ಅಯ್ಯೋ ಪಾಪ, ಮನಮೋಹನ್ ಸಿಂಗ್!

ಅಯ್ಯೋ ಪಾಪ, ಮನಮೋಹನ್ ಸಿಂಗ್!

ಮನಮೋಹನ್ ಸಿಂಗರು ಈ ದೇಶದ ಪ್ರಧಾನಿಯಾಗಿ ಆಯ್ಕೆಯಾಗಿದ್ದೇ ಅಚ್ಚರಿ. ಅಟಲ್ ಬಿಹಾರಿ ವಾಜಪೇಯಿಯವರ ಮನಮೆಚ್ಚುವ ಆಡಳಿತದಿಂದ ಭಾರತದ ಜನತೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿನತ್ತ ಒಲವು ತೋರಿಸುವರೆಂದು ಯಾರೊಬ್ಬರೂ ಭಾವಿಸಿರಲಿಲ್ಲ. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ತಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಗೆದ್ದಾಗ ಮುಂದಿನ ಪ್ರಧಾನಿ ಸೋನಿಯಾ ಆಗಬೇಕೆಂಬುದು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿಗರ ಇಚ್ಛೆಯಾಗಿತ್ತು.

ಸಂಜಯ್ ಬರು ಬರೆದಿರುವ ಕೃತಿ ಆಧಾರದ ಮೇಲಿನ ದ ಆಕ್ಸಿಡೆಂಟಲ್ ಪ್ರೈಮ್ ಮಿನಿಸ್ಟರ್ ತೆರೆಕಂಡಿದೆ. ಸಂಜಯ್ ಮನಮೋಹನ್ ಸಿಂಗರ ಆಪ್ತವಲಯದಲ್ಲಿ ಗುರುತಿಸಿಕೊಂಡವ. ಇನ್ನೂ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ ಅವರ ಮಾಧ್ಯಮ ಸಲಹೆಗಾರನಾಗಿದ್ದು ಭಾಷಣಗಳನ್ನೂ ಬರೆದುಕೊಡುತ್ತಿದ್ದವ ಸಂಜಯ್. ಮನಮೋಹನರನ್ನು ಅವರ ಹೆಂಡತಿಗಿಂತಲೂ ಅತ್ಯಂತ ಹತ್ತಿರದಿಂದ ಬಲ್ಲವ ಸಂಜಯ್ ಎಂದು ಸಿನಿಮಾ ಮುಗಿಯುವ ವೇಳೆಗೆ ನಿಮ್ಮ ಮನಸಿಗೂ ಬಂದರೆ ಅಚ್ಚರಿಯಿಲ್ಲ. ಒಂದೇ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ ಸಿನಿಮಾ ತನ್ನಷ್ಟಕ್ಕೆ ತಾನೇ ನಿಮ್ಮನ್ನು ನೋಡಿಸಿಕೊಂಡೇನು ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ. ಸುಮಾರು ಎರಡು ಗಂಟೆಗಳ ಕಾಲ ಪಟ್ಟಾಗಿ ಕುಳಿತೇ ಸಿನಿಮಾ ನೋಡಬೇಕು. ಸಿನಿಮಾಕ್ಕೆ ಒಂದು ಸಾಕ್ಷ್ಯ ಚಿತ್ರದ ರೂಪ ಮೇಲ್ನೋಟಕ್ಕೆ ಕಂಡು ಬರುತ್ತದೆ. ಇಡಿಯ ಸಿನಿಮಾವನ್ನು ಸಂಜಯ್ ಬರು ಪಾತ್ರಧಾರಿ ತಾನೇ ನಿರೂಪಿಸುತ್ತಾ ಹೋಗುವುದು ವಿಶೇಷ. ಮತ್ತು ಈ ನಿರೂಪಣೆಯ ಉದ್ದಕ್ಕೂ ಎಲ್ಲ ಪಾತ್ರಗಳನ್ನೂ ಕಥೆಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಜೋಡಿಸುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ. ಇತರೆ ಸಿನಿಮಾಗಳನ್ನು ನೋಡಿದಂತೆ ಇದನ್ನು ನೋಡಲು ಖಂಡಿತ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಸ್ವಲ್ಪ ಹಿಂದೆ ಮುಂದೆ ಅರಿವಿದ್ದಾಗ ಮಾತ್ರ ಸಿನಿಮಾವನ್ನು ಪೂರ್ಣ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸಲು ಸಾಧ್ಯ. ಆದರೆ ಒಂದಂತೂ ಸತ್ಯ. ಪೂರ್ಣ ಸಿನಿಮಾ ನೋಡಿ ಮುಗಿಯುವುದರೊಳಗೆ ಮನಮೋಹನ್ ಸಿಂಗರ ಕುರಿತಂತೆ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ಅಯ್ಯೋ ಪಾಪ ಎನಿಸಿಬಿಟ್ಟಿರುತ್ತದೆ.

2

ಮನಮೋಹನ್ ಸಿಂಗರು ಈ ದೇಶದ ಪ್ರಧಾನಿಯಾಗಿ ಆಯ್ಕೆಯಾಗಿದ್ದೇ ಅಚ್ಚರಿ. ಅಟಲ್ ಬಿಹಾರಿ ವಾಜಪೇಯಿಯವರ ಮನಮೆಚ್ಚುವ ಆಡಳಿತದಿಂದ ಭಾರತದ ಜನತೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿನತ್ತ ಒಲವು ತೋರಿಸುವರೆಂದು ಯಾರೊಬ್ಬರೂ ಭಾವಿಸಿರಲಿಲ್ಲ. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ತಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಗೆದ್ದಾಗ ಮುಂದಿನ ಪ್ರಧಾನಿ ಸೋನಿಯಾ ಆಗಬೇಕೆಂಬುದು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿಗರ ಇಚ್ಛೆಯಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಸಾಕಷ್ಟು ಸಾಂವೈಧಾನಿಕ ತೊಡಕುಗಳಿದ್ದವು. ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಸಂಜಯ್ ಬರು ಅದರ ಕುರಿತಂತೆ ವಿಶೇಷವಾದ ಎಳೆಯನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿಡುವುದಿಲ್ಲವಾದರೂ ಪ್ರಧಾನಿಯಾಗಬೇಕೆಂದು ತುದಿಗಾಲಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಸೋನಿಯಾ ಅದನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಲು ತ್ಯಾಗದ ಸೋಗನ್ನು ಹಾಕಿದ್ದಂತೂ ನಿಜ. ಅಧ್ಯಕ್ಷರಾಗಿದ್ದ ಅಬ್ದುಲ್ ಕಲಾಂರು ಆಕೆಯನ್ನು ಕರೆದು ಪ್ರಧಾನಿಯಾಗುವುದು ಸರಿಯಲ್ಲವೆಂಬುದನ್ನು ವಿವರಿಸಿದರೆನ್ನುತ್ತದೆ ಅಂದಿನ ಘಟನಾವಳಿಗಳು. ಆದರೆ ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಡುವಾಗ ಅದನ್ನು ಯಾರ ಕೈಲಿಡುವುದೆಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಯೂ ಸೋನಿಯಾಗಿದ್ದಿತ್ತು. ಇರುವ ಎಲ್ಲ ಪಕ್ಷಗಳನ್ನು ಒಗ್ಗೂಡಿಸಿಕೊಂಡು ಸಕರ್ಾರವನ್ನು ಮುಂದೊಯ್ಯಬೇಕಾದರೆ ಯಾರೊಂದಿಗೂ ಕದನಕ್ಕಿಳಿಯದ ಆದರೆ ತನ್ನ ಮಾತನ್ನು, ಪಾಟರ್ಿಯ ಮಾತನ್ನು ಅವಡುಗಚ್ಚಿ ಕೇಳುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಬ್ಬ ಬೇಕಿತ್ತು. ಆಗಲೇ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು ಮನಮೋಹನ್ ಸಿಂಗ್. ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ ಮನಮೋಹನರಿಗಿಂತಲೂ ಸಮರ್ಥವಾಗಿದ್ದು, ಅವರಿಗಿಂತಲೂ ಹಿರಿಯರಾಗಿದ್ದ ಪ್ರಣಬ್ ಮುಖಜರ್ಿ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕಿನಿಂದಲೂ ಈ ಹುದ್ದೆಗೆ ಅರ್ಹರಾಗಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಅವರು ಕೈಗೊಂಬೆಯಾಗಬಲ್ಲಂತಹ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳಿರಲಿಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ ಕೊನೆಗೂ ಅವರನ್ನು ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ಸರಿಸಿ ಏಕಪಕ್ಷವಾಗಿ ಸೋನಿಯಾ ಮನಮೋಹನ ಸಿಂಗರನ್ನೇ ಪ್ರಧಾನಿ ಪಟ್ಟಕ್ಕೆ ಕೂರಿಸಿದರು. ಮನಮೋಹನರಿಗೆ ಈ ಸಂತಸ ಒಂದು ದಿನದ್ದೋ ಅರ್ಧ ದಿನದ್ದೋ ಇರಬಹುದಷ್ಟೇ. ಏಕೆಂದರೆ ಪ್ರಧಾನಮಂತ್ರಿ ಕಛೇರಿಯಲ್ಲಿ ಯಾರನ್ನಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂಬ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವೂ ತನಗಿಲ್ಲವೆಂಬುದು ಅವರಿಗೆ ಬಲುಬೇಗ ಅರಿವಾಯ್ತು. ಎಲ್ಲಾ ಸೋನಿಯಾ ಚಮಚಾಗಳು ಪ್ರಧಾನಮಂತ್ರಿ ಕಛೇರಿಯ ಉನ್ನತ ಹುದ್ದೆಯನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿದರು. ಸೋನಿಯಾಳ ಪರವಾಗಿ ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಸಂಭಾಳಿಸುತ್ತಿದ್ದವ ಅಹ್ಮದ್ ಪಟೇಲ್. ಪ್ರಧಾನಮಂತ್ರಿ ಕಛೇರಿಯಲ್ಲಿರುವವರು ಪ್ರಧಾನಮಂತ್ರಿಗೆ ವರದಿ ಒಪ್ಪಿಸುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಸೋನಿಯಾಳೊಡನೆ ನಿರಂತರ ಸಂಪರ್ಕದಲ್ಲಿರುತ್ತಿದ್ದರು. ಆಗಲೇ ಪತ್ರಿಕೆಗಳೆಲ್ಲಾ ಸಕರ್ಾರದಲ್ಲಿ ಎರಡೆರಡು ಅಧಿಕಾರದ ಕೇಂದ್ರಗಳಿವೆ ಎಂದು ಟೀಕಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಮನಮೋಹನಸಿಂಗರು ಅದು ಎರಡಲ್ಲ ಒಂದೇ ಅಧಿಕಾರದ ಕೇಂದ್ರ ಎಂದು ಬಲವಾಗಿ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಆ ಒಂದು ಕೇಂದ್ರವೂ ತಾನಲ್ಲವೆಂಬುದು ಅವರಿಗೂ ಬಲುಬೇಗ ಅರ್ಥವಾದದ್ದನ್ನು ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಮಾಮರ್ಿಕವಾಗಿ ತೋರಿಸಲಾಗಿದೆ.

3

ಮನಮೋಹನ್ ಸಿಂಗರ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ನಿರ್ಣಯದಲ್ಲೂ ಸೋನಿಯಾ ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೇ ಆಕೆಯೇ ರೂಪಿಸಿದ್ದ ಸಂವಿಧಾನ ವಿರೋಧಿಯಾದ ನ್ಯಾಷನಲ್ ಅಡ್ವೈಸರಿ ಕಮಿಟಿ ಮೂಗು ತೂರಿಸುತ್ತಿದ್ದುದು ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಮಾಮರ್ಿಕವಾಗಿ ಹಿಡಿದಿಡಲಾಗಿದೆ. ಎಲ್ಲಾ ಯೋಜನಾತ್ಮಕ ನಿರ್ಣಯಗಳನ್ನು ಈ ಸಮಿತಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿತ್ತು ಮತ್ತು ಮನಮೋಹನ್ ಸಿಂಗರು ಅದಕ್ಕೆ ಮುಖವಾಡವಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದರು ಅಷ್ಟೇ. ಅವರು ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ಬಲವಾದ ನಿರ್ಣಯವೆಂದರೆ ಸಂಜಯ್ ಬರು ಮಾಧ್ಯಮ ಸಲಹೆಗಾರನಾಗಿರಬೇಕೆಂಬುದೊಂದೇ ಇರಬೇಕು. ಜಾಜರ್್ ಬುಶ್ನೊಂದಿಗಿನ ಭಾರತದ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಬಲಗೊಳಿಸಿದ ಮನಮೋಹನರು ಅಣು ಒಪ್ಪಂದದ ಕುರಿತಂತೆ ಎರಡೂ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ನಡುವಿನ ಒಪ್ಪಂದಕ್ಕೆ ಸಹಿ ಮಾಡಲು ಸಿದ್ಧವಾದರು. ಇದು ತೀವ್ರತರದಲ್ಲಿ ರಾಷ್ಟ್ರಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಗಲಾಟೆಯಾಗಲು ಹೊರಟಾಗ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಪತ್ರಿಕಾಗೋಷ್ಠಿಯಲ್ಲಿ ಎಡಪಕ್ಷಗಳ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾಗಿಯೇ ಮಾತನಾಡಿದ ಮನಮೋಹನರು ಸೋನಿಯಾಳ ಅವಕೃಪೆಗೆ ಪಾತ್ರರಾಗಿದ್ದರು. ಈಗ ಸೋನಿಯಾ ಮನಮೋಹನರ ಮೇಲೆ ಏರಿ ಹೋಗುವ ಪ್ರಸಂಗ ಬಂದಾಗ ಮನಮೋಹನರೂ ಅಷ್ಟೇ ಶಾಂತವಾಗಿ ರಾಜಿನಾಮೆ ಕೊಡುತ್ತೇನೆಂದು ಹೇಳಿ ಎದ್ದುಬಂದಿದ್ದರು. ಗಲಾಟೆಯ ನಡುವೆ ಸಕರ್ಾರವೇ ಬಿದ್ದು ಹೋಗುವ ಹಂತ ಬಂದಾಗ ಅಮರ್ಸಿಂಗ್ ಬೆಂಬಲದಿಂದ ಸಕರ್ಾರವನ್ನು ಮನಮೋಹನರು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಸಂಖ್ಯೆಯಿಲ್ಲದೇ ಪೂರ್ಣಪ್ರಮಾಣದ ಅಧಿಕಾರ ನಡೆಸಿದ ಪಿ.ವಿ ನರಸಿಂಹರಾಯರು ಕಲಿಸಿಕೊಟ್ಟ ಪಾಠ ಇದ್ದರೂ ಇದ್ದೀತು ಅದು. ಮನಮೋಹನ್ ಸಿಂಗರ ಮೇಲೆ ಅದಾದನಂತರ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿನ ಇನ್ನೂ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ ಸೋನಿಯ-ಅಹ್ಮದ್ರ ಒತ್ತಡ ಇನ್ನೂ ಜೋರಾಗಿಯೇ ಇತ್ತು. ಹೇಗಾದರೂ ಮಾಡಿ ರಾಹುಲ್ನನ್ನು ನಾಯಕನೆಂದು ಬಿಂಬಿಸಿಬಿಡುವ ಅವರ ತವಕ ಹೇಳತೀರದ್ದು. ಮೊದಲನೇ ಅವಧಿ ಮುಗಿಯುವಾಗಲೇ ಮನಮೋಹನರನ್ನು ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ತಳ್ಳಿ ರಾಹುಲ್ನನ್ನು ಬಿಂಬಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನವಾಗಿತ್ತಾದರೂ ಮನಮೋಹನರು ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಎರಡನೇ ಅವಧಿಗೂ ಪ್ರಧಾನಿಯಾದರು. ಆ ವೇಳೆಗಾಗಲೇ ಅವರು ಅದೆಷ್ಟು ನಗಣ್ಯ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿಹೋಗಿದ್ದರೆಂದರೆ ಸಂಸತ್ತಿನ ಪಡಸಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಎಂಪಿಗಳು ಪ್ರಧಾನಮಂತ್ರಿಯನ್ನು ಮೂಸಿಯೂ ನೋಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಸೋನಿಯಾ ಬಂದರೆ ಮಾತ್ರ ಸಾಷ್ಠಾಂಗವೆರಗಿ ಕೃತಾರ್ಥರಾಗುತ್ತಿದ್ದರು.

4

ಮನಮೋಹನರ ಈ ಎರಡನೇ ಅವಧಿ ಅದೆಷ್ಟು ಕೆಡುಕಿನದ್ದಾಗಿತ್ತೆಂದರೆ ಹಗರಣಗಳ ಸರಮಾಲೆಯೇ ನಡೆದುಹೋಯ್ತು. ಮನಮೋಹನರ ಅರಿವಿಗೇ ಬಾರದಂತೆ ಖಾಸಗಿ ಒಪ್ಪಂದಗಳು ಸಹಿಯಾದವು. ಕುಚರ್ಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಅವರಿದ್ದರು. ಆದರೆ ನಿರ್ಣಯವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಅಹ್ಮದ್ ಪಟೇಲರೇ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದುದು. ಎಲ್ಲ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದ ನಂತರ ಅದನ್ನು ಸಂಭಾಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಮಾತ್ರ ಮನಮೋಹನರು ಹೊರಬೇಕಾಯ್ತು. ಕಪಿಲ್ ಸಿಬಲ್ನಂತಹ ಧೂರ್ತರು 2ಜಿ 3ಜಿಯಲ್ಲಿ ಜೀರೋ ಲಾಸ್ನಂತಹ ಅತ್ಯಂತ ಅವಮಾನಕರ ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುವಾಗ ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞ ಮನಮೋಹನ್ಸಿಂಗರು ಅವಡುಗಚ್ಚಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಯ್ತು. ಕೊನೆಗೊಮ್ಮೆ ಪತ್ರಿಕಾಗೋಷ್ಠಿ ಕರೆದು ಈ ಚುನಾವಣೆಯ ನಂತರ ತಾನು ಪ್ರಧಾನಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಅವರು ಬಾಯ್ಬಿಟ್ಟು ಹೇಳಬೇಕಾಯ್ತು. ಆಗಲೇ ಮುಖ್ಯಭೂಮಿಕೆಗೆ ಬಂದದ್ದು ರಾಹುಲ್. ಬಹುಶಃ ಎದುರಾಳಿ ನರೇಂದ್ರಮೋದಿ ಅಲ್ಲದೇ ಅಡ್ವಾಣಿಯೇ ಇದ್ದಿದ್ದರೆ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದು ರಾಹುಲ್ ಪ್ರಧಾನಿಯೇ ಆಗಿಬಿಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಕೊನೆಯ ಪಕ್ಷ ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಪ್ರಧಾನಿಯ ಕುಚರ್ಿಯ ಮೇಲೆ ಒಬ್ಬ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಕೂತಿದ್ದ ಎಂಬ ಹೆಮ್ಮೆಯಾದರೂ ಇರುತ್ತಿತ್ತು. ರಾಹುಲ್ ಪ್ರಧಾನಿಯಾಗಿದ್ದರೆ ನಾವು ಜಗತ್ತಿಗೆ ಮುಖ ತೋರಿಸುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲೂ ಇರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಮೋದಿ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಜಯಭೇರಿ ಬಾರಿಸಿ ಭಾರತವನ್ನು ಈ ಅವಮಾನದಿಂದ ಉಳಿಸಿದರು ನಿಜ. ಆದರೆ ಮನಮೋಹನ ಸಿಂಗರಿಗೆ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಆದ ಅವಮಾನಗಳನ್ನು ಯಾರಿಂದಲೂ ತಡೆಯಲಾಗಲಿಲ್ಲ.

5

ಸತ್ಯವಾಗಲೂ ಸಿನಿಮಾ ಮುಗಿಯುವ ವೇಳೆಗೆ ಮನಮೋಹನರ ಕುರಿತಂತೆ ಅಯ್ಯೋ ಪಾಪ ಎನ್ನುವಂತಹ ಅನುಕಂಪ ಸೃಷ್ಟಿಯಾದರೆ ಅಚ್ಚರಿ ಪಡಬೇಕಿಲ್ಲ. ಆತನ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆ, ಬೌದ್ಧಿಕ ಸಾಮಥ್ರ್ಯ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಒಂದು ಪರಿವಾರಕ್ಕೆ ಜೀತಕ್ಕೆ ಅಪರ್ಿತವಾಗಿಬಿಟ್ಟಿತಲ್ಲ ಎಂಬುದೇ ನೋವು. ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ ಭಾರತೀಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ನಯಾಪೈಸೆಯಷ್ಟೂ ಅರಿವಿರದ ಸೋನಿಯಾ ಅಹ್ಮದ್ ಪಟೇಲ್ ಎಂಬ ದ್ರೋಹಿಯ ಮೂಲಕ ಇಡಿಯ ಭಾರತವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವ ಈ ದೃಶ್ಯಗಳೇ ಆಘಾತವುಂಟುಮಾಡಬಲ್ಲವು. ಗಾಂಧಿ ಪರಿವಾರದ ಕುರಿತಂತೆ ಚಿತ್ರ ಮುಗಿಯುವ ವೇಳೆಗೆ ಬೆನ್ನ ಹುರಿಯಲ್ಲೊಂದು ಅಸಹ್ಯದ ಛಳುಕೆದ್ದರೆ ಯಾರೂ ಅಚ್ಚರಿಯಾಗಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ಮನಮೋಹನರ ಪಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಅನುಪಮ್ ಖೇರ್ ಮನಸೆಳೆಯುತ್ತಾರೆ. ಅಟಲ್ಜಿಯ ಪಾತ್ರಧಾರಿಯಂತೂ ನಿಮಗೊಮ್ಮೆ ಖಂಡಿತ ವಾಜಪೇಯಿಯವರನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಡುತ್ತಾರೆ. ಒಟ್ಟಾರೆ ಈ ಸಿನಿಮಾ ಚುನಾವಣೆಗೆ ಮುನ್ನ ಒಮ್ಮೆ ನೋಡಲೇಬೇಕಾದ್ದು. ಏಕೆಂದರೆ ನಾವು ಕೊಡುವ ಒಂದು ಮತ ಏನೆಲ್ಲ ಮಾಡಬಲ್ಲದೆಂಬುದಕ್ಕೆ ಈ ಸಿನಿಮಾ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ಕರೆಗಂಟೆ. ಮರೆಯದೇ ನೋಡಿ.

ಎಡಪಂಥದ ಅಂತ್ಯಸಂಸ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಕ್ಷಣಗಣನೆ!

ಎಡಪಂಥದ ಅಂತ್ಯಸಂಸ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಕ್ಷಣಗಣನೆ!

ಕೇರಳದ ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟರಿಗೆ ಇದೇ ಸಮಸ್ಯೆ. ಎಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ ಶಬರಿಮಲೆ ಬಲವಾಗಿರುತ್ತದೆಯೋ ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ ಹಿಂದುತ್ವದ ಪಸೆ ಆರದೇ ಉಳಿದಿರುತ್ತದೆ. ಮತ್ತು ಶಬರಿಮಲೆ ಕೇರಳಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತವಾದ ಮಂದಿರವಲ್ಲ, ಅದು ಇಡಿಯ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಕೇಂದ್ರವಾಗಿರುವಂಥದ್ದು.

ಕೇರಳದ ಶಬರಿಮಲೆ ಪ್ರಕರಣ ಹೊಸದೊಂದು ದಿಕ್ಕು ಪಡೆದಿದೆ. ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟ್ ಸಕರ್ಾರ ಹಿಂದೂಗಳ ಭಾವನೆಯನ್ನು ಗೌರವಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಕಲ್ಪನೆಯನ್ನಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದೇ ಮೂರ್ಖತನ. ಸದಾ ಕಾಲ ಆಳ್ವಿಕೆ ನಡೆಸಲು ಅವರಿಗಿದ್ದ ಏಕೈಕ ಮಾರ್ಗವೆಂದರೆ ಹಿಂದೂಗಳ ಶ್ರದ್ಧೆಯನ್ನು ನಾಶ ಮಾಡುವುದು ಮಾತ್ರ. ಈ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಭಾರತದ ಆಳ್ವಿಕೆಗೆಂದು ಬಂದ ಮುಸಲ್ಮಾನರೂ ಆನಂತರ ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ನರೂ ಅನುಸರಿಸಿದ್ದರು. ಮುಸಲ್ಮಾನರು ಆಕೃತಿ ಧ್ವಂಸಗಳಿಗೆ ಕೈ ಹಾಕಿದರೆ ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ನರು ಮಾನಸಿಕ ಪರಿವರ್ತನೆಗೆ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿ ಹಿಂದೂ ಶಾಸ್ತ್ರಗ್ರಂಥಗಳನ್ನೇ ಅಪದ್ಧವೆಂದು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸುವ ಕಪಟ ನೀತಿ ಅನುಸರಿಸಿದರು. ಕಮುನಿಸ್ಟರದ್ದು ಮತ್ತೊಂದು ವಿಧಾನ. ಹಿಂದೂಗಳು ಮಾಡುವುದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ತಪ್ಪೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾ ಅನ್ಯರಲ್ಲಿರುವ ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಕೆಟ್ಟದಾದ ಆಚರಣೆಗಳನ್ನು ಬಾಯ್ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವ ಠಕ್ಕ ಮನಸ್ಥಿತಿ ಅವರದ್ದು. ಈ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟರ ಆಳ್ವಿಕೆಯಲ್ಲಿರುವ ಹಿಂದೂಗಳು ಆಚರಣೆಯನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರಾದರೂ ಆಂತರಿಕವಾಗಿ ದೇಶಭ್ರಷ್ಟರೇ ಆಗಿರುತ್ತಾರೆ. ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಳದಲ್ಲಿ ಗಲ್ಲಿಗಲ್ಲಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಕಾಳಿಮಂದಿರವಿದೆ ನಿಜ. ಆದರೆ ಹೃದಯದಲ್ಲಿರಬೇಕಾಗಿದ್ದ ಕಾಳಿ ಸ್ವರೂಪಿಣಿ ಭಾರತಮಾತೆ ಮಾತ್ರ ಅವರೊಳಗಿಲ್ಲ. ಕೇರಳದ ಕಥೆ ಭಿನ್ನವೇನಲ್ಲ. ಉತ್ತರಭಾರತೀಯರು ಕೇರಳಕ್ಕೆ ಹೋದರೆ ನಿಜವಾದ ಭಾರತವಿರುವುದು ಕೇರಳದಲ್ಲೇ ಎಂದು ಉದ್ಗರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ವೇಷಭೂಷಣ, ದೇವಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ಮಡಿವಂತಿಕೆಯ ಆಚರಣೆ ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಕಂಡರೆ ಎಂಥವರೂ ರೋಮಾಂಚಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾದ ರಾಷ್ಟ್ರಭಕ್ತಿಯ ವಿಚಾರಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ ಇದೇ ಆಚರಣೆನಿರತ ಹಿಂದೂಗಳು ಇಷ್ಟೇ ಕಟ್ಟರ್ ಆಗಿ ವ್ಯವಹರಿಸುತ್ತಾರೆಂಬ ನಂಬಿಕೆ ಖಂಡಿತ ಇಲ್ಲ. ಇದು ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟ್ ಆಡಳಿತದ ಪ್ರಭಾವ. ರಾಮನನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುವ ಬುದ್ಧಿಜೀವಿ ಭಗವಾನ್ ಇತರ ಮತೀಯರನ್ನು ಮುಟ್ಟಲಾರ. ಇವರೆಲ್ಲರ ಉದ್ದೇಶವಿರುವುದು ಹಿಂದೂಗಳನ್ನು ಅವಮಾನಗೊಳಿಸುತ್ತಾ ಅವರೊಳಗೆ ಅಪರಾಧಿ ಪ್ರಜ್ಞೆಯನ್ನು ತುಂಬುವುದು ಮಾತ್ರ. ಶತಶತಮಾನಗಳಿಂದಲೂ ಹೀಗಾಗಿರುವುದರಿಂದಲೇ ಹಿಂದುವಾದವನು ತನ್ನ ತಾನು ಹಿಂದುವೆಂದು ಕರೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಹೆಣಗಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನಲ್ಲದೇ ಹಿಂದೂ ವಿಚಾರಧಾರೆಗಳಿಗೋಸ್ಕರ ಬಲವಾಗಿ ನಿಲ್ಲುವಾಗ ಅಳುಕಿನಿಂದ ಕೂಡಿದವನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ.

7

ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಬಂದುಬಿಡುತ್ತೇನೆ. ಶಬರಿಮಲೆ ಕೋಟ್ಯಂತರ ಜನ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತೀಯ ಹಿಂದೂಗಳ ಆರಾಧ್ಯಕೇಂದ್ರ. 48 ದಿನಗಳ ಅತ್ಯಂತ ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾದ ವ್ರತವನ್ನು ಮಾಡಿ ಇರುಮುಡಿಯನ್ನು ಹೊತ್ತು ಶಬರಿಮಲೆಯ 18 ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳನ್ನು ಏರಿ ಅಯ್ಯಪ್ಪನ ದರ್ಶನ ಮಾಡುವಾಗ ಭಕ್ತ ಭಾವುಕನಾಗಿಬಿಟ್ಟಿರುತ್ತಾನೆ. ಅವನಿಗೆ ಅಯ್ಯಪ್ಪನೊಂದಿಗಿನ ತನ್ನ ಸಂಬಂಧ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಾಚೀನವಾದ್ದು ಎನಿಸಿಬಿಟ್ಟಿರುತ್ತದೆ. ಅಯ್ಯಪ್ಪನ ಕೃಪೆಗಾಗಿ ತನ್ನೆಲ್ಲಾ ಚಟಗಳನ್ನು ಬದಿಗಿಟ್ಟು ಒಳಿತಿಗಾಗಿ ಪ್ರಾಥರ್ಿಸುವ ಅವನ ಪರಿಯೇ ಅನನ್ಯವಾದ್ದು. ಸಮಾಜದ ಸ್ವಾಸ್ಥ್ಯವನ್ನು ಕಾಪಾಡುವಲ್ಲಿ ಹಿಂದೂಗಳು ರೂಪಿಸಿಕೊಂಡ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮಾರ್ಗ ಭಗವಂತನದ್ದು. ಬರೀ ಶಬರಿಮಲೆ ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ. ಧರ್ಮಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಅನೇಕ ಭಕ್ತರು ಮಂಜುನಾಥನ ಮೇಲೆ ಆಣೆ ಹಾಕಿದರೆ ಒಂದು ಹೆಜ್ಜೆ ಮುಂದಿಡಲಾರರು. ಅಣ್ಣಪ್ಪನ ಮೇಲಿನ ಭಯ-ಭಕ್ತಿಗಳು ಎಂಥವೆಂದರೆ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ತಪ್ಪೂ ಕೂಡ ಅವರನ್ನು ಗಾಬರಿಗೊಳಪಡಿಸಲು ಸಾಕು. ಇದು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ತಮಗೆ ತಾವೇ ನೈತಿಕ ಚೌಕಟ್ಟನ್ನು ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳಲು ನಾವು ಮಾಡಿಕೊಂಡಿರುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆ. ಈ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಅನೇಕ ಶ್ರದ್ಧಾನಂಬಿಕೆಗಳು ಇವೆ. ಆ ನಂಬಿಕೆಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾಗಿ ಪಾಲಿಸುವುದರಿಂದಲೇ ಆ ದೇವರ ಕುರಿತಂತೆ ಭಯ-ಭಕ್ತಿಗಳು ಹಾಗೆಯೇ ಉಳಿದು ನೈತಿಕವಾಗಿ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿರುವಂತಹ ಸುಂದರ ಸಮಾಜ ರೂಪಿಸಲು ಸಹಾಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಶಬರಿಮಲೆ ಅಯ್ಯಪ್ಪ ಈ ಬಗೆಯ ಸಾಮಾಜಿಕ ಸ್ವಾಸ್ಥ್ಯವನ್ನು ಕಾಪಾಡುವ ಒಂದು ಸಮಾನಾಂತರ ಸಕರ್ಾರ ಎಂದರೆ ತಪ್ಪಾಗಲಾರದು.

8

ಕೇರಳದ ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟರಿಗೆ ಇದೇ ಸಮಸ್ಯೆ. ಎಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ ಶಬರಿಮಲೆ ಬಲವಾಗಿರುತ್ತದೆಯೋ ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ ಹಿಂದುತ್ವದ ಪಸೆ ಆರದೇ ಉಳಿದಿರುತ್ತದೆ. ಮತ್ತು ಶಬರಿಮಲೆ ಕೇರಳಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತವಾದ ಮಂದಿರವಲ್ಲ, ಅದು ಇಡಿಯ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಕೇಂದ್ರವಾಗಿರುವಂಥದ್ದು. ಜಾತಿ-ಮತ-ಪಂಥಗಳನ್ನು ಮರೆತು ಎಲ್ಲರೂ ಒಟ್ಟಾಗಿ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಮಂದಿರ ಅದು. ಅಲ್ಲಿನ ಶ್ರದ್ಧೆ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ದಕ್ಷಿಣಭಾರತದ ಹಿಂದೂ ಸಂಘಟನೆಯೂ ಬಲವಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂಬುದು ದೃಗ್ಗೋಚರವಾದ ಅಂಶ. ರಾಮಮಂದಿರ ಉತ್ತರಭಾರತವನ್ನು ಒಂದಾಗಿಸಬಲ್ಲಂತಹ ಸಾಮಥ್ರ್ಯ ಹೊಂದಿದ್ದಂತೆ ಶಬರಿಮಲೆ ದಕ್ಷಿಣದ ಹಿಂದೂಗಳನ್ನು ಒಟ್ಟಾಗಿಸಬಲ್ಲುದು. ಹೀಗಾಗಿಯೇ ಅದರ ಪಾವಿತ್ರ್ಯವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟ್ ಸಕರ್ಾರದ್ದು. ನಾನು ಸುಪ್ರೀಂಕೋಟರ್್ ಕೊಟ್ಟಿರುವ ನಿರ್ಣಯದ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ ಮಾಡಲು ಹೊರಡುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅದನ್ನು ಆಚರಣೆಗೆ ತರುವಲ್ಲಿ ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟ್ ಸಕರ್ಾರ ತೋರುತ್ತಿರುವ ಧಾವಂತದ ಕುರಿತಂತೆ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಅಚ್ಚರಿಯಿದೆ. ಮಸೀದಿಗಳ ಮೇಲಿನ ಅಜಾನ್ ಕೂಗುವುದಕ್ಕೆ ನಿಷೇಧ ಹೇರುವ ಸುಪ್ರೀಂಕೋಟರ್ಿನ ನಿರ್ಣಯಗಳೂ ಇವೆ. ಅದರ ಕುರಿತಂತೆ ಯಾರಿಗೂ ಆಸಕ್ತಿಯಿಲ್ಲ, ಆತುರವೂ ಇಲ್ಲ. ಶಬರಿಮಲೆಯ ಪಾವಿತ್ರ್ಯವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವುದರ ಕುರಿತಂತೆ ಮಾತ್ರ ಎಲ್ಲಿಲ್ಲದ ಉತ್ಸಾಹ. ಪೊಲೀಸರೇ ಭಕ್ತರ ವೇಷ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಬಿಂದು ಮತ್ತು ಕನಕ ಇಬ್ಬರನ್ನೂ ಯಾರಿಗೂ ಗೊತ್ತಾಗದಂತೆ ನಡುರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಒಯ್ದು, ಮಂದಿರದೊಳಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶ ಕೊಡಿಸಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ ಎಂದು ಕೇಕೆಹಾಕುವ ವಿಕೃತ ಮನಸ್ಥಿತಿ ಇದೆಯಲ್ಲಾ ಇದು ಮತಾಂಧ ಶಕ್ತಿಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಕೆಟ್ಟದ್ದು. ಅದಕ್ಕೆ ಮುನ್ನ ಕೇರಳದಲ್ಲಿ ಜ್ಯೋತಿ ಕೈಲಿ ಹಿಡಿದು 750 ಕಿ.ಮೀಗಳ ಉದ್ದಕ್ಕೂ ನಡೆಸಿದ ಮಾನವ ಸರಪಳಿ ಅಭೂತಪೂರ್ವವಾಗಿತ್ತು. ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಕೇರಳದ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಇಡಿಯ ಸಕರ್ಾರವನ್ನು ಬಳಸಿ ಅನೇಕ ಸಂಘಟನೆಗಳಿಗೆ ಆಮಿಷವೊಡ್ಡಿ 650 ಕಿ.ಮೀ ಉದ್ದದ ಸ್ತ್ರೀಗೋಡೆಯನ್ನು ನಿಮರ್ಾಣ ಮಾಡುವ ಹಠಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದರಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ; ಅದನ್ನು ಮಾಡಿಯೂ ತೋರಿದರು. ಆದರೆ ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ನಿಜವಾದ ತಿರುವು ಈಗ ಬಂದಿದೆ. ಶ್ರೀ ನಾರಾಯಣ ಧರ್ಮ ಪರಿಪಾಲನಾ ಯೋಗಂನ ಮಹಿಳಾ ವಿಭಾಗ ಈ ಗೋಡೆ ನಿಮರ್ಾಣ ಮಾಡುವಲ್ಲಿ ಬಹುವಾಗಿ ಆಸ್ಥೆ ವಹಿಸಿತ್ತು. ಸ್ತ್ರೀ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ತಾವಿದ್ದೇವೆ ಎನ್ನುವ ಅರ್ಥದ ಅವರ ಹೇಳಿಕೆಗಳು ಸಂಚಲನವನ್ನೂ ಉಂಟು ಮಾಡಿದ್ದವು. ನಿಜವಾದ ಸಮಸ್ಯೆ ಆಗಿದ್ದು ಬಿಂದು ಮತ್ತು ಕನಕ ಕದ್ದು ಮುಚ್ಚಿ ಮಂದಿರ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಾಗ ಮತ್ತು ಹಾಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುವಾಗ ಕಾಲಿಗೆ ಚಪ್ಪಲಿ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಇರುಮುಡಿಯನ್ನು ಹೊರದೇ, ಯಾವ ವ್ರತವನ್ನೂ ಮಾಡದೇ ದೇವಸ್ಥಾನ ಹೊಕ್ಕುವ ಮುನ್ನ ಮಾಂಸಾಹಾರವನ್ನು ಸೇವಿಸಿ ಆನಂತರ ದರ್ಶನ ಪಡೆದಿದ್ದು ಪಿಣರಾಯಿ ಬೆಂಬಲಕ್ಕಿದ್ದ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳನ್ನು ರೊಚ್ಚಿಗೆಬ್ಬಿಸಿದೆ. ಎಸ್ಎನ್ಡಿಪಿಯ ಮಹಿಳಾ ಘಟಕದ ಅಧ್ಯಕ್ಷೆ ವನಿತಾ ಮ್ಯಾಥಿಲ್ ಉರಿದು ಬಿದ್ದಿದ್ದಾಳೆ. ಪಿಣರಾಯಿ ನಮ್ಮ ಶ್ರದ್ಧೆಯನ್ನು ಕದಡಲೆಂದೇ ಈ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆಂದು ಕೂಗಾಡಿದ್ದಲ್ಲದೇ ತಮ್ಮೆಲ್ಲರನ್ನೂ ಮೋಸಗೊಳಿಸಿ ಆತ ಮಹಿಳಾಗೋಡೆ ನಿಮರ್ಾಣಕ್ಕೆ ಕರೆದದ್ದು ಎಂದು ರೊಚ್ಚಿಗೆದ್ದು ಕೂಗಾಡಿದ್ದಾಳೆ. ಪಿಣರಾಯಿ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಟಕ್ಕೆ ಸಜ್ಜಾಗುತ್ತೇನೆಂದು ಹೇಳಿರುವುದರಿಂದ ನಿಜವಾದ ಆಟ ಈಗ ಶುರುವಾಗಲಿದೆ.

gettyimages-1076372166

ಆದರೆ ದುರದೃಷ್ಟಕರ ಸಂಗತಿ ಏನು ಗೊತ್ತೇ?! ಶಬರಿಮಲೆಗೆ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳ ಪ್ರವೇಶಕ್ಕೆ ಅನುಮತಿ ಕೊಡಬೇಕೆಂದು ಪಿಣರಾಯಿ ಪರವಾಗಿ ದನಿಯೆತ್ತಿದ ಬುಖರ್ಾಧಾರಿ ಮುಸಲ್ಮಾನ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳು ಮಹಿಳಾ ಗೋಡೆಯಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬಂದದ್ದು. ಪಾಪ, ಬುಖರ್ಾ ತೆಗೆದಿಡಲು ಅನುಮತಿಯಿಲ್ಲದ, ಮಸೀದಿಯೊಳಗೆ ಹೋಗಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲದ ಈ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳು ತಮ್ಮ ಹಕ್ಕನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಹೋರಾಟ ಮಾಡುವುದು ಬಿಟ್ಟು ಹಿಂದೂಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳ ವಿಚಾರಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ. ಇದು ಸಾಕಷ್ಟು ಚಚರ್ೆಗೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತಿರುವುದರಿಂದ ಪಿಣರಾಯಿಗೆ ಬರಲಿರುವ ದಿನಗಳು ಕರಾಳವೇ. ಬಂಗಾಳ ಕೈತಪ್ಪಿತು, ತ್ರಿಪುರಾದಲ್ಲಿ ನಾಶವಾಯ್ತು, ಈಗ ಕೇರಳದ ಸರದಿ. ಎಡಪಂಥ ಮೋದಿಯ ಯುಗದಲ್ಲೇ ಅಂತ್ಯಕಾಣಲಿದೆ ಎನಿಸುತ್ತಿದೆ. ಇದು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆಯ ಪರ್ವ ಕಾಲ.

ದೇಶಕ್ಕಿಂತ ಪರಿವಾರವೇ ಮುಖ್ಯವಾದಾಗ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಸರ್ವೇಸಾಮಾನ್ಯ!!

ದೇಶಕ್ಕಿಂತ ಪರಿವಾರವೇ ಮುಖ್ಯವಾದಾಗ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಸರ್ವೇಸಾಮಾನ್ಯ!!

ದೀನ್ದಯಾಳರು ಅಕ್ಷರಶಃ ಅಲೆಮಾರಿಯಾಗಿಯೇ ಬದುಕಿದವರು. 25 ಕಳೆಯುವುದರೊಳಗೆ ರಾಜಸ್ಥಾನ ಮತ್ತು ಉತ್ತರಪ್ರದೇಶದ ಕನಿಷ್ಠಪಕ್ಷ 11 ಪ್ರದೇಶಗಳಿಗೆ ತಮ್ಮ ವಸತಿಯನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಿದ್ದರು. ಪ್ರತಿ ಬಾರಿ ಹೊಸ ಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ಹೋದಾಗಲೂ ಹೊಸ ಜನರೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆಯುವುದು, ಅವರೊಂದಿಗೆ ಅಲ್ಲಿನ ಸಮಸ್ಯೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಒಂದಾಗಿ ಪರಿಹಾರ ಹುಡುಕುವುದು ಅವರಿಗೆ ಕಷ್ಟವೇ ಆಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಇತರರಿಗಾಗಿ ಮರುಗುವ ಅವರ ಗುಣ ಅವರನ್ನು ಬಲುಬೇಗ ಜನರ ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ತಂದುಬಿಡುತ್ತಿತ್ತು.

ಕಣ್ಣಿಲ್ಲದೇ ಹೋದವರಿಗಿಂತ ದೃಷ್ಟಿಯಿಲ್ಲದವರು ಬಹಳ ಡೇಂಜರ್. 70 ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು 50 ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಈ ದೇಶವನ್ನು ಆಳಿದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿಗೆ ದೃಷ್ಟಿಯೂ ಇಲ್ಲ, ಕಣ್ಣೂ ಇಲ್ಲ. ಅತ್ಯಂತ ಹಳೆಯ ಪಾಟರ್ಿಯೊಂದರ ದುರಂತ ಕಥೆಯನ್ನು ನಿಮ್ಮೆದುರಿಗೆ ಬಿಚ್ಚಿಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಮೂರು ರಾಜ್ಯಗಳ ಚನಾವಣೆಯನ್ನು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ಗೆದ್ದಿತಲ್ಲ ಅದರ ಹಿಂದು-ಹಿಂದೆಯೇ ಜನತೆ ಕಣ್ಣೀರಿಡುವ ಸ್ಥಿತಿ ನಿಮರ್ಾಣವಾಗಿದೆ. ಮೋದಿಯ ಪಾಳಯ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದು ಎಂತಹ ದುರಂತವಾಯಿತೆಂದು ಅವರಿಗೀಗ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತಿದೆ. ರೈತರ ಸಾಲಮನ್ನಾ, ಯೂರಿಯಾ ವಿತರಣೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆದಂತಹ ಅನ್ಯಾಯ, ಬಿಎಸ್ಪಿ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರ ಮೇಲಿದ್ದ ಕೇಸುಗಳನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆದಿದ್ದು ಇವೆಲ್ಲವೂ ಕಣ್ಣು ಕಳೆದುಕೊಂಡುದುದರ ಸಂಕೇತವಾದರೆ ರಾಜಸ್ಥಾನದ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಗೆಹ್ಲೋಟ್ ಸಕರ್ಾರಿ ದಸ್ತಾವೇಜುಗಳಿಂದ ಪಂಡಿತ್ ದೀನ್ದಯಾಳ್ ಉಪಾಧ್ಯಾಯರ ಚಿತ್ರ ಮತ್ತು ಹೆಸರನ್ನು ತೆಗೆಯಬೇಕೆಂದು ಆಗ್ರಹಿಸಿ ರಾಷ್ಟ್ರದೃಷ್ಟಿಯೇ ಇಲ್ಲದುದರ ಸ್ಪಷ್ಟ ನಿದರ್ಶನವನ್ನು ಕೊಟ್ಟುಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ವಾಜಪೇಯಿ ಅಧಿಕಾರ ಕಳಕೊಂಡು ಛಾಯಾರೂಪದಲ್ಲಿ ಸೋನಿಯಾ ಆಳುವ ಅಧಿಕಾರ ಪಡೆದುಕೊಂಡಾಗ ಮಾಡಿದ ಮೊದಲ ಕೆಲಸವೇನು ಗೊತ್ತೇ?! ಅಟಲ್ಜೀ ಯೋಜಿಸಿ ರೂಪಿಸಿದ್ದ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಹೆದ್ದಾರಿಗಳ ಮೇಲೆ ಇದ್ದ ಅವರ ಫೋಟೊವನ್ನು ನೂರಾರು ಕೋಟಿ ಖಚರ್ು ಮಾಡಿ ಕಿತ್ತೆಸೆದದ್ದು. ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ತಿರುಚೋದು ಅಂದರ ಹೀಗೆಯೇ.

2

ಇಷ್ಟಕ್ಕೂ ಪಂಡಿತ್ ದೀನ್ದಯಾಳ್ ಉಪಾಧ್ಯಾಯರು ಯಾರು ಗೊತ್ತಾ? ಇಂದಿನ ಕೇಂದ್ರಸಕರ್ಾರದ ಚುಕ್ಕಾಣಿಯನ್ನು ತನ್ನ ಕೈಲಿ ಹಿಡಿದಿರುವ ಭಾಜಪದ ಮೂಲ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ರೂಪಿಸಿಕೊಟ್ಟವರು. ರಾಜಸ್ಥಾನದ ಪುಟ್ಟ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ದೀನ್ದಯಾಳರು ಕೂಡುಕುಟುಂಬದೊಂದಿಗೆ ಬೆಳೆದು ಬಂದವರು. ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಬಹುದಾದಷ್ಟು ಸಿರಿವಂತಿಕೆ ಇಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ ಯಾತನಾಮಯ ಬದುಕಿಗೆ ತಮ್ಮನ್ನು ತೆರೆದುಕೊಂಡಿದ್ದವರು ಅವರು. ಚಿಕ್ಕಂದಿನಲ್ಲಿಯೇ ತಾಯಿಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಆಕೆಯ ತವರುಮನೆಯ ಸಂಪರ್ಕದಿಂದಲೇ ದೂರವಾದ ದೀನ್ದಯಾಳರು ತಂದೆಯ ಕಡೆಯವರೊಂದಿಗೆ ಬೆಳೆಯಲಾರಂಭಿಸಿದರು. ಚುರುಕುಮತಿಯಾಗಿದ್ದ ಈ ಹುಡುಗ ಬಲುಬೇಗ ಶಾಲಾಕಾಲೇಜುಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಸರು ಗಳಿಸಿದ. ತನ್ನ ಮಾತಿನಿಂದ, ಅದಕ್ಕೆ ಪೂರಕವಾದ ಕೆಲಸಗಳಿಂದ ಎಂಥವರ ಮನಸ್ಸನ್ನೂ ಗೆಲ್ಲುವ ಸಾಮಥ್ರ್ಯವೂ ಆತನಿಗಿತ್ತು. ಅದೊಮ್ಮೆ ಡಕಾಯಿತರು ಮನೆಗೆ ನುಗ್ಗಿ ಚಿಕ್ಕಮ್ಮನ ಕುತ್ತಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಕತ್ತಿಯಿಟ್ಟು ಒಡವೆ ಹಣ ಕೇಳಿದಾಗ 7 ವರ್ಷದ ಪುಟ್ಟ ಬಾಲಕ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಚಿಕ್ಕಮ್ಮನ ಸೆರಗಿನಿಂದಾಚೆಗೆ ಬಂದು ಡಕಾಯಿತರ ರಾಜನಿಗೆ ಹೇಳಿದನಂತೆ, ‘ಡಕಾಯಿತರೆಂದರೆ ಬಡವರ ರಕ್ಷಕರು ಎಂದು ಕೇಳಿದ್ದೆ. ಆದರೆ ನೀವು ನಮ್ಮಂತಹ ಬಡವರನ್ನೇ ಲೂಟಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೀರಲ್ಲ!’ ಈ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ಡಕಾಯಿತರ ರಾಜ ಒಂದುಕ್ಷಣ ಅವಾಕ್ಕಾದನಂತೆ. ಹುಡುಗನ ಸಾಮಥ್ರ್ಯವನ್ನು ಕಂಡು ಅವನನ್ನು ಅಭಿನಂದಿಸಿ ಆ ಮನೆಯಿಂದ ಒಂದೇ ಪೈಸೆಯನ್ನು ಲೂಟಿ ಮಾಡದೇ ಹೋದನಂತೆ. ನರೇಂದ್ರಮೋದಿ ಹೇಳುತ್ತಿರುತ್ತಾರಲ್ಲಾ, ನಾನು ತಿನ್ನುವುದಿಲ್ಲ, ಬೇರೆಯವರಿಗೆ ತಿನ್ನಲೂ ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ ಅಂತ. ಅದು ಹೀಗಯೇ ಇರಬೇಕೇನೋ!!

ಬಡತನದಲ್ಲೇ ಅಧ್ಯಯನ ಮುಂದುವರಿಸಿದ್ದ ದೀನ್ದಯಾಳರು ತಮ್ಮ ಪ್ರತಿಭಾವಂತಿಕೆಯಿಂದಲೇ ಕೋಟದ ರಾಜರಿಂದ ವಿದ್ಯಾಥರ್ಿವೇತನವನ್ನು ಪಡೆದರು. ಆಗ್ರಾದ ಕಾಲೇಜಿನಿಂದ ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಸಾಹಿತ್ಯದಲ್ಲಿ ಎಂಎ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿದರು. ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಂಡು ಉತ್ತೀರ್ಣರಾದರು. ಸಂದರ್ಶನಕ್ಕೆ ಹಾಜರಾಗದೇ ತಮಗೆ ಅದರಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿಯಿಲ್ಲವೆಂಬುದನ್ನು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಿದರು.

3

ದೀನ್ದಯಾಳರು ಅಕ್ಷರಶಃ ಅಲೆಮಾರಿಯಾಗಿಯೇ ಬದುಕಿದವರು. 25 ಕಳೆಯುವುದರೊಳಗೆ ರಾಜಸ್ಥಾನ ಮತ್ತು ಉತ್ತರಪ್ರದೇಶದ ಕನಿಷ್ಠಪಕ್ಷ 11 ಪ್ರದೇಶಗಳಿಗೆ ತಮ್ಮ ವಸತಿಯನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಿದ್ದರು. ಪ್ರತಿ ಬಾರಿ ಹೊಸ ಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ಹೋದಾಗಲೂ ಹೊಸ ಜನರೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆಯುವುದು, ಅವರೊಂದಿಗೆ ಅಲ್ಲಿನ ಸಮಸ್ಯೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಒಂದಾಗಿ ಪರಿಹಾರ ಹುಡುಕುವುದು ಅವರಿಗೆ ಕಷ್ಟವೇ ಆಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಇತರರಿಗಾಗಿ ಮರುಗುವ ಅವರ ಗುಣ ಅವರನ್ನು ಬಲುಬೇಗ ಜನರ ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ತಂದುಬಿಡುತ್ತಿತ್ತು. ಒಮ್ಮೆ ಮಿತ್ರನೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ತರಕಾರಿ ಕೊಂಡು ತಂದಿದ್ದರಂತೆ. ಮರಳಿ ಕೋಣೆಗೆ ಬಂದಾಗ ಅವರಿಗೆ ಗೊತ್ತಾಯ್ತು ನಾಣ್ಯದಂತೆಯೇ ಇದ್ದ ಒಂದು ಲೋಹದ ಬಿಲ್ಲೆ ತರಕಾರಿ ಮಾರುವ ಹೆಂಗಸಿಗೆ ಕೊಟ್ಟುಬಿಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ ಅಂತ. ಇನ್ನೂ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ ಆ ಬಡಹೆಂಗಸಿಗೆ ಖೋಟಾ ನಾಣ್ಯ ಕೊಟ್ಟ ನೋವು ದೀನ್ದಯಾಳರನ್ನು ಕಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ಆ ಬಡ ತಾಯಿಯ ಬಳಿಗೆ ದೀನ್ದಯಾಳರು ಓಡಿದರು. ಆಕೆಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ವಿವರಿಸಿದರು. ಆ ವೇಳೆಗಾಗಲೇ ಆಕೆಯ ಚೀಲಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ನಾಣ್ಯ ಜಮೆಯಾಗಿತ್ತು. ಹುಡುಕಲು ಪುರಸೊತ್ತಿಲ್ಲವೆಂದು ಆಕೆ ಕೇಳಿದರೂ ಬಿಡದೇ ಆ ಖೋಟಾ ನಾಣ್ಯವನ್ನು ಹುಡುಕಿ ತೆಗೆದು ಸರಿಯಾದ ನಾಣ್ಯವನ್ನು ಆಕೆಯ ಕೈಲಿಟ್ಟು ಬಂದಮೇಲೆಯೇ ಅವರಿಗೆ ಸಮಾಧಾನವಾಗಿದ್ದಂತೆ. ತನ್ನಿಂದ ತಪ್ಪಾಗುವುದನ್ನು ಅವರು ಎಂದೂ ಸಹಿಸುವುದೂ ಸಾಧ್ಯವಿರಲಿಲ್ಲ. ತನ್ನೊಡನೆ ಇರುವವರು ಹಾಗೆಯೇ ಇರಬೇಕೆಂದು ಬಯಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಇವೆಲ್ಲವೂ ಅವರಿಗಿದ್ದ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸ್ವಯಂಸೇವಕ ಸಂಘದ ಸಂಪರ್ಕದ ಪ್ರಭಾವವೇ ಎನ್ನುವುದರಲ್ಲಿ ಎರಡು ಮಾತಿಲ್ಲ. ಸಂಘದ 40 ದಿನಗಳ ಅಭ್ಯಾಸವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿದ ದೀನ್ದಯಾಳರು ದೈಹಿಕ ಸವಾಲಿನ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿ ಎನಿಸದೇ ಹೋದರೂ ಬೌದ್ಧಿಕ ಚಚರ್ೆಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಅವರು ಪ್ರಭಾವಿಯಾಗಿಯೇ ಇದ್ದರು. ಅವರ ವಕ್ತೃತ್ವ ಮತ್ತು ಬರವಣಿಗೆಗೆ ಹಿರಿಯರೆನಿಸಿಕೊಂಡವರು ತಲೆದೂಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಬದುಕಿನ ಎಲ್ಲ ಸಾಮಾನ್ಯ ವಾಂಛೆಗಳನ್ನು ಬದಿಗಿಟ್ಟು ಸಂಘದ ಪ್ರಚಾರಕರಾಗಿ ಹೊರಟ ದೀನ್ದಯಾಳರು ನಿಜಕ್ಕೂ ಬಲುದೊಡ್ಡ ಆದರ್ಶ. ಬರವಣಿಗೆಯ ಕಾರಣದಿಂದಲೇ ಸಂಘದ ವತಿಯಿಂದ ಪತ್ರಿಕೆಗಳ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ಹೊತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರಧರ್ಮ, ಪಾಂಚಜನ್ಯ, ಸ್ವದೇಶ್ ಎಂಬೆಲ್ಲಾ ಪತ್ರಿಕೆಗಳನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸಿದರು. ಅಟಲ್ಬಿಹಾರಿ ವಾಜಪೇಯಿಯವರ ಬರವಣಿಗೆಯ ಕೌಶಲ್ಯ ಅರಳಿದ್ದು ದೀನ್ದಯಾಳರ ಆರೈಕೆಯಲ್ಲಿಯೇ. ದೀನ್ದಯಾಳರ ಶೈಲಿಯ ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮ ಬಹುಶಃ ಇಂದು ಬರವಣಿಗೆಗಳಲ್ಲಿರಬಹುದಾದ ಆದರ್ಶ ಮಾತ್ರ. ಅವರು ರಾಜಕೀಯ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಬರೆದರೆ ಅದೊಂದು ಸಲಿಲಧಾರೆ. ಅವರ ಆಕ್ರೋಶವೂ ಕೂಡ ಸುಂದರವಾದ ಪದಗಳ ಮೂಲಕ ವ್ಯಕ್ತವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅದೊಮ್ಮೆ ಪಾಂಚಜನ್ಯದ ಸಂಪಾದಕರು ಚೀನಾ ಮತ್ತು ಟಿಬೆಟ್ನ ವಿಚಾರವಾಗಿ ನೆಹರೂ ಸಕರ್ಾರದ ನಿರ್ಣಯವನ್ನು ಕಟುವಾಗಿ ಟೀಕಿಸಿ ಬರೆದಿದ್ದರು. ಅದನ್ನು ಓದಿದ ನಂತರ ಪಂಡಿತ್ಜಿ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿದ್ದು ಹೇಗೆ ಗೊತ್ತಾ?! ‘ಲೇಖನ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಶೀಷರ್ಿಕೆ ಕೊಡುವಾಗ ಸ್ವಲ್ಪ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ವಹಿಸಬೇಕಿತ್ತು. ನೆಹರೂ ಎಷ್ಟಾದರೂ ಭಾರತದ ಪ್ರಧಾನಿ. ಟೀಕಿಸುವಾಗಲೂ ಎಚ್ಚಿರಕೆಯಿಂದಲೇ ಪದ ಬಳಸಬೇಕು’ ಎಂದಿದ್ದರು. ನರೇಂದ್ರಮೋದಿಯವರನ್ನು ಏಕವಚನದಲ್ಲಿ ಟೀಕಿಸುವ ಪತ್ರಕರ್ತರಿಗೆ ದೀನ್ದಯಾಳರ ಈ ಕಿವಿಮಾತು ಅರ್ಥವಾಗುವುದೇನು?!

ಬಹುಶಃ 1960 ರ ದಶಕದ ಆರಂಭದ ದಿನಗಳು. ಚೀನಾ ಮತ್ತು ಭಾರತದ ತಿಕ್ಕಾಟ ನಡೆದಿತ್ತು. ಅದೇ ವೇಳಗೆ ರೈಲ್ವೇ ಕಾಮರ್ಿಕರು ಮುಷ್ಕರ ಹೂಡಿದ್ದರು. ಪಕ್ಷವಾಗಿ ಜನಸಂಘ ಚುನಾವಣೆಯ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಮುಷ್ಕರಕ್ಕೆ ಬೆಂಬಲಕೊಡಲೇಬೇಕಿತ್ತು. ಆದರೆ ಪಾಂಚಜನ್ಯದ ಸಂಪಾದಕರು ದೇಶದ ಸಂಕಟದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಜನಸಂಘ ಮಾಡಿದ್ದು ತಪ್ಪು ಎಂದೇ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಬರೆದಿದ್ದರು. ಜನಸಂಘದವರದ್ದೇ ಪತ್ರಿಕೆ ಜನಸಂಘವನ್ನೇ ವಿರೋಧಿಸಿದ ಈ ಸಂಗತಿಯನ್ನು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಪಕ್ಷವನ್ನು ಹೀಗಳೆಯಲಾರಂಭಿಸಿತು. ಅಹವಾಲು ಪಕ್ಷದ ಮಹಾಕಾರ್ಯದಶರ್ಿಯಾಗಿದ್ದ ದೀನ್ದಯಾಳರ ಬಳಿಗೆ ಹೋಯ್ತು. ಪತ್ರಿಕೆಯವರನ್ನೂ ಮತ್ತು ಪಕ್ಷವನ್ನು ಒಂದೆಡೆ ಸೇರಿಸಿದ್ದ ಪಂಡಿತ್ಜೀ ‘ಯಾವುದಾದರೂ ಸಂಗತಿ ಪಕ್ಷದ ಹಿತದಲ್ಲಿದ್ದು ದೇಶದ ಹಿತದಲ್ಲಿರದೇ ಹೋದರೆ ಪತ್ರಿಕೆ ಏನು ಮಾಡಬೇಕು’ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಎಲ್ಲರ ಮುಂದಿಟ್ಟು ತಾವೇ ಉತ್ತರಿಸಿದರು. ‘ಪಕ್ಷವೊಂದಕ್ಕೆ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಗಳಿರಬಹುದು, ಆದರೆ ಪತ್ರಿಕೆಗಿರಬಾರದು. ಪಾಂಚಜನ್ಯ ಸರಿಯಾದ ಕೆಲಸವನ್ನೇ ಮಾಡಿದೆ. ಪಕ್ಷಗಳು ಸಮಾಜಕ್ಕಿಂತ, ದೇಶಕ್ಕಿಂತ ದೊಡ್ಡದಲ್ಲ. ರಾಷ್ಟ್ರದ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಯೇ ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮಿಗಿಲಾಗಿರಬೇಕು ಮತ್ತು ಪತ್ರಕರ್ತ ರಾಷ್ಟ್ರನಿಷ್ಠನಾಗಿರಬೇಕು’ ಎಂದು ವಿವಾದಕ್ಕೆ ತೆರೆ ಎಳೆದರು. ಈ ಘಟನೆಯನ್ನು ಓದುವಾಗ ಈಗಲೂ ಮೈಮೇಲೆ ಮುಳ್ಳುಗಳೇಳುತ್ತವೆ. ದೆಹಲಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಪಕ್ಷವೊಂದರ ಎಂಜಲು ಕಾಸು ತಿನ್ನುತ್ತಾ ರಾಷ್ಟ್ರವನ್ನು ತುಂಡು ಮಾಡುವ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡುವ ನಗರ ನಕ್ಸಲ ಜಾತಿಗೆ ಸೇರಿದ ಪತ್ರಕರ್ತರು ದೀನ್ದಯಾಳರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಅಥರ್ೈಸಿಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲರೇ.

4

ದೀನ್ದಯಾಳರು ಸುಮಾರು 16 ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಜನಸಂಘದ ಕಾರ್ಯದಶರ್ಿಗಳಾಗಿದ್ದರು. ಪ್ರತಿ ಚುನಾವಣೆಯ ನಂತರವೂ ಕಾರ್ಯದಶರ್ಿಯ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಅವರು ಮುಂದಿಡುತ್ತಿದ್ದ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ ಬಲು ವಿಶಿಷ್ಟವಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಪ್ರತಿ ಬದಲಾವಣೆಯನ್ನು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಗಮನಿಸಿ ಅವರು ಮುಂದಿನ ಹಾದಿಯನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಪಕ್ಷದ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರಿಗೆ ಅವರು ಕೊಟ್ಟ ಸಂದೇಶಗಳಂತೂ ಇಂದಿಗೂ ಆದರ್ಶಪ್ರಾಯವಾದ್ದೇ. ‘ಒಬ್ಬ ರಾಜಕೀಯ ಕಾರ್ಯಕರ್ತ ಸಕಾರಾತ್ಮಕ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ನಿರತನಾಗುವ ಸಾಮಥ್ರ್ಯ ಹೊಂದಿರಬೇಕು. ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪಕ್ಷವೂ ರಾಷ್ಟ್ರದ ಆಡಳಿತವನ್ನು ಹೆಗಲಮೇಲೆ ಹೊರುವ ಸಿದ್ಧತೆ ನಡೆಸಿರಬೇಕು. ಹೀಗಾಗಿಯೇ ಕಾರ್ಯಕರ್ತನಾದವನು ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ಸಂಗತಿಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಕಾನೂನಿನಲ್ಲಿ ಪರಿಣಿತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿರಬೇಕು. ಸಕರ್ಾರದ ಕುನೀತಿಗಳನ್ನು ವಿರೋಧಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಜನಜಾಗೃತಿ ಮೂಡಿಸಿ ಆಡಳಿತವನ್ನು ಪ್ರಭಾವಿಸುವುದು ಮಾಡಲೇಬೇಕು ನಿಜ, ಅದರ ಜೊತೆಗೆ ಅಧಿಕಾರದಲ್ಲಿರುವವರ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನೂ ಅಥರ್ೈಸಿಕೊಂಡು ಧನಾತ್ಮಕ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಬಳಸಿ ಕರುಣೆಯಿಂದಲೇ ಅದನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಬೇಕು. ನಿರಂತರವಾಗಿ ಆಡಳಿತ ಮಾಡುವವರ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಅಥರ್ೈಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಅಧ್ಯಯನ ನಡೆಸಿರಲೇಬೇಕು’. ಯಾವುದಾದರೂ ಪಕ್ಷದ ಕಾರ್ಯಕರ್ತ ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಆಲೋಚಿಸುತ್ತಾನಾ ಎನ್ನುವುದು ಖಂಡಿತ ಅನುಮಾನ! ಜನಸಂಘ ಬಲುಬೇಗ ಬೆಳೆಯಿತಲ್ಲದೇ ಕಾಂಗ್ರಸ್ಸಿಗೆ ಪಯರ್ಾಯವಾಗಿ ನಿಲ್ಲಬಲ್ಲ ಎಲ್ಲ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನೂ ತೋರಿತು. ಹಾಗಂತ ದೀನ್ದಯಾಳರು ಪಕ್ಷದ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರಿಗಷ್ಟೇ ಕಿವಿಮಾತು ಹೇಳಿದ್ದರೆಂದು ಭಾವಿಸಬೇಡಿ. ಮತ ಹಾಕುವ ನಮಗೂ ಕೂಡ ಅವರು ಚೌಕಟ್ಟು ಹಾಕಿಯೇಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ‘ಮತ ನೀಡುವಾಗ ಪಕ್ಷಕ್ಕೆಂದು ಕೊಡಬೇಡಿ, ಆದರ್ಶಗಳನ್ನು ನೋಡಿ. ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಕೊಡಬೇಡಿ, ಆದರೆ ಅವನ ಪಕ್ಷವನ್ನು ನೋಡಿ. ಹಣಕ್ಕೆ ಕೊಡಬೇಡಿ, ಆದರೆ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಗಮನಿಸಿ’ ಎಂದಿದ್ದಾರೆ. ಅದರರ್ಥ ಹಣಕ್ಕಿಂತ ವ್ಯಕ್ತಿ ಮುಖ್ಯ. ವ್ಯಕ್ತಿಗಿಂತಲೂ ಆತ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಪಕ್ಷ. ಕೊನೆಗೆ ಪಕ್ಷಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಆದರ್ಶ ಬಲುಮುಖ್ಯ. ಮತಗಟ್ಟೆಗೆ ಹೋಗುವ ಮುನ್ನ ಒಮ್ಮೆ ಇವಿಷ್ಟನ್ನೂ ಆಲೋಚಿಸಿಬಿಟ್ಟರೆ ಯಾರಿಗೆ ಮತಹಾಕಬೇಕೆಂಬ ತೊಳಲಾಟ ಖಂಡಿತ ಇರಲಾರದು.

ಎಲ್ಲಕ್ಕೂ ಮುಕುಟಪ್ರಾಯವಾಗಿದ್ದು ದೀನ್ದಯಾಳರ ಏಕಾತ್ಮಮಾನವವಾದ. ಗಾಂಧೀಜಿಯವರ ಸವೋರ್ದದಯ, ಸ್ವದೇಶೀ, ಗ್ರಾಮಸ್ವರಾಜ್ಯ ಇವುಗಳಿಗೆ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ರಾಷ್ಟ್ರವಾದದ ಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ಸೇರಿಸಿ ಅವರು ರೂಪಿಸಿಕೊಟ್ಟ ಅಡಿಪಾಯವೇ ಜನಸಂಘದ ಮೂಲವಾಗಿತ್ತು. ನರೇಂದ್ರಮೋದಿ ಪ್ರತೀ ಬಾರಿ ಮಾತನಾಡುವಾಗ ಬಡವರ ಬಗ್ಗೆ ತುಳಿತಕ್ಕೊಳಗಾದವರ ಬಗ್ಗೆ ತಮ್ಮ ನೋವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿ ಅವರಿಗಾಗಿಯೇ ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತಾರಲ್ಲಾ ಅವೆಲ್ಲವೂ ದೀನ್ದಯಾಳರ ಅಂತ್ಯೋದಯದಿಂದ ಪ್ರಭಾವಿತವಾದದ್ದೇ. ಅವರದ್ದು ಗರೀಬೀ ಹಠಾವೋ ರೀತಿಯ ಘೋಷಣೆಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ ಪಕ್ಷವೊಂದಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧಾಂತವಾಗಿ ಅದನ್ನು ರೂಪಿಸಿದ್ದರು. ಪ್ರಮುಖ ಪಕ್ಷವೊಂದರ ದೊಡ್ಡ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಸದಾಕಾಲ ಜನಸಾಮಾನ್ಯರೊಂದಿಗಿನ ಬೋಗಿಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಎಕ್ಸ್ಪ್ರೆಸ್ ರೈಲುಗಳಲ್ಲಿ ಹೋದರೆ ಸಣ್ಣ-ಸಣ್ಣ ಊರುಗಳಲ್ಲಿನ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಲೋಕಲ್ ಟ್ರೈನುಗಳಲ್ಲೇ ಪ್ರಯಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಜನಸಂಘದ ಅಧ್ಯಕ್ಷರಾದ ನಂತರ ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ಅವರನ್ನು ಪಟ್ನಾಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ರೈಲಿನಲ್ಲಿ ಎಸಿ ಕೋಚಿಗೆ ಹತ್ತಿಸಲಾಯ್ತು. ದಾರಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರನ್ನು ಮಾತನಾಡಿಸಿಕೊಂಡೇ ಬಂದ ದೀನ್ದಯಾಳರು ಪಟ್ನಾ ತಲುಪುವಾಗ ರೈಲಿನಲ್ಲಿ ಇರಲೇ ಇಲ್ಲ. ಬೆಳಗಿನ ಜಾವ ಮೂರುಮುಕ್ಕಾಲಿಗೆ ಮಾರ್ಗಮಧ್ಯದ ಮೊಘಲ್ಸರಾಯ್ ನಿಲ್ದಾಣದಲ್ಲಿ ಹಳಿಯ ಪಕ್ಕ ಅನಾಥ ಹೆಣವಾಗಿ ಪಂಡಿತ್ಜಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದರು. ಸುತ್ತಲೂ ಸೇರಿದ ಜನರ ನಡುವೆ ಅವರನ್ನೊಬ್ಬ ಗುರುತಿಸಿದೊಡನೆ ದೇಶದಾದ್ಯಂತ ಉತ್ಪಾತಗಳೇ ಆಗಿಹೋದವು. ಅವರನ್ನು ಕೊಲೆ ಮಾಡಿಸಲಾಗಿತ್ತಾ? ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಇಂದಿನವರೆಗೂ ಉತ್ತರವಿಲ್ಲ. ಅಂದು ಕೊಲೆಯಾಗಿದ್ದಕ್ಕೆ ಪುರಾವೆಗಳಿಲ್ಲವೇನೋ. ಆದರೆ ಇಂದು ರಾಜಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ಅವರನ್ನು ಕೊಂದುಬಿಟ್ಟಿದೆ. ದೇಶದೆಲ್ಲೆಡೆ ಸಿಕ್ಕ-ಸಿಕ್ಕ ಯೋಜನೆಗಳಿಗೆ ಗಾಂಧಿ ಪರಿವಾರದ ಹೆಸರನ್ನೇ ಇಟ್ಟು ಮಜಾ ಉಡಾಯಿಸುತ್ತಿರುವ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ಒಬ್ಬ ದೀನ್ದಯಾಳರನ್ನು ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗಲಿಲ್ಲವೆಂದರೆ, ಅಸಹಿಷ್ಣುತೆಯ ಪರಮಾವಧಿ ಇದೇ!

5

ಅತ್ತ ದೀನ್ದಯಾಳರು ಕಟ್ಟಿದ ಪಕ್ಷದ ಅನುಯಾಯಿಯಾಗಿ ನರೇಂದ್ರಮೋದಿ ಗುಜರಾತಿನಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕ ಸರದಾರ್ ಪಟೇಲರ ಹೆಸರನ್ನು ಬಿಡಿ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲೇ ದೊಡ್ಡದಾದ ಮೂತರ್ಿಯೊಂದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಗೌರವಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಪಕ್ಷಕ್ಕಿಂತ ಆದರ್ಶ ಮುಖ್ಯ ಎಂದು ದೀನ್ದಯಾಳರು ಹೇಳಿದ್ದರಲ್ಲ. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿಗೆ ಅದು ಅರ್ಥವಾಗಲು ಮತ್ತೊಂದು ಜನ್ಮವೇ ಬೇಕೇನೋ! ಅವರಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಗೋದು ಒಂದೇ ‘ದೇಶಕ್ಕಿಂತ ಪರಿವಾರ ಮುಖ್ಯ’!!

ಸುಳ್ಳಿಗೆ ಸಾವಿರ ಜನ ಬೇಕು, ಸತ್ಯ ಒಬ್ಬಂಟಿಯೇ!!

ಸುಳ್ಳಿಗೆ ಸಾವಿರ ಜನ ಬೇಕು, ಸತ್ಯ ಒಬ್ಬಂಟಿಯೇ!!

ಎಡಪಂಥೀಯ ಬುದ್ಧಿಜೀವಿ ನಗರ ನಕ್ಸಲರು ಕಡಿಮೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ವ್ಯಕ್ತವಾಗುವ ಜನಸಮೂಹಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಎದುರುಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ, ಕೊಚ್ಚಿ-ಕೊಲೆಗೈಯ್ಯುವ ಜನಾಂಗಗಳನ್ನಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಈ ನಾಡಿನ ಪುಟ್ಟ ಮಗುವಿಗೂ ಗೊತ್ತಿರುವ ಸಂಗತಿ.

ಹೊಸದೊಂದು ವರಾತ ಶುರುವಾಗಿದೆ. ಹಿಂದೂಗಳ ಸಹಕಾರಕ್ಕೆ ಯಾರೂ ಬರುವುದಿಲ್ಲ ಅಂತ. ಇದು ಸಕರ್ಾರ ಬಿಜೆಪಿಯದ್ದಿದ್ದಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಕೇಳಿ ಬರುವ ಕೂಗು. ಶಾಸಕ, ಮಂತ್ರಿ, ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ, ಪ್ರಧಾನಮಂತ್ರಿ ಇವರೆಲ್ಲಾ ಹಿಂದೂಗಳ ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳಾಗಿರುವುದರಿಂದ ತಳಮಟ್ಟದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸಮಸ್ಯೆಗೂ ಇವರು ಧಾವಿಸಿ ಬಂದುಬಿಡಬೇಕೆಂದು ನಮ್ಮೊಳಗೆ ತುಡಿತವಿರುತ್ತದೆ. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಅದು ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಲೇ ಹೋಗುತ್ತಿದೆ. ತಾನು ಮಾಡುವ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಅಧಿಕಾರದಲ್ಲಿರುವವರು ಸಹಕಾರಕ್ಕೆ ಬರಲಿಲ್ಲವೆಂದರೆ ಅವರನ್ನು ಸೋಲಿಸುವುದೇ ತಮ್ಮ ಗುರಿ ಎನ್ನಲು ಈ ಜನ ಹೇಸುವುದಿಲ್ಲ. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ. ಅವರನ್ನು ಸೋಲಿಸಿದ ನಂತರ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬರುವ ವ್ಯಕ್ತಿ ತಮ್ಮ ಸಹಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದುಬಿಡುತ್ತಾನಾ ಎಂಬ ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಲ್ಪನೆಯೂ ಅವರಿಗಿಲ್ಲ.

6

ಇಷ್ಟೂ ಪೀಠಿಕೆ ಏಕೆಂದರೆ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಸುವರ್ಣ ಚಾನೆಲ್ನ ಸುದ್ದಿಸಂಪಾದಕರಾದ ಅಜಿತ್ ಹನುಮಕ್ಕನವರ್ ಅವರ ಕುರಿತಂತೆ ಬಹಳ ಚಚರ್ೆಗಳಾಗುತ್ತಿವೆ. ಭಗವಾನ್ ಎಂಬ ಹುಚ್ಚು ಲೇಖಕನೊಬ್ಬ ಶ್ರೀರಾಮನ ಕುರಿತಂತೆ ಆಡಿದ ಮಾತುಗಳ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಗೆ ಕುಳಿತಾಗ ಅಜಿತ್ ಮುಂದಿಟ್ಟ ವಾದ ಮಾಮರ್ಿಕವಾಗಿತ್ತು. ಎಡಪಂಥೀಯ ಬುದ್ಧಿಜೀವಿ ನಗರ ನಕ್ಸಲರು ಕಡಿಮೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ವ್ಯಕ್ತವಾಗುವ ಜನಸಮೂಹಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಎದುರುಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ, ಕೊಚ್ಚಿ-ಕೊಲೆಗೈಯ್ಯುವ ಜನಾಂಗಗಳನ್ನಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಈ ನಾಡಿನ ಪುಟ್ಟ ಮಗುವಿಗೂ ಗೊತ್ತಿರುವ ಸಂಗತಿ. ಸಾಮಾಜಿಕ ಜೀವನವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡ ನಂತರ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಪ್ರಶ್ನಾರ್ಹರೇ. ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರು ಚಂಡಾಲನನ್ನು ದೂರ ಸರಿ ಎಂದದ್ದನ್ನು ಯಾರಾದರೂ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರೆ ಅವನನ್ನು ಕೊಂದುಬಿಡುವ ಮಾತನಾಡುವುದು ಖಂಡಿತ ಸರಿಯಲ್ಲ. ಬದುಕಿನ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಗಳಿಂದಲೇ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಅನುಭವದ ನವನೀತ ಹೊರಬರುವುದು. ಆದರೆ, ಕೆಲವು ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಮಾತ್ರ ಪ್ರಶ್ನಾತೀತರೆಂದು ಜಗತ್ತೆಲ್ಲಾ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆನ್ನುವುದು ಪ್ರಜ್ಞಾವಂತ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಹೇಳಿ ಮಾಡಿಸಿದ್ದಲ್ಲ. ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಹಿಂದೂ ಸಮಾಜವನ್ನು ಮೆಚ್ಚಬೇಕಾದ್ದೇ. ಭಗವಾನ್ ರಾಮನ ಕುರಿತಂತೆ ಅಪದ್ಧದ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡಿದಾಗ ಸಮರ್ಥ ಹಿಂದೂ ಕಡಿಯುವ, ಕೊಚ್ಚುವ ಮಾತನ್ನಾಡಲಿಲ್ಲ; ಬದಲಿಗೆ ರಾಮಾಯಣವನ್ನು ಮರುದಶರ್ಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿ ರಾಮನಿಗೆ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ಹತ್ತಿರವಾದ. ರಾಮನ ಗುಣಗಳು ಬಹುತೇಕ ತರುಣರನ್ನು ಆಕಷರ್ಿಸಿದವು. ರಾಮಾಯಣದ ಪ್ರವಚನಗಳಿಗೆ ಯೂಟ್ಯೂಬ್ನಲ್ಲಿ ಭಾರಿ ಬೇಡಿಕೆ ಉಂಟಾದವು. ಇದು ಟೀಕೆಗೆ ಹಿಂದೂ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುವ ರೀತಿ. ಹೀಗಾಗಿಯೇ ಸಹಸ್ರಾರು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಕ್ರೂರಿ ಮತಾನುಯಾಯಿಗಳ ಆಕ್ರಮಣದ ನಂತರವೂ ಧರ್ಮ ಬಲಾಢ್ಯವಾಗಿ ನಿಂತಿದೆ. ಆದರೆ, ಎಲ್ಲಾ ಮತಗಳು ಹೀಗೆಯೇ ಇರುತ್ತವೆ ಎಂದುಕೊಳ್ಳಬೇಡಿ. ಕೆಲವು ಮತಗಳಂತೂ ನಿಜಕ್ಕೂ ಬಾಲ್ಯದಿಂದಲೇ ಅಫೀಮಿನಂತೆ ತುರುಕಲ್ಪಡುವ ವಿಚಾರಗಳೇ. ತಮ್ಮನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಮತ್ತೊಬ್ಬರು ಬದುಕಲೇಬಾರದು ಎನ್ನುವ ಪ್ರಗತಿ ವಿರೋಧಿ ಚಿಂತನೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ಈ ಮತ-ಪಂಥಗಳಿಗೆ ಸ್ಥಾಪಿತ ಸತ್ಯಗಳನ್ನು ತಾಳಿಕೊಳ್ಳುವ ತಾಕತ್ತೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಈ ದಾಖಲುಗೊಂಡ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದೊಡನೆ ಅವರ ಶ್ರದ್ಧೆಗೆ ಭಂಗಬಂದುಬಿಡುವುದೆಂಬ ಹೆದರಿಕೆಯಿಂದ ಗಾಬರಿಗೊಂಡುಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆ ಈ ಮತದಿಂದಲೇ ವಿಮುಖರಾಗಿಬಿಡುವ ಹೆದರಿಕೆ ಅವರನ್ನು ಕಾಡುತ್ತದೆ. ಹೀಗಾಗಿಯೇ ಮತರಕ್ಷಣೆಯ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಕ್ರೌರ್ಯವನ್ನು ಅವರು ಎಂದೂ ವಿರೋಧಿಸುವುದೇ ಇಲ್ಲ.

7

ಗುಜರಾತಿನ ದಂಗೆಗಳ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಕೈಲಿ ಕತ್ತಿ ಹಿಡಿದ ಹಿಂದೂವೊಬ್ಬನ ಚಿತ್ರವನ್ನು ಕಂಡೊಡನೆ ಬಹುತೇಕ ಹಿಂದೂಗಳು ನಾಚಿಕೆಯಿಂದ ತಲೆತಗ್ಗಿಸಿಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಮಸೀದಿಯಿಂದ ಹೊರಬಂದು ಅಮರ್ ಜವಾನ್ ಸ್ಮಾರಕವನ್ನು ಕಾಲಿನಿಂದು ಒದ್ದು ಪುಡಿಗೈಯ್ಯುತ್ತಿರುವ ಮುಸಲ್ಮಾನನ್ನು ಕಂಡಾಗ ಅವರಲ್ಲಿ ಅದೆಷ್ಟು ಜನ ಬೆಸಗೊಳ್ಳುತ್ತಾರೋ ದೇವರೇ ಬಲ್ಲ. ಚಿಂತನಶೀಲ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಬಹುಮುಖ್ಯ ಅಂಶಗಳಾಗುತ್ತವೆ. ಕಡಿಯುವ, ಕೊಚ್ಚುವ, ಕೊಲ್ಲುವ, ನಾಶಮಾಡುವ, ಪುಡಿಗೈಯ್ಯುವ ಇಂಥದ್ದೇ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡುವಂತಹ ಜನಾಂಗಗಳಿಗೆ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಮುಖ್ಯವೆನಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ತಾವು ನಂಬಿದ್ದನ್ನು ಜಗತ್ತೆಲ್ಲಾ ಒಪ್ಪಬೇಕು ಎಂಬುದಷ್ಟೇ ಅವರ ಸಿದ್ಧಾಂತ. ಸ್ವಾಮಿ ವಿವೇಕಾನಂದರು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರಲ್ಲ ರಾಷ್ಟ್ರನಿಮರ್ಾಣಕ್ಕೆ ಮುಸಲ್ಮಾನನ ದೇಹ ಮತ್ತು ವೇದಾಂತದ ಬುದ್ಧಿಯಿರಬೇಕು. ಅದರರ್ಥ ವೈಚಾರಿಕ ಬುದ್ಧಿ ಇರಬೇಕು ಮತ್ತು ಆಚರಿಸುವ ಶ್ರದ್ಧೆ ಇರಬೇಕು. ವೈಚಾರಿಕ ಪ್ರಜ್ಞೆಯಿಲ್ಲವಾದರೆ ಬರೀ ಕೂಗಾಟ-ಹಾರಾಟಗಳಷ್ಟೇ ಬದುಕಾಗಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ಹೀಗಾಗಿಯೇ ಜಗತ್ತೆಲ್ಲವನ್ನೂ ತಮ್ಮವರನ್ನಾಗಿ ಪರಿವತರ್ಿಸಿಕೊಂಡ ನಂತರ ತಮ್ಮ-ತಮ್ಮೊಳಗೆ ಕಿತ್ತಾಟ ಮಾಡುವುದು ಅಂಥವರಿಗೆ ರೂಢಿಯಾಗಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ಅಜಿತ್ ಹನುಮಕ್ಕನವರ್ ವಿಚಾರದಲ್ಲಂತೂ ಇದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಎದ್ದು ಕಂಡಿತ್ತು. ಯಾರ ಹೆಸರನ್ನೂ ಉಲ್ಲೇಖಿಸದೇ ಅಜಿತ್ ಹೇಳಿದ ವಿಚಾರವನ್ನು ತಾವೇ ಮೈಮೇಲೆಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದು ಮೊದಲನೆಯ ತಪ್ಪಾದರೆ ಮಂಗಳೂರು ಮುಸ್ಲೀಮ್ಸ್ ಎನ್ನುವ ಮುಖಪುಟದ ಪೇಜೊಂದು ಅಜಿತ್ನ ಮಗುವಿಗೆ ಬೇರೊಂದು ಅಪ್ಪನನ್ನು ಹುಡುಕಿಕೊ ಎಂದು ಅವನ ಪತ್ನಿಗೆ ಹೇಳಿದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಸಭ್ಯ ಸಮಾಜ ಸಹಿಸಿಕೊಂಡೀತಾದರೂ ಹೇಗೆ?! ದುರದೃಷ್ಟಕರವೆಂದರೆ ಯಾವೊಬ್ಬ ಬುದ್ಧಿಜೀವಿಯೂ ಈ ಮಾತುಗಳ ವಿರೋಧಕ್ಕೆ ಬರಲೇ ಇಲ್ಲ. ಸದಾ ಕಾಲ ಸ್ತ್ರೀಯರ ಪರವಾಗಿ ನಿಂತು ಹೋರಾಟ ಮಾಡುವ ನಾಟಕವಾಡುವ ಇವರಿಗೆಲ್ಲಾ ಒಂದು ಸಮಾಜದೊಂದಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಕದನ ಮಾಡುವ ಉತ್ಸಾಹ. ಖಂಡಿತ ಸಮಸ್ಯೆಯಿಲ್ಲ. ಹಿಂದೂ ಸಮಾಜ ಇಂತಹ ಅನೇಕ ಜಯಚಂದ್ರರನ್ನು ನೋಡಿದೆ. ಮಲ್ಲಪ್ಪ ಶೆಟ್ಟಿ ವೆಂಕಟ್ರಾಯರಂಥವರಿಗೂ ನಮ್ಮಲ್ಲೇನೂ ಕೊರತೆಯಿಲ್ಲ. ಕಂಸನಂತ ರಾಕ್ಷಸರನ್ನು ಸಿಂಹಾಸನದಿಂದೆಳೆದು ಕೊಂದು ಬಿಸಾಡಿದ ಕೃಷ್ಣ ನಮ್ಮ ಆದರ್ಶ. ರಾವಣನ ವಧೆಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ವಾನರರ ಪಡೆಯನ್ನೇ ಕಟ್ಟಿದ ರಾಮ ಆದರ್ಶ. ಮಾವಳಿ ಪೋರರ ಸಹಕಾರದಿಂದ ಮೊಘಲರ ಸಂತಾನವನ್ನೇ ನಾಶಗೈಯ್ಯಲುಪಕ್ರಮಿಸಿದ ಶಿವಾಜಿಯನ್ನು ನಾವು ಮರೆತಿಲ್ಲ. ಖಂಡಿತ ಎಲ್ಲಾ ಸವಾಲುಗಳನ್ನು ನಾವು ಮುಲಾಜಿಲ್ಲದೆ ಎದುರಿಸುತ್ತೇವೆ. ನಮ್ಮ ವಾದವನ್ನು ಸೌಮ್ಯವಾಗಿ ಒಪ್ಪಿಸಬೇಕಾದವರಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸುತ್ತೇವೆ. ತಂಟೆ ಮಾಡಿದವರಿಗೆ ಖಂಡಿತ ಉತ್ತರಿಸುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ, ಭಾರತ ಬಲವಾಗಲು ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಬೇಕೆಂಬುದನ್ನು ಎಲ್ಲಾ ಸಮಾಜದವರೂ ಅರಿತುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ದಲಿತರು ಮತ್ತು ಮೇಲ್ವರ್ಗದವರ ನಡುವೆ ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚುವ ಕಾಯಕವನ್ನು ಮುಸಲ್ಮಾನರು ಕೈಬಿಡಬೇಕು. ಅನವಶ್ಯಕವಾಗಿ ಮುಸಲ್ಮಾನರ ವಿರುದ್ಧ ಕೂಗಾಡುವುದನ್ನು ಕೇಸರಿ ಪಡೆಗಳು ತಡೆಯಬೇಕು. ಹಾಗೆಯೇ ಅಜಿತ್ರಂತಹ ಪತ್ರಕರ್ತರ ಮೇಲೆ ಈ ರೀತಿಯ ಸಭ್ಯ ಸಮಾಜದ ಲಕ್ಷಣವೇ ಅಲ್ಲದ ಪೋಸ್ಟ್ಗಳನ್ನು ಹಾಕುವ ಅಯೋಗ್ಯರಿಗೆ ಮುಸಲ್ಮಾನರ ಹಿರಿತಲೆಗಳು ಬುದ್ಧಿ ಹೇಳಲೇಬೇಕು. ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಬರುವ ದಿನಗಳು ಬಲುಕಠೋರ.

8

ಈಗ ಹೇಳಲೇಬೇಕಾದ ಮತ್ತೊಂದು ವಿಷಯ ಬಾಕಿ ಇದೆ. ರಾಷ್ಟ್ರದ ಕೆಲಸ ಮತ್ತು ಧರ್ಮದ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವವರಾರೂ ತಾವೆಂದೂ ಸಂಕಟಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕುವುದೇ ಇಲ್ಲ ಎಂಬ ಧಾಷ್ಟ್ರ್ಯದೊಂದಿಗೆ ಈ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದಲ್ಲ. ಅಥವಾ ಸಂಕಟಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಿದೊಡನೆ ಇಡಿಯ ದೇಶ, ಸಮಾಜ ನಮ್ಮ ಪರವಾಗಿ ಎದ್ದು ನಿಲ್ಲುವುದೆಂಬ ಭ್ರಮೆಯಿಂದಲೂ ಬಂದವರಲ್ಲ. ಎಲ್ಲಕ್ಕೂ ಮಿಗಿಲಾಗಿ ಯಾವುದೋ ಪಕ್ಷದ ಶಾಸಕರು, ಮಂತ್ರಿಗಳು ನಮ್ಮ ಪರವಾಗಿ ನಿಲ್ಲುವರೆಂಬ ಕಲ್ಪನೆ ಖಂಡಿತ ಇಲ್ಲ. ಇಷ್ಟಕ್ಕೂ ಸತ್ಯಕ್ಕೆ ಸಾವಿರ ಜನರ ಬೆಂಬಲ ಬೇಡ. ಅದು ಒಬ್ಬಂಟಿಯಾಗಿಯೇ ಹೋರಾಡುತ್ತದೆ. ಸುಳ್ಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಪ್ರತಿಭಟನೆಗೆ ನೂರಾರು ಜನ ಬೇಕಾಗುತ್ತಾರೆ. ಅರವಿಂದರು ಅಲಿಪುರ್ ಮೊಕದ್ದಮೆಯಲ್ಲಿ ಜೈಲು ಹೊಕ್ಕರಲ್ಲ ಸಮರ್ಥನೆಗೇನು ಇಡಿ ದೇಶ ನಿಂತಿತ್ತೆಂದು ಭಾವಿಸಿದ್ದಿರೇನು!? ಸುಭಾಷ್ ಚಂದ್ರಬೋಸ್ರು ಗೃಹ ಬಂಧನದಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ದೇಶದಲ್ಲೇನು ಪ್ರತಿಭಟನೆಯ ಆಂದೋಲನಗಳು ನಡೆದುಬಿಡಲಿಲ್ಲ. ಅನೇಕ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿಗಳಂತೂ ಬ್ರಿಟೀಷರ ಎದೆಯನ್ನೇ ಕುಟ್ಟಿ ನೇಣುಗಂಬವನ್ನೇರುವಾಗಲೂ ಜನ ಅವರ ಪರವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಲಿಲ್ಲ. ಹೋಗಲಿ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಬಂದಮೇಲಾದರೂ ಅವರ ಕುರಿತಂತೆ ಚಚರ್ೆಗಳಾದವಾ? ಖಂಡಿತ ಇಲ್ಲ. ಯಾವಾಗಲಾದರೂ ವಾಸುದೇವ್ ಬಲವಂತ್ ಫಡಕೆಯ ಕಥನವನ್ನೋದಿ ನೋಡಿ. ಅಂಥವನ ಬೆಂಬಲಕ್ಕೆ ದೊಡ್ಡ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲೇನು ಜನ ಬಂದಿರಲಿಲ್ಲ. ನನಗೆ ಗೊತ್ತು. ಇವೆಲ್ಲವೂ ಆದರ್ಶದ ಮಾತುಗಳಷ್ಟೇ. ಜೈಲಿನ ಎದುರು ನಿಲ್ಲುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಬಂದಾಗ ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲವೆಂಬ ನೋವು ಅನೇಕರನ್ನು ಕಾಡುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ರಾಷ್ಟ್ರಕ್ಕಾಗಿ, ಧರ್ಮಕ್ಕಾಗಿ ಈ ಬಗೆಯ ಹೋರಾಟಗಳನ್ನು ಮಾಡಿರೆಂದು ನಮ್ಮನ್ಯಾರೂ ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. ಅದು ಅವರವರೇ ಇಚ್ಛೆ ಪಟ್ಟು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ ಮಾರ್ಗ. ಈ ಕೆಲಸಕ್ಕಾಗಿ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಹೊಗಳುವಾಗ ಇದನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಲು ಯಾರೂ ಬರುವುದೇ ಇಲ್ಲವಲ್ಲ ಎಂದು ನಾವು ಕೇಳುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ಸಂಕಟಗಳು ಬಂದಾಗ ಮಾತ್ರ ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಅಸಹಾಯಕ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಜಾಗೃತವಾಗಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ಹಿಂದೂಸಮಾಜ ಈ ಬಗೆಯ ಹತಾಶ ಮನೋಭಾವದಿಂದ ಹೊರಬಂದು ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿ ನಿಲ್ಲಬಲ್ಲ ಛಾತಿಯನ್ನು ತೋರದೇ ಹೋದರೆ ಇನ್ನೆಂದೂ ಹೋರಾಟದ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಧೈರ್ಯವಾಗಿ ಮುಂದಿಡುವುದು ಬಲು ಕಷ್ಟ. ಹಾಗಂತ ಸಮಾಜ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ಭಾವಿಸುವುದೂ ತಪ್ಪೇ. ಅಜಿತ್ ಹನುಮಕ್ಕನವರ್ ಪ್ರಕರಣ ಗಂಭೀರವಾದಾಗ ರಾಜ್ಯದಾದ್ಯಂತ ತರುಣರು ಜಾಗೃತರಾಗಿ ಎಲ್ಲಾ ಜಿಲ್ಲಾ ಕೇಂದ್ರಗಳಲ್ಲೂ ಜಿಲ್ಲಾಧಿಕಾರಿಗಳಿಗೆ ಮನವಿ ಕೊಟ್ಟು ಪತ್ರಕರ್ತನೊಬ್ಬನ ಕೊಲೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆಂದು ಬೆದರಿಕೆ ಕೊಟ್ಟವರ ಕುರಿತಂತೆ ಕ್ರಮ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಆಗ್ರಹಿಸಿದ್ದನ್ನು ಮರೆಯುವುದು ಸಾಧ್ಯವೇ? ನ್ಯಾಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ಅಜಿತ್ನ ಪರವಾಗಿ ಹೋರಾಟ ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದಲ್ಲದೇ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಸುವರ್ಣದ ಚಾನೆಲ್ ರೇಟಿಂಗ್ ಕಡಿಮೆಯಾಗದಂತೆ ಸವಾಲನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ್ದು ಹಿಂದೂ ತರುಣ ಸಮೂಹವೇ ಅಲ್ಲವೇನು?! ನೆನಪಿಡಿ. ಹಿಂದುಗಳಿಗೆ ಧರ್ಮ ಅಫೀಮಲ್ಲ. ಅದೊಂದು ಸುಂದರ ಬದುಕಿಗೆ ಬೇಕಾದ ಮಹಾಮಾರ್ಗ. ಅದಕ್ಕೆ ಆತ ತಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಬೀದಿಗೆ ಬಂದು ಪ್ರತಿಭಟಿಸಲಾರ. ಆಲೋಚಿಸಿ ನಿಧರ್ಾರ ಕೈಗೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಇಷ್ಟಕ್ಕೇ ಹತಾಶರಾಗಿ ಶಾಸಕರನ್ನು, ಮಂತ್ರಿಗಳನ್ನು, ಪುಢಾರಿಗಳನ್ನು ಬೈಯ್ಯುತ್ತಾ ಈ ಬಾರಿ ಇವರೆಲ್ಲರನ್ನೂ ಸೋಲಿಸಿಬಿಡುತ್ತೇವೆಂಬ ಪಣತೊಟ್ಟ ಮಿತ್ರರಿಗೆ ನನ್ನದೊಂದು ಕಿವಿಮಾತಿದೆ. ನಿಜವಾದ ಹಿಂದುವಾದವನು ಕರ್ಮ ಸಿದ್ಧಾಂತವನ್ನು ನಂಬುತ್ತಾನೆ ಅಥವಾ ಕೃಷ್ಣನ ‘ನಿಮಿತ್ತ ಮಾತ್ರ ನೀನು’ ಎಂಬ ವಾಕ್ಯವನ್ನಾದರೂ ಒಪ್ಪುತ್ತಾನೆ. ಇಲ್ಲಿ ಪುರುಷ ಪ್ರಯತ್ನಕ್ಕಷ್ಟೇ ಬೆಲೆ. ಇಂಥದ್ದೇ ಫಲ ಬರುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆನ್ನುವವನಿಗೆ ಈ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಯಾಪೈಸೆಯ ಮೌಲ್ಯವಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಇಂದೇ ನಿಶ್ಚಯಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ನೀವು ರಾಷ್ಟ್ರ ಮತ್ತು ಧರ್ಮಗಳಿಗಾಗಿ ಧರ್ಮಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿರುವಿರೋ ಅಥವಾ ಪಕ್ಷದ ಪ್ರಮುಖರು ನಿಮ್ಮ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತುನಾಡುವರೆಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಮಾಡುತ್ತಿರುವಿರೋ. ಕಾರಣ ಮೊದಲನೆಯದಾದರೆ ತಲೆಕೆಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲೇಬೇಡಿ. ಸಮಾಜದ ಉನ್ನತಿಗಾಗಿ ಜೀವತೇಯ್ದು ಹೋಗಲಿ. ಕಾರಣ ಎರಡನೆಯದಾದರೆ ಗಂಭೀರ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಕೈ ಹಚ್ಚಲೇಬೇಡಿ. ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಹೆಜ್ಜೆಯಿಟ್ಟು ಇರುವಷ್ಟು ದಿನ ಆನಂದದಿಂದ ಕಾಲ ಕಳೆದುಬಿಡಿ.

ಸಾವರ್ಕರ್ ಹೇಳಿದ್ದು ನೆನಪಿದೆ ತಾನೆ, ‘ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ನಾವು ಹವಿಸ್ಸಾಗಲು ಸಿದ್ಧವಾಗಿದ್ದು ನಮಗೆ ಹಾರ-ತುರಾಯಿಗಳು ದೊರೆಯುತ್ತವೆಂದಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ ತಾಯಿ ಭಾರತಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಕೈಬೀಸಿ ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ ಅಂತ’.

ಈಗಷ್ಟೇ ಮೋದಿಯವರ ಇನ್ನಿಂಗ್ಸ್ ಶುರುವಾಗಿದೆ!

ಈಗಷ್ಟೇ ಮೋದಿಯವರ ಇನ್ನಿಂಗ್ಸ್ ಶುರುವಾಗಿದೆ!

ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿಗೆ ಏಳು ದಶಕಗಳ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ನುಂಗಲಾರದ ತುತ್ತಾಗಿರುವುದು ಮೋದಿಯೊಬ್ಬರೇ! ಮಹಾತ್ಮಾಗಾಂಧಿಯನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟು ನೆಹರೂ ಸರದಾರ್ ಪಟೇಲರನ್ನು ಹಿಂದಕ್ಕೆ ತಳ್ಳಿದರು. ತಾಷ್ಕೆಂಟ್ಗೆ ಹೋದ ಲಾಲ್ ಬಹುದ್ದೂರ್ ಶಾಸ್ತ್ರಿ ಮರಳಿ ಬರಲೇ ಇಲ್ಲ; ಇಂದಿರಾಗಾಂಧಿ ಪಟ್ಟಕ್ಕೇರಿದರು.

ಗಮನಿಸುತ್ತಿದ್ದೀರಾ ತಾನೇ? ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಎಲ್ಲವೂ ಬದಲಾಗಿ ಹೋಗಿದೆ. ಮೂರು ರಾಜ್ಯಗಳ ಚುನಾವಣೆಯ ಸೋಲಿನ ನಂತರ ಇನ್ನು ಮೋದಿಯ ಕಥೆ ಮುಗಿದಿತ್ತು ಎಂದೇ ಎಲ್ಲರೂ ಭಾವಿಸಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಗುಜರಾತಿನಲ್ಲಿ ದಶಕಗಳಿಗೂ ಮಿಕ್ಕಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿನ, ಕಟ್ಟರ್ ಮುಸಲ್ಮಾನರ, ಎಡಪಂಥೀಯರ, ಬುದ್ಧಿಜೀವಿಗಳ, ಮಾಧ್ಯಮಗಳ ಪಡ್ಯಂತ್ರವನ್ನು ಎದುರಿಸಿ ಗೆದ್ದು ಬಂದ ಪುಣ್ಯಾತ್ಮನಿಗೆ ಇದ್ಯಾವುದೂ ಹೊಸತಲ್ಲ. ದಲಿತರನ್ನು ಮೇಲ್ವರ್ಗದವರ ವಿರುದ್ಧ ಎತ್ತಿಕಟ್ಟುವುದು, ಮುಸಲ್ಮಾನರನ್ನು ಭಡಕಾಯಿಸಿ ಹಿಂದೂಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಅರಚಾಡುವಂತೆ ಮಾಡುವುದು, ಹಿಂದೂ ಅಸ್ಮಿತೆಯ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಮುಸಲ್ಮಾನರನ್ನು ಬೆದರಿಸಿ ತಮ್ಮತ್ತ ಸೆಳೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಇದ್ಯಾವುದೂ ಅವರಿಗೆ ಹೊಸತಲ್ಲ. ಇವೆಲ್ಲಕ್ಕೂ ಪ್ರತಿತಂತ್ರವನ್ನು ಹೆಣೆಯುವ ಮುನ್ನ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ತನಗರಿವಿಲ್ಲದಂತೆ ಇವುಗಳನ್ನೇ ಮಾಡುವಂತೆ ತಾವೇ ಖೆಡ್ಡಾ ತೋಡಿ ಅವರಾಗೇ ಬೀಳುವ ಪರಿಸರ ರೂಪಿಸುವುದು ಮೋದಿಯವರಿಗೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಗೊತ್ತು. ಹೀಗಾಗಿಯೇ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ತಡಬಡಾಯಿಸುತ್ತಿರುವುದು.

2

ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿಗೆ ಏಳು ದಶಕಗಳ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ನುಂಗಲಾರದ ತುತ್ತಾಗಿರುವುದು ಮೋದಿಯೊಬ್ಬರೇ! ಮಹಾತ್ಮಾಗಾಂಧಿಯನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟು ನೆಹರೂ ಸರದಾರ್ ಪಟೇಲರನ್ನು ಹಿಂದಕ್ಕೆ ತಳ್ಳಿದರು. ತಾಷ್ಕೆಂಟ್ಗೆ ಹೋದ ಲಾಲ್ ಬಹುದ್ದೂರ್ ಶಾಸ್ತ್ರಿ ಮರಳಿ ಬರಲೇ ಇಲ್ಲ; ಇಂದಿರಾಗಾಂಧಿ ಪಟ್ಟಕ್ಕೇರಿದರು. ಎಮಜರ್ೆನ್ಸಿಯ ನಂತರ ಬದಲಾವಣೆಯ ಪರ್ವ ಕಾಣುತ್ತದೆಂದು ಕಾಯುತ್ತ ಕುಳಿತಿದ್ದವರಿಗೆ ಎದುರು ಪಾಳಯ ಬಿರುಕು ಬಿಡುವಂತೆ ಮಾಡಿ ತನ್ನ ವಿರುದ್ಧ ರಚನೆಯಾದ ಸಕರ್ಾರವೂ ತನ್ನಿಚ್ಛೆಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಕುಣಿಯುವಂತೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡವರು ಇದಿರಾಗಾಂಧಿ! ಜನ ಆಸ್ಥೆಯಿಂದ ಮತ ಹಾಕಿ ಕಳಿಸಿಕೊಟ್ಟ ಜನತಾ ಸಕರ್ಾರಗಳು ತಪತಪನೆ ಉರುಳಿಬಿದ್ದವು. ಇಂದಿರಾಗಾಂಧಿ ತೀರಿಕೊಂಡ ಮೇಲಾದರೂ ಬದಲಾವಣೆ ಬರುತ್ತದೆಂದು ಕಾದು ಕುಳಿತವರಿಗೆ ಇಂದಿರಾ ಸಮಾಧಿಯ ಮೇಲೆ ರಾಜೀವ್ಗಾಂಧಿಯ ಸೌಧ ನಿಮರ್ಾಣವಾಗಿದ್ದು ಗೋಚರವಾಗಲೇ ಇಲ್ಲ. ಆಮೇಲೂ ಒಂದಷ್ಟು ಜನ ಬೇರೆಯವರು ಬಂದರಾದರೂ ಪರಿವಾರದ ಹಿಡಿತ ಮಾತ್ರ ಎಂದಿಗೂ ತಪ್ಪಲೇ ಇಲ್ಲ. ಪಂಚೆ ಕಟ್ಟಿ ಪ್ರಧಾನಮಂತ್ರಿಯ ಕುಚರ್ಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತ ದೇವೇಗೌಡರು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿನ ಮಜರ್ಿಯಲ್ಲೇ ಅಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದುದು ಎಂಬುದನ್ನು ಮರೆಯುವಂತಿಲ್ಲ. ಬೇಡವೆನಿಸಿದಾಗ ಅವರನ್ನು ಕಿತ್ತೊಗೆದು ಮತ್ತೊಬ್ಬರನ್ನು ಕೂರಿಸಿದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿಗೆ ದೇಶದ ಹಿತಾಸಕ್ತಿ ಮುಖ್ಯವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ತಾನು ಆಡಿಸಿದಂತೆ ದೇಶವೆಲ್ಲಾ ನಡೆಯಬೇಕೆಂಬುದಷ್ಟೇ ಇಚ್ಛೆಯಾಗಿತ್ತು. ದೇವೇಗೌಡರು ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಮರೆತು ಮತ್ತೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿನ ಬಾಲ ಹಿಡಿದು ಪ್ರಧಾನಮಂತ್ರಿಯಾಗುವ ಕನಸು ಕಾಣಬಹುದೇನೋ. ಆದರೆ, ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿನ ಇತಿಹಾಸದ ಪುಸ್ತಕಗಳಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ಅಧ್ಯಾಯಗಳು ಮಾತ್ರ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ದಾಖಲಾಗಿಬಿಟ್ಟಿವೆ.

3

ಸ್ವಲ್ಪಮಟ್ಟಿಗೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿನ ಎದೆಯಲ್ಲಿ ಅವಲಕ್ಕಿ ಕುಟ್ಟಿದ್ದು ಅಟಲ್ಜೀಯವರ ಕಾಲಾವಧಿಯೇ. ಆದರೆ, ಅಟಲ್ಜಿಯವರಿಗೇ ಅರಿವಾಗದಂತೆ ಅವರಿಂದಲೂ ಸಕರ್ಾರವನ್ನು ಕಸಿದುಬಿಟ್ಟಿತಲ್ಲ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು. ಮೆಚ್ಚಬೇಕಾದ್ದೇ. ಆದರೆ, ಈಗ ಬಂದಿರೋದು ನರೇಂದ್ರಮೋದಿ. ಅವರಿಗೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿನ ಯಾವ ತಂತ್ರಗಳೂ ಹೊಸತಲ್ಲ. ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಮರೆತವರೂ ಅಲ್ಲ. ಮೂರು ರಾಜ್ಯಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದೊಡನೆ ಅದನ್ನು ಬಂಡವಾಳವಾಗಿಸಿಕೊಂಡು ಮುಂದಿನ ಗೆಲುವಿಗೆ ಮುನ್ನುಡಿ ಬರೆಯಬೇಕೆಂದು ಅತ್ತ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ ಮೋದಿ ತಮ್ಮ ಅನುಯಾಯಿಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಕುರಿತಂತೆ ಹುಟ್ಟಿದ ಆತಂಕವನ್ನು ಬಂಡವಾಳವಾಗಿಸಿಕೊಂಡು ಹೊಸ ಭಾಷ್ಯ ಬರೆಯಲು ಸಿದ್ಧವಾಗಿಯೇ ನಿಂತಿದ್ದರು. ಹಾಗೆಯೇ ಆಯ್ತು ಕೂಡ. ಮೊದಲ ಮೂನರ್ಾಲ್ಕು ದಿನ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಿಂದಿಟ್ಟಂತೆ ಕಂಡ ಮೋದಿ ಆನಂತರ ಬಲವಾಗಿಯೇ ಮುನ್ನುಗ್ಗಿದರು. ಈಗ ನೋಡಿ, ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ಮತ್ತು ಪರಿವಾರ ಬಾಲ ಮುದುರಿಕೊಂಡು ಬಿದ್ದಿದೆ. ಸುಮಾರು 2 ವರ್ಷಗಳ ಪ್ರಯಾಸದಿಂದ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಬಂದ ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ ಮಿಶೆಲ್ ಸ್ಫೋಟಕ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ಬಾಯ್ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದಾನಲ್ಲದೇ ಸೋನಿಯಾ, ರಾಹುಲ್ರು ಚುನಾವಣೆ ಪ್ರಚಾರಕ್ಕೆ ಹೋದೆಡೆಯಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಜನ ಪ್ರಶ್ನಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ಅನೇಕ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ದೇಶದ ಸುರಕ್ಷತೆಯನ್ನು ಬಲಿಕೊಟ್ಟು ತಮ್ಮ ಪರಿವಾರದ ಸಿರಿವಂತಿಕೆಯನ್ನು, ಅಹಮಿಕೆಯನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಅವರು ಮಾಡಿದ ಪ್ರಯತ್ನವೆಲ್ಲಾ ಈಗ ಜಗಜ್ಜಾಹೀರಾಗಿದೆ. ಚುನಾವಣಾ ಫಲಿತಾಂಶದ ನಂತರ ಮೆರೆದಾಡಿದ್ದ ರಾಹುಲ್ ಈಗ ಮಾತನಾಡಲಿಕ್ಕೂ ಕಾಣದ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದಾನೆ. ಸ್ವತಃ ಸೋನಿಯಾ ಮತ್ತು ಆಕೆಯ ಅಹ್ಮದ್ ಪಟೇಲರಾದಿಯಾದ ಆಪ್ತ ಬಳಗ ಶಾಂತವಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದೆ. ರಫೇಲ್ ಬಾಣ ತಿರುಗಿ ಬಂದು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿಗೆ ಒಂದೆಡೆ ಚುಚ್ಚುತ್ತಿದ್ದರೆ ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ ಹೆಲಿಕಾಪ್ಟರಿನ ಹಗರಣ ತಿನ್ನುತ್ತಿದೆ. ಈಗ ಮೋದಿ ವಿಷಯ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ಅದಕ್ಕೆ ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಿದೆ.

4

ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ವೋಟು ಗಳಿಸಲು ಜಾತಿಯ ವಿಷಬೀಜದ ಬೆಳೆ ತೆಗೆಯುತ್ತದೆ. ಮೋದಿ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆಯ ಬೀಜವನ್ನು ಬಿತ್ತಿ ಜನರನ್ನು ಒಗ್ಗೂಡಿಸುತ್ತಾರೆ. ಎರಡು ದಿನಗಳ ಹಿಂದೆ ಅಂಡಮಾನ್ ನಿಕೋಬಾರ್ಗೆ ಹೋಗಿದ್ದಲ್ಲದೇ ಗುಲಾಮಿತನದ ಸಂಕೇತವಾಗಿದ್ದ ದ್ವೀಪಗಳ ಹೆಸರನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಿದ ಮೋದಿ ಸಾವರ್ಕರ್ ಇದ್ದ ಜೈಲಿಗೂ ಭೇಟಿಕೊಟ್ಟು ಒಂದಷ್ಟು ಹೊತ್ತು ಕುಳಿತು ಬಂದಿದ್ದಾರೆ. ಈಗ ಗೊಂದಲಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಿರುವುದು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು. ದೇಶವೆಲ್ಲಾ ಮೋದಿಯ ಈ ಪ್ರಯತ್ನದ ಗುಣಗಾನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ಸಾವರ್ಕರ್ರನ್ನು ದೇಶದ್ರೋಹಿ ಎಂದು ಬಿಂಬಿಸಲು ಹರಸಾಹಸ ಮಾಡುತ್ತಿದೆ. ಮೇಲ್ನೋಟಕ್ಕೆ ಮೋದಿಯವರ ಗೆಲುವು ಎದ್ದುಕಾಣುತ್ತಿದೆ. ಇಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ. ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಮೋದಿಯ ಸಾಹಸದ ಗುಣಗಾನ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ಐದು ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಅವರು ಮಾಡಿದ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಜನ ತಾವೇ ತಾವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿಗೆ ಕಂಟಕಪ್ರಾಯವಾಗಬಲ್ಲದು. 60 ವರ್ಷಗಳ ಉದ್ದಕ್ಕೂ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ಮಾಡಲಾಗದ್ದನ್ನು ಮೋದಿ ಐದೇ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆಂಬುದು ಹೊಸ ವಾತಾವರಣವನ್ನೇ ಸೃಷ್ಟಿಸಲಿದೆ!

ನೆನಪಿಡಿ. ಈಗ ಮೋದಿಯ ಇನ್ನಿಂಗ್ಸ್ ಶುರುವಾಗಿದೆ. ಇನ್ನು ಮಲ್ಯ, ನೀರವ್ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಮರಳೋದು ಬಾಕಿ ಇದೆ. ರಾಮಮಂದಿರದ ನಿರ್ಣಯಕ್ಕಾಗಿ ಎಲ್ಲರೂ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಒಟ್ಟಾರೆ ಕದನ ಕುತೂಹಲದ ಘಟ್ಟ ತಲುಪುತ್ತಿದೆ. ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಆ ಕದನದ ಪಾತ್ರಧಾರಿಗಳಾಗಲಿದ್ದೇವೆ.

ಹೆದರಬೇಕಿಲ್ಲ; ಬಲಾಢ್ಯ ಕೈಗಳಲ್ಲಿದೆ ಭಾರತ!

ಹೆದರಬೇಕಿಲ್ಲ; ಬಲಾಢ್ಯ ಕೈಗಳಲ್ಲಿದೆ ಭಾರತ!

ದೋವಲ್ರನ್ನು ಸುಮ್ಮಸುಮ್ಮನೆ ಜೇಮ್ಸ್ಬಾಂಡ್ ಅನ್ನೋದಲ್ಲ. ಬಹುಶಃ ಹಿಂದೆಂದೂ ಭಾರತದ ಭದ್ರತಾ ಸಲಹೆಗಾರರು ಇಷ್ಟು ವ್ಯಾಪಕವಾದ ಚಚರ್ೆಗೆ ಒಳಗಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಇಂದು ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ದೋವಲ್ರ ಚಾಣಾಕ್ಷತನದ ಕುರಿತಂತೆ ಎಲ್ಲರೂ ಮಾತನಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.

ದೆಹಲಿ ಆಗ್ರಾಗಳಲ್ಲಿ ಐಸಿಸ್ನ ಸ್ಲೀಪರ್ ಸೆಲ್ಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ತರುಣರೊಂದಷ್ಟು ಜನರನ್ನು ಒಳಗಿಂದ ಎಳೆದೆಳೆದು ಬಿಸಾಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲೋಲ-ಕಲ್ಲೋಲವೆದ್ದಿದೆ. ನರೇಂದ್ರಮೋದಿಯವರಾದಿಯಾಗಿ ರಾಷ್ಟ್ರದ ಪ್ರಮುಖ ನಾಯಕರನ್ನು ಗುರಿಯಾಗಿರಿಸಿಕೊಂಡು ದಾಳಿ ನಡೆಸಲು ಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದ ಮಾನವ ಬಾಂಬರ್ಗಳು ದೇಶದೆಲ್ಲರ ಎದೆ ನಡುಗುವಂತೆ ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಒಂದೆಡೆ ಗೂಢ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕಲೆ ಹಾಕಿ ದುಷ್ಟರನ್ನು ಬಂಧಿಸುವ ಪ್ರಯಾಸದಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾದ ಎನ್ಐಎಯನ್ನು ದೇಶಭಕ್ತರೆಲ್ಲಾ ಅಭಿನಂದಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ ಎಂದಿನಂತೆ ದೇಶದ್ರೋಹಿಗಳ ಗುಂಪೊಂದು ತನಿಖಾ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಮೇಲೆ ಗೂಬೆ ಕೂರಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡುತ್ತಿದೆ. ಏನೇ ಆಗಲಿ ನಾಲ್ಕು ದಿನಗಳ ಹಿಂದೆಯಷ್ಟೇ ಮುಸಲ್ಮಾನರು ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಹೆದರಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ನಾಜಿರುದ್ದೀನ್ ಶಾ ಹೇಳಿದ್ದಕ್ಕೂ ಮೀಸೆ ಬಲಿಯದ ತರುಣರು ಭಾರತವನ್ನೇ ಉಡಾಯಿಸಲು ಸಂಚು ರೂಪಿಸುತ್ತಿದ್ದುದಕ್ಕೂ ತಾಳೆಯಾಗಿದೇ ಅಷ್ಟೇ. ಹೆದರಿರುವುದು ಈ ಬಗೆಯ ಮುಸಲ್ಮಾನ ತರುಣರಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ ಇವರಿಂದ ಇಡಿಯ ದೇಶವೇ ಹೆದರಿ ಕೈ-ಕಾಲು ಬಿಟ್ಟಿದೆ.

2

ಇಂತಹ ದೊಡ್ಡ ಸಾಹಸದ ಹಿಂದಿನ ಸೂತ್ರಧಾರ ಯಾರು ಗೊತ್ತೇ?! ಅಜಿತ್ ದೋವೆಲ್! ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಮಾಧ್ಯಮಗಳಿಂದ ಭಾರತದ ಜೇಮ್ಸ್ ಬಾಂಡ್ ಎಂದು ಹೊಗಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲ್ಪಡುವ ಅಜಿತ್ ನರೇಂದ್ರಮೋದಿಯವರ ಅತ್ಯಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಆಯ್ಕೆ. ಅಧಿಕಾರ ಪಡೆದಾಕ್ಷಣ ನರೇಂದ್ರಮೋದಿ ಈ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟತೆಯನ್ನು ತೋರಿದ್ದರು. ಅದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವೂ ಇತ್ತು. ದೋವಲ್ ತಮ್ಮ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯಶೈಲಿಯ ಮೂಲಕ ನಾಡಿನ ಗಮನವನ್ನು ಸೆಳೆದಿದ್ದರು. ದೇಶಭಕ್ತಿ ಅವರ ರಕ್ತದೊಳಗೆ ಹರಿದಿದ್ದುದು ವಿಶೇಷವೇನಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ಅವರ ತಂದೆಯೂ ಸೈನ್ಯದಲ್ಲೇ ಇದ್ದವರು. ಅಜ್ಮೇರ್ನ ಸೈನಿಕ ಶಾಲೆಯಲ್ಲೇ ಅಧ್ಯಯನ ಮುಗಿಸಿದ ದೋವಲ್ ಆಗ್ರಾ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದಿಂದ ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರದ ಪದವಿಯನ್ನೂ ಪಡೆದರು. ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯಕ್ಕೆ ಪ್ರಥಮ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಗಳಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರೆಂಬುದು ಹೆಗ್ಗಳಿಕೆಯೇ. 1968ರಲ್ಲಿ ಐಪಿಎಸ್ ಮುಗಿಸಿದ ದೋವಲ್ ಕೇರಳ ಕೇಡರ್ನ ಅಧಿಕಾರಿಯಾಗಿ ಸೇರ್ಪಡೆಗೊಂಡರು. ಬೌದ್ಧಿಕ ಕ್ಷಮತೆಯಿಂದಾಗಿಯೇ ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಇಂಟೆಲಿಜೆನ್ಸಿ ಬ್ಯೂರೋ ಅವರನ್ನು ಕೈ ಬೀಸಿ ಕರೆಯಿತು. ಅಲ್ಲಿಂದಾಚೆಗೆ ಅನೇಕ ಹಿರಿಯ ಹುದ್ದೆಗಳನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿದ್ದಲ್ಲದೇ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷ ಭೂಮಿಯಲ್ಲೂ ಸಾಕಷ್ಟು ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದರು. ಈಶಾನ್ಯ ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ, ಪಂಜಾಬ್ ಮತ್ತು ಜಮ್ಮು-ಕಾಶ್ಮೀರಗಳಲ್ಲಿ, ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಸಮಸ್ಯೆ ಎನಿಸಿದ ಜಾಗದಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ದೋವಲ್ ಅಡ್ಡಾಡಿದರು. ಮಿಜೋರಾಂನಲ್ಲಿ ಉಗ್ರರ ಉಪಟಳ ನಿಲ್ಲುವಂತೆ ಮಾಡುವುದರಲ್ಲಿ, ಸಿಕ್ಕಿಂ ಅನ್ನು ಪುನರ್ರೂಪಿಸುವಲ್ಲಿ ಅವರ ಪ್ರಯತ್ನ ವಿಶೇಷವಾದುದು. ಆರೇಳು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದಲ್ಲಿ ಮುಸಲ್ಮಾನನಂತೆಯೇ ಬದುಕಿ ಆ ದೇಶದ ಒಳ-ಹೊರಗನ್ನು ಅರಿತುಕೊಂಡು ಅವರ ಎಲ್ಲ ಯೋಜನೆಗಳು ತಲೆಕೆಳಗಾಗುವಂತೆ ಮಾಡುವುದರಲ್ಲಿ ದೋವಲ್ರು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿದ್ದರು. ಆ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿಯೇ ನಮಾಜ್ ಮುಗಿಸಿ ಹೊರಗೆ ಬಂದಿದ್ದ ಅವರನ್ನು ವೃದ್ಧರೊಬ್ಬರು ಗುರುತಿಸಿ ‘ನೀನು ಹಿಂದೂವಲ್ಲವೇ?’ ಎಂದುಬಿಟ್ಟರಂತೆ. ಒಂದು ಕ್ಷಣ ತಡಬಡಾಯಿಸಿದ ದೋವಲ್ ಮುಂದೇನೂ ಮಾತನಾಡದೇ ಸಂಜೆ ಆತನ ಮನೆಗೇ ಹೋಗಿಬಿಟ್ಟರು. ಮುಸಲ್ಮಾನರಲ್ಲಿ ಕಿವಿ ಚುಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಪದ್ಧತಿ ಇಲ್ಲವೆಂಬುದನ್ನು ಆತ ವಿವರಿಸಿ ತಾನೂ ಹಿಂದೂವೇ ಆಗಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ದಿನನಿತ್ಯ ಪಾರಾಯಣ ಮಾಡುವ ಹನುಮಾನ್ ಚಾಲೀಸಾವನ್ನು ತೋರಿಸಿದ್ದಲ್ಲದೇ ಹನುಮಂತನ ವಿಗ್ರಹವನ್ನು ದೋವಲ್ರ ಎದುರಿಗೆ ತೆರೆದಿಟ್ಟಿದ್ದರಂತೆ. ಪಾಕಿಸ್ತಾನದಂತಹ ಶತ್ರು ರಾಷ್ಟ್ರವೊಂದರಲ್ಲಿ ಇಂಥವೆಲ್ಲಾ ಘಟನೆಗಳು ಎಂತಹ ಚುರುಕು ಮುಟ್ಟಿಸಬಲ್ಲ ಸಂಗತಿಗಳೆಂಬುದನ್ನು ಆಲೋಚಿಸಿ ನೋಡಿ. ದೋವಲ್ ಕೆಲವು ಕಾಲ ಲಂಡನ್ನಿನ ಭಾರತೀಯ ಧೂತಾವಾಸ ಕಛೇರಿಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ನಿರ್ವಹಿಸಿದ್ದರು. ಅವರೇ ಮಲ್ಟಿ ಏಜೆನ್ಸಿ ಸೆಂಟರ್ ಮತ್ತು ಜಾಯಿಂಟ್ ಟಾಸ್ಕ್ ಫೋಸರ್್ ಆನ್ ಇಂಟೆಲಿಜೆನ್ಸ್ ಅನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ ಅದನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸಿದರು. 2005ರಲ್ಲಿ ಅವರು ನಿವೃತ್ತರಾಗುವಾಗ ದೇಶದ ರಕ್ಷಣೆಯ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಅವರ ಮಾತಿಗೆ ವಿಶೇಷವಾದ ಮೌಲ್ಯವಿತ್ತು.

ಸೇವೆಗೆ ಸೇರಿಕೊಂಡ ಆರೇ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಕಾರ್ಯಶೈಲಿಯಿಂದ ಎಲ್ಲರ ಮನಸೂರೆಗೊಂಡು ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ಇಂಡಿಯನ್ ಪೊಲೀಸ್ ಮೆಡಲ್ ಅನ್ನು ಪಡೆದವರು ದೋವಲ್. ವಾಸ್ತವವಾಗಿ 17 ವರ್ಷಗಳ ಸೇವೆಯ ನಂತರ ಮಾತ್ರ ಈ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ! 1989ರಲ್ಲಿ ದೋವಲ್ರಿಗೆ ಸೇನಾ ಚಟುವಟಿಕೆಗೆ ಮೀಸಲಾಗಿರುವ ಕೀತರ್ಿಚಕ್ರವನ್ನೂ ಕೊಟ್ಟು ಗೌರವಿಸಲಾಯ್ತು! ನಿವೃತ್ತರಾಗುವ ಒಂದು ವರ್ಷದ ಮುನ್ನ ಏಷಿಯಾ ಮತ್ತು ಪೆಸಿಫಿಕ್ ಪ್ರದೇಶಗಳ ಪೊಲೀಸ್ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರ ಸಂಘಕ್ಕೆ ದೋವಲ್ರು ಅಧ್ಯಕ್ಷರಾಗಿ ಆಯ್ಕೆ ಆಗಿದ್ದರು. ನಿವೃತ್ತರಾದ ನಂತರ ತಮ್ಮ ವಿವೇಕಾನಂದ ಇಂಟರ್ನ್ಯಾಷನಲ್ ಫೌಂಡೇಶನ್ನ ಮೂಲಕ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸುರಕ್ಷತೆಯ ವಿಚಾರವಾಗಿ ತರುಣರ ನಡುವೆ ಜಾಗೃತಿಯನ್ನು ಮೂಡಿಸುತ್ತಾ ಭಾಷಣಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾ ಕಾಯರ್ಾಗಾರಗಳನ್ನು ಆಯೋಜಿಸುತ್ತಾ ಕಾಲ ತಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಮೋದಿ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದೊಡನೆ ಮಾಡಿದ ಮೊದಲ ಕೆಲಸ ಅವರನ್ನು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಭದ್ರತಾ ಸಲಹೆಗಾರರನ್ನಾಗಿ ಆಯ್ದುಕೊಂಡಿದ್ದು.

3

ದೋವಲ್ ಬುದ್ಧಿವಂತರು ನಿಜ. ಆದರೆ, ಮೋದಿ ಬುದ್ಧಿವಂತರನ್ನು ಜೊತೆಗೆ ಸೇರಿಸಿಕೊಂಡು ರಾಷ್ಟ್ರವನ್ನು ಬಲಿಷ್ಠವಾಗಿ ಕಟ್ಟುವ ಸಾಮಥ್ರ್ಯವುಳ್ಳ ಚಾಣಾಕ್ಷ. ಹೀಗಾಗಿಯೇ ಅಜಿತ್ ದೋವಲ್ರನ್ನು ರಕ್ಷಣೆಗಷ್ಟೇ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳದೇ ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸಂಬಂಧ ಸುಧಾರಣೆಗಳಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಅವರ ಸಲಹೆಗಳನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ರಾಷ್ಟ್ರೋನ್ನತಿಗೆ ಭದ್ರವಾದ ಅಡಿಪಾಯ ಹಾಕಲಾರಂಭಿಸಿದರು. ಮೇಲ್ನೋಟಕ್ಕೆ ಮೋದಿಯವರು ಲೆಕ್ಕಕ್ಕೆ ಮೀರಿದ ವಿದೇಶ ಪ್ರವಾಸಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಅನೇಕರು ಭಾವಿಸುತ್ತಾರಾದರೂ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪ್ರವಾಸವೂ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸುರಕ್ಷತೆಯ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಅತ್ಯಂತ ಅಗತ್ಯವಾಗಿದ್ದುದೇ ಎಂಬುದು ಕಾಲಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಅರಿವಿಗೆ ಬಂದಿವೆ. ನಮ್ಮ ಅನೇಕ ನಾಯಕರು ಗಲ್ಫ್ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಿಗೆ ರಜಾ ದಿನಗಳ ಮೋಜಿಗಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಮೋದಿ ಮತ್ತು ದೋವಲ್ರ ಜೋಡಿ ಈ ಎಲ್ಲಾ ಮುಸ್ಲೀಂ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳನ್ನು ಭಾರತದ ಉನ್ನತಿಗೆ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಸ್ಪಷ್ಟ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ಆರಂಭದಿಂದಲೂ ರೂಪಿಸಿದ್ದರು. ಮೋದಿ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದ ಆರಂಭದಲ್ಲೇ ಐಸಿಸ್ 46 ನಸರ್್ಗಳನ್ನು ಮೊಸೂಲ್ನಲ್ಲಿ ಅಪಹರಿಸಿ ಬಂಧನದಲ್ಲಿಟ್ಟಿದ್ದನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ಉಗ್ರಗಾಮಿಗಳ ವಶದಲ್ಲಿದ್ದ ಈ ನಗರಗಳಿಂದ ಭಾರತೀಯರನ್ನು ಬಿಡಿಸಿಕೊಂಡು ಬರುವುದು ಸವಾಲೇ ಆಗಿತ್ತು. ವಿಪಕ್ಷಗಳೂ ಕೂಡ ಮೋದಿಯ ಮೇಲೆ ಮನಸೋ ಇಚ್ಛೆ ಕಿಡಿ ಕಾರಲಾರಂಭಿಸಿದವು. ಆಗ ದೋವಲ್ ತಾವೇ ಇರಾಕಿಗೆ ಹೋದರು. ಅದೇನಾಯ್ತೋ ದೇವರೇ ಬಲ್ಲ. ಕೆಲವು ಗಂಟೆಗಳಲ್ಲೇ ತನಿಖಾ ಸಂಸ್ಥೆಯ ನಿದರ್ೇಶಕ ಆಸಿಫ್ ಇಬ್ರಾಹಿಂ ಸೌದಿಗೆ ಹೋದರು. ಅದಾದ ಒಂದು ವಾರದೊಳಗೆ ಕೇರಳದ ಎಲ್ಲ ನಸರ್್ಗಳು ಭಾರತಕ್ಕೆ ಬಂದಿಳಿದಾಗಿತ್ತು! ದೋವಲ್ ಐಸಿಸ್ ಉಗ್ರಗಾಮಿಗಳ ಜುಟ್ಟು ಸೌದಿ ಅರೇಬಿಯಾದ ದೊರೆಗಳ ಕೈಲಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಅರಿತಿದ್ದರು. ಸ್ವಲ್ಪ ಸೌದಿ ದೊರೆಗಳ ಕೈ ತಿರುಗಿಸಿದ್ದಷ್ಟೇ ಇತ್ತ ಐಸಿಸ್ ಉಗ್ರಗಾಮಿಗಳು ಭಾರತೀಯರನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಗೌರವಯುತವಾಗಿ ಕಂಡು ವಿಮಾನ ಹತ್ತಿಸಿ ಬೀಳ್ಕೊಟ್ಟರು. ಈ ನಸರ್್ಗಳು ಮರಳಿ ಬಂದಮೇಲೆ ‘ಉಗ್ರಗಾಮಿಗಳು ದೇವರಂಥವರು. ನಮ್ಮನ್ನು ಬಲು ಚೆನ್ನಾಗಿ ನೋಡಿಕೊಂಡರು’ ಎಂದೆಲ್ಲಾ ಕಥೆ ಹೊಡೆದರಲ್ಲಾ. ಹಾಗೆ ಅವರನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಗೆ ತಳ್ಳಿದ್ದು ದೋವಲ್ರ ಮಾಸ್ಟರ್ ಪ್ಲಾನೇ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಮರೆತರೆ ಹೇಗೆ?

ಹೀಗೆ ವಿದೇಶಕ್ಕೆ ನುಗ್ಗಿ ತಮಗೆ ಬೇಕಾದ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ದೋವಲ್ರಿಗೆ ಹೊಸತೇನಲ್ಲ. ದಾವೂದ್ನ ಮಗಳ ಮದುವೆಯ ಆರತಕ್ಷತೆ ದುಬೈನ ಗ್ರ್ಯಾಂಡ್ ಹಯಾತ್ನಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವಾಗ ಚೋಟಾ ರಾಜನ್ನ ತಂಡದವರನ್ನು ತಯಾರು ಮಾಡಿ ಮುಂಬೈನಿಂದ ಪೊಲೀಸ್ ಪಡೆಯೊಂದನ್ನು ಹೊತ್ತೊಯ್ದ ದೋವಲ್ ಇನ್ನೇನು ದಾವೂದ್ನನ್ನು ಮುಗಿಸಿಬಿಡುವ ಹಂತದಲ್ಲಿದ್ದರು. ಮುಂಬೈ ಪೊಲೀಸರಲ್ಲೇ ಇದ್ದ ಕೆಲವೊಂದಿಷ್ಟು ಅಯೋಗ್ಯರು ಸುಳಿವು ಬಿಟ್ಟುಕೊಟ್ಟಿದ್ದರಿಂದಾಗಿ ದಾವೂದ್ ಉಳಿದುಬಿಟ್ಟ. ಆದರೆ ಅವನೊಂದಿಗಿನ ಆ ಜಿದ್ದು ದೋವಲ್ರ ಕಂಗಳಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಆರಿಲ್ಲ!

4

ಶ್ರೀಲಂಕಾದ ರಾಜಪಕ್ಸೆ ಚೀನಾದೊಂದಿಗೆ ಒಪ್ಪಂದ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಭಾರತದ ಸಾರ್ವಭೌಮತೆಗೆ ಧಕ್ಕೆ ತರುವಂತ ಕೆಲಸವೊಂದಷ್ಟನ್ನು ಮಾಡುವಾಗ ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ದೋವಲ್ ಕೆಂಡವಾಗಿದ್ದರು. ತಾವೇ ರಾಜಪಕ್ಸೆಯನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡುವ ನೆಪದಿಂದ ಶ್ರೀಲಂಕಾಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಆನಂತರ ಅವನ ವಿರೋಧಿಯಾಗಿದ್ದ ಸಿರಿಸೇನಾರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಿ ಚಂದ್ರಿಕಾ ಕುಮಾರತುಂಗ ಮತ್ತು ರನಿಲ್ ವಿಕ್ರಮಸಿಂಗೆ ಅವರನ್ನು ಮಾತನಾಡಿಸಿ ಅವರೆಲ್ಲರನ್ನೂ ಒಪ್ಪಿಸಿ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ರಾಜಪಕ್ಸೆ ಭರ್ಜರಿಯಾಗಿ ಸೋಲುವಂತೆ ಮಾಡಿದವರು ದೋವಲ್ ಸಾಹೇಬ್ರೇ. ಭಾರತದ ನೆರೆರಾಷ್ಟ್ರವೊಂದು ಚೀನಾದ ತೆಕ್ಕೆಯಿಂದ ಹೀಗೆ ಭಾರತದತ್ತ ವಾಲುವಲ್ಲಿ ದೋವಲ್ರ ಈ ಸಾಹಸವನ್ನು ಎಷ್ಟು ಗುಣಗಾನ ಮಾಡಿದರೂ ಕಡಿಮೆಯೇ.

ನರೇಂದ್ರಮೋದಿ ದಿನದಲ್ಲಿ 18 ತಾಸು ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಾರಲ್ಲಾ ಬಹುಶಃ ದೋವಲ್ರೂ ಅಷ್ಟೇ ಇರಬೇಕು. ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ಗಬ್ಬೆಬ್ಬಿಸಿ ಹೋಗಿದ್ದ ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಹಸನುಗೊಳಿಸಿ ಭಾರತದ ಗೂಢಚರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ನಿಲ್ಲುವಂತೆ ಮಾಡುವುದು ಅಸಾಧ್ಯವೇ ಆಗಿತ್ತು. ಅಜಿತ್ ದೋವಲ್ ಅಮೇರಿಕಾದ ರಕ್ಷಣಾ ಕಾರ್ಯದಶರ್ಿ ಜೇಮ್ಸ್ ಮ್ಯಾಟೀಸ್ ಮತ್ತು ಅದೇ ಇಲಾಖೆಗೆ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟಿ ಜಾನ್ ಕೆಲಿ, ಮ್ಯಾಕ್ ಮಾಸ್ಟರ್ ಇವರೆಲ್ಲರನ್ನೂ ಭೇಟಿಯಾಗಿ ತತ್ಕ್ಷಣದ ಗುಪ್ತಚರ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಒಪ್ಪಂದ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದರ ಫಲವಾಗಿ ಕಳೆದ ನಾಲ್ಕೂವರೆ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಒಂದು ಭಯೋತ್ಪಾದಕ ಕೃತ್ಯ ನಡೆಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಿಲ್ಲವೆಂಬುದು ದೋವಲ್ ಕುರಿತಂತೆ ಜಾಗತಿಕವಾಗಿ ಚಾಲ್ತಿಯಲ್ಲಿರುವ ಮಾತು. ಮೋದಿ ವಿದೇಶದ ನೆಲದಲ್ಲಿ ಭಾಷಣ ಮಾಡಿ ಕೈಬೀಸಿಯಷ್ಟೇ ಖ್ಯಾತಿಯಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆಂದು ಭಾವಿಸಿಬಿಡಬೇಡಿ. ತಮ್ಮ ಸಮರ್ಥ ಸೇನಾನಿಗಳ ಮೂಲಕ ಜಗತ್ತಿನ ಅನೇಕ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಿಗೆ ಗೌಪ್ಯವಾದ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಮೂಲಕ ಅನಿವಾರ್ಯವೂ ಆಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಆಯಾ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆಯಬಹುದಾದ ಅನೇಕ ದುರಂತಗಳನ್ನು ಮೋದಿ-ದೋವಲ್ ತಂಡ ತಪ್ಪಿಸಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲವಾದಲ್ಲಿ ಯಮನ್ನಲ್ಲಿ ಕಿತ್ತಾಟ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದ ಎರಡೂ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ನಾವು ನಮ್ಮವರನ್ನು ಏರ್ಲಿಫ್ಟ್ ಮಾಡುವಷ್ಟೂ ಹೊತ್ತು ಶಾಂತವಾಗಿರಲು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯಾವಾಯ್ತು?! ಸೌದಿಯಂತಹ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಭಾರತದ ಒಳಿತಿಗಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಹೇಗೆ ಬಂತು?! ಅನೇಕ ಉತ್ತರಗಳು ದೋವಲ್ರ ಕಿಸೆಯಲ್ಲಿವೆ.

ಈ ಆಸಾಮಿಯನ್ನು ಕಡಿಮೆಯವನೆಂದು ಭಾವಿಸಬೇಡಿ. ಅಮೃತ್ಸರದ ಸ್ವರ್ಣಮಂದಿರದಲ್ಲಿ ಖಲಿಸ್ತಾನ್ ಉಗ್ರಗಾಮಿಗಳು ನುಗ್ಗಿ ಕುಳಿತಿದ್ದರಲ್ಲಾ ಆಗ ದೋವಲ್ ಐಎಸ್ಐ ಏಜೆಂಟರ ವೇಷದಲ್ಲಿ ಒಳನುಸುಳಿ ಸಂಧಾನ ಮಾಡುವ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಮಾತುಕತೆ ನಡೆಸಿ ಅವರ ಸಾಮಥ್ರ್ಯ, ಅವರ ಬಳಿಯಿರುವ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕಣ್ಣಂಚಿನಲ್ಲೇ ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಬಂದು ಅವರನ್ನು ಮುಗಿಸಲು ಬೇಕಾದ ತಂತ್ರಗಾರಿಕೆ ಹೂಡಿದ್ದರಂತೆ. ದೋವಲ್ ಈಗ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಐಸಿಸ್ನತ್ತ ತಮ್ಮ ದೃಷ್ಟಿ ತಿರುಗಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಒಮ್ಮೆ ದೋವಲ್ ಅತ್ತ ಕಣ್ಣು ಹಾಯಿಸಿದರೆಂದರೆ ಅವರುಗಳ ಕಥೆ ಮುಗಿಯಿತೆಂದೇ ಅರ್ಥ. ಈಗ ದಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕುಹಾಕಿಕೊಂಡವರು ಇನ್ನೊಂದಷ್ಟು ಗುಟ್ಟು ಬಾಯ್ಬಿಡುತ್ತಾರಲ್ಲಾ ಇದು ಹೀಗೇ ಸಾಗಲಾರಂಭಿಸಿದರೆ ಅವರ ಸಂತಾನಗಳೇ ಬಯಲಿಗೆ ಬಂದು ಬೀಳುವ ಕಾಲ ದೂರವಿಲ್ಲ!!

5

ದೋವಲ್ರನ್ನು ಸುಮ್ಮಸುಮ್ಮನೆ ಜೇಮ್ಸ್ಬಾಂಡ್ ಅನ್ನೋದಲ್ಲ. ಬಹುಶಃ ಹಿಂದೆಂದೂ ಭಾರತದ ಭದ್ರತಾ ಸಲಹೆಗಾರರು ಇಷ್ಟು ವ್ಯಾಪಕವಾದ ಚಚರ್ೆಗೆ ಒಳಗಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಇಂದು ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ದೋವಲ್ರ ಚಾಣಾಕ್ಷತನದ ಕುರಿತಂತೆ ಎಲ್ಲರೂ ಮಾತನಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಅಗಸ್ತಾವೆಸ್ಟ್ಲ್ಯಾಂಡಿನ ಮಧ್ಯವತರ್ಿ ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ ಮಿಶೆಲ್ ತನ್ನನ್ನು ಭಾರತ ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ ಎಂಬ ಧಿಮಾಕಿನಿಂದ ಕುಳಿತಿದ್ದನಲ್ಲ. ಮುಸಲ್ಮಾನ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳೂ ದೋವೆಲ್ರ ಚಾಣಾಕ್ಷ ನಡೆಗೆ ಇಲ್ಲವೆನ್ನಲಾಗದೇ ಮಿಶೆಲ್ನನ್ನು ಒಪ್ಪಿಸಿ ಕೈತೊಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದು ಸಾಮಾನ್ಯವಾದ ಸಂಗತಿಯಲ್ಲ. ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿನಂತಹ ಇಂಗ್ಲೆಂಡೂ ಮರುಮಾತನಾಡದೇ ಮಲ್ಯನನ್ನು ಭಾರತಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪಿಸಲು ತಯಾರಾದುದರ ಹಿಂದೆಯೂ ಸಾಕಷ್ಟು ಪ್ರಯೋಗಗಳಾಗಿವೆ. ಈಗ ಬ್ರಿಟೀಷ್ ಏಜೆನ್ಸಿಯನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡೇ ನೀರವ್ಮೋದಿ ಅಡಗಿ ಕುಳಿತಿರುವ ಗುಹೆಯನ್ನು ಹುಡುಕಿ ತೆಗೆಯಲಾಗಿದೆ. ಚುನಾವಣೆಗೆ ಮುನ್ನವೇ ಅವನನ್ನು ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಬಂದರೆ ಅಚ್ಚರಿ ಪಡಬೇಕಿಲ್ಲ. ಹಾಗಂತ ಇದು ಅಜಿತ್ ದೋವಲ್ರ ಒಬ್ಬರದ್ದೇ ಸಾಹಸವೆಂದು ಭಾವಿಸಬೇಡಿ. ಅವರ ಇಚ್ಛೆಯ ಸೂಕ್ಷ್ಮವನ್ನರಿತು ನಡೆಯುವ ಸಮರ್ಥವಾದ ತಂಡವೊಂದು ಅವರ ಸುತ್ತಲೂ ಇದೆ. ಇಡಿಯ ವಿದೇಶಾಂಗ ಸಚಿವಾಲಯ ಸಮರ್ಥವಾಗಿ ಜೊತೆಗೂಡಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದೆ. ಅತ್ತ ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದಲ್ಲಿರುವ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ದೇವೇಂದ್ರ ಫಡ್ನವೀಸ್ ವಿದೇಶೀ ಮಾಫಿಯಾದ ಎಂಜಲು ಕಾಸಿಗೆ ಬಲಿಯಾಗಿದ್ದ ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದ ಪೊಲೀಸು ಇಲಾಖೆಯನ್ನು ಸ್ವಚ್ಛಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಎಲ್ಲಕ್ಕೂ ಮಿಗಿಲಾಗಿ ಪ್ರಧಾನಮಂತ್ರಿ ನರೇಂದ್ರಮೋದಿ ದೋವಲ್ರ ಸಾಹಸಕ್ಕೆ ಬೆಂಬಲವಾಗಿ ನಿಂತು ಅದಕ್ಕೆ ಪೂರಕವಾಗಿ ದೇಶದ ಒಳಗೂ ಹೊರಗೂ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಾ ರಾಷ್ಟ್ರವನ್ನು ಪುನರ್ರಚಿಸಲು ಕಟಿಬದ್ಧರಾಗಿ ನಿಂತುಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಬಂದಾಗಿನಿಂದಲೂ ಒಂದಿಡೀ ತಂಡವಾಗಿ ಭಾರತ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದು ಈಗಲೇ. ಹೀಗಾಗಿಯೇ ಭಾರತ ದುಭರ್ೇದ್ಯ ರಾಷ್ಟ್ರವಾಗಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮುತ್ತಿದೆ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಜಗತ್ತು ಅರಿತಿದೆ.

ಸತ್ಯ ಹೇಳಿ. ಭಾರತ ಬಲಿಷ್ಠ ಕೈಗಳಲ್ಲಿದೆ ಎಂದು ಅನಿಸುತ್ತಿಲ್ಲವೇ?!

ಪತ್ರಕರ್ತನೇ ಭ್ರಷ್ಟವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಅಡಿಪಾಯವಾದರೆ ಪರಿಹಾರವೇನು?!

ಪತ್ರಕರ್ತನೇ ಭ್ರಷ್ಟವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಅಡಿಪಾಯವಾದರೆ ಪರಿಹಾರವೇನು?!

ಶಾಸಕಾಂಗ, ಕಾಯರ್ಾಂಗ, ನ್ಯಾಯಾಂಗಗಳ ನಂತರ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ಇರುವ ನಾಲ್ಕನೇ ಸ್ತಂಭವೇ ಮಾಧ್ಯಮ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಮಾಧ್ಯಮವಿಂದು ಅದೆಷ್ಟು ಭ್ರಷ್ಟವಾಗಿ ಹೋಗಿದೆಯೆಂದರೆ ಉಳಿದ ಮೂರು ಸ್ತಂಭಗಳ ಕುರಿತಂತೆ ದನಿಯೆತ್ತುವ ಯೋಗ್ಯತೆಯಾದರೂ ಇದೆಯಾ ಎಂಬುವ ಪ್ರಶ್ನೆ ಖಂಡಿತ ಕಾಡುತ್ತದೆ.

ನಮ್ಮ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಾವು ಕೇಳಬಹುದಾದ ಅತ್ಯಂತ ಕೆಟ್ಟ ಸುದ್ದಿಯೊಂದು ಬಂಗಾಳದಿಂದ ಹೊರಗೆ ಬಂದಿದೆ. ಬಂಗಾಳದ ಖ್ಯಾತ ಪತ್ರಕರ್ತ ಸುಮನ್ ಚಟ್ಟೋಪಾಧ್ಯಾಯ ಶಾರದಾ ಚಿಟ್ಫಂಡ್ನ ಹಗರಣದಲ್ಲಿ ಸಾಕ್ಷಿ ಸಮೇತ ಸಿಕ್ಕುಬಿದ್ದು ಜೈಲುಪಾಲಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಸಿಬಿಐನ ನಿದರ್ೇಶನದಂತೆ ಆತನಿಗೆ ಜಾಮೀನು ಕೂಡಾ ನಿರಾಕರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಜೈಲಿನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಪೊಲೀಸರು ಕೊಟ್ಟ ಮೀನಿನ ಸಾರು ಮತ್ತು ಬಂಗಾಲೀ ಸಿಹಿ ತಿಂಡಿಯೇ ಅವನ ಪಾಲಿಗೀಗ ತುಂಬಾ ಗೌರವಾನ್ವಿತ ಆತಿಥ್ಯ.

10

ಶಾಸಕಾಂಗ, ಕಾಯರ್ಾಂಗ, ನ್ಯಾಯಾಂಗಗಳ ನಂತರ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ಇರುವ ನಾಲ್ಕನೇ ಸ್ತಂಭವೇ ಮಾಧ್ಯಮ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಮಾಧ್ಯಮವಿಂದು ಅದೆಷ್ಟು ಭ್ರಷ್ಟವಾಗಿ ಹೋಗಿದೆಯೆಂದರೆ ಉಳಿದ ಮೂರು ಸ್ತಂಭಗಳ ಕುರಿತಂತೆ ದನಿಯೆತ್ತುವ ಯೋಗ್ಯತೆಯಾದರೂ ಇದೆಯಾ ಎಂಬುವ ಪ್ರಶ್ನೆ ಖಂಡಿತ ಕಾಡುತ್ತದೆ. ಸಂತರೊಬ್ಬರು ಬಲುಹಿಂದೆ ಒಂದು ಘಟನೆ ಹಂಚಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಸಂದರ್ಶನಕ್ಕೆಂದು ಒಂದಷ್ಟು ಪತ್ರಕರ್ತರು ಅವರ ಬಳಿ ಬಂದಿದ್ದರಂತೆ. ಪತ್ರಕರ್ತರ ಮುಖಗಳಲ್ಲಿದ್ದ ಧಾವಂತ, ಸಿಲುಕಿಸುವ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಬೇಕೆಂಬ ತುಡಿತ ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಗಮನಿಸಿದ ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಪತ್ರಕರ್ತರನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪಹೊತ್ತು ಶಾಂತವಾಗಿಸಿ ಹಾಗೆ ಸುಮ್ಮನೆ ಹರಟೆಗೆ ತಾನೇ ಒಂದಷ್ಟು ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳುತ್ತೇನೆ ಎಂದರಂತೆ. ಪತ್ರಕರ್ತರು ಮುಖ ಅರಳಿಸಿದೊಡನೆ ಸ್ವಾಮೀಜಿ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಪತ್ರಕರ್ತರ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆ, ವೈಚಾರಿಕ ಬದ್ಧತೆ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಇವೆಲ್ಲವುಗಳ ಕುರಿತಂತೆ ಅವರನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರಂತೆ. ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಕಕ್ಕಾಬಿಕ್ಕಿಯಾದ ಪತ್ರಕರ್ತರು ಕ್ರಮೇಣ ತಮ್ಮ ಚೌಕಟ್ಟನ್ನು ತಮಗಿರುವ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಎಳೆಎಳೆಯಾಗಿ ಬಿಚ್ಚಿಟ್ಟರಂತೆ. ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಕೇಳಿದ ನಂತರ ಸಂದರ್ಶನವನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿರಿ ಎಂದು ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಹೇಳಿದರೆ ಅಚ್ಚರಿಯೆಂಬಂತೆ ಪತ್ರಕರ್ತರೆಲ್ಲರೂ ಧನಾತ್ಮಕವಾದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನೇ ಕೇಳಿದ್ದರಂತೆ. ಹೀಗೇಕೆಂದು ಸ್ವಾಮೀಜಿಯನ್ನು ಆನಂತರ ಕೇಳಿದಾಗ ಅವರು ಹೇಳಿದ ಸಂಗತಿ ಬಲು ಮಾಮರ್ಿಕವಾಗಿತ್ತು. ಇತರರನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುವುದೇ ತಮ್ಮ ಕಾಯಕವೆಂದು ಬಗೆದ ಈ ಪತ್ರಕರ್ತರು ತಾವು ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ನಯಾಪೈಸೆಯ ಕೊಡುಗೆಯನ್ನೂ ಕೊಟ್ಟವರಲ್ಲ ಎಂದರಲ್ಲದೇ ಒಂದೂ ಸೇವಾಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡದ ಇವರು ಎದುರಿಗಿರುವವರನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಬಾರದವರೆಂದು ಹಂಗಿಸುವುದನ್ನೇ ರೂಢಿಸಿಕೊಂಡುಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಮಾಮರ್ಿಕವಾಗಿ ನುಡಿದರು. ಸತ್ಯವಲ್ಲವೇ?! ದೇಶದ ಏಕತೆಯನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲೆಂದು ಹಠ ಹಿಡಿದು ನಿಂತಿರುವ ರಾಷ್ಟ್ರಮಟ್ಟದ ಪತ್ರಕರ್ತರನ್ನು ಕಂಡಾಗ ಅವರಿಗೆ ಸಮಾಜವನ್ನು ಬೆಸೆಯುವ ಜಾತ್ಯತೀತತೆಯ ಭಾವವನ್ನು ಕುರಿತಂತೆ ಮಾತನಾಡುವ ಹಕ್ಕು ಎಷ್ಟಿದೆ ಎಂದು ಕೇಳಬೇಕೆನಿಸುವುದಿಲ್ಲವೇನು?!

11

ಹೋಗಲಿ ಬಿಡಿ. ನಾನೀಗ ಸುಮನ್ ಚಟ್ಟೋಪಾಧ್ಯಾಯರ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡಬೇಕಿದೆ. ಆತ ಕಲ್ಕತ್ತಾದ ಅತ್ಯಂತ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಮತ್ತು ಅಷ್ಟೇ ದುರಹಂಕಾರಿ ಪತ್ರಕರ್ತನೆನಿಸಿದ್ದ. ಆತನ ಕೋಣೆಯೊಳಗೆ ಪುಸ್ತಕಗಳ ರಾಶಿ ಬಿದ್ದಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಆತನನ್ನು ಪೊಲೀಸರು ಬಂಧಿಸಲೆಂದು ಬಂದಾಗ ಅವರ ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ಬಂದು ‘ದೇಶದಲ್ಲಿ ನನ್ನಂಥ ಪತ್ರಕರ್ತ ನಾನೊಬ್ಬನೇ’ ಎಂದು ಧಿಮಾಕಿನಿಂದ ಹೇಳಿಕೊಂಡಿದ್ದ. ನಿವರ್ಿಕಾರವಾಗಿ ನಕ್ಕ ತನಿಖಾಧಿಕಾರಿ ಆತನ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಖಾತೆಗಳಲ್ಲಿನ ಏರುಪೇರುಗಳನ್ನು, ಆತನ ಭಿನ್ನ-ಭಿನ್ನ ಕಂಪೆನಿಗಳ ಮೂಲಕ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ವಹಿವಾಟುಗಳನ್ನು, ಅವನ ವಿರುದ್ಧ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಗಳು ಮಾಡಿದ ಲೈಂಗಿಕ ಶೋಷಣೆಯ ಆರೋಪಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಒಂದೊಂದಾಗಿ ಬಿಚ್ಚಿಡಲಾರಂಭಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಆತ ಶಾಂತನಾಗಿಬಿಟ್ಟನಂತೆ. ಕಲ್ಕತ್ತಾದ ಉದ್ದಕ್ಕೂ ಇರುವ 15ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಅಪಾಟರ್್ಮೆಂಟ್ಗಳು ಆತನ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿವೆ. ಆತ ಅದನ್ನು ತನ್ನದೆಂಬುದನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತಾನಾದರೂ ಎಲ್ಲಾ ದಾಖಲೆಗಳೂ ಅವನತ್ತಲೇ ಬೊಟ್ಟು ಮಾಡುತ್ತಿವೆ.

ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಚಟ್ಟೋಪಾಧ್ಯಾಯ ದಿಶಾ ಪ್ರಡಕ್ಷನ್ಸ್ ಆಂಡ್ ಮಿಡಿಯಾ ಲಿಮಿಟೆಡ್ ಎಂಬ ಮಾಧ್ಯಮ ಮನೆಯ ಮಾಲೀಕ. ಅದರ ಮೂಲಕವೇ ಆತ ದಿಶಾ ಎನ್ನುವ ವಾರಪತ್ರಿಕೆಯನ್ನು, ಏಕ್ ದಿನ್ ಎನ್ನುವ ದಿನಪತ್ರಿಕೆಯನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಾನೆ. ಆತನ ಈ ಸಾಹಸಕ್ಕೆ ಜೊತೆಯಾಗಿ ನಿಂತವರು ಶಾರದಾ ಮತ್ತು ಐಕೋರ್ ಎಂಬ ಚಿಟ್ಫಂಡ್ ಕಂಪೆನಿಗಳು. 40 ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿಗೂ ಹೆಚ್ಚು ಹಣ ಮಾಧ್ಯಮ ಮನೆಗಲ್ಲದೇ ಸುಮನ್ನ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಖಾತೆಗೂ ಬಂತು. ಗ್ಲೋಬಲ್ ಆಟೊಮೊಬೈಲ್ ಎನ್ನುವ ಕಂಪೆನಿಯ ಮೂಲಕ 52 ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿಯ ಅವ್ಯವಹಾರ ಬೆಳಕಿಗೆ ಬಂತು ಮತ್ತು ಈ ಕಂಪೆನಿಯಲ್ಲೂ ಸುಮನ್ ನಿದರ್ೇಶಕನಾಗಿದ್ದ. ಈ ಕಂಪೆನಿಯ ಮಾಲೀಕ ಶಂತನುಘೋಷ್ನೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಸುಮನ್ 80 ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿ ಬ್ಯಾಂಕಿಗೆ ವಂಚಿಸಿದುದರ ಹಗರಣವೂ ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲೇ ಬೆಳಕಿಗೆ ಬಂತು. ಏಳೂವರೆ ಕೋಟಿ ನಷ್ಟದಲ್ಲಿದ್ದ ದಿಶಾ ವಾರಪತ್ರಿಕೆಯನ್ನು ಎರಡು ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿಗೆ ಆತ ಮಾರಿದಾಗಲೇ ತನಿಖಾಧಿಕಾರಿಗಳಿಗೆ ಅನುಮಾನ ಶುರುವಾಗಿತ್ತು. ಅದೇ ಜಾಡನ್ನು ಹಿಡಿಯುತ್ತಾ ಹೋದಂತೆ ಅವರು ಚಿಟ್ಫಂಡ್ನ ಹಗರಣದತ್ತ ಬಂದು ನಿಂತರು.

12

ಅದೊಂದು ಕಾಲಘಟ್ಟವಿತ್ತು. ಬಂಗಾಳದಲ್ಲಿ ಚಿಟ್ಫಂಡ್ ಮನೆಮಾತಾಗಿಬಿಟ್ಟಿತ್ತು. ಉದ್ದಿಮೆದಾರರಿಂದ ಹಿಡಿದು ಮನೆಯ ಗೃಹಿಣಿಯವರೆಗೆ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಈ ಚಿಟ್ಫಂಡ್ನಲ್ಲಿ ಪಾಲುದಾರರೇ ಆಗಿದ್ದರು. ಹೂಡಿಕೆಯನ್ನು ದ್ವಿಗುಣಗೊಳಿಸುವ ಹಗಲುಗನಸು ತೋರಿಸುತ್ತಾ ಅನೇಕ ಕಂಪೆನಿಗಳು ನಾಯಿಕೊಡೆಗಳಂತೆ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡವು. ಶಾರದಾ, ರೋಜ್ವ್ಯಾಲಿ, ಅಲ್ಕೆಮಿಸ್ಟ್, ಐಕೋರ್ ಇವೆಲ್ಲಾ ಹೆಸರುಗಳಷ್ಟೇ. ಈ ಕಂಪೆನಿಯ ಮ್ಯಾನೇಜರ್ಗಳು ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ಅಪಾರ ಸಿರಿವಂತರೆಂದು ಬಿಂಬಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿದರು. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಬಂಗಲೆಗಳನ್ನು ಕೊಳ್ಳುವ, ಫಾಮರ್್ ಹೌಸ್ಗಳನ್ನು ತೋರಿಸುವ ಕೊನೆಗೆ ಸಿನಿಮಾ ನಟರುಗಳಂತೆ ಜನರೆದುರು ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ಬಿಂಬಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿದರು. ಇದು ಜನರನ್ನು ಹಣ ಹೂಡಿಕೆಗೆ ಸೆಳೆಯುವ ತಂತ್ರಗಾರಿಕೆ. ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಎಲ್ಲಿಗೆ ಮುಟ್ಟಿತೆಂದರೆ ಸ್ಥಳೀಯ ಫುಟ್ಬಾಲ್ ತಂಡಗಳಿಗೆ ಮೆಸ್ಸಿ, ಮರಡೋನಾರಂತಹ ದಿಗ್ಗಜರು ಭೇಟಿಕೊಟ್ಟು ಹೋದರು. ಚಿಟ್ಫಂಡ್ನ ಮಾಲೀಕರ ಸಹಕಾರದಿಂದ ಸ್ಥಳೀಯ ಫುಟ್ಬಾಲ್ ಕ್ಲಬ್ಗಳು ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಆಟಗಾರರನ್ನು ತಮ್ಮ ತಂಡದ ಮೂಲಕ ಆಡಿಸುವ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಬೆಳೆದುನಿಂತುಬಿಟ್ಟರು. ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಬಂಗಾಳದಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬಂದ ಈ ಬೆಳವಣಿಗೆ ದೀದಿಯ ಆಗಮನದಿಂದಾಗಿದ್ದು ಎಂದು ತೋರಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನವೂ ನಡೆದುಹೋಯ್ತು. ಇಡಿಯ ಬಂಗಾಳ ಚಿಟ್ಫಂಡ್ನ ಧಂಧೆಕೋರರನ್ನು ನಂಬಿಬಿಟ್ಟಿತು. ಲೆಕ್ಕ ಮೀರಿದಷ್ಟು ಹಣ ಸಂಗ್ರಹವಾದೊಡನೆ ಈ ಕಂಪೆನಿಗಳು ದಿವಾಳಿಯಾಗಿದ್ದೇವೆಂದು ಜನರೆದುರು ಕೈಚೆಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಬಿಟ್ಟವು.
ಆಗೆಲ್ಲಾ ಈ ಕಂಪೆನಿಗಳು ಮುಗಿಲು ಮುಟ್ಟಲು, ಅವರುಗಳಿಗೆ ಬೇಕಾದ ವಾತಾವರಣ ರೂಪಿಸಿಕೊಟ್ಟವರಲ್ಲಿ ಪತ್ರಕರ್ತ ಸುಮನ್ ಕೂಡ ಇದ್ದ. ಚಿಟ್ಫಂಡ್ ಮಾಲೀಕರ ಕುರಿತಂತೆ ಬಗೆಬಗೆಯ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಬರೆದು ಅವರನ್ನು ಜನ ನಂಬುವಂತೆ ಮಾಡುವಲ್ಲಿ ಈತನ ಪಾತ್ರ ಬಲುದೊಡ್ಡದ್ದು. ಹಾಗಂತ ಇವನೊಬ್ಬನೇ ಅಲ್ಲ. ಬಂಗಾಳದ ಪ್ರತಿದಿನ್ ಎಂಬ ಪತ್ರಿಕೆಯ ಮತ್ತು ಮೋಹನ್ ಬಗಾನ್ ಫುಟ್ಬಾಲ್ ತಂಡದ ಮಾಲೀಕನೂ ಆದ ಶ್ರೀಂಜೈ ಬೋಸ್ ಮತ್ತು ಕುನಾಲ್ ಘೋಷ್ರಂಥವರು ಜೈಲಿನಲ್ಲಿ ಕಾಲಕಳೆದು ಈಗ ಜಾಮೀನಿನ ಮೇಲೆ ಹೊರಬಂದವರೇ. ಇವರೀರ್ವರೂ ದೀದಿಯ ಗ್ಯಾಂಗಿನಲ್ಲಿದ್ದು ಒಂದೊಮ್ಮೆ ಎಂಪಿಯಾಗಿದ್ದರು ಎಂಬುದನ್ನು ಮರೆಯಬೇಡಿ. ಮಮತಾಬ್ಯಾನಜರ್ಿಯ ಆಪ್ತನೆನಿಸಿಕೊಂಡ ಸಾರಿಗೆ ಮತ್ತು ಕ್ರೀಡಾ ಸಚಿವನೂ ಆಗಿರುವ ಮದನ್ ಮಿತ್ರಾ ಶಾರದಾ ಹಗರಣದ ಬಲುದೊಡ್ಡ ಕೊಂಡಿ ಎಂಬುದನ್ನು ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಿದೆ. ತನ್ನ ತಂಡದ ಬಹುತೇಕರು ಕಳ್ಳರೆಂದು ಸಾಬೀತಾದ ನಂತರವೂ ದೀದಿ ಅಧಿಕಾರದ ಗದ್ದುಗೆಯ ಮೇಲೆ ಮಾನ-ಮಾಯರ್ಾದೆಗಳನ್ನು ಪಕ್ಕಕ್ಕಿಟ್ಟೇ ಕುಳಿತಿದ್ದಾರಾ! ಇಷ್ಟೇ ಆಗಿದ್ದರೆ ಸುಮ್ಮನಿರಬಹುದಿತ್ತೇನೋ. ಆಕೆ ತನ್ನ ಗೆಲುವಿಗೆ ಹಿಂದೂಗಳ ಸಹಕಾರವೇ ಬೇಡವೆಂದು ಮುಸಲ್ಮಾನರ ಓಲೈಕೆಗೆ ಬಲವಾಗಿ ನಿಂತುಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ತನ್ನೊಂದು ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಸಂಭಾಳಿಸಲಾಗದ ಈ ಹೆಣ್ಣುಮಗಳು ಈಗ ದೇಶದ ಪ್ರಧಾನಿಯಾಗುವ ಹವಣಿಕೆಯನ್ನೂ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ. ಆಕೆಯ ಸಾಹಸವನ್ನು ಮೆಚ್ಚಬೇಕು ಬಿಡಿ.

ಈಗ ಪ್ರಶ್ನೆಯಿರುವುದು ಕೊರತೆಯಾಗುತ್ತಿರುವ ಪತ್ರಕರ್ತರ ನಿಯತ್ತಿನದ್ದು. ಸಮಾಜವನ್ನು ಸದಾ ಜಾಗೃತ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿಡಬೇಕಾದ ಮಾಧ್ಯಮದವರೇ ಹೀಗೆ ಸಮಾಜ ಕಂಟಕ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿಂತರೆ ಪರಿಹಾರಕ್ಕಾಗಿ ಎಲ್ಲಿ ತಡಕಾಡಬೇಕು ಹೇಳಿ? ಹಾಗಂತ ಇದು ಹೊಸತೇನಲ್ಲ. ಬಖರ್ಾದತ್ ನೀರಾರಾಡಿಯಾಳೊಂದಿಗಿನ ಹಗರಣದಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕುಬಿದ್ದಿದ್ದನ್ನು ಮರೆಯಲುಂಟೇ? ಎನ್ಡಿಟಿವಿ ದೇಶದ ಬೊಕ್ಕಸಕ್ಕೆ ಮಾಡಿದ ಸಾವಿರಾರು ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿ ಮೋಸವನ್ನು ಹಾಗೆ ತಳ್ಳಿಹಾಕಿಬಿಡುವುದು ಸಾಧ್ಯವೇ? ದೆಹಲಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿರುವ ಅನೇಕ ಪತ್ರಕರ್ತರು ದೊಡ್ಡ-ದೊಡ್ಡ ಫಾಮರ್್ಹೌಸ್ಗಳ ಮಾಲೀಕರೆಂಬುದನ್ನು ಸಮಥರ್ಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಅವರ ಆದಾಯದ ಯಾವ ಸ್ಲಿಪ್ಪುಗಳೂ ತಾಳೆಯಾಗುವುದೇ ಇಲ್ಲವಲ್ಲ. ತರುಣ್ ತೇಜ್ಪಾಲ್ರಂತಹ ಅನೇಕರ ಮೇಲೆ ಲೈಂಗಿಕ ಕಿರುಕುಳದ ದೋಷಾರೋಪಣೆ ಇದ್ದರೂ ಅವರುಗಳು ಎಡಪಂಥೀಯ ಚಿಂತಕರುಗಳ ನಡುವೆ ಗೌರವಾನ್ವಿತರಾಗಿಯೇ ಉಳಿಯುತ್ತಾರಲ್ಲಾ. ಮೀಟೂ ಹಗರಣದಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿ ಹಾಕಿಕೊಂಡ ರಾಜಕಾರಣಿ ರಾಜಿನಾಮೆ ಕೊಟ್ಟ. ಆದರೆ ಪತ್ರಕರ್ತ ವಿನೋದ್ ದುವಾ ಇನ್ನೂ ಅದೇ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರಲ್ಲಾ. ಏನೆನ್ನಬೇಕು ಹೇಳಿ?