ಮತಾಂತರದ ಹೊಸವಿಧಾನಕ್ಕೆ ಸೂಕ್ತವಾಗಿ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಬೇಕಿದೆ!

ಮತಾಂತರದ ಹೊಸವಿಧಾನಕ್ಕೆ ಸೂಕ್ತವಾಗಿ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಬೇಕಿದೆ!

ಕಳೆದ ನಾಲ್ಕಾರು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಸೌದಿಯಿಂದ ಅಪಾರ ಪ್ರಮಾಣದ ಹಣ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯಶೈಲಿಯನ್ನು ಆಮದು ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಸಲಫಿ ಮುಸಲ್ಮಾನರು ಮತಾಂತರದ ರೀತಿಯನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.. ಇದನ್ನು ಇಂಟಲೆಕ್ಚುಯಲ್ ಜಿಹಾದ್ ಅಂತ ಕರೆಯಬಹುದು. ಈ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಅದೆಷ್ಟು ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ನಡೆದಿದೆಯೆಂದರೆ ನಮಗೇ ಅರಿವಿಲ್ಲದಂತೆ ನಮ್ಮ-ನಮ್ಮ ಮನೆಗಳು ಇದಕ್ಕೆ ಆಹುತಿಯಾಗುತ್ತಿವೆ. ಲವ್ ಜಿಹಾದ್ ಶೇಕಡಾ ಹತ್ತರಷ್ಟು ಮತಾಂತರಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾದರೆ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಬೌದ್ಧಿಕ ಜಿಹಾದ್ಗೇ ಬಲಿಯಾಗುತ್ತಿರೋದು ನಮ್ಮ ಜನ.

ಲವ್ ಜಿಹಾದ್ನ ಕುರಿತಂತೆ ಚಚರ್ೆಗಳು ಸಾಕಷ್ಟಾಗಿವೆ. ಹಿಂದೂ ಹೆಣ್ಣುಮಗಳೊಬ್ಬಳು ಮುಸಲ್ಮಾನನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಿ ಓಡಿಹೋಗುವುದರ ಕುರಿತಂತೆ ಗಲಾಟೆಯೂ ಮಾಡಿಯಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಕಳೆದ ನಾಲ್ಕಾರು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಸೌದಿಯಿಂದ ಅಪಾರ ಪ್ರಮಾಣದ ಹಣ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯಶೈಲಿಯನ್ನು ಆಮದು ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಸಲಫಿ ಮುಸಲ್ಮಾನರು ಮತಾಂತರದ ರೀತಿಯನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.. ಇದನ್ನು ಇಂಟಲೆಕ್ಚುಯಲ್ ಜಿಹಾದ್ ಅಂತ ಕರೆಯಬಹುದು. ಈ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಅದೆಷ್ಟು ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ನಡೆದಿದೆಯೆಂದರೆ ನಮಗೇ ಅರಿವಿಲ್ಲದಂತೆ ನಮ್ಮ-ನಮ್ಮ ಮನೆಗಳು ಇದಕ್ಕೆ ಆಹುತಿಯಾಗುತ್ತಿವೆ. ಲವ್ ಜಿಹಾದ್ ಶೇಕಡಾ ಹತ್ತರಷ್ಟು ಮತಾಂತರಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾದರೆ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಬೌದ್ಧಿಕ ಜಿಹಾದ್ಗೇ ಬಲಿಯಾಗುತ್ತಿರೋದು ನಮ್ಮ ಜನ. ನೆನಪಿಡಿ. ಪ್ರೇಮದ ಪಾಶಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಿಸಿ, ನಾಲ್ಕಾರು ವರ್ಷ ಕಾದು, ಕೊನೆಗೆ ಎಲ್ಲರೊಡನೆ ಕಾದಾಡಿ ಮದುವೆಯಾಗಿ ಆ ಹುಡುಗಿಯನ್ನು ಸಂಭಾಳಿಸುವ ವೇಳೆಗೆ ಹುಡುಗ ಹೈರಾಣು. ಸ್ವಲ್ಪ ಎಡವಟ್ಟಾದರೂ ಜೀವಕ್ಕೆ ಕುತ್ತು. ಆ ಹೆಣ್ಣುಮಗಳು ಮರಳಿ ಬಂದುಬಿಟ್ಟರಂತೂ ಶತ್ರುಗಳಿಗೆ ಬಲವಾದ ಅಸ್ತ್ರವಾಗಿಬಿಡುತ್ತಾಳೆ. ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಅವಲೋಕಿಸಿಯೇ ಹೊಸದೊಂದು ಮಾರ್ಗ ಮುಸಲ್ಮಾನ ಕಟ್ಟರ್ ಪಂಥೀಯರು ಹುಟ್ಟುಹಾಕಿರೋದು. ಬೌದ್ಧಿಕ ಜಿಹಾದ್. ‘ಖಚರ್ು ಕಡಿಮೆ, ಇಳುವರಿ ಹೆಚ್ಚು!!’

ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಫೇಸ್ ಬುಕ್ನಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಕೆಲವರ ಮೊಬೈಲಿನ ಸ್ಕ್ರೀನ್ ಶಾಟ್ಗಳು ಬಂದವು. ನಿಮಗೆ ಇಸ್ಲಾಂನ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವ ಕುತೂಹಲವಿದ್ದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿ ಅಂತ ಟೋಲ್ ಫ್ರೀ ಸಂಖ್ಯೆಗಳು ನಮೂದಾಗಿದ್ದ ಸಂದೇಶ ಅದು. ದಿನಕ್ಕೆರಡಾದರೂ ಆ ಬಗೆಯ ಸ್ಕ್ರೀನ್ ಶಾಟ್ಗಳು ಬರಲಾರಂಭಿಸಿದ ಮೇಲೆ ತಲೆಕೆಡಲಾರಂಭಿಸಿತು. ಸ್ವಲ್ಪ ಹುಡುಕಾಟ ನಡೆಸಿದ ಮೇಲೆ ಗೊತ್ತಾಯ್ತು, ಆನ್ಲೈನ್ ಸವರ್ೆಗಳಲ್ಲಿ ಪಡೆದುಕೊಂಡ ಮೊಬೈಲ್ ಸಂಖ್ಯೆಗಳನ್ನು ವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾಗಿ ಉಪಯೋಗಿಸಿಕೊಂಡು ಅವುಗಳಿಗೆ ಪದೇ ಪದೇ ಈ ಸಂದೇಶಗಳನ್ನು ಕಳಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಒಮ್ಮೆಗೆ ಒಂದು ಲಕ್ಷ ಜನರಿಗೆ ಸಂದೇಶ ಹೋದರೆ ಅದರಲ್ಲಿ ಶೇಕಡಾ ಹತ್ತರಷ್ಟು ಜನ ಆಸಕ್ತಿ ತೋರಿ ಕರೆ ಮಾಡಿದರೆ, ವೆಬ್ ಸೈಟ್ಗೆ ಭೇಟಿ ಕೊಟ್ಟರೆ ಅದೇ ಹತ್ತು ಸಾವಿರವಾಯ್ತು. ಅದರಲ್ಲಿ ಶೇಕಡಾ ಹತ್ತರಷ್ಟು ಜನ ಗೊಂದಲಕ್ಕೊಳಗಾದರೆ ಒಂದು ಸಾವಿರ ಜನರ ತಲೆ ಕೆಡಿಸಲು ಯಶಸ್ಸು ಪಡೆದಂತಾಯ್ತು. ಕೊನೆಗೆ ಮದರಸಾದ ಮೌಲ್ವಿಗಳೊಂದಿಗೆ ನೂರೇ ಜನ ಚಚರ್ೆಗೆ ಕುಳಿತರೂ ಸಾಕು, ಲವ್ ಜಿಹಾದಿಗಿಂತ ಸುಲಭವಾಗಿ ಕದನವಿಲ್ಲದೇ ಮತಾಂತರ ಮಾಡಿಬಿಡಬಹುದು.

2

ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಮದುವೆಯಾಗಿ ಮುದ್ದಾದ ಮಗುವೊಂದನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ತಾಯಿಯೊಬ್ಬಳು ಚಿತ್ರದುರ್ಗದ ತನ್ನ ತವರು ಮನೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದಾಗ ಇದೇ ರೀತಿಯ ಸಂದೇಶವೊಂದನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ಇಂಟನರ್ೆಟ್ ಜಾಲಾಡಿದಳು. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ. ಅಲ್ಲಿನ ವಿವರಣೆಗಳಿಗೆ ಅಚ್ಚರಿಪಡುತ್ತ ತಾನು ಅನುಸರಿಸುವ ಪಂಥಕ್ಕಿಂತ ಇದೇ ವಾಸಿ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ ಅತ್ತ ವಾಲಿಕೊಂಡಳು. ಮಾವನ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಲು ನಿರಾಕರಿಸಿದಳು. ಮದರಸಾಕ್ಕೇ ಹೋಗಿ ನೆಲೆಸಲಾರಂಭಿಸಿದಳು. ಮೈತುಂಬಾ ಬುಖರ್ಾ, ಬಾಯ್ತೆರೆದರೆ ‘ಇನ್ಶಾ ಅಲ್ಲಾಹ್’ ಗಂಡನಾದರೂ ಹೇಗೆ ಸಹಿಸಿಕೊಂಡಾನು ಹೇಳಿ. ಆತ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಬಿಡುವ ಮಾತಾಡಿದಗಲೂ ಆಕೆ ವಿಚಲಿತಳಾಗಲಿಲ್ಲ. ಮಗುವನ್ನು ಬಿಡಲೂ ಸಿದ್ಧವಾದಳು. ಇಸ್ಲಾಂಗಾಗಿಯೇ ಪರಿವಾರ ತ್ಯಜಿಸಿದವಳೆಂಬ ಕೀತರ್ಿ ಆಕೆಗೆ ಮದರಸಾದಲ್ಲಿ. ಹೊಗಳಿ ಹೊಗಳಿಯೇ ಆಕೆಯನ್ನು ಅಟ್ಟಕ್ಕೇರಿಸಿಬಿಟ್ಟರು ಅಲ್ಲಿ. ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಹೆದರದಿರುವಂತೆ ನೈತಿಕ ಬೆಂಬಲ ಕೂಡ ದೊರೆಯಿತು. ಆಕೆಗೆ ಆಗಾಗ ಕರೆ ಮಾಡಿ ಅತೀವ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಮಾತನಾಡುವ ಅವರ ಮಂದಿ. ಇತ್ತ ಆಕೆಗೆ ಹೊಡೆಯುವ, ಬಡಿಯುವ, ಕೊಲ್ಲುವ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡುವ ಮನೆಯ ಜನ. ಕೇಸರೀ ಶಾಲು ಸುತ್ತಿಕೊಂಡು ಬಂದವರೊಂದಷ್ಟು ಜನರಂತೂ ಆಕೆಯನ್ನು ಮದರಸಾದಿಂದ ಎಳತಂದು ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಕೊಚ್ಚಿಬಿಡುತ್ತೇವೆಂದು ಬೆದರಿಸಿದಾಗ ಆಕೆಗೆ ಅಸಹ್ಯವಾಗಿತ್ತೇ ಹೊರತು ಹೆದರಿಕೆಯಲ್ಲ. ಆಕೆ ಮನೆಯವರಿಂದಲೂ ದೂರವಾದಳು. ಅವಳೀಗ ದುರ್ಗದಿಂದ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ವಗರ್ಾಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾಳೆ. ಅವಳೀಗ ಅರಾಬಿಕ್ ಕಲಿತು ಕುರಾನ್ನ್ನು ಅದೇ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕೆ ಸಜ್ಜಾಗಿದ್ದಾಳೆ. ತನ್ನ ತಂದೆ ತಾಯಿಯರು ತನ್ನ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿರುವರಲ್ಲ ಅನ್ನೋದು ಅವಳ ಕೊರಗಂತೆ. ಇಲ್ಲಿ ಆಕೆ ಲವ್ ಜೀಹಾದ್ಗೆ ಬಲಿಯಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಅರಸಿ ಹೋದದ್ದಲ್ಲ; ಸತ್ಯದ ಹುಡುಕಾಟಕ್ಕೆ. ಹೌದು. ಅವಳಿಗೆ ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿನ ಸತ್ಯ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ. ಅಥವಾ ಅದನ್ನು ತೋರಿಸುವ ನಮ್ಮ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಕೊರತೆ ಇದೆ.

ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಸಲಫಿಗಳು ಅಥವಾ ವಹಾಬಿಗಳು ಅದೆಷ್ಟು ಕ್ರಿಯಾಶೀಲರಾಗಿದ್ದಾರೆಂದರೆ ಲಕ್ಷಾಂತರ ರೂಪಾಯಿ ಖಚರ್ು ಮಾಡಿ ‘ದಾವಾ’ ನಡೆಸುತ್ತಾರೆ. ಸಂವಿಧಾನದಲ್ಲಿರುವ ಮತ ಪ್ರಚಾರದ ಹಕ್ಕನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡೇ ತಮ್ಮ ಮತವನ್ನು ಸಾರುವ ಕ್ರಿಯೆ ಅದು. ರಂಗು ರಂಗಿನ ಜಾಹೀರಾತುಗಳ ಮೂಲಕ ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರಚಾರ ಕೊಟ್ಟು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಆಕಷರ್ಿಸುತ್ತಾರೆ. ನೆನಪಿಡಿ. ಈ ಮಹಾ ಸಭೆಗಳಿಗೆ ಹಿಂದೂ-ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ನರಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೇ ಸಲಫಿಗಳಲ್ಲದ ಮುಸಲ್ಮಾನರೂ ಸೆಳೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ. ಅಲ್ಲಿ ಭಿನ್ನ ಭಿನ್ನ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಆಯಾ ಮತೀಯರನ್ನೇ ಮಾತನಾಡಿಸುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಇರುತ್ತದೆ. ಅತ್ಯಂತ ಸುಲಭ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳ ಮೂಲಕ ಬಂದವರನ್ನು ಗೊಂದಲಕ್ಕೊಳಪಡಿಸುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಶುರುವಾಗುತ್ತದೆ. ‘ಸ್ವಂತ ಮಗನ ತಲೆಯನ್ನೇ ಕತ್ತರಿಸುವ ತಂದೆ ದೇವರಾಗಲು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ?’ ಎಂದು ಶಿವನ ಕುರಿತಂತೆ ಕೇಳಿದರೆ ನಮ್ಮವರಲ್ಲಿ ಉತ್ತರವಿಲ್ಲ. ‘ಛೇ! ಆತ ತನ್ನ ಮಗನೆಂದು ಅವನಿಗೆ ಗೊತ್ತೇ ಇರಲಿಲ್ಲ’ ಅಂತ ನೀವು ಸಮಥರ್ಿಸಿಕೊಂಡರೆ ಮುಗಿದೇ ಹೋಯ್ತು. ‘ಕೊಲೆಗಡುಕನಾದವ ದೇವರಾಗಬಹುದೇ?’ ಅಂತ ಮರು ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಾರೆ. ನೀವು ತಡಬಡಾಯಿಸಿದೊಡನೆ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಆಕ್ರಮಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾರಂಭಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇಸ್ಲಾಂನ್ನೇ ನಿಮ್ಮೆದುರು ತೆರೆದಿಡುತ್ತಾರೆ. ನೀವು ನಿಮಗೇ ಅರಿವಿಲ್ಲದಂತೆ ಸೆಳೆತಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತೀರಿ. ನಿಮ್ಮೊಡನೆ ಮಾತನಾಡಿದವ ನಿಮ್ಮ ಬಳಿ ಬಂದು ‘ಈ ಹಿಂದೆ ನಾನೂ ಹಿಂದುವಾಗಿದ್ದೆ. ಈಗ ಈ ಮತಕ್ಕೆ ಬಂದು ಸತ್ಯ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ’ ಎನ್ನುತ್ತಾನೆ. ಅಲ್ಲಿಗೆ ನಿಮ್ಮ ಮತಾಂತರದ ಒಂದು ಹಂತ ಮುಗಿಯಿತು.

 

ಇದನ್ನು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಎದುರಿಸಬೇಕಾದ ತುತರ್ಿನಲ್ಲಿದ್ದೇವೆ ನಾವು. ಈ ಹೋರಾಟದಲ್ಲಿ ಎದುರಾಳಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಕಾದಾಡುವುದಕ್ಕಿಂತ ನಮ್ಮ ಧರ್ಮದ ಕುರಿತಂತೆ ಜ್ಞಾನ ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ಬೌದ್ಧಿಕ ಚಚರ್ೆಗಳಿಗೆ ಸಿದ್ಧರಾಗಿ ಇಸ್ಲಾಂ-ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯಾನಿಟಿಗಳನ್ನು ಅವುಗಳಲ್ಲಿರುವ ಮೂಲ ದೋಷಗಳೊಂದಿಗೆ ಬಯಲಿಗೆಳೆಯಬೇಕಾದ ಜರೂರತ್ತಿದೆ. ಹಿಂದೊಮ್ಮೆ ದಯಾನಂದ ಸರಸ್ವತಿಯವರು ತಮ್ಮ ಬಲವಾದ ಗದಾ ಪ್ರಹಾರದ ಮೂಲಕ ಎದುರಾಳಿಗಳ ಹುಟ್ಟಡಗಿಸಿದ್ದರಲ್ಲ ಹಾಗೆಯೇ ಪ್ರಹಾರ ಮಾಡಬೇಕಾದ ಸಮಯ ಬಂದಿದೆ. ಈಗಿನ ಹೋರಾಟ ರಕ್ತ ಹರಿಸುವಂಥದಲ್ಲ ಬದಲಿಗೆ ಶಾಂತವಾಗಿ, ಸಮಾಧಾನ ಚಿತ್ತದಿಂದ ಮಾಡಬೇಕಾದಂಥದ್ದು. ಈಗಿನ ಕದನ ಕೂಗಾಡಿ ರಂಪಾಟ ಮಾಡಿ ಮಾಡುವಂಥದ್ದಲ್ಲ ಬದಲಿಗೆ ವ್ಯೂಹಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಆಲೋಚಿಸಬೇಕಾದಂಥದ್ದು. ನಾವು ಇತಿಹಾಸದುದ್ದಕ್ಕೂ ಸೋತಿರುವುದೇ ಇಲ್ಲಿ. ಚಾಣಕ್ಯರ ರಾಜನೈತಿಕ ಪ್ರಜ್ಞೆ ನಮಗೆ ಬರಲೇ ಇಲ್ಲ; ಶಂಕರರ ಧಾಮರ್ಿಕ ರಾಜನೀತಿ ನಮಗೆ ತಿಳಿಯಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಒಗ್ಗಟ್ಟಾಗುವ ಮುನ್ನವೇ ಒಡೆಯುವ ಶಕ್ತಿಗಳು ಬಲವಾಗುತ್ತಿವೆ. ಲಿಂಗಾಯತ ಧರ್ಮವೆಂಬ ಚಚರ್ೆಗಳೆಲ್ಲ ಇದೇ ಷಡ್ಯಂತ್ರದ ಮುಂದುವರಿದ ಭಾಗಗಳಷ್ಟೇ. ಧರ್ಮ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ನಿಲ್ಲಬೇಕಾದ ಮಠಾಧೀಶರಿಗೂ ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳು ಮತ್ತು ರಾಜಕೀಯ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಧರ್ಮಕ್ಕಿಂತ ದೊಡ್ಡವಾಗಿಬಿಡುತ್ತವೆ. ಅವರ ಪರವಾಗಿ, ವಿರೋಧವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ ಧರ್ಮವನ್ನು ಹಿಂದಿನ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಕುಳ್ಳಿರಿಸಿಬಿಡುತ್ತಾರೆ.

3

ನಮ್ಮ ನಡುವೆ ಈ ಬಗೆಯ ಕದನಗಳಾಗುವಂತೆ ಮಾಡುವಲ್ಲಿ ಹೊರಗಿನ ಶಕ್ತಿಗಳ ಕೈವಾಡವೂ ಇದೆ. ಗೋಹತ್ಯೆಯ ಕುರಿತಂತೆ ವಿಚಾರ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಮುಖ್ಯ ಚಚರ್ೆಗೆ ಬಂದು ಕುಳಿತುಬಿಟ್ಟರೆ. ಯಾರು ಹೇಗೆ ಸತ್ತರೂ ಗೋರಕ್ಷಕರು ಮಾಡಿದ ಕೃತ್ಯವೆಂಬಂತೆ ಬಿಂಬಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಇದು ಮೋದಿ ನಂತರ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಆಗುತ್ತಿರುವ ಅತ್ಯಾಚಾರವೆಂದು ಜಗತ್ತಿನೆದುರು ಮಂಡಿಸಿ ಅಪಾರ ಪ್ರಮಾಣದ ಹಣವನ್ನು ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಭಯೋತ್ಪಾದನೆಗೆ ಸೆಳೆಯಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಇರಾನಿನ ಷಿಯಾ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರಾದ ಆಯತುಲ್ಲಾ ಖೋಮೇನಿಯವರು ಕಾಶ್ಮೀರದ ಹೋರಾಟದ ಕುರಿತಂತೆ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಕೊಟ್ಟ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯನ್ನು ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿಯೇ ಗಮನಿಸಬೇಕಾದ್ದು ಅಗತ್ಯ. ಚೀನಾದೊಂದಿಗೆ ಭಾರತ ಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಕದನಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಿದಾಗ ಇಲ್ಲಿ ಗೋವಿನ ವಿಚಾರಕ್ಕೆ ಗಲ್ಲಿ-ಗಲ್ಲಿಯಲ್ಲಿ ಗಲಾಟೆಯೆಬ್ಬಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿ ಆಂತರಿಕ ಸಂಘರ್ಷವಾಗುವಂತೆ ಪ್ರೇರೇಪಣೆ ಕೊಡಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ನೆನಪಿಡಿ. ಯುದ್ಧದ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಹಿಂದೂ-ಮುಸ್ಲೀಂ ಜಗಳಗಳು ತೀವ್ರಗೊಂಡರೆ ಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಹೋರಾಟ ಸಲೀಸಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕೆಂದೇ ಪ್ರಧಾನ ಮಂತ್ರಿಗಳು ಪದೇ ಪದೇ ನಕಲಿ ಗೋ ರಕ್ಷಕರ ಕುರಿತಂತೆ ಆಕ್ರೋಶ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಿರೋದು. ನಿದರ್ಾಕ್ಷಿಣ್ಯವಾಗಿ ಅಂಥವರನ್ನು ಹತ್ತಿಕ್ಕಲಾಗುವುದು ಎಂದಿರೋದು. ಈ ಸಂದೇಶ ಗೋ ರಕ್ಷಕ ದಳಕ್ಕಲ್ಲ ಆ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಬರಲಿರುವ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಅಂತಯರ್ುದ್ಧಕ್ಕೆ ಯೋಜನೆ ಹಾಕಿರುವ ರಾಷ್ಟ್ರವಿರೋಧಿ ಶಕ್ತಿಗಳಿಗೆ.

ಹೇಳಿದೆನಲ್ಲ. ಈಗ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡಬೇಕು. ಈ ಬಾರಿಯದ್ದು ಮಹತ್ವದ ಹೋರಾಟ. ನಾವದಕ್ಕೆ ಸಜ್ಜಾಗಬೇಕು. ಬೌದ್ಧಿಕ ಜಿಹಾದ್ಗೆ ವ್ಯೂಹಾತ್ಮಕವಾದ ಉತ್ತರ ಕೊಡಬೇಕು.

ಪರಮಹೇಡಿ ಭಯೋತ್ಪಾದಕರು, ಪರಮವೀರ ಸೈನಿಕರು

ಪರಮಹೇಡಿ ಭಯೋತ್ಪಾದಕರು, ಪರಮವೀರ ಸೈನಿಕರು

ಕಾಶ್ಮೀರದ ಕಣಿವೆಯಲ್ಲಿ ಈಗ ದಿನಕ್ಕೊಂದು ಸುದ್ದಿ. ಒಂದೋ ಸೈನಿಕ ಅಥವಾ ಪೊಲೀಸು ಸಾಯಬೇಕು. ಇಲ್ಲವೇ ಭಯೋತ್ಪಾದಕ ಸಂಘಟನೆಯ ಸದಸ್ಯರನ್ನು ಹುಡು-ಹುಡುಕಿ ಕೊಲ್ಲಬೇಕು. ಈಗ ಕಣಿವೆಯಲ್ಲಿ ಸೈನಿಕನಿಗೆ ನಿಜವಾದ ಬೆಲೆ ಬಂದಿದೆ. ಅವನಿಗೀಗ ಅಲ್ಲಿ ಪರಮಾಧಿಕಾರ. ಭಾರತವನ್ನು ಸುಂದರ, ಶಾಂತ ರಾಷ್ಟ್ರವಾಗಿಸುವಲ್ಲಿ ಅವನದ್ದು ಮಹತ್ವದ ನಡೆ.

ಪರಮಹೇಡಿ ಭಯೋತ್ಪಾದಕರು, ಪರಮವೀರ ಸೈನಿಕರು ಭೂಲೋಕದ ಸ್ವರ್ಗ ಎಂದು ಕರೆದುಕೊಳ್ಳಲ್ಪಡುವ ಕಾಶ್ಮೀರಕ್ಕೆ ಯಾರೇ ಹೋದರೂ ಈ ಅನುಭವ ಪಕ್ಕಾ. ಗುಂಡಿನ ಮೊರೆತದ ಸದ್ದು ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುವಷ್ಟು, ಟೀವಿಯಲ್ಲಿ ಕೇಳಿಸುವಷ್ಟು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷ ಕಾಶ್ಮೀರದ ನೆಲದಲ್ಲಿ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ. ಹಾಗಂತ ಅಳುಕು ಇದ್ದದ್ದೇ. ಯಾವಾಗ ಏನಾಗುವುದೋ ಊಹಿಸುವುದು ಕಷ್ಟ. ಮುಂಬೈ ಫ್ಯಾಶನ್ ಮತ್ತು ಕಾಶ್ಮೀರದ ವಾತಾವರಣ ಯಾವಾಗ ಬದಲಾಗುವುದೆಂದು ಹೇಳಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲ ಅಂತ ಅಲ್ಲಿನವರು ಆಡಿಕೊಂಡು ನಗುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತಾರೆ. ಲಾಲ್ ಚೌಕ್ನ ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಹಾಸಿರುವ ಕಲ್ಲು ಬೆಂಚುಗಳ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತ ನಿಮಗೆ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಅಸಹಜವಾಗಿ ಓಡಾಡುವ ಸೈನಿಕರು ಕಂಡರೆ ಗಾಬರಿಯಾಗುತ್ತದೆ, ಅವರ ಬಳಿಯೇ ಕೇಳಿದರೆ ಸಹಜ ರಕ್ಷಣಾ ಕವಾಯತು ಅಷ್ಟೇ ಎಂದು ಸುಮ್ಮನಾಗಿಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ಪ್ರತೀ ಹತ್ತು ಮೀಟರಿಗೊಬ್ಬ ಸೈನಿಕ ನಿಂತು ಪಹರೆ ಕಾಯುತ್ತಿರುವ ದೃಶ್ಯವೇ ಅಳ್ಳೆದೆಯನ್ನು ನಡುಗಿಸಲು ಸಾಕು. ಈ ಸೈನಿಕರೊಡನೆ ನೀವು ಮಾತನಾಡಲು ನಿಂತರೆ ಅವರೇನು ನಗುನಗುತ್ತ ಸುದೀರ್ಘ ಸಂಭಾಷಣೆಗೆ ತೊಡಗುವವರಲ್ಲ. ನೀವು ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಬೇಸರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆಯೂ ಇಲ್ಲ. ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡಲೆಂದು ಬಂದವರೇ ಬಂದೂಕು ತೆಗೆದು ಧನಾಧನ್ ಗುಂಡು ಹಾರಿಸಿದ ದೃಶ್ಯಗಳನ್ನು ಅವರು ಕಣ್ಣಾರೆ ಕಂಡವರಲ್ಲವೇ? ನಿಮ್ಮನ್ನು ನಂಬೋದು ಹೇಗೆ. ಒಬ್ಬ ಸೈನಿಕನ ಪಹರೆ ಎರಡು ಗಂಟೆಗಳ ಕಾಲ. ಅಷ್ಟರೊಳಗೆ ಮತ್ತೊಬ್ಬರು ಬಂದು ಇವನಿಗೆ ವಿರಾಮ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಬರಲಿಲ್ಲವೆಂದರೆ ಇನ್ನೆರಡು ಗಂಟೆಗಳ ಕಾಲ ಅದೇ ಜಾಗ, ಅದೇ ನಿಲುವು, ಅದೇ ಎಚ್ಚರಿಕೆ. ತಮ್ಮದೇ ಗುಂಪಿನವನೊಬ್ಬ ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ ಪಹರೆ ಕಾಯಲು ಹೋಗಿ ಗುಂಡಿನ ದಾಳಿಗೆ ತುತ್ತಾಗಿರುವ ಸುದ್ದಿ ಕೇಳಿದಾಗಲೂ ಅವನು ಕುಪಿತನಾಗುವಂತಿಲ್ಲ, ತನ್ನ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಹೊರ ಹಾಕುವಂತಿಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ಭಾರತೀಯ ಸೇನೆ ಪಾಕೀ ಸೇನೆಯಂತಲ್ಲ. ಅದು ನಿಯಮಗಳಿಗೆ ಕಟಿಬದ್ಧ!

1

ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಈ ನಿಯಮಗಳಿಂದಲೇ ಅವನು ಇತರರ ಅಪಹಾಸ್ಯಕ್ಕೆ ಗುರಿಯಾಗೋದು. ಸೈನಿಕ ಸಂಬಳಕ್ಕಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ ಅಂದರು ಕೆಲವರು. ಆಫ್ಸ್ಪಾ ಜಾರಿಯಲ್ಲಿಟ್ಟಿರುವುದರಿಂದ ಹೆಚ್ಚು ಸಂಬಳ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಕಾಶ್ಮೀರದಲ್ಲಿ ಶಾಂತಿ ನೆಲೆಸದಿರುವಂತೆ ಆತನೇ ಪ್ರಚೋದಿಸುತ್ತಾನೆ ಅಂದರು ಮತ್ತಷ್ಟು ಜನ. ಕಾಶ್ಮೀರದ ಜನ ಒಳ್ಳೆಯವರೇ, ಈ ಸೈನಿಕರೇ ಅಲ್ಲಿನ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳನ್ನು ಚುಡಾಯಿಸಿ ಅವರ ಕೈಲಿ ಏಟು ತಿಂತಾರೆ ಅಂತ ಸುಳ್ಳು ಹಬ್ಬಿಸಿದರು. ಆಹ್. ಒಂದೇ ಎರಡೇ. ಹಾಗೆ ಸುಮ್ಮನೆ ಯೋಚಿಸಿ ನೂರು ರೂಪಾಯಿ ಕೊಡ್ತೇನೆ, ಇಲಿ ಪಾಷಾಣ ತಿಂದು ಆಮೇಲೆ ಕಕ್ಕುಬಿಡಿರೆಂದರೆ ಸಾಹಸ ಮಾಡುವಿರೇನು? ಹಾಗಿದ್ದ ಮೇಲೆ ಸಾವಿನೊಂದಿಗೆ ಸರಸವಾಡುವ ಸಾಹಸದ ಬಯಕೆ ಅವನಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಯಾಕೆ?  ಮೋದಿಯ ಸಕರ್ಾರ ಬಂದ ಮೇಲಂತೂ ಭಯೋತ್ಪಾದಕರ ಮಾಡು-ಮಡಿ ಹೋರಾಟ ಶುರುವಾಗಿದೆ. ಕಾಶ್ಮೀರದ ಕಣಿವೆಯಲ್ಲಿ ಈಗ ದಿನಕ್ಕೊಂದು ಸುದ್ದಿ. ಒಂದೋ ಸೈನಿಕ ಅಥವಾ ಪೊಲೀಸು ಸಾಯಬೇಕು. ಇಲ್ಲವೇ ಭಯೋತ್ಪಾದಕ ಸಂಘಟನೆಯ ಸದಸ್ಯರನ್ನು ಹುಡು-ಹುಡುಕಿ ಕೊಲ್ಲಬೇಕು. ಈಗ ಕಣಿವೆಯಲ್ಲಿ ಸೈನಿಕನಿಗೆ ನಿಜವಾದ ಬೆಲೆ ಬಂದಿದೆ. ಅವನಿಗೀಗ ಅಲ್ಲಿ ಪರಮಾಧಿಕಾರ. ಭಾರತವನ್ನು ಸುಂದರ, ಶಾಂತ ರಾಷ್ಟ್ರವಾಗಿಸುವಲ್ಲಿ ಅವನದ್ದು ಮಹತ್ವದ ನಡೆ.ಈ ಬಾರಿ ಭಾರತೀಯ ಸೇನೆಯದ್ದು ಸ್ಪಷ್ಟ ಹೆಜ್ಜೆ. ಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಬಾಂಬ್ ದಾಳಿ ಮಾಡುತ್ತ ಪಾಕೀ ಪಡೆಯನ್ನು ಪೂರ್ಣ ನಡುಗಿಸಿ ಅತ್ತಲಿಂದ ನರಪಿಳ್ಳೆಯೂ ಗಡಿದಾಟದಂತೆ ಸೀಲ್ ಮಾಡಿಬಿಡುವುದು. ಒಮ್ಮೆ ನುಸುಳುಕೋರರು ಬರದಂತೆ ಮಾಡಿದರೆ, ಕಾಶ್ಮೀರದಲ್ಲಿ ಬೀಡು ಬಿಟ್ಟಿರುವ ಭಯೋತ್ಪಾದಕರಿಗೆ ಪಾಕಿನ ಮಾತೃ ಸಂಘಟನೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂಪರ್ಕ ತಪ್ಪಿಹೋಗುತ್ತದೆ. ಆಗ ತಡಬಡಾಯಿಸುವ ಇವರು ತಾವಾಗಿಯೇ ಮಾಡುವ ತಪ್ಪುಗಳಿಂದ ತಾವಿರುವ ಸ್ಥಳದ ಗುಟ್ಟು ಬಿಟ್ಟುಕೊಡುತ್ತಾರೆ. ನೆಲೆಯನ್ನು ಅರಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಅವರನ್ನು ಹೊಸಕಿ ಹಾಕಿದರಾಯ್ತು. ಬುರ್ಹನ್ ವಾನಿಯ ಹತ್ಯೆಯೊಂದಿಗೆ ಈ ಪೃಥೆ ಶುರುವಾಯ್ತು. ಅದಕ್ಕೇ ಭಾರತದೊಳಗಿನ ಪ್ರತ್ಯೇಕತಾವಾದಿಗಳೆಲ್ಲ ತಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಸೂತಕವಾದಂತೆ ಪ್ರತಿಭಟಿಸಿದರು. ಕಾಶ್ಮೀರದಲ್ಲೂ ಜನಸಾಗರ ಈತನ ಅಂತಿಮ ಯಾತ್ರೆಗೆ. ಆದರೆ ಬುರ್ಹನ್ ವಾನಿಯ ಅಂತಿಮ ಯಾತ್ರೆಯೊಂದಿಗೆ ಭಾರತದ ಬುದ್ಧಿಜೀವಿಗಳ ಕೊನೆಯ ಹೋರಾಟವೂ ಮುಗಿದುಹೋಯ್ತು. ಬಹುಸಂಖ್ಯಾತ ಭಾರತೀಯರು ಸೇನೆಯೊಂದಿಗೆ ನಿಂತ ಮೇಲೆ ಕಾಶ್ಮೀರದ ವಾತಾವರಣ ಬದಲಾಯ್ತು. ಈಗ ಅಲ್ಲಿ ದಿನನಿತ್ಯ ಭಯೋತ್ಪಾದಕರ ಮಾರಣ ಹೋಮ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ತನ್ನ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಹೆಣಗಾಡುತ್ತಿದೆ ಪಾಕಿಸ್ತಾನ.

Indian-Army-during-an-encounter-somewhere-in-South-Kashmir

ಕಳೆದ ಮೇ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ 36 ಗಂಟೆಗಳಲ್ಲಿ 10 ಭಯೋತ್ಪಾದಕರ ಹುಟ್ಟಡಗಿಸಿದ ಸೇನೆಯ ಸಾಧನೆಯನ್ನು ಹೇಗೆ ಮರೆಯೋದು ಹೇಳಿ. ಬುರ್ಹನ್ ವಾನಿಯ ನಂತರ ಅಧಿಕಾರ ವಹಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಮತ್ತು ಕಣಿವೆಯ ಹುಡುಗರನ್ನು ಪ್ರಚೋದಿಸಿ ಅವರ ಕೈಲಿ ಬಂದೂಕು ಕೊಡುವಲ್ಲಿ ನಿಸ್ಸೀಮನಾಗಿದ್ದ ಸಬ್ಝಾರ್ ಅಹಮದ್ ಸೇರಿದಂತೆ ಪ್ರಮುಖ ಉಗ್ರರನ್ನು ಕಿತ್ತೊಗೆದದ್ದು ಥೇಟು ಸಿನೀಮೀಯ ಶೈಲಿಯಲ್ಲಿಯೇ. ಕಳೆದ ನಾಲ್ಕಾರು ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಉಗ್ರರ ಕುರಿತಂತೆ ಮಾಹಿತಿ ಪಡೆಯುವಲ್ಲಿ ಸ್ಥಳೀಯರನ್ನು ಮತ್ತು ನ್ಯಾಶನಲ್ ಟೆಕ್ನಿಕಲ್ ರೀಸಚರ್್ ಆರ್ಗನೈಸೇಶನ್ನ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವನ್ನು ಸೇನೆ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಪರಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಬದಲಾವಣೆ ಕಂಡಿದೆ. ಮೇ ತಿಂಗಳ ಕೊನೆಯ ಶುಕ್ರವಾರ ಸಂಜೆ ಭಯೋತ್ಪಾದಕರ ಅಡಗುತಾಣದ ಬಗ್ಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟ ಮಾಹಿತಿ ಪಡೆದ ಸೇನೆ ಶನಿವಾರ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎಂಟು ಗಂಟೆಯ ವೇಳೆಗೆ ಭಯೋತ್ಪಾದಕರಿದ್ದ ಮನೆ ಸುತ್ತುವರೆಯಿತು. ಒಂದೆರಡು ಗಂಟೆಗಳ ಕಾಯರ್ಾಚರಣೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಮುಗಿಸಿತು. ಹಿಂದು ಹಿಂದೆಯೇ ಮೂರ್ನಾಲ್ಕು ಕಡೆ ದಾಳಿ ನಡೆಸಿ ಹತ್ತು ಜನರನ್ನು ಯಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಕಳಿಸಿತು. ಬುಹರ್ಾನ್ ವಾನಿಯ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳ ಮೇಲೆ ನಿಗಾ ಇರಿಸಲು ಮರೆತಿದ್ದ ಸೇನೆ, ಈ ಬಾರಿ ಇಂಟನರ್ೆಟ್ ಸೇವೆಯನ್ನೇ ಸ್ಥಗಿತಗೊಳಿಸಿಬಿಟ್ಟಿತ್ತು. ಹೀಗಾಗಿ ಪಾಪ, ಸಬ್ಝಾರ್, ಬುರ್ಹನ್ನಷ್ಟು ಖ್ಯಾತಿ ಪಡೆಯಲಿಲ್ಲ. ಬಖರ್ಾರಂತವರು ಅವನ ಬಗ್ಗೆ ಅನುಕಂಪ ಹುಟ್ಟಿಸುವಂತಹ ಟ್ವೀಟ್ ಮಾಡಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ಭಯೋತ್ಪಾದಕರೂ ಇದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಕೊಡದೇ ಸುಮ್ಮನೇ ಕೂರಲಿಲ್ಲ. ಲೆಫ್ಟಿನೆಂಟ್ ಉಮರ್ ಫಯಾಜ್ರ ಹತ್ಯೆ ನೆನಪಿಸುವಂತೆ ಫಿರೋಜ್é್ ಅಹಮದ್ ದಾರ್ರ ತಂಡವನ್ನು ಬರ್ಬರವಾಗಿ ಕೊಂದರು. ಅದಕ್ಕೂ ಮುನ್ನ ಎಂ.ಎ.ಪಂಡಿತರ ಹತ್ಯೆಯಾಯ್ತು. ಈಗ ಸೇನೆ ಹಿಂದಿನಂತಿರಲಿಲ್ಲ. ಈ ಹತ್ಯೆಗಳ ಹಿಂದು ಹಿಂದೆಯೇ ಚುರುಕಾಗಿ ಸಾತೋರಾದಲ್ಲಿ ಮನೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಅಡಗಿದ್ದ ಇಬ್ಬರು ಉಗ್ರರನ್ನು ಮುಗಿಸಲಾಯ್ತು. ಮಸೀದಿಯ ಹೊರಗೆ ಮೊಹಮ್ಮದ್ ಅಯೂಬ್ರನ್ನು ಕಲ್ಲು ಹೊಡೆದೇ ಕೊಲ್ಲುವಲ್ಲಿ ಮಹತ್ವದ ಪಾತ್ರವಹಿಸಿ ಆನಂತರ ಹಿಜ್ಬುಲ್ ಮುಜಾಹಿದೀನ್ಗೆ ಸೇರಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಸಜ್ಜಾದ್ ಅಹ್ಮದ್. ಅವನನ್ನು ಬೆನ್ನಟ್ಟಿದ ಸೇನೆ ಬಡ್ಗಾಮ್ಗೆ ಬಂತು. ಸಜ್ಜಾದ್ ಸೇರಿದಂತೆ ಅಡಗಿದ್ದ ಮೂವರು ಉಗ್ರರನ್ನು ಸದ್ದಿಲ್ಲದೇ ಹತ್ಯೆಗೈಯ್ಯಲಾಯ್ತು. ಕಾಶ್ಮೀರದ ಜನತೆಗೆ ಭಾರತೀಯ ಸೈನಿಕರೊಂದಿಗೆ ಚೆಲ್ಲಾಟ ಆಡೋದರ ಫಲವೇನೆಂಬುದು ಈಗೀಗ ಅರಿವಿಗೆ ಬರುತ್ತಿದೆ. ಇದು ಅಬ್ದುಲ್ಲಾ ಕುಟುಂಬನ್ನು ವೈಯಕ್ತಿಕ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿದ್ದನೆಹರೂ ಕಾಲದ ಭಾರತವಲ್ಲ ಎಂಬುದಂತೂ ಅವರಿಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದೆ.

ಹಾಗೆಂದೇ ಈ ಬಾರಿ ಕಾಶ್ಮೀರದ ನೆಲದಲ್ಲಿದ್ದ ಭಯೋತ್ಪಾದಕರು ಅಮರನಾಥದ ಯಾತ್ರಿಕರಂತಹ ಸಾಫ್ಟ್ ಟಾಗರ್ೆಟ್ಗಳನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದು. ಪಾಕ್ ಪ್ರೇರಿತ ಈ ಭಯೋತ್ಪಾದಕರು ಪರಮ ಹೇಡಿಗಳು. ಭಾರತೀಯ ಸೇನೆಯ ಎದುರು ಅರೆ ಕ್ಷಣವೂ ನಿಲ್ಲುವ ಧೈರ್ಯವಿಲ್ಲದವರು. ಅವರ ಪೌರುಷವೇನಿದ್ದರೂ ಚೆದುರಿಹೋದ ಪಂಡಿತರ ಮೇಲೆ, ಅನಾಥ ಮಂದಿರಗಳ ಮೇಲೆ, ಕೈಲಿ ಹೂ-ಹಣ್ಣು ಹಿಡಿದ ಭಕ್ತರ ಮೇಲೆ ಅಷ್ಟೇ. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಗೃಹ ಇಲಾಖೆ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿರುವ ವರದಿಯಂತೆ 1986 ರಲ್ಲಿ 36, 88 ಮತ್ತು 90ರಲ್ಲಿ ಎಂಟೆಂಟು, 89ರಲ್ಲಿ 12 ಮತ್ತು 91ರಲ್ಲಿ 5 ಮಂದಿರಗಳ ಮೇಲೆ ಮುಸಲ್ಮಾನ ಭಯೋತ್ಪಾದಕರು ದಾಳಿ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. 2002ರಲ್ಲಿ ಕಾರಸೇವೆ ಮುಗಿಸಿ ಭಜನೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಭಕ್ತರ ಮೇಲೆ ಗೋಧ್ರಾದಲ್ಲಿ ದಾಳಿ ಮಾಡಲಾಯ್ತು. ಅದೇ ವರ್ಷ ಜಮ್ಮು ರಘುನಾಥ ಮಂದಿರದ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿ 11 ಜನ ಭಕ್ತರನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲಾಯ್ತು. ಗುಜರಾತಿನ ಸ್ವಾಮಿ ನಾರಾಯಣ ಮಂದಿರದ ಮೇಲೆ ಆಕ್ರಮಣ ಮಾಡಿ ಹೆಂಗಸರು, ಮಕ್ಕಳನ್ನೂ ಬಿಡದೇ 30 ಜನರನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲಾಯ್ತು. ಮುಂದಿನ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಅಯೋಧ್ಯೆ-ವಾರಣಾಸಿಗಳಲ್ಲಿ ಪದೆ ಪದೇ ನಡೆದ ದಾಳಿಗಳು ಇವೆಲ್ಲವೂ ಸಾಹಸದ ಪ್ರದರ್ಶನಗಳಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಶಸ್ತ್ರವಿಲ್ಲದ ಸಾಮಾನ್ಯರ ಮೇಲೆ ನಡೆಸಿದ ಭೂತ ನರ್ತನಗಳಷ್ಟೇ. ಇದರ ಮುಂದುವರಿದ ಭಾಗವಾಗಿಯೇ ಕಾಶ್ಮೀರದ ಕೊಳ್ಳದ ಭಯೋತ್ಪಾದಕರು ಯಾತ್ರಿಕರ ಮೇಲೆ ತಮ್ಮ ಪೌರುಷ ತೋರಿದ್ದು. ಗುಜರಾತಿನಿಂದ ಹೊರಟ ಬಸ್ಸಿನ ಮೇಲೆ ಅನಂತ್ನಾಗ್ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಏಕಾಕಿ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದ ಭಯೋತ್ಪಾದಕರು ಮಲಗಿದ್ದ ಏಳು ಯಾತ್ರಿಕರನ್ನು ಕೊಂದು ಪರಾರಿಯಾದರು. ಅಮರನಾಥದ ಯಾತ್ರೆ ಮಾಡಿ ಬಂದವರಿಗೆ ಗೊತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ ಒಂದೊಂದು ಬಸ್ಸು ಸಂಚರಿಸುವಾಗಲೂ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಅನುಮತಿಯನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಏಳು ಗಂಟೆಯ ನಂತರ ನಿಗದಿತ ಸ್ಥಳವನ್ನು ದಾಟುವಂತಿಲ್ಲ ಏಕೆಂದರೆ ಅಲ್ಲಿಂದಾಚೆಗೆ ಸೇನೆಯ ಪಹರೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ನಿಯಮಗಳ ನಡುವೆಯೂ ಸಣ್ಣದೊಂದು ಎಡವಟ್ಟಾಯಿತು. ಈ ಬಸ್ಸು ಭಯೋತ್ಪಾದಕರಿಗೆ ಸುಲಭದ ತುತ್ತಾಯ್ತು. ಈ ಬಾರಿ ವಿಚಾರಣೆ ವೇಗವಾಗಿ ನಡೆದುದರಿಂದ ಈ ಭಯೋತ್ಪಾದಕ ಕಾಯರ್ಾಚರಣೆಗೆ ಬೆಂಬಲ ನೀಡಿದ್ದ ಜಮ್ಮು-ಕಾಶ್ಮೀರದ ಪೊಲೀಸ್ ಪೇದೆಯಾಗಿದ್ದ ತೌಸಿಫ್ ಅಹ್ಮದ್ನನ್ನು ಬಂಧಿಸಲಾಯ್ತು. ಆತ ಕೊಟ್ಟ ಮಹತ್ವದ ಸುಳಿವಿನಿಂದಾಗಿ ಅಲ್ಲಿನ ಶಾಸಕರೊಬ್ಬರು ಈ ಚಟುವಟಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಮಹತ್ವದ ಪಾತ್ರವಹಿಸಿದ ಸುದ್ದಿ ಬೆಳಕಿಗೆ ಬಂತು. ಸೈನ್ಯದ ಕಾಯರ್ಾಚರಣೆಯ ವೇಗ ನೋಡಿದರೆ ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣರಾದವರ ಬಲಿ ಪಡೆಯುವ ಕಾಲ ಬಹಳ ದೂರವಿಲ್ಲವೆನಿಸುತ್ತದೆ.

2

ಈ ನಡುವೆಯೇ ಲಷ್ಕರ್-ಎ-ತಯ್ಬಾ ದ ಉಗ್ರ ಆದಿಲ್ನನ್ನು ಜಮ್ಮು-ಕಾಶ್ಮೀರ ಪೊಲೀಸರು ಬಂಧಿಸಿದ್ದರು. ಮೂಲತಃ ಉತ್ತರ ಪ್ರದೇಶದವನಾಗಿದ್ದ ಈತನ ಮೊದಲ ಹೆಸರು ಸಂದೀಪ್ ಕುಮಾರ್ ಅಂತಿತ್ತು. ಹೌದು. ಆತ ಹಿಂದುವಾಗಿದ್ದ. ಉತ್ತರ ಪ್ರದೇಶದ ಮುಸಲ್ಮಾನ ಎಲೆಕ್ಟ್ರಿಕಲ್ ಕಾಂಟ್ರಾಕ್ಟರ್ನಡಿಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಈತ ಸ್ವಲ್ಪ ದಿನ ದೆಹಲಿಯಲ್ಲಿ ಈ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿ ತನ್ನೊಡೆಯನ ಆಜ್ಞೆಯಂತೆ ಕಾಶ್ಮೀರಕ್ಕೆ ಬಂದ. ಕೆಲಸ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ಜೊತೆಗಿದ್ದ ಗೆಳೆಯರು ಊರಿಗೆ ಮರಳಿದರು. ಈತ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಉಳಿದ. ಅಲ್ಲಿನ ನಿವೃತ್ತ ಅಧಿಕಾರಿಯೊಬ್ಬರ ಮಗಳೊಂದಿಗೆ ಆತ ಪ್ರೇಮ ಪಾಶಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಿದ್ದ. ಮದುವೆಯಾಗಬೇಕೆಂದರೆ ಮತಾಂತರವಾಗಬೇಕೆಂಬ ನಿಯಮ ಒಡ್ಡಿದರು ಹುಡುಗಿಯ ಮನೆಯವರು. ಆತ ಒಪ್ಪಿ ತನ್ನ ಮನೆಯವರಿಂದ ದೂರವಾಗಿ ನಿಕಾಹ್ ಮಾಡಿಕೊಂಡ. ದುಡಿಮೆ ನಿಂತಿತ್ತು, ಹಣ ಬೇಕಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅನೇಕ ಕಾಶ್ಮೀರಿ ತರುಣರಂತೆ ದುಡ್ಡಿಗಾಗಿ ಲಷ್ಕರ್ನ ಸಂಪರ್ಕಕ್ಕೆ ಬಂದ. ತನ್ನ ಹಳೆಯ ಸಂದೀಪ್ ಕುಮಾರ್ನ ಐಡೆಂಟಿಟಿ ಕಾಡರ್್ ಉಳಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರಿಂದ ಅವನ ಮೇಲೆ ಇಲಾಖೆಗಂತೂ ಅಪನಂಬಿಕೆ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅವನು ತನ್ನ ಬಂಧುಗಳನ್ನು ಕಾಶ್ಮೀರಕ್ಕೆ ಕರೆತಂದು ಲಷ್ಕರ್ಗೆ ಸೇರಿಸುವುದರಲ್ಲಿದ್ದ. ಕಾಜಿಕುಂಡ್ದಲ್ಲಿ ಸೇನೆಯ ಮೇಲೆ ದಾಲಿ ಮಾಡುವಲ್ಲಿ, ಅನಂತನಾಗ್ನ ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರ ಮನೆಯಿಂದ ಶಸ್ತ್ರ ಅಪಹರಿಸುವಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಜೀಪೊಂದನ್ನು ಪೊಲೀಸರೆಡೆಗೆ ನುಗ್ಗಿಸಿ ಅವರೆಡೆಗೆ ಬಂದೂಕಿನ ದಾಳಿ ಮಾಡುವಲ್ಲಿ ಅವನ ಪಾತ್ರ ಬಲು ಮಹತ್ವದ್ದಾಗಿತ್ತು. ಈಗ ಅಲ್ಲಿನ ಪೊಲೀಸು ಪಡೆ ಅವನನ್ನು ಬಂಧಿಸಿ ಹಾಜರು ಪಡಿಸಿದೊಡನೆ ಬುದ್ಧಿಜೀವಿಗಳೆಲ್ಲ ಚುರುಕಾಗಿಬಿಟ್ಟರು. ಆಂಗ್ಲ ಪತ್ರಿಕೆಯೊಂದು ‘ಭಯೋತ್ಪಾದಕ ಸಂಘಟನೆ ಸೇರಿದ ಹಿಂದೂ’ ಎಂದು ಶೀಷರ್ಿಕೆ ಕೊಟ್ಟುಬಿಟ್ಟಿತು. ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲ ತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಕುರಿತಂತೆ ವ್ಯಾಪಕ ಗದ್ದಲವೆಬ್ಬಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನವೂ ನಡೆಯಿತು. ಆದರೆ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯವಾದಿಗಳು ಮುಲಾಜು ನೋಡಲಿಲ್ಲ. ಮುಸಲ್ಮಾನನಾಗಿ ಮತಾಂತರಗೊಂಡ ನಂತರ ಮಾಡಿದ ಕಾರ್ಯದ ಶ್ರೇಯವನ್ನೆಲ್ಲ ಅವನ ಹಿಂದೂ ಹೆಸರಿಗೇ ಕೊಡುವುದಾದರೆ, ಎಆರ್ ರೆಹಮಾನರ ಶ್ರೇಯವನ್ನೆಲ್ಲ ಮತಾಂತರ ಪೂರ್ವ ದಿಲೀಪ್ ಕುಮಾರ್ಗೇಕೆ ಕೊಡಬಾರದು ಎಂದೆಲ್ಲ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿ ಕಪಾಳಮೋಕ್ಷ ಮಾಡಲಾಯ್ತು.

ಒಟ್ಟಾರೆ ಈ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಒಂದಂತೂ ಖಾತ್ರಿಯಾಯ್ತು. ಹಿಂದುವಾಗಿದ್ದಾಗ ವಿದ್ಯುತ್ ವಿಭಾಗದ ಸಣ್ಣಪುಟ್ಟ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ನೆಮ್ಮದಿಯಿಂದಿದ್ದು ರಾಷ್ಟ್ರದ ಸಂಪತ್ತು ವೃದ್ಧಿಸುವಲ್ಲಿ ನಿರತನಾಗಿದ್ದವನೊಬ್ಬ, ಮುಸಲ್ಮಾನನಾದೊಡನೆ ರಾಷ್ಟ್ರವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಬೇಕೆನ್ನುವ ಶಕ್ತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಕೈ ಜೋಡಿಸುವುದಾದರೂ ಏಕೆ? ಸಮಸ್ಯೆ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಎಲ್ಲಿದೆ? ಅದನ್ನು ಅರಿಯಲು ಶಕ್ತವಾದರೆ ಪರಿಹಾರವನ್ನು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಹುಡುಕಬಹುದು. ನೆನಪಿಡಿ. ಕಳೆದುಕೊಂಡಲ್ಲಿಯೇ ಸೂಜಿ ಹುಡುಕಬೇಕೇ ಹೊರತು, ಬೆಳಕಿದೆ ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಬೇರೆಲ್ಲೋ ಅಲ್ಲ.

ತಾನೇ ನೇಯ್ದ ಬಲೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕುಬಿದ್ದಿದೆ ಚೀನಾ!!

ತಾನೇ ನೇಯ್ದ ಬಲೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕುಬಿದ್ದಿದೆ ಚೀನಾ!!

ಒಂದೆಡೆ ರಷ್ಯಾ, ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ ಅಮೇರಿಕ ಇವೆರಡರೊಂದಿಗೂ ಸಂಬಂಧವಿರಿಸಿಕೊಂಡು ತಾನೇನನ್ನೂ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳದೇ ಭಾರತ ಸಾಕಷ್ಟು ಪಡೆದುಕೊಂಡಿತ್ತು. ಅಕಸ್ಮಾತ್ ಅಮೇರಿಕವನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿಸುವ ಭರದಲ್ಲಿ ಭಾರತವೇನಾದರೂ ಅಮೇರಿಕಾ ಮುನ್ನಡೆಸುವ ಯುದ್ಧ ತಂಡಗಳ ಸದಸ್ಯವಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದರೆ ನಮ್ಮ ಸಾರ್ವಭೌಮತೆಗೆ ಧಕ್ಕೆ ಬಂದಿರುತ್ತಿತ್ತು. ನಾವು ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದೆವು ನಿಜ ಆದರೆ ದೀರ್ಘ ಕಾಲದ ಮಿತ್ರ ರಷ್ಯಾವನ್ನು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿರುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಈ ಕೋಪಕ್ಕೆ ರಷ್ಯ ಮತ್ತು ಚೀನಾಗಳೆರಡೂ ಪಾಕೀಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ಆತುಕೊಂಡಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದರೆ ನಾವು ಸಹಿಸಲಾಗದ ಗಾಯವಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮಿಗಿಲಾಗಿ ಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ವೇದಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಸದಾ ಬೆಂಬಲಿಸುವ ನಂಬಲು ಯೋಗ್ಯವಾದ ರಾಷ್ಟ್ರದಿಂದ ದೂರವಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದೆವು. ನಾವು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಗೆದ್ದೆವು.

india-china-l

ಭಾರತ ಚೀನಾಗಳ ನಡುವೆ ಯುದ್ಧದ ಕಾಮರ್ೋಡಗಳು ದಟ್ಟವಾಗುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿವೆ. ಆದರೆ ಜಾಗತಿಕ ಗತಿ-ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಂಡ ಯಾವನಾದರೂ ಚೀನಾದ ಇಂದಿನ ಹತಾಶ ಮನಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ಚೀನಾ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆಳೆಸಲಾರದೆಂದು ತಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ನಿಶ್ಚಯಿಸಬಲ್ಲ. ಚೀನಾ ತನ್ನ ಹಿಡಿತದಲ್ಲಿರುವ ಪತ್ರಿಕೆಗಳ ಮೂಲಕ ಕೊಡುತ್ತಿರುವ ಹೇಳಿಕೆಗಳನ್ನು ನೋಡಿದರೆ, ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಪಾಕಿಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ಭಾರತ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಕೊಡುತ್ತಿತ್ತಲ್ಲ ಅದೇ ದನಿಯಿದೆ. 1962 ರಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ತಯಾರಾಗಿಲ್ಲದ ಭಾರತಕ್ಕೂ, 2017ರಲ್ಲಿ ಚೀನಾವನ್ನು ತನ್ನದೇ ವ್ಯೂಹದೊಳಗೆ ಸುತ್ತುವರೆದು ಕಟ್ಟಿಹಾಕಿರುವ ಭಾರತಕ್ಕೂ ಭೂಮ್ಯಾಗಸದಷ್ಟು ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿದೆ. ಜಪಾನ್, ವಿಯೆಟ್ನಾಮ್, ಕೋರಿಯಾ, ತೈವಾನ್ಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ತನ್ನೆಡೆಗೆ ಸೆಳೆದುಕೊಂಡಿರುವ ಭಾರತ, ಟಿಬೆಟ್ನಲ್ಲೂ ಕೈಯ್ಯಾಡಿಸಿ ಚೀನಾಕ್ಕೆ ಉಸಿರುಗಟ್ಟುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಿದೆ. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ. ಜಾಗತಿಕವಾಗಿ ಚೀನಾ ಪರ ಒಲವಿರುವ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳನ್ನೂ ತನ್ನತ್ತ ಸೆಳೆದುಕೊಂಡು ಹೊಸ ದಾಳ ಪ್ರಯೋಗಿಸುತ್ತಿದೆ.
ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ಮತ್ತು ಅಜಿತ್ ದೋವಲ್ರ ಜೋಡಿ ಹಗ್ಗ ನಡಿಗೆ ಮಾಡುತ್ತ ಅಮೇರಿಕಾಕ್ಕೆ ಹತ್ತಿರ ಬಂದಾಗಲೂ ರಷ್ಯಾದಿಂದ ದೂರವಾಗದಂತೆ, ಇನ್ನೂ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ ಅಮೇರಿಕದ ಜೊತೆಗೆ ಬಾಂಧವ್ಯ ವೃದ್ಧಿಸಿಕೊಂಡರೂ ರಷ್ಯಾ ಚೀನಾಗಳು ಒಂದಾಗದಂತೆ ಸಮತೋಲನ ಕಾಯ್ದುಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದಾರಲ್ಲ ಅದು ಬಲು ವಿಶೇಷ. ಕೆಲ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿಗರು ರಷ್ಯಾದೊಂದಿಗಿನ ಭಾರತದ ಸಂಬಂಧ ಹಳಸುತ್ತಿದೆಯೆಂದು ಎದೆ ಭಾರವಾದವರಂತೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ. ನೆಹರೂ ಸೋವಿಯತ್ ರಷ್ಯಾದೊಂದಿಗೆ ಬಲವಾದ ಬೆಸುಗೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದರಾದ್ದರಿಂದ ಆ ಬಾಂಧವ್ಯವನ್ನು ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕೂ ಮುರಿಯುವಂತಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಅವರ ವಾದ.
ಅಮೇರಿಕಾ ಮತ್ತು ರಷ್ಯಾಗಳ ನಡುವಣ ಶೀತಲ ಸಮರದ ನಂತರ ಜಾಗತಿಕವಾಗಿ ಅಮೇರಿಕಾ ಇಂದು ಬಲು ಪ್ರಭಾವಿಯಾಗಿ ಬೆಳೆದು ನಿಂತುಬಿಟ್ಟಿದೆ. ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರ ಪೂರೈಕೆಯಲ್ಲಂತೂ ನಿಸ್ಸಂಶಯವಾಗಿ ಅಮೇರಿಕಾ ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತಲೂ ಮುಂದಿದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ನೆಹರೂ ಹಾಕಿದ ಆಲದ ಮರಕ್ಕೆ ಜೋತಾಡುತ್ತ ರಷ್ಯಾದೊಂದಿಗಿನ ಬಾಂಧವ್ಯ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಭಾರತ ತನ್ನ ಹಿತಾಸಕ್ತಿ ಬಲಿಕೊಡಲು ಸಿದ್ಧವಿರಲಿಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕೇ ಅಮೇರಿಕಾದೆಡೆಗೆ ಕೈಚಾಚಿದ್ದು ಭಾರತ. ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ ರಷ್ಯಾ ಮತ್ತು ಭಾರತ ಎದುರಿಸುವ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಒಂದೇ ಬಗೆಯವು. ಎರಡೂ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಸ್ಥಳೀಯ ಶಕ್ತಿಗಳಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ ಬದಲಿಗೆ ಜಾಗತಿಕ ನಿರ್ಣಯಕ್ಕೆ ಪುಷ್ಟಿ ಕೊಡಬಲ್ಲ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು. ಮೊದಲಾದರೆ ರಷ್ಯಾ ಜಾಗತಿಕ ಮಹಾಶಕ್ತಿಯಾಗಿ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಅಮೇರಿಕಾದ ಷಡ್ಯಂತ್ರದಿಂದಾಗಿ ಚೂರು-ಚೂರಾದ ಮೇಲೆ ಅದೀಗ ಮಹಾಶಕ್ತಿಯೂ ಅಲ್ಲದ, ಸ್ಥಳೀಯ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿಯಷ್ಟೇ ಉಳಿಯದ ರಾಷ್ಟ್ರವಾಯ್ತು. ಥೇಟು ಭಾರತದಂತೆ. ನಾವು ಜಾಗತಿಕ ನಿರ್ಣಯಗಳನ್ನು ಪ್ರಭಾವಿಸಬಲ್ಲೆವು ಹಾಗಂತ ಸದ್ಯಕ್ಕಂತೂ ಸುಪರ್ ಪವರ್ ರಾಷ್ಟ್ರವಲ್ಲ. ಏಷ್ಯಾದಲ್ಲಿ ಬಲಾಢ್ಯವಾಗಿ ಬೆಳೆದಿರುವುದರಿಂದ ಸ್ಥಳೀಯವಾಗಿ ದೈತ್ಯರು ನಾವೆಂಬುದನ್ನು ಯಾರೂ ಅಲ್ಲಗಳೆಯಲಾರರು. ನಮಗೆ ಚೀನಾ ಪಾಕೀಸ್ತಾನದ ಮೂಲಕ ಹೇಗೆ ಸದಾ ಕಿರಿಕಿರಿ ಮಾಡುತ್ತಿರುತ್ತದೆಯೋ ಹಾಗೆಯೇ ರಷ್ಯಾಕ್ಕೆ ಉಜ್ಬೇಕಿಸ್ತಾನದ ಸಮಸ್ಯೆ. ಹಿಂದೆ ನಿಂತು ಕೈಯ್ಯಾಡಿಸುತ್ತಿರೋದು ಅಮೇರಿಕಾ.
ಸೈದ್ಧಾಂತಿಕವಾಗಿ ನಮಗೂ ಅಮೇರಿಕಾಕ್ಕೂ ಸಾಮ್ಯಗಳೇನೂ ಇಲ್ಲ ಆದರೆ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವಂತಹ ವಿರೋಧವೂ ನಮ್ಮ ನಡುವಿಲ್ಲ. ಚೀನಾ ಮತ್ತು ರಷ್ಯಾಗಳು ಹಾಗಲ್ಲ. ಕಮ್ಯೂನಿಸಂನ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಅವೆರಡೂ ಒಂದೇ ಬಳ್ಳಿಯ ಹೂಗಳು. ಆದರೆ ಚೀನಾದ ವಿಸ್ತರಣಾವಾದೀ ಧೋರಣೆ ರಷ್ಯಾವನ್ನೂ ನಾಚಿಸುವಷ್ಟು ಜೋರಾಗಿದೆ. ರಷ್ಯಾಕ್ಕಿಂತಲೂ ಚೀನಾ ಬಲಶಾಲೀ ರಾಷ್ಟ್ರವೆಂದು ಜಗತ್ತನ್ನು ನಂಬಿಸುವಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದೆ. ಇತ್ತ ತನ್ನ ಸುತ್ತಲೂ ಇರುವ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳನ್ನು ತೆಕ್ಕೆಗೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ತನಗೆ ಉರುಳಾಗುತ್ತಿರುವ ಚೀನಾವನ್ನು ಸೈದ್ಧಾಂತಿಕವಾಗಿ ವಿರೋಧಿಸಲಾಗದ, ಶಕ್ತಿಯಿಂದಲೂ ಎದುರಿಸಲಾಗದ ರಷ್ಯಾದ ಗೆಳೆತನ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಭಾರತಕ್ಕೆ ಆಗಬೇಕಾಗಿರೋದಾದರೂ ಏನು? ಅದಕ್ಕೆ ಭಾರತ ಅಮೇರಿಕಾದೆಡೆ ವಾಲಿದ್ದು ಯುದ್ಧನೀತಿಯ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಸಮರ್ಪಕವಾಗಿಯೇ ಇದೆ. ಇದನ್ನು ಗುರುತಿಸಿಯೇ ಚೀನಿ ಪತ್ರಿಕೆ ವರದಿ ಮಾಡಿದ್ದು, ‘ಭಾರತ ಹಿಂದಿನಂತಿಲ್ಲ. ತನಗೆ ಅನುಕೂಲವಾಗುವುದಾದರೆ ಎಂತಹ ನಿರ್ಣಯಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲೂ ಅದು ಹಿಂಜರಿಯಲಾರದು’
ಹಾಗಿದ್ದರೆ ಭಾರತಕ್ಕಿದ್ದ ಮುಂದಿನ ನಡೆಯಾದರೂ ಏನು? ಚೀನಾದ ಸಾರ್ವಭೌಮತೆಯನ್ನು ಕಂಠಮಟ್ಟ ವಿರೋಧಿಸುವ ಅಮೇರಿಕಾದ ಪಾಳಯಕ್ಕೆ ಸೇರಿ ರಷ್ಯಾ ವಿರೋಧಿಯಾಗಿ ಜಾಗತಿಕವಾಗಿ ಗುರುತಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೋ? ಅಥವಾ ಚೀನಾಕ್ಕೆ ತಲೆಬಾಗಿದರೂ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ, ರಷ್ಯದೊಂದಿಗೇ ಇದ್ದು ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳಷ್ಟು ಹಳೆಯ ಬಾಂಧವ್ಯ ತುಕ್ಕು ಹಿಡಿಯದಂತೆ ಕಾಪಾಡಿಕೊಂಡು ಬರಬೇಕೋ? ಆಗಲೇ ಬಾರತದ ರಾಜನೀತಿ ಚುರುಕಾಗಿದ್ದು. ಭಾರತ ಅಮೇರಿಕಾದ ಅನುಯಾಯಿ ರಾಷ್ಟ್ರವಾಗಿ ಬದುಕುವುದು, ರಷ್ಯಾ ಚೀನಾದ ಅನುವರ್ತಿಯಾಗುವುದು ಎಂದಿಗೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲದ್ದು. ಅದಕ್ಕಿರುವ ಮಾರ್ಗ ಒಂದೇ. ಅಮೇರಿಕಾದ ಗೆಳೆತನ ಬಳಸಿ ಚೀನಾದ ಬಾಲ ತುಂಡರಿಸಬೇಕು. ಅತ್ತ ರಷ್ಯಾದ ಸಹಾಯದಿಂದ ಮೇಕ್ ಇನ್ ಇಂಡಿಯಾಕ್ಕೆ ಬಲ ತುಂಬಿ ಭಾರತ-ರಷ್ಯಾಗಳು ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಮಹತ್ವದ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿ ನಿಲ್ಲಬೇಕು. ಬ್ರಹ್ಮೋಸ್ ಕ್ಷಿಪಣಿಗಳ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಮಾರಾಟದಲ್ಲಿ ದೊರೆತ ಯಶಸ್ಸಿನ ಅನುಭವವಂತೂ ಅವರಿಗೆ ಇದ್ದೇ ಇತ್ತು. ಮೋದಿ-ದೋವಲ್ ಚುರುಕಾದರು. ಇದು ರಾಜತಾಂತ್ರಿಕವಾಗಿ ಮೋದಿಯ ಮಾಸ್ಟರ್ ಸ್ಟ್ರೋಕ್.

ಮೊದಲೆಲ್ಲ ನಮ್ಮ ಕೊಳ್ಳುವಿಕೆಯ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವೂ ಅದೆಷ್ಟು ಕಳಪೆಯದ್ದಾಗಿತ್ತೆಂದರೆ ಶಸ್ತ್ರ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಚೌಕಶಿ ಮಾಡಬಹುದಾದ ತಾಕತ್ತೂ ನಮಗಿರಲಿಲ್ಲ. ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದ ಮೇಲೆ ಬಲಗೊಂಡ ಬಾರತದ ಆರ್ಥಿಕತೆ ನಮ್ಮ ಖರೀದಿ ಸಾಮಥ್ರ್ಯವನ್ನು ವೃದ್ಧಿಸಿತು. ರಕ್ಷಣಾ ಸಚಿವರಾಗಿದ್ದ ಮನೋಹರ್ ಪರಿಕ್ಕರ್ ಶಸ್ತ್ರ ಖರೀದಿಯ ಅನೇಕ ಒಪ್ಪಂದಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಂಡರು. ಅಮೇರಿಕ, ಜರ್ಮನಿ, ಇಸ್ರೇಲ್ಗಳೊಂದಿಗೆ ನಮ್ಮ ರಕ್ಷಣಾ ಬಾಂಧವ್ಯ ಹಿಂದೆಂದಿಗಿಂತಲೂ ಜೋರಾಯಿತು. ಹಾಗಂತ ರಷ್ಯಾದೊಂದಿಗೆ ಹಾಳುಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. ಯಾವ ಶಸ್ತ್ರ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ರಷ್ಯಾ ಅಮೇರಿಕಕ್ಕೆ ಸೆಡ್ಡು ಹೊಡೆಯಲಾರದೋ ಅಂತಹ ಶಸ್ತ್ರ ಒಪ್ಫಂದಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಅಮೇರಿಕದೊಂದಿಗೆೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಾಯಿತು. ಅಮೇರಿಕದಿಂದ ನಾವು ಮಧ್ಯಮ ಮತ್ತು ಭಾರೀ ಯುದ್ಧ ವಿಮಾನಗಳನ್ನು, ಆ್ಯಂಟಿ ಸಬ್ಮೆರೀನ್ ಸಿಸ್ಟಮ್ಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ದಾಳಿ ಕ್ಷಮತೆಯುಳ್ಳ ಹೆಲಿಕಾಪ್ಟರುಗಳನ್ನು ತರುವ ಒಪ್ಪಂದಕ್ಕೆ ಸಹಿ ಹಾಕಿದೆವು; ಅತ್ತ ರಷ್ಯಾದಿಂದ 42 ಸುಖೊಯ್ಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ವಾಯು ಸಂರಕ್ಷಣಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗೆ ಒಪ್ಪಂದ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಾಯಿತು.

india-russia-lead-dec28_647_121715110505
ಮಾಸ್ಕೋದಲ್ಲಿ ಭಾರತ-ರಷ್ಯಾ ಜೊತೆಗೂಡಿದಾಗ ಒಟ್ಟೂ 16 ಒಪ್ಪಂದಗಳಿಗೆ ಸಹಿ ಹಾಕಲಾಯ್ತು. ಎಸ್-400ನ ಐದು ಮಿಸೈಲ್ ಸಿಸ್ಟಮ್ಗಳ ಖರೀದಿ, ಜಂಟಿಯಾಗಿ ಕಾಮೋವ್ ಹೆಲಿಕಾಪ್ಟರುಗಳು ಮತ್ತು ಒಂದಷ್ಟು ನಿರ್ದೇಶಿತ ಮಿಸೈಲುಗಳ ನಿರ್ಮಾಣವೂ ಈ ಒಪ್ಪಂದದಲ್ಲಿ ಸೇರಿತ್ತು. ಟಿ-90 ಟ್ಯಾಂಕುಗಳ ನಿರ್ಮಾಣ ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಭಾರತೀಕರಣಗೊಳಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನಕ್ಕೂ ಸಾಕಷ್ಟು ಶಕ್ತಿ ಬಂತು. ಎರಡೂ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಸಂಬಂಧಕ್ಕೆ 70 ತುಂಬಿದ್ದನ್ನು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಆಚರಿಸಬೇಕೆಂದು ಮೋದಿ ಕರೆ ಕೊಟ್ಟರು. ಹಾಗಂತ ರಷ್ಯಾವನ್ನು ಓಲೈಸುವ ಮಾತೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ವೃದ್ಧಿಸುತ್ತಿರುವ ಭಾರತ-ಅಮೇರಿಕಾ ಬಾಂಧವ್ಯದ ಕುರಿತಂತೆ ರಷ್ಯಾ ಕ್ಯಾತೆ ತೆಗೆಯುವ ಮುನ್ನವೇ ರಷ್ಯಾದ ಭಾರತೀಯ ರಾಯಭಾರಿ ಪಂಕಜ್ ಸರಣ್ ರಷ್ಯಾ ಪಾಕೀಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ನೀಡುತ್ತಿರುವ ಸಹಕಾರದ ಕುರಿತು ತಗಾದೆ ತೆಗೆದು ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಇದು ಸಂಬಂಧದಲ್ಲಿ ಬಿರುಕು ತರಬಹುದೆಂದು ಎಚ್ಚರಿಸಿದರು. ಈಗ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡುವ ಸರದಿ ರಷ್ಯಾದ್ದೇ ಆಗಿತ್ತು. ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ದಿಕ್ಕನಲ್ಲಿ ನಾಗಾಲೋಟದೊಂದಿಗೆ ಓಡುತ್ತಿರುವ ಭಾರತವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ದಿವಾಳಿಯೆದ್ದುಹೋಗಿರುವ ಪಾಕೀಸ್ತಾನವನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ಅದಕ್ಕೇನು ತಲೆ ಕೆಟ್ಟಿರಲಿಲ್ಲ. ಮೋದಿ-ದೋವಲ್ ಜೋಡಿ ಗೆದ್ದಿತ್ತು. ರಷ್ಯಾ ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಚೆನ್ನಾಗಿರುತ್ತಲೇ, ಪಾಕೀಸ್ತಾನದೊಂದಿಗೂ ಸದ್ಬಾಂಧವ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದಬೇಕೆಂಬ ಬಯಕೆಯಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಇಷ್ಟೂ ದಿನ ನಡೆದುಕೊಂಡಿತ್ತು. ಇನ್ನು ಅದು ನಡೆಯಲಾರದೆಂದು ಅದಕ್ಕೆ ಮನದಟ್ಟು ಮಾಡಿಕೊಡುವಲ್ಲಿ ಭಾರತ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿತ್ತು. ರಕ್ಷಣೆಯಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೇ ಮೂಲ ಸೌಕರ್ಯ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯೂ ಸೇರಿದಂತೆ ಇತರ ಅನೇಕ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಸಹಕಾರಕ್ಕೆ ಆಹ್ವಾನ ನೀಡಿತ್ತು.
ಕಳೆದ ಏಪ್ರಿಲ್ನಲ್ಲಿ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಭೇಟಿ ನೀಡಿದ್ದ ಅಮೇರಿಕಾದ ರಕ್ಷಣಾ ಕಾರ್ಯದರ್ಶಿ ಅಸ್ಟೋನ್ ಕಾರ್ಟರ್ ಕೂಡ ಅನೇಕ ಒಪ್ಪಂದಗಳಿಗೆ ಸಹಿ ಹಾಕಿದ್ದರು. ಮೇಕ್ ಇನ್ ಇಂಡಿಯಾದಡಿಯಲ್ಲಿ ಡಿಜಿಟಲ್ ಡಿಸ್ಪ್ಲೇ ಉಳ್ಳ ಹೆಲ್ಮೆಟ್ಗಳ ಮತ್ತು ಬಯೋಲಾಜಿಕಲ್ ಟ್ಯಾಕ್ಟಿಕಲ್ ಡಿಟೆಕ್ಷನ್ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೆ ಆಸಕ್ತಿ ತೋರಿದರು. ಹಿಂದು ಪತ್ರಿಕೆ ಮಾಡಿದ ವರದಿಯ ಪ್ರಕಾರ ಅಮೇರಿಕಾದ ರಕ್ಷಣಾ ಇಲಾಖೆ ಭಾರತದ ಮೇಕ್ ಇನ್ ಇಂಡಿಯಾಕ್ಕೆ ಪೂರಕವಾಗಿ ನಿಲ್ಲಲೆಂದೇ ಮೊತ್ತ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ‘ಇಂಡಿಯಾ ರ್ಯಾಪಿಡ್ ರಿಯಾಕ್ಷನ್ ಸೆಲ್’ನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿತು. ಹೀಗೆ ರಾಷ್ಟ್ರವೊಂದನ್ನು ಕೇಂದ್ರವಾಗಿರಿಸಿಕೊಂಡು ಅಮೇರಿಕಾ ರೂಪಿಸಿದ ಮೊದಲ ವಿಭಾಗವಿದು. ಅಧ್ಯಕ್ಷೀಯ ಚುನಾವಣೆಯ ನಂತರ ಕಂಡುಬಂದ ಮಹತ್ವದ ಬದಲಾವಣೆ ಇದೊಂದೇ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಅಮೇರಿಕಾದ ಸೆನೇಟ್ ‘ಅಮೇರಿಕಾ-ಭಾರತ ರಕ್ಷಣಾ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಪಾಲುದಾರಿಕೆ ಕಾಯಿದೆ’ಯನ್ನು ಜಾರಿ ಮಾಡಿ ನ್ಯಾಟೋ ಮಿತ್ರರಿಗಿದ್ದಷ್ಟೇ ಸೌಲಭ್ಯ, ಸ್ಥಾನ-ಮಾನಗಳನ್ನು ಭಾರತಕ್ಕೆ ಕೊಟ್ಟು ಮಹತ್ವದ ರಕ್ಷಣಾ ಪಾಲುದಾರ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಿತು. ಎಲ್ಲಕ್ಕೂ ಮಿಗಿಲಾಗಿ ನೌಕಾ ವಲಯದಲ್ಲಿ ಅಮೇರಿಕಾ ಭಾರತದೊಂದಿಗೆ ಮಹತ್ವದ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಂಡಿತಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಸಬ್ಮೆರೀನ್ಗಳ ಸುರಕ್ಷತೆ ಮತ್ತು ಸಬ್ಮೆರೀನ್ ಕದನಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟಂತೆ ನೌಕೆಯಿಂದ ನೌಕೆಯ ಚರ್ಚೆಗೆ ಅವಕಾಶವನ್ನೂ ಕಲ್ಪಿಸಿತು. ವಾರ್ಷಿಕ ನೌಕಾ ಕವಾಯತಿಗೆ ಜಪಾನ್ನ್ನೂ ಸೇರಿಸುವ ಮಾತುಕತೆಗೆ ಅಂಕಿತ ಬಿತ್ತು. ದಕ್ಷಿಣ ಚೀನಾ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಚೀನೀ ಏಕಸ್ವಾಮ್ಯವನ್ನು ಮುರಿಯುವ ಅಮೇರಿಕಾದ ಬಯಕೆಗೆ ಈಗ ಬೆಂಬಲವಾಗಿ ಭಾರತ ನಿಂತಿದ್ದುದು ಅದಕ್ಕೆ ಆನೆ ಬಲ ತಂದಿತ್ತು.

trump-modi2
ಒಂದೆಡೆ ರಷ್ಯಾ, ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ ಅಮೇರಿಕ ಇವೆರಡರೊಂದಿಗೂ ಸಂಬಂಧವಿರಿಸಿಕೊಂಡು ತಾನೇನನ್ನೂ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳದೇ ಭಾರತ ಸಾಕಷ್ಟು ಪಡೆದುಕೊಂಡಿತ್ತು. ಅಕಸ್ಮಾತ್ ಅಮೇರಿಕವನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿಸುವ ಭರದಲ್ಲಿ ಭಾರತವೇನಾದರೂ ಅಮೇರಿಕಾ ಮುನ್ನಡೆಸುವ ಯುದ್ಧ ತಂಡಗಳ ಸದಸ್ಯವಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದರೆ ನಮ್ಮ ಸಾರ್ವಭೌಮತೆಗೆ ಧಕ್ಕೆ ಬಂದಿರುತ್ತಿತ್ತು. ನಾವು ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದೆವು ನಿಜ ಆದರೆ ದೀರ್ಘ ಕಾಲದ ಮಿತ್ರ ರಷ್ಯಾವನ್ನು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿರುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಈ ಕೋಪಕ್ಕೆ ರಷ್ಯ ಮತ್ತು ಚೀನಾಗಳೆರಡೂ ಪಾಕೀಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ಆತುಕೊಂಡಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದರೆ ನಾವು ಸಹಿಸಲಾಗದ ಗಾಯವಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮಿಗಿಲಾಗಿ ಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ವೇದಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಸದಾ ಬೆಂಬಲಿಸುವ ನಂಬಲು ಯೋಗ್ಯವಾದ ರಾಷ್ಟ್ರದಿಂದ ದೂರವಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದೆವು. ನಾವು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಗೆದ್ದೆವು. ಹಾಗಂತ ಬೀಗಲಿಲ್ಲ. ರಕ್ಷಣಾ ಸಚಿವ ಪರಿಕ್ಕರ್ ಚೀನಾಕ್ಕೂ ಭೇಟಿ ಕೊಟ್ಟು ತಮ್ಮ ಹಳೆಯ ದೀರ್ಘ ಕಾಲದ ಸ್ನೇಹದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಬದಲಾವಣೆಯೂ ಇಲ್ಲವೆಂದು ಪುನರುಚ್ಚರಿಸಿದರು.
ಚೀನಾ ಗಮನಿಸದೇ ಕುಳಿತಿರುವಷ್ಟು ಮೂರ್ಖ ರಾಷ್ಟ್ರವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಭಾರತದ ಎನ್.ಎಸ್.ಜಿಗೆ ಸೇರುವ ಬಯಕೆಗೆ ತಣ್ಣೀರೆರೆಚಲೆಂದೇ ಸದಾ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡುತ್ತಲಿತ್ತು. ಚೀನಾ ಪಾಕ್ ಎಕಾನಾಮಿಕ್ ಕಾರಿಡಾರ್ ನಿರ್ಮಾಣದ ಮೂಲಕ ಪಶ್ಚಿಮ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲೂ ಭಾರತದ ಕೊರಳಿಗೆ ಕೈ ಹಾಕುವ ಮತ್ತು ಪಾಕೀಸ್ತಾನದ ಮೂಲಕ ಭಾರತವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿರಿಸುವ ತನ್ನ ಪ್ರಯತ್ನಕ್ಕೆ ವೇಗ ಕೊಟ್ಟಿತು. ಇದನ್ನು ತಡೆಯಲು ಮೋದಿ-ದೋವಲ್ ಜೋಡಿಗೆ ಈಗ ಯಾವ ಹೆದರಿಕೆಯೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಒಂದೆಡೆ ಅಮೇರಿಕಾ ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ ರಷ್ಯಾ ಬೆಂಬಲಿಕ್ಕಿದ್ದವು. ಅತ್ತ ಜಪಾನ್ ಚೀನಾದ ನೆರೆಯಾಗಿಯೂ ನಮ್ಮ ಜೊತೆಗೆ ನಿಂತಿತ್ತು. ಅವಕಾಶವನ್ನು ನೋಡಿ ಭಾರತ ಪಾಕ್ ಆಕ್ರಮಿತ ಕಾಶ್ಮೀರದಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕತಾವಾದಿಗಳಿಗೆ ಪೂರ್ಣ ಬೆಂಬಲ ನೀಡಿತು. ಚೀನಾದ ಕಾರಿಡಾರ್ ಯೋಜನೆಗೆ ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿರೋಧ ವ್ಯಕ್ತವಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ತನ್ನೆಲ್ಲ ಹೂಡಿಕೆಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಭಯದಿಂದ ತತ್ತರಿಸಿದ ಚೀನಾ ಹಿಂದಿನ ಎಲ್ಲ ಬಗೆಯ ತಂತ್ರಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ದಾಳವಾಗಿಸಿತು. ಪಾಕೀಸ್ತಾನವನ್ನು ಛೂ ಬಿಟ್ಟಿತು. ನಕ್ಸಲರ ದಾಳಿ ಮಾಡಿಸಿತು. ಇಲ್ಲಿನ ಬುದ್ಧಿಜೀವಿಗಳ ಮೂಲಕ ಸರ್ಕಾರದ ವಿರುದ್ಧ ಜನಾಭಿಪ್ರಾಯ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುವಂತೆ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿತು. ಯಾವುದೂ ಯಶಸ್ಸು ಕಾಣಲಿಲ್ಲ. ಕೊನೆಗೆ ತಾನೇ ಅಖಾಡಾಕ್ಕಿಳಿದು ಮೋದಿ ಅಮೇರಿಕಾ-ಇಸ್ರೇಲ್ ಪ್ರವಾಸದಲ್ಲಿರುವಾಗ ಎದೆಗುಂದುವಂತೆ ಮಾಡಲು ಡೋಕ್ಲಾಂನ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಕ್ಯಾತೆ ತೆಗೆಯಿತು. ಇನ್ನೇನು ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿಯೇ ಬಿಡುವ ವಾತಾವರಣ ಸೃಷ್ಟಿಸಿತು. ಆ ವೇಳೆಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ದಕ್ಷಿಣ ಚೀನಾ ಸಮುದ್ರಕ್ಕೆ ಲಗ್ಗೆಯಿಟ್ಟ ಅಮೇರಿಕಾ-ಜಪಾನ್ ಹಡಗುಗಳು ಚೀನಾವನ್ನು ನಡುಗಿಸಲು ಸಾಕಾಯ್ತು. ಈ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿಯೇ ದಕ್ಷಿಣ ಚೀನಾ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ತೈಲ ಬಾವಿ ಕೊರೆಯುವ ಭಾರತದ ಒಪ್ಪಂದವನ್ನು ನವೀಕರಿಸಿ ತೈವಾನ್ ಪತ್ರ ಕಳಿಸಿ ಚೀನಾದ ವಿರುದ್ಧ ಗುಟುರು ಹಾಕಿ ನಿಂತಿತು. ಯಾವ ದಾಳವನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿ ಭಾರತವನ್ನು ಸಿಕ್ಕಿಹಾಕಿಸಲು ಚೀನಾ ಯತ್ನಿಸಿತ್ತೋ ಈಗ ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಕೆಟ್ಟ ವ್ಯೂಹದಲ್ಲಿ ತಾನೇ ಸಿಲುಕಿಕೊಂಡು ತೆವಳುತ್ತಿದೆ. ಮೋದಿ ಈವರೆಗಿನ ರಾಜತಾಂತ್ರಿಕ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಗೆದ್ದಿದ್ದಾರೆ, ಅನುಮಾನವೇ ಇಲ್ಲ.

ಮುಸಲ್ಮಾನರೇ ವಿರೋಧಿಸುವ ಮುಸ್ಲೀಂ ಪಂಗಡವೊಂದಿದೆ, ಗೊತ್ತಾ?

ಮುಸಲ್ಮಾನರೇ ವಿರೋಧಿಸುವ ಮುಸ್ಲೀಂ ಪಂಗಡವೊಂದಿದೆ, ಗೊತ್ತಾ?

ಜಾತಿ, ಮತಗಳ ಗೊಡವೆ ಇಲ್ಲವೆಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವ ಇಸ್ಲಾಂ, ಅಹ್ಮದಿಯಾಗಳೆಂಬ ತಮ್ಮೊಳಗಿನ ಪಂಗಡವೊಂದಕ್ಕೆ ಬದುಕುವ ಯೋಗ್ಯತೆ ಇಲ್ಲವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತ ಅವರ ಮಸೀದಿಗಳನ್ನು ಕೆಡವುವ, ಅನುಯಾಯಿಗಳನ್ನು ಬರ್ಬರವಾಗಿ ಕೊಲ್ಲುವ ಕಾರ್ಯ ಜಗತ್ತಿನೆಲ್ಲೆಡೆ ಮಾಡುತ್ತಿದೆ. ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ಅಹ್ಮದಿಯಾಗಳೆಂದು ಧೈರ್ಯವಾಗಿ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಜನ ಜಗತ್ತಿನೆಲ್ಲೆಡೆ ಹರಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಪಾಕೀಸ್ತಾನದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಂತೂ ಬಲು ಕೆಟ್ಟದ್ದು.

ಜೀಸಸ್ ಕ್ರಿಸ್ತ್ ಎನ್ನು ಐತಿಹಾಸಿಕ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಬ್ಬರು ಬದುಕಿದ್ದುದೇ ಸುಳ್ಳು ಅಂತ ಒಂದು ವಾದವಿದೆ. ಅಕಸ್ಮಾತ್ ಬದುಕಿದ್ದರೂ ಆತ ತನ್ನ ಜೀವನದ ಕೊನೆಯ ಅವಧಿಯನ್ನು ಕಳೆದಿದ್ದು ಕಾಶ್ಮೀರದಲ್ಲಿ ಅಂತ ಹೇಳುವಂತಹ ಅನೇಕ ಸಾಹಿತ್ಯಗಳನ್ನು ನಾನು ಓದಿದ್ದೇನೆ. ಒಮ್ಮೆ ಜೀಸಸ್ ಗೋರಿಯೊಂದು ಕಾಶ್ಮೀರದಲ್ಲಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಕೇಳಿ ಅದನ್ನು ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ಹೋಗಿದ್ದೆ. ರೋಝಾ ಬಾಲ್ನ ಆ ಗೋರಿಯೆದುರು ನಿಂತಾಗ ಅಕ್ಕಪಕ್ಕದ ಜನ ಕೆಕ್ಕರಿಸಿಕೊಂಡು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರು. ನಮ್ಮನ್ನು ಕರೆದೊಯ್ದಿದ್ದ ಕಾರು ಚಾಲಕ ಯಾರೊಡನೆಯೋ ಕಿತ್ತಾಡುತ್ತಿದ್ದ. ನಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು ಬೇಗ ಹೊರಡುವಂತೆ ಪೀಡಿಸುತ್ತಿದ್ದ. ಇಸ್ಲಾಮಿಗೆ ನೀವೇ ಕಳಂಕ ತರುತ್ತೀರಿ ಅಂತ ಅವನ ಮೇಲೆ ರೇಗಾಡುತ್ತಿದ್ದರು ಅಲ್ಲಿನ ಜನ. ನಮಗೂ ಅದ್ಯಾವ ಭಂಡ ಧೈರ್ಯವಿತ್ತೋ ಮುಲಾಜಿಲ್ಲದೇ ಆ ಗೋರಿಯ ಸುತ್ತ-ಮುತ್ತ ತಿರುಗಾಡುತ್ತಲೇ ಇದ್ದೆವು. ಅದಕ್ಕೆ ಬೀಗ ಜಡಿಯಲಾಗಿತ್ತು. ಹೊರಗೆ ದೊಡ್ಡದೊಂದು ಫಲಕ. ‘ಇಲ್ಲಿ ಈಸಾ ಮಸೀಹಾನ ದೇಹವಿದೆ ಎಂಬುದು ಸುಳ್ಳು. ಅವರು ಕುರಾನಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳಿರುವಂತೆ ಜೀವಂತ ಸ್ವರ್ಗ ಸೇರಿದ್ದಾರೆ. ಮತ್ತು ಜಗತ್ತಿನ ಕೊನೆಯಾಗುವ ಮುನ್ನ ಮರಳಿಬಂದು ಜನಕ್ಕೆ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಭಗವಂತನ ದಾರಿ ತೋರುತ್ತಾರೆ’ ಅಂತ ಬರೆದಿತ್ತು. ಅದನ್ನು ಓದುವಾಗಲೇ ಏಸುವಿನ ದೇಹ ಅರಸಿ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಹಳ ಜನ ಬರುತ್ತಾರೆ ಅಂತ ಗೊತ್ತಾಗಿದ್ದು. ಅಲ್ಲಿಯೇ ಕೈಯ್ಯಲ್ಲೊಂದು ಪುಸ್ತಕ ಹಿಡಿದ ಮುಸ್ಲಿಂ ತರುಣನನ್ನು ಮಾತಿಗೆಳೆದೆ. ಬಂದಿದ್ದೇಕೆಂದು ಕೇಳಿದೆ. ಅವನ ಮಾತಿಗೆ ಪೂರಕವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಲಾರಂಭಿಸಿದ್ದರಿಂದ ಆತನೂ ಕಿರಿಕಿರಿ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ಅಕ್ಕಪಕ್ಕದ ಜನರೂ ನಮ್ಮನ್ನು ಶತ್ರುಗಳಂತೆ ಕಾಣುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬಿಟ್ಟರು. ಆ ತರುಣ ಮುಸಲ್ಮಾನ ಮೌಲ್ವಿ ಹೊಸದೊಂದು ಲೋಕವನ್ನೇ ನಮ್ಮದುರಿಗೆ ತೆರೆದಿಟ್ಟ. ಇಸ್ಲಾಂ ಜಗತ್ತು ಇಂದು ಕಾಫಿರರೆಂದು ಗುರುತಿಸಿ ಅತ್ಯಂತ ಕೆಟ್ಟದಾಗಿ ಕಾಣುವ ಪಂಜಾಬ್ನ ಕಾದಿಯಾನ್ನ ಅಹ್ಮದಿಯಾಗಳ ಪರಿಚಯ ಮಾಡಿಸಿದ.

2

ನಮಗೀಗ ಈ ಕುರಿತಂತೆ ಕೆದಕುವ ಬಯಕೆಯಾಯ್ತು. ಅಲ್ಲಿರಬಹುದಾದ ಅಹ್ಮದಿಯಾಗಳ ಪಟ್ಟಿ ತೆಗೆಸಿ ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ಹೊರೆಟೆವು. ಅದೊಂದು ವಿಶಾಲವಾದ ಮನೆ. ಪೋಟೋಗಳಿಗೆ ಫ್ರೇಮ್ ಹಾಕಿಸುವ ಕುಟುಂಬ. ಅಲ್ಲಿನ ಕೆಲಸಗಾರರು ನಮ್ಮನ್ನು ಕೆಕ್ಕರಿಸಿ ನೋಡಿದರು. ಹಿರಿಯರು ಬಂದೊಡನೆ ಮಾತು ಶುರುವಾಯ್ತು. ನೇರವಾಗಿ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಬರಲು ಹೆದರಿಕೆ. ಕಾಶ್ಮೀರದ ಸ್ಥಿತಿ-ಗತಿ ಗೊತ್ತಿರುವವರಾರೂ ಇಂತಹುದೊಂದು ಸಾಹಸಕ್ಕೆ ಕೈಹಾಕಲಾರರು. ಸುತ್ತಿ ಬಳಸಿ ಮಾತಿಗೆ ಬಂದೆವು. ಆತ ಹೆದರಿಕೊಂಡೇ ಪಿಸುಗುಟ್ಟಿದ. ತಮ್ಮ ಪಂಥದಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ತಿಳಿದುಕೊಂಡಿರುವವರ ಮನೆಗೆ ನಮ್ಮನ್ನೊಯ್ದ. ಗಂಟೆಗಟ್ಟಲೆ ಮಾತಾಡಿದೆವು. ಇಸ್ಲಾಂ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಕಾಫೀರರೆನಿಸಿಕೊಂಡು ಬದುಕುತ್ತಿರುವ ಜನಾಂಗವೊಂದರ ಪರಿಚಯವಾಯ್ತು.

ಹೌದು. ಜಾತಿ, ಮತಗಳ ಗೊಡವೆ ಇಲ್ಲವೆಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವ ಇಸ್ಲಾಂ, ಅಹ್ಮದಿಯಾಗಳೆಂಬ ತಮ್ಮೊಳಗಿನ ಪಂಗಡವೊಂದಕ್ಕೆ ಬದುಕುವ ಯೋಗ್ಯತೆ ಇಲ್ಲವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತ ಅವರ ಮಸೀದಿಗಳನ್ನು ಕೆಡವುವ, ಅನುಯಾಯಿಗಳನ್ನು ಬರ್ಬರವಾಗಿ ಕೊಲ್ಲುವ ಕಾರ್ಯ ಜಗತ್ತಿನೆಲ್ಲೆಡೆ ಮಾಡುತ್ತಿದೆ. ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ಅಹ್ಮದಿಯಾಗಳೆಂದು ಧೈರ್ಯವಾಗಿ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಜನ ಜಗತ್ತಿನೆಲ್ಲೆಡೆ ಹರಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಪಾಕೀಸ್ತಾನದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಂತೂ ಬಲು ಕೆಟ್ಟದ್ದು. 1974 ರಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಅಹ್ಮದಿಯಾಗಳನ್ನು ಮುಸಲ್ಮಾನರಲ್ಲವೆಂಬ ಠರಾವು ಮಂಡಿಸಿ ಸಂವಿಧಾನಕ್ಕೆ ತಿದ್ದುಪಡಿಯೂ ಮಾಡಲಾಯ್ತು. 2012 ರಲ್ಲಿ ಎರಡು ಮಸೀದಿಗಳನ್ನು ಅಹ್ಮದಿಯಾಗಳಿಗೆ ಸೇರಿತ್ತೆಂಬ ಒಂದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಅಲ್ಲಿನ ಸಕರ್ಾರವೇ ಉರುಳಿಸಿ ಬಿಸಾಡಿತ್ತು. ಬಾಬ್ರೀ ಮಸೀದಿ ಉರುಳಿಸಿದ್ದಕ್ಕೆ ಬೊಬ್ಬೆ ಹಾಕಿದ್ದ ಜಗತ್ತಿನ ಯಾವ ಮುಸ್ಲೀಂರೂ ಅದರ ವಿರುದ್ಧ ಚಕಾರವೆತ್ತಲಿಲ್ಲ.

Mirza_Ghulam_Ahmad_(c._1897)
1835 ರಲ್ಲಿ ಪಂಜಾಬಿನ ಕಾದಿಯಾನಿಯಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಗುಲಾಮ್ ಅಹ್ಮದ್ರು ಇಸ್ಲಾಂನ ಸಂದೇಶಗಳು ಮತ್ತು ಆಚರಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಅಜಗಜಾಂತರವನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ಅದನ್ನು ಸರಿ ಪಡಿಸುವ ಹೊಣೆ ಹೊತ್ತರು. ಅವರು ಪ್ರವಾದಿಯವರನ್ನು ಕಾನೂನು ನೀಡಲು ಬಂದವರೆಂದೂ ತಮ್ಮನ್ನು ಆ ಕಾನೂನನ್ನು ಸೂಕ್ತವಾಗಿ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸುವ ಗುರು ಎಂದುಕೊಂಡರು. ಪ್ರವಾದಿ ಮಹಮ್ಮದರು ಹೇಳಿರುವಂತಹ ಭವಿಷ್ಯದ ಮಸೀಹಾ ತಾನೇ ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿಕೊಂಡ ಗುಲಾಮ್ ಅಹ್ಮದ್ರು ಏಸುವಿನ ಇಂದಿನ ರೂಪ ತಾನೇ ಎನ್ನಲೂ ಹಿಂಜರಿಯಲಿಲ್ಲ. ಜಾಗತಿಕವಾದ ಮತೀಯ ಯುದ್ಧಗಳನ್ನು ತಡೆಯಲೆಂದೇ ತನ್ನ ಅವತಾರ ಎಂದು ಮುಕ್ತವಾಗಿ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಲಾರಂಭಿಸಿದರು. ತಮ್ಮ ವಾದಕ್ಕೆ ಪುಷ್ಟಿ ದೊರೆಯಲೆಂದೇ ಏಸುವಿನ ಗೋರಿ ಕಾಶ್ಮೀರದಲ್ಲಿದೆ ಎಂಬ ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯನ್ನು ನುಡಿದರು. ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ ಯಾರಿಗೂ ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಅರಿವಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವರ ಹೇಳಿಕೆಯ ನಂತರ ರೋಝಾಬಾಲ್ನಲ್ಲಿನ ಗೋರಿಯನ್ನು ಹುಡುಕಿ ತೆಗೆಯಲಾಯ್ತು. ಅದು ಇತರೆಲ್ಲ ಮುಸ್ಲೀಂ ಗೋರಿಗಳಿಗಿಂತ ಭಿನ್ನವಾಗಿ ಯಹೂದಿಗಳ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಹೂಳಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು. ಅದನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಲೂ ಯಹೂದಿ ಮೂಲದವರೇ ಇದ್ದಿದ್ದು ಅಹ್ಮದಿಯಾ ಮಾತಿಗೆ ಇಂಬು ಕೊಟ್ಟಿತ್ತು. ಬರು ಬರುತ್ತ ಗುಲಾಮ್ ಅಹ್ಮದ್ರು ಇಸ್ಲಾಂನ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ನಡೆಸುವ ಎಲ್ಲ ಕ್ರೌರ್ಯವನ್ನು ಖಂಡಿಸಿದರು. ಜೀಹಾದನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಿದರು. ಶಾಂತಿಯ ಸಂದೇಶವಾಹಕರಾದರು. ಕತ್ತಿಯ ಜಿಹಾದ್ ಅಲ್ಲ, ಲೇಖನಿ ಬಳಸಿ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಸಂದೇಶ ಪ್ರಚಾರ ಮಾಡುವ ಸಾತ್ವಿಕ ಜಿಹಾದ್ ನಡೆಯಬೇಕಿದೆಯೆಂಬ ಅವರ ಮಾತಿಗೆ ಅನೇಕರು ತಲೆದೂಗಿದರು. ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಕ್ರೌರ್ಯದ ಸೆರಗಿನಲ್ಲಿ ಮತ ಪ್ರಚಾರಕ್ಕೆ ನಿಂತಿದ್ದವರಿಗೆ ಕಿರಿಕಿರಿಯಾಗಲಾರಂಭಿಸಿತು. ಇದರಿಂದ ದೂರವುಳಿಯಲು ಬಯಸಿದ್ದ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನತೆ ಮಾತ್ರ ಅಹ್ಮದಿಯಾ ಪಂಥದೆಡೆಗೆ ಆಕಷರ್ಿತರಾದರು.
ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಇದನ್ನು ಸಹಿಸಲಾಗದ ಕಟ್ಟರ್ ಪಂಥಿಗಳು ಕಾದಿಯಾನಿಯ ಈ ಪಂಗಡದ ಮೇಲೆ ಮುಗಿಬಿದ್ದರು. ಅಪವಾದಗಳ ಸರಮಾಲೆಯೇ ಆಯ್ತು. ಇವರದ್ದು ಇಸ್ಲಾಂ ಅಲ್ಲವೇ ಅಲ್ಲ. ಇದೊಂದು ಹೊಸ ಪಂಥವೆಂದರು. ಆದರೆ ಇಸ್ಲಾಂನ ಐದೂ ಸ್ತಂಭಗಳನ್ನು ಒಪ್ಪುವ ಈ ಪಂಥವನ್ನು ಹೊಸದೆಂದು ಕರೆಯುವುದು ಹೇಗೆಂಬುದಕ್ಕೆ ಅವರಲ್ಲಿ ಉತ್ತರವಿರಲಿಲ್ಲ. ಮಿಜರ್ಾ ಗುಲಾಮ್ ಅಹ್ಮದ್ರ ಕುರಿತಂತೆ ಇಲ್ಲ ಸಲ್ಲದ ಆರೋಪಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರು. ಆತ ಪ್ರವಾದಿ ಮಹಮ್ಮದರ ವಿರೋಧಿ ಅಂದರು. ಆದರೆ ಸ್ವತಃ ಗುಲಾಮ್ ಅಹ್ಮದ್ರು ಪ್ರವಾದಿಯ ಕುರಿತಂತೆ ಅಪಾರ ಗೌರವವನ್ನು ಹೊಂದಿದವರಾಗಿದ್ದರು. ಗುಲಾಮ್ ಅಹ್ಮದ್ರನ್ನು ಬ್ರಿಟೀಷರ, ಇಸ್ರೇಲಿಗಳ ದಾಳವೆಂದರು. ಪಾಪ. ತಮ್ಮದೇ ಪಂಥದವರಿಂದ ಬಿಟ್ಟು ಇತರರಿಂದ ಒಂದು ಪೈಸೆಯೂ ಸ್ವೀಕರಿಸಬಾರದೆಂದು ಸಂಕಲ್ಪ ಹೊಂದಿರುವ ಪಂಥ ಅದು. ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ, ಅಮೇರಿಕಾದಿಂದ ಭಿಕ್ಷೆ ಪಡೆದು ಭಯೋತ್ಪಾದನಾ ಸಂಘಟನೆ ಕಟ್ಟಿದ ಒಸಾಮಾ ಬಿನ್ ಲಾಡೆನ್ನ ಮೇಲೆ ಈ ಅಪವಾದ ಇರಬೇಕಿತ್ತು. ಆದರೆ ಇಸ್ಲಾಂ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಆತ ಮಹಾ ನಾಯಕ. ಇಸ್ಲಾಂ ಜಗತ್ತು ಅಹ್ಮದಿಯಾ ಪಂಗಡವನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಲು ಸ್ಪಷ್ಟ ಕಾರಣವಿದೆ. ಜಗತ್ತಿನ ಎಷ್ಟೇ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಿಗೆ ಇಸ್ಲಾಂ ಹಬ್ಬಿದರೂ ಅದರ ಲಗಾಮು ತಮ್ಮ ಬಳಿಯೇ ಇರಬೇಕೆಂದು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ ಸೌದಿಗಳು. ಹೀಗಾಗಿಯೇ ಇಸ್ಲಾಂನ್ನು ಅರಬ್ ವಸಾಹತುಷಾಹೀ ಆಡಳಿತವೆಂದು ಅನೇಕಬಾರಿ ಹೇಳೋದು ಕೂಡ. ಈಗ ಪ್ರವಾದಿ ಮೊಹಮ್ಮದರು ಭವಿಷ್ಯ ನುಡಿದ ಮಸೀಹಾ ಒಬ್ಬ ಭಾರತದಿಂದ ಉದಯಿಸಿ ಬರುವುದನ್ನು ಅವರು ಸಹಿಸುವುದಾದರೂ ಹೇಗೆ? ಹಾಗೆಂದೇ ಅವರ ಮೇಲೆ ಬಗೆಬಗೆಯ ಆರೋಪಗಳು. ಇಷ್ಟರ ನಡುವೆಯೂ ಅಹ್ಮದಿಯಾ ಪಂಥ ವೇಗವಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದೆ. 1908ರಲ್ಲಿ ಅಹ್ಮದರು ತೀರಿಕೊಂಡ ನಂತರವೂ ಅಷ್ಟೇ ಪ್ರಭಾವಿಯಾಗಿ ಮತ ವಿಸ್ತಾರಕ್ಕೆಂದು ಅನೇಕ ನಾಯಕರು ಸಮಪರ್ಿಸಿಕೊಂಡರು. ಇಂದು ಐದನೇ ಖಲೀಫಾ ಮಿಝರ್ಾ ಮಸೂರ್ ಅಹ್ಮದ್ ತಮ್ಮ ಮೂಲ ಸತ್ವವನ್ನು ಬಿಡದಂತೆ ಅದಾಗಲೇ 206 ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಿಗೆ ಪಂಥವನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಿದ್ದಾರೆ. 16 ಸಾವಿರಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಮಸೀದಿಗಳು, 500ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಶಾಲೆಗಳು, 30ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳನ್ನು ನಿಮರ್ಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಇದುವರೆಗೂ ಎಲ್ಲಿಯೂ ಈ ಪಂಥದ ವಿರುದ್ಧ ಒಂದೇ ಒಂದು ಕ್ರೌರ್ಯದ ಪ್ರಕರಣ ದಾಖಲಾಗಿಲ್ಲ. ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ ಜಿಹಾದಿಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಜಾಗತಿಕವಾದ ದನಿ ಎತ್ತುವ ಮುಸಲ್ಮಾನರ ಬಲವಾದ ಪಂಗಡ ಇದೇ. ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದ 30 ಸಾವಿರಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಜನ ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿನಲ್ಲಿ 2016 ರಲ್ಲಿ ಸಭೆ ಸೇರಿ, ಭಯೋತ್ಪಾದಕ ಸಂಘಟನೆಗಳ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಠರಾವು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ್ದರು. ಈ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಮುಸಲ್ಮಾನ ಭಯೋತ್ಪಾದಕರ ಕೋಪಕ್ಕೆ ತುತ್ತಾದವರೂ ಇವರೇ. ಲಂಡನ್ನಿನಲ್ಲಿ ಭಯೋತ್ಪಾದಕ ದಾಳಿಯಾದಾಗ ಅದನ್ನು ಖಂಡಿಸಿ ವೆಸ್ಟ್ಮಿನಿಸ್ಟರ್ ಸೇತುವೆಯ ಮೇಲೆ ತಮ್ಮ ಯುವ ಸಂಘಟನೆಯ ಮುಖಾಂತರ ಬಲುದೊಡ್ಡ ಪ್ರದರ್ಶನ ಏರ್ಪಡಿಸಿದ್ದವರೂ ಇವರೇ. ಹಾಗಂತ ಅಲ್ಲಿಯೂ ಎಲ್ಲರೂ ಇವರನ್ನು ನಂಬಿಬಿಟ್ಟರೆಂದು ಹೇಳಲಾಗದು. ಅನೇಕ ಕಟ್ಟರ್ ಕ್ರಿಸ್ತಾನುಯಾಯಿಗಳು ಇದನ್ನು ನಾಟಕವೆಂದು ಜರಿದು ಇಸ್ಲಾಂನ್ನು ಹಬ್ಬಿಸುವ ಮುಖವಾಡವಿದು ಎಂದರು. ಅತ್ತ ಭಯೋತ್ಪಾದಕ ದಾಳಿಯನ್ನು ಖಂಡಿಸುವ ಮೂಲಕ ಅಹ್ಮದಿಯಾಗಳು ಅವರ ಗಮನವನ್ನು ತಮ್ಮತ್ತ ಸೆಳೆದುಕೊಂಡು ದಾಳಿಗೆ ತುತ್ತಾಗಿ ಜನರ ಕರುಣೆಗೆ ಪಾತ್ರವಾಗುವ ನಾಟಕ ಮಾಡುತ್ತಾರೆಂದೂ ಮುಸಲ್ಮಾನರೂ ತೆಗಳುತ್ತಾರೆ.

3

ಒಂದಂತೂ ಸತ್ಯ. ಮುಸಲ್ಮಾನರೊಳಗಿನ ಈ ಜಾತಿಯ ಜನ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿದ್ದಾರೋ ಅವರೆಲ್ಲ ಸಮಾಜದೊಂದಿಗೆ ಸೌಹಾರ್ದಯುತವಾಗಿಯೇ ಬದುಕಿದ್ದಾರೆ. ಗುಲಾಂ ಅಹ್ಮದ್ರ ಪ್ರಮುಖ ಸಂದೇಶವೇ ರಾಜಕಾರಣದಿಂದ ದೂರವಿರುವ ಮಸೀದಿಯ ಕುರಿತಂಥದ್ದು. ನೂರು ವರ್ಷಗಳಷ್ಟು ಹಿಂದೆಯೇ ತಮ್ಮ ಅನುಯಾಯಿಗಳಿಗೆ, ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರವೆರಡರ ಗೌರವವನ್ನೂ ಉಳಿಸುವಂತೆ ಆದೇಶಿಸಿದ್ದರು ಅವರು. ಭಗವಂತನ ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಕಾಪಾಡುವ ಹೊಣೆ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಮೇಲೆಯೂ ಇದೆ ಎಂಬುದು ಅವರ ವಾದವಾಗಿತ್ತು. ಈ ಜನ ಭಾರತದಲ್ಲೂ ಅಲ್ಪ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ. ಕಟ್ಟರತೆಯನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸಿ ಮಾನವತೆಯನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವ, ಅರಬ್ ರಾಷ್ಟ್ರದ ಜೀತವನ್ನು ಧಿಕ್ಕರಿಸಿ ಭಾರತವನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವ ಇಲ್ಲಿನ ಮುಸಲ್ಮಾನರು ಅಹ್ಮದಿಯಾದತ್ತ ಒಲವು ತೋರಿಸುವುದು ಒಳಿತೇ. ಸಲಫೀ, ವಹಾಬಿಗಳ ತೀವ್ರತೆ ಇಲ್ಲವಾಗಿ ಕಾದಿಯಾನದ ಅಹ್ಮದಿಯಾಗಳ ಪ್ರೇಮ ಹಬ್ಬುವುದು ಮಾನವತೆಗೆ ಸಂತಸದಾಯಕವೇ.

ಅಂದಹಾಗೆ ಈ ಪಂಥದ ಪ್ರಮುಖರೊಬ್ಬರು ಇಸ್ರೇಲಿನಲ್ಲಿ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿಯವರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಿ ಹೂ ಗುಚ್ಛ ಕೈಗಿತ್ತು, ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಅಹ್ಮದಿಯಾಗಳಿಗೆ ಬೆಂಬಲ ಕೊಡುತ್ತಿರುವುದಕ್ಕೆ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಅಭಿನಂದಿಸಿದರು. ಅದಕ್ಕೆ ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಹೇಳಬೇಕಾಯಿತು.

ಐಸಿಸ್ ಅಧ್ಯಾಯದ ಕೊನೆಯ ಪುಟಗಳು!

ಐಸಿಸ್ ಅಧ್ಯಾಯದ ಕೊನೆಯ ಪುಟಗಳು!

ಇಸ್ಲಾಂ ಜಗತ್ತಿನ ದೌರ್ಬಲ್ಯವೇ ಕ್ರೌರ್ಯ. ಅವರ ಎಲ್ಲಾ ಜಾಗತಿಕ ಸಂಘಟನೆಗಳೂ ಇದನ್ನೇ ಬಂಡವಾಳ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ತಮ್ಮ ಬೇಳೆ ಬೇಯಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು. ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು ಜನರ ಕತ್ತು ಕೊಯ್ದು ವಿಡಿಯೋ ಮಾಡಿ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲ ತಾಣಗಳ ಮೂಲಕ ಹರಿದಾಡಿಸಿದರೆ ಸಂಘಟನೆಯನ್ನು ಅಪ್ಪುವ ಜನ ಮತ್ತು ಸಂಗ್ರಹವಾಗುವ ನಿಧಿಯ ಪ್ರಮಾಣ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಾ ಸಾಗುವುದು. ಈ ದುರಹಂಕಾರ ಎಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆಯೆಂದರೆ ಕಟ್ಟರ್ ಪಂಥಿ ಇಸ್ಲಾಂ ತಮ್ಮದೇ ಎನ್ನುತ್ತ ಉಳಿದವರನ್ನೆಲ್ಲ ಧಿಕ್ಕರಿಸಿ ಬಿಡುತ್ತವೆ.

ಇಸ್ರೇಲಿನಲ್ಲಿ ಬೆಂಜಮಿನ್ ನೆತನ್ಯಾಹು, ರಷ್ಯಾದಲ್ಲಿ ವ್ಲಾದಿಮಿರ್ ಪುತಿನ್, ಅಮೇರಿಕಾದಲ್ಲಿ ಡೊನಾಲ್ಡ್ ಟ್ರಂಪ್ ಮತ್ತು ಭಾರತದಲ್ಲಿ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ಬಹುಶಃ ಜಗತ್ತು ಹಿಂದೆಂದೂ ಇಂತಹುದೊಂದು ವಿಶ್ವವನ್ನು ನಿಮರ್ಾಣ ಮಾಡುವ ಆಕಾಂಕ್ಷೆಯುಳ್ಳ ರಾಷ್ಟ್ರಭಕ್ತ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರ ತಂಡವೊಂದನ್ನು ಕಂಡಿರಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ. ಇದೊಂದು ಪರ್ವಕಾಲ. ಜಾಗತಿಕ ನೆಮ್ಮದಿಯ ತುಡಿತ ಇರದೇ ತಮ್ಮ ಸಾರ್ವಭೌಮತೆಯನ್ನಷ್ಟೇ ಆಲೋಚಿಸುವ ಚೀನಾದಂತಹ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳೆಲ್ಲ ಓಟದಲ್ಲಿ ಹಿಂದುಳಿದಾಗಿದೆ. ಇದೊಂದು ಬಗೆಯ ಜಗತ್ತಿನ ನಿಮರ್ಾಣದ ಉತ್ಕರ್ಷ ಯುಗ. ಹೀಗೆ ಹೇಳಲಿಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಇದೆ. ಇಸ್ರೇಲ್ ಮತಾಂಧತೆಯ ವಿರುದ್ಧ ಹಿಂದಿನಿಂದಲೂ ಹೋರಾಟ ನಡೆಸಿತ್ತು. ಮುಲಾಜಿಲ್ಲದೇ ಜಗತ್ತಿನ ನೆಮ್ಮದಿ ಹಾಳು ಮಾಡುವವರನ್ನು ಹೊಸಕಿ ಹಾಕಿತ್ತು. ರಷ್ಯಾ ಕೂಡ ಪುತಿನ್ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಆಕ್ರಮಣಕಾರಿ ನೀತಿಗೆ ಶರಣಾಗಿತ್ತು. ಮೋದಿ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಪ್ರಧಾನ ಸೇವಕರಾಗಿ ಅಧಿಕಾರ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ ಮೇಲೆ ಒಳ್ಳೆಯ ಮತ್ತು ಕೆಟ್ಟ ಭಯೋತ್ಪಾದನೆಗಳ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಒಬಾಮಾನ ಭೂತ ಬಿಡಿಸಿದ್ದರು. ಅದಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಆತ ಅಧಿಕಾರ ಕಳಕೊಂಡು ಟ್ರಂಪ್ ನೇತೃತ್ವ ವಹಿಸಿದ ನಂತರ ಜಾಗತಿಕ ನೀತಿಗಳು ಬದಲಾಗುತ್ತಿವೆ. ಇದುವರೆಗೂ ನಂಬಿಕೊಂಡಿದ್ದೆಲ್ಲ ಈಗ ಸತ್ಯವಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಅರಿವಾಗುತ್ತಿದೆ.

al-bagdad

ಮೂರು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಇರಾಕಿನ ಮೊಸೂಲ್ನ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಾಚೀನ ಅಲ್ನೂರಿ ಮಸೀದಿಯನ್ನು ತೆಕ್ಕೆಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ಐಸಿಸ್ನ ಮುಖ್ಯಸ್ಥ ಅಬೂಬಕ್ರ್ ಅಲ್ ಬಗ್ದಾದಿ ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ಖಲೀಫಾ ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿಕೊಂಡು ಇಸ್ಲಾಮಿಕ್ ಸ್ಟೇಟ್ನ ಅಧಿಕೃತ ಘೋಷಣೆ ಮಾಡಿದ. ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ ಅಲ್ಕಾಯಿದಾ, ತಾಲಿಬಾನ್ಗಳು ಜಗತ್ತಿನ ಕುತ್ತಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಚೂರಿ ಇಟ್ಟು ತಮ್ಮ ಭಯದ ಬಾವುಟ ಹಾರಿಸಿ ಅನ್ನ ಗಳಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಆನಂತರ ಆ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಐಸಿಸ್ ಬಂತು ಕುಳಿತಿತು. ಜಗತ್ತಿನ ಮೂಲೆ ಮೂಲೆಯ ಮುಸಲ್ಮಾನರು ರೋಮಾಂಚಿತರಾದರು. ಇಸ್ಲಾಂನ ಧ್ವಜ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಹಾರಾಡುವಂತೆ ಮಾಡಲು ಭಗವಂತನೇ ಕಳಿಸಿದ ಸೇನೆಯಿದು ಎಂದು ನಂಬಿಬಿಟ್ಟರು. ಈ ನಂಬಿಕೆ ಅವರಿಗೆ ಹಿಂದೆ ಅಲ್ಕಾಯಿದಾ ಮೇಲೂ ಇತ್ತು; ತಾಲೀಬಾನ್ ಮೇಲೂ ಇತ್ತು. ಒಸಾಮಾ ಬಿನ್ ಲಾಡೆನ್ ಭಗವಂತನ ಸೇನೆಯ ಸೇನಾಧಿಪತಿ ಎಂದೇ ಭಾವಿಸಿದ್ದವರಿದ್ದರು. ಅಮೇರಿಕಾ ಅವನನ್ನು ಅವನ ಮನೆಗೆ ನುಗ್ಗಿ ಹೊಡೆದು ಬಿಸಾಡಿದ ಮೇಲೆ ಅನೇಕರಿಗೆ ಭ್ರಮನಿರಸನ ಉಂಟಾಗಿತ್ತು. ಅವರೆಲ್ಲರ ಉತ್ಸಾಹಕ್ಕೆ ಮತ್ತೆ ಆವೇಗ ತಂದುಕೊಟ್ಟವ ಈ ಅಬೂಬಕ್ರ್ ಅಲ್ ಬಗ್ದಾದಿ. ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಐಸಿಸ್ ತನ್ನ ಕಾರ್ಯದಿಂದಲೇ ಸ್ವಧಮರ್ೀಯರ ಮನಸೂರೆಗೊಂಡಿತು. ಇರಾಕ್ನಿಂದ ಸಾವಿರಾರು ಮೈಲು ದೂರದಲ್ಲಿರುವ ಕೇರಳದಿಂದಲೂ ನೂರಾರು ಜನ ಆಸ್ಥೆಯಿಂದ ಸೇನೆ ಸೇರಿಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟು ಮಟ್ಟಿಗೆ ಐಸಿಸ್ ಜಗತ್ತಿನಾದ್ಯಂತ ಖ್ಯಾತವಾಯ್ತು. ಅಲ್ ಬಗ್ದಾದಿ 2014 ರಲ್ಲಿ, ‘ಇಸ್ಲಾಂನ ಸೈನಿಕರನ್ನು ಎದುರಿಸಬಲ್ಲ ಸೇನೆ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿಯೇ ಇಲ್ಲ’ ಎಂದಿದ್ದ. ಜಗದ್ವಿಜೇತ ಸೇನೆಯ ಸದಸ್ಯರಾಗಬೇಕೆಂದೇ ಮೂಲೆ-ಮೂಲೆಗಳಿಂದ ತರುಣರು ಧಾವಿಸಿ ಬರಲಾರಂಭಿಸಿದ್ದರು.

ಅಲ್ ಬಗ್ದಾದಿ ತನ್ನೆಲ್ಲ ಕಾರ್ಯಗಳಿಗೂ ಇಸ್ಲಾಂನ ಆಧಾರ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದುದರಿಂದ ಆತನನ್ನು ವಿರೋಧಿಸುವವರೂ ಬಹು ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿರಲಿಲ್ಲ. ಕೆಲವರು ಆತನೊಡನೆ ಸೇರುವ ತುಡಿತದಲ್ಲಿದ್ದರೆ ಅನೇಕರು ಇಸ್ಲಾಂ ವಿಸ್ತರಣೆಗೆ ಇದು ಅಗತ್ಯವೇನೋ ಎಂಬಂತೆ ಮೌನ ವ್ರತ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ್ದರು. ಕಾಶ್ಮೀರದಿಂದ ಹಿಡಿದು ಕೇರಳದವರೆಗೆ ಇರುವ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸಲು ಐಸಿಸ್ ಒಂದೇ ಪರಿಹಾರ ಎಂದೇ ಭಾವಿಸಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದರು ಅವರು. ಈ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಹತ್ಯೆಯಾದರೂ ಸರಿಯೇ. ಭಗವಂತನ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಅಷ್ಟೂ ಮಾಡದಿದ್ದರೆ ಹೇಗೆ ಎಂಬುದು ಅವರ ವಾದ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಕೊನೆಯ ಬಲವಾದ ಪ್ರಯತ್ನ ಅಷ್ಟೇ. ಹೀಗೆ ಅವರು ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಕೊನೆಯ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆಂಬುದು ಮನಸಿನಲ್ಲಿರಲಿ. ಕಾಶ್ಮೀರದಿಂದ ಪಂಡಿತರನ್ನು ಹುಡು ಹುಡುಕಿ ಕೊಂದಾಗ, ಜೀವ ಕೈಲಿ ಹಿಡಿದು ಅಲ್ಲಿನ ಹಿಂದೂ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಪಲಾಯನ ಗೈಯ್ಯುವಾಗ ಹೀಗೊಂದು ಭಾವನೆ ಅವರಲ್ಲಿ ಬಲವಾಗಿಬಿಟ್ಟಿತ್ತು. ಬಾಬರ್-ಔರಂಗಜೇಬರು ಕ್ರೂರವಾಗಿ ಆಳುವಾಗಲೇ ಅಲುಗಾಡದ ಹಿಂದೂ ಹೃದಯ ಈಗ ಅಲುಗಾಡಿಬಿಡಬಲ್ಲುದೇ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಅವರು ತಮ್ಮ ತಾವು ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳಲೇ ಇಲ್ಲ. ಕಾಶ್ಮೀರದ ಪಂಡಿತ್ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ಗುಂಜೂ, ಅಟ್ಟಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದ ಭಯೋತ್ಪಾದಕರ ಕಣ್ತಪ್ಪಿಸಿ ಅಕ್ಕಿಯ ಡಬ್ಬಿ ಸೇರಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಅವರ ಪಕ್ಕದ ಮನೆಯವನೇ ಭಯೋತ್ಪಾದಕರಿಗೆ ಗುರುತಿಸಿ ತೋರಿಸಿದ್ದ. ಆಮೇಲಿನದ್ದು ರಕ್ತ-ಸಿಕ್ತ ಅಧ್ಯಾಯ. ಅಕ್ಕಿಯ ಡಬ್ಬಿ ರಕ್ತದಿಂದ ತೋಯ್ದು ಹೋಯಿತು. ‘ನಿನ್ನ ಮಕ್ಕಳು ಈ ಊಟ ಮಾಡಲಿ, ರುಚಿಕಟ್ಟಾಗಿರುತ್ತದೆ’ ಎಂದು ಅಟ್ಟಹಾಸ ಬೀರಿ ಹೊರಟರು ಬಂದೂಕುಧಾರಿಗಳು. ಆಗೆಲ್ಲಾ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ ಸ್ಥಾಪನೆಯೇ ಆಗಿಹೋಯ್ತೆಂಬಂತೆ ಬೀಗಿದ್ದರು ಅವರೆಲ್ಲ. ದಶಕಗಳೇ ಉರುಳಿದರೂ ಭಾರತ ಬಿಡಿ, ಕಾಶ್ಮೀರದಲ್ಲೂ ಅವರು ಅಂದುಕೊಂಡಂತೆ ಆಗಿಲ್ಲ.

ಇಸ್ಲಾಂ ಜಗತ್ತಿನ ದೌರ್ಬಲ್ಯವೇ ಕ್ರೌರ್ಯ. ಅವರ ಎಲ್ಲಾ ಜಾಗತಿಕ ಸಂಘಟನೆಗಳೂ ಇದನ್ನೇ ಬಂಡವಾಳ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ತಮ್ಮ ಬೇಳೆ ಬೇಯಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು. ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು ಜನರ ಕತ್ತು ಕೊಯ್ದು ವಿಡಿಯೋ ಮಾಡಿ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲ ತಾಣಗಳ ಮೂಲಕ ಹರಿದಾಡಿಸಿದರೆ ಸಂಘಟನೆಯನ್ನು ಅಪ್ಪುವ ಜನ ಮತ್ತು ಸಂಗ್ರಹವಾಗುವ ನಿಧಿಯ ಪ್ರಮಾಣ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಾ ಸಾಗುವುದು. ಜಾಗತಿಕವಾಗಿ ಬೆಂಬಲ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಈ ತಂಡಗಳು ತಾವೇ ಜಗತ್ತಿನ ಒಡೆಯರಂತೆ ವತರ್ಿಸಲಾರಂಭಿಸುತ್ತವೆ. ಈ ದುರಹಂಕಾರ ಎಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆಯೆಂದರೆ ಕಟ್ಟರ್ ಪಂಥಿ ಇಸ್ಲಾಂ ತಮ್ಮದೇ ಎನ್ನುತ್ತ ಉಳಿದವರನ್ನೆಲ್ಲ ಧಿಕ್ಕರಿಸಿ ಬಿಡುತ್ತವೆ.

3

ನಿಮಗೆ ಕೇಳಿ ಅಚ್ಚರಿಯಾದೀತು. ಸೌದಿ ಅರೇಬಿಯಾದಿಂದ ಹೊರಟ ವಹಾಬಿ ಚಳವಳಿ ಜಗತ್ತಿನ ಬೇರೆಲ್ಲ ಇಸ್ಲಾಂ ವಾದವನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿತು. ಅವರಿಗೆ ಸೂಫಿಗಳು ಬಿಡಿ ಸ್ವತಃ ಷಿಯಾ ಮತ್ತು ಸುನ್ನಿಗಳೊಂದಿಗೂ ವಿರೋಧ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡಿತು. ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ಕಟ್ಟರ್ಗಳೆಂದುಕೊಳ್ಳುವ ಹುಚ್ಚು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ. ಹೀಗೆ ‘ಕಟ್ಟರ್’ ಆದವನೇ ಭಗವಂತನ ಪ್ರತಿನಿಧಿಯಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಆತನೆ ಜಗತ್ತನ್ನು ಆಳುವುದೆಂಬುದು ಅವರೆಲ್ಲರ ಅಭಿಪ್ರಾಯ. ಸೂಫಿಗಳಿಗಿಂತ ಷಿಯಾಗಳು ಕಠೋರ. ಷಿಯಾಗಳಿಗಿಂತ ಸುನ್ನಿಗಳು. ಇವರೆಲ್ಲರಿಗಿಂತೂ ವಹಾಬಿಗಳು. ಗೋರಿಯನ್ನು ಗೌರವಿಸುವವರನ್ನು ಕಂಡಾಗ ಷಿಯಾದವನಿಗೆ ಎಲ್ಲಿಲ್ಲದ. ಷಿಯಾಗಳ ಆಚರಣೆಯನ್ನು ಕಂಡು ಸುನ್ನಿಗಳು ನಿಗಿನಿಗಿ ಕೆಂಡ. ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ಸುನ್ನಿಗಳೆಂದು ಕರೆದುಕೊಂಡರೂ ಭಾರತದ ಸುನ್ನಿಗಳು ಸುನ್ನಿಗಳೇ ಅಲ್ಲವೆನ್ನುವ ಅವರ ಆಚರಣೆಯನ್ನು ಧಿಕ್ಕರಿಸುವ ಸಲಫಿ-ವಹಾಬಿಗಳ ಚಳವಳಿ ಇಲ್ಲಿ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಜೋರಾಗಿಬಿಟ್ಟಿವೆ.

ಕಟ್ಟರತೆಯ ಈ ಆವೇಶ ಎಲ್ಲಿಯವರೆಗಿದೆ ಎಂದರೆ ಕಳೆದ 24 ರಂದು ಅಲ್ ಅರೇಬಿಯಾ ಟಿವಿ ಪ್ರಸ್ತುತ ಪಡಿಸಿದ ಸುದ್ದಿ ಎಂಥವರ ಹುಬ್ಬೂ ಮೇಲೇರಿಸುವಂಥದ್ದಾಗಿತ್ತು. ಜಗತ್ತಿನ ಮುಸಲ್ಮಾನರೆಲ್ಲರ ಶ್ರದ್ಧಾ ಕೇಂದ್ರವಾಗಿರುವ ಸೌದಿ ಅರೇಬಿಯಾದ ಮೆಕ್ಕಾ ಮಸೀದಿಯ ಮೇಲೆಯೇ ಭಯೋತ್ಪಾದಕರ ದಾಳಿಯಾಗಿತ್ತು! ಸೌದಿಯ ಮಂತ್ರಿಯೊಬ್ಬರು ವಿವರಣೆ ನೀಡುತ್ತಾ, ಮಸೀದಿಗೆ ಬಂದ ಭಕ್ತರನ್ನು ಗುರಿಯಾಗಿರಿಸಿಕೊಂಡು ಎರಡು ದಾಳಿಯಾಗಿತ್ತು; ಎರಡನ್ನೂ ವ್ಯರ್ಥಗೊಳಿಸಲಾಗಿದೆ ಎಂದಿದ್ದರು. ಈ ಘಟನೆಯಲ್ಲಿ ಆರು ಸಾರ್ವಜನಿಕರು ಮತ್ತು ಒಬ್ಬ ಪೊಲೀಸು ಏಟು ತಿಂದರೆ ಒಬ್ಬ ಭಯೋತ್ಪಾದಕ ತನ್ನ ತಾನು ಉಡಾಯಿಸಿಕೊಂಡು ಪ್ರಾಣ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ. ವಿಚಿತ್ರ ಅಲ್ಲವೇ? ಯಾವ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಜಗತ್ತಿನಾದ್ಯಂತ ಪಸರಿಸಲು ಅಕ್ಷರಶಃ ಯುದ್ಧ ನಡೆದಿದೆಯೋ ಅದೇ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಮೂಲ ಕೇಂದ್ರದ ಮೇಲೆ ಅದೇ ಜನರ ದಾಳಿ!? ಸೌದಿಯ ಜನ ತಮ್ಮ ತಾವು ವಹಾಬಿಗಳು ಎಂದು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಜಗತ್ತಿನ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ರಾಷ್ಟ್ರದ ಮುಸಲ್ಮಾನರನ್ನು ತುಚ್ಛವಾಗಿ ಕಾಣುವಾಗ ಐಸಿಸ್ನ ಉಗ್ರಗಾಮಿಗಳು ಸ್ವತಃ ಸೌದಿಯವರನ್ನೇ ತರಾಟೆಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲಾರಂಭಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ನೀವು ನಂಬಲಾರಿರಿ. 2015 ರಲ್ಲಿ ಮೆಕ್ಕಾ ಮಸೀದಿಯ ಬಳಿ ಕ್ರೇನ್ ದುರಂತವೊಂದರಲ್ಲಿ 107 ಜನ ಸತ್ತಾಗ ಜಗತ್ತು ಗಾಬರಿಯಾಗಿ ಅತ್ತ ನೋಡಿತ್ತು. ಆಗಲೇ ಗೊತ್ತಾಗಿದ್ದು ಪ್ರವಾದಿಯವರಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಒಂದಷ್ಟು ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಳಗಳೂ ಸೇರಿದಂತೆ ಅನೇಕ ಗೋರಿಗಳನ್ನು ಕಿತ್ತು ಬಿಸಾಡಿ ಹೆಚ್ಚು ಜನರಿಗೆ ಅವಕಾಶ ಮಾಡಿಕೊಡಲೆಂದೇ ಕಟ್ಟಡ ವಿಸ್ತಾರಕ್ಕೆ ಕೈ ಹಾಕಿತ್ತು ಸೌದಿ ಆಡಳಿತ. ಈ ಗೋರಿಗಳಿಗೆ, ಪವಿತ್ರಾ ಸ್ಥಳಗಳಿಗೆ ಗೌರವ ತೋರುವುದೆಂದರೆ ಅದು ಭಗವಂತನಿಗೆ ಮಾಡುವ ಅವಮಾನ ಎಂಬ ಸಮಜಾಯಿಷಿ ಅವರು ಕೊಟ್ಟರು ನಿಜ. ಅದರ ಹಿಂದು ಹಿಂದೆಯೇ ಬೆಳೆದು ನಿಂತ ಐಸಿಸ್ ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ಕಟ್ಟರ್ಗಳೆಂದು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಮೆಕ್ಕಾದಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರ ಶಿಲೆಗೂ ಗೌರವ ನೀಡುವುದನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಲಾರಂಭಿಸಿತು. ಅದನ್ನೇ ದಾಳಿಗೈದು ಉರುಳಿಸುವ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ರೂಪಿಸಿತು. ಅದರದ್ದೇ ಪ್ರತಿಫಲ ಸಪ್ಟೆಂಬರ್ನ ದಾಳಿ.

5

ಈ ವೇಳೆಗಾಗಲೇ ಐಸಿಸ್ನ ಬಾಹುಗಳು ಸಾಕಷ್ಟು ವಿಸ್ತಾರಗೊಂಡಿತ್ತು. ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಇರಾಕ್ ಮತ್ತು ಸಿರಿಯಾಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತಗೊಂಡಿದ್ದ ಈ ಚಳವಳಿ ಈಗ ಜಗತ್ತನ್ನೆಲ್ಲ ಇಸ್ಲಾಮಿಕ್ ಸ್ಟೇಟ್ನ ಛತ್ರದಡಿಯಲ್ಲಿ ತರುವ ಗುಟುರು ಹಾಕಿತ್ತು. ಸಿರಿಯಾದ ರಕ್ಕಾದಿಂದ ಇರಾಕ್ನ ಮೊಸೂಲ್ವರೆಗೆ ತನ್ನ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ ಪಡೆ ಜಗತ್ತನ್ನು ಅಣಕಿಸುತ್ತಾ ನಿಂತಿತ್ತು. ಜಾಗತಿಕ ಶಕ್ತಿಗಳು ಒಂದಾಗಿ ಇದನ್ನು ನಾಶ ಮಾಡಲು ಯತ್ನಿಸಿದಷ್ಟು ಅದು ವಿಸ್ತಾರವಾಗುತ್ತಲೇ ನಡೆದಿತ್ತು. ಸರಿ ಸುಮಾರು ಮೂರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಸಿರಿಯಾ, ಇರಾಕ್ನ ಬದುಕು ನರಕವೇ ಆಗಿಬಿಟ್ಟಿತ್ತು. ದಿನ ಬೆಳಗಾದರೆ ಗುಂಡಿನ ಮೊರೆತ. ಕೊಲ್ಲುವವನೂ-ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಡುವವನು ಇಬ್ಬರೂ ಇಸ್ಲಾಂನ ಅನುಯಾಯಿಗಳೇ. ಇಬ್ಬರಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟರ್ ಪಂಥಿ ಮುಸಲ್ಮಾನನ್ಯಾರು ಎಂಬುದೇ ಪ್ರಶ್ನೆ.
ಮೆಸೂಲ್ನ ಕಥೆಯಂತೂ ಬಲು ಕೆಟ್ಟದ್ದು. ಬಾಬರಿ ಮಸೀದಿಗಿಂತ ಸುಮಾರು 350 ವರ್ಷಗಳಷ್ಟು ಹಳೆಯ ಮಸೀದಿಯನ್ನು ಆಧಾರವಾಗಿರಿಸಿಕೊಂಡು ಖಲೀಫಾ ಆಗಿ ಕುಳಿತ ಅಬೂ ಬಕ್ರ ಅಲ್ ಬಗ್ದಾದಿಯೊಂದಿಗಿನ ಇರಾಕ್ ಸೇನೆಯ ಕಾದಾಟ ನಿರಂತರವಾಗಿತ್ತು. ಈ ಕಿರಿಕಿರಿ ತಾಳಲಾಗದೇ ಸುಮಾರು 9 ಲಕ್ಷ ಜನ ನಗರಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಓಡಿ ಹೋದರು. ಹೀಗೆ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದೇ ಒಳಗೇ ಸಿಕ್ಕಿಹಾಕಿಕೊಂಡು ಸಾಯುವ ಆಟವನ್ನೇ ಪ್ರತಿನಿತ್ಯ ಆಡಿದ ಅಸಂಖ್ಯರು ಹಸಿವು, ಅಪೌಷ್ಟಿಕತೆಯಿಂದಲೇ ಜೀವ ಕೈಲಿ ಹಿಡಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಪ್ರಳಯ ನರ್ತನವೆಂದರೇನೆಂದು ಅವರನ್ನೇ ಕೇಳಬೇಕು. ಟ್ರಂಪ್ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದ ಮೇಲೆ ಸಿರಿಯಾ ಮೇಲಿನ ಬಾಂಬ್ ದಾಳಿ ತೀವ್ರವಾಯ್ತು. ಇರಾಕ್ನ ಮೊಸೂಲ್ನಲ್ಲಂತೂ ಆಮ್ಲಜನಕದೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆತಾಗ ಕೆಟ್ಟದಾಗಿ ಉರಿಯುವ ವೈಟ್ ಫಾಸ್ಫರಸ್ನ್ನು ಬಳಸಿತು. ಈ ವಿಷಾನಿಲ ಸುಡಲು ಆರಂಭಿಸಿದರೆ ಮಾಂಸಖಂಡಗಳೇನು, ಎಲುಬೂ ಉರಿಯಬಲ್ಲದು. ಜನಸಂಖ್ಯೆ ಹೆಚ್ಚಿರುವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಈ ರಾಸಾಯನಿಕ ಬಳಕೆಯನ್ನು ಮಾಡುವಂತಿಲ್ಲವೆಂಬ ನಿಯಮವಿದ್ದರೂ ಅಮೇರಿಕಾ ಮುಲಾಜು ನೋಡಲಿಲ್ಲ. ಮಾನವ ಹಕ್ಕು ರಕ್ಷಣಾ ಸಮಿತಿ ಛೀಮಾರಿ ಹಾಕಿದರೂ ತಲೆಕೆಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. ದಾಳಿ ಮುಂದುವರಿದೇ ಇತ್ತು. ಪರಿಣಾಮ? ಮೂರ್ನಾಲ್ಕು ದಿನಗಳ ಹಿಂದೆ ಮೊಸೂಲ್ನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡ ಅಮೇರಿಕಾ ಬೆಂಬಲಿತ ಇರಾಕಿ ಪಡೆ ಭಯೋತ್ಪಾದಕರನ್ನು ಓಡಿಸುವಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ಸು ಕಂಡಿದೆ. ಹಾಗೆ ಓಡುವಾಗಲೂ ಅವರು ಸುಮ್ಮನೆ ಹೋಗಲಿಲ್ಲ. 850 ವರ್ಷಗಳಷ್ಟು ಹಳೆಯದಾದ ಗ್ರ್ಯಾಂಡ್ ಅಲ್ ನೂರಿ ಮಸೀದಿಯನ್ನು ಪೂರ್ಣ ಉಡಾಯಿಸಿಯೇ ಹೋಗಿದ್ದಾರೆ. ಅದರ ಎದುರಿಗೆ ಷಿಯಾಗಳ ಕಟ್ಟರ್ ತನಕ್ಕಿಂತಲೂ ಸುನ್ನಿಗಳದ್ದೇ ಮಿಗಿಲೆಂದು ತೋರಿಸುವ 45 ಮೀ ಎತ್ತರದ ಮಿನಾರ್ ಒಂದಿತ್ತು. 2014ರಿಂದಲೂ ಐಸಿಸ್ನ ಧ್ವಜ ಅಲ್ಲಿ ಹಾರಾಡುತ್ತಲಿತ್ತು. ಈಗ ಕಟ್ಟರತೆಯ ಸಂಕೇತವಾಗಿದ್ದ ಮಿನಾರ್ ಕೂಡ ಉರುಳಿ ಬಿದ್ದಿದೆ. ಭಗವಂತನ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಅವನದ್ದೇ ಪ್ರಾರ್ಥನಾ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಹೀಗೆ ನಾಮಾವಶೇಷವಾಗಿಸುವುದನ್ನು ಕಂಡಾಗ ಎಂಥವನೂ ಗಾಬರಿಯಾಗಲೇಬೇಕು. ಬಾಬರಿ ಮಸೀದಿ ಉರುಳಿದ್ದರ ಬಗ್ಗೆ ತಲೆ ಕೆಡಿಸಿಕೊಂಡವರ್ಯಾರೂ ಪ್ರಾಚೀನ ಅಲ್ನೂರಿ ಮಸೀದಿಯ ಕುರಿತಂತೆ ಮಾತಾಡುತ್ತಿಲ್ಲವಲ್ಲ ಎಂಬುದೇ ನೂರು ಕೋಟಿಯ ಪ್ರಶ್ನೆ.

ಐಸಿಸ್ನ ಅಳಿದುಳಿದವರು ಅಫ್ಘಾನಿಸ್ತಾನದೆಡೆಗೆ ಸಾಗುವ ಎಲ್ಲ ಲಕ್ಷಣಗಳೂ ಗೋಚರಿಸುತ್ತಿವೆ. ಹಿಂದೊಮ್ಮೆ ಅಲ್ಲಿ ಸುದೀರ್ಘಕಾಲ ತಾಲೀಬಾನೀ ರಾಜ್ಯವಿದ್ದುದು ಹೇಗೆ ತಾನೇ ಮರೆಯಲು ಸಾಧ್ಯ? ಹಳೆಯ ಮಿತ್ರರನ್ನು ಸೇರಿಕೊಂಡು ಅಫ್ಘಾನಿಸ್ತಾನ ಪಾಕೀಸ್ತಾನಗಳ ಮೂಲಕ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಹೊಸಯುದ್ಧ ಆರಂಭಿಸಿದರೆ ನಮಗೆ ಸವಾಲುಗಳು ಸಾಕಷ್ಟು ಎದುರಾಗಬಹುದು. ಅತ್ತ ಇನ್ನೊಂದಷ್ಟು ಐಸಿಸಿಗಳು ಪಶ್ಚಿಮದೆಡೆಗೆ ಸಾಗಿ ನಿರಾಶ್ರಿತರ ಮೂಲಕ ಬಿಳಿಯರ ಬದುಕನ್ನು ದುರ್ಭರಗೊಳಿಸಿಬಿಡಬಹುದು. ಅಥವಾ ಈ ಹಿಂದಿನಂತೆ ಐಸಿಸ್ನ್ನು ಮೀರಿದ ಹೊಸ ಉಗ್ರ ಸಂಘಟನೆಯೊಂದು ಅಸ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ ಬಂದು ಮತ್ತೆ ಇಸ್ಲಾಂ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಆಸೆ ಹುಟ್ಟು ಹಾಕಬಹುದು. ಆದರೆ ಇವೆಲ್ಲ ಎಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ? ಭಗವಂತ ಶಾಂತಿ-ನೆಮ್ಮದಿ ಕೊಡುವವನಾಗಬೇಕೆ ವಿನಃ ಅದನ್ನು ಕದಡುವವನಾಗಬಾರದು. ಏನಂತೀರಿ?

ಇನ್ನಾದರೂ ಗುಲಾಮರಂತೆ ಯೋಚಿಸುವುದು ಬಿಡಿ

ಇನ್ನಾದರೂ ಗುಲಾಮರಂತೆ ಯೋಚಿಸುವುದು ಬಿಡಿ

ಗೋಹತ್ಯೆ ಯಾಂತ್ರಿಕ ಕಸಾಯಿ ಖಾನೆಗಳ ಮೂಲಕ ವ್ಯಾಪಕವಾಯ್ತು. ಗೋವು ನಮಗೆ ಮಾಂಸದ ಮೂಲಕ ಹಣ ತರುವ ವಸ್ತುವಾಯ್ತು. ಅಕ್ಷರಶಃ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಬ್ರಿಟೀಷರು ನಮಗೆ ಬಿಟ್ಟು ಹೋದ ಬಳುವಳಿ. ಅವರದ್ದೇ ಮಾನಸಿಕತೆಯ ಮುಂದುವರೆದ ಭಾಗ. ಗುಲಾಮಿ ಮಾನಸಿಕತೆ ಅಂದರೆ ಇದೇ.

ಗೋವಿನ ಕುರಿತಂತೆ ಗಾಂಧಿವಾದಿ ಧರ್ಮಪಾಲರದು ವಿಶೇಷ ಅಧ್ಯಯನ ಮತ್ತು ಆಳವಾದ ಹೊಳಹು. ಅಟಲ್ ಬಿಹಾರಿ ವಾಜಪೇಯಿಯವರು ಪ್ರಧಾನಿಯಾಗಿದ್ದಾಗ ಗೋವಿನ ಕುರಿತಂತೆ ರಚಿಸಿದ ವಿಶೇಷ ಸಮಿತಿಯಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ಪ್ರಧಾನ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಇತ್ತು. ಗೋಹತ್ಯಾ ನಿಷೇಧ ಕುರಿತಂತೆ ದೇಶದಾದ್ಯಂತ ವ್ಯಾಪಕ ಚಚರ್ೆ ಶುರುವಾಗಿ ಕಾನೂನುಗಳೇ ರಚನೆಗೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಈ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಅವರು ಮಂಡಿಸಿದ ಚಿಂತನೆಯನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮೆಲುಕು ಹಾಕುವುದು ಸೂಕ್ತವೆನಿಸುತ್ತದೆ.
ಅನುಮಾನಕ್ಕೆಡೆಯಿಲ್ಲದಂತೆ ವಿಶೇಷ ಬುದ್ಧಿಯ ಕೆಲವು ಜೀವಿಗಳು ಬಿಟ್ಟರೆ ಉಳಿದೆಲ್ಲರೂ ಭಾರತವನ್ನು ಕೃಷಿ ಪ್ರಧಾನ ದೇಶವೆಂದು ಒಪ್ಪುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಕೃಷಿಗೆ ಗೋವು ಅಗತ್ಯವೆಂದೂ ಒಪ್ಪುತ್ತಾರೆ. ಹೀಗಾಗಿಯೇ ಇಲ್ಲಿ ಗೋವಿಗೆ ಇತರೆಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಬೆಲೆ. ಗೋವಿನ ಹಾಲು ಬಿಡಿ ರೈತನಾದವ ಗೋಮೂತ್ರ ಮತ್ತು ಸಗಣಿಯನ್ನೂ ಕೃಷಿಗೆ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುವುದರಿಂದ ಅವನು ಅದನ್ನು ದೇವರೆಂದು ಕರೆದು ಆರಾಧಿಸಿದ. ಇಷ್ಟಕ್ಕೂ ಉಪಕಾರ ಮಾಡಿದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರನ್ನೂ ಸ್ಮರಿಸಿ ಕೃತಜ್ಞತೆ ಸಲ್ಲಿಸಿ ದೇವರೆಂದು ಆರಾಧಿಸುವ ಪರಂಪರೆಯಲ್ಲವೇನು ನಮ್ಮದು!

G1

ಇಲ್ಲಿನ ಮಣ್ಣು ಮೃದುವಾದುದರಿಂದ ನಮಗೆ ಉಳಲು ಬಲಾಢ್ಯ ಯಂತ್ರ ಬೇಕಾಗಲಿಲ್ಲ ಬದಲಿಗೆ ಎತ್ತುಗಳೇ ಸಾಕಾದವು. ರೈತ ವಿಕಸಿತಗೊಳಿಸಿದ ಕೃಷಿ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದಿಂದಾಗಿ ಅಂದಿನ ಕೇರಳ, ತಮಿಳುನಾಡು, ಕನರ್ಾಟಕಗಳ ಕೃಷಿ ಉತ್ಪನ್ನವೇ ಆಧುನಿಕ ಜಪಾನಿನ ಕೃಷಿ ಉತ್ಪನ್ನಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿತ್ತು. ಬರಿಯ ಕೃಷಿಗಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ. ಸರಕು ಸಾಗಾಣೆಗೂ ಭಾರತ ಗೋ ವಂಶದ ಮೇಲೆಯೇ ನಿರ್ಭರವಾಗಿದ್ದುದರಿಂದ ಅನ್ಯ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಮೇಲಿನ ಅವಲಂಬನೆ ಗೌಣವಾಗಿದ್ದು ಬಲಾಢ್ಯವಾಗಿತ್ತು ಭಾರತ. ಆಂಗ್ಲರು ಆಧಿಪತ್ಯ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ ಮೇಲೂ ಆಂಗ್ಲ ಸೇನೆಯ ಸರಕು ಸಾಗಣೆ ಹಳ್ಳಿಗರಿಂದ ಒತ್ತಾಯವಾಗಿ ಕಸಿದ ಎತ್ತುಗಳಿಂದಲೇ ಆಗುತ್ತಿತ್ತು. ರೈಲು ಸಂಚಾರ ಆರಂಭವಾಗುವವರೆಗೆ ಎತ್ತುಗಳ ಮೇಲಿನ ಅವಲಂಬನೆ ಹೀಗೆಯೇ ಇತ್ತು. ಹಾಗಂತ ಗೋವುಗಳನ್ನು ತಿನ್ನುವ ಪರಿಪಾಠ ಇರಲಿಲ್ಲವೇ? ಖಂಡಿತು ಇತ್ತು. ಅರಬ್ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯಿಂದ ಪ್ರಭಾವಿತರಾದ ತುಕರ್ಿ, ಇರಾನ್, ಅರಬ್, ಆಫ್ಗಾನಿಸ್ತಾನ್ ಮುಂತಾದ ದೇಶಗಳ ಆಕ್ರಮಣಕ್ಕೆ ತುತ್ತಾಗುತ್ತಲೇ ಇದ್ದ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಅವರುಗಳ ವಿಜಯದ ನಂತರ ಗೋಮಾಂಸ ಭಕ್ಷಣೆ ಆರಂಭವಾಗಿರುವುದರಲ್ಲಿ ಅನುಮಾನವಿಲ್ಲ. ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ ಅರಬ್ರ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯಲ್ಲೂ ಗೋವಿನ ಭಕ್ಷಣೆ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದ ನಂತರವೇ ಅವರು ರೂಢಿಸಿಕೊಂಡ ಅನಿಷ್ಟ ಪದ್ಧತಿ ಇದು. ಒಂಟೆಗಳ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಗೋವನ್ನು ಬಲಿಕೊಡುವ ಪರಂಪರೆ ಶುರುವಾದ ಮೇಲೆ ಬಹುಶಃ ಹಿಂದೂಗಳಿಗೆ ಮಾನಸಿಕ ಕಿರಿಕಿರಿ ಕೊಡುವ ಏಕೈಕ ಮಾರ್ಗವಿದು ಎಂದೆನಿಸಿ ಇದನ್ನು ವ್ಯಾಪಕಗೊಳಿಸಿರಬೇಕು ಅವರು. ಆಗಲೂ ಅಷ್ಟೇ, ಈಗಲೂ ಕೂಡ ಬಹುತೇಕ ಮುಸಲ್ಮಾನರಿಗೆ ಗೋವು ಆಹಾರವಲ್ಲ.

ಇಸ್ಲಾಮಿ ರಾಜ್ಯ ಸ್ಥಾಪನೆಯಾದಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಗೋಮಾಂಸ ಭಕ್ಷಣೆ ಆರಂಭವಾಯಿತಾದರೂ ಆ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಜನಮಾನಸದ ಬೆಂಬಲ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿ ಆಳ್ವಿಕೆಯೂ ಕಷ್ಟವಾಗತೊಡಗಿತು. ಹೀಗಾಗಿಯೇ ಕಾಲಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಮುಸ್ಲೀಂ ರಾಜರೂ ಗೋಹತ್ಯೆ ನಿಷೇಧದತ್ತ ಒಲವು ತೋರಿದರು. ಬಾಬರ್, ಹುಮಾಯೂನ್, ಜಹಾಂಗೀರ್, ಔರಂಗಜೇಬರೂ ಈ ನಿಷೇಧಕ್ಕೆ ಮನಸ್ಸು ಮಾಡಿದ್ದರೆನ್ನುತ್ತಾರೆ ಧರ್ಮಪಾಲ್ಜೀ. ಈ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿಯೇ ಔರಂಗಜೇಬನ ನಂತರ ಗೋವಧೆ ಹೆಚ್ಚು ಕಡಿಮೆ ನಿಂತೇ ಹೋಗಿತ್ತು ಎನ್ನುತ್ತದೆ ಇತಿಹಾಸ. ಆನಂತರ ಬಂದ ಯೂರೋಪಿಯನ್ನರಿಂದಾಗಿ ಗೋವಿನ ದೆಸೆ ಮತ್ತೆ ಬದಲಾಯ್ತು. ವ್ಯಾಪಕವಾದ ಗೋಹತ್ಯೆ ಶುರುವಾಯ್ತು. ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಆಂಗ್ಲರು ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿನಿಂದ ಒಣಗಿದ ಗೋಮಾಂಸ ತರಿಸಿಕೊಂಡು ತಿನ್ನುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರ ಕೈ ಭಾರತದ ಮೇಲೆ ಬಲವಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಇಲ್ಲಿಯೇ ಗೋಹತ್ಯೆ ಆರಂಭಿಸಿದರು. ಗೋಮಾಂಸದಿಂದ ಶಕ್ತಿ ವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತದೆಂಬ ರಷ್ಯಾದ ನಂಬಿಕೆಯೇ ಅವರನ್ನು ಗೋಭಕ್ಷಣೆಗೆ ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿರಬಹುದು ಅಥವಾ ಅವರ ತಣ್ಣಗಿನ ವಾತಾವರಣವೇ ಗೋಮಾಂಸಕ್ಕೆ ಬೇಡಿಕೆ ಹೆಚ್ಚಿಸಿರಬಹುದು ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ ಧರ್ಮಪಾಲ್ಜಿ. ಗೋಹತ್ಯೆ ಎಷ್ಟು ಎಗ್ಗಿಲ್ಲದೇ ನಡೆಯಿತೆಂದರೆ ಮಹಾತ್ಮಾ ಗಾಂಧೀಜಿ 1871 ರಲ್ಲಿ ಆಂಗ್ಲ ಶಾಸನದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿನಿತ್ಯ 30 ಸಾವಿರ ಗೋವುಗಳ ಹತ್ಯೆಯಾಗುತ್ತಿತ್ತು ಎಂದಿದ್ದರು.

cattle-trafficking-3

ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಆಂಗ್ಲ ಸೈನಿಕರಿಗಾಗಿ ಶುರುವಾದ ಗೋವಧೆ ಕಾಲಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಸೈನ್ಯದಲ್ಲಿರದ ಆಂಗ್ಲರಿಗೂ ವಿಸ್ತಾರಗೊಂಡಿತು. 1800 ರ ವೇಳೆಗೆ ಆಂಗ್ಲ ಸೈನಿಕರ ಸಂಖ್ಯೆ 20 ಸಾವಿರದಷ್ಟಿದ್ದರೆ ಸೈನಿಕರಲ್ಲದವರು ಒಂದೆರಡು ಲಕ್ಷವಾದರೂ ಇದ್ದರು. ಇವರಿಗೆ ಗೋಮಾಂಸ ಪೂರೈಸಲೆಂದು ಸೈನಿಕ ವಲಯದೊಳಗೆ ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಕಸಾಯಿಖಾನೆ ತೆರೆಯಲಾಯ್ತು. ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಗೋವಧೆಯ ಆರಂಭದ ಹೆಜ್ಜೆಗಳು ಹೀಗಿದ್ದವು. ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಇತರೆ ಮಾಂಸ ಕಡಿಯುವ ಕಟುಕರನ್ನೇ ಆಮಿಷವೊಡ್ಡಿ ಈ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ನೇಮಿಸಲಾಯಿತು. ಬರುಬರುತ್ತ ಆಂಗ್ಲ ಸೈನಿಕರ ಸಂಖ್ಯೆ ಮತ್ತು ಇತರ ಬಿಳಿಯರ ಸಂಖ್ಯೆ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಗೋವು ಕಡಿಯುವ ಕಟುಕರ ಸಂಖ್ಯೆ 30 ಪಟ್ಟು ವೃದ್ಧಿಯಾಯಿತು. ಈ ಕಟುಕರನ್ನು ಮುಂದಿರಿಸಿಕೊಂಡು ಮುಸಲ್ಮಾನರ ವಿರುದ್ಧ ಹಿಂದೂಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿ ಕಟ್ಟುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಬಿಳಿಯರದಿತ್ತು. ಇಷ್ಟಾದಾಗ್ಯೂ ಸತ್ಯದ ಅರಿವು ಅವರಿಗಿದ್ದೇ ಇತ್ತು. 1893 ರಲ್ಲಿ ವಿಕ್ಟೋರಿಯಾ ರಾಣಿ ವೈಸರಾಯ್ಗೆ ಬರೆದ ಪತ್ರದಲ್ಲಿ ‘ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಗೋಹತ್ಯೆಯ ವಿರುದ್ಧ ನಡೆದಿರುವ ಆಂದೋಲನ ಮುಸಲ್ಮಾನರ ವಿರುದ್ಧವಲ್ಲ, ನಮ್ಮ ವಿರುದ್ಧವೇ, ಏಕೆಂದರೆ ಬಹಳಷ್ಟು ಗೋವಧೆ ಮಾಡುವವರು ನಾವೇ’ ಎಂದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಹಾಗಂತ ಆಂಗ್ಲರು ಮುಸಲ್ಮಾನ ಆಡಳಿತಗಾರರಂತೆ ಭಂಡತನದಿಂದ ಇದನ್ನು ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ ಭಾರತೀಯ ಗೋತಳಿ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಬಾರದ್ದೆಂದು ಇಲ್ಲಿನ ಬುದ್ಧಿವಂತರನ್ನು ನಂಬಿಸಿದರು. ಗೋತಳಿಯಷ್ಟೇ ಏಕೆ? ಇಲ್ಲಿನ ಮನುಷ್ಯ, ಅವನ ಜೀವನ, ಇಲ್ಲಿನ ಕಲೆ, ಪ್ರಕೃತಿ ಎಲ್ಲವೂ ಕಳಪೆ ದಜರ್ೆಯದೆಂದು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಹೇಳಿ ಒಪ್ಪಿಸಿದರು. ನಾವು ಅದನ್ನು ನಂಬಿ ಇತರರಿಗೆ ಬೋಧಿಸಲು ಶುರು ಮಾಡಿದೆವು. ಹಾಗೆಂದೇ ಪ್ರೇಮಚಂದರು ತಮ್ಮ ಕಥೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ರೈತನ ಬಾಯಲ್ಲಿ ‘ಹಸುವಿನ ತಳಿ ವಿದೇಶದ್ದಾಗಿರಬೇಕು’ ಎಂದು ಹೇಳಿಸಿದ್ದು! 1928 ರಲ್ಲಿ ಆಂಗ್ಲರೇ ರಚಿಸಿದ ಕೃಷಿ ಆಯೋಗ ಭಾರತೀಯ ಪಶುಗಳು ಕಳಪೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಬೇಕಂತಲೇ ಎತ್ತಿ ಹಿಡಿಯಿತು. ಅದಾದ ಮೇಲೆಯೇ ಭಾರತಕ್ಕೆ ವಿದೇಶೀ ತಳಿಯ ಹಸುಗಳು ಕಾಲಿರಿಸಿದ್ದು.
1940 ರಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ನೆಹರೂ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಯೋಜನಾ ಸಮಿತಿಯೊಂದನ್ನು ರಚಿಸಿತು. ಅದರ ಅನೇಕ ಉಪಸಮಿತಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕೃಷಿ ಮತ್ತು ಗೋವಿನ ಕುರಿತಂತೆಯೇ ಆಗಿತ್ತು. ಈ ಸಮಿತಿಯ ಸಲಹೆಯಂತೆ ಭಾರತದ ಕೃಷಿ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ಗೋಹತ್ಯೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ನಿಷೇಧವಾಗಬೇಕಿತ್ತು. ಆದರೆ ವಾಣಿಜ್ಯಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಮತ್ತೊಂದು ಉಪ ಸಮಿತಿ ವಿದೇಶೀ ವಿನಿಮಯ ಗಳಿಸಲು ಗೋಮಾಂಸ ರಫ್ತು ಮಾಡಲೇಬೇಕು ಎಂದಿತ್ತು. ಹೀಗೆ ಗೋವು ಕೃಷಿ ಉತ್ಪನ್ನ ವೃದ್ಧಿಸುವ ಸಾಧನದಿಂದ ವಿದೇಶೀ ವಿನಿಮಯ ಉಳಿಸುವ ಸಾಧನವಾಗಿ ಉಳಿದುಬಿಟ್ಟಿತು. 1948 ರ ದಾತಾರ್ಸಿಂಗ್ ನೇತೃತ್ವದ ಸಮಿತಿ ಮೊದಲ ಹಂತದಲ್ಲಿ 15 ವರ್ಷಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆ ಆಯಸ್ಸಿನ ಕ್ರಮೇಣ ಪೂರ್ಣ ಗೋಹತ್ಯಾ ನಿಷೇಧ ಆಗಬೇಕೆಂದು ಸಲಹೆ ನೀಡಿತ್ತು. ಊಹೂಂ. ಸಕರ್ಾರ ತಲೆ ಕೆಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. 1950 ರ ವರದಿಯೂ ಮೂಲೆಗುಂಪಾಯ್ತು. ಸ್ವತಃ ಸಂವಿಧಾನ ರೂಪಿಸುವ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಬಿಸಿ ಬಿಸಿ ಚಚರ್ೆಗಳಾದರೂ ನಾಲ್ಕಾರು ಮುಸಲ್ಮಾನರಾದಿಯಾಗಿ ಬಹುತೇಕರು ಗೋಹತ್ಯಾ ನಿಷೇಧದ ಪರವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿದ್ದರೂ ಆಂಗ್ಲ ಮಾನಸಿಕತೆಯಿಂದ ಪ್ರಭಾವಿತರಾಗಿದ್ದ ಆಳುವ ಧಣಿಗಳು ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. ಗೋಹತ್ಯಾ ನಿಷೇಧ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧ ಪಟ್ಟ ವಿಷಯವಾಗಲೆಂದು ಕಾನೂನು ರೂಪಿಸಿ ತೇಪೆ ಹಚ್ಚಿಬಿಟ್ಟಿತು. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ. ಭಾರತೀಯ ಕೃಷಿ ಮತ್ತು ಗೋವನ್ನು ಆಧುನಿಕ ಗೊಳಿಸುವ ವಿಚಾರವನ್ನು ಸಂವಿಧಾನದಲ್ಲಿ ತುರುಕಲಾಯಿತು. ಅದಾದ ಮೇಲೆಯೇ ಭಾರೀ ಪ್ರಮಾಣದ ರಾಸಾಯನಿಕ ಗೊಬ್ಬರಗಳ ಆಮದು ಶುರುವಾಗಿದ್ದು. ಆನಂತರವೇ ಹೈಬ್ರೀಡ್ ಬೀಜ ಬಳಕೆ ಶುರುವಾಗಿದ್ದು. ಗೋವಿಗೆ ಅಪ್ರಾಕೃತಿಕ ರೀತಿಯ ಗರ್ಭದಾನ ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಶುರುವಾಗಿದ್ದೂ ಆನಂತರವೇ. 1952 ರಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಗೋಹತ್ಯಾ ನಿಷೇಧ ಚಚರ್ೆ ಸದನದಲ್ಲಿ ತೀವ್ರಗೊಂಡಿತು. ವಾದ-ವಾಗ್ವಾದಗಳ ನಡುವೆ ಗೋವನ್ನು ಉಳಿಸಬೇಕೆಂದವರ ಸಂಖ್ಯೆಯೇ ಹೆಚ್ಚಾದಾಗ ನೆಹರೂ ಮಧ್ಯೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಈ ಪ್ರಸ್ತಾವ ಸ್ವೀಕೃತವಾದರೆ ರಾಜೀನಾಮೆ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ ಎಂದುಬಿಟ್ಟರು. ಪ್ರಸ್ತಾವ ಬಿದ್ದು ಹೋಯಿತು.

1

1954 ರಲ್ಲಿ ಭಾರತ ಸಕರ್ಾರ ರಚಿಸಿದ ಸಮಿತಿಯಂತೂ ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲಿ 40 ಪ್ರತಿಶತ ಗೋವುಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಸಾಕಲು ಸಾಧ್ಯ ಎಂದು ವರದಿ ಕೊಟ್ಟಿತು. ಅದರ ಪ್ರಕಾರ ಶೇ 60 ರಷ್ಟು ಗೋವುಗಳು ಮಾಂಸವಾಗಲು ಯೋಗ್ಯವೆಂದಾಗಿತ್ತು. ಇದೇ ಬಗೆಯ ಮಾನಸಿಕತೆ ವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತ ನಡೆದಂತೆ ಗೋಹತ್ಯೆ ಯಾಂತ್ರಿಕ ಕಸಾಯಿ ಖಾನೆಗಳ ಮೂಲಕ ವ್ಯಾಪಕವಾಯ್ತು. ಗೋವು ನಮಗೆ ಮಾಂಸದ ಮೂಲಕ ಹಣ ತರುವ ವಸ್ತುವಾಯ್ತು. ಅಕ್ಷರಶಃ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಬ್ರಿಟೀಷರು ನಮಗೆ ಬಿಟ್ಟು ಹೋದ ಬಳುವಳಿ. ಅವರದ್ದೇ ಮಾನಸಿಕತೆಯ ಮುಂದುವರೆದ ಭಾಗ. ಗುಲಾಮಿ ಮಾನಸಿಕತೆ ಅಂದರೆ ಇದೇ. ಗೋಹತ್ಯೆಯ ನಿಷೇಧವೆಂದರೆ ಈ ಗುಲಾಮಿ ಚಿಂತನೆಯನ್ನು ಕೊಡವಿಕೊಂಡು ಏಳುವುದೇ. ಆ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ದಿಟ್ಟ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಟ್ಟಿದೆ ಭಾರತ. ಜೊತೆಗೆ ನಿಲ್ಲಬೇಕಿದೆ ಅಷ್ಟೇ.

ಕಾಶ್ಮೀರದ ಬೀದಿಗಳಲ್ಲಿ ಭಸ್ಮಾಸುರ ನರ್ತನ!

ಕಾಶ್ಮೀರದ ಬೀದಿಗಳಲ್ಲಿ ಭಸ್ಮಾಸುರ ನರ್ತನ!

ಶ್ರೀನಗರದ ಮುಖ್ಯ ಬೀದಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಶವಯಾತ್ರೆ. ತೀರಿಕೊಂಡವನ ಸಹೋದರಿ ಎಲ್ಲರೆದುರು ಆಕ್ರೋಶದಿಂದಲೇ ಕಿರುಚುತ್ತಿದ್ದಳು ‘ಹೌದು, ನಾವು ಭಾರತೀಯರೇ’. ಉಳಿದವರೆಲ್ಲ 57 ವರ್ಷದ ಹುತಾತ್ಮ ಡಿಎಸ್ಪಿ ಮೊಹಮ್ಮದ್ ಅಯೂಬ್ ಪಂಡಿತ್ರಿಗೆ ಜೈಕಾರ ಮೊಳಗಿಸುತ್ತ ನಡೆದಿದ್ದರು. ಕಳೆದ ನಾಲ್ಕಾರು ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ತನ್ನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ತಾನೇ ಕೈಯಿಟ್ಟುಕೊಂಡ ಭಸ್ಮಾಸುರನ ಕಥೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ನೆನಪಿಸುತ್ತಿದೆ ಕಾಶ್ಮೀರ.

dsp-pandit-murder1-360x180

 

ಅದು ರಂಜಾನ್ ತಿಂಗಳ ವಿಶೇಷ ದಿನ. ಶಕ್ತಿಯ ರಾತ್ರಿ ಅದು. ಶಬ್-ಇ-ಕದರ್ ಅಂತಾರೆ ಅದನ್ನು. ಕುರಾನ್ ಪ್ರವಾದಿಯವರ ಮೇಲೆ ಅವತೀರ್ಣಗೊಂಡ ಮೊದಲ ದಿನವಂತೆ ಅದು. ಅಂದು ರಾತ್ರಿ ಕಳೆದು ಬೆಳಗಾಗುವ ಹೊತ್ತು ಬಲು ವಿಶೇಷ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಳು ನಡೆಯುತ್ತವೆ. ಶ್ರೀನಗರದ ನೌಹಟ್ಟಾದ ಜಾಮಿಯಾ ಮಸೀದಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಎಲ್ಲೆಡೆಯಂತೆ ಸಾವಿರಾರು ಜನ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗೆ ಅಣಿಯಾಗಿದ್ದರು. ಈ ಮಸೀದಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಪ್ರತ್ಯೇಕತಾವಾದಿ ಉಮರ್ ಫಾರುಕ್ ಪ್ರಧಾನ ಮೌಲ್ವಿಯಾಗಿರುವುದು. ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಹೋಗಿ ಬರುವ ಭಕ್ತರ ಮೇಲೆ ಕಣ್ಣಿಡುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಅಯೂಬರಿಗಿತ್ತು. ಚಿಕ್ಕಂದಿನಿಂದಲೂ ಸೌಮ್ಯ ಸ್ವಭಾವದ ಆದರೆ ಕರ್ತವ್ಯದ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಬಲು ಕಠೋರವೂ, ಪ್ರಾಮಾಣಿಕರೂ ಆಗಿದ್ದ ಆತ ಈಗ ಮಹತ್ವದ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಹೊತ್ತು ಮಸೀದಿಯ ಹೊರಗೆ ನಿಂತಿದ್ದರು. ರಾತ್ರಿ ಸುಮಾರು 12 ಗಂಟೆಗೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕತಾವಾದಿ ಉಮರ್ನ ಉದ್ರೇಕಕಾರಿ ಭಾಷಣ ಕೇಳಿ ಹೊರಬಿದ್ದ ಒಂದಷ್ಟು ತರುಣರು ಘೋಷಣೆಗಳನ್ನು ಕೂಗುತ್ತ, ಬೊಬ್ಬೆ ಹಾಕಲಾರಂಭಿಸಿದರು. ಅಯೂಬ್ ತಮ್ಮ ಮೊಬೈಲಿನಿಂದ ಈ ಯುವಕರ ಫೋಟೋ ತೆಗೆದಿಟ್ಟುಕೊಂಡರು. ಯಾರಿಗ್ಗೊತ್ತು? ಇವರ ನಡುವೆಯೇ ಇಲಾಖೆಗೆ ಬೇಕಾದ ಪ್ರಮುಖ ಉಗ್ರ ಇದ್ದರೂ ಇರಬಹುದು. ಅದ್ಯಾಕೋ ಪುಂಡರ ಗಮನ ಇತ್ತ ತಿರುಗಿತು. ಮತಾಂಧತೆಯ ಮದಿರೆಯ ನಿಶೆ ಏರಿತ್ತು. ಪೊಲೀಸ್ ಇಲಾಖೆಗೆ ಸೇರಿದವರೆಂದು ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತಲೇ ಆಕ್ರೋಶ ತೀವ್ರವಾಯ್ತು. ಹೊಡೆಯಲೆಂದು ಮುನ್ನುಗ್ಗಿದರು. ತಕ್ಷಣ ತಮ್ಮ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಪಿಸ್ತೂಲು ತೆಗೆದ ಅಯೂಬರು ಗುಂಡು ಹಾರಿಸಿ ಕೆಲವರ ಕಾಲಿಗೆ ಗಾಯ ಮಾಡಿದರು. ಹೆದರಿ ಓಡಬೇಕಿದ್ದ ಪುಂಡರ ಪಡೆ ಮತ್ತೂ ವ್ಯಗ್ರವಾಗಿ ನುಗ್ಗಿತು. ಅಕ್ಕ-ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದ ಇತರೆ ಪೊಲೀಸರು ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಅರಿತು ಕಾಲಿಗೆ ಬುದ್ಧಿ ಹೇಳಿದರು. ಸಿಕ್ಕಿದವರು ಅಯೂಬ್ ಪಂಡಿತರು ಮಾತ್ರ. ಮದೋನ್ಮತ್ತ ಪಡೆ ಅವರನ್ನು ಮನಸೋ ಇಚ್ಛೆ ತಳಿಸಿತು, ಅವರ ಬಟ್ಟೆ ಕಿತ್ತು ಮರಕ್ಕೆ ಕಟ್ಟಿ ಹಾಕಿತು. ಕೊನೆಗೆ ಜೀವಂತವಾಗಿದ್ದ ಅಯೂಬರನ್ನು ಕಲ್ಲೆಸೆದೆಸೆದೇ ಕೊಂದು ಹಾಕಿತು. ರಂಜಾನಿನ ಅತ್ಯಂತ ಪವಿತ್ರವಾದ ಶಕ್ತಿಯ ರಾತ್ರಿ, ರಕ್ತದ ರಾತ್ರಿಯಾಗಿ ಪರಿವರ್ತನೆಗೊಂಡಿತ್ತು. ರಕ್ತ-ಸಿಕ್ತವಾಗಿ ವಿರೂಪಗೊಂಡಿದ್ದ ದೇಹದ ಫೋಟೋ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ನೆರೆದಿದ್ದ ಸಾವಿರಾರು ಜನ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಹರಿಬಿಟ್ಟರು. ಅಯೂಬರ ಮನೆಯ ಫೋನುಗಳಿಗೂ ಈ ಫೋಟೋ ಬಂದಿತ್ತಾದರೂ ಯಾರೂ ಅದನ್ನು ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಲಿಲ್ಲ. ಸುದ್ದಿ ಖಾತ್ರಿಯಾಗಿ ಹರಡಿದ ಮೇಲೆ ಕಾಶ್ಮೀರದಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗೂ ನಿದ್ದೆ ಇಲ್ಲ. ತಾವೇ ಜನ್ಮ ಕೊಟ್ಟ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾದ ತಮ್ಮನ್ನೇ ನುಂಗುತ್ತಿರುವ ಅತ್ಯಂತ ಕೆಟ್ಟ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಅವರೆಲ್ಲ ಸಾಕ್ಷಿಯಗಿದ್ದರು!

480370-burhan-muzaffar-wani2

ಕಾಶ್ಮೀರದ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ನೀತಿ ಬದಲುಗೊಂಡಾಗಿನಿಂದ ಪಾಕೀಸ್ತಾನ ಹುಚ್ಚಾಪಟ್ಟೆ ಕುಣಿದಾಡುತ್ತಿದೆ. ಎಲ್ಲಕ್ಕೂ ಮುನ್ನುಡಿ ಬರೆದದ್ದು ಹಿಜ್ಬುಲ್ ಕಮಾಂಡರ್ ಬುರ್ಹನ್ ವಾನಿಯ ಹತ್ಯೆ. ಭಾರತ ಸಕರ್ಾರದ ಶಾಂತಿಯ ನೀತಿಯ ವಿಶ್ವಾಸದ ಮೇಲೆ ಮೆರೆದಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಕಾಶ್ಮೀರದ ತರುಣರ ಆಶಾ ಕೇಂದ್ರವೆನಿಸಿದ್ದ ಬುರ್ಹನ್ನನ್ನು ಕೊಂದು ಬಿಸಾಡಿದ ಮೇಲೆ ಕಾಶ್ಮೀರ ಉರಿದೆದ್ದಿತ್ತು. ದಿನಾಲೂ ಕಲ್ಲೆಸೆತ, ಕಿತ್ತಾಟಗಳು. ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಈ ಸುದ್ದಿಯಿಂದ ಗಮನ ಸೆಳೆದು ಮೋದಿಯವರ ಗೌರವಕ್ಕೆ ಧಕ್ಕೆ ತರುವ ದುರಾಸೆ ಅದರಲ್ಲಿತ್ತು. ಭಾರತ ತಲೆಕೆಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. ಕಲ್ಲೆಸೆಯುವವರ ಹುಟ್ಟಡಗಿಸಿಯೇ ಸುಮ್ಮನಾಗುವುದೆಂದಿತು. 73 ದಿನಗಳಷ್ಟು ದೀರ್ಘಕಾಲದ ಕಫ್ಯರ್ೂಗೆ, 85ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಪುಂಡರು ಬಲಿಯಾದರು. ಕಾಶ್ಮೀರದ ಜನತೆಗೆ ಸಾಕು ಸಾಕಾಗಿತ್ತು. ಅಂದುಕೊಂಡಷ್ಟು ಬೆಂಬಲ ಜಾಗತಿಕವಾಗಿ ದಕ್ಕಲಿಲ್ಲ. ಇತ್ತ ದೇಶದೊಳಗೂ ಜನತೆ ಸೈನ್ಯದ ಪರವಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದರಿಂದ ಪ್ರತ್ಯೇಕತಾವಾದಿಗಳು ಪತರಗುಟ್ಟಿದ್ದರು. ಭಾರತ ನಡೆಸಿದ ಸಜರ್ಿಕಲ್ ಸ್ಟ್ರೈಕ್ಗಳು, ಪಾಕೀಸ್ತಾನದ ಬಂಕರ್ಗಳ ಮೇಲಿನ ದಾಳಿಗಳು ಸಕರ್ಾರದ ಬಲಾಢ್ಯ ಮಾನಸಿಕತೆಯನ್ನು ಕಾಶ್ಮೀರಿಗಳಿಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಪರಿಚಯಿಸಿತ್ತು. ಪ್ರತ್ಯೇಕತಾವಾದಿಗಳ ಗೃಹ ಬಂಧನವಂತೂ ಕಠೋರ ನಿರ್ಣಯಗಳ ಕಿರೀಟಕ್ಕೊಂದು ಗರಿ.

ಇಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ. ಪಾಕೀಸ್ತಾನ ಉಮರ್ ಬಾಜ್ವಾರನ್ನು ಪಾಕೀ ಸೇನೆಯ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರಾಗಿ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿದಾಗ ಅದಕ್ಕೆ ಭಾರತ ಬಿಪಿನ್ ರಾವತ್ರ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಮುಖಕ್ಕೆ ಬಾರಿಸಿದಂತೆ ಉತ್ತರ ನೀಡಿತು. ಬಾಜ್ವಾ ಯುಎನ್ ಶಾಂತಿ ಪಡೆಯಲ್ಲಿ ದುಡಿದವರಾಗಿ, ಕಾಶ್ಮೀರದ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷ ಜ್ಞಾನ ಹೊಂದಿದವರೆಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೇ ಅವರನ್ನು ತಂದಿತ್ತು ಪಾಕ್. ಭಾರತ ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ರೈಫಲ್ಸ್ನ ಮೂಲಕ ಕಾಶ್ಮೀರದಲ್ಲಿ ನುಸುಳುಕೋರರ ವಿರುದ್ಧ ಕಾಯರ್ಾಚರಣೆಯ ಅನುಭವ ಹೊಂದಿದ್ದ, ಲೈನ್ ಆಫ್ ಆಕ್ಚುಯಲ್ ಕಂಟ್ರೋಲ್ನ ಗುಡ್ಡ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಚೀನಾದೆದುರು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷ ಪರಿಣತಿ ಹೊಂದಿದ ಯುಎನ್ ಶಾಂತಿ ಪಡೆಯಲ್ಲಿ ಗೌರವಕ್ಕೆ ಪಾತ್ರರಾದ ಬಿಪಿನ್ ರಾವತ್ರನ್ನು ಸೈನ್ಯದ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಮೀರಿ ತಂದು ಕೂರಿಸಿತು. ಆಗಲೇ ಮುಂದಾಗುವುದನ್ನು ಊಹಿಸಿ ಪಾಕೀಸ್ತಾನ ತೆಪ್ಪಗಿದ್ದರೆ ಸರಿಹೋಗುತ್ತಿತ್ತು.

28-1427546513-19-1426789285-ajit-doval

ಮೋದಿ ಮತ್ತು ದೋವಲ್ರ ಜೋಡಿಯೆದುರು ಯಾವುದೂ ಉಪಯೋಗಕ್ಕೆ ಬರಲಿಲ್ಲ. 2010ರಲ್ಲಿಯೇ ದೋವಲ್, ಕಾಶ್ಮೀರದ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಪಾಕೀಸ್ತಾನದೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿದ್ದು ಸಾಕು ಒಂದು ಬಲವಾದ ಪೆಟ್ಟು ಕೊಡಬೇಕಷ್ಟೇ ಅಂದಿದ್ದರು. 2014ರಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಎನ್ಎಸ್ಎ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರಾಗುವುದಕ್ಕೆ ಮುನ್ನವೇ ‘ಇನ್ನೊಂದು ಮುಂಬೈನಂತಹ ದಾಳಿ ನಡೆದರೆ, ಬಲೂಚಿಸ್ತಾನ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಖಾತ್ರಿ’ ಅಂತ ಪಾಕಿಗೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದರು. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ‘ಪಾಕೀಸ್ತಾನ ತುಂಡಾಗುವ ಸ್ಥಿತಿ ನಮಗಿಂತ ನೂರುಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚು. ಒಮ್ಮೆ ನಾವು ನಮ್ಮನ್ನು ನಾವು ರಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ರಣನೀತಿಯಿಂದ ಆಕ್ರಮಕ ರಕ್ಷಣೆಯ ಹೊಸ ನೀತಿಗೆ ವಾಲಿಕೊಂಡಿದ್ದೇವೆ ಎಂದು ಗೊತ್ತಾದೊಡನೆ ಪಾಕೀಸ್ತಾನ ಕಕ್ಕಾಬಿಕ್ಕಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮೊಡನೆ ಜಗಳಕ್ಕಿಳಿಯುವುದೆಂದರೆ ಬಲುದೊಡ್ಡ ಬೆಲೆ ತೆರಬೇಕೆಂಬುದು ಅದರ ಅರಿವಿಗೆ ಬರುತ್ತದೆ’ ಎಂದಿದ್ದರು.

ಹಾಗೆಯೇ ಆಯ್ತು. ಭಾರತ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ತೋರಿದ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರೀತಿ ಆದರಗಳನ್ನು ಬದಿಗಿಟ್ಟೇ ಮುಂದಡಿ ಇಟ್ಟಿತು. ನಿಮಗೆ ನೆನಪಿರಬೇಕು.. ಝೀಲಂ ನದಿ ತುಂಬಿ ಹರಿಯುವಾಗ ಪ್ರವಾಹ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ನಿಮರ್ಾಣವಾಗಿ ಕಾಶ್ಮೀರದ ಜನ ಬೀದಿಗೆ ಬಂದು ನಿಂತಿದ್ದರಲ್ಲ; ಆಗ ಇದೇ ಪ್ರಧಾನಮಂತ್ರಿ ಕಾಶ್ಮೀರದಲ್ಲಿಯೇ ನೆಲೆ ನಿಂತು ಜನರ ಕಣ್ಣೀರು ಒರೆಸಿದ್ದರು. ಸೈನ್ಯ ಪ್ರತ್ಯೇಕತಾವಾದಿಗಳಿಂದ ಅಸಭ್ಯ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಬೈಸಿಕೊಂಡೂ ಅವರನ್ನು ಸಂಕಟದಿಂದ ಪಾರು ಮಾಡಿತ್ತು. ಸ್ವತಃ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಭಾರತೀಯ ಒಂದಷ್ಟು ಹಣವನ್ನು ಕಾಶ್ಮೀರದ ಪುನನರ್ಿಮರ್ಾಣಕ್ಕೆಂದು ಕಳಿಸಿದ್ದ. ಅದಾದ ಕೆಲವು ದಿನಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಮಿತ್ರನೊಂದಿಗೆ ಕಾಶ್ಮೀರಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಹೊಟೆಲಿನ ಮಾಣಿಯೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತ ಪ್ರವಾಹದ ಕರಾಳ ದಿನಗಳ ಬಗ್ಗೆ ವಿವರ ಕೇಳುತ್ತ ಕುಳಿತಿದ್ದೆ. ಎಲ್ಲಿಯಾದರೂ ಒಮ್ಮೆ ಭಾರತೀಯರ ಪ್ರತಿಸ್ಪಂದನೆಗೆ ಕೃತಜ್ಞತೆ ತೋರಿಸುವನಾ ಅಂತ ಕಾದೆ. ಪ್ರಧಾನಿಯ ಸೇವೆಯ ಕುರಿತಂತೆ ಅಭಿಮಾನ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುವನಾ ಅಂತ ನೋಡಿದೆ. ಊಹೂಂ. ಕೊನೆಗೆ ನಾನೇ ಕೆದಕಿದಾಗ ‘ನೀವು ಕೊಟ್ಟ ಭಿಕ್ಷೆ ನಮಗೆ ಬೇಕಿಲ್ಲ. ಅದನ್ನು ರಾಜಕಾರಣಿಗಳೇ ನುಂಗಿಬಿಟ್ಟರು. ನಾವು ನಮ್ಮ ಕಾಲ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿದ್ದೇವೆ’ ಎಂದಾಗ ಯಾಕೋ ಮೈಯೆಲ್ಲ ಉರಿದುಹೋಗಿತ್ತು. ಅಜಿತ್ ದೋವಲ್ರ ಭಾಷೆಯೊಂದೇ ಅವರಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಗೋದು ಅನಿಸಿತ್ತು.
ಬುಹರ್ಾನ್ ವಾನಿಯ ಹತ್ಯೆಯ ನಂತರ ಭಾರತ ಇಟ್ಟ ಹೆಜ್ಜೆ ಕಾಶ್ಮೀರಿಗರನ್ನು ಮೆತ್ತಗೆ ಮಾಡಿತ್ತು. ನವೆಂಬರ್ನಲ್ಲಿ ನೋಟು ಅಮಾನ್ಯೀಕರಣವಾದ ಮೇಲಂತೂ ಹೆಚ್ಚು ಕಡಿಮೆ ಕಾಶ್ಮೀರ ಶಾಂತವಾಯ್ತು. ನೆನಪಿಡಿ. ಯಾವಾಗೆಲ್ಲ ಬಂದೂಕಿನ ಮೊರೆತ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆಯೋ ಆಗೆಲ್ಲ ಸ್ಲೀಪರ್ಸೆಲ್ಗಳು ಚುರುಕಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಸೈನ್ಯ ತಾನೇ ಮುಂದಡಿಯಿಟ್ಟು ಲಷ್ಕರ್ ಮತ್ತು ಹಿಜ್ಬುಲ್ನ ಪ್ರಮುಖರನ್ನು ಹುಡುಹುಡುಕಿ ಕೊಲ್ಲಲಾರಂಭಿಸಿತು. ರಾವತ್ರು ಅಧಿಕಾರ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ ಮೇಲೆ ಇದು ಜೋರಾಗಿಯೇ ನಡೆಯಿತು. ಸೈನ್ಯದ ಮೇಲೆ ಕಲ್ಲು ತೂರಿದ ಯುವಕರ ಮುಖ್ಯಸ್ಥನನ್ನು ಜೀಪಿಗೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಹೊರಟ ಮೇಜರ್ ಲಿತುಲ್ ಗೊಗೊಯ್ ಮಾನವ ಹಕ್ಕುಗಳ ರಕ್ಷಣಾ ಹೋರಾಟಗಾರರಿಂದ ಭೀಷಣ ಭತ್ರ್ಸನೆಗೆ ಒಳಗಾದರು. ಆದರೆ ದೇಶ ತಲೆ ಕೆಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. ಗೊಗೊಯ್ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಖ್ಯಾತಿ ಪಡೆದರು. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಅವರು ಮಾಡಿದ್ದು ತಪ್ಪಿಲ್ಲವೆಂದು ಸೈನ್ಯ ನಿರ್ಣಯ ಕೊಟ್ಟಿತಲ್ಲದೇ ರಾವತ್ರು ಗೊಗೊಯ್ಗೆ ವಿಶೇಷ ಸನ್ಮಾನವನ್ನೂ ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟರು. ಇದು ಮುಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ಕಾಶ್ಮೀರ ನೀತಿ ಎತ್ತ ಸಾಗಲಿದೆ ಎಂಬುದರ ಸ್ಪಷ್ಟ ದಿಕ್ಸೂಚಿಯಾಗಿತ್ತು. ಸೈನ್ಯಕ್ಕೆ ಸೇರುವ ಇಚ್ಚೆಯಿಂದ ರ್ಯಾಲಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಬಂದ ಕಾಶ್ಮೀರಿ ತರುಣರು ಹೊಸ ನೀತಿಯನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡದಕ್ಕೆ ಮುದ್ರೆಯೊತ್ತಿದ್ದರು. ಈಗ ಪಾಕ್ ಪ್ರೇರಿತ ಉಗ್ರರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಅಸ್ತಿತ್ವ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಮತ್ತೊಂದು ಬಲಿತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ಲೆಫ್ಟಿನೆಂಟ್ ಉಮರ್ ಫಯಾಜ್ ದಕ್ಷಿಣ ಕಾಶ್ಮೀರದಲ್ಲಿ ಸುಲಭದ ತುತ್ತಾಗಿಬಿಟ್ಟರು.

kashmiris-have-lost-the-will-to-live-cfe1aef7dae886c777c662876597c05e

ಹಾಗಂತ ಸೈನ್ಯ ಸುಮ್ಮನಿರಲಿಲ್ಲ. ಲಷ್ಕರ್ನ ಕಮ್ಯಾಂಡರ್ ಆಗಿದ್ದ ಜುನೈದ್ ಮಟ್ಟು ಅಡಗಿರುವ ಸ್ಥಳದ ಕುರಿತು ಸ್ಪಷ್ಟ ಮಾಹಿತಿ ಪಡೆದರು. ಅಡಗುತಾಣವನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದರು. ಸುದ್ದಿ ತಿಳಿದ ಊರವರು ಕಲ್ಲೆಸೆಯಲೆಂದು ಧಾವಿಸಿದರೆ ಅವರನ್ನು ತಡೆದು ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತಾ ಜುನೈದ್ನನ್ನು ಬಲಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡರು. ಇದು ಕಾಶ್ಮೀರಿಗಳ ಮನೋಬಲವನ್ನೇ ಉಡುಗಿಸಿಬಿಟ್ಟಿತು. ಭಾರತೀಯ ಪಡೆಯ ಆತ್ಮಸ್ಥೈರ್ಯ ವೃದ್ಧಿಯಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಅದೇ ದಿನ ತಮ್ಮ ಕೆಲಸ ಮುಗಿಸಿ ಸ್ಟೇಶನ್ನಿಗೆ ಮರಳುತ್ತಿದ್ದ ಫಿರೋಜ್ ಅಹಮದ್ ದಾರ್ ಮತ್ತು ಇತರೆ ಐವರು ಪೊಲೀಸರನ್ನು ಅಚವಾಲಿನ ಬಳಿ ಒಂದಷ್ಟು ಜನ ಅಡ್ಡಗಟ್ಟಿ ಕಲ್ಲು ತೂರಲಾರಂಭಿಸಿದರು. ಕಲ್ಲು ತೂರುವವರನ್ನು ತಹಬಂದಿಗೆ ತರಲೆಂದು ಇವರು ಕೆಳಗಿಳಿದದ್ದೇ ತಡ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕಿನಿಂದಲೂ ತೂರಿ ಬಂದ ಗುಂಡುಗಳು ಪೊಲೀಸ್ರನ್ನು ಬಲಿತೆಗೆದೊಕೊಂಡುಬಿಟ್ಟಿತು. ಯಾವ ಭಯೋತ್ಪಾದನೆಗೆ ಕಾಶ್ಮೀರದ ಜನ ಬೆಂಬಲ ಕೊಟ್ಟು ಇಷ್ಟು ವರ್ಷ ಸಾಕಿಕೊಂಡಿದ್ದರೋ ಈಗ ಅದೇ ಭಯೋತ್ಪಾದನೆ ಅವರನ್ನೇ ಆಪೋಶನ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದೆ.
ಪಾಕೀಸ್ತಾನವೀಗ ಹತಾಶೆಗೊಳಗಾಗಿದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಕಾಶ್ಮೀರದಲ್ಲಿ ಶತಾಯಗತಾಯ ಭಯೋತ್ಪಾದನೆಯನ್ನು ಜೀವಂತವಾಗಿಡಬೇಕಿದೆ. ಸೈನಿಕರನ್ನೂ ಕೊಲ್ಲಬೇಕು, ಸಾಧ್ಯವಾಗದಿದ್ದರೆ ಪೊಲೀಸರು. ಅದೂ ಆಗದೇ ಹೋದರೆ ಮುಂದಿನ ಹಂತ ಸ್ಥಳೀಯರದ್ದು. ಸಾಯಲು ಪಂಡಿತರು ಅಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲದಿರುವುದರಿಂದ ಭಯೋತ್ಪಾದನೆಯ ನೇರ ಹೊಡೆತ ಬೀಳಲಿರುವುದು ಅಲ್ಲಿನ ಸುನ್ನಿ ಮುಸಲ್ಮಾನರಿಗೇ!

ಇಷ್ಟಕ್ಕೂ ಪಾಕೀಸ್ತಾನ ಇಷ್ಟೊಂದು ಹತಾಶೆಗೆ ಒಳಗಾಗಿರುವುದು ಏಕೆ ಗೊತ್ತೇ? ಜೂನ್ 19ರ ಡಾನ್ ಪತ್ರಿಕೆಯ ವರದಿಯ ಪ್ರಕಾರ ಪಾಕ್ನ ಡಿಸಾಸ್ಟರ್ ಮ್ಯಾನೇಜ್ಮೆಂಟ್ ಅಥಾರಿಟಿಯ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರು ಪ್ರಶ್ನೆಯೊಂದಕ್ಕೆ ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಾ ಎರಡೇ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಭಾರತೀಯ ಪಡೆ ಗಡಿ ರೇಖೆ ಉಲ್ಲಂಘಿಸಿ 832 ಭಯೋತ್ಪಾದಕರು, ಸೈನಿಕರನ್ನು ಬಲಿತೆಗೆದುಕೊಂಡಿದೆ. 3 ಸಾವಿರ ಜನ ಗಾಯಾಳುಗಳಾಗಿದ್ದರೆ 3300 ಮನೆಗಳು ಉಧ್ವಸ್ಥಗೊಂಡಿವೆ. ಗಾಯಾಳುಗಳಿಗೆ ಒಂದು ಲಕ್ಷ ಮತ್ತು ಅನಾರೋಗ್ಯ ಪೀಡಿತರಿಗೆ ಮೂರು ಲಕ್ಷ ಪರಿಹಾರ ಕೊಡಲು ನಿಶ್ಚಯಿಸಲಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಪಾಕೀ ಸಕರ್ಾರ ಇದಕ್ಕೆ ಬೆಂಬಲಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಆರೋಪ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಭಾರತೀಯ ಪಡೆಯ ನಡೆ ಊಹಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದಿರುವುದರಿಂದ ಗಡಿ ರೇಖೆಯ ಬಳಿ ಸಮಿತಿಯ ಸದಸ್ಯರು ಹೋಗಲೂ ಹೆದರುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಅಂತರಾಳ ಬಿಚ್ಚಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಇದು ಕಣಿವೆಯಲ್ಲಿ ಚಳಿಗಾಲ ಆರಂಭವಾಗುವ ಹೊತ್ತು. ಅತ್ತಲಿಂದ ಭಯೋತ್ಪಾದಕರನ್ನು ನುಸುಳಿಸಲು ಇದು ಸಮರ್ಥ ಸಂದರ್ಭ. ಭಾರತ ಈ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿಯೇ ಗಡಿಯ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡುತ್ತ ಬಂಕರ್ಗಳನ್ನು ಧ್ವಂಸ ಮಾಡುತ್ತಾ ಯುದ್ಧಕ್ಕೂ ಮುನ್ನ ಯುದ್ಧೋನ್ಮಾದವನ್ನು ಪ್ರದಶರ್ಿಸುತ್ತಿದೆಯಲ್ಲ ಇದು ಪಾಕೀಸ್ತಾನದ ಹುಟ್ಟಡಗಿಸಿಬಿಟ್ಟಿದೆ. ಅದರ ಪ್ರತಿಬಿಂಬವೇ ಕಾಶ್ಮೀರದಲ್ಲಿ ಈಗ ಕಾಣುತ್ತಿರೋದು. ಇತ್ತ ಕಾಂಗ್ರೆಸಿಗ ಸಂದೀಪ್ ದೀಕ್ಷಿತ್ ಸೇನಾ ಮುಖ್ಯಸ್ಥ ರಾವತ್ರನ್ನು ಗಲ್ಲಿಯ ಗೂಂಡಾ ಎಂದಿರುವುದು ಇದೇ ಹತಾಶೆಯ ಮುಂದುವರಿದ ಭಾಗ ಅಷ್ಟೇ! ಅಜಿತ್ ದೋವಲ್ರ ಮಾತು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ಭಾರತದೊಂದಿಗೆ ತಕರಾರು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಬಲು ದುಬಾರಿಯಾಗಲಿದೆ ಅಂದಿದ್ದರಲ್ಲ ಅದು ಪಾಕಿಗೆ ಈಗ ಅನುಭವಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಿದೆ.

ಕಾಶ್ಮೀರದ ಸಮಸ್ಯೆಗೆ ಶಾಶ್ವತ ಪರಿಹಾರ ದೊರೆಯುವ ಹೊತ್ತು ಹತ್ತಿರ ಬಂದಿರುವ ಮುನ್ಸೂಚನೆಗಳಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿವೆ ಇವೆಲ್ಲ.