನ್ನು ಹೆಣೆಯುತ್ತಾನೆ. ಈ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಂತೂ ಪದ್ಮಾವತಿ ಧರಿಸಿದ ಒಡವೆಗಳ ವಿನ್ಯಾಸವನ್ನೂ ಬಲು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಮಾಡಿಸಿದ್ದು ಆತನೇ. ಇಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ. ಸಂಜಯ್ ಅದ್ಭುತ ಲೇಖಕ. ಹಾಡುಗಳನ್ನು ಬರೆದು, ತಾನೇ ಸಂಗೀತ ಸಂಯೋಜಿಸಿ ಅದಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ನೃತ್ಯದ ಹಾವಭಾವಗಳೂ ಹೀಗೆಯೇ ಇರಬೇಕೆಂದು ತಾಕೀತು ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಇದೇ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಖಿಲ್ಜಿ ಮಾಡುವ ನೃತ್ಯವೊಂದಿದೆ. ಅದನ್ನು ನೋಡಿ. ಚಿತ್ರ ಮುಗಿದ ಮೇಲೂ ಆ ನೃತ್ಯ ನಿಮ್ಮನ್ನು ದೀರ್ಘಕಾಲ ಕಾಡದಿದ್ದರೆ ಕೇಳಿ! ಅಬ್ಬಾ. ಅರಬ್ಸ್ಥಾನದ ಶೈಲಿಯ ಭಯಾನಕ ನೃತ್ಯ ಅದು. ಅದರಲ್ಲಿ ಲಾಲಿತ್ಯವಿಲ್ಲ, ಮನೋಲ್ಲಾಸವಿಲ್ಲ; ಸಾತ್ವಿಕೆಯಂತೂ ಬಲುದೂರದ ಮಾತು. ಬದಲಿಗೆ ಅದೊಂದು ರಾಕ್ಷಸೀ ನೃತ್ಯವಾಗಿ ಬಿಂಬಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಖಿಲ್ಜಿಯ ಕಂಗಳಲ್ಲಿ ಆವೇಶ, ಧಾವಂತಗಳೆಲ್ಲ ಹೆದರಿಕೆ ಹುಟ್ಟಿಸುವಂತಿವೆ. ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಭೂತ ನರ್ತನವೇ. ಸಂಜಯ್ ಭನ್ಸಾಲಿ ಮಾತ್ರ ಯೊಚಿಸಬಹುದೇನೋ ಇದನ್ನು!

4

ಈ ಚಿತ್ರವನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಿದ ರಜಪೂತರನ್ನುಳಿದು ಅನೇಕರಿಗೆ ರಾಣಿ ಪದ್ಮಾವತಿಯ ಕುರಿತಂತೆ ನಾಲ್ಕು ಸಾಲಿನ ಮಾಹಿತಿ ಗೊತ್ತಿದ್ದುದೂ ಅನುಮಾನ. ಒಬ್ಬ ವೀರ ಮಹಿಳೆಗೆ ಮರು ಜೀವ ಕೊಟ್ಟ ಗೌರವಕ್ಕೆ ಪಾತ್ರವಾಗಬೇಕಿದ್ದ ನಿದರ್ೇಶಕ ಎಷ್ಟು ಅವಮಾನಕ್ಕೊಳಗಾಬೇಕಾಯ್ತು ಗೊತ್ತೇನು? ಆತನ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಬದುಕನ್ನು ಕೆದಕಿ ಅವರಮ್ಮನ ಮೇಲೆ ಸಿನಿಮಾ ಮಾಡುತ್ತೇನೆಂದರು. ರಸ್ತೆಗೆ ಕಾಲಿಟ್ಟರೆ ಸುಡುತ್ತೇವೆಂದರು. ದೀಪಿಕಾಳ ಮೂಗು ಕತ್ತರಿಸುವೆನೆಂದರು. ಬೇಸತ್ತ ರಣವೀರ್ ಸಿಂಗ್ ಸಿನಿಮಾ ಪ್ರದರ್ಶನಗೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲವೆಂದರೆ ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮ ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುವೆನೆಂದು ಆವೇಶದಲ್ಲಿ ನುಡಿದದ್ದೂ ಆಯಿತು. ಆಗೆಲ್ಲ ನಮಗೂ ಆತನದ್ದು ಬಲು ಧಿಮಾಕೆನಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮವನ್ನು ಎತ್ತಿ ಹಿಡಿಯುವಲ್ಲಿ ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ಶ್ರಮಪಟ್ಟ ನಂತರವೂ ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಕೇಳಬೇಕಾದರೆ ಮನಸಿಗೆ ನೋವಾಗುವುದು ಸಹಜವೇ. ಆದರೆ ಅವರಿಗೂ ಗೊತ್ತಿದೆ. ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಅರಚಾಡುವ ಈ ಜನ ಸ್ವತಃ ರಣಬೀರ್ ಎದುರಿಗೆ ಸಿಕ್ಕರೆ ದುಂಬಾಲು ಬಿದ್ದು ಸೆಲ್ಫೀ ತೆಗೆಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಧಾವಿಸುತ್ತಾರೆ ಅಂತ! ಅದಕ್ಕೇ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ್ದು; ಬುದ್ಧಿ ಕೈಕೊಟ್ಟಾಗ ಆಗುವ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಇವೆಲ್ಲ ಅಂತ.
ಈ ಚಿತ್ರ ಅನೇಕ ಪಾಠಗಳನ್ನು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಹೇಳಿಕೊಡುತ್ತದೆ. ತನ್ನ ಕಾಮತೃಷೆಗಾಗಿಯೇ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಬಂದ ಖಿಲ್ಜಿ ಚಿತ್ತೋಢದ ಮೇಲೆ ಏರಿಹೋಗಲಾಗದೇ ಕೋಟೆಯ ಸುತ್ತ ಕಾವಲು ಕಾಯುತ್ತ ಕುಳಿತಿರುವಾಗ ಅವನ ಸೈನಿಕರು ಅಸಹನೆಯಿಂದ ಕುದಿಯುತ್ತಾರೆ. ಖಿಲ್ಜಿಯ ವಿರುದ್ಧ ಬಂಡೆದ್ದು ಮರಳಿ ಹೋಗಲು ಸಿದ್ಧವಾಗಿಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ಆಗ ಅವರೆದುರಿಗೆ ಭಾವನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವ ಖಿಲ್ಜಿ ಇಸ್ಲಾಮಿನ ಧ್ವಜ ಉರುಳುತ್ತಿದೆ; ಉರುಳಲಿ ಎನ್ನುತ್ತ ಅದನ್ನು ತಳ್ಳಿಬಿಡುತ್ತಾನೆ. ಅಗೊಳ್ಳಿ ಇಡಿಯ ಸೈನಿಕರು ಅದನ್ನುಳಿಸಲು ಧಾವಿಸಿ ಬರುತ್ತಾರೆ. ಮತಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರಾಣ ಕೊಡಲೂ ಸಿದ್ಧ ಎಂದು ಶಪಥ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ವಿಕೃತವಾಗಿ ನಗುವವನು ಮಾತ್ರ ಅಲ್ಲಾವುದ್ಧಿನ್ ಖಿಲ್ಜಿಯೇ. ಈ ಒಂದು ದೃಶ್ಯ ಅಫೀಮು ಸೇವಿಸಿದವರೆಲ್ಲರ ಪ್ರತಿಬಿಂಬ. ಮೂಲ ಪುರುಷ ಮತ್ತು ಮತ ಗ್ರಂಥಗಳಿಗಾಗಿ ಬಡಿದಾಡುವ ಇಸ್ಲಾಂ ಹಾಗೆಯೇ ಕರಣಿ ಸೇನಾ ಹೇಳಿತೆಂದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಬೀದಿಗೆ ಬಂದು ಸಕರ್ಾರಿ ಸ್ವತ್ತುಗಳನ್ನು ರಜಪೂತರ ತಂಡ ಇವೆರಡೂ ಒಂದೇ ಬಳ್ಳಿಯ ಹೂಗಳೆಂಬುದನ್ನು ಚಿತ್ರ ನೋಡಿದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನೂ ಅಥರ್ೈಸಿಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲ.

ಇವೆಲ್ಲದರ ನಡುವೆ ಇಡಿಯ ಸಿನಿಮಾದಲ್ಲಿ ಅಮೀರ್ ಖುಸ್ರೋಗೆ ಅನ್ಯಾಯವಾಗಿದೆಯೆಂದು ನನ್ನಂತಹ ಅನೇಕರಿಗೆ ಅನ್ನಿಸಿದೆ. ಮಲ್ಲಿಕಾಫರನ ಹೊಸ ರೂಪ ಅನಾವರಣಗೊಂಡಿದೆ. ಖಿಲ್ಜೀ ವಿಕೃತ ಸಲಿಂಗ ಕಾಮಿಯಾಗಿದ್ದ ಎನ್ನುವುದು ಸಮರ್ಥವಾಗಿ ಅನಾವರಣಗೊಂಡಿದೆ. ಆದರೆ ಪದ್ಮಾವತಿಯ ಸೌಂದರ್ಯಕ್ಕೆ ದೀಪಿಕಾ ಖಂಡಿತ ಸಾಟಿಯಾಗಲಾರಳೆನಿಸಿದ್ದಂತೂ ನಿಜ. ಮೊದಲಾರ್ಧ ಸ್ವಲ್ಪ ಎಳೆದಿದೆ ಎನಿಸುವ ವೇಳೆಗೆ ದ್ವಿತೀಯಾರ್ಧ ಮುಗಿದದ್ದೇ ಅರಿವಾಗದಷ್ಟು ವೇಗವಾಗಿ ಓಡುತ್ತದೆ. ಜೌಹರ್ನ ವೈಭವವನ್ನು ಸೆರೆ ಹಿಡಿದ ನಿದರ್ೇಶಕನ ಜಾಣ್ಮೆಗೆ ಸರಿಸಾಟಿ ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ. ಚಿತ್ತೋಢ್ನ ಕೋಟೆಯನ್ನು ನಮ್ಮೆದುರು ಬಿಚ್ಚಿಟ್ಟಿರುವ ರೀತಿಯಂತೂ ಮನಸೂರೆಗೊಳ್ಳುವಂಥದ್ದು.

ನಿಜಕ್ಕೂ ನನಗೆ ಹೇಳಲು ಸಾಕಷ್ಟಿದೆ. ಆದರೆ ನಾನೆಷ್ಟೇ ಹೇಳಿದರೂ ಸಿನಿಮಾ ನೋಡಿದ ಅನುಭವವನ್ನು ಖಂಡಿತ ಕಟ್ಟಿಕೊಡಲಾಗದು. ಒಮ್ಮೆ ನೋಡಿಬನ್ನಿ, ಅಷ್ಟೇ.

ತಿರುಗುಬಾಣವಾಯ್ತು ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯನ ದಾಳಗಳು!

ತಿರುಗುಬಾಣವಾಯ್ತು ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯನ ದಾಳಗಳು!

ಎಲ್ಲವೂ ಅಂದುಕೊಂಡಂತೆ ನಡೆಯುತ್ತಿಲ್ಲ ಅಷ್ಟೇ. ಭಾಜಪಾ ಬಲು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ನಡೆ ಇಡುತ್ತಿದೆ. ಮುಗ್ಧ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರ ವಿಚಾರ ಬಂದಾಗ ಪಕ್ಷ ಮಾತನಾಡಲಿಲ್ಲ ಆದರೆ ಜನರೇ ಮಾತನಾಡಿಕೊಳ್ಳುವಂತಹ ವಾತಾವರಣ ಸೃಷ್ಟಿ ಮಾಡಿತು ಅದು. ಎಲ್ಲಿ ಹಿಂದೂಗಳ ಸಾವು ನಡೆದಾಗಲೂ ತಾನು ನೇರವಾಗಿ ಮಾತನಾಡದೇ ಜನರ ನಡುವೆ ಈ ಚಚರ್ೆ ಬಲವಾಗುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಿದೆ. ಈ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿಯೇ ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯನವರ ವಿರುದ್ಧದ ಅಂತಪ್ರ್ರವಾಹವೊಂದು ಅರಿವಿಲ್ಲದೇ ಹರಿಯುತ್ತಿದೆ.

ರಾಜ್ಯದ ಜನರ ಜಾತಿಗೆ ಹೊಸದೊಂದು ಸೇರ್ಪಡೆಯಾಗಿದೆ! ಮುಗ್ಧ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರದ್ದು. ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯನವರು ಕನರ್ಾಟಕವನ್ನು ಹಿಂದೂ-ಮುಸ್ಲೀಂ ಕದನ ಭೂಮಿಯನ್ನಾಗಿಸಿ ಮುಸಲ್ಮಾನರ ವೋಟುಗಳನ್ನು ಬಾಚಿ ಅಧಿಕಾರ ಗಟ್ಟಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಹರಸಾಹಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಭಾಜಪಾವನ್ನು ಉಗ್ರ ಹಿಂದುತ್ವವಾದಿ ಪಕ್ಷವೆಂದು ಬಿಂಬಿಸಿ ಮುಸಲ್ಮಾನರ ಹೃದಯದೊಳಗೆ ಆತಂಕ ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸುವ ಅವರ ಪ್ರಯತ್ನ ಎಡೆಬಿಡದೇ ನಡೆದೇ ಇದೆ. ತಾನು ಮುಸಲ್ಮಾನರ ಪರವೆಂದೂ ಭಾಜಪಾ ಬಂದರೆ ಅವರಿಗಿರುವ ಈ ಅವಕಾಶಗಳು ಕೈ ತಪ್ಪಿಹೋಗುವವೆಂದೂ ನಂಬಿಸುವ ಸುದೀರ್ಘ ಪ್ರಯತ್ನ ಅದು.

1

ರಾಜ್ಯದ ರಾಜಕೀಯ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರಗಳೂ ಹಾಗೆಯೇ ಇವೆ. ಲಿಂಗಾಯತ, ಕುರುಬ, ದಲಿತ ಅಥವಾ ಗೌಡ ಇವ್ಯಾವುದಾದರೂ ಒಂದು ಸಮಾಜದೊಂದಿಗೆ ಮುಸಲ್ಮಾನರು ಪೂರ್ಣ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ನಿಂತರೆಂದರೆ ಆ ಪಕ್ಷ ಅಧಿಕಾರದ ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ಬರುವುದು ಖಾತ್ರಿ. ತಿಪ್ಪರಲಾಗ ಹೊಡೆದರೂ ಗೌಡ ಸಮಾಜ ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯನವರನ್ನು ನಂಬಲಾರದು. ಅವರದ್ದೇನಿದ್ದರೂ ದೇವೇಗೌಡರಿಗೆ ಆತುಕೊಳ್ಳುವ ಸ್ವಭಾವ. ಅವರೊಂದಿಗೆ ಮುಸಲ್ಮಾನರನ್ನು ಹೋಗದಂತೆ ತಡೆದರಾಯ್ತು. ಹೀಗಾಗಿ ಕುಮಾರಸ್ವಾಮಿ ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯನವರಿಗೊಂದು ಸವಾಲೇ ಅಲ್ಲ. ಅವರಿಗೆ ಪ್ರಬಲವಾದ ಪೈಪೋಟಿ ಯಡ್ಯೂರಪ್ಪನವರೇ!

ಅದಾಗಲೇ ಲಿಂಗಾಯತ ಸಮಾಜವನ್ನು ವಿಭಜಿಸಿ ಯಡ್ಯೂರಪ್ಪನವರನ್ನು ಅಧಿಕಾರದ ಕುಚರ್ಿಯಿಂದ ದೂರವಾಗಿಸುವ ಷಡ್ಯಂತ್ರದಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿದ್ದೇನೆಂದು ಬೀಗುತ್ತಿದ್ದ ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯನವರಿಗೆ ಈಗೊಂದು ಬಲವಾದ ಆತಂಕ ಕಾಡುತ್ತಿದೆ. ತನ್ನ ದಾಳವನ್ನು ಅರಿತ ಲಿಂಗಾಯತ ಸಮಾಜ ಈಗ ತಿರುಗಿಬಿದ್ದಿದೆ; ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಧರ್ಮವೂ ಇಲ್ಲ, ಲಿಂಗಾಯತ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯೂ ಇಲ್ಲ ಎಂಬ ದುರಂತ ನಾಟಕದ ಪಾತ್ರವಾಗಿರುವುದನ್ನು ಅಥರ್ೈಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಈ ಸಮಾಜದ ಮುಖಂಡರು ಈಗ ಮೊದಲಿಗಿಂತ ಬಲವಾಗಿ ಯಡ್ಯೂರಪ್ಪನವರ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಬರಲಾರಂಭಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯನವರು ಲಿಂಗಾಯತ ಧರ್ಮದ ಕುರಿತಂಥ ದಾಳವನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಬೇಗ ಎಸೆದದ್ದೇ ಅವರಿಗೆ ಮುಳುವಾಗಿರುವುದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸಂಶಯವೂ ಇಲ್ಲ. ಅನೇಕ ಮಠಾಧೀಶರು ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳ ಮಾತನ್ನು ನಂಬಿ ನಾಲ್ಕು ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಧರ್ಮ ನಿಮರ್ಾಣವಾಗಿಬಿಡುವುದೆಂಬ ಭರವಸೆಯಿಂದ ತಮ್ಮ ಆಪ್ತ ಭಕ್ತರ ಸಲಹೆಯನ್ನೂ ಕಡೆಗಣಿಸಿ ಅಖಾಡಾಕ್ಕೆ ಇಳಿದಿದ್ದರು. ಈಗವರಿಗೆ ತಮ್ಮ ತಪ್ಪಿನ ಅರಿವಾಗಿದೆ. ಆತುರಪಟ್ಟು ಎಡವಟ್ಟಾಗಿರುವುದನ್ನು ಅವರು ತಿಳಿದಾದಮೇಲೆ ಒಳಗೊಳಗೇ ಬೇಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಆಕ್ರೋಶದ ಧಗೆಯನ್ನು ನಿಸ್ಸಂಶಯವಾಗಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ಅನುಭವಿಸಲಿದೆ. ಇದನ್ನು ಸರಿದೂಗಿಸಲೆಂದೇ ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯ ಚಾಣಾಕ್ಷ ನಡೆಯೊಂದನ್ನು ಇಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಹೇಗಾದರೂ ಮಾಡಿ ಅನಂತಕುಮಾರ್ ಹೆಗಡೆಯವರನ್ನು ಪ್ರತಿಪಕ್ಷಗಳ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಅಭ್ಯಥರ್ಿ ಎಂದು ಬಿಂಬಿಸಿ ಲಿಂಗಾಯತರನ್ನು ದಾರಿ ತಪ್ಪಿಸಬೇಕೆಂದು ಹೆಣಗಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಕಳೆದ ಕೆಲವಾರು ದಿನಗಳಿಂದ ಈ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆದಿರುವ ಬೆಳವಣಿಗೆಯನ್ನು ಗಮನಿಸಿ. ಪ್ರಕಾಶ್ ರೈ ತನ್ನ ಹೇಳಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಮೋದಿ ಮತ್ತು ಆದಿತ್ಯನಾಥರ ಸಮಕ್ಕೆ ಅನಂತ ಹೆಗಡೆಯವರನ್ನು ತಳುಕು ಹಾಕಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾನೆ. ಅದರರ್ಥ ಜನ ಮಾನಸದಿಂದ ಯಡ್ಯೂರಪ್ಪನವರನ್ನು ದೂರ ತಳ್ಳಿ ಹೆಗಡೆಯವರನ್ನು ತರುವ ಯತ್ನ. ಸ್ವತಃ ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯ ಖಾಸಗಿ ಸುದ್ದಿವಾಹಿನಿಗಳಿಗೆ ಅನಂತ ಕುಮಾರ್ ಹೆಗಡೆ ಮತ್ತು ಪ್ರತಾಪ್ ಸಿಂಹರವರ ಆಕ್ರಮಣಕಾರಿ ಶೈಲಿಯ ಭಾಷಣವನ್ನು ಹೊಗಳಿದ್ದೇನೆಂದು ಹೇಳುವ ಸುಳ್ಳು ಸುದ್ದಿ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ಭಾಷಣಗಳಿಂದ ಭಾಜಪಾಕ್ಕೆ ಲಾಭವಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ತಾವು ಕಾರ್ಯಕರ್ತರೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿರುವುದಾಗಿ ಹೇಳಲೂ ಹಿಂಜರಿಯದು ಆ ಸುದ್ದಿ!

2

ಅಲ್ಲಿಗೆ ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯನವರು ಬರಲಿರುವ ಚುನಾವಣೆಗಾಗಿ ತಿಪ್ಪರಲಾಗ ಹಾಕುತ್ತಿರುವುದು ಬಲು ಸ್ಪಷ್ಟ. ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕೂ ಅನಂತ್ ಹೆಗಡೆ ಮುಖ್ಯ ರಂಗದಿಂದ ವಿಮುಖರಾಗದಿರಲೆಂದೇ ಅವರ ದಲಿತರ ವಿರುದ್ಧದ ಹೇಳಿಕೆಗಳಿಗೂ ಪ್ರತಿಭಟನೆಯಾಗದಂತೆ ನೋಡಿಕೊಂಡಿತು ರಾಜ್ಯ ಸಕರ್ಾರ. ಅಗತ್ಯಬಿದ್ದಾಗ ರಾಜ್ಯವನ್ನೇ ಬಂದ್ ಮಾಡಿಸುವ ಸಾಮಥ್ರ್ಯವುಳ್ಳ ಸಿದ್ದು, ಭಾಜಪಾವನ್ನೇ ಮಟ್ಟಹಾಕಬಲ್ಲ ಈ ಅವಕಾಶವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇಕೆಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಈಗಂತೂ ಯಕ್ಷಪ್ರಶ್ನೆಯಾಗಿ ಉಳಿದುಕೊಂಡಿಲ್ಲ. ಯಡ್ಯೂರಪ್ಪ ಏಕಮೇವ ನಾಯಕರಾಗಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿತರಾಗುವ ಯಾವ ಅವಕಾಶವನ್ನೂ ಅವರು ಬಿಟ್ಟುಕೊಡಲಾರರು.

ಬಿಜೇಪಿಗೆ ಈ ವಾಸನೆ ಬಲುಬೇಗ ಬಡಿದಿದ್ದರಿಂದಲೇ ಅವರು ಎಚ್ಚೆತ್ತುಕೊಂಡಿದ್ದು. ಯಾವುದೇ ನಾಯಕರ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಪಕ್ಷದಲ್ಲಾದರೂ ಎರೆಡೆರಡು ಬಣಗಳಿರುತ್ತವೆ, ಪರ ಮತ್ತು ವಿರೋಧದ್ದು. ಹೆಗಡೆಯವರಿಗೆ ಆ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ ಪರವಾಗಿ ಯಾರೂ ನಿಲ್ಲಲಿಲ್ಲ. ಪರಿಣಾಮ ನೀರಿಲ್ಲದ ಬಾವಿ ಎಂದಿದ್ದ ತಮ್ಮ ಖಾತೆಯೊಳಗೆ ಅವರು ಮುಳುಗಿಹೋಗುವ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಯಿತು. ಕಳೆದ ಎರಡು ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಇದೇ ನೀರಿಲ್ಲದ ಬಾವಿಯಲ್ಲಿ ಭರ್ಜರಿಯಾಗಿ ಹೂಳು ತೆಗೆಯುತ್ತಿರುವ ಅವರ ಕಾರ್ಯಶೈಲಿಗೆ ಖಂಡಿತ ಮೆಚ್ಚುಗೆ ಸೂಚಿಸಲೇಬೇಕು. ಕೌಶಲ್ಯಾಭಿವೃದ್ಧಿ ಎಂದರೆ ಸಾಮಾನ್ಯವಾದ ಖಾತೆಯಲ್ಲ; ತರುಣರೊಂದಿಗೆ ನೇರ ಸಂಪರ್ಕ ಕೊಡಿಸಬಲ್ಲ, ಇತರ ಎಲ್ಲ ಖಾತೆಗಳೊಂದಿಗೂ, ಮಂತ್ರಿಗಳೊಂದಿಗೂ ವ್ಯವಹರಿಸುವ ಅವಕಾಶ ಕೊಡಿಸಬಲ್ಲ ಖಾತೆ ಅದು. ರಸಗೊಬ್ಬರದ ಖಾತೆ ಪಡೆದು ಅವಮಾನಕ್ಕೊಳಗಾಗಿದ್ದ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಅನಂತ್ಕುಮಾರರು ಅಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಸಾಧನೆಯಿಂದಲೇ ಮೋದಿಯ ಆಪ್ತ ವಲಯಕ್ಕೇರಿರುವಾಗ ಯಾವ ಖಾತೆಯೂ ಕಡಿಮೆಯಲ್ಲ. ನೀರಿಲ್ಲದ ಬಾವಿಯಂತೂ ಅಲ್ಲವೇ ಅಲ್ಲ!

3

ಬಿಡಿ. ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯನವರಿಗಿರುವ ಕಿರಿಕಿರಿ ಅದೇ. ಇಲ್ಲಿ ಯಡ್ಯೂರಪ್ಪನವರು ಅಬಾಧಿತವಾಗಿ ಮುಂದುವರಿದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಅನಂತ್ ಹೆಗಡೆ ತಮ್ಮ ಖಾತೆಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ ಮೇಲಿನವರ ಆದೇಶದಂತೆ ಅಸಂಬದ್ಧ ಹೇಳಿಕೆಗಳನ್ನು ಕೊಡುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಮೈಯ್ಯೆಲ್ಲ ಪರಚಿಕೊಳ್ಳುವಂತಾಗಿಯೇ ಅವರು ಮುಗ್ಧ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರೆಂಬ ಹೊಸ ಜಾತಿ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ್ದು. ಈ ಸುತ್ತೋಲೆಯ ಹಿಂದಿನ ರಾಜಕೀಯ ಎಂಥವನಿಗೂ ಅರ್ಥವಾದೀತು. ಚುನಾವಣೆ ಘೋಷಣೆಯಾಗುವುದಕ್ಕಿಂತ ಒಂದೂವರೆ ತಿಂಗಳ ಮುನ್ನ ಇಂತಹ ಎಡವಿ ಬೀಳುವ ಕೆಲಸ ಯಾವ ಆಡಳಿತ ಪಕ್ಷವೂ ಮಾಡಲಾರದು. ಮುಸಲ್ಮಾನರನ್ನು ಮುಗ್ಧರೆಂದು ಕರೆದು ಹಿಂದೂಗಳನ್ನು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸುವ ಇಂತಹ ಪ್ರಮಾದಕಾರೀ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಈ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಯಾವ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯೂ ಕೈಹಾಕಲಾರ. ಆದರೆ ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯನವರ ನಡೆಯೇ ಬೇರೆ. ಅವರು ಮತ್ತೆ ಪ್ರತಾಪ ಸಿಂಹ, ಅನಂತ್ ಹೆಗಡೆಯವರನ್ನು ಮುಂಚೂಣಿಯ ಭಾಷಣಕಾರರಾಗಿ ನೋಡಲು ಬಯಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಕೆರಳಿಸಿ ಹಿಂದುತ್ವದ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಭಾಜಪ ಹೊರಳುವಂತೆ ಮಾಡಿದರೆ ಅವರು ಚುನಾವಣೆ ಗೆದ್ದಂತೆ ಎಂಬ ನಂಬಿಕೆ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳಿಗೆ. ಕುರುಬ ಜನಾಂಗದ ವೋಟುಗಳು ಭದ್ರವಾಗಿವೆ, ದಲಿತರು ಸಂವಿಧಾನದ ಕುರಿತ ಹೇಳಿಕೆಯಿಂದ ಆಕ್ರೋಶಗೊಂಡಿರುವುದರಿಂದ ಅದನ್ನು ಜಿಗ್ನೇಶ್ ಮತ್ತವನ ತಂಡ ಚುನಾವಣೆಯ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಸರಿದೂಗಿಸುತ್ತದೆ. ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮದ ಚಚರ್ೆ ಶುರುವಾದರೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಧರ್ಮದವರೂ ಅಷ್ಟೇ ಚಟುವಟಿಕೆಯುಳ್ಳವರಾಗಿಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಆತಂಕಕ್ಕೊಳಗಾಗುವ ಮುಸಲ್ಮಾನರು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿನ ಜೊತೆಗೆ ಬಲವಾಗಿ ನಿಂತುಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ಅಲ್ಲಿಗೆ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ ಮುಗಿಯಿತಲ್ಲ, ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯ ಮುಂದಿನ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಎಂಬುದು ಖಾತ್ರಿ!

ಆದರೆ ಎಲ್ಲವೂ ಅಂದುಕೊಂಡಂತೆ ನಡೆಯುತ್ತಿಲ್ಲ ಅಷ್ಟೇ. ಭಾಜಪಾ ಬಲು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ನಡೆ ಇಡುತ್ತಿದೆ. ಮುಗ್ಧ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರ ವಿಚಾರ ಬಂದಾಗ ಪಕ್ಷ ಮಾತನಾಡಲಿಲ್ಲ ಆದರೆ ಜನರೇ ಮಾತನಾಡಿಕೊಳ್ಳುವಂತಹ ವಾತಾವರಣ ಸೃಷ್ಟಿ ಮಾಡಿತು ಅದು. ಎಲ್ಲಿ ಹಿಂದೂಗಳ ಸಾವು ನಡೆದಾಗಲೂ ತಾನು ನೇರವಾಗಿ ಮಾತನಾಡದೇ ಜನರ ನಡುವೆ ಈ ಚಚರ್ೆ ಬಲವಾಗುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಿದೆ. ಈ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿಯೇ ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯನವರ ವಿರುದ್ಧದ ಅಂತಪ್ರ್ರವಾಹವೊಂದು ಅರಿವಿಲ್ಲದೇ ಹರಿಯುತ್ತಿದೆ. ಸ್ವತಃ ಮುಸಲ್ಮಾನರೂ ಇದಕ್ಕೆ ಹೊರತಲ್ಲ. ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ರೌಡಿಸಂನ ಕಳಂಕ ಹೊತ್ತವರನ್ನು ಮುಗ್ಧರ ಪಟ್ಟಿಗೆ ಸೇರಿಸಿ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿಸುವ ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನು ಸ್ವತಃ ಮುಸಲ್ಮಾನರೆಂದಿಗೂ ಮಂಡಿಸಿರಲಿಲ್ಲ. ಹೀಗೆ ಮುಗ್ಧರೆಂದು ಮತ್ತೊಂದು ಜಾತಿಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ ಆ ಮೂಲಕ ಹಿಂದೂ-ಮುಸ್ಲೀಂ ಭೇದವನ್ನು ಬೇಕೆಂದೇ ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಿರುವ ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯನವರ ನಡೆ ಅವರಿಗೂ ಅರಿವಾಗದೇ ಉಳಿದಿರುವುದೇನಲ್ಲ. ಹಾಗಂತ ಅವರ್ಯಾರೂ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಭಾಜಪಾವನ್ನು ಸಮಥರ್ಿಸಲಾರರು. ಅವರು ಪಯರ್ಾಯವೊಂದನ್ನು ಅರಸಿ ಓವೈಸಿಯೋ, ಎಸ್ಡಿಪಿಐ ಕಡೆಗಳಿಗೋ ಹೊರಳಿಬಿಟ್ಟರೆ ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯನವರ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಯತ್ನಗಳೂ ತಲೆಕೆಳಗು! ಅದಕ್ಕೇ ಅವರು ಅದಾಗಲೇ ಕೇಂದ್ರ ಸಕರ್ಾರ ಓವೈಸಿಯೊಂದಿಗೆ ಒಪ್ಪಂದ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದೆ ಎಂಬ ಆರೋಪವನ್ನೂ ಮಾಡಿ ಇನ್ನೊಂದಷ್ಟು ಗೊಂದಲ ಹುಟ್ಟುಹಾಕಿರೋದು.

ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳಿಗೀಗ ತಲೆ ಕೆಟ್ಟುಹೋಗಿದೆ. ಪ್ರಾಮಾಣೀಕತೆಯಿಲ್ಲದೇ ಚುನಾವಣೆಗೆಂದೇ ಎಸೆದ ಎಲ್ಲ ದಾಳಗಳೂ ತಮಗೇ ತಿರುಗುಬಾಣವಾಗುವ ಲಕ್ಷಣವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಿವೆ. ಅತ್ತ ಮೋದಿ ದಿನೇ ದಿನೇ ಜನ ಮಾನಸದಲ್ಲಿ ಬೇರೂರುತ್ತಿದ್ದಾರೆ; ಯಡ್ಯೂರಪ್ಪನವರನ್ನು ತಮ್ಮ ನಾಯಕರೆಂದು ಎಲ್ಲರೂ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಾಗಿದೆ. ಹಾಗೆಂದೇ ಭಾಜಪಾ ಈಗ ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯನವರ ಆಡಳಿತ ವೈಫಲ್ಯವನ್ನೇ ಮುಂದಿರಿಸಿಕೊಂಡು ನಡೆಸುತ್ತಿರುವ ಪ್ರಚಾರ ಖಂಡಿತ ರಂಗೇರಲಿದೆ.

ಈಗ, ಭಾಜಪಾ ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯನವರಿಗಿಂಥ ಒಂದು ಹೆಜ್ಜೆ ಮುಂದಿದೆ ಎನಿಸುತ್ತಿದೆ.