ಕಾಶ್ಮೀರದ ಬೀದಿಗಳಲ್ಲಿ ಭಸ್ಮಾಸುರ ನರ್ತನ!

ಕಾಶ್ಮೀರದ ಬೀದಿಗಳಲ್ಲಿ ಭಸ್ಮಾಸುರ ನರ್ತನ!

ಶ್ರೀನಗರದ ಮುಖ್ಯ ಬೀದಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಶವಯಾತ್ರೆ. ತೀರಿಕೊಂಡವನ ಸಹೋದರಿ ಎಲ್ಲರೆದುರು ಆಕ್ರೋಶದಿಂದಲೇ ಕಿರುಚುತ್ತಿದ್ದಳು ‘ಹೌದು, ನಾವು ಭಾರತೀಯರೇ’. ಉಳಿದವರೆಲ್ಲ 57 ವರ್ಷದ ಹುತಾತ್ಮ ಡಿಎಸ್ಪಿ ಮೊಹಮ್ಮದ್ ಅಯೂಬ್ ಪಂಡಿತ್ರಿಗೆ ಜೈಕಾರ ಮೊಳಗಿಸುತ್ತ ನಡೆದಿದ್ದರು. ಕಳೆದ ನಾಲ್ಕಾರು ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ತನ್ನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ತಾನೇ ಕೈಯಿಟ್ಟುಕೊಂಡ ಭಸ್ಮಾಸುರನ ಕಥೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ನೆನಪಿಸುತ್ತಿದೆ ಕಾಶ್ಮೀರ.

dsp-pandit-murder1-360x180

 

ಅದು ರಂಜಾನ್ ತಿಂಗಳ ವಿಶೇಷ ದಿನ. ಶಕ್ತಿಯ ರಾತ್ರಿ ಅದು. ಶಬ್-ಇ-ಕದರ್ ಅಂತಾರೆ ಅದನ್ನು. ಕುರಾನ್ ಪ್ರವಾದಿಯವರ ಮೇಲೆ ಅವತೀರ್ಣಗೊಂಡ ಮೊದಲ ದಿನವಂತೆ ಅದು. ಅಂದು ರಾತ್ರಿ ಕಳೆದು ಬೆಳಗಾಗುವ ಹೊತ್ತು ಬಲು ವಿಶೇಷ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಳು ನಡೆಯುತ್ತವೆ. ಶ್ರೀನಗರದ ನೌಹಟ್ಟಾದ ಜಾಮಿಯಾ ಮಸೀದಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಎಲ್ಲೆಡೆಯಂತೆ ಸಾವಿರಾರು ಜನ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗೆ ಅಣಿಯಾಗಿದ್ದರು. ಈ ಮಸೀದಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಪ್ರತ್ಯೇಕತಾವಾದಿ ಉಮರ್ ಫಾರುಕ್ ಪ್ರಧಾನ ಮೌಲ್ವಿಯಾಗಿರುವುದು. ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಹೋಗಿ ಬರುವ ಭಕ್ತರ ಮೇಲೆ ಕಣ್ಣಿಡುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಅಯೂಬರಿಗಿತ್ತು. ಚಿಕ್ಕಂದಿನಿಂದಲೂ ಸೌಮ್ಯ ಸ್ವಭಾವದ ಆದರೆ ಕರ್ತವ್ಯದ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಬಲು ಕಠೋರವೂ, ಪ್ರಾಮಾಣಿಕರೂ ಆಗಿದ್ದ ಆತ ಈಗ ಮಹತ್ವದ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಹೊತ್ತು ಮಸೀದಿಯ ಹೊರಗೆ ನಿಂತಿದ್ದರು. ರಾತ್ರಿ ಸುಮಾರು 12 ಗಂಟೆಗೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕತಾವಾದಿ ಉಮರ್ನ ಉದ್ರೇಕಕಾರಿ ಭಾಷಣ ಕೇಳಿ ಹೊರಬಿದ್ದ ಒಂದಷ್ಟು ತರುಣರು ಘೋಷಣೆಗಳನ್ನು ಕೂಗುತ್ತ, ಬೊಬ್ಬೆ ಹಾಕಲಾರಂಭಿಸಿದರು. ಅಯೂಬ್ ತಮ್ಮ ಮೊಬೈಲಿನಿಂದ ಈ ಯುವಕರ ಫೋಟೋ ತೆಗೆದಿಟ್ಟುಕೊಂಡರು. ಯಾರಿಗ್ಗೊತ್ತು? ಇವರ ನಡುವೆಯೇ ಇಲಾಖೆಗೆ ಬೇಕಾದ ಪ್ರಮುಖ ಉಗ್ರ ಇದ್ದರೂ ಇರಬಹುದು. ಅದ್ಯಾಕೋ ಪುಂಡರ ಗಮನ ಇತ್ತ ತಿರುಗಿತು. ಮತಾಂಧತೆಯ ಮದಿರೆಯ ನಿಶೆ ಏರಿತ್ತು. ಪೊಲೀಸ್ ಇಲಾಖೆಗೆ ಸೇರಿದವರೆಂದು ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತಲೇ ಆಕ್ರೋಶ ತೀವ್ರವಾಯ್ತು. ಹೊಡೆಯಲೆಂದು ಮುನ್ನುಗ್ಗಿದರು. ತಕ್ಷಣ ತಮ್ಮ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಪಿಸ್ತೂಲು ತೆಗೆದ ಅಯೂಬರು ಗುಂಡು ಹಾರಿಸಿ ಕೆಲವರ ಕಾಲಿಗೆ ಗಾಯ ಮಾಡಿದರು. ಹೆದರಿ ಓಡಬೇಕಿದ್ದ ಪುಂಡರ ಪಡೆ ಮತ್ತೂ ವ್ಯಗ್ರವಾಗಿ ನುಗ್ಗಿತು. ಅಕ್ಕ-ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದ ಇತರೆ ಪೊಲೀಸರು ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಅರಿತು ಕಾಲಿಗೆ ಬುದ್ಧಿ ಹೇಳಿದರು. ಸಿಕ್ಕಿದವರು ಅಯೂಬ್ ಪಂಡಿತರು ಮಾತ್ರ. ಮದೋನ್ಮತ್ತ ಪಡೆ ಅವರನ್ನು ಮನಸೋ ಇಚ್ಛೆ ತಳಿಸಿತು, ಅವರ ಬಟ್ಟೆ ಕಿತ್ತು ಮರಕ್ಕೆ ಕಟ್ಟಿ ಹಾಕಿತು. ಕೊನೆಗೆ ಜೀವಂತವಾಗಿದ್ದ ಅಯೂಬರನ್ನು ಕಲ್ಲೆಸೆದೆಸೆದೇ ಕೊಂದು ಹಾಕಿತು. ರಂಜಾನಿನ ಅತ್ಯಂತ ಪವಿತ್ರವಾದ ಶಕ್ತಿಯ ರಾತ್ರಿ, ರಕ್ತದ ರಾತ್ರಿಯಾಗಿ ಪರಿವರ್ತನೆಗೊಂಡಿತ್ತು. ರಕ್ತ-ಸಿಕ್ತವಾಗಿ ವಿರೂಪಗೊಂಡಿದ್ದ ದೇಹದ ಫೋಟೋ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ನೆರೆದಿದ್ದ ಸಾವಿರಾರು ಜನ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಹರಿಬಿಟ್ಟರು. ಅಯೂಬರ ಮನೆಯ ಫೋನುಗಳಿಗೂ ಈ ಫೋಟೋ ಬಂದಿತ್ತಾದರೂ ಯಾರೂ ಅದನ್ನು ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಲಿಲ್ಲ. ಸುದ್ದಿ ಖಾತ್ರಿಯಾಗಿ ಹರಡಿದ ಮೇಲೆ ಕಾಶ್ಮೀರದಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗೂ ನಿದ್ದೆ ಇಲ್ಲ. ತಾವೇ ಜನ್ಮ ಕೊಟ್ಟ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾದ ತಮ್ಮನ್ನೇ ನುಂಗುತ್ತಿರುವ ಅತ್ಯಂತ ಕೆಟ್ಟ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಅವರೆಲ್ಲ ಸಾಕ್ಷಿಯಗಿದ್ದರು!

480370-burhan-muzaffar-wani2

ಕಾಶ್ಮೀರದ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ನೀತಿ ಬದಲುಗೊಂಡಾಗಿನಿಂದ ಪಾಕೀಸ್ತಾನ ಹುಚ್ಚಾಪಟ್ಟೆ ಕುಣಿದಾಡುತ್ತಿದೆ. ಎಲ್ಲಕ್ಕೂ ಮುನ್ನುಡಿ ಬರೆದದ್ದು ಹಿಜ್ಬುಲ್ ಕಮಾಂಡರ್ ಬುರ್ಹನ್ ವಾನಿಯ ಹತ್ಯೆ. ಭಾರತ ಸಕರ್ಾರದ ಶಾಂತಿಯ ನೀತಿಯ ವಿಶ್ವಾಸದ ಮೇಲೆ ಮೆರೆದಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಕಾಶ್ಮೀರದ ತರುಣರ ಆಶಾ ಕೇಂದ್ರವೆನಿಸಿದ್ದ ಬುರ್ಹನ್ನನ್ನು ಕೊಂದು ಬಿಸಾಡಿದ ಮೇಲೆ ಕಾಶ್ಮೀರ ಉರಿದೆದ್ದಿತ್ತು. ದಿನಾಲೂ ಕಲ್ಲೆಸೆತ, ಕಿತ್ತಾಟಗಳು. ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಈ ಸುದ್ದಿಯಿಂದ ಗಮನ ಸೆಳೆದು ಮೋದಿಯವರ ಗೌರವಕ್ಕೆ ಧಕ್ಕೆ ತರುವ ದುರಾಸೆ ಅದರಲ್ಲಿತ್ತು. ಭಾರತ ತಲೆಕೆಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. ಕಲ್ಲೆಸೆಯುವವರ ಹುಟ್ಟಡಗಿಸಿಯೇ ಸುಮ್ಮನಾಗುವುದೆಂದಿತು. 73 ದಿನಗಳಷ್ಟು ದೀರ್ಘಕಾಲದ ಕಫ್ಯರ್ೂಗೆ, 85ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಪುಂಡರು ಬಲಿಯಾದರು. ಕಾಶ್ಮೀರದ ಜನತೆಗೆ ಸಾಕು ಸಾಕಾಗಿತ್ತು. ಅಂದುಕೊಂಡಷ್ಟು ಬೆಂಬಲ ಜಾಗತಿಕವಾಗಿ ದಕ್ಕಲಿಲ್ಲ. ಇತ್ತ ದೇಶದೊಳಗೂ ಜನತೆ ಸೈನ್ಯದ ಪರವಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದರಿಂದ ಪ್ರತ್ಯೇಕತಾವಾದಿಗಳು ಪತರಗುಟ್ಟಿದ್ದರು. ಭಾರತ ನಡೆಸಿದ ಸಜರ್ಿಕಲ್ ಸ್ಟ್ರೈಕ್ಗಳು, ಪಾಕೀಸ್ತಾನದ ಬಂಕರ್ಗಳ ಮೇಲಿನ ದಾಳಿಗಳು ಸಕರ್ಾರದ ಬಲಾಢ್ಯ ಮಾನಸಿಕತೆಯನ್ನು ಕಾಶ್ಮೀರಿಗಳಿಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಪರಿಚಯಿಸಿತ್ತು. ಪ್ರತ್ಯೇಕತಾವಾದಿಗಳ ಗೃಹ ಬಂಧನವಂತೂ ಕಠೋರ ನಿರ್ಣಯಗಳ ಕಿರೀಟಕ್ಕೊಂದು ಗರಿ.

ಇಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ. ಪಾಕೀಸ್ತಾನ ಉಮರ್ ಬಾಜ್ವಾರನ್ನು ಪಾಕೀ ಸೇನೆಯ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರಾಗಿ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿದಾಗ ಅದಕ್ಕೆ ಭಾರತ ಬಿಪಿನ್ ರಾವತ್ರ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಮುಖಕ್ಕೆ ಬಾರಿಸಿದಂತೆ ಉತ್ತರ ನೀಡಿತು. ಬಾಜ್ವಾ ಯುಎನ್ ಶಾಂತಿ ಪಡೆಯಲ್ಲಿ ದುಡಿದವರಾಗಿ, ಕಾಶ್ಮೀರದ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷ ಜ್ಞಾನ ಹೊಂದಿದವರೆಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೇ ಅವರನ್ನು ತಂದಿತ್ತು ಪಾಕ್. ಭಾರತ ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ರೈಫಲ್ಸ್ನ ಮೂಲಕ ಕಾಶ್ಮೀರದಲ್ಲಿ ನುಸುಳುಕೋರರ ವಿರುದ್ಧ ಕಾಯರ್ಾಚರಣೆಯ ಅನುಭವ ಹೊಂದಿದ್ದ, ಲೈನ್ ಆಫ್ ಆಕ್ಚುಯಲ್ ಕಂಟ್ರೋಲ್ನ ಗುಡ್ಡ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಚೀನಾದೆದುರು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷ ಪರಿಣತಿ ಹೊಂದಿದ ಯುಎನ್ ಶಾಂತಿ ಪಡೆಯಲ್ಲಿ ಗೌರವಕ್ಕೆ ಪಾತ್ರರಾದ ಬಿಪಿನ್ ರಾವತ್ರನ್ನು ಸೈನ್ಯದ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಮೀರಿ ತಂದು ಕೂರಿಸಿತು. ಆಗಲೇ ಮುಂದಾಗುವುದನ್ನು ಊಹಿಸಿ ಪಾಕೀಸ್ತಾನ ತೆಪ್ಪಗಿದ್ದರೆ ಸರಿಹೋಗುತ್ತಿತ್ತು.

28-1427546513-19-1426789285-ajit-doval

ಮೋದಿ ಮತ್ತು ದೋವಲ್ರ ಜೋಡಿಯೆದುರು ಯಾವುದೂ ಉಪಯೋಗಕ್ಕೆ ಬರಲಿಲ್ಲ. 2010ರಲ್ಲಿಯೇ ದೋವಲ್, ಕಾಶ್ಮೀರದ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಪಾಕೀಸ್ತಾನದೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿದ್ದು ಸಾಕು ಒಂದು ಬಲವಾದ ಪೆಟ್ಟು ಕೊಡಬೇಕಷ್ಟೇ ಅಂದಿದ್ದರು. 2014ರಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಎನ್ಎಸ್ಎ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರಾಗುವುದಕ್ಕೆ ಮುನ್ನವೇ ‘ಇನ್ನೊಂದು ಮುಂಬೈನಂತಹ ದಾಳಿ ನಡೆದರೆ, ಬಲೂಚಿಸ್ತಾನ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಖಾತ್ರಿ’ ಅಂತ ಪಾಕಿಗೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದರು. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ‘ಪಾಕೀಸ್ತಾನ ತುಂಡಾಗುವ ಸ್ಥಿತಿ ನಮಗಿಂತ ನೂರುಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚು. ಒಮ್ಮೆ ನಾವು ನಮ್ಮನ್ನು ನಾವು ರಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ರಣನೀತಿಯಿಂದ ಆಕ್ರಮಕ ರಕ್ಷಣೆಯ ಹೊಸ ನೀತಿಗೆ ವಾಲಿಕೊಂಡಿದ್ದೇವೆ ಎಂದು ಗೊತ್ತಾದೊಡನೆ ಪಾಕೀಸ್ತಾನ ಕಕ್ಕಾಬಿಕ್ಕಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮೊಡನೆ ಜಗಳಕ್ಕಿಳಿಯುವುದೆಂದರೆ ಬಲುದೊಡ್ಡ ಬೆಲೆ ತೆರಬೇಕೆಂಬುದು ಅದರ ಅರಿವಿಗೆ ಬರುತ್ತದೆ’ ಎಂದಿದ್ದರು.

ಹಾಗೆಯೇ ಆಯ್ತು. ಭಾರತ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ತೋರಿದ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರೀತಿ ಆದರಗಳನ್ನು ಬದಿಗಿಟ್ಟೇ ಮುಂದಡಿ ಇಟ್ಟಿತು. ನಿಮಗೆ ನೆನಪಿರಬೇಕು.. ಝೀಲಂ ನದಿ ತುಂಬಿ ಹರಿಯುವಾಗ ಪ್ರವಾಹ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ನಿಮರ್ಾಣವಾಗಿ ಕಾಶ್ಮೀರದ ಜನ ಬೀದಿಗೆ ಬಂದು ನಿಂತಿದ್ದರಲ್ಲ; ಆಗ ಇದೇ ಪ್ರಧಾನಮಂತ್ರಿ ಕಾಶ್ಮೀರದಲ್ಲಿಯೇ ನೆಲೆ ನಿಂತು ಜನರ ಕಣ್ಣೀರು ಒರೆಸಿದ್ದರು. ಸೈನ್ಯ ಪ್ರತ್ಯೇಕತಾವಾದಿಗಳಿಂದ ಅಸಭ್ಯ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಬೈಸಿಕೊಂಡೂ ಅವರನ್ನು ಸಂಕಟದಿಂದ ಪಾರು ಮಾಡಿತ್ತು. ಸ್ವತಃ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಭಾರತೀಯ ಒಂದಷ್ಟು ಹಣವನ್ನು ಕಾಶ್ಮೀರದ ಪುನನರ್ಿಮರ್ಾಣಕ್ಕೆಂದು ಕಳಿಸಿದ್ದ. ಅದಾದ ಕೆಲವು ದಿನಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಮಿತ್ರನೊಂದಿಗೆ ಕಾಶ್ಮೀರಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಹೊಟೆಲಿನ ಮಾಣಿಯೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತ ಪ್ರವಾಹದ ಕರಾಳ ದಿನಗಳ ಬಗ್ಗೆ ವಿವರ ಕೇಳುತ್ತ ಕುಳಿತಿದ್ದೆ. ಎಲ್ಲಿಯಾದರೂ ಒಮ್ಮೆ ಭಾರತೀಯರ ಪ್ರತಿಸ್ಪಂದನೆಗೆ ಕೃತಜ್ಞತೆ ತೋರಿಸುವನಾ ಅಂತ ಕಾದೆ. ಪ್ರಧಾನಿಯ ಸೇವೆಯ ಕುರಿತಂತೆ ಅಭಿಮಾನ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುವನಾ ಅಂತ ನೋಡಿದೆ. ಊಹೂಂ. ಕೊನೆಗೆ ನಾನೇ ಕೆದಕಿದಾಗ ‘ನೀವು ಕೊಟ್ಟ ಭಿಕ್ಷೆ ನಮಗೆ ಬೇಕಿಲ್ಲ. ಅದನ್ನು ರಾಜಕಾರಣಿಗಳೇ ನುಂಗಿಬಿಟ್ಟರು. ನಾವು ನಮ್ಮ ಕಾಲ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿದ್ದೇವೆ’ ಎಂದಾಗ ಯಾಕೋ ಮೈಯೆಲ್ಲ ಉರಿದುಹೋಗಿತ್ತು. ಅಜಿತ್ ದೋವಲ್ರ ಭಾಷೆಯೊಂದೇ ಅವರಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಗೋದು ಅನಿಸಿತ್ತು.
ಬುಹರ್ಾನ್ ವಾನಿಯ ಹತ್ಯೆಯ ನಂತರ ಭಾರತ ಇಟ್ಟ ಹೆಜ್ಜೆ ಕಾಶ್ಮೀರಿಗರನ್ನು ಮೆತ್ತಗೆ ಮಾಡಿತ್ತು. ನವೆಂಬರ್ನಲ್ಲಿ ನೋಟು ಅಮಾನ್ಯೀಕರಣವಾದ ಮೇಲಂತೂ ಹೆಚ್ಚು ಕಡಿಮೆ ಕಾಶ್ಮೀರ ಶಾಂತವಾಯ್ತು. ನೆನಪಿಡಿ. ಯಾವಾಗೆಲ್ಲ ಬಂದೂಕಿನ ಮೊರೆತ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆಯೋ ಆಗೆಲ್ಲ ಸ್ಲೀಪರ್ಸೆಲ್ಗಳು ಚುರುಕಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಸೈನ್ಯ ತಾನೇ ಮುಂದಡಿಯಿಟ್ಟು ಲಷ್ಕರ್ ಮತ್ತು ಹಿಜ್ಬುಲ್ನ ಪ್ರಮುಖರನ್ನು ಹುಡುಹುಡುಕಿ ಕೊಲ್ಲಲಾರಂಭಿಸಿತು. ರಾವತ್ರು ಅಧಿಕಾರ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ ಮೇಲೆ ಇದು ಜೋರಾಗಿಯೇ ನಡೆಯಿತು. ಸೈನ್ಯದ ಮೇಲೆ ಕಲ್ಲು ತೂರಿದ ಯುವಕರ ಮುಖ್ಯಸ್ಥನನ್ನು ಜೀಪಿಗೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಹೊರಟ ಮೇಜರ್ ಲಿತುಲ್ ಗೊಗೊಯ್ ಮಾನವ ಹಕ್ಕುಗಳ ರಕ್ಷಣಾ ಹೋರಾಟಗಾರರಿಂದ ಭೀಷಣ ಭತ್ರ್ಸನೆಗೆ ಒಳಗಾದರು. ಆದರೆ ದೇಶ ತಲೆ ಕೆಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. ಗೊಗೊಯ್ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಖ್ಯಾತಿ ಪಡೆದರು. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಅವರು ಮಾಡಿದ್ದು ತಪ್ಪಿಲ್ಲವೆಂದು ಸೈನ್ಯ ನಿರ್ಣಯ ಕೊಟ್ಟಿತಲ್ಲದೇ ರಾವತ್ರು ಗೊಗೊಯ್ಗೆ ವಿಶೇಷ ಸನ್ಮಾನವನ್ನೂ ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟರು. ಇದು ಮುಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ಕಾಶ್ಮೀರ ನೀತಿ ಎತ್ತ ಸಾಗಲಿದೆ ಎಂಬುದರ ಸ್ಪಷ್ಟ ದಿಕ್ಸೂಚಿಯಾಗಿತ್ತು. ಸೈನ್ಯಕ್ಕೆ ಸೇರುವ ಇಚ್ಚೆಯಿಂದ ರ್ಯಾಲಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಬಂದ ಕಾಶ್ಮೀರಿ ತರುಣರು ಹೊಸ ನೀತಿಯನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡದಕ್ಕೆ ಮುದ್ರೆಯೊತ್ತಿದ್ದರು. ಈಗ ಪಾಕ್ ಪ್ರೇರಿತ ಉಗ್ರರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಅಸ್ತಿತ್ವ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಮತ್ತೊಂದು ಬಲಿತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ಲೆಫ್ಟಿನೆಂಟ್ ಉಮರ್ ಫಯಾಜ್ ದಕ್ಷಿಣ ಕಾಶ್ಮೀರದಲ್ಲಿ ಸುಲಭದ ತುತ್ತಾಗಿಬಿಟ್ಟರು.

kashmiris-have-lost-the-will-to-live-cfe1aef7dae886c777c662876597c05e

ಹಾಗಂತ ಸೈನ್ಯ ಸುಮ್ಮನಿರಲಿಲ್ಲ. ಲಷ್ಕರ್ನ ಕಮ್ಯಾಂಡರ್ ಆಗಿದ್ದ ಜುನೈದ್ ಮಟ್ಟು ಅಡಗಿರುವ ಸ್ಥಳದ ಕುರಿತು ಸ್ಪಷ್ಟ ಮಾಹಿತಿ ಪಡೆದರು. ಅಡಗುತಾಣವನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದರು. ಸುದ್ದಿ ತಿಳಿದ ಊರವರು ಕಲ್ಲೆಸೆಯಲೆಂದು ಧಾವಿಸಿದರೆ ಅವರನ್ನು ತಡೆದು ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತಾ ಜುನೈದ್ನನ್ನು ಬಲಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡರು. ಇದು ಕಾಶ್ಮೀರಿಗಳ ಮನೋಬಲವನ್ನೇ ಉಡುಗಿಸಿಬಿಟ್ಟಿತು. ಭಾರತೀಯ ಪಡೆಯ ಆತ್ಮಸ್ಥೈರ್ಯ ವೃದ್ಧಿಯಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಅದೇ ದಿನ ತಮ್ಮ ಕೆಲಸ ಮುಗಿಸಿ ಸ್ಟೇಶನ್ನಿಗೆ ಮರಳುತ್ತಿದ್ದ ಫಿರೋಜ್ ಅಹಮದ್ ದಾರ್ ಮತ್ತು ಇತರೆ ಐವರು ಪೊಲೀಸರನ್ನು ಅಚವಾಲಿನ ಬಳಿ ಒಂದಷ್ಟು ಜನ ಅಡ್ಡಗಟ್ಟಿ ಕಲ್ಲು ತೂರಲಾರಂಭಿಸಿದರು. ಕಲ್ಲು ತೂರುವವರನ್ನು ತಹಬಂದಿಗೆ ತರಲೆಂದು ಇವರು ಕೆಳಗಿಳಿದದ್ದೇ ತಡ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕಿನಿಂದಲೂ ತೂರಿ ಬಂದ ಗುಂಡುಗಳು ಪೊಲೀಸ್ರನ್ನು ಬಲಿತೆಗೆದೊಕೊಂಡುಬಿಟ್ಟಿತು. ಯಾವ ಭಯೋತ್ಪಾದನೆಗೆ ಕಾಶ್ಮೀರದ ಜನ ಬೆಂಬಲ ಕೊಟ್ಟು ಇಷ್ಟು ವರ್ಷ ಸಾಕಿಕೊಂಡಿದ್ದರೋ ಈಗ ಅದೇ ಭಯೋತ್ಪಾದನೆ ಅವರನ್ನೇ ಆಪೋಶನ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದೆ.
ಪಾಕೀಸ್ತಾನವೀಗ ಹತಾಶೆಗೊಳಗಾಗಿದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಕಾಶ್ಮೀರದಲ್ಲಿ ಶತಾಯಗತಾಯ ಭಯೋತ್ಪಾದನೆಯನ್ನು ಜೀವಂತವಾಗಿಡಬೇಕಿದೆ. ಸೈನಿಕರನ್ನೂ ಕೊಲ್ಲಬೇಕು, ಸಾಧ್ಯವಾಗದಿದ್ದರೆ ಪೊಲೀಸರು. ಅದೂ ಆಗದೇ ಹೋದರೆ ಮುಂದಿನ ಹಂತ ಸ್ಥಳೀಯರದ್ದು. ಸಾಯಲು ಪಂಡಿತರು ಅಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲದಿರುವುದರಿಂದ ಭಯೋತ್ಪಾದನೆಯ ನೇರ ಹೊಡೆತ ಬೀಳಲಿರುವುದು ಅಲ್ಲಿನ ಸುನ್ನಿ ಮುಸಲ್ಮಾನರಿಗೇ!

ಇಷ್ಟಕ್ಕೂ ಪಾಕೀಸ್ತಾನ ಇಷ್ಟೊಂದು ಹತಾಶೆಗೆ ಒಳಗಾಗಿರುವುದು ಏಕೆ ಗೊತ್ತೇ? ಜೂನ್ 19ರ ಡಾನ್ ಪತ್ರಿಕೆಯ ವರದಿಯ ಪ್ರಕಾರ ಪಾಕ್ನ ಡಿಸಾಸ್ಟರ್ ಮ್ಯಾನೇಜ್ಮೆಂಟ್ ಅಥಾರಿಟಿಯ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರು ಪ್ರಶ್ನೆಯೊಂದಕ್ಕೆ ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಾ ಎರಡೇ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಭಾರತೀಯ ಪಡೆ ಗಡಿ ರೇಖೆ ಉಲ್ಲಂಘಿಸಿ 832 ಭಯೋತ್ಪಾದಕರು, ಸೈನಿಕರನ್ನು ಬಲಿತೆಗೆದುಕೊಂಡಿದೆ. 3 ಸಾವಿರ ಜನ ಗಾಯಾಳುಗಳಾಗಿದ್ದರೆ 3300 ಮನೆಗಳು ಉಧ್ವಸ್ಥಗೊಂಡಿವೆ. ಗಾಯಾಳುಗಳಿಗೆ ಒಂದು ಲಕ್ಷ ಮತ್ತು ಅನಾರೋಗ್ಯ ಪೀಡಿತರಿಗೆ ಮೂರು ಲಕ್ಷ ಪರಿಹಾರ ಕೊಡಲು ನಿಶ್ಚಯಿಸಲಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಪಾಕೀ ಸಕರ್ಾರ ಇದಕ್ಕೆ ಬೆಂಬಲಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಆರೋಪ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಭಾರತೀಯ ಪಡೆಯ ನಡೆ ಊಹಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದಿರುವುದರಿಂದ ಗಡಿ ರೇಖೆಯ ಬಳಿ ಸಮಿತಿಯ ಸದಸ್ಯರು ಹೋಗಲೂ ಹೆದರುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಅಂತರಾಳ ಬಿಚ್ಚಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಇದು ಕಣಿವೆಯಲ್ಲಿ ಚಳಿಗಾಲ ಆರಂಭವಾಗುವ ಹೊತ್ತು. ಅತ್ತಲಿಂದ ಭಯೋತ್ಪಾದಕರನ್ನು ನುಸುಳಿಸಲು ಇದು ಸಮರ್ಥ ಸಂದರ್ಭ. ಭಾರತ ಈ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿಯೇ ಗಡಿಯ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡುತ್ತ ಬಂಕರ್ಗಳನ್ನು ಧ್ವಂಸ ಮಾಡುತ್ತಾ ಯುದ್ಧಕ್ಕೂ ಮುನ್ನ ಯುದ್ಧೋನ್ಮಾದವನ್ನು ಪ್ರದಶರ್ಿಸುತ್ತಿದೆಯಲ್ಲ ಇದು ಪಾಕೀಸ್ತಾನದ ಹುಟ್ಟಡಗಿಸಿಬಿಟ್ಟಿದೆ. ಅದರ ಪ್ರತಿಬಿಂಬವೇ ಕಾಶ್ಮೀರದಲ್ಲಿ ಈಗ ಕಾಣುತ್ತಿರೋದು. ಇತ್ತ ಕಾಂಗ್ರೆಸಿಗ ಸಂದೀಪ್ ದೀಕ್ಷಿತ್ ಸೇನಾ ಮುಖ್ಯಸ್ಥ ರಾವತ್ರನ್ನು ಗಲ್ಲಿಯ ಗೂಂಡಾ ಎಂದಿರುವುದು ಇದೇ ಹತಾಶೆಯ ಮುಂದುವರಿದ ಭಾಗ ಅಷ್ಟೇ! ಅಜಿತ್ ದೋವಲ್ರ ಮಾತು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ಭಾರತದೊಂದಿಗೆ ತಕರಾರು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಬಲು ದುಬಾರಿಯಾಗಲಿದೆ ಅಂದಿದ್ದರಲ್ಲ ಅದು ಪಾಕಿಗೆ ಈಗ ಅನುಭವಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಿದೆ.

ಕಾಶ್ಮೀರದ ಸಮಸ್ಯೆಗೆ ಶಾಶ್ವತ ಪರಿಹಾರ ದೊರೆಯುವ ಹೊತ್ತು ಹತ್ತಿರ ಬಂದಿರುವ ಮುನ್ಸೂಚನೆಗಳಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿವೆ ಇವೆಲ್ಲ.

ಹಾಲು ನೆಪ, ಕುಡಿಯುತ್ತಿರೋದು ಹಾಲಾಹಲ!

ಹಾಲು ನೆಪ, ಕುಡಿಯುತ್ತಿರೋದು ಹಾಲಾಹಲ!

ಹಾಲು ಅಂದಾಗ ಹೇಳಲೇಬೇಕಾದ ಸಂಗತಿಯೊಂದಿದೆ. ನಾವು ಕುಡಿಯುವ ಹಾಲೇ ನಮಗೆ ಅನೇಕ ರೋಗಗಳನ್ನು ತಂದೊಡ್ಡುತ್ತವೆಯೆಂಬ ಅಚ್ಚರಿಯ ಸಂಗತಿ ಅನೇಕರಿಗೆ ತಿಳಿದಿರಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ. ಹಾಲನ್ನು ಬಿಳಿಯ ವಿಷ ಅಂತಲೂ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಸಕ್ಕರೆ ಮತ್ತು ಮೈದಾಗಳು ದೇಹಾರೋಗ್ಯಕ್ಕೆ ಅದೆಷ್ಟು ಕೆಟ್ಟದ್ದೋ ಹಾಲೂ ಅಷ್ಟೇ ಕೆಟ್ಟದ್ದು ಅಂತ ಪುರಾವೆ ಸಹಿತ ವಾದಿಸುವವರಿದ್ದಾರೆ. ಇದೆಲ್ಲವೂ ಶುರುವಾಗಿದ್ದು 1993ರಲ್ಲಿ.

ಚಿತ್ರದುರ್ಗದ ಸಿರಿಗೊಂಡನ ಹಳ್ಳಿಗೆ ಹೋಗುವ ಅವಕಾಶ ಸಿಕ್ಕಿತು. ಒಟ್ಟು 90 ದನಗಳನ್ನು ಮನೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಸಾಕಿರುವ 93 ವರ್ಷದ ಹಿರಿಯ ರೈತ ನಾಗಣ್ಣರವರನ್ನು ಅವರ ಮನೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಭೇಟಿಯಾಗಿದ್ದೆ. ಇಷ್ಟರಲ್ಲಿಯೂ ಒಂದೇ ಒಂದು ವಿದೇಶೀ ತಳಿಯ ಗೋವಿಲ್ಲ. ಹಾಗಂತ ಅಷ್ಟು ಗೋವು ಸೇರಿ ಕೊಡುವ ಹಾಲು ಅದೆಷ್ಟು ಗೊತ್ತೇ? ಹೆಚ್ಚೆಂದರೆ ಹದಿನೈದು ಲೀಟರ್ ಮಾತ್ರ. ಅದನ್ನೂ ಅವರು ಮಾರುವುದಿಲ್ಲ. ಪುಟ್ಟ ಮಕ್ಕಳಿರುವ ಮನೆಗೋ, ಮಂದಿರದಲ್ಲಿ ಅಭಿಷೇಕಕ್ಕೋ ಅದನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ತಮ್ಮ ಮನೆತನದ ಪರಂಪರೆಯಂತೆ ನಡೆದಿದ್ದಾರೆ. ‘ಮತ್ತೆ ಗೋವುಗಳನ್ನು ಸಾಕಲು ಬೇಕಾದ ಮೂಲಧನ ಎಲ್ಲಿಂದ ತರುತ್ತೀರಿ’ ಅಂದರೆ ಗೋಮೂತ್ರ ಮತ್ತು ಸಗಣಿಯನ್ನು ನಮ್ಮ ಹೊಲಗಳಿಗೆ ಬಳಸುತ್ತೇವಲ್ಲ ಅದೇ ಸಾಕಷ್ಟಾಯ್ತು ಅಂದರು ಹಿರಿಯರು! ಓಹ್. ಪ್ರಾಚೀನ ಭಾರತದ ಮನೆಯೊಂದಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಬಂದಂತಾಯ್ತು.

ಹಾಲು ಅಂದಾಗ ಹೇಳಲೇಬೇಕಾದ ಸಂಗತಿಯೊಂದಿದೆ. ನಾವು ಕುಡಿಯುವ ಹಾಲೇ ನಮಗೆ ಅನೇಕ ರೋಗಗಳನ್ನು ತಂದೊಡ್ಡುತ್ತವೆಯೆಂಬ ಅಚ್ಚರಿಯ ಸಂಗತಿ ಅನೇಕರಿಗೆ ತಿಳಿದಿರಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ. ಹಾಲನ್ನು ಬಿಳಿಯ ವಿಷ ಅಂತಲೂ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಸಕ್ಕರೆ ಮತ್ತು ಮೈದಾಗಳು ದೇಹಾರೋಗ್ಯಕ್ಕೆ ಅದೆಷ್ಟು ಕೆಟ್ಟದ್ದೋ ಹಾಲೂ ಅಷ್ಟೇ ಕೆಟ್ಟದ್ದು ಅಂತ ಪುರಾವೆ ಸಹಿತ ವಾದಿಸುವವರಿದ್ದಾರೆ. ಇದೆಲ್ಲವೂ ಶುರುವಾಗಿದ್ದು 1993ರಲ್ಲಿ, ಬಾಬ್ ಎಲಿಯಟ್ ಎಂಬ ನ್ಯೂಜಿಲೆಂಡಿನ ಆಕ್ಲ್ಯಾಂಡ್ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ಮಕ್ಕಳ ಆರೋಗ್ಯದ ಕುರಿತಂತಹ ವಿಶೇಷ ಪ್ರೊಫೆಸರ್ರ ಸಂಶೋಧನೆಯ ನಂತರ. ಅಲ್ಲಿನ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಟೈಪ್1 ಮಧುಮೇಹ ಕಾಯಿಲೆ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ಆತಂಕ ಅವರಿಗಿತ್ತು. ಸಾಧಾರಣವಾಗಿ ಯೌವನಕ್ಕೆ ಕಾಲಿಡುವ ಮುನ್ನವೇ ಆವರಿಸುವ ಈ ಬಗೆಯ ಮಧುಮೇಹ ರೋಗಿಗಳಲ್ಲಿ ಇನ್ಸುಲೀನ್ ಉತ್ಪಾದನೆಯಾಗುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ಗ್ಲೂಕೋಸ್ ಆಗಿ ಪರಿವರ್ತನೆಗೊಂಡ ಆಹಾರ ಇನ್ಸುಲೀನ್ ಅಭಾವದಿಂದಾಗಿ ರಕ್ತಕ್ಕೆ ಸೇರುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ಹೀಗಾಗಿಯೇ ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿಯೇ ಮಕ್ಕಳು ಶಕ್ತಿಹೀನರಾಗಿಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ದಿನೇ ದಿನೇ ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು ಮಕ್ಕಳು ಇಂತಹ ಡಯಾಬಿಟೀಸ್ನ ಕಪಿ ಮುಷ್ಟಿಗೆ ಸಿಲುಕುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ಬಾಬ್ ಎಲಿಯಟ್ ಸಂಶೋಧನೆಗೆ ಮನಸ್ಸು ಮಾಡಿದರು. ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಅವರು ಎರಡು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಪ್ರದೇಶದ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಡಯಾಬಿಟೀಸ್ನ ಸಾಂದ್ರತೆ ಭಿನ್ನ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿರುವುದನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ಅವರ ಆಹಾರದ ಕ್ರಮವನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿದರು. ಮಕ್ಕಳು ಕುಡಿಯುವ ಹಾಲಿನಲ್ಲಿ ನಿಜವಾದ ಸಮಸ್ಯೆ ಇದೆಯೆಂದು ಅವರಿಗೆ ಅನುಮಾನ ಹುಟ್ಟಿದ್ದೇ ಆಗ. ಅಲ್ಲಿನ ಪಶು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯಕ್ಕೆ ಕರೆ ಮಾಡಿ ಈ ಕುರಿತಂತೆ ಕೇಳಿದಾಗ ತಜ್ಞರೊಬ್ಬರು ಹಾಲಿನಲ್ಲಿರುವ ಬೀಟಾ ಕೆಸೀನ್ ಪ್ರೊಟೀನ್ಗಳ ಕುರಿತಂತೆ ಗಮನ ಹರಿಸಲು ಹೇಳಿದರು. ಆ ನಂತರವೇ ಎ1 ಮತ್ತು ಎ2 ಹಾಲುಗಳ ಕುರಿತಂತಹ ವ್ಯಾಪಕ ಸಂಶೋಧನೆ ಆರಂಭವಾಗಿದ್ದು.

1

ಸ್ವಲ್ಪ ತಾಂತ್ರಿಕ ಸಂಗತಿ ಎನಿಸಿದರೂ ಸುಮ್ಮನೆ ಮನಸಿನಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಿ. ಹಾಲಿನಲ್ಲಿರುವ 209 ಅಮೈನೋ ಆಸಿಡ್ಗಳ ಸರಣಿಯನ್ನೇ ಬೀಟಾ ಕೇಸೀನ್ ಅಂತಾರೆ. ಈ ಸುರುಳಿ ಸುತ್ತಿದ ಮಾಲೆಯ 67ನೇ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಹಿಸ್ಟಿಡೀನ್ ಇದ್ದರೆ ಅದು ಎ1 ಹಾಲೆನಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಅದೇ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಪ್ರೊಲೈನ್ ಇದ್ದರೆ ಅದು ಎ2 ಹಾಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇದೇನೂ 93 ರಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಸಂಶೋಧನೆಯ ಫಲಶ್ರುತಿಯಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕೂ 25 ವರ್ಷಗಳ ಮುನ್ನವೇ ರಸಾಯನ ಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರು ಈ ಸಂಗತಿಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದ್ದರು. ಈಗ ಅದರ ಪ್ರಭಾವದ ಅಧ್ಯಯನ ಶುರುವಾಗಿತ್ತು ಅಷ್ಟೇ. ಪಶ್ಚಿಮದ ಗೋವಿನ ತಳಿಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಬೋಸ್ ಟಾರಸ್ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಸೇರಿದವೆಂದು ಗುರುತಿಸುವುದಾದರೆ ಇವುಗಳು ಎ1 ಹಾಲನ್ನು ಉತ್ಪಾದಿಸುವಂಥವು. ಇನ್ನು ಏಷ್ಯಾದ ತಳಿಗಳನ್ನು ಬೋಸ್ ಇಂಡಿಕಸ್ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಸೇರಿದವೆಂದು ಗುರುತಿಸುವುದಾದರೆ ಇವು ಎ2 ಹಾಲನ್ನೇ ಉತ್ಪಾದಿಸುವಂಥವು. ಸುಮಾರು 8000 ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಬೀಟಾ ಕೇಸೀನ್ ಪ್ರೋಟೀನ್ನಲ್ಲಾದ ಈ ಬದಲಾವಣೆ ಪಶ್ಚಿಮದ ಗೋತಳಿಗಳ ಹಾಲನ್ನು ವಿಷವಾಗಿಸಿಬಿಟ್ಟಿತೆಂದು ಎಲಿಯಟ್ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಪಟ್ಟರು.

ಹಾಗಂತ ವಿಜ್ಞಾನದ ಜಗತ್ತು ನಂಬಲು ಸಿದ್ಧವಿರಲಿಲ್ಲ. ಎಲಿಯಟ್ ಮಕ್ಕಳ ಆಹಾರದ ಕ್ರಮವನ್ನು ದಾಖಲಿಸುವ ಕೆಲಸ ಶುರುಮಾಡಿದರು. ಒಟ್ಟೊಟ್ಟಿಗೆ ಇಲಿಗಳನ್ನೂ ಪ್ರಯೋಗಕ್ಕೆ ಆಯ್ದುಕೊಂಡು ಅವುಗಳಿಗೆ ಎ1 ಮತ್ತು ಎ2 ಬೀಟಾ ಕೇಸೀನ್ಗಳನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಸ್ವಲ್ಪ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಉಣಿಸಲಾರಂಭಿಸಿದರು. ಅವರ ಊಹೆ ಸರಿಯಾಗಿತ್ತು. 250 ದಿನಗಳ ನಂತರ ಎ1 ಹಾಲಿನಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರೊಟೀನ್ ಸೇವಿಸಿದ ಇಲಿಗಳು ಡಯಾಬಿಟೀಸ್ನ ಎಲ್ಲ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನೂ ತೋರಲಾರಂಭಿಸಿದ್ದವು. ಎ2 ಹಾಲಿನಂಶ ಸೇವಿಸಿದ ಇಲಿಗಳು ಆರೋಗ್ಯವಂತವಾಗಿದ್ದವು. ಅಚ್ಚರಿಯೋ ಎಂಬಂತೆ ಅವರ ಈ ಸಂಶೋಧನಾ ಪ್ರಬಂಧವನ್ನು ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಟ್ಟದ ಯಾವ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಪತ್ರಿಕೆಗಳೂ ಪ್ರಕಟಿಸಲು ಒಪ್ಪಲೇ ಇಲ್ಲ. ಕೊನೆಗೆ ಡೈರಿ ಸಂಶೋಧನೆಗೆ ಸಂಬಂಧ ಪಟ್ಟ ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಸಂಶೋಧನೆ ಮೋಕ್ಷ ಕಂಡಿತು. ಅಲ್ಲಿಂದಾಚೆಗೆ ಚಚರ್ೆ ತೀವ್ರಗೊಂಡಿತು. ಅನೇಕ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ತಾವೂ ಸಂಶೋಧನೆಗೈದು ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ಹೃದ್ರೋಗಕ್ಕೂ ಎ1 ಪ್ರೊಟೀನ್ನ ಪ್ರಭಾವವಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಬಲವಾಗಿ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಲಾರಂಭಿಸಿದರು. ಮುಂದೆ 2003 ರಲ್ಲಿ ಈ ಕುರಿತಂತೆ ವಿಶೇಷ ಅಧ್ಯಯನ ನಡೆಸಿದ ನ್ಯೂಜಿಲೆಂಡಿನ ಕೃಷಿ ವಿಜ್ಞಾನಿ ಕೀತ ವುಡ್ಫೋಡರ್್ ‘ಹಾಲಿನಲ್ಲಿರುವ ದೆವ್ವ’ ಎಂಬ ಕೃತಿಯನ್ನು ಬರೆದು ಜಗತ್ತಿನ ಗಮನ ಸೆಳೆದರು. ಆನಂತರ ಎ2 ಹಾಲಿನ ಕುರಿತಂತೆ ಜಾಗೃತಿ, ಅವುಗಳ ಮಾರಾಟ ಹೆಚ್ಚಿತು. ಭಾರತೀಯ ತಳಿಗಳಿಗೆ ಜಾಗತಿಕ ಮೌಲ್ಯ ಬಂದದ್ದೂ ಹೀಗೆಯೇ.

ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಈ ಸಂಶೋಧನೆಗಳು ಬಲು ತಡವಾಗಿಯೇ ಆರಂಭವಾದವು. ಹರ್ಯಾಣದ ನ್ಯಾಶನಲ್ ಬ್ಯೂರೋ ಆಫ್ ಅನಿಮಲ್ ಜೆನಿಟಿಕ್ ರಿಸೋರ್ಸಸ್ನ ಕೆಲವು ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಈ ಕುರಿತಂತೆ ವಿಸ್ತೃತ ಅಧ್ಯಯನ ನಡೆಸಿ ಪ್ರಬಂಧ ಮಂಡಿಸಿದರು. ಬಹುತೇಕ ಭಾರತೀಯ ಗೋ ತಳಿಗಳನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿ ಅವುಗಳಲ್ಲಿನ ಎ2 ಪ್ರೊಟೀನ್ ಗುರುತಿಸಿದ್ದರು. ಇಲ್ಲಿನ ಎಮ್ಮೆಗಳಲ್ಲೂ ಇದೇ ಮಾದರಿಯ ಹಾಲು ಸಿಗುವುದನ್ನು ಜಗತ್ತಿಗೆ ಅರುಹಿದ್ದರು. ಭಾರತೀಯರಲ್ಲಿ ಮಧುಮೇಹ ನಿವಾರಣೆಗೆ ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಆಧರಿಸಿದ ಹೃದ್ರೋಗದಂತಹ ಅನೇಕ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ತಡೆಯಲು ದೇಸೀ ಹಸುಗಳನ್ನು ವಿದೇಶೀ ಹಸುಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂಕರ ಗೊಳಿಸುವುದನ್ನು ತಡೆಯಬೇಕೆಂದು ಸಲಹೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದರು. 2012 ರಲ್ಲಿ ರಷಿಯಾದ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಎ1 ಬೀಟಾ ಕೇಸೀನ್ ಪ್ರೊಟೀನ್ ಸೇವನೆಯಿಂದ ಮೆದುಳಿನಿಂದ ಮಾಂಸಖಂಡಗಳಿಗೆ ರವಾನೆಯಾಗುವ ಸಂದೇಶಗಳು ತಡವಾಗುವುದನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದ್ದರು. ಇದೇ ಕಾರಣದಿಂದ ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿಯೇ ಈ ಹಾಲನ್ನು ಸೇವಿಸುವ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಬುದ್ಧಿ ಮಾಂದ್ಯತೆ ಕಾಣುವುದು ಸಾಧ್ಯವೆಂದು ಭಾರತೀಯ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳೂ ಸಂಶೋಧಿಸಿದ್ದರು. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ. ಎ1 ಹಾಲಿನೊಳಗಿನ ಪ್ರೊಟೀನ್ನ್ನು ಜೀರ್ಣ ಮಾಡಬಲ್ಲ ಬ್ಯಾಕ್ಟೀರಿಯಾಗಳು ನಮ್ಮಲ್ಲಿಲ್ಲದಿರುವುದರಿಂದ ಅಜೀರ್ಣದಿಂದ ಹೊಟ್ಟೆ ನುಲಿದಂತಾಗುವ ಇರಿಟೆಬಲ್ ಬೋವೆಲ್ ಸಿಂಡ್ರೋಮ್ಗೂ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆಂದು ಸಂಶೋಧನೆ ಹೊರಬಂತು. ಇಂದಿನ ಬಹುತೇಕ ಟೆಕ್ಕಿಗಳನ್ನು ಕಾಡುತ್ತಿರುವ ಅಜೀರ್ಣದ ಸಮಸ್ಯೆಗೆ ವೈದ್ಯರು ಹೆಸರೇನೋ ಬಲು ಸುಂದರವಾಗಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಪರಿಹಾರ, ಸೇವಿಸುವ ಹಾಲಿನಲ್ಲಿದೆ ಅಂತ ಮಾತ್ರ ಹೇಳೋದಿಲ್ಲ. ಇದೂ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಮಾಫಿಯಾವೇ. ಇನ್ನೂ ಕೆಲವೇ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ವೇಗವಾಗಿ ಬೋಸ್ ಇಂಡಿಕಸ್ ತಳಿಗಳನ್ನು ನಾಶ ಮಾಡಿ ಅವುಗಳನ್ನು ತಮ್ಮ ನೆಲದಲ್ಲಿ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಪಡಿಸಿದ ಪಶ್ಚಿಮ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಶುದ್ಧ ಹಾಲಿಗೆಂದೇ ತಮ್ಮ ತಳಿಗಳನ್ನು ನಮಗೆ ಮಾರಿದರೆ ಅಚ್ಚರಿಯಿಲ್ಲ! ನಾವು ಪೆದ್ದರಾಗುತ್ತಿದ್ದೇವೆ ಅಷ್ಟೇ. ಬಹುಶಃ ಅದಕ್ಕೂ ಜಸರ್ಿ, ಹೋಲ್ಸ್ಟೀನ್ ತಳಿಗಳ ಹಾಲೇ ಕಾರಣವಿರಬಹುದು.

4

ಭಾರತದಲ್ಲೂ ದೇಸೀ ತಳಿಗಳ ಪ್ರಚಾರಕ್ಕೆ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ತೊಡಕಿದೆ. ಈ ತೊಡಕಿನ ಬೀಜ ಬಿತ್ತಿದ್ದು 1970 ರಲ್ಲಿ. ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಹೊಸ್ತಿಲಲ್ಲಿ ಬ್ರಿಟೀಷರು ಬಿಟ್ಟು ಹೋದ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಬಡತನ, ಅನಕ್ಷರತೆ, ಹಸಿವು, ನಿರುದ್ಯೋಗಗಳು ತಾಂಡವವಾಡುತ್ತಿದ್ದವಲ್ಲ; ಒಂದೊಂದನ್ನೇ ನಿವಾರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಸಾಗುವುದು ಅಗತ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ಸಕರ್ಾರ ಹಸಿವು ಹೋಗಲಾಡಿಸಲು, ಜನರಿಗೆ ಪೌಷ್ಟಿಕ ಆಹಾರ ತಲುಪಿಸುವ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಹಾಲಿನ ಹೊಳೆ ಹರಿಸುವ ಯೋಜನೆ ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಂಡಿತು. ಇದಕ್ಕೆ ಆಪರೇಶನ್ ಫ್ಲಡ್ ಎಂಬ ನಾಮಕರಣವೂ ಆಯಿತು. ಕ್ಷೀರಕ್ರಾಂತಿಯ ಗುರಿಯಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಓಡಿದ ಸಕರ್ಾರ ಹಸು ಎಂದರೆ ಹಾಲು ಹೆಚ್ಚು ಕರೆಯುವುದು ಮಾತ್ರ ಎಂದು ಜನರನ್ನು ನಂಬಿಸಿತು. ಹಾಲು ಕರೆಯದ ಹಸುಗಳು ‘ಗೊಡ್ಡು’ ಎನಿಸಿದ್ದು ಆಗಲೇ. ಹಳ್ಳಿ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಹಾಲಿನ ಶೇಖರಣಾ ಕೇಂದ್ರ ನಿಮರ್ಾಣವಾಯಿತು. ಡೈರಿಗಳು ತಲೆಯೆತ್ತಿದವು. ಹೆಚ್ಚು ಹಾಲು ಕೊಡುವ ತಳಿಗಳನ್ನು ಆಮದು ಮಾಡಿಕೊಂಡೆವು. ಅದೊಂದು ಕಾಲಘಟ್ಟದಲ್ಲಂತೂ ಜಸರ್ಿ ಹಸು ಹಾಲು ಕರೆಯುವ ಪ್ರಮಾಣವೇ ಜನರನ್ನು ಬೆರಗಾಗಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಕೂತಲ್ಲಿ, ನಿಂತಲ್ಲಿ ಅದೇ ಚಚರ್ೆ. ವಿದೇಶೀ ಹಸು ಮನೆಗೆ ಬಂದ ಮೇಲೆ ಸ್ವದೇಶೀ ಗೋವಿನ ಮೇಲೆ ಮಮಕಾರ ಕಡಿಮೆಯಾಯ್ತು. ರೈತ ಈ ಗೋವುಗಳನ್ನು ಸಾಕುವುದು ಹೊರೆ ಎನ್ನಲಾರಂಭಿಸಿದ. ಹಳೆಯ ಪರಂಪರೆಯನ್ನೆಲ್ಲ ಮುರಿದು ತಾನೇ ಅವುಗಳನ್ನು ಮಾರಲು ಮುಂದಾದ. ಹುಟ್ಟಿದ ಕರು ಗಂಡಾದರೆ ಆಗಿಂದಾಗ್ಯೆ ಅದನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ಬಿಡುವಷ್ಟು ಕ್ರೂರಿಯಾದ. ಹೌದು. 1998ರ ವೇಳೆಗೇ ಭಾರತ ಹಾಲಿನ ಉತ್ಪಾದನೆಯಲ್ಲಿ ಅಮೇರಿಕಾವನ್ನು ಹಿಂದಿಕ್ಕಿ ಮುಂದೆ ಬಂತು, ಆದರೆ ಪೌಷ್ಟಿಕತೆಯ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ತುಂಬಿಕೊಂಡ ಎ1 ಹಾಲು ಆರೋಗ್ಯವನ್ನೇ ಹಾಳುಗೆಡವಿ ಭಾರತೀಯರನ್ನು ರೋಗಿಗಳನ್ನಾಗಿಸಿತು. ಎ1 ಮತ್ತು ಎ2 ಹಾಲಿನ ಚಚರ್ೆ ತೀವ್ರವಾದರೆ ಸಕರ್ಾರವೇ ನಡೆಸುವ ಡೈರಿ ಉದ್ದಿಮೆಗೆ ಬಲುದೊಡ್ಡ ಹೊಡೆತ. ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೆ ರೋಗಿಷ್ಟ ಹಾಲಾದರೂ ಸರಿಯೇ, ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿರಬೇಕಾದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಇದೆ. ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಡೈರಿ ಡೆವಲಪ್ಮೆಂಟ್ ಬೋಡರ್ಿನ ಕಳೆದ ವರ್ಷದ ವರದಿಯ ಪ್ರಕಾರ ಈ ವರ್ಷದ ಹಾಲು ಉತ್ಪಾದನೆಯ ಗುರಿ 156 ಮಿಲಿಯನ್ ಟನ್ಗಳಷ್ಟು, ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡದೊಂದು ಭಾಗ ಹಾಲಿನ ಸಹಕಾರಿ ಸಂಘಗಳಿಂದ ಬರುತ್ತದೆ. ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು 50 ಲಕ್ಷ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳು ಹಾಲು ಸಂಗ್ರಹಣೆಯ ಈ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಒಂದೂವರೆ ಕೋಟಿಯಷ್ಟು ರೈತರು ಸಹಕಾರಿ ಸಂಘಗಳ ಮೂಲಕ ಹೈನುಗಾರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಭಾಗಿಯಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಎ1 ಮತ್ತು ಎ2 ಚಚರ್ೆ ಬೀದಿಗೆ ಬಂತೆಂದರೆ ಇಷ್ಟು ಸಂಖ್ಯೆಯ ಜನರ ಆದಾಯಕ್ಕೆ ಕುತ್ತೆಂಬುದು ಸಕರ್ಾರಕ್ಕೆ ಗೊತ್ತು. ಜೊತೆಗೆ ಅದಾಗಲೇ ಹಾಲು ಸಂಸ್ಕರಣೆ, ಪೌಡರ್ ತಯಾರಿಕೆ, ಹಾಲಿನ ಉತ್ಪನ್ನಗಳ ತಯಾರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ನಿರತವಾಗಿರುವ ಲಕ್ಷಾಂತರ ನೌಕರರ ಗತಿಯೇನು? ಹೀಗಾಗಿ ಸದ್ಯದ ದಿನಗಳನ್ನು ದೂಡಿದರೆ ಸಾಕೆಂಬುದೇ ಎಲ್ಲಾ ಸಕರ್ಾರಗಳ ಇಚ್ಛೆ. ಅದಕ್ಕೇ ನಾವಿನ್ನೂ ಅದೇ ಹಾಲನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದೇವೆ.

ನಾವು ಎ1 ಹಾಲು ಕುಡಿದೊಡನೆ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗುವ ಮಾಫರ್ಿನ್ ಮಾದರಿಯ ಮತ್ತು ತರಿಸುವ ಬೀಟಾ ಕ್ಯಾಸೋಮಾಫರ್ಿನ್7 ಎಂಬ ರಾಸಾಯನಿಕ ನಮ್ಮ ಜೀರ್ಣ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹಾಳುಗೆಡಹುತ್ತದೆ. ಕ್ರಮೇಣ ದೇಹದ ಅಂಗಾಂಗಗಳು ಸೆಳೆತಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತವೆ. ಬೊಜ್ಜು ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಕೊಬ್ಬು ಹೆಚ್ಚಾಗಿದ್ದುದರಿಂದ ಹೃದಯದ ನಾಳಗಳು ಮುಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳಲಾರಂಭಿಸುತ್ತವೆ. ನಿರಂತರವಾಗಿ ಈ ಬೀಟಾ ಕೇಸೀನ್ ಪ್ರಮಾಣ ಹೆಚ್ಚಿದರೆ ಮಧುಮೇಹ ಕಾಯಿಲೆ ಶುರುವಾಗುತ್ತದೆ. ಇದರಿಂದಾಗಿ ಕಾಲಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಕ್ಯಾನ್ಸರ್ ನಂತಹ ಕಿಡ್ನಿ ವೈಫಲ್ಯದಂತಹ ಕಾಯಿಲೆಗಳು ಸವರ್ೇ ಸಾಮಾನ್ಯವೆನಿಸುತ್ತವೆ. ಎ2 ಹಾಲಿನಿಂದಲೂ ಈ ರಾಸಾಯನಿಕ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗುವುದಾದರೂ ನಮ್ಮ ದೇಹದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಅದು ನಗಣ್ಯವೆನಿಸುವಷ್ಟು ಕಡಿಮೆಯಾದ್ದರಿಂದ ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ತಲೆಕೆಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ದುರಂತವೆಂದರೆ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ನಾವು ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಸೇವಿಸುವ ಹಾಲು ಎ1 ಮಾದರಿಗೆ ಸೇರಿರುವಂಥದ್ದೇ. ಕ್ಷೀರಕ್ರಾಂತಿಯ ನಂತರ ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು ಹಾಲು ಉತ್ಪಾದಿಸುವ ಭರದಲ್ಲಿ ನಾವು ಆರೋಗ್ಯವನ್ನು ಮರೆತೇ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಎ2 ಹಾಲು ಉತ್ಪಾದಿಸುವ ಭಾರತೀಯ ತಳಿಗಳನ್ನು ಕಟುಕನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟು ‘ತಿನ್ನಿ’ ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ದೇಸೀ ಹಸುವಿನ ಹಾಲನ್ನು ಅಮೃತ ಅಂತ ನಮ್ಮ ಹಿರಿಯರು ಕರೆದಿದ್ದು ಸುಮ್ಮ ಸುಮ್ಮನೇ ಅಲ್ಲ. ಇವು ರೋಗ ತಡೆಯುತ್ತವೋ ಇಲ್ಲವೋ ಅದು ಬೇರೆ ಪ್ರಶ್ನೆ. ಆದರೆ ವಿದೇಶೀ ತಳಿಗಳ ಹಾಲಿನಂತೆ ರೋಗವನ್ನು ತರುವುದಿಲ್ಲವೆಂಬುದಂತೂ ಖಾತ್ರಿ! ಬೀಫ್ ತಿನ್ನುವ ತುಡಿತ ಇರುವವರಿಗೆ ಹೇಳಬೇಕಾಗಿರೋದು ಒಂದೇ ಮಾತು. ‘ಗೋವಿನ ಪೂಜೆ ಹಿಂದೂವಿನ ನಂಬಿಕೆ ಇರಬಹುದು ಆದರೆ ಬೀಟಾ ಕೇಸೀನ್ ಮಾತ್ರ ಶುದ್ಧ ವಿಜ್ಞಾನ’ ಈ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಗೋಹತ್ಯಾ ನಿಷೇಧ ಅಂದಾಗ ಅದು ಬಡವನ ಆರೋಗ್ಯ ಕಾಪಾಡುವ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಕಾಳಜಿ. ವಿರೋಧಿಸುವ ಮುನ್ನ ನಿಮ್ಮ ನಿಲುವು ಗಟ್ಟಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಿ!

ಗೋಹತ್ಯೆಯ ಹಿಂದಿನ ‘ಹಿಡನ್ ಅಜೆಂಡಾ’

ಗೋಹತ್ಯೆಯ ಹಿಂದಿನ ‘ಹಿಡನ್ ಅಜೆಂಡಾ’

ಹಿಂದೂಗಳ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಬದಿಗಿಟ್ಟು ನೋಡಿದಾಗಲೂ ದೇಸೀ ಗೋವುಗಳನ್ನು ಉಳಿಸಬೇಕೆಂಬ ಕೂಗು ವೈಜ್ಞಾನಿಕವಾದುದೇ. ಕಾಳಜಿ ಇರೋದು ಯಾವುದೋ ಸಂಸ್ಕೃತಿ, ಆಚರಣೆಗಳದ್ದಲ್ಲ ಬದಲಿಗೆ ಹಿಂದೂಗಳನ್ನು ವಿರೋಧಿಸೋದು ಮಾತ್ರ. ಇಲ್ಲವಾದಲ್ಲಿ ದೀಪಾವಳಿಗೆ ಪಟಾಕಿ ಸುಟ್ಟರೆ ಪರಿಸರ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆನ್ನುವ ಈ ಹೋರಾಟಗಾರರು ಗೋವು ಕಡಿದರೆ ಭೂ ತಾಪಮಾನ ಏರಿಕೆಯಾಗುವುದೆಂಬುದನ್ನು ಮಾತ್ರ ಅದೇಕೆ ಅಲಕ್ಷಿಸುತ್ತಾರೆ? ‘ಹಿಡನ್ ಅಜೆಂಡಾ’ ಅಂದರೆ ಇದೇ.

ಜಾತ್ಯತೀತತೆಯ ಮುಸುಕೆಳೆದು ಭಾರತವನ್ನು ಭಾರತೀಯರನ್ನು ಎಷ್ಟು ಸಾಧ್ಯವೋ ಅಷ್ಟು ಶೋಷಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಕಳೆದ ಎರಡು ಮೂರು ದಶಕಗಳಲ್ಲಂತೂ ಇದು ಪರಂಪರೆಯನ್ನು ನಂಬಿ ಪ್ರಗತಿಯೆಡೆಗೆ ದಾಪುಗಾಲಿಡುತ್ತಿರುವ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಕಾಲಿಗೂ ತೊಡಕಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸುತ್ತಿದೆ. ಸುನೀತಾ ನಾರಾಯಣ್ ನೆನಪಿದ್ದಾರಾ ನಿಮಗೆ? ಸೆಂಟರ್ ಫಾರ್ ಸೈನ್ಸ್ ಅಂಡ್ ಎನ್ವಿರಾನ್ಮೆಂಟ್ ಮುಖ್ಯಸ್ಥೆ. ಪೆಪ್ಸಿ-ಕೋಕ್ಗಳಲ್ಲಿ ಜೀವ ಹಾನಿ ಮಾಡಬಲ್ಲ ವಿಷಕಾರಕ ಅಂಶಗಳಿವೆ ಅನ್ನೋದನ್ನು ವೈಜ್ಞಾನಿಕವಾಗಿ ದೃಢಪಡಿಸಿದಾಕೆ. ಆಕೆಯದ್ದೊಂದು ಪತ್ರಿಕೆ ಇದೆ. ಡೌನ್ ಟು ಅಥರ್್ ಅಂತ. ಸಹಜ ಬದುಕಿನ ಬಗ್ಗೆ, ಪ್ರಕೃತಿ ಪೂರಕವಾದ ಸಂಗತಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಅಧಿಕೃತ ಮಾಹಿತಿ ನೀಡಬಲ್ಲ ಮಾಸಿಕ ಅದು. ಆಕೆಯೂ ಕೂಡ ಕಳೆದ ಮಾಚರ್್ ತಿಂಗಳ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ಭಾರತೀಯ ಪರಿಸರವಾದಿಯಾಗಿ ಸಸ್ಯಾಹಾರದ ಪರ ನಿಲ್ಲಲಾರೆ ಎಂದುಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾಳೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಕೊಡುವ ಕಾರಣವೇನು ಗೊತ್ತೇ? ‘ಭಾರತ ಜಾತ್ಯತೀತ ರಾಷ್ಟ್ರವಾದುದರಿಂದ ಇಲ್ಲಿನ ಜನರ ಆಹಾರ, ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಭಿನ್ನವಾಗಿದೆ. ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಮತ-ಪಂಥಗಳ, ಆಹಾರ ಪದ್ಧತಿ ಬೇರೆ ಬೇರೆ. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ. ಬಹುತೇಕರಿಗೆ ಪ್ರೋಟೀನ್ ಪೂರೈಕೆಯಾಗೋದೇ ಮಾಂಸಾಹಾರದಿಂದ. ಹೀಗಾಗಿ ಅದನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಬಾರದು’ ಅಂತ. ಇದೇ ಪತ್ರಿಕೆ ಕಳೆದ ಅನೇಕ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಅಮೇರಿಕಾ, ಚೀನಾ ಮತ್ತು ಭಾರತದಂತಹ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಲ್ಲಿ ತಾಪಮಾನ ಏರಿಕೆಗೆ ಮಾಂಸಾಹಾರವೇ ಕಾರಣ. ಅದರಲ್ಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು ಗೋಪರಿವಾರದ ಮಾಂಸ ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು ಭೂಮಂಡಲದ ಬಿಸಿ ಏರಿಕೆಗೆ ಕಾರಣ ಎಂದು ಉದ್ದುದ್ದ ಲೇಖನಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿತ್ತು. ಭಾರತ ಮೀಥೇನ್ ಅನಿಲವನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು ಹೊರ ಹಾಕುವುದಕ್ಕೆ ಪಶು ಸಂಗೋಪನೆಯೇ ಕಾರಣ ಎಂಬುದನ್ನು ಆಧಾರ ಸಹಿತ ವಿವರಿಸಿತ್ತು. ವಲ್ಡರ್್ ವಾಚ್ ಇನ್ಸ್ಟಿಟ್ಯೂಟ್ ತನ್ನ ವರದಿಯಲ್ಲಿ ಜಗತ್ತಿನ ಅರ್ಧ ಭಾಗದಷ್ಟು ಹಸಿರು ಮನೆ ಅನಿಲಗಳ ಬಿಡುಗಡೆಗೆ ಗೋವು, ಎಮ್ಮೆ, ಕುರಿ, ಮೇಕೆ, ಒಂಟೆ ಮತ್ತು ಹಂದಿಯಂತಹ ಪಶು ಕೃಷಿಯೇ ಕಾರಣ ಅಂತ ಬಲು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳಿದೆ.. ಆಕ್ಸ್ಫಡರ್್ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ಅಧ್ಯಯನದ ಪ್ರಕಾರ ದಿನಕ್ಕೆ ನೂರು ಗ್ರಾಂ, (ಹೌದು ನೂರೇ ಗ್ರಾಂ) ಮಾಂಸ ತಿನ್ನುವವನು ಸುಮಾರು ಏಳುವರೆ ಕೇಜಿಯಷ್ಟು ಇಂಗಾಲದ ಡೈ ಆಕ್ಸೈಡ್ ಹೊರ ಹಾಕುತ್ತಾನೆ. ಸಸ್ಯಾಹಾರಿಯೊಬ್ಬನಿಗಿಂತ ಎರಡೂವರೆ ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚಂತೆ ಇದು.

cattle-trafficking-3

ಪ್ರಾಣಿ ಲೋಕ ಬಲು ವಿಶಿಷ್ಟವಾದುದು. ಅಲ್ಲಿ ನಡೆದಿರುವ ಸಂಶೋಧನೆಗಳನ್ನು ನೀವು ಗಮನಿಸಿದರೆ ಅವಾಕ್ಕಾಗುವಿರಿ. ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿ ತಾಪಮಾನ ವೃದ್ಧಿಯಾಗಲು ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡುವ ಮೀಥೇನ್ ಅನಿಲದ್ದೇ ಮಹತ್ವದ ಕೊಡುಗೆಯೆಂದು ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಸಂಶೋಧಿಸಿದಾಗಿನಿಂದ ಅದರ ಕುರಿತು ಬಗೆ ಬಗೆಯ ವರದಿಗಳು ಹೊರ ಬರಲಾರಂಭಿಸಿದವು. ನೆನಪಿರಲಿ. ಇಂಗಾಲದ ಡೈ ಆಕ್ಸೈಡ್ಗಿಂತಲೂ ಮೀಥೇನ್ ಭಯಾನಕ. ನ್ಯೂಜಿಲೆಂಡ್ ಮತ್ತು ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾದಲ್ಲಿ ಈ ಕುರಿತಂತೆ ವಿಶೇಷ ಅಧ್ಯಯನಗಳು ನಡೆದು ಪ್ರಾಣಿಗಳು ತಿಂದ ಆಹಾರದಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ಶೇಕಡಾ 10 ರಷ್ಟು ಭಾಗ ಮೀಥೇನ್ ಆಗಿ ಪರಿವತರ್ಿತಗೊಂಡು ಅವುಗಳ ಪೃಷ್ಠಭಾಗದಿಂದ ಅನಿಲ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಹೊರಬರುತ್ತವೆಂಬುದನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದರು. ಆಶ್ಚರ್ಯವೆಂದರೆ 2003 ರಲ್ಲಿ ನ್ಯೂಜಿಲೆಂಡಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಸಾಕಿದವರು ಈ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ‘ಹೂಸು ತೆರಿಗೆ’ ಕಟ್ಟಬೇಕಿತ್ತು. ರೈತರು ಪ್ರತಿಭಟಿಸಿದ್ದರಿಂದ ಈ ತೆರಿಗೆಯನ್ನು ಹಿಂದೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲಾಗಿತ್ತು. ಆಗಲೇ ಕಡಿಮೆ ಮೀಥೇನ್ ಉಗುಳುವ ಹಸು ತಳಿಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಗೆ ಜಗತ್ತು ಮನಸ್ಸು ಮಾಡಿದ್ದು. ಮಾಂಸಕ್ಕಾಗಿ ಪಶುಗಳನ್ನು ಸಾಕುವುದು ಪರಿಸರದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಬಲು ಅಪಾಯಕಾರಿ ಎಂಬ ಅರಿವು ಮೂಡಿದ್ದೂ ಆಗಲೇ. ಅದರಲ್ಲೂ ಹಸುವಿನ ಮಾಂಸ ಉಳಿದೆಲ್ಲಕ್ಕಿಂತಲೂ ಭಯಾನಕವೆಂದು ಸ್ಕೆಪ್ಟಿಕಲ್ ಸೈನ್ಸ್ ವರದಿ ಮಾಡಿತು. ಅದಕ್ಕೆ ತರ್ಕವನ್ನೂ ಸಮರ್ಥವಾಗಿಯೇ ಮಂಡಿಸಿತ್ತು. ದನದ ಮಾಂಸ ಉತ್ಪಾದನೆಗೆ ಇತರ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಕೃಷಿಗಿಂತಲೂ 28 ಪಟ್ಟು ಅಧಿಕ ಭೂ ಪ್ರದೇಶ ಬೇಕು, 6 ಪಟ್ಟು ಅಧಿಕ ರಸಗೊಬ್ಬರ ಬೇಕು, ಹನ್ನೊಂದು ಪಟ್ಟು ಅಧಿಕ ನೀರು ಬೇಕು. ಅದಕ್ಕೆ ದನವನ್ನು ಮಾಂಸಕ್ಕಾಗಿ ಸಾಕುವುದರಿಂದ ಹಂದಿ ಸಾಕಣೆಗಿಂತ 4 ಪಟ್ಟು ಮತ್ತು ಕೋಳಿ ಸಾಕಣೆಗಿಂತ 5 ಪಟ್ಟು ಮೀಥೇನ್ ಅನಿಲವನ್ನು ವಾತಾವರಣಕ್ಕೆ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಅಜರ್ೆಂಟೈನಾದಂತಹ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಂಸದ ರಫ್ತಿಗಾಗಿಯೇ ದನ ಸಾಕುತ್ತಾರಲ್ಲ ಅಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಮನುಷ್ಯರಿಗಿಂತ ದನಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಯೇ ಹೆಚ್ಚಿವೆ. ಅಲ್ಲಿ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗಬಹುದಾದ ಮೀಥೇನ್ ಪ್ರಮಾಣ ಅಂದಾಜು ಮಾಡಿ. ಇವುಗಳಿಗೆ ಬೆದರಿಯೇ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಹಸುವಿನ ಗಂಟಲಿಗೆ ಪೈಪು ತುರುಕಿ ಮೀಥೇನ್ ಅನಿಲವನ್ನು ತಾವಾಗಿಯೇ ಹೊರ ತೆಗೆದು ಸಿಲಿಂಡರಿಗೆ ತುಂಬಿ ಬಳಸುವ ಯೋಜನೆಗೆ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿದರು. ಒಂದು ದಿನಕ್ಕೆ ಒಂದು ಗೋವು 300 ಲೀಟರ್ ಮೀಥೇನ್ ಉತ್ಪಾದಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಇದು ಒಂದು ದಿನ ಮನೆಯಲ್ಲಿನ ನೂರು ಲೀಟರಿನ ಫ್ರಿಜ್ಜು ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು ಸಾಕಾಗುವಷ್ಟು ಶಕ್ತಿ ಉತ್ಪಾದಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ ಬಳಸೋದು ಕಷ್ಟವೆಂದು ಅರಿವಾದಾಗ ಹುಟ್ಟಿದ ಕರುವಿಗೇ ಔಷಧಿ ಕೊಟ್ಟು ಮೀಥೇನ್ ಉತ್ಪಾದಿಸುವ ಬ್ಯಾಕ್ಟೀರಿಯಾಗಳನ್ನೇ ನಾಶಗೈಯ್ಯುವ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನು ಮಾಡಲಾಯ್ತು. ಯಾವುದರಲ್ಲಿಯೂ ಯಶ ಕಾಣದಾದಾಗ ಬಡ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳನ್ನು ಪುಸಲಾಯಿಸಿ ಅಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು ಮಾಂಸ ಉತ್ಪಾದನೆಗಾಗಿ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಸಾಕುವ ವೃತ್ತಿಗೆ ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿ ಶ್ರೀಮಂತ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಬಾಯಿ ಚಪಲ ನೀಗಿಸುವ ಕಾಯಕ ಮುಂದುವರೆಸಲಾಯಿತು. ಹೀಗೆ ಯಾರದ್ದೋ ಬಾಯಿ ಚಪಲಕ್ಕೆ ನಮ್ಮ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ನಾಶಗೈಯ್ಯುವ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಲ್ಲಿ ನಾವು ಅಗ್ರಣಿಯಾದೆವು ಅಷ್ಟೇ.

cow-shed-gaushala

ಹೌದು. ಭಾರತೀಯ ಗೋತಳಿ ಅಕ್ಷರಶಃ ಸಂಪತ್ತೇ. ಕಳೆದ ವರ್ಷ ಟೆಲಿಗ್ರಾಫ್ ಪತ್ರಿಕೆ ತಮಿಳುನಾಡಿನ ಕುಳ್ಳ ಗೋತಳಿಯ ಕುರಿತಂತೆ ಬರೆಯುತ್ತ ಇದು ಇತರೆ ಜಾಗತಿಕ ತಳಿಗಳಿಗಿಂತ ಅತಿ ಕಡಿಮೆ ಮೀಥೇನ್ ಉಗುಳುವ ತಳಿಯೆಂದು ಹೊಗಳಿತು. ವಿದೇಶೀ ದನಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿದ ಕೊಟ್ಟಿಗೆಗೂ, ದೇಸೀ ದನಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿದ ದನದ ಕೊಟ್ಟಿಗೆಗೂ ಇರುವ ಭಿನ್ನ ಬಗೆಯ ವಾಸನೆ ನೋಡಿಯೇ ಇದನ್ನು ಅವಲೋಕಿಸಬಹುದು. ಕೇರಳದ ಖ್ಯಾತ ಪಶು ವೈದ್ಯ ಡಾ|| ಎಲ್ಯಾದೆತ್ ಮುಹಮ್ಮದ್ ‘ಭಾರತೀಯ ತಳಿಯ ಗೋವುಗಳು ಉಗುಳುವ ಮೀಥೇನ್ ಪ್ರಮಾಣ ಬಲು ಕಡಿಮೆ’ ಎಂದು ಅಧಿಕೃತ ದಾಖಲೆಗಳ ಮೂಲಕ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ. ಇಷ್ಟು ಗೋ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾಗ್ಯೂ ಅವುಗಳಿಂದ ಹೊರಬರುವ ಮೀಥೇನ್ ಪ್ರಮಾಣ ಬಲು ಕಡಿಮೆಯದಾದ್ದರಿಂದ ಜಾಗತಿಕ ತಾಪಮಾನ ಏರಿಕೆಗೆ ಭಾರತವನ್ನು ದೂರುವಂತಿಲ್ಲ ಎಂದು ಮುಂದುವರಿದ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಿಗೆ ಸವಾಲೆಸೆದಿದ್ದಾರೆ. ಒಂದು ಹೆಜ್ಜೆ ಮುಂದುವರೆದು ಜಗತ್ತಿನ ಬಿಸಿ ಏರುವಿಕೆಯ ಸಮಸ್ಯೆಯ ಪರಿಹಾರಕ್ಕೆ ಭಾರತೀಯ ತಳಿಗಳನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಪಡಿಸಿ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಪರಿಚಯಿಸುವುದೊಂದೇ ಮಾರ್ಗ ಎಂದಿದ್ದಾರೆ. ಹಿಂದೂಗಳ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಬದಿಗಿಟ್ಟು ನೋಡಿದಾಗಲೂ ದೇಸೀ ಗೋವುಗಳನ್ನು ಉಳಿಸಬೇಕೆಂಬ ಕೂಗು ವೈಜ್ಞಾನಿಕವಾದುದೇ. ಆದರೆ ಸ್ಥಾಪಿತ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಯ ಒಂದಷ್ಟು ಜನ ಶತಾಯ ಗತಾಯ ಗೋಹತ್ಯೆ ನಡೆಯಲೇಬೇಕೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಅವರಿಗೆಲ್ಲ ಕಾಳಜಿ ಇರೋದು ಯಾವುದೋ ಸಂಸ್ಕೃತಿ, ಆಚರಣೆಗಳದ್ದಲ್ಲ ಬದಲಿಗೆ ಹಿಂದೂಗಳನ್ನು ವಿರೋಧಿಸೋದು ಮಾತ್ರ. ಇಲ್ಲವಾದಲ್ಲಿ ದೀಪಾವಳಿಗೆ ಪಟಾಕಿ ಸುಟ್ಟರೆ ಪರಿಸರ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆನ್ನುವ ಈ ಹೋರಾಟಗಾರರು ಗೋವು ಕಡಿದರೆ ಭೂ ತಾಪಮಾನ ಏರಿಕೆಯಾಗುವುದೆಂಬುದನ್ನು ಮಾತ್ರ ಅದೇಕೆ ಅಲಕ್ಷಿಸುತ್ತಾರೆ? ‘ಹಿಡನ್ ಅಜೆಂಡಾ’ ಅಂದರೆ ಇದೇ.

ಇವರ ಈ ಬೌದ್ಧಿಕ ದಾರಿದ್ರ್ಯದಿಂದಾಗಿ ಭಾರತೀಯ ತಳಿಗಳು ಹಂತ ಹಂತವಾಗಿ ಕಾಣೆಯಾಗುತ್ತಿವೆ. 2012ರಲ್ಲಿ ಹೈದರಾಬಾದಿನ ಪಶು ವಿಜ್ಞಾನಿ ಸಾಗರಿ ರಾಮದಾಸ್ ಮಲೇಷಿಯಾದ ಪಶುಕೃಷಿಯ ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕೆಂದು ಹೋಗಿದ್ದರು. ಅಲ್ಲಿ ಕಳೆದ 40 ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಔದ್ಯಮಿಕ ಕ್ರಾಂತಿಯಿಂದಾಗಿ ಪಶು ಸಂಗೋಪನೆ ಮೂಲೆಗುಂಪಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದೆ. ಅಲ್ಲೀಗ ಹಸುಗಳ ತಳಿ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೆ ಬೇಕಾದ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗೂ ಔದ್ಯಮಿಕ ವಲಯದತ್ತಲೇ ಮೊರೆ ಹೋಗಬೇಕಾದ ಸ್ಥಿತಿ ಇದೆ. ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ ಭಾರತದಲ್ಲೂ ಅದೇ ಸ್ಥಿತಿ ಇದೆ. ಹಸುವೊಂದಕ್ಕೆ ಗರ್ಭಧಾರಣೆಯೂ ಅಸಹಜವಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ ಮತ್ತು ದೇಸೀ ತಳಿಗಳೊಂದಿಗೆ ವಿದೇಶೀ ತಳಿಗಳ ಸಂಕರ ಎಗ್ಗಿಲ್ಲದೇ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ಆದರೆ ಇಡಿಯ ಲೇಖನದ ಪ್ರಮುಖ ಅಂಶವೆಂದರೆ ಅಲ್ಲಿನ ಜನ ಪದೇ ಪದೇ ಪರಿಚಯಿಸುತ್ತಿದ್ದ ‘ಬ್ರಾಹ್ಮಣ’ ಎಂಬ ಜಾತಿಯ ಹಸು. ಸಾಗರಿ ಅದರ ಹೆಸರಿನಿಂದಲೇ ಅವಾಕ್ಕಾಗಿ ಅದರ ಮೂಲ ಅರಸುತ್ತ ನಡೆದಾಗ ಅಲ್ಲಿನ ತಮಿಳು ಜನಾಂಗದವರ ಬಳಿ ಅದು ಕಂಡು ಬಂತು. ಹಾಗಂತ ಅದು ತಮಿಳು ಗೋ ತಳಿಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಉತ್ತರ ಭಾರತದ ಗೀರ್, ಒಂಗೋಲ್ಗಳ ಮಿಶ್ರ ತಳಿಯಂತಿತ್ತು. ಇಡಿಯ ಮಲೇಷಿಯಾದಲ್ಲಿ ಈ ಕುರಿತಂತೆ ಯಾರಿಗೂ ಸಮಗ್ರ ಮಾಹಿತಿಯಿರಲಿಲ್ಲ. ಮರಳಿದ ಸಾಗರಿ ರಾಮದಾಸ್ ಇದರ ಕುರಿತು ಸಂಶೋಧನೆ ಆರಂಭಿಸಿದಾಗಲೇ ಅರಿವಾದದ್ದು 1854 ರಿಂದ 1926 ರ ನಡುವೆ 266 ನಂದಿಗಳು ಮತ್ತು 22 ಭಾರತೀಯ ತಳಿಯ ದನಗಳ ಜೀವಕೋಶಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ ಆಳುತ್ತಿದ್ದ ಬ್ರಿಟೀಷರು ಅದನ್ನು ಯೂರೋಪಿಗೊಯ್ದಿದ್ದರು. ಅಲ್ಲಿ ಕಾಂಕ್ರೀಜ್, ಗೀರ್, ಒಂಗೋಲ್ ಮೊದಲಾದ ನಾಲ್ಕು ತಳಿಗಳ ಮಿಶ್ರಣದಿಂದ ತಯಾರಾದ ತಳಿಯಾಗಿತ್ತು ಅದು. ಕಾಲಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಈ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ತಳಿ ಪಶ್ಚಿಮದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರ ಮೆಚ್ಚುಗೆಗೆ ಪಾತ್ರವಾಯ್ತು. ಅದರ ಸರ್ವ ಋತುವಿಗೂ ಒಗ್ಗುವ ಗುಣವೇ ಅದನ್ನು ಜಾಗತಿಕ ಖ್ಯಾತಿಯ ಉತ್ತುಂಗಕ್ಕೇರಿಸಿತು. ಮುಂದೆ ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾಕ್ಕೆ ಬಂದ ಈ ತಳಿ ಆ ನಂತರ ಮಲೇಷಿಯಾಕ್ಕೂ ಬಂತು ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ ಆಕೆ. ಆಕ್ರೋಶದಿಂದಲೇ ‘ನಮ್ಮಿಂದ ಕದ್ದು ತಳಿ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಪಡಿಸಿ ಮಿಲಿಯಗಟ್ಟಲೆ ಡಾಲರು ಸಂಪಾದಿಸುತ್ತಿರುವ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳೆದುರು ನಾವೀಗ ಗುಟುರು ಹಾಕಬೇಕಿದೆ. ಬಡ್ಡಿ ಸಮೇತ ದುಡ್ಡು ವಸೂಲಿ ಮಾಡಬೇಕಿದೆ. ಅದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ನಮ್ಮ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು, ಯೋಜನೆಯ ರೂಪಿಸುವ ಪ್ರಮುಖರು ನಮ್ಮ ತಳಿಗಳಿಗೆ ಉತ್ಪಾದನಾ ಸಾಮಥ್ರ್ಯವಿಲ್ಲವೆಂದು ಕೊರಗುತ್ತಾರೆ. ಕ್ಷೀರಕ್ರಾಂತಿ ಎನ್ನುವ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಜಸರ್ಿ, ಹೊಲ್ಸ್ಪೀನ್ಗಳನ್ನು ತಂದು ಸುರಿಯುತ್ತಾರೆ. ರೈತ ಹೆಚ್ಚು ಸಾಲಗಾರನಾಗುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ’ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.

ಇಷ್ಟೂ ಮಾತುಗಳು ಕಾವಿ ಧರಿಸಿದ ಸಂತರದ್ದೋ, ಟೌನ್ ಹಾಲ್ ಮುಂದೆ ಪ್ರತಿಭಟಿಸುವ ಪಾಟರ್್ ಟೈಂ ಹೋರಾಟಗಾರರದ್ದೋ ಅಲ್ಲ. ಪಶು ಕೃಷಿಯ ಕುರಿತಂತೆ ಸಾಕಷ್ಟು ಅಧ್ಯಯನ ನಡೆಸಿದ ತಜ್ಞರದ್ದು! ಅಂದಮೇಲೆ ಗೋಹತ್ಯಾ ನಿಷೇಧದ ಕಾನೂನು ಎಷ್ಟು ಅಗತ್ಯವಾಗಿತ್ತು ಅನ್ನೋದನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ಯೋಚಿಸಿ.

 

ಭಾರತೀಯ ಗೋತಳಿಗಳನ್ನು ಮುಲಾಜಿಲ್ಲದೇ ಕಟುಕರ ಕೈಗೆ ಇಲ್ಲಿ ನಾವು ಒಪ್ಪಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ ಅತ್ತ ಜಗತ್ತಿನ ಅನೇಕ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ನಮ್ಮ ತಳಿಯನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಪಡಿಸಿ ಜಗತ್ತಿಗೆ ರಫ್ತು ಮಾಡುತ್ತಿವೆ. ನೀವು ನಂಬಲಾಗದ ಸತ್ಯವೊಂದಿದೆ. ‘ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಹೆಚ್ಚು ಭಾರತೀಯ ತಳಿಯ ಗೋವುಗಳನ್ನು ರಫ್ತು ಮಾಡುವ ರಾಷ್ಟ್ರ ಬ್ರೆಜಿಲ್’. ನಾಲ್ಕೈದು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಅಲ್ಲಿನ ಹಾಲು ಕರೆಯುವ ಹಸುಗಳ ಸ್ಪಧರ್ೆಯಲ್ಲಿ 62 ಲೀಟರ್ ಹಾಲು ಕೊಟ್ಟು ಪ್ರಥಮ ಬಹುಮಾನ ಪಡೆದ ಹಸು ಯಾವುದು ಗೊತ್ತಾ? ಶೇರಾ ಎಂದು ಮರು ನಾಮಕರಣಗೊಂಡ ಗುಜರಾತಿನ ಗೀರ್ ತಳಿಗೆ ಸೇರಿದ್ದು. ಆ ಸುದ್ದಿ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಗಾಬರಿ ಹುಟ್ಟಿಸಿರುವಾಗಲೇ ಅಮೇರಿಕಾದ ವಲ್ಡರ್್ ವೈಡ್ ಸೈನ್ಸ್ ಲಿಮಿಟೆಡ್ ಅನ್ನುವ ಕಂಪನಿ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಉತ್ಕೃಷ್ಟ ಗುಣಮಟ್ಟದ ವೀರ್ಯವನ್ನು ಕೊಡುವ ಮಾತಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ಕೇರಳದ ಪಶು ಸಂಗೋಪನಾ ಮಂತ್ರಿ ವಿದೇಶೀ ತಳಿಯ ಸಂಕರದಿಂದ ಹೊಸ ತಳಿಯನ್ನು ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿಸುವ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಈಗಲೂ ಅಷ್ಟೇ. ಬ್ರೆಜಿಲ್ನ ಫಾಮರ್್ ಹೌಸ್ಗಳಲ್ಲಿ ಭಾರತೀಯ ತಳಿಯ ಹಸುಗಳು ದಂಡು ದಂಡಾಗಿ ಪೊಗದಸ್ತಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದ್ದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಅವುಗಳನ್ನು ಕೊಂದು ಮಾಂಸವನ್ನು ರಫ್ತು ಮಾಡಿ ಪಿಂಕ್ ರೆವಲ್ಯೂಷನ್ ಮಾಡುವ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ.

img-banner-bs-bs5-500x500

 

ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಗೋವು ರೈತನ ಪಾಲಿನ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಡೆಪಾಸಿಟ್ ಇದ್ದಂತೆ. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಲು ಕೊಡುವ ಹಸುವೊಂದಿದ್ದರೆ ಪರಿವಾರವೇ ನಡೆಸಬಹುದಾದಷ್ಟು ಧೈರ್ಯ ಇರುತ್ತದೆ. ಹಾಗಂತ ದೇಸೀ ಹಸುವಿನ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಜಸರ್ಿ ಹಸುವನ್ನು ತಂದು ಕಟ್ಟಿದರೆ ಅದನ್ನು ಸಂಭಾಳಿಸುವಲ್ಲಿಯೇ ರೈತ ಹೈರಾಣಾಗಿಬಿಡುತ್ತಾನೆ. ಕನಿಷ್ಠ 5 ರಿಂದ 6 ಸಾವಿರ ರೂಪಾಯಿಯಾದರೂ ಅದಕ್ಕೆಂದು ತಿಂಗಳಿಗೆ ಖಚರ್ು ಮಾಡಲೇಬೇಕು. ಆದರೆ ದೇಸೀ ದನಗಳು ಹಾಗಲ್ಲ. ಅವು ಪ್ರತಿಕೂಲ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಿಯೂ ಬದುಕಬಲ್ಲವು. ಊರೆಲ್ಲಾ ಅಲೆದು, ಕಾಡಿಗೆ ಹೋಗಿ ಮೇಯ್ದು ಮರಳಿ ಮನೆಗೆ ಬರಬಲ್ಲವು. ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಅಷ್ಟೇ. ಗಾಡಿ ಒಮ್ಮೆ ಸದ್ದು ಮಾಡಿದರೆ ದೇಸೀ ದನಗಳು ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ಸರಿದು ಬಿಡುತ್ತವೆ. ಜಸರ್ಿ ಹಸುಗಳು ಮೈ ಭಾರವಾಗಿ ಅಲುಗಾಡಲೂ ಸಾಧ್ಯವಾಗದಂತೆ ನಡೆಯುತ್ತಿರುತ್ತವೆ. ಭಾರತೀಯ ತಳಿಗಳು ವೇಗಕ್ಕೇ ಹೆಸರುವಾಸಿ. ಅವು ಆಯಾ ಹವಾಗುಣಕ್ಕೆ ಬಲುಬೇಗ ಒಗ್ಗಿಕೊಂಡು ಬಿಡುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಜಸರ್ಿ ಹಸುಗಳಿಗೆ ಹವಾಮಾನ ಬದಲಾವಣೆ ಸಹಿಸಲಸಾಧ್ಯ. ಹೀಗಾಗಿಯೇ ಆಂಗ್ಲರೊಂದಿಗೆ ಪ್ರತಿಭಟಿಸುತ್ತ ಕಾದಾಡುತ್ತ ಈ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿಕೊಂಡೇ ಬಂದಿದ್ದೆವು. ಈಗ ಹೊಸಯುಗದ ಆಂಗ್ಲರು ನಮ್ಮಿಂದ ಈ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಕಸಿದು ಇಲ್ಲಿನ ರೈತರನ್ನು, ನಾಡನ್ನು ಭಿಕಾರಿಯಾಗಿಸಲು ಹೊರಟಿದ್ದಾರೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಆಹಾರ-ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಎಂಬ ಮನಮೋಹಕ ಹೆಸರು ಬೇರೆ!

ಇನ್ನೂ ಎರಡೇ ವರ್ಷ. ಸವಾಲುಗಳು ಮಾತ್ರ ಅಸಂಖ್ಯ

ಇನ್ನೂ ಎರಡೇ ವರ್ಷ. ಸವಾಲುಗಳು ಮಾತ್ರ ಅಸಂಖ್ಯ

ಇದು ಭಾರತದ ಪಾಲಿಗೆ ಪರ್ವಕಾಲ. ತರುಣರ ಸಂಖ್ಯೆ ಹಿಂದೆಂದಿಗಿಂತಲೂ ಅಧಿಕವಾಗಿದೆ ಈಗ. ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನೋಡುವುದಾದರೆ ಎಲ್ಲಾ ಬಗೆಯ ಹೊಸ ಕೆಲಸಗಳಿಗೂ ತರುಣರ ಪಡೆ ಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ. ರಾಷ್ಟ್ರ ಕಟ್ಟುವ ಯಾವುದೇ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಮೋದಿ ಕರೆ ಕೊಟ್ಟಾಗ್ಯೂ ಅವರು ಧಾವಿಸಿ ಬರುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲ ಕೆಲಸವನ್ನೇ ಅವರಿಗೆ ಕೊಡಲಿಲ್ಲವೆಂದರೆ ಹೇಗೆ? ಕಾಲ ಕಳೆದಂತೆ ಈ ಸಮಸ್ಯೆ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿಯವರ ಎಲ್ಲಾ ಮಹತ್ವಾಕಾಂಕ್ಷೆಗೂ ತಣ್ಣೀರೆರೆಚಿಬಿಡಬಲ್ಲದು.

ತೊಂದರೆಗಳಿಲ್ಲದ ಬದುಕು ನಡೆಸಲು ಎರಡು ಮಾರ್ಗವಿದೆ. ಮೊದಲನೆಯದು ಮುಂದೆಂದೋ ಬರುವ ತೊಂದರೆಗಳನ್ನು ಇಂದೇ ಮೈ ಮೇಲೆಳೆದುಕೊಂಡು ಅದನ್ನು ಮಣಿಸಿ ಗೆಲುವಿನ ನಗೆ ಬೀರಿ ನೆಮ್ಮದಿಯಿಂದ ಇದ್ದುಬಿಡೋದು. ಅಥವಾ ಬರಲಿರುವ ತೊಂದರೆಗಳನ್ನು ಕಂಡೂ ಕಾಣದಂತೆ ನೆಮ್ಮದಿಯಿಂದಲೇ ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದೇವಲ್ಲ ಅಂತ ನಮಗೆ ನಾವೇ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರೋದು. ಮಾಜಿ ಪ್ರಧಾನಿ ಮನಮೋಹನ ಸಿಂಗರದು ಎರಡನೇ ಮಾರ್ಗ. ಅವರು ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಮುಂದೂಡುತ್ತ ಹೋದರಷ್ಟೇ. ಮೋದಿಯವರದು ಮೊದಲ ಹಾದಿ, ಸಿಂಹ ಮಾರ್ಗ.

11

ಹಾಗೇ ಯೋಚಿಸಿ. ಚೀನಾ ಪಾಕೀಸ್ತಾನದ ಮೂಲಕ ಹಾದು ಹೋಗುವ ‘ಎಕಾನಾಮಿಕ್ ಕಾರಿಡಾರ್’ ರಸ್ತೆ ಮಾಡಿದ್ದರೆ ನಮಗೇನು ತೊಂದರೆ ಅಂತ ಸುಮ್ಮನಿದ್ದುಬಿಡಬಹುದಿತ್ತು. 2019ರವರೆಗೆ ಅತ್ತ ತಲೆ ಹಾಕದೇ ಮುಂದಿನ ಐದು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ನೋಡಿಕೊಂಡರಾಯಿತು ಅಂತ ಪ್ಯಾದೆ ನಗು ಬೀರಿಕೊಂಡು ಇದ್ದು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದರೆ ಚೀನಾಕ್ಕೂ, ರಷ್ಯಾಕ್ಕೂ ಒಳ್ಳೆಯವರಾಗಿ ಹಾಯಾಗಿ ಬದುಕಿಬಿಡಬಹುದಿತ್ತು. ಪುಣ್ಯಾತ್ಮ ಹಾಗೆ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ಎದೆಗೊಟ್ಟು ನಿಂತರು. ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿ ಹೋರಾಡುತ್ತೇನೆಂದರು. ಭವಿಷ್ಯದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಸಕರ್ಾರ ಯಾರದ್ದೇ ಬರಲಿ, ಭಾರತದ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ಭಂಗವಾಗದಿರಲಿ ಎಂಬ ಒಂದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲಾ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಮೈಮೇಲೆಳೆದುಕೊಂಡರು. ಅವರ ಈ ಭಂಡತನಕ್ಕೆ ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷಗಳಲ್ಲ ಒಳಗಿನವರೇ ಮೂಗು ಮುರಿದರು. ಏಕಕಾಲಕ್ಕೆ ಪಾಕೀಸ್ತಾನ ಮತ್ತು ಚೀನಾದವರನ್ನು ಮೈಮೇಲೆಳೆದುಕೊಳ್ಳಬಾರದೆಂಬ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿನ ರಣ ನೀತಿಯನ್ನೇ ಮಾತನಾಡಿದರು. ಪಾಕೀಸ್ತಾನ ಮುಖವಾಡವಷ್ಟೇ ಅದನ್ನು ತೊಟ್ಟಿರೋದು ಚೀನಾ ಎಂಬುದು ಗೊತ್ತಿರುವ ಯಾವ ಮೂರ್ಖನೂ ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡಲಾರ. ಮೋದಿ ಮುಖವಾಡಕ್ಕೆ ಗುದ್ದಿದರು, ಅದನ್ನು ತೊಟ್ಟವನ ಬೆನ್ನಿಗೂ ಬಾರಿಸಿದರು. ಆಗಲೇ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಜಪಾನ್, ಅಮೇರಿಕಾಗಳು ಬೆಂಬಲವಾಗಿ ನಿಂತದ್ದು. ಎದುರಿಸುವ ಛಾತಿ ತೋರಿದರೆ ಮಾತ್ರ ಉಳಿದವರು ಬೆಂಬಲಕ್ಕೆ ನಿಲ್ಲೋದು ಅನ್ನೋದು ಮತ್ತೆ ಸಾಬೀತಾಯ್ತು.

ಹಾಗಂತ ಸವಾಲುಗಳು ಮುಗಿಯಲಿಲ್ಲ. ಈ ಬಾರಿಯ ಶಾಂಘಾಯ್ ಶೃಂಗ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಥಮ ಬಾರಿಗೆ ಸದಸ್ಯತ್ವ ಪಡೆದ ಭಾರತ ಕಜಕಿಸ್ತಾನದ ಅಸ್ತಾನದಲ್ಲಿ ಮುಖಾಮುಖಿಯಾಗಬೇಕಿತ್ತು. ಒಂದೆಡೆ ಪಾಕೀಸ್ತಾನ ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ ಚೀನಾ. ಮೋದಿ ಮತ್ತೆ ಇಲ್ಲಿ ಭಯೋತ್ಪಾದನೆ ನಡೆಸುವ ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸುವ ಜನರಿಗೆ ತಪರಾಕಿಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟರು. ದ್ವಿಪಕ್ಷೀಯ ನಡವಳಿಕೆಗಳು ಮತ್ತೊಬ್ಬನ ಸಾರ್ವಭೌಮತೆಗೆ ಭಂಗವಾಗದಂತೆ ಇರಬೇಕೆಂದು ತಾಕೀತು ಮಾಡಿದರು. ನಿಸ್ಸಂಶಯವಾಗಿ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಚೀನಾವನ್ನೇ ಗುರಿಯಾಗಿಸಿಕೊಂಡು ಹೇಳಿದ ಮಾತಾಗಿತ್ತು. ಇದು ಬೇಕಿತ್ತಾ ಅಂತ ಯಾರಾದರೂ ಕೇಳಿದರೆ, ಬೇಕಿತ್ತು ಅಂತನೂ ಹೇಳಬೇಕು, ಅಗತ್ಯವಿರಲಿಲ್ಲ ಅಂತಾನೂ ಹೇಳಬೇಕು. ಏಕೆಂದರೆ ಈ ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಚದುರಂಗದಾಟದಲ್ಲಿ ಮೋದಿ ಮುಂದಿಟ್ಟ ನಡೆಯನ್ನು ಊಹಿಸುವುದು ಅಷ್ಟು ಸುಲಭವಲ್ಲ. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಟಿವಿ ಚಚರ್ೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ಮತ್ತು ದಳದ ಮುಖಂಡರು ಮಾತನಾಡುತ್ತ ‘ಅಮೇರಿಕಾಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಬಂದರೆ ಬಡವರಿಗೆ ಅನ್ನ ಸಿಗುತ್ತಾ?’ ಅಂತ ಪ್ರಶ್ನೆ ಬಾಲಿಶವಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಚುನಾವಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಗೆದ್ದು ಜನಪ್ರತಿನಿಧಿಯಾಗಿ ವಿಧಾನಸೌಧದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತ ಈ ಜನರಿಗೇ ಚೀನಾ-ಅಮೇರಿಕಾ-ರಷ್ಯಾಗಳ ರಾಜಕೀಯಗಳು ಅರಿವಾಗದಿರುವಾಗ ಇನ್ನು ಬೇರೆಯವರ ಪಾಡೇನು? ಒಂದಂತೂ ಸತ್ಯ. ಭಾರತೀಯರೆಂದಿಗೂ ವಿದೇಶೀ ನೀತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ತಲೆ ಕೆಡಿಸಿಕೊಂಡೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಎಸ್.ಎಂ ಕೃಷ್ಣ ವಿದೇಶಕ್ಕೆ ಹೋದಾಗ ಎದುರು ರಾಷ್ಟ್ರದ ವಿದೇಶಾಂಗ ಸಚಿವರ ಭಾಷಣವನ್ನು ಓದಿ ಮುಜುಗರಕ್ಕೀಡಾಗಿದ್ದನ್ನು ನಾವು ಆಡಿಕೊಂಡು ನಕ್ಕಿದ್ದೆವಷ್ಟೇ. ಪ್ರತಿ ಪ್ರಧಾನಿ ತಮ್ಮ ಪತ್ನಿಯೊಂದಿಗೆ ಇಲ್ಲಿಂದ ಕೈ ಬೀಸಿ ಹೋಗುವುದು ಅಲ್ಲಿಂದ ಸ್ವಾಗತಿಸಲ್ಪಡುವುದು ಇಷ್ಟನ್ನೂ ದೂರದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಚಿಕ್ಕಂದಿನಿಂದ ನೋಡಿದ್ದಷ್ಟೇ ನೆನಪು. ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಮೋದಿ ಇವೆಲ್ಲಕ್ಕೂ ಹೊಸ ಲೇಪ ಮಾಡಿಸಿದರು. ನಿಸ್ಸಂಶಯವಾಗಿ ಜಾಗತಿಕ ನಾಯಕನಾಗಿ ಬೆಳೆದು ನಿಂತರು.
ಮೂರು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಜಗತ್ತಿನಾದ್ಯಂತ ತಮ್ಮ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಿದರು ನಿಜ. ಆದರೆ ಒಳಗೆ ಅಂದುಕೊಂಡದ್ದನ್ನು ಸಾಧಿಸಲಾಗಲಿಲ್ಲವೆಂಬ ನೋವಂತೂ ಅವರಿಗಿರಲೇಬೇಕು. ದುರದೃಷ್ಟವಶಾತ್ ಮೋದಿಯವರನ್ನು ತರ್ಕಬದ್ಧವಾಗಿ, ವಸ್ತು ನಿಷ್ಟವಾಗಿ ಎದುರಿಸಬಲ್ಲ ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷವೇ ಇಲ್ಲ. ಟಿವಿ ಚಚರ್ೆಯಲ್ಲಿ ಮೋದಿಯವರ ಸಕರ್ಾರ ಮೂರು ಅಪೂರ್ಣ ಭರವಸೆಗಳನ್ನು ಹೇಳಿರೆಂದು ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷಗಳವರನ್ನು ಕೇಳಿಕೊಂಡರೆ ಒಂದನ್ನೂ ಸಮರ್ಥವಾಗಿ ಹೇಳಲಾಗಲಿಲ್ಲವಲ್ಲ; ಏನನ್ನಬೇಕು ಇವರಿಗೆ. ಹದಿನೈದು ಲಕ್ಷ ನಮ್ಮ ಅಕೌಂಟಿಗೆ ಬರಲಿಲ್ಲವಲ್ಲ ಎಂಬ ತೃತೀಯ ದಜರ್ೆಯ ಚಚರ್ೆಗೆ ಇಳಿದುಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ಈ ಚವರ್ಿತ ಚರ್ವಣ ವಾದ ಕೇಳಿ ಜನರೂ ರೋಸಿ ಹೋಗಿದ್ದಾರೆ. ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಅದೇ ಪ್ರಧಾನಮಂತ್ರಿಗಳ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದೆ.

Modi_PTI-L

ಹಾಗೆ ಯೋಚಿಸಿ. ನೋಟು ಅಮಾನ್ಯೀಕರಣದ ನಂತರ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಇಳಿಯುತ್ತಿರುವ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಉತ್ಪನ್ನ ಸೂಚ್ಯಂಕ ಆತಂಕಕಾರಿಯಲ್ಲವೇನು? 2016-17 ರ ಮೊದಲ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದ 7.9 ರಷ್ಟು ಜಿಡಿಪಿ, 7.5ಕ್ಕೆ, 7 ಕ್ಕೆ ಮತ್ತು ಕೊನೆ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ 6.1ಕ್ಕಿಳಿಯಿತಲ್ಲ. ಸ್ವಲ್ಪ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಕೃಷಿ ಚೇತರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರಿಂದ ಇಷ್ಟಾದರೂ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಇದೆ. ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ನೆಲಕಚ್ಚಿಬಿಟ್ಟಿರುತ್ತಿತ್ತಲ್ಲ. ಹಣದ ಹರಿವಿನ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ್ದ ರಿಯಲ್ ಎಸ್ಟೇಟ್ ಉದ್ದಿಮೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ತಳಕಚ್ಚಿದೆ. ಹೋಟೆಲ್ಲು, ಸಾಗಾಣಿಕೆಯಂತಹ ಉದ್ಯಮಗಳಂತೂ ಗಂಭೀರ ಹೊಡೆತ ಕಂಡಿದೆ. ಹೊಸ ವ್ಯಾಪಾರ ಉದ್ದಿಮೆಗಳಿಗೆ ಕೈ ಹಾಕುವ ಧೈರ್ಯವಿಲ್ಲ. ಇವೆಲ್ಲವೂ ರಾಷ್ಟ್ರ ಮುನ್ನಡೆಸುವವನಿಗೆ ಆತಂಕಗಳೇ. ಆದಷ್ಟು ಬೇಗ ಕೈಲಿ ಹಣ ಓಡಾಡುವಂತೆ ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ಇದಕ್ಕೆ ಪರಿಹಾರ ಕೊಡುವುದು ಸಹಜವಾದ, ಎಲ್ಲರೂ ಆಲೋಚಿಸಬಹುದಾದ ಮಾರ್ಗ. ಆದರೆ ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದರೆ ನೋಟು ಅಮಾನ್ಯೀಕರಣದ ಸರ್ಕಸ್ ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ಇನ್ನೂ ಜನರನ್ನು ಲೆಸ್ ಕ್ಯಾಶ್ನತ್ತ ತರುವುದು ಸುಲಭವಲ್ಲ. ಕೊನೆಯದೊಂದೇ ಮಾರ್ಗ. ಬ್ಯಾಂಕುಗಳಲ್ಲಿ ತುಂಬಿರುವ ಹಣವನ್ನು ಆದಷ್ಟು ಬೇಗ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ ಮುಗಿಸಿ ಕಡಿಮೆ ಬಡ್ಡಿಗೆ ಸಾಲ ಕೊಡಬೇಕು. ಜನರನ್ನು ಹೊಸ ಉದ್ದಿಮೆಗಳಿಗೆ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸಬೇಕು. ಸದ್ಯಕ್ಕಂತೂ ಅದು ಸುಲಭವೆನಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ. ಇನ್ನು ಆರೆಂಟು ತಿಂಗಳಾದರೂ ಬೇಕಾದೀತು. ಅತ್ತ ಉದ್ದಿಮೆಗಳು ಇಳಿಮುಖವಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ನೌಕರಿಗಳು ಕಡಿಮೆಯಾಗಿ ಹಾಹಾಕಾರ ಎದ್ದಿದೆ. ಇದು ಭಾರತದ ಪಾಲಿಗೆ ಪರ್ವಕಾಲ. ತರುಣರ ಸಂಖ್ಯೆ ಹಿಂದೆಂದಿಗಿಂತಲೂ ಅಧಿಕವಾಗಿದೆ ಈಗ. ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನೋಡುವುದಾದರೆ ಎಲ್ಲಾ ಬಗೆಯ ಹೊಸ ಕೆಲಸಗಳಿಗೂ ತರುಣರ ಪಡೆ ಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ. ರಾಷ್ಟ್ರ ಕಟ್ಟುವ ಯಾವುದೇ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಮೋದಿ ಕರೆ ಕೊಟ್ಟಾಗ್ಯೂ ಅವರು ಧಾವಿಸಿ ಬರುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲ ಕೆಲಸವನ್ನೇ ಅವರಿಗೆ ಕೊಡಲಿಲ್ಲವೆಂದರೆ ಹೇಗೆ? ಕಾಲ ಕಳೆದಂತೆ ಈ ಸಮಸ್ಯೆ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿಯವರ ಎಲ್ಲಾ ಮಹತ್ವಾಕಾಂಕ್ಷೆಗೂ ತಣ್ಣೀರೆರೆಚಿಬಿಡಬಲ್ಲದು. ಹಾಗೆಂದೇ ಅವರು ನರೇಗಾದ ಮುಖಾಂತರ ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು ಮೂಲ ಸೌಕರ್ಯ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೆ ಗಮನ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಬರಲಿರುವ ಎರಡು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಇದುವೇ ಬಲು ದೊಡ್ಡ ಸವಾಲು. ವಿದೇಶೀ ಬಂಡವಾಳ ಹೂಡಿಕೆ, ಮೇಕ್ ಇನ್ ಇಂಡಿಯಾಗಳು ಎಷ್ಟು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗುತ್ತವೆಯೋ ಅಷ್ಟು ವೇಗವಾಗಿ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ಮಿಂಚಲಿದ್ದಾರೆ.

ಮೂರು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಮಧ್ಯ ಪ್ರದೇಶ, ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡು ಬಂದಿರುವ ರೈತರ ಪ್ರತಿಭಟನೆ ಒಳ್ಳೆಯ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಲ್ಲ. ರೈತರ ಸಾಲ ಮನ್ನಾ ಮಾಡುವುದು ಯಾವುದೇ ಸಕರ್ಾರದ ಬುದ್ಧಿವಂತ ನಿಧರ್ಾರವಲ್ಲ. ಸ್ವತಃ ಮೋದಿ ಅದನ್ನು ಅನುಮೋದಿಸಿದವರಲ್ಲ. ಯೋಗಿ ಆದಿತ್ಯನಾಥರು ಅದಕ್ಕೆ ಕೈ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಎಲ್ಲಾ ರಾಜ್ಯಗಳ ರೈತರೂ ಆಸೆ ಕಣ್ಣಿನಿಂದ ಕುಳಿತು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಪ್ರತೀ ರಾಜ್ಯವೂ ಸಾಲದ ಸುಳಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕು ಪರಿತಪಿಸುತ್ತಿದೆ. ಸ್ವತಃ ರಿಸವರ್್ ಬ್ಯಾಂಕು ಕೆಲವು ರಾಜ್ಯಗಳಿಗೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ನೀಡಿದೆ. ವಿತ್ತೀಯ ಕೊರತೆ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ಕುರಿತಂತೆ ಆತಂಕ ವ್ಯಕ್ತ ಪಡಿಸಿದ ರಿಸವರ್್ ಬ್ಯಾಂಕಿನ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರು ‘ನಾವು ಎಚ್ಚರಿಸಬಹುದಷ್ಟೇ, ಉಳಿದುದನ್ನು ರಾಜ್ಯಗಳೇ ಆಲೋಚಿಸಬೇಕು’ ಎಂದಿರುವುದು ಈ ಆತಂಕದ ಅಂದಾಜು ಖಂಡಿತ ಮಾಡಿಸಬಲ್ಲದು.

ವೈದ್ಯಕೀಯ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಗಣನೀಯ ಹೂಡಿಕೆಯೂ ಆಗಿಲ್ಲ, ಕಣ್ಣಿಗೆ ರಾಚುವಂತಹ ಬದಲಾವಣೆಯೂ ಕಂಡು ಬಂದಿಲ್ಲ. ಅದರ ನಡುವೆಯೇ ಜನರಿಕ್ ಔಷಧಿಗಳ ಮಳಿಗೆಗಳು ಊರೂರಲ್ಲಿಯೂ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳಲು ತಯಾರಾಗಿರುವುದು ಜನ ಸಾಮಾನ್ಯರಿಗೆ ನೆಮ್ಮದಿಯಂತೂ ತಂದಿರಲು ಸಾಕು. ಸುಲಭ ಬೆಲೆಗೆ ಆರೋಗ್ಯ ದಕ್ಕುವ ವಿಶ್ವಸವಂತೂ ಸಿದ್ಧಿಸಿದೆ.

ಇವೆಲ್ಲದರ ನಡುವೆ ರಸ್ತೆ ನಿಮರ್ಾಣ ವೇಗವಾಗಿದೆ. ರೈಲಿನ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲೂ ಕಂಡು ಬಂದ ಸುಧಾರಣೆಗೆ ಅಸಾಧಾರಣ. ಭಾರತ ಪವರ್ ಸಪ್ರ್ಲಸ್ ಆಗಿದ್ದು ವಿಶೇಷ. ಎಲ್ಲಕ್ಕೂ ಮಿಗಿಲಾಗಿ ರಕ್ಷಣಾ ಇಲಾಖೆಯಲ್ಲಿ ಕಂಡು ಬಂದ ಅಭೂತಪೂರ್ವ ಮಿಂಚಿನ ಸಂಚಾರ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಹಿಂದೆಂದೂ ಊಹಿಸಲಾಗದ ಸಾಧನೆಗಳೇ. ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ದಿನಗಳು ವೇಗವಾಗಿ ಓಡುತ್ತವೆ. ಪ್ರತಿ ಪಕ್ಷಗಳು ಚುರುಕಾಗಿ ಬಿಡುತ್ತವೆ. ದಿನಕ್ಕೊಂದು ಹೊಸ ಆರೋಪ, ಹಳೆಯ ಶೈಲಿಯ ನಾಟಕಗಳು. ಇವೆಲ್ಲವುಗಳ ನಡುವೆ ಇಷ್ಟು ದಿನ ಮಾಡಿದ್ದನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡು ಹೊಸದಕ್ಕೂ ಕೈ ಹಾಕಿ ವಿಶ್ವಾಸ ಗಳಿಸಿ ಗೆಲ್ಲುವ ಕೆಲಸ ಆಗಬೇಕು. ಕೊನೆಯ ವರ್ಷ ಚುನಾವಣೆಗೆ ಅಂತ ಮೀಸಲಿಡುವುದಾದರೆ ಇನ್ನು ಒಂದೇ ವರ್ಷ ಬಾಕಿ. ಸವಾಲುಗಳು ಮಾತ್ರ ಅಸಂಖ್ಯ.

ಯುವಾಬ್ರಿಗೇಡ್ ಎಂಬ ವಿಶಾಲವಾದ ಪರಿವಾರ!

ಯುವಾಬ್ರಿಗೇಡ್ ಎಂಬ ವಿಶಾಲವಾದ ಪರಿವಾರ!

ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನಿಮ್ಮಂತಹ ತಮ್ಮಂದಿರ, ತಂಗಿಯರ ಪಡೆದ ನನ್ನ ಭಾಗ್ಯಕ್ಕೆ ನಾನೂ ಕರುಬುತ್ತೇನೆ. ಹಾಗಿರುವಾಗ ಬೇರೆಯವರು ಹೊಟ್ಟೆ ಉರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಬಲು ದೊಡ್ಡದಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಸಂಪರ್ಕಕ್ಕೆ ಬಂದ ಹೊರಗಿನವರು ಯುವಾಬ್ರಿಗೇಡಿನ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರ ಕುರಿತಂತೆ ಆಡುವ ಮೆಚ್ಚುಗೆಯ ಮಾತುಗಳು ನನ್ನನ್ನು ಆಗಸದಲ್ಲಿ ತೇಲಿಸುತ್ತವೆ. ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಒಬ್ಬನೇ ಕುಳಿತು ನಮ್ಮದು ವಿಶಾಲವಾದ ಒಂದು ಪರಿವಾರವಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದೆಯಲ್ಲ ಅಂತ ಖುಷಿ ಪಡುತ್ತಿರುತ್ತೇನೆ. ಎಷ್ಟು ದಿನ ಸಾಧ್ಯವೋ ಅಷ್ಟು ದಿನ ಹೀಗೆಯೇ ಕೈ ಹಿಡಿದು ಸಾಗೋಣ. ನಮ್ಮವರನ್ನು ಜೊತೆಗೆ ಒಯ್ಯೋಣ. ಬೇಕಿದ್ದರೆ ಕುಂಟುತ್ತ, ತೆವಳುತ್ತಲಾದರೂ ಸರಿಯೇ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕುತ್ತ ವಿಶ್ವಗುರುವಿನ ಪಟ್ಟದಲ್ಲಿ ತಾಯಿ ಭಾರತಿ ಆರೂಢಳಾಗುವವರೆಗೆ ನಡೆಯೋಣ

18987458_1320265884738069_873832683_o

ಆತ್ಮೀಯ ಕಾರ್ಯಕರ್ತ ಮಿತ್ರರೇ,
ಯುವಾಬ್ರಿಗೇಡಿಗೆ ಭರ್ತಿ ಮೂರು! ಬೆಂಗಳೂರಿನ ದೊಡ್ಡ ಆಲದ ಮರದ ಹತ್ತಿರದ ತೋಟದಲ್ಲಿ ಯುವಾಬ್ರಿಗೇಡಿಗೆ ಅಡಿಪಾಯ ಹಾಕಿದಂದಿನಿಂದ ಇಂದಿನವರೆಗೆ ಸುಮಾರು ಸಾವಿರ ದಿನಗಳು ಕಳೆದವು. ಸಾವಿರಾರು ನೆನಪುಗಳನ್ನು ಉಳಿಸಿಬಿಟ್ಟವು. ಯಾರಿಗೇನೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ಯುವಾಬ್ರಿಗೇಡ್ ನನ್ನ ಬದುಕಿಗೆ ರಂಗು ತುಂಬಿತು. ‘ಬರೀ ಮಾತಾಡೋದಷ್ಟೇ’ ಅಂತ ಮೂದಲಿಸುತ್ತಿದ್ದವರೆಲ್ಲ, ‘ಕೆಲಸ ಮಾಡದಿದ್ದರೆ ಭಾಷಣಕ್ಕೇ ಬರೋಲ್ವಂತೆ’ ಅಂತ ಆಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಅನೇಕರಿಗೆ ಕಿರಿಕಿರಿಯಾಗಲು ಇದೇ ಕಾರಣ.
ಮೊದಲ ಬಾರಿ ಜಲ ಜೀವನದ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಕಲ್ಯಾಣಿಯ ಸ್ವಚ್ಛತೆಗೆ ಧುಮುಕಿದಾಗ ನಮಗೇ ವಿಶ್ವಾಸದ ಬಲವಿರಲಿಲ್ಲ. ಹುಚ್ಚು ಆವೇಶವೊಂದೇ ನಮ್ಮಲ್ಲಿದ್ದುದು. ನೀರಿನ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದವರಿಗೆ ಯಶಸ್ಸು ಕಟ್ಟಿಟ್ಟ ಬುತ್ತಿ ಅಂತಾರಲ್ಲ ಹಾಗೆಯೇ ಆಯಿತು. ರಾಜ್ಯದಾದ್ಯಂತ ಕಲ್ಯಾಣಿಯ ಸ್ವಚ್ಛತೆಯ ಕೆಲಸ ಎಷ್ಟು ವೇಗವಾಗಿ ಹಬ್ಬಿತೆಂದರೆ ಯುವಾಬ್ರಿಗೇಡ್ ಮತ್ತು ಕಲ್ಯಾಣಿ ಸ್ವಚ್ಛತೆ ಒಂದೇ ನಾಣ್ಯದ ಎರಡು ಮುಖಗಳಾಗಿಬಿಟ್ಟವು. ಅಂದೆಲ್ಲಾ ಇದನ್ನು ‘ಸರ್ಕಾರದ ಕೆಲಸ’, ‘ತೆರಿಗೆ ಕಟ್ಟಲ್ವಾ?’ ಎಂದೆಲ್ಲಾ ಧಿಮಾಕಿನಿಂದ ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದರು ನಮ್ಮನ್ನು. ಇಂದು ಜಲಮೂಲಗಳನ್ನು ಉಳಿಸುವುದು ದೊಡ್ಡ ಹಬ್ಬವಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದೆ. ಅನೇಕ ತರುಣ ಸಂಘಗಳು ತಮ್ಮ ಸಂಘಟನೆಯ ಭಾಗವಾಗಿ ಕಲ್ಯಾಣಿಯ ಸ್ವಚ್ಛತೆಯ ಕಾರ್ಯಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಂಡಿದೆ. ಕೆರೆಗಳು ಹೂಳೆತ್ತಲ್ಪಡುತ್ತಿವೆ, ಜಲಾಶಯಗಳು ಸ್ವಚ್ಛಗೊಳ್ಳುತ್ತಿವೆ. ‘ಇದು ಸರ್ಕಾರದ ಕೆಲಸ ಅಲ್ವಾ?’ ಅಂತ ಈಗ ಯಾರೂ ಕೇಳುತ್ತಿಲ್ಲ. ಕಲ್ಯಾಣಿಗಳು ಸ್ವಚ್ಛಗೊಂಡಿದ್ದು ಭಾರೀ ದೊಡ್ಡ ಕೆಲಸವಲ್ಲ ನಿಜ ಆದರೆ ನಮ್ಮೂರಿನ ಕೆಲಸ ನಮ್ಮದ್ದೇ ಎಂಬ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಮೊಳೆತು ತರುಣರ ಮೆದುಳಿಗೆ ಮೆತ್ತಿದ್ದ ಕೊಳೆ ಸ್ವಚ್ಛವಾಯಿತಲ್ಲ ಅದು ವಿಶೇಷ. ಕಾವೇರಿಯ ಸ್ವಚ್ಛತೆಗೆ ನಿಂತ ಬ್ರಿಗೇಡಿನ ಹುಡುಗರನ್ನು ಕಂಡು ಕುಶಾಲನಗರದ ಚಂದ್ರಮೋಹನ್ ಬೆರಗಾಗಿ ‘ಈ ಪಡೆ ಎಂತಹ ಸಾಹಸ ಬೇಕಿದ್ದರೂ ಮಾಡಬಲ್ಲುದು’ ಎಂದು ಉದ್ಗರಿಸಿದ್ದು ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ಈಗಲೂ ಗುಂಯ್ಗುಡುತ್ತಿದೆ.
ಯುವಾಬ್ರಿಗೇಡಿನ ಶಕ್ತಿಯೇ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರಾದ ನೀವು. ನನಗೆ ಗೊತ್ತು. ಎಲ್ಲಿಯೋ ಯಾವುದೋ ಪ್ರವಾಸದಲ್ಲಿ, ಯಾರದೋ ಮನೆಯಲ್ಲಿ, ಯಾರೊಡನೆಯೋ ಹರಟುತ್ತ ಕುಳಿತಾಗ, ನನ್ನ ಮನಸಿಗೆ ತಟ್ಟನೆ ಹೊಳೆದ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾಡಿಬಿಡೋಣವೇ ಅಂತ ನಿಶ್ಚಯಿಸಿ ನನ್ನ ಫೇಸ್ಬುಕ್ನಲ್ಲಿ ಕಾರಿಕೊಂಡುಬಿಡುತ್ತೇನೆ. ನೀವೆಲ್ಲ ಅದರ ಹಿಂದೆ ಬಿದ್ದು ಆ ಯೋಜನೆ ದಡ ಸೇರಿಸುವಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲ ಶ್ರಮ ಹಾಕಿ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವಿರಲ್ಲ ಅದೇ ಯುವಾಬ್ರಿಗೇಡಿನ ಶಕ್ತಿ. ಒಂದು ದಿನವೂ ‘ಮೇಲೆ ಕುಳಿತವರು ಹೇಳಿಬಿಡುತ್ತೀರಾ, ನಾವು ಮಾಡಬೇಕಾ?’ ಅಂತ ನೀವು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದ್ದಿಲ್ಲ. ನನಗೇ ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಹಾಗನ್ನಿಸುತ್ತೆ. ಸತ್ಯ ಹೇಳಲಾ? ನನಗೂ ಈ ಎಲ್ಲಾ ಕೆಲಸಗಳಿಗೆ ಯಾರೋ ಪ್ರೇರಣೆ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ. ನಾನೂ ನಿಮ್ಮಷ್ಟೇ ಅಸಹಾಯಕನಾಗಿ ‘ಹ್ಞೂಂ’ ಎನ್ನುತ್ತೇನೆ. ಬಾಯಿ ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ಆಮೇಲೆ ಯಶಸ್ಸು ಕಾಲ್ಗಳಿಗೆ ಮುತ್ತಿಟ್ಟಾಗ ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ನಾನೂ ಪುಟ್ಟ ಮಗುವಿನಂತೆ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾ ಪ್ರೇರಣೆ ಕೊಟ್ಟು ಕೆಲಸ ಮಾಡಿಸಿದವನಿಗೆ ಕಣ್ಮುಚ್ಚಿ ವಂದಿಸುತ್ತೇನೆ.

19048295_1032962666806253_884123719_o
ನನಗೆ ನಿವೇದಿತಾ ನೂರೈವತ್ತನ್ನು ಸವಾಲಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಸಾಹಿತ್ಯ ಸಮ್ಮೇಳನದಂತಹ ಮಹತ್ವದ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಕೈ ಹಾಕಿದಾಗ ಇದು ಅನುಭವಕ್ಕೆ ಬಂತು. ಮಂಗಳೂರಿನ ಆ ಸಮ್ಮೇಳನ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರತಿಕೂಲ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲೂ ಗೆಲುವು ಕಂಡಿತು. ಗೆಲುವೆಂದರೆ ಎಂಥದ್ದು? ಭಾಗವಹಿಸಿದವರು ಇಂದಿಗೂ ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡು ರೋಮಾಂಚಿತರಾಗುವಷ್ಟು. ನೆನಪಿರಲಿ. ಇಡಿಯ ದೇಶದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮಷ್ಟು ಉತ್ಕಟವಾಗಿ ನಿವೇದಿತಾಳ ನೂರೈವತ್ತನೇ ಜಯಂತಿಯನ್ನು ಮೈಮೇಲೆಳೆದುಕೊಂಡು ಸಂಭ್ರಮಿಸಿದ ಸಂಘಟನೆಗಳು ಕೈ ಬೆರಳೆಣಿಕೆಯಷ್ಟಿರಬಹುದೇನೋ? ಆಕೆಯ ಹೆಸರಲ್ಲೇ ಕಟ್ಟಿದ ಸೋದರಿಯರ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾನವಂತೂ ಈ ವರ್ಷ ಆವೇಶಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದಂತೆ ದುಡಿಯಿತು. ಯಾದವಾಡ-ಯರಗುದ್ರಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಬೇಸಿಗೆ ಶಿಬಿರಗಳು, ಬೆಂಗಳೂರು-ಮಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಶಿಬಿರಗಳೆಲ್ಲ ನಿವೇದಿತಾ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಹತ್ತಿರವಾದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳು. ಈ ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯುತ್ ಸಂಚಾರವಾಗಲು ಅಕ್ಕನದೇ ಅವ್ಯಕ್ತ ಪ್ರೇರಣೆ ಇರಬೇಕೇನೋ!
ನಾವು ಯಾವ ಅವಕಾಶವೂ ಬಿಟ್ಟುಕೊಟ್ಟವರಲ್ಲ. ಪ್ರೇರಣೆ ಪಡೆಯಲೆಂದು ಶಿವಾಜಿಯ ಕೋಟೆಯತ್ತ ಯಾತ್ರೆ ಹೊರಟರೆ ಅಲ್ಲಿಂದ ಸ್ವಚ್ಛ ಸ್ಮಾರಕದ ಸಂಕಲ್ಪ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಬಂದೆವು. ರಾಜ್ಯಾದ್ಯಂತ ಅನೇಕ ಪ್ರಾಚೀನ ಸ್ಮಾರಕಗಳನ್ನು ಸ್ವಚ್ಛಗೊಳಿಸಿ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಮತ್ತೆ ಪರಿಚಯಿಸಿದೆವು. ನವೆಂಬರ್ ಬಂದಾಗ ಕೈಲಿ ಮೊಬೈಲ್ ಹಿಡಿದು ‘ಕನ್ನಡವೇ ಸತ್ಯ’ ಟ್ವಿಟರ್ನಲ್ಲಿ ಟ್ರೆಂಡ್ ಆಗುವಂತೆ ನೋಡಿಕೊಂಡೆವು. ಎಡಚರು ಬೀಫ್ ಫೆಸ್ಟ್ ಆಯೋಜಿಸಿದಾಗ ಅದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಬಿಲೀಫ್ ಫೆಸ್ಟ್ ಆಯೋಜಿಸಿ ಜನರ ನಡುವೆ ವಿಶ್ವಾಸದ ಬುಗ್ಗೆ ಚಿಮ್ಮಿಸಿದೆವು. ಅನುಮಾನವೇ ಇಲ್ಲ. ನಾವು ಹಿಡಿದ ಎಲ್ಲ ಕೆಲಸವನ್ನೂ ಸಮಾಜ ತಾನೇ ಮುಂದುವರಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದೆ. ಮೊದಲೆಲ್ಲ ಸೈನಿಕರ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದುದು ನಾವು ಮಾತ್ರ. ಕಾರ್ಗಿಲ್ ವಿಜಯೋತ್ಸವ, 1965 ಯುದ್ಧದ ಸ್ಮರಣೆ, ಯೋಧನಮನ ಇವೆಲ್ಲ ಊರೂರಲ್ಲೂ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಈಗ ಸಂತರ ಪಟ್ಟಾಭಿಷೇಕ ಮಹೋತ್ಸವಕ್ಕೂ ಸೈನಿಕರ ಸನ್ಮಾನ ನಡೆಯಲಾರಂಭಿಸಿವೆ. ಕಲ್ಯಾಣಿ ಕೆಲಸ ನಾವು ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಂಡೆವು ಈಗ ಊರೂರಲ್ಲೂ ಈ ಕಾರ್ಯ ಭರದಿಂದ ಸಾಗಿದೆ. ನನ್ನ ಕನಸಿನ ಕನರ್ಾಟಕದ ಕಲ್ಪನೆ ಈಗ ಊರೂರಿಗೆ ಹಬ್ಬುತ್ತಿದೆ. ಪೌರ ಕಾರ್ಮಿಕರಿಗೆ ಸನ್ಮಾನ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸದಾಕಾಲ ನಾವೇ ಮಾಡಬೇಕೆಂಬ ಹುಚ್ಚು ಬಯಕೆ ನಮಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಇಲ್ಲ. ಸಂಘಟನೆಯ ಹಂಗೇ ಇಲ್ಲದೇ ಸಮಾಜದ ಕೆಲಸ ಮಾಡಬಲ್ಲ ತರುಣರು ನಿಮರ್ಾಣವಾದರೆ ನಾವು ಪಾರಾದಂತೆ. ಹಾಗೆ ಬಲವಾಗಿ ನಂಬಿದ್ದೇವೆ.
ಈ ಕಾರಣಕ್ಕೇ ಸವಾಲುಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವಾಗ ನಮ್ಮ ಛಾತಿ ಯಾವಾಗಲೂ ಮುಂದು. ಕನಕ ನಡೆಯ ದಿನಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡರೆ ಈಗಲೂ ಒಮ್ಮೆ ಜೀವ ಝಲ್ಲೆನ್ನುತ್ತದೆ. ಅವತ್ತು ದಲಿತರ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಹೋರಾಟವನ್ನು ಎಡಪಂಥೀಯರು ತಮ್ಮ ಲಾಭಕ್ಕೆ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆಂದು ಮೊದಲು ಗುರುತಿಸಿದ್ದೇ ಯುವಾಬ್ರಿಗೇಡ್. ನಾವು ಅದನ್ನು ತಡೆಯಲೆಂದು ನಿಂತೊಡನೆ ಅದೇ ದಲಿತರ ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ಕೋವಿ ಇಟ್ಟು ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ನಡೆಸುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಶುರುವಾದಾಗ ನಮಗೆಲ್ಲ ದಲಿತ ವಿರೋಧಿ ಎಂಬ ಹಣೆ ಪಟ್ಟಿ ಸಿಕ್ಕಿತ್ತು. ಆ ಸವಾಲನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ವಿರೋಧದ ಸಾಗರವನ್ನು ಈಜಿ ದಡ ಸೇರಿದ್ದು ಯುವಾಬ್ರಿಗೇಡಿನ ಕಿರೀಟಕ್ಕೆ ಗರಿಯೇ. ಆಮೇಲೆ ನೋಡಿ ಹಂತ ಹಂತವಾಗಿ ಎಡಪಂಥೀಯರ ಮುಖವಾಡ ಕಳಚಿ ಬಿತ್ತು. ದಲಿತರೂ ಅದರಿಂದ ದೂರವಾಗಿ ತಮ್ಮ ನ್ಯಾಯಪರ ಹೋರಾಟಕ್ಕೆ ಬದ್ಧರಾದರು. ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ನಮಗೆಲ್ಲ ಮೊದಲಿಗಿಂತಲೂ ಹತ್ತಿರವಾದರು. ಅಂದು ಮಾತು ಕೊಟ್ಟಂತೆ ದಲಿತ ಕೇರಿಯ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳನ್ನು ಮುಖ್ಯವಾಹಿನಿಗೆ ತರುವ ನಮ್ಮ ಸಂಕಲ್ಪ ಈಗ ಈಡೇರುತ್ತಿದೆ. ಯುವಾಬ್ರಿಗೇಡಿನ ವಿತ್ತಶಕ್ತಿ ಈಗ ಜಾಗೃತವಾಗುತ್ತಿದೆ! ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಮನಸ್ಸು ನಿಷ್ಕಲ್ಮಶವಾಗಿರುವುದರಿಂದಲೇ ಜಾತಿಯ ಸಂಕೋಲೆ ಕಳಚೋಣ ಬನ್ನಿ ಎಂಬ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಮಾಡುವ ಸಾಹಸ ನಮಗಿರೋದು. ಜಾತಿ ಎನ್ನೋದು ಭಾರತದ ಕಾಲಿಗೆ ಕಟ್ಟಿದ ಟೈಂ ಬಾಂಬಿನಂತೆ. ಅದು ಸಿಡಿಯುವ ಮುನ್ನ ಅದನ್ನು ನಿಷ್ಕ್ರಿಯಗೊಳಿಸಬೇಕು. ಅದಕ್ಕೆ ಎದೆಗೊಟ್ಟು ನಿಲ್ಲುವವರು ಬೇಕಿತ್ತು. ಅದೊಂದು ನಾವು ಹಿಡಿದರೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಸುಡುವ, ಬಿಟ್ಟರೆ ದೇಶವನ್ನೇ ಸುಡುವ ಬೆಂಕಿಯ ಚೆಂಡು. ನಾನು ಸುಟ್ಟು ಭಸ್ಮವಾದರೂ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ, ದೇಶವನ್ನು ಉಳಿಸಬೇಕೆಂಬ ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಮನೋಭಾವದವರು ಈ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಬೇಕಿತ್ತು. ಮತ್ತೆ ಯುವಾಬ್ರಿಗೇಡಿನ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರು ಮುಂದೆ ಬಂದರು. ಬದಲಾವಣೆ ಅದೆಷ್ಟು ಬಂತೋ ದೇವರೇ ಬಲ್ಲ. ಆದರೆ ಚರ್ಚೆಯಂತೂ ಶುರುವಾಯ್ತು. ಬದಲಾವಣೆಯ ಮೊದಲ ಹೆಜ್ಜೆಗೆ ಧೈರ್ಯವಂತೂ ಬಂತು. ಮತ್ತೆ ಎಲ್ಲ ಶ್ರೇಯ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರಾದ ನಿಮಗೇ!

18986682_1320257664738891_1952922832_o
ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನಿಮ್ಮಂತಹ ತಮ್ಮಂದಿರ, ತಂಗಿಯರ ಪಡೆದ ನನ್ನ ಭಾಗ್ಯಕ್ಕೆ ನಾನೂ ಕರುಬುತ್ತೇನೆ. ಹಾಗಿರುವಾಗ ಬೇರೆಯವರು ಹೊಟ್ಟೆ ಉರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಬಲು ದೊಡ್ಡದಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಸಂಪರ್ಕಕ್ಕೆ ಬಂದ ಹೊರಗಿನವರು ಯುವಾಬ್ರಿಗೇಡಿನ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರ ಕುರಿತಂತೆ ಆಡುವ ಮೆಚ್ಚುಗೆಯ ಮಾತುಗಳು ನನ್ನನ್ನು ಆಗಸದಲ್ಲಿ ತೇಲಿಸುತ್ತವೆ. ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಒಬ್ಬನೇ ಕುಳಿತು ನಮ್ಮದು ವಿಶಾಲವಾದ ಒಂದು ಪರಿವಾರವಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದೆಯಲ್ಲ ಅಂತ ಖುಷಿ ಪಡುತ್ತಿರುತ್ತೇನೆ. ನಿಜಕ್ಕೂ ಹೌದು. ಹೊನ್ನಾವರದ ಕಾರ್ಯಕರ್ತನೊಬ್ಬನ ಭಾವನ ಕಾರು ಶಿರಸಿಯಲ್ಲಿ ಅವಘಡಕ್ಕೆ ತುತ್ತಾದಾಗ ಅಲ್ಲಿನ ಎಲ್ಲಾ ಕೆಲಸಗಳನ್ನೂ ನೋಡಿಕೊಂಡು ಕಾದು, ಆಘಾತಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿದ್ದ ಪರಿವಾರದವರನ್ನು ಜತನದಿಂದ ಮನೆಗೆ ಕಳಿಸಿಕೊಡುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಿದ ಶಿರಸಿಯ ಯುವಾಬ್ರಿಗೇಡಿನ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರ್ಯಾರೂ ಅವನ ಪರಿವಾರದವರಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಕಲ್ಬುರ್ಗಿಯ ಮೇಷ್ಟ್ರು ರೋಗಿಯೊಬ್ಬರಿಗೆ ರಕ್ತ ಬೇಕೆಂದು ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರಿಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಿದವರ್ಯಾರೂ ರಕ್ತ ಸಂಬಂಧಿಗಳಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಕುಷ್ಟಗಿಯ ಕಾರ್ಯಕರ್ತನ ಮಗ ಮನೆಯ ಮಾಡಿಯಿಂದ ಬಿದ್ದು ಗಾಯ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಆಸ್ಪತ್ರೆ ಸೇರಿದ್ದಾಗ ಅವನನ್ನು ನೋಡ ಹೋದ ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿಯ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರನೇಕರಿಗೆ ಅವನ ಮುಖ ಪರಿಚಯವೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಸತ್ಯ ಹೇಳಿ. ಯುವಾಬ್ರಿಗೇಡ್ ಇನ್ನೇನು ಕೊಡಬೇಕು?
ಭಗವಂತ ನಮಗೆಲ್ಲ ಭರ್ಜರಿ ಊಟ ಮಾಡಿಸಿಯಾಗಿದೆ. ಇನ್ನೇನಿದ್ದರೂ ಊಟದ ನಂತರ ಬರುವ ವಿಶೇಷ ಸಿಹಿ ತಿನಿಸುಗಳಷ್ಟೇ! ಹಾಗಂತ ವಿರೋಧ ಎದುರಾಗಲಿಲ್ವಾ? ಖಂಡಿತ ಆಗಿದೆ. ಜೊತೆಗಿದ್ದವರೇ ಎದುರಿಗೆ ನಿಂತು ತೊಡೆ ತಟ್ಟಿದ ಉದಾಹರಣೆಗಳಿವೆ. ಆದರೆ ಅವರು ಹಾಗೆ ಎದುರಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಕೂಗಾಡಿದಷ್ಟು ನಮ್ಮ ಪರಿವಾರದ ಬೆಸುಗೆ ಬಲಗೊಂಡಿದೆ. ನಾವು ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ಮತ್ತೂ ಹತ್ತಿರವಾಗಿದ್ದೇವೆ. ಅದಕ್ಕೆ ನಿಂದಿಸಿದವರನ್ನು ನಾನು ಹೆಚ್ಚು ಗೌರವಿಸೋದು. ನಮ್ಮ ಬಂಧವ ಗಟ್ಟಿ ಗೊಳಿಸುವುದಾದರೆ ಅವರ ಸಂತಾನ ಹೀಗೆ ನೂರಾಗಲಿ, ಸಾವಿರವಾಗಲಿ.
ಎಷ್ಟು ದಿನ ಸಾಧ್ಯವೋ ಅಷ್ಟು ದಿನ ಹೀಗೆಯೇ ಕೈ ಹಿಡಿದು ಸಾಗೋಣ. ನಮ್ಮವರನ್ನು ಜೊತೆಗೆ ಒಯ್ಯೋಣ. ಬೇಕಿದ್ದರೆ ಕುಂಟುತ್ತ, ತೆವಳುತ್ತಲಾದರೂ ಸರಿಯೇ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕುತ್ತ ವಿಶ್ವಗುರುವಿನ ಪಟ್ಟದಲ್ಲಿ ತಾಯಿ ಭಾರತಿ ಆರೂಢಳಾಗುವವರೆಗೆ ನಡೆಯೋಣ. ಅದೊಂದು ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನು ಬಿಡದೇ ಭಗವಂತನಲ್ಲಿ ಮಾಡೋಣ.
ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಮೂರು ವರ್ಷಗಳ ಈ ದೇಶಭಕ್ತಿಯ ತಿರಂಗಾ ಜಾತ್ರೆಗೆ ನಿಮಗೆಲ್ಲ ಅಭಿನಂದನೆಗಳು. ಶುಭವಾಗಲಿ.
ವಂದೇ
ಚಕ್ರವರ್ತಿ

 

ಗೋವಧೆಯ ಹಿಂದಿನ ರೈತವಿರೋಧಿ ಮನಸ್ಥಿತಿ

ಗೋವಧೆಯ ಹಿಂದಿನ ರೈತವಿರೋಧಿ ಮನಸ್ಥಿತಿ

1580 ರ ಸುಮಾರಿಗೆ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದ ರಾಲ್ಫ್ ಪಿಚ್ ಎಂಬ ವ್ಯಾಪಾರಿ ಬರೆದ ಪತ್ರವೊಂದರಲ್ಲಿ, ‘ಅವರದ್ದೊಂದು ಅಪರೂಪದ ಆಚರಣೆ. ಅವರು ಗೋ ಪೂಜೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಅದರ ಸಗಣಿಯನ್ನು ಮನೆಯ ಗೋಡೆಗಳಿಗೆ ಬಣ್ಣವಾಗಿ ಬಳಿಯುತ್ತಾರೆ. ಮಾಂಸ ತಿನ್ನುವುದಿಲ್ಲ ಬದಲಿಗೆ ಅಕ್ಕಿ, ಹಾಲು ಮತ್ತು ಬೇರುಗಳನ್ನು ತಿಂದು ಬದುಕುತ್ತಾರೆ’ ಎಂದಿದ್ದ.

featured

‘ಕೃಷಿಯನ್ನು ಬಲವಾದ ಅಡಿಪಾಯವನ್ನಾಗಿಸಿಕೊಂಡು ರಾಷ್ಟ್ರವೊಂದು ರಾಜನೀತಿ, ವ್ಯಾಪಾರ, ಕಲೆಯೇ ಮೊದಲಾದ ಜಗತ್ತಿನ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ಸದೃಢವಾಗಿ ಕಟ್ಟಬಹುದು’ ಎನ್ನುತ್ತಾನೆ 18ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಪೇಶ್ವೆಗಳಿಗೆ ರಾಯಭಾರಿಯಾಗಿದ್ದ ಸರ್ ಚಾಲ್ಸರ್್ ಮ್ಯಾಲೆ. ಆತ ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದ ಪುಣೆಯ ಕೃಷಿ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು ಕೂಲಂಕಷವಾಗಿ ಅಧ್ಯಯನ ನಡೆಸಿ ಪ್ರಸ್ತುತ ಪಡಿಸಿದ ವರದಿ ಪ್ರಾಚೀನ ಕೃಷಿಯ ಕುರಿತಂತೆ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಕಣ್ತೆರೆಸುವಂಥದ್ದು. ಭೂಮಿಯನ್ನು ಹಸನುಗೊಳಿಸುವ ಕಾರ್ಯ ಏಪ್ರಿಲ್ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತಿತ್ತಂತೆ. ಒಂದು, ಎರಡು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನಾಲ್ಕು ಎತ್ತುಗಳನ್ನು ಹೂಡಿ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಯಂತ್ರಗಳಿಂದ ಹಸನು ಮಾಡಲಾಗುತ್ತಿತ್ತಂತೆ. ಆತನ ಪ್ರಕಾರ ದಖನ್ನ ಮಣ್ಣು ಬಲು ಮೃದುವಾದುದು. ಅತ್ತ ಮರಳೂ ಅಲ್ಲದ ಇತ್ತ ಕಲ್ಲು ಕಲ್ಲಾಗಿಯೂ ಇರದ ಮಣ್ಣು ಅದು. ಇಲ್ಲಿನ ರೈತ ತನ್ನದೇ ಆದ ವಿಶಿಷ್ಟ ಬಗೆಯ ಕೃಷಿ ಯಂತ್ರಗಳನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದನಂತೆ. ಉಳಲು ಒಂದು ಯಂತ್ರ, ಆನಂತರ ಹೆಂಟೆಗಳನ್ನು ಪುಡಿ ಮಾಡಲು ಮತ್ತೊಂದು. ಬೀಜ ಬಿತ್ತಲು ಒಂದಾದರೆ, ಎಣ್ಣೆ ತೆಗೆಯುವ ಗಾಣದ ಶೈಲಿಯೇ ಮತ್ತೊಂದು. ನ್ಯಾಶನಲ್ ಇನ್ಸ್ಟಿಟ್ಯೂಟ್ ಆಫ್ ಸೈನ್ಸ್ನ ಸತ್ವಾಲ್ ಸಂಗ್ವಾನ್ರ ಪ್ರಕಾರ ಭಾರತೀಯ ಕೃಷಿಕ 18 ನೇ ಶತಮಾನದ ವೇಳೆಗೆ ಕೃಷಿ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಗಣಿಯೇ ಆಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದ. ಹೀಗಾಗಿಯೇ ಆ ಹೊತ್ತಿಗೂ ಜಗತ್ತಿನ ಹೆಚ್ಚು ಕೃಷಿ ಉತ್ಪನ್ನದ ರಾಷ್ಟ್ರವಾಗಿಯೇ ಭಾರತ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿತ್ತು. ಆಂಧ್ರದ ಚಂಗಲ್ಪಟ್ಟುವಿನಲ್ಲಿ ಅಧ್ಯಯನ ನಡೆಸಿದ ಬ್ರಿಟೀಷ್ ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ವರದಿಯ ಪ್ರಕಾರ ಅಲ್ಲಿನ 800 ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹೆಕ್ಟೇರಿಗೆ 36 ಕ್ವಿಂಟಾಲುಗಳಷ್ಟು ಭತ್ತ ಬೆಳೆದರೆ ಕೆಲವು ಫಲವತ್ತು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಈ ಪ್ರಮಾಣ ಹೆಕ್ಟೇರಿಗೆ 82 ಕ್ವಿಂಟಾಲುಗಳಷ್ಟಿತ್ತು. ಕೇಂಬ್ರಿಡ್ಜ್ ಎಕಾನಾಮಿಕ್ ಹಿಸ್ಟರಿ ಆಫ್ ಇಂಡಿಯಾ ಕೂಡ ಸುಮಾರು ಇದೇ ಬಗೆಯ ವರದಿಯನ್ನು ತಮಿಳುನಾಡಿನಿಂದ ದಾಖಲಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಉತ್ಪಾದನೆಯನ್ನು ಬ್ರಿಟೀಷ್ ಕೃಷಿ ಭೂಮಿಯೊಂದಿಗೆ ತುಲನೆ ಮಾಡುವಂತೆಯೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ. ಎಡಿನ್ಬರ್ಗ್ ರಿವ್ಯೂದ ವರದಿಯ ಪ್ರಕಾರ ಯೂರೋಪಿನ ಕೃಷಿಕನಿಗಿಂತ ಭಾರತದ ಕೃಷಿಕ ಹೆಚ್ಚು ಸಂಬಳ ಪಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ.
ಇಂಗ್ಲೆಂಡು ಕಾಲಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಭಾರತೀಯ ಕೃಷಿ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು ಅನುಕರಿಸಿ, ಸಂಶೋಧನೆಗಳ ಮೂಲಕ ರಸಗೊಬ್ಬರ, ರಾಸಾಯನಿಕ ಔಷಧಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಬಳಸಿ ಕೃಷಿ ಉತ್ಪನ್ನವನ್ನು ವೃದ್ಧಿಸಿಕೊಂಡರೂ ಭಾರತೀಯರ ಸಮಸಮಕ್ಕೆ ಸುಲಭವಾಗಿ ಬರಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಆಗಲಿಲ್ಲ. ಅಲೆಕ್ಸಾಂಡರ್ ವಾಕರ್ ಇದನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ಭಾರತೀಯರ ಕೃಷಿ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವನ್ನು ಬಹುವಾಗಿ ಕೊಂಡಾಡುತ್ತಾನೆ. ಅವರು ಬಳಸುವ ಉಳುವ ಯಂತ್ರಗಳು ವೈಜ್ಞಾನಿಕವಾಗಿ ರೂಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟವೆಂದು ಅಭಿಮಾನ ಪಡುತ್ತಾನೆ. ವಾಕರ್ನಂತೆ ಇಲ್ಲಿನ ಕೃಷಿ ಪದ್ಧತಿಯ ವೈಭವದಿಂದ ಬೆರಗಾದ ಅನೇಕರು ಈ ಯಂತ್ರಗಳ ರೇಖಾಚಿತ್ರ ಬರೆದುಕೊಂಡು ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಗೊಂಡ ಪುಸ್ತಕಗಳಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಪ್ರಸ್ತುತ ಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆ ಕೃತಿಗಳಲ್ಲಿ ಭಾರತೀಯ ರೈತನನ್ನು, ಅವನ ಬಲಗೈ ಬಂಟನಂತಿರುವ ಇಲ್ಲಿನ ಗೋತಳಿಗಳನ್ನು ಕೊಂಡಾಡುವುದು ಮರೆಯುವುದಿಲ್ಲ.
ಹೌದು. ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಗೋವು ಮತ್ತು ಕೃಷಿ ಅವಿನಾಭಾವ ಸಂಬಂಧವುಳ್ಳದ್ದು. ಗೋವನ್ನು ನಾಶಗೊಳಿಸಿ ಕೃಷಿಕನನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸುವ ಮಾತು ಬೂಟಾಟಿಕೆಯೇ. ಈ ದೇಶದ ಸುಮಾರು ಶೇಕಡಾ 70 ರಷ್ಟು ಭೂಮಿ ಹಳ್ಳಿಗಳಿಗೆ ಸೇರಿದ್ದು. ಶೇಕಡಾ 60 ರಷ್ಟು ಜನ ಕೃಷಿಯನ್ನೇ ಅವಲಂಬಿಸಿದವರು. ಹೀಗಾಗಿಯೇ ಹಿಂದೂಗಳ ಬಹುತೇಕ ಹಬ್ಬಗಳು ಕೃಷಿ ಉತ್ಸವಗಳೇ. ಇನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಕಡಿಮೆ ಎಲ್ಲಾ ಕೃಷಿಕರೂ ಹಿಂದೂಗಳೇ ಆಗಿದ್ದರು ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಕೋಮುವಾದ ಅಂತ ದಯಮಾಡಿ ಕರೆಯಬೇಡಿ! ರೈತರೆಲ್ಲ ಹಿಂದೂಗಳೇ ಮತ್ತು ಬಹುತೇಕ ಭಾರತೀಯರು ರೈತರೇ ಆಗಿದ್ದರಿಂದ ರೈತನ ಸಿರಿವಂತಿಕೆಯ ಸಂಕೇತವಾಗಿದ್ದ ಗೋವು ಹಿಂದೂವಿನ ಸಿರಿವಂತಿಕೆಯ ದ್ಯೋತಕವೂ ಆಗಿದ್ದರಲ್ಲಿ ಅಚ್ಚರಿಯಿಲ್ಲ. ಗೋವುಗಳನ್ನು ಋಷಿಗಳ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟು ಗೋತ್ರವನ್ನು ಪಡೆಯುವುದರಿಂದ ಹಿಡಿದು ಮನೆ ಮನೆಯಲ್ಲೂ ಗೋ ಪೂಜೆ ಮಾಡುವವರೆಗೆ ಅದು ಜೀವನದ ಅವಿಭಾಜ್ಯ ಅಂಗವಾಗಿಬಿಟ್ಟಿತ್ತು. ಯಜ್ಞ-ಯಾಗಾದಿಗಳಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದು ನಿಂತ ಎತ್ತಿನ ಬಲಿಯಾಗುತ್ತಿತ್ತೆಂಬುದ ಹಿಡಿದು ಅನೇಕರು ವಾದ ಮಾಡುತ್ತಾರಲ್ಲ ಅದು ಇದ್ದಿರಲೂಬಹುದು. ಸರ್ವಶ್ರೇಷ್ಠ ಯಾಗದ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಸರ್ವಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಪ್ರಾಣಿಯನ್ನು ಬಲಿಕೊಟ್ಟು ಭಗವಂತನನ್ನು ಸಂಪ್ರೀತಗೊಳಿಸುವ ಮಾದರಿ ಇರಬಹುದು ಅದು. ಕಾಳಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಲೆಂದೇ ಕೋಣವನ್ನು ಬೆಳೆಸೋದು ಅನೇಕ ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಇತ್ತೀಚಿನವರೆಗೂ ಚಾಲ್ತಿಯಲ್ಲಿತ್ತು. ಅದರ ಮಾಂಸ ತಿನ್ನುವ ಚಟಕ್ಕಲ್ಲ.
ಇರಲಿ ಬಿಡಿ. ಅದೊಂದು ಬಲು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾದ ಮತ್ತು ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕಾದ ಚರ್ಚೆ. ಕೃಷಿಕನಿಗೆ ಎತ್ತು ಉಳಲು ಸಹಕಾರಿಯಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಸಗಣಿ ಗೊಬ್ಬರವಾದರೆ, ಗೋಮೂತ್ರ ಕ್ರಿಮಿನಾಶಕವಾಗಿ ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಗೋವಿನ ಹಾಲು ಮನೆಮಂದಿಗೆಲ್ಲಾ ಆಹಾರವಾದರೆ, ಮೊಸರು ಊಟದ ಭಾಗವಾಯಿತು. ತುಪ್ಪ ಆರೋಗ್ಯದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಔಷಧಿಯಾಯ್ತು. ತನಗೆ ಸಣ್ಣ ಉಪಕಾರ ಮಾಡಿದವರನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಹಿಂದೂ ತನಗೆ ಉಳುವುದರಿಂದ ಶುರುಮಾಡಿ ದೇಹಾರೋಗ್ಯ ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳುವವರೆಗೆ ಎಲ್ಲ ಬಗೆಯಲ್ಲೂ ಸಹಕಾರಿಯಾದ ಗೋವನ್ನು ಪೂಜಿಸದೇ ಇರುವುದು ಸಾಧ್ಯವೇ? ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಕೃಷಿಗೊಬ್ಬರು, ಅನ್ನ ಕೊಡುವುದಕ್ಕೊಬ್ಬರು ದೇವರಿದ್ದಾರೆ. ಆರೋಗ್ಯಕೊಬ್ಬರಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಹವಿಸ್ಸಿನ ಸ್ವೀಕಾರಕ್ಕೂ ದೇವರಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಇವೆಲ್ಲವನ್ನು ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿ ಪೂರೈಸಿಕೊಡುವ ಗೋವಿನಲ್ಲಿ ಈ ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು ಅಡಗಿ ಕುಳಿತಿದ್ದಾರೆಂಬ ಪ್ರತೀತಿ ಈ ಕಾರಣದಿಂದಲೇ ಹರಡಿರಲು ಸಾಕು. ಇನ್ನು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಬಾಲ ಲೀಲೆಗಳು ಗೋವಿನೊಂದಿಗೆ ತಳಕು ಹಾಕಿಕೊಂಡಿರುವುದಂತೂ ಗೋವಿನ ದೈವೀ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಉತ್ತುಂಗಕ್ಕೇರಿಸಿಬಿಟ್ಟಿತು. ಗೋವು ಮೂವ್ವತ್ಮೂರು ಕೋಟಿ ದೇವತೆಗಳ ಆವಾಸ ಎಂದಾಗ ಹಿಂದೂವೊಬ್ಬನಿಗೆ ಎದೆಯುಬ್ಬುವುದು ಇದಕ್ಕಾಗಿಯೇ. ತಮಗಿರುವ ಒಬ್ಬ ದೇವನನ್ನೇ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕಾಣಲಾಗದ ಜನರಿಗೆ, ತಮ್ಮೆಲ್ಲಾ ದೇವರನ್ನು ಗೋವೊಂದರಲ್ಲಿಯೇ ಕಾಣುವ ಹಿಂದೂವಿನ ಮನಸ್ಥಿತಿ ಅರಿವಾಗುವುದಾದರೂ ಹೇಗೆ?

3
ಕಾಲಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು ಗೋವುಗಳಿದ್ದಷ್ಟೂ ಸಿರಿವಂತಿಕೆ ಹೆಚ್ಚೆಂಬ ಭಾವನೆ ಬಲವಾಯ್ತು. ದನ ಕಟ್ಟುವ ಕೊಟ್ಟಿಗೆಗಳು ಮನೆಯ ಹಜಾರಕ್ಕೆ ತಾಕಿಕೊಂಡೇ ಇರುತ್ತಿದ್ದ ಹಳೆಯ ಮನೆಗಳು ಉತ್ತರ ಕನರ್ಾಟಕದಲ್ಲಿ ಈಗಲೂ ಕಾಣಸಿಗುತ್ತವೆ. ಆ ಮನೆಗೆ ಬಂದವರಿಗೆ ಮೊದಲು ಗೋವಿನದ್ದೇ ದರ್ಶನವಾಗಬೇಕಿತ್ತು. ಈ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕಂಬವನ್ನು ಮಜ್ಜಿಗೆ ಕಂಬವೆಂದೇ ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಅಪಾರ ಸಂಖ್ಯೆಯ ಗೋವುಗಳಿಂದಾಗಿ ಹಾಲು-ಮಜ್ಜಿಗೆಗೆ ಕೊರತೆಯಿರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಮಜ್ಜಿಗೆಯನ್ನು ಮಡಕೆಯೊಳಗಿಟ್ಟು ಆ ಕಂಬಕ್ಕೆ ಕಟ್ಟಿಟ್ಟುಬಿಡುತ್ತಿದ್ದರು. ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಅಡ್ಡಾಡುವವರೆಲ್ಲ ಬಾಯಾರಿದಾಗ ಮಜ್ಜಿಗೆ ಕುಡಿದು ಹೋಗಬಹುದಿತ್ತು. ಗೋವು ನಮ್ಮ ಹೃದಯವನ್ನು ವಿಶಾಲಗೊಳಿಸಿತ್ತು.
ಇವೆಲ್ಲ ಭಾವನೆಗಳು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಅರ್ಥವಾಗೋದು ಕಷ್ಟ. 1580 ರ ಸುಮಾರಿಗೆ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದ ರಾಲ್ಫ್ ಪಿಚ್ ಎಂಬ ವ್ಯಾಪಾರಿ ಬರೆದ ಪತ್ರವೊಂದರಲ್ಲಿ, ‘ಅವರದ್ದೊಂದು ಅಪರೂಪದ ಆಚರಣೆ. ಅವರು ಗೋ ಪೂಜೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಅದರ ಸಗಣಿಯನ್ನು ಮನೆಯ ಗೋಡೆಗಳಿಗೆ ಬಣ್ಣವಾಗಿ ಬಳಿಯುತ್ತಾರೆ. ಮಾಂಸ ತಿನ್ನುವುದಿಲ್ಲ ಬದಲಿಗೆ ಅಕ್ಕಿ, ಹಾಲು ಮತ್ತು ಬೇರುಗಳನ್ನು ತಿಂದು ಬದುಕುತ್ತಾರೆ’ ಎಂದಿದ್ದ.
ಭಾರತ ಆಕ್ರಮಣಕ್ಕೆ ತುತ್ತಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಗೋವುಗಳ ನಾಶವೂ ಹೆಚ್ಚುತ್ತ ಹೋಯಿತು. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ವಾಯುವ್ಯ ಭಾಗದಿಂದ ಧಾವಿಸಿ ಬಂದ ಮುಸಲರೊಂದಿಗೆ ಹಿಂದೂಗಳ ಶ್ರದ್ಧಾಕೇಂದ್ರವಾಗಿದ್ದ ಗೋವಿನ ಮೇಲೆ ಆಘಾತ ಹೆಚ್ಚಿತು. ಭಗವಂತನಿಂದ ಮರುಜನ್ಮನದ ಉಪಕಾರವನ್ನೇ ಪಡೆದಿರುವ ಹಿಂದು ಸಾಯಲು ಹೆದರಲಾರ ಎಂಬುದರ ಅರಿವಿದ್ದ ಮುಸಲ್ಮಾನ ದೊರೆಗಳು ಅವನ ಪಾಲಿಗೆ ಜೀವಂತ ದೇವತೆಯಾಗಿರುವ ಗೋವನ್ನೇ ವಧೆಗೈದು ಅವನನ್ನು ಹಿಂಸಿಸಿದರು. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಬಲವಂತದಿಂದ ಗೋ ಮಾಂಸವನ್ನು ಅವನ ಬಾಯಲ್ಲಿ ತುರುಕಿ ಅವನ ಮತ ಪರಿವರ್ತನೆಯ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನು ಮಾಡಿದರು. ಅಲ್ಲಿಂದಾಚೆಗೆ ಗೋವು ಹಿಂದೂ-ಮುಸಲ್ಮಾನರ ನಡುವಣ ಕದನದ ಕೇಂದ್ರ ಬಿಂದುವಾಯ್ತು. ಪೃಥ್ವಿರಾಜ್ ಚೌಹಾನ್ನನ್ನು ಘೋರಿ ಎದುರಿಸಿದ್ದು ದನಗಳ ಸಮೂಹವನ್ನು ಮುಂದೆ ಬಿಟ್ಟು ಅಂತಾರೆ. ಬಿಜಾಪುರಕ್ಕೆ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಬಂದ ಬಾಲಕ ಶಿವಾಜಿ ಗೋವನ್ನು ಕಡಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಕಟುಕನ ಕೈ ಕಡಿದು ತಮ್ಮ ಆಕ್ರೋಶ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ್ದರಂತೆ. ಕೂಕಾ ಸಂಪ್ರದಾಯದ ಗುರುಗಳು ತಮ್ಮ ಅನುಯಾಯಿಗಳಿಗೆ ಹೇಳಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇ ‘ಗೋವಿಗಾಗಿ ಯುದ್ಧ’ ಅಂತ. ಇದನ್ನು ಅರಿತೇ ಮುಸಲ್ಮಾನ ರಾಜರೂ ಬರ ಬರುತ್ತಾ ಗೋಹತ್ಯೆ ನಿಷೇಧ ಜಾರಿಗೆ ತರಲೇಬೇಕಾಯ್ತು. ಹಿಂದೂ ತನ್ನ ತಲೆ ಮೇಲಿನ ಜೇಸಿಯೂ ಕಂದಾಯ ಕಟ್ಟುವಲ್ಲಿಯಾ ಹಿಂದು ಮುಂದು ನೋಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ ಆದರೆ ಗೋರಕ್ಷಣೆಗೆ ತಲೆಯನ್ನೇ ಬೇಕಾದರೂ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದ. ಇದು ಪರಂಪರೆಯಿಂದ ಅನೂಚಾನವಾಗಿ ಹಬ್ಬಿ ಬಂದ ಶ್ರದ್ಧೆಯ ಪರಿಣಾಮ ಅಷ್ಟೇ.
ಬ್ರಿಟೀಷರ ಕಥೆ ಬೇರೆ. ಅವರು ನಯ ವಂಚಕರು. ಅವರಿಗೆ ಭಾರತದ ಶ್ರೀಮಂತಿಕೆಯ ಗುಟ್ಟು ಇಲ್ಲಿನ ರೈತ ಅನ್ನೋದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಗೊತ್ತಿತ್ತು. ಅವನನ್ನು ಹಿಡಿತಕ್ಕೆ ತಂದುಕೊಳ್ಳದಿದ್ದುದೇ ಇಲ್ಲಿ ಆಳಲು ಯತ್ನಿಸಿದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಸೋಲಲು ಕಾರಣವೆಂಬುದನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ತಿಳಿದುಕೊಂಡರು. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ರೈತನ ತೆರಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿಸಿದರು, ಭೂಮಿ ಮಾರಿಸಿದರು, ಬೆಳೆಗೆ ಬೆಲೆ ಸಿಗದಂತೆ ನೋಡಿಕೊಂಡರು, ಧಾನ್ಯ ಬಿಟ್ಟು ಹಣದ ವ್ಯವಹಾರ ಮಾಡುವಂತೆ ಅವನನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿದರು. ಕೊನೆಗೆ ಅವನ ಸರ್ವಋತು ಮಿತ್ರ ಗೋವಿನ ಮಾರಣ ಹೋಮ ಎಂದೂ ನಿಲ್ಲದಂತೆ ನೋಡಿಕೊಂಡರು. ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ 1857 ರ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಸಂಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಮಹತ್ವದ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸಿದ್ದ ಎರಡನೇ ಬಹದ್ದೂರ್ ಷಾಹ್ ಗೋಮಾಂಸ ಭಕ್ಷಣೆ ಮಾಡಲೇಬಾರದೆಂದು ತಾಕೀತು ಮಾಡಿದ್ದರಿಂದ ಮುಸಲ್ಮಾನರು ಹೆಚ್ಚು ಕಡಿಮೆ ಹಿಂದೂಗಳಂತೆ ಬದುಕುವುದನ್ನು ಕಲಿತುಬಿಟ್ಟಿದ್ದರು. ಆಗ ಗೋಹತ್ಯೆ ಮುಂದುವರೆಸಿದ್ದು ಬ್ರಿಟೀಷರೇ. ತಮ್ಮ ಸೈನಿಕರ ಹಸಿವಿನ ಬೆಂಕಿ ತಣಿಸಲು ಅವರು ಗೋಮಾಂಸ ಬಳಕೆ ಮಾಡುತ್ತಲೇ ಇದ್ದರು. ಅಧಿಕೃತ ದಾಖಲೆಯ ಪ್ರಕಾರ ಕಲ್ಕತ್ತಾದಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಕಸಾಯಿಖಾನೆ 1760 ರಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾಯಿತು. ಪ್ರತಿನಿತ್ಯ ಸಾವಿರಾರು ಗೋವುಗಳ ವಧೆಯಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅಂದಾಜು ಒಂದು ಕೋಟಿ ಗೋವು ಒಂದೇ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಕಣ್ಮರೆಯಾಗಿ ಹೋಯ್ತು. ಈ ಆಕ್ರೋಶವೇ 1857 ರಲ್ಲಿ ಮಂಗಲ್ ಪಾಂಡೆಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಭುಗಿಲೆದ್ದಿತು. ಪ್ರಥಮ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಸಂಗ್ರಾಮದ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಅಷ್ಟೂ ಕದನದ ಮೂಲ ಕಿಡಿ ಗೋವಿನ ಹತ್ಯೆಯೇ ಆಗಿತ್ತು! ಸಂಗ್ರಾಮ ಮುಗಿದ ನಂತರವೂ ಕಾವು ಆರಿರಲಿಲ್ಲ. ಈಸ್ಟ್ ಇಂಡಿಯಾ ಕಂಪನಿಯಿಂದ ಅಧಿಕಾರ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿನ ರಾಣಿ ಗೋಹತ್ಯೆ ನಿಲ್ಲಲೇಬಾರದೆಂದು ತಾಕೀತು ಮಾಡಿದ್ದಳಂತೆ.
ಬ್ರಿಟೀಷರು ಮುಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಗೋವನ್ನು ವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾಗಿ ಹಿಂದೂ-ಮುಸಲ್ಮಾನರ ನಡುವಣ ಕದನ ಬಿಂದುವಾಗಿರುವಂತೆ ನೋಡಿಕೊಂಡರು. ಅವರ ಒಡೆದು ಆಳುವ ನೀತಿಯ ಮಹತ್ವದ ಭಾಗವಾಯ್ತು ಗೋವು. ಗಾಂಧೀಜಿಯೂ ಗೋವಧೆಯ ವಿರೋಧವಾಗಿ ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಮಾತನಾಡಿದರು. ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಬಂದ ಮೇಲೂ ಗೋವಿನ ಮಹತ್ವ ಕಮ್ಮಿಯಾಗಲಿಲ್ಲ. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ಚುನಾವಣೆಗೆ ಜೋಡೆತ್ತುಗಳನ್ನು ಆನಂತರ ಗೋವು ಮತ್ತು ಕರುವನ್ನೇ ತಮ್ಮ ಸಂಕೇತವಾಗಿ ಬಳಸಿತು. ಹಾಗಂತ ಗೋಹತ್ಯೆಯನ್ನು ತಡೆಯುವಂತಹ ಛಾತಿ ಮಾತ್ರ ತೋರಲಿಲ್ಲ. ಚುನಾವಣಾ ಚಿನ್ಹೆಯಲ್ಲಿ ಗೋವನ್ನು ಬಳಸಿ ಹಿಂದೂಗಳನ್ನು ಅತ್ತ ಗೋಹತ್ಯೆ ತಡೆಯದೇ ಮುಸಲ್ಮಾನರನ್ನು ತನ್ನತ್ತ ಸೆಳೆದೇ ಸೆಳೆಯಿತು. ಹೀಗಾಗಿಯೇ ಸುಮಾರು 350 ರಷ್ಟಿದ್ದ ಕಸಾಯಿಖಾನೆಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಬರಬರುತ್ತಾ 35 ಸಾವಿರವನ್ನು ದಾಟಿತು. ಇಂದಿನ ಸ್ಥಿತಿಗತಿ ಹೇಗಿದೆ ಗೊತ್ತೇ? 2015 ರ ಅಂಕಿ ಅಂಶದ ಪ್ರಕಾರ ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾ 15 ಲಕ್ಷ ಟನ್ನಷ್ಟು, ಬ್ರೆಜಿಲ್ 20 ಲಕ್ಷ ಟನ್ಗಳಷ್ಟು ಗೋಮಾಂಸ ರಫ್ತು ಮಾಡಿದ್ದರೆ ಭಾರತ 24 ಲಕ್ಷ ಟನ್ಗಳಷ್ಟು ಗೋಮಾಂಸ ರಫ್ತು ಮಾಡಿ ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತಲೂ ಮೊದಲ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿತು. 2016 ರ ಡಿಸೆಂಬರ್ನ ದಿ ಹಿಂದೂ ಪತ್ರಿಕೆಯ ವರದಿಯ ಪ್ರಕಾರ ದನದ ಮಾಂಸ ತಿನ್ನುವ ಭಾರತೀಯರು ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಇದರಲ್ಲಿ ಹಿಂದೂಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ದಿನೇ ದಿನೇ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ. ಐದು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಹಿಂದೂಗಳಲ್ಲಿ ಶೇಕಡಾ 1.39 ರಷ್ಟು ಜನ ದನದ ಮಾಂಸ ತಿನ್ನುವವರಿದ್ದರೆ ಮುಸಲ್ಮಾನರಲ್ಲಿ ಈ ಪ್ರಮಾಣ 42 ಪ್ರತಿಶತದಷ್ಟಿತ್ತು! ನ್ಯಾಶನಲ್ ಸ್ಯಾಂಪಲ್ ಸರ್ವೆನ ಆಫಿಸ್ನಿಂದ ಸಂಪಾದಿತ ಈ ಸವರ್ೇ ಸುಮಾರು ಮೂರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಮಾಹಿತಿ ಕಲೆ ಹಾಕಿತ್ತು. ಆಹಾರದ ಹಕ್ಕು ಎಂದು ಅರಚುವ ಅನೇಕರಿಗೆ ಮುಸಲ್ಮಾನರಲ್ಲಿಯೇ ಅರ್ಧಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಜನ ಗೋಮಾಂಸ ತಿನ್ನುವುದಿಲ್ಲವಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ ಅಂತಹವರೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧವನ್ನೂ ಬೆಳೆಸುವುದಿಲ್ಲವೆಂಬುದು ಗೊತ್ತೇ ಇಲ್ಲ.

03
ಗೋವನ್ನು ಹಿಂದೂ-ಮುಸಲ್ಮಾನರ ನಡುವಣ ಕದನದ ಕೇಂದ್ರ ಬಿಂದು ಮಾಡಿ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಆಳಬೇಕೆಂಬ ಬ್ರಿಟೀಷರ ಬುದ್ಧಿಯೇ ಇಲ್ಲಿನ ರಾಷ್ಟ್ರವಿರೋಧಿ ಚಿಂತಕರಿಗೆ ಅನ್ನ ನೀಡುತ್ತಿದೆ. ಗೋವಧೆಯನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಲೇ ಈ ಎಡಪಂಥೀಯ ವಿಚಾರವಾದಿಗಳು ಈ ದೇಶದ 60 ಪ್ರತಿಶತಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚಿರುವ ರೈತರ ಪಾಲಿಗೆ ಕಂಟಕವಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಇವರೆಲ್ಲರ ನಡುವೆ ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರ ಗೋವನ್ನು ಉಳಿಸಿ ರೈತನ ಸಂಪತ್ತು ವೃದ್ಧಿಸುವ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಕೈ ಹಾಕಿದೆಯಲ್ಲ ಅಭಿನಂದಿಸಲೇಬೇಕು ಬಿಡಿ.

ಕೃತಕ ಸುನಾಮಿ, ಭೂಕಂಪಗಳ ಹೊಸ ಬಗೆಯ ಯುದ್ಧ!

ಕೃತಕ ಸುನಾಮಿ, ಭೂಕಂಪಗಳ ಹೊಸ ಬಗೆಯ ಯುದ್ಧ!

ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನು ಶಾಂತಗೊಳಿಸುವ ಸಾತ್ವಿಕ ಪ್ರಯತ್ನಗಳಿಗೆ ನಾವು ಕೈ ಹಾಕಿದ್ದರೆ ಅತ್ತ ಕೆಲವು ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಪಕ್ಕಾ ಜಗತ್ತನ್ನು ಅಂಧಕಾರಕ್ಕೆ ತಳ್ಳುವ ತಾಮಸಿಕ ಮಾರ್ಗದ ಆರಾಧಕರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಇವರುಗಳು ಯಾವ ಪರಿಯ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆಂದರೆ ಅಗತ್ಯ ಬಿದ್ದಾಗ ಕೃತಕ ಕ್ಷಾಮ ಸೃಷ್ಟಿಸಬಲ್ಲರು, ಬೇಕೆನಿಸಿದರೆ ಕೃತಕ ಮಂಜಿನ ಆವರಣವನ್ನೂ ಸೃಷ್ಟಿಸಬಲ್ಲರು. ಈ ಬಗೆಯ ಸಂಶೋಧನೆಗಳಿಗೆ ಆಯಾ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಅವರವರ ನೆಲವನ್ನೇ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಈ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಅನಪೇಕ್ಷಿತ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನೂ ಎದುರಿಸುತ್ತವೆ.

ಹಾಗೆಯೇ ಊಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ಹರಳುಗಟ್ಟಿ ಮಳೆಗರೆಯಲು ಸಿದ್ಧವಾಗಿದ್ದ ಮೋಡ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಚೆದುರಿ ಕಾಣೆಯಾಗಿ ಹೋದರೆ? ಮಳೆ ಬರುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯೇ ಇಲ್ಲವೆಂದು ಭಾವಿಸಿ ಮಹತ್ವದ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಕೈ ಹಾಕಿದ ಬೆನ್ನಲ್ಲೇ ಹಿಂದೆಂದೂ ಕಾಣದ ಮುಸಲಧಾರೆಯಾದರೆ? ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಸೆಲ್ ಫೋನ್ ನೆಟ್ವಕರ್್ ಕೈ ಕೊಟ್ಟು ಟಿವಿ ಚಾನೆಲ್ಲುಗಳೂ ನಿಂತು ಹೋದರೆ? ದಿನದಿಂದ ದಿನಕ್ಕೆ ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿ ಬಿಸಿ ಏರುತ್ತ ಹೋಗಿ ಸೂರ್ಯನಿಂದ ಭಯಾನಕವಾದ ವಿಕಿರಣಗಳು ದೇಹವನ್ನು ಸುಡಲಾರಂಭಿಸಿದರೆ? ಅಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮಳೆ ಮತ್ತು ನಿಲ್ಲಬೇಕಾದ ಮಳೆ ಅಗತ್ಯಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಸುರಿಯುತ್ತಲೇ ಇದ್ದರೆ? ಊಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಲೂ ಭಯವೆನಿಸುವ ಈ ಬಗೆಯ ಹವಾಮಾನ ಬದಲಾವಣೆಗಳು ಅದಾಗಲೇ ಭೂಮಿಯನ್ನು ನಡುಗಿಸುತ್ತಿವೆ. ಅದನ್ನು ಮಾಡಲೆಂದೇ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಹೊಸ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನಗಳು ಆವಿಷ್ಕಾರವಾಗುತ್ತಿವೆ. ಅಮೇರಿಕಾದ ಹಾರ್ಪ್ (ಹೆಚ್.ಎ.ಎ.ಆರ್.ಪಿ) ಅದರಲ್ಲೊಂದು.

1

ಪಶ್ಚಿಮದ ಎಲ್ಲಾ ಅಚ್ಚರಿಯ ಆವಿಷ್ಕಾರಗಳು ಜನ ಸಮುದಾಯದ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯಾದುದಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಜನ ಸಮೂಹದ ವಿನಾಶಕ್ಕಾಗಿ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೊಂಡವು. ಅಣುಶಕ್ತಿ ಸಂಶೋಧನೆಯಿಂದ ವಿದ್ಯುತ್ ಶಕ್ತಿ ಪಡೆಯಬೇಕೆಂಬ ತುಡಿತಕ್ಕಿಂತ ಅದನ್ನು ಬಳಸಿ ರಾಷ್ಟ್ರವೊಂದರ ವಿನಾಶ ಮಾಡುವುದು ಹೇಗೆಂಬುದರ ಆತುರವಿತ್ತು. ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷ ಭಾಗವಹಿಸದೇ ದೂರದಿಂದಲೇ ಶತ್ರು ರಾಷ್ಟ್ರ ವಿನಾಶಗೈಯ್ಯುವ ಆಲೋಚನೆ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಮಹತ್ವಾಕಾಂಕ್ಷಿ ರಾಜನಿಗೂ ಇದ್ದದ್ದೇ. ಅದರಲ್ಲೂ ಸಾರ್ವಭೌಮತೆಯ ತುಡಿತ ಹೊಂದಿದ ಅಮೇರಿಕಾದಂತಹ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಿಗಂತೂ ಅದು ಬಲು ಸಹಜ. 1940 ರ ವೇಳೆಗೆ ಹೀಗೆ ವಾತಾವರಣವನ್ನೇ ತಮ್ಮ ತೆಕ್ಕೆಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಶತ್ರು ವಿನಾಶದ ಪ್ರಯೋಗ ಶುರುಮಾಡಿತ್ತು ಅಮೇರಿಕಾ. 1947 ರಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿನ ನೌಕಾಸೇನೆ ಮತ್ತು ವಾಯು ಸೇನೆಗಳು ಮೋಡದ ಮೇಲೆ ಡ್ರೈ ಐಸ್ ಸಿಂಪಡಿಸಿ ವಿಪರೀತ ಮಳೆ ತರಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಆರಂಭಿಸಿತ್ತು. 1952 ರಲ್ಲಿ ಲಂಡನ್ನಿನ ರಾಯಲ್ ಏರ್ಫೋಸರ್್ ಮೋಡ ಬಿತ್ತನೆಗೆ ಮಾಡಿದ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಉಂಟಾದ ಭಯಾನಕ ಮಳೆಗೆ ಅನೇಕ ಹಳ್ಳಿಗಳು ಜಲಾವೃತವಾಗಿಬಿಟ್ಟವು. ಅದೇ ವೇಳೆಗೆ ಅಮೇರಿಕಾದ ಅರಣ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಬೆಂಕಿ ಹೊತ್ತುವುದನ್ನು ತಡೆಯಲು ಸಿಡಿಲನ್ನೇ ತಡೆಯುವ ಯೋಜನೆ ರೂಪಿಸಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದರು.

ನಾವಿಲ್ಲಿ ಪ್ರಕೃತಿಯೊಂದಿಗೆ ಸಮತೋಲನ ಕಾಯ್ದುಕೊಳ್ಳಲು ಗಿಡನೆಟ್ಟು, ಸೀಡ್ ಬಾಲ್ಗಳನ್ನೆಸೆದು ಅರಣ್ಯ ನಿಮರ್ಾಣಕ್ಕೆ ಕೈಹಾಕಿ, ಕಲ್ಯಾಣಿ-ಕೆರೆಗಳ ಪುನರುಜ್ಜೀವನ ಮಾಡುತ್ತಾ, ಅಂತರ್ಜಲದ ಹರಿವನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ಜಲಜಾಗೃತಿಯ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳಿಗೆ ಜೀವ ತುಂಬುತ್ತ ಸಾತ್ವಿಕ ಪ್ರಯತ್ನಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರೆ ಜಗತ್ತಿನ ಕೆಲವು ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಮೀರಿ ಅಗತ್ಯ ಬಿದ್ದಾಗ ತಮಗೆ ವಿರೋಧಿಯೆನಿಸಿದ ರಾಷ್ಟ್ರದ ವಾತಾವರಣವನ್ನು ತಮ್ಮ ಹತೋಟಿಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಪ್ರಕೃತಿಯ ಸಮಚಿತ್ತವನ್ನೇ ಕಲಕುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಎಲ್ಲಾ ವಿಕೃತ ಮನಸ್ಥಿತಿ ಯುದ್ಧದ ಹೊತ್ತಲ್ಲೇ ತುದಿ ಮುಟ್ಟೋದು. ಪ್ರತಿ ವಿಶ್ವಯುದ್ಧದ ವೇಳೆಗೂ ಇಂತಹುದೊಂದು ಭಯಾನಕ ಶಸ್ತ್ರ ಸಂಶೋಧಿತವಾಗಿ ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ಒಳಪಡುತ್ತದೆ. ಮುಂದಿನ ದಶಕಗಳ ಕಾಲ ಅದು ಜಗತ್ತನ್ನು ಬೆದರಿಸುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ.

ಅಮೇರಿಕಾ-ರಷ್ಯಾ ನಡುವಣ ಶೀತಲ ಸಮರ ಆರಂಭವಾದಾಗ ಇವೆಲ್ಲಕ್ಕೂ ಭರ್ಜರಿ ಮುನ್ನುಡಿ ಬರೆದಂತಾಯ್ತು. 1976 ರಲ್ಲಿ ರಷ್ಯಾದಿಂದ ಹೊರಟ ರೇಡಿಯೋ ಸಿಗ್ನಲ್ಗಳು ಅಮೇರಿಕಾದ ಸಂಪರ್ಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಧ್ವಂಸಗೊಳಿಸಿದ್ದವು. ಅನೇಕರು ಮಾನಸಿಕ ಸ್ಥಿಮಿತ ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಆಲಸಿಗಳಂತಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದರು. ಬಲುಬೇಗ ಇದನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದ ಅಮೇರಿಕಾ ನಂತರ ತಾನೇ ಈ ಸಂಶೋಧನೆಯಲ್ಲಿ ಆಳಕ್ಕಿಳಿಯಿತು. ಹವಾಮಾನ ಮಾದರಿಯನ್ನು ತನಗೆ ಬೇಕಾದಂತೆ ಬದಲಾಯಿಸುವ ಸಂಶೋಧನೆ ಏಕಕಾಲಕ್ಕೆ ಅನೇಕ ಕಡೆ ಶುರುವಾದವು. ಮಲೇಷಿಯಾ ಮತ್ತು ರಷ್ಯಾ ಕೃತಕ ಸೈಕ್ಲೋನ್ ಬರಿಸುವ ಒಪ್ಪದಂಕ್ಕೆ 1997 ರಲ್ಲಿ ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ಸಹಿ ಹಾಕಿತ್ತು! ಹಾಗಂತ ಇದು ರಷ್ಯಾ ಮತ್ತು ಅಮೇರಿಕಾ ಮಾತ್ರ ನಡೆಸುತ್ತಿರುವ ಸಂಶೋಧನೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸಬೇಡಿ. 2005 ರ ಬಿಸಿನೆಸ್ ವೀಕ್ನ ಪ್ರಕಾರ ಚೀನಾ ಕೂಡ ಈ ಸಂಶೋಧನೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿ ವರ್ಷ ಕೋಟ್ಯಂತರ ಡಾಲರುಗಳನ್ನು ವ್ಯಯಿಸುತ್ತಿದೆ. ಬ್ರಹ್ಮಪುತ್ರಾ ನದಿಯ ಹರಿವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ ಉತ್ತರ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಪ್ರವಾಹ ತರಿಸುವ ಚೀನಾದ ಪ್ರಯತ್ನವಂತೂ ನಮಗೆ ಗೊತ್ತಿರುವಂಥದ್ದೇ. ಕೇದಾರದಲ್ಲಿ ಮೇಘ ಸ್ಫೋಟವಾದುದರ ಹಿಂದೆಯೂ ಇದೇ ಬಗೆಯ ಪ್ರಯೋಗವಾಗಿದ್ದಿರಬಹುದೆನ್ನುವುದನ್ನು ಅಲ್ಲಗಳೆಯುವುದು ಕಷ್ಟ.
ಅಮೇರಿಕಾದಲ್ಲಿ ವಾನ್ ನ್ಯೂಮನ್ 1940 ರಲ್ಲಿ ಇಂತಹುದೊಂದು ಸಂಶೋಧನೆಗೆ ಕೈ ಹಾಕಿದರು. 1967 ರಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್ ಪೊಪೆಯೆ ಅನ್ನೋ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧದ ವೇಳೆ ವಿಯೆಟ್ನಾಂಗೆ ಕಿರಿಕಿರಿ ಉಂಟು ಮಾಡಲೆಂದು ಆ ವರ್ಷದ ಮಾನ್ಸೂನ್ ವಿಸ್ತರಿಸುವ ಅಂದರೆ ಸಾಮಾನ್ಯಕ್ಕಿಂತ ದೀರ್ಘಕಾಲದ ಮಳೆಗಾಲವಾಗುವಂತೆ ಮಾಡುವ ಪ್ರಯತ್ನಕ್ಕೆ ಚಾಲನೆ ನೀಡಲಾಯಿತು. ಯಶಸ್ವಿಯಾದ ಅಮೇರಿಕಾ ಸಂಶೋಧನೆಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಒತ್ತು ನೀಡಿತು. 1992 ರಲ್ಲಿ ಅಲಾಸ್ಕಾದಲ್ಲಿ ಹಾರ್ಪ್ ಶುರುವಾಯಿತು.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಐವತ್ತು ಕಿ.ಮೀ ನಿಂದ ಸುಮಾರು ಸಾವಿರ ಕಿ.ಮೀ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯವರೆಗೆ ಹಬ್ಬಿರುವ ಎಲೆಕ್ಟ್ರಾನುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ರಕ್ಷಾ ಪದರವನ್ನು ಅಯಾನುಗೋಳ ಅಂತಾರೆ. ಈ ಅಯಾನುಗೋಳದ ನಮಗೆ ಬೇಕಾದಷ್ಟು ಭಾಗವನ್ನು ಭೂಮಿಯಿಂದಲೇ ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ ಅದರ ಉಷ್ಣತೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ಸಾಹಸ ಮಾಡೋದು ಹಾಪರ್್ನ ಉದ್ದೇಶ. ಹೀಗೆ ಅಯಾನುಗೋಳ ಬಿಸಿಯಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಅದು ಮೇಲು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಸರಿಯುತ್ತ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಅದರಡಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಮೋಡಗಳು ಚೆದುರಲಾರಂಭಿಸುತ್ತವೆ. ಮಳೆ ಸುರಿಸಬೇಕಿದ್ದ ಮೋಡಗಳು ಅಷ್ಟು ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಮಳೆಯ ಹನಿ ಸುರಿಸದೇ ಮುಂದೆ ಹೊರಟುಬಿಡುತ್ತವೆ. ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡಂತಹ ಅಯಾನುಗೋಳ ಕಾದು ಆ ಜಾಗ ಸಾಂದ್ರತೆ ಕಳಕೊಂಡಿತೆಂದರೆ ಸೂರ್ಯನಿಂದ ಹೊರಡುವ ಹಾನಿಯುಂಟು ಮಾಡುವ ವಿಕಿರಣಗಳು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿನ ಬದುಕನ್ನು ದುಸ್ತರಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.
ಹಾಪರ್್ನ ವೆಬ್ಸೈಟ್ ಪ್ರಕಾರ ಅಯಾನುಗೋಳ ಬಿಸಿಯಾದರೆ ಏನಾಗಬಹುದೆಂದು ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕೆ ನಡೆಸುತ್ತಿರುವ ಪ್ರಯೋಗ ಇದು. ಆದರೆ ಇದರ ಪೇಟೆಂಟ್ಗೆ ನೀಡಿದ ಅಜರ್ಿಯನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ಎಂಥವರೂ ಹೌಹಾರಿಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ಅದರ ಪ್ರಕಾರ, ‘ಅಯಾನುಗೋಳದ ಉಷ್ಣತೆ ನೂರಾರು ಡಿಗ್ರಿಯಷ್ಟು ಏರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಮೂಲಕ ಭೂಮಿಯ ಬಹುಭಾಗದ ಸಂಪರ್ಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಮೂಗು ತೂರಿಸುವ ಅಥವಾ ಪೂರ್ಣ ನಾಶಗೈಯ್ಯುವ ಸಾಮಥ್ರ್ಯ ಪಡೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಶತ್ರು ರಾಡಾರ್ಗಳಿಗೆ ಗುರುತೇ ಸಿಕ್ಕದಂತೆ ವಿಮಾನ ಶತ್ರು ನೆಲೆಯೊಳಕ್ಕೆ ನುಗ್ಗುವುದು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಅಥವಾ ರಡಾರ್ನ ನಿಯಂತ್ರಣ ತಪ್ಪಿಸಿ ವಿಮಾನಗಳು ಕೈತಪ್ಪಿ ಹೋಗುವಂತೆಯೂ ಮಾಡಬಹುದು. ದೊಡ್ಡ ಮೊತ್ತದ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಉತ್ಪಾದಿಸಿ ಅದನ್ನು ಬೇರೆಡೆಗೆ ಸುಲಭವಾಗಿ ಸಾಗಿಸಬಹುದು. ವಾತಾವರಣದ ಬದಲಾವಣೆ ಮಾಡಿ, ಗಾಳಿಯ ಚಲನೆಯ ದಿಕ್ಕನ್ನೇ ಬದಲಾಯಿಸಿ, ವಾಯುಮಂಡಲದ ಅಪೇಕ್ಷಿತ ವಿಸ್ತೀರ್ಣದ ಕಣಗಳನ್ನು ಪ್ರಚೋದಿಸಿ ಅದನ್ನೇ ಲೆನ್ಸ್ನಂತೆ ಮಾಡಿ ಸೂರ್ಯನ ಶಾಖ ಅಷ್ಟೇ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಬೆಂಕಿಯಾಗುವಂತೆ ಮಾಡಬಹುದು. ಭೂಮಿಯ ಆಯಸ್ಕಾಂತೀಯ ಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನೇ ಏರುಪೇರು ಮಾಡಿ ಅದನ್ನೇ ನಂಬಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಎಲ್ಲ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಬುಡಮೇಲುಗೊಳಿಸಬಹುದು.’ ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಅಮೇರಿಕಾ ಅಧ್ಯಯನದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಮಾಡುವುದೆಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವುದಾದರೂ ಅದನ್ನು ಅಲ್ಲಗಳೆಯಲು ಸ್ಪಷ್ಟ ಪುರಾವೆಯೊಂದಿದೆ. ಅಲಾಸ್ಕಾದಲ್ಲಿ ಈ ಯೋಜನೆಗೆ ಬೇಕಾದ ಆಂಟೆನಾಗಳ ನಿಮರ್ಾಣ, ಹೆಚ್ಚಿನ ಫ್ರೀಕ್ವೆನ್ಸಿಯ ರೆಡಿಯೋ ತರಂಗಗಳ ಉತ್ಪಾದನೆಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಇವೆಲ್ಲಕ್ಕೂ ಬೇಕಾದ ಹಣಕಾಸು ಬಂದಿರೋದು ಅಮೇರಿಕಾದ ವಾಯುದಳ ಮತ್ತು ನೌಕಾದಳದ ಕಡೆಯಿಂದಲೇ. ರಕ್ಷಣಾ ಇಲಾಖೆಯಿಂದಲೇ ಹಣ ಹೂಡಿಕೆಯಾಗಿದೆಯೆಂದರೆ ಅದನ್ನು ಬಳಸುವವರಾರು ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿಯುವುದು ಕಷ್ಟವಲ್ಲ.
ಹಿಸ್ಟರಿ ಚಾನೆಲ್ಲು ಈ ವಾತಾವರಣದ ಯುದ್ಧದ ಕುರಿತಂತೆ ಮಾಡಿದ ಕಿರು ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳಿದೆ, ‘ವಿದ್ಯುತ್ಕಾಂತೀಯ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳು ಮಿಂಚಿಗಿಂತ ನೂರು ಪಾಲು ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾದವು. ಅವು ಶತ್ರುಗಳ ಮಿಸೈಲ್ಗಳನ್ನು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿಯೇ ಧ್ವಂಸಗೊಳಿಸಬಲ್ಲುದು, ಶತ್ರು ಸೈನಿಕನ ಕಂಗಳು ಕುರುಡಾಗುವಂತೆ ಮಾಡಬಲ್ಲುದು, ದಾಳಿಗೆ ಬರುವ ನಿಯಂತ್ರಣಕ್ಕೆ ಸಿಗದ ಜನರ ಚರ್ಮ ಉರಿದು ಹೋಗುವಂತೆ ಮಾಡಬಹುದು, ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ. ಒಂದು ಬೃಹತ್ ನಗರದ ಮೇಲೆ ಈ ಶಸ್ತ್ರ ಬಳಕೆ ಮಾಡಿದರೆ ಕೆಲವೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಆ ನಗರದ ಎಲೆಕ್ಟ್ರಾನಿಕ್ಸ್ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನೇ ಧ್ವಂಸಗೊಳಿಸಬಹುದು.’ ಅಂದರೆ ಮನೆಯೊಳಗಿರುವ ಎಲ್ಲಾ ಎಲೆಕ್ಟ್ರಾನಿಕ್ ವಸ್ತುಗಳು ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿಬಿಡುತ್ತವೆ. ಓಹ್! ಬರಲಿರುವ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಬಗೆಯ ಯುದ್ಧವಾದರೆ ಅದು ಸರ್ವನಾಶವೇ.

3

ನನ್ನ ಚಿಂತೆ ಯುದ್ಧದ್ದಲ್ಲ. ನಿರಂತರ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಪ್ರಕೃತಿ ನಾಶದ್ದು. ಸಹಜವಾಗಿ ಶಾಂತವಾಗಿದ್ದ ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನು ಸದಾ ಕೆಣಕುತ್ತಿದ್ದರೆ ಆಕೆ ಸುಮ್ಮನಿರುವಳೇನು? ಸಹ ಮಾನವರ ನಾಶಕ್ಕೆಂದು ನಾವು ನಡೆಸುತ್ತಿರುವ ಸಂಶೋಧನೆಗಳು, ಆವಿಷ್ಕಾರ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಶಸ್ತ್ರಗಳು ನಮ್ಮನ್ನು ಎಲ್ಲಿಗೊಯ್ದು ನಿಲ್ಲಿಸುವುದು ಹೇಳಿ. ಎರಡನೇ ವಿಶ್ವಯುದ್ಧದ ವೇಳೆಗೆ ಜರ್ಮನಿಯ ಹಿಟ್ಲರ್ನ್ನು ತಹಬಂದಿಗೆ ತರಲು ಸುನಾಮಿ ಬಾಂಬಿನ ಆವಿಷ್ಕಾರ ನಡೆದಿತ್ತು. ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್ ಸೀಲ್ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಈ ಯೋಜನೆಗೆ ಅಮೇರಿಕಾ ಮತ್ತು ನ್ಯೂಜಿಲ್ಯಾಂಡಿನ ಸಹಯೋಗವಿತ್ತಂತೆ. ಸುಮಾರು ಏಳು ತಿಂಗಳ ಕಾಲ ನಡೆದ ಪ್ರಯೋಗಾರ್ಥ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳ ನಂತರ ದೊಡ್ಡ ಮೊತ್ತದ ಸ್ಫೋಟಕವನ್ನು ದಡದಿಂದ 8 ಕಿ.ಮೀ ದೂರದಲ್ಲಿ ಸ್ಫೋಟಿಸಿದರೂ ಸುನಾಮಿ ಸೃಷ್ಟಿಸುವುದು ಸಾಧ್ಯವೆಂದು ನಿಶ್ಚಯಿಸಲಾಯಿತು. ಅದನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಪಡಿಸಿದ್ದರೆ ಅದು ಸಮುದ್ರ ತಟದಲ್ಲಿರುವ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಚಿತ್ರಣವನ್ನೇ ಬದಲಾಯಿಸಿಬಿಡುತ್ತಿತ್ತೆನ್ನುವುದರಲ್ಲಿ ಅನುಮಾನವಿಲ್ಲ. ಇದಕ್ಕೆ ಪೂರಕವಾಗಿ ಪುಟಿಯುವ ಬಾಂಬು ತಯಾರಿಸಿದ್ದು ಈ ಹೊತ್ತಲ್ಲೇ. ಬೃಹತ್ ಡ್ಯಾಂಗಳ ಒಡ್ಡಿನ ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ಇದನ್ನು ಬಿಸಾಡಿದರೆ ಅದು ಪುಟಿಯುತ್ತ ಡ್ಯಾಂನ ಕಟ್ಟೆಯ ಸಮೀಪ ನೀರೊಳಗೆ ಮುಳುಗಿ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಸಿಡಿಯುವಂತೆ ರೂಪಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ನೀರೊಳಗೆ ಸಿಡಿಯುವ ಈ ಬಾಂಬು ಅಣೆಕಟ್ಟುಗಳನ್ನೇ ಧ್ವಂಸಗೊಳಿಸಿದರೆ ಆಳುವ ದೊರೆಗಳು ಹೈರಾಣಾಗುವುದು ಶತಃಸಿದ್ಧ. ಇದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೇ ಭೂಮಿಯೊಳಗಿನ ಟೆಕ್ಟಾನಿಕ್ ಪ್ಲೇಟುಗಳನ್ನು ಅಲುಗಾಡಿಸಿ ಭೂಕಂಪ ತರಿಸುವ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಈ ಮುಂದುವರಿದ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಕೈಲಿದೆ ಅನ್ನೋದು ಕರಾಳ ಭವಿಷ್ಯದ ಮುನ್ಸೂಚನೆ.

ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನು ಶಾಂತಗೊಳಿಸುವ ಸಾತ್ವಿಕ ಪ್ರಯತ್ನಗಳಿಗೆ ನಾವು ಕೈ ಹಾಕಿದ್ದರೆ ಅತ್ತ ಕೆಲವು ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಪಕ್ಕಾ ಜಗತ್ತನ್ನು ಅಂಧಕಾರಕ್ಕೆ ತಳ್ಳುವ ತಾಮಸಿಕ ಮಾರ್ಗದ ಆರಾಧಕರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಇವರುಗಳು ಯಾವ ಪರಿಯ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆಂದರೆ ಅಗತ್ಯ ಬಿದ್ದಾಗ ಕೃತಕ ಕ್ಷಾಮ ಸೃಷ್ಟಿಸಬಲ್ಲರು, ಬೇಕೆನಿಸಿದರೆ ಕೃತಕ ಮಂಜಿನ ಆವರಣವನ್ನೂ ನಿಮರ್ಿಸಬಲ್ಲರು. ಅಮೇರಿಕಾದ ವಾಯುಸೇನೆ 100 ಮೀಟರ್ ವಿಸ್ತಾರದ ಗಾಢ ಮಂಜಿನ ಆವರಣವನ್ನು ಕಣ್ಣೆವೆಯಿಕ್ಕುವುದರೊಳಗೆ ನಿಮರ್ಿಸಬಲ್ಲದು. ಮನಸ್ಸು ಮಾಡಿದರೆ ಅಲ್ಲಿನ ಸೇನೆ ಮೋಡಗಳ ನಡುವೆ ಕೈಯ್ಯಾಡಿಸಿ ಕೃತಕ ಮಿಂಚನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ ಅಗಾಧ ಪ್ರಮಾಣದ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ವಗರ್ಾಯಿಸಬಲ್ಲುದು. ಈ ಬಗೆಯ ಸಂಶೋಧನೆಗಳಿಗೆ ಆಯಾ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಅವರವರ ನೆಲವನ್ನೇ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಈ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಅನಪೇಕ್ಷಿತ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನೂ ಎದುರಿಸುತ್ತವೆ.

5

ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಟ್ಟದ ಹವಾಮಾನ ಅಧ್ಯಯನದ ಸಂಸ್ಥೆ ಒಂದೂವರೆ ದಶಕದ ಹಿಂದೆ ಕೊಟ್ಟ ವರದಿ ಹಾಗೆಯೇ ಇತ್ತು. 1992 ರ ಮೇ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಅಮೇರಿಕಾದಲ್ಲಿ 399 ಟಾನರ್ೆಡೋಗಳು ದಾಖಲಾಗಿದ್ದರೆ ಜೂನ್ನಲ್ಲಿ ಅದು 562ಕ್ಕೇರಿತ್ತು. ಆ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ ಅಮೇರಿಕಾದ ಪೂರ್ವ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಮಾಮೂಲಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಚಳಿ ದಾಖಲಾಗಿತ್ತು. ಇವೆಲ್ಲಾ  ಹಾರ್ಪ್     ತoತ್ರಜ್ಞಾನದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ವೇಳೆಯಲ್ಲಾದ ಬದಲಾವಣೆಗಳು. ಆಮೇಲೆ ಅದರ ಪ್ರಯೋಗ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಮಾಡಲಾರಂಭಿಸಿದರಲ್ಲ, ಜಗತ್ತಿನ ವಾತಾವರಣವೂ ಅಸಹಜ ಬೆಳವಣಿಗೆ ತೋರಲಾರಂಭಿಸಿತು. ಹಿಮಾಲಯ ಕರಗುವ ವೇಗ ತೀವ್ರವಾಗಿದ್ದು ಇದೇ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ. ಸುನಾಮಿ ಅಲೆಗಳೆದ್ದು ಕರಾವಳಿ ಉಧ್ವಸ್ತಗೊಂಡಿತಲ್ಲ ಅದೂ ಪರಿಸರವಾದಿಗಳ ಬುದ್ಧಿಮತ್ತೆಗೆ ನಿಲುಕದಷ್ಟು ಅಸಹಜವೇ ಆಗಿತ್ತು. ಎಲ್ಲೆಡೆ ಅಯಾನುಗೋಳದ ಮೇಲೆ ಈ ರೀತಿಯ ಪ್ರಯೋಗಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಿರಬೇಕಾದರೆ ಭೂಮಿಯ ಸ್ವಾಸ್ಥ್ಯ ಹಾಳಾಗುವುದು ಸಹಜವೇ.

ಅದಾದ ಮೇಲೆಯೇ ಮುಂದುವರೆದ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳೆಲ್ಲ ಸೇರಿ ಜಾಗತಿಕ ತಾಪಮಾನ ಏರಿಕೆ, ಹವಾಮಾನ ಬದಲಾವಣೆ, ಕಾರ್ಬನ್ ಹೊಗೆ ಉಗುಳುವಿಕೆ ಎಂದೆಲ್ಲಾ ಮಾತನಾಡಲು ಶುರುಮಾಡಿದ್ದು. ಆಗುತ್ತಿರುವ ಪಾರಿಸರಿಕ ಬದಲಾವಣೆಗಳಿಗೆ ಯಾರ ಮೇಲಾದರೂ ಗೂಬೆ ಕೂರಿಸಲೇ ಬೇಕಿತ್ತಲ್ಲ! ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ನಾಗಾಲೋಟದಲ್ಲಿ ಮುಂದಿರುವ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಭೂಮಂಡಲದ ಸರ್ವನಾಶಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ಸಿದ್ಧತೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಕುಳಿತಿವೆ. ಇವುಗಳ ಸೋಂಕಿಲ್ಲದ ದೇಶಗಳು ಮಾತ್ರ ಜಗತ್ತಿನ ಒಳಿತಿಗೆ ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವೇ ತೇಯ್ದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿವೆ. ಈ ಬಾರಿ ತಾಮಸಿಕ ಶಕ್ತಿಯ ವಿಶ್ವಸಮರವೆಂದರೆ ಮತ್ತೊಂದು ವಿಶ್ವರೂಪದರ್ಶನ ಆಗಲೇಬೇಕು!