Category: Uncategorized

ಹೊನ್ನಾವರ ಶಾಂತವಾಗಲು ಇನ್ನೆಷ್ಟು ಪರೇಶ್ ಮೇಸ್ತರು ಹೆಣವಾಗಬೇಕು?

ಹೊನ್ನಾವರ ಶಾಂತವಾಗಲು ಇನ್ನೆಷ್ಟು ಪರೇಶ್ ಮೇಸ್ತರು ಹೆಣವಾಗಬೇಕು?

ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕೇರಳದ ಮುಸ್ಲೀಮರು ನಮ್ಮೂರಿಗೆ ಕಾಲಿಟ್ಟರು. ಅವರು ಬರುವಾಗಲೇ ತಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಇಸ್ಲಾಂನ ಕಟ್ಟರತೆಯನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡೇ ಬಂದಿದ್ದರು. ಶರಾವತಿಗೆ ಅಂಗಾತ ಮೈ ತೆರೆದುಕೊಂಡ ಬ್ರಿಡ್ಜಿನ ಆ ಬದಿಯ ಕಾಸರಕೋಡಿನಲ್ಲಿ ಅವರು ನೆಲೆಸಿದ್ದರೆಂದು ನಾನೂ ಕೇಳಿದ್ದೆ. ಅವರು ನಮ್ಮೂರಿನ ನಮ್ಮೊಂದಿಗೇ ಬೆಳೆದ ಮುಸಲ್ಮಾನರಂತಲ್ಲ. ಅವರ ಮಾತು, ಬಟ್ಟೆ, ವ್ಯವಹಾರ ಎಲ್ಲವೂ ಭಯಾನಕವೇ!

ನಮ್ಮ ಹೊಟೆಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಬನ್ಸ್ ಭಾಳ ಫೇಮಸ್ಸು. ಅದಕ್ಕೆ ಕಳಿತ ಬಾಳೇ ಹಣ್ಣು ಹಾಕಲೇಬೇಕು. ರಜಕ್ಕೆ ಊರಿಗೆ ಹೋದಾಗ ಬಾಳೇಹಣ್ಣು ತರುವ ಕೆಲಸ ನ್ನದ್ದು. ಆಗಿನ್ನು ನಾನು ಐದನೇ ಕ್ಲಾಸು ದಾಟಿರಲಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ತಾತ ಫಾಯಸ್ ಮಾಮನ ಅಂಗಡಿಯಿಂದ ಹಣ್ಣು ತರುವಂತೆ ಹೇಳಿ ನನ್ನ ಕಳಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ನಾನೂ ಖುಶಿಯಿಂದಲೇ ಓಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ಅವನಂಗಡಿಯಿಂದ ಪೊಟ್ಟಣದ ತುಂಬಾ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತರುವುದು ಒಂದೆಡೆಯಾದರೆ ಲೆಕ್ಕದಾಚೆಗೆ ನಾಲ್ಕಾರು ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಅವನೇ ಬಿಡಿಸಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದನ್ನು ತಿಂದು ಬರುತ್ತಿದ್ದೆ. ಅವನಿಗೂ ಮಾಮಾ ಎಂದು ಸಂಬೋಧಿಸುವ ನಮ್ಮನ್ನು ಕಂಡರೆ ವಿಶೇಷ ಪ್ರೀತಿ, ಅಕ್ಕರೆ. ಈಗ ಅವನಿಗೆ ವಯಸ್ಸಾಗಿದೆ, ನಾವು ಆಳೆತ್ತರ ಬೆಳೆದುಬಿಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ. ಸಿಕ್ಕಾಗೆಲ್ಲ ರಸ್ತೆಯ ಮಧ್ಯೆಯೆ ನಿಂತು ಕೈ ಹಿಡಿದು ಮಾತನಾಡಿಸಿದರೇನೇ ಅವನಿಗೆ ಸಮಾಧಾನ.

ನಮ್ಮ ಹೋಟೆಲಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಂಡ ಮನೆಗೇ ಆತುಕೊಂಡ ನಮ್ಮದೇ ಅಂಗಡಿಯೊಂದನ್ನು ಬಾಡಿಗೆಗೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೆವು. ಮುನ್ನಾ ಅಂತ ಅದರ ಮಾಲೀಕ. ಸೈಕಲ್ ಅಂಗಡಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದ. ಅವನನ್ನೂ ಮುನ್ನಾ ಮಾಮ್ ಅಂತಾನೇ ಕರೀತಿದ್ದುದು. ಗಂಟೆಗಟ್ಟಲೆ ಅವನಂಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಸೈಕಲ್ ಶಾಪಿನ ಗುಜರಿಗಳಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನೇ ಮೈಕ್ರೋಸ್ಕೋಪು ಮಾಡಿಕೊಂಡು ನಮಗೆ ಬೇಕಾದ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಅರಸುತ್ತ ಕೂತಿರುತ್ತಿದ್ದೆ. ಟ್ಯೂಬ್ಗೆ ಏರ್ ತುಂಬಿಸುವ ಯಂತ್ರ ಹೊಸದಾಗಿ ಅವನಂಗಡಿಗೆ ಬಂದಾಗ ಅದರ ಕಾರ್ಯಶೈಲಿಯನ್ನು ಕಣ್ಣರಳಿಸಿಕೊಂಡು ಗಮನಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ. ಈಗಲೂ ಆತ ಅದೇ ಆವರಣದಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ. ಅವನ ಸೋದರ ಸಂಬಂಧಿ ಅವನಂಗಡಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದಾನೆ.

ನಾ ಹೇಳಿದ ಇವರಿಬ್ಬರೂ ಮುಸಲ್ಮಾನರು ಅಂತ ನನಗೆ ಬಹಳ ಕಾಲದವರೆಗೆ ಗೊತ್ತೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಯಾವ ಧಾಮರ್ಿಕ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳಿಗೂ ಇವರೆಲ್ಲರೂ ಊಟಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದರು. ಚೌತಿಯ ಸಂಭ್ರಮ ನಮ್ಮಷ್ಟೇ ಇವರಿಗೂ. ಕಾಲಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಹೊಟೆಲ್ಲಿನೆದುರಿಗಿದ್ದ ಮಸೀದಿ ವಿಸ್ತಾರವಾಯಿತು, ಅಲ್ಲಿಯೂ ಒಂದಷ್ಟು ಅಂಗಡಿಗಳೆದ್ದವು. ಮುಸಲ್ಮಾನರನ್ನೇ ಹುಡುಹುಡುಕಿ ಅಂಗಡಿ ಕೊಟ್ಟಿತು ಮಸೀದಿ. ಆದರೆ ಎಲ್ಲಿಯೂ ಸಂಬಂಧ ಕೆಡುವಂತಹ ವಾತಾವರಣವೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮಣ್ಣನ ಮಿತ್ರ ಅಝೀಮ್ ಗಂಟೆಗಟ್ಟಲೆ ನಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿರುತ್ತಿದ್ದ. ಅವನ ಆಕರ್ೆಸ್ಟ್ರಾ ತಂಡದಲ್ಲಿದ್ದ ಅರ್ಷದ್ ನನಗೆಂದಿಗೂ ಬೇರೆಯವರೆನಿಸಲೇ ಇಲ್ಲ. ಒಂಥರಾ ಹಿತವಾದ ವಾತಾವರಣ ಅದು.

ನಿಧಾನವಾಗಿ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಬದಲಾಯಿತು. ಜಾಗತಿಕವಾದ ಇಸ್ಲಾಂನ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಅದರ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ಹೊನ್ನಾವರಕ್ಕೂ ಹೊತ್ತು ತಂತು. ಫಾಯೆಸ್ನ, ಮುನ್ನಾನ ಇಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆ ಅವರಷ್ಟು ಜೊತೆಗೂಡಿ ಬಾಳ್ವೆ ನಡೆಸುವ ಮನಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿರಲಿಲ್ಲ. ಅಷ್ಟಾದರೂ ಅದು ಬದುಕಲಸಾಧ್ಯವಾದ ವಾತಾವರಣವಂತೂ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಭಟ್ಕಳಕ್ಕೆ ಹತ್ತಿರವಿದ್ದುದರಿಂದ ಅಲ್ಲಿನ ನವಾಯತಿಗಳ ಪ್ರಭಾವ ಮತ್ತು ಅದನ್ನೆದುರಿಸಲು ಪೂರ್ಣಶಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ಸಟೆದು ನಿಂತ ಹಿಂದೂ ಸಂಘಟನೆಗಳ ಪ್ರಭಾವ ಹೊನ್ನಾವರದ ಮೇಲೆ ಆಗಲೇ ಬೇಕಿತ್ತು. ಆದರೂ ಅದು ಅಂದುಕೊಂಡಷ್ಟು ವೇಗವಾಗಿಯೇನೂ ಆಗಲಿಲ್ಲ. ಹೊನ್ನಾವರದ ಸರ್ಕಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಆಗಾಗ ಕದನಗಳು ಮತ್ತು ಬಸ್ಸ್ಟ್ಯಾಂಡಿನ ಬಳಿಯ ಗುಡ್ಲಕ್ ಹೋಟೆಲ್ಲಿನೆದುರಿಗೆ ನಡೆಯುವ ಗಲಾಟೆಗಳಿಗೆ ಸೀಮಿತವಾಗಿತ್ತು ಅಲ್ಲಿನ ಹಿಂದೂ-ಮುಸ್ಲೀಂ ಕದನ. ಒಂದೆರಡು ಬಾರಿ ಈ ಕದನ ತೀವ್ರಗೊಂಡು ಇಡಿಯ ಹೊನ್ನಾವರ ಉರಿದದ್ದು ಬಿಟ್ಟರೆ ಉಳಿದಂತೆ ಆ ಊರು ಯಾವಾಗಲೂ ಶಾಂತವೇ.

ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕೇರಳದ ಮುಸ್ಲೀಮರು ನಮ್ಮೂರಿಗೆ ಕಾಲಿಟ್ಟರು. ಅವರು ಬರುವಾಗಲೇ ತಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಇಸ್ಲಾಂನ ಕಟ್ಟರತೆಯನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡೇ ಬಂದಿದ್ದರು. ಶರಾವತಿಗೆ ಅಂಗಾತ ಮೈ ತೆರೆದುಕೊಂಡ ಬ್ರಿಡ್ಜಿನ ಆ ಬದಿಯ ಕಾಸರಕೋಡಿನಲ್ಲಿ ಅವರು ನೆಲೆಸಿದ್ದರೆಂದು ನಾನೂ ಕೇಳಿದ್ದೆ. ಅವರು ನಮ್ಮೂರಿನ ನಮ್ಮೊಂದಿಗೇ ಬೆಳೆದ ಮುಸಲ್ಮಾನರಂತಲ್ಲ. ಅವರ ಮಾತು, ಬಟ್ಟೆ, ವ್ಯವಹಾರ ಎಲ್ಲವೂ ಭಯಾನಕವೇ! ಅವರುಡುವ ಲುಂಗಿಯ ಶೈಲಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಅವರ ಮೂಲವನ್ನು ಗುರುತಿಸಬಹುದಿತ್ತು. ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕಟ್ಟರತೆ ಮುಸಲ್ಮಾನರಲ್ಲಿ ಹರಡಲಾರಂಭಿಸಿತು. ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಹಿಂದೂ ತರುಣರು ಇಡಿಯ ಊರನ್ನು ಹೆಚ್ಚುಹೆಚ್ಚು ಕೇಸರಿಮಯವಾಗಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನಕ್ಕೆ ನಿಂತರು. ಈ ಓಟ ನಿಲ್ಲಲೇ ಇಲ್ಲ.

ಅಲ್ಲಿನ ಅನೇಕ ಮುಸಲ್ಮಾನರೂ ಓದಿದ ನ್ಯೂ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಶಾಲೆಯಲ್ಲೊಂದು ಅವಘಡ ನಡೆದಾಗಲೇ ಮುಸಲ್ಮಾನರು ಈ ಹಂತಕ್ಕೆ ಹೋಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆಂಬ ಹೆದರಿಕೆ ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದು. ಬಹಳ ಜನರಿಗೆ ಆ ಘಟನೆ ಮರೆತು ಹೋಗಿರಬಹುದು. ಶಾಲೆಯ ದೈಹಿಕ ಶಿಕ್ಷಕರು ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗೆ ಬರದ ಮುಸ್ಲೀಂ ಹುಡುಗನೊಬ್ಬನನ್ನು ವಾಲಿಬಾಲ್ ಕೋಟರ್ಿನ ಸುತ್ತ ಮೂರುಸುತ್ತು ಹಾಕುವ ಶಿಕ್ಷೆಕೊಟ್ಟು ಕೋಣೆಯೊಳಗೆ ಹೋದರು. ನೆನಪಿಡಿ ವಾಲಿಬಾಲ್ ಕೋರ್ಟನ್ನು ಸುತ್ತುವ ಶಿಕ್ಷೆ ಅದು. ಒಬ್ಬ ವಿದ್ಯಾಥರ್ಿಗೆ ಕೊಡಬಹುದಾದ ಅತಿ ಕಡಿಮೆ ಶಿಕ್ಷೆ. ಎರಡನೆ ಸುತ್ತು ಹಾಕುವ ವೇಳೆಗೇ ಹುಡುಗ ಕುಸಿದು ಬಿದ್ದ. ಸುದ್ದಿ ತಿಳಿದ ಮೇಷ್ಟ್ರು ಧಾವಿಸಿ ಬಂದು ಆ ಹುಡುಗನನ್ನು ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಒಯ್ದರು. ಆತ ಪ್ರಾಣ ಕಳಕೊಂಡಿದ್ದ. ಆಗಲೇ ಗೊತ್ತಾಗಿದ್ದು ಆ ಹುಡುಗನಿಗೆ ಹೃದಯದ ಕಾಯಿಲೆ ಇದ್ದುದರಿಂದ ಆತ ಆಗಾಗ ಸಮಸ್ಯೆ ಒಡ್ಡುತ್ತಿದ್ದ. ಹೀಗಾಗಿಯೇ ಒಂದು ಶಾಲೆ ಬಿಡಿಸಿ ಅವನನ್ನು ಇಲ್ಲಿಗೆ ತಂದು ಸೇರಿಸಿದ್ದರು. ಹಾಗೆ ಸೇರಿಸುವಾಗ ಇವನ ಹೃದಯದ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಹೇಳದೇ ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಇವ್ಯಾವುವೂ ಆ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಗಣನೆಗೇ ಬರಲಿಲ್ಲ. ಒಂದೆರಡು ಗಂಟೆಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಸುಮಾರು ಸಾವಿರದಷ್ಟು ಜನ ಜಮಾಯಿಸಿದರು. ಶಾಲೆಯ ಆವರಣಕ್ಕೆ ನುಗ್ಗಿ ದೈಹಿಕ ಶಿಕ್ಷಕರನ್ನು ಹಿಡಿದೆಳೆದರು. ಅವರ ಜೇಬು ಹರಿದರು; ಅಟ್ಟಾಡಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋದರು. ಅವರನ್ನು ಅಲಲಿಂದ ಪಾರು ಮಾಡುವ ವೇಳೆಗೆ ಉಳಿದವರೆಲ್ಲ ಸುಸ್ತೋ, ಸುಸ್ತು. ಕುಪಿತ ಕ್ರೂರಿಗಳ ಪಡೆ ಶಾಲೆಯ ಪೀಠೋಪಕರಣಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಧ್ವಂಸ ಮಾಡಿತು. ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಜ್ಞಾನದಾಸೋಹದ ಕೇಂದ್ರವಾಗಿದ್ದ ಶಾಲೆ ಸ್ಮಶಾನವಾಯ್ತು. ಪಾಪ ನಾಲ್ಕಾರು ದಶಕಗಳಿಂದ ಹಿಂದೂ-ಮುಸಲ್ಮಾನ ಭೇದವಿಲ್ಲದೇ ಸಮಾನ ಶಿಕ್ಷಣ ನೀಡಿದ್ದ ಶಾಲೆ ಇಂದು ರಕ್ಕಸರ ಕ್ರೌರ್ಯಕ್ಕೆ ಚಿಂದಿಚಿಂದಿಯಾಗಿತ್ತು. ನಲಂದಾ ಖಿಲ್ಜಿಯ ಕ್ರೌರ್ಯಕ್ಕೆ ಹೀಗೆ ನಾಶವಾಗಿರಲಿಕ್ಕೆ ಸಾಕು. ಆ ಪರಿಯ ಕ್ರೌರ್ಯ ನನ್ನೂರಿನ ಮುಸಲ್ಮಾನರಿಗಿರಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲವೆಂದು ನಾನು ಈಗಲೂ ವಾದಿಸುತ್ತೇನೆ. ಆದರೆ ಅಂದು ಅಷ್ಟೆಲ್ಲ ಗಲಾಟೆಯಾದಾಗ ಕೇರಳದಿಂದ ಬಂದು ಧಾಂಧಲೆಯೆಬ್ಬಿಸಿದ ತಮ್ಮವರನ್ನು ಖಂಡಿಸಲು ನನ್ನೂರಿನ ಮುಸಲ್ಮಾನರ್ಯಾರೂ ಸೇರಲೇ ಇಲ್ಲವಲ್ಲ; ಶಾಲೆಯ ಪೀಠೋಪಕರಣಗಳನ್ನು ನಾವು ಮತ್ತೆ ಸರಿ ಮಾಡೋಣವೆಂದು ಅವರೇ ಮುಂದೆ ನಿಲ್ಲಲಿಲ್ಲವಲ್ಲ. ಅಂದು ಸ್ಥಳೀಯ ಮುಸಲ್ಮಾನರ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಹಾಗಿದ್ದಿದ್ದರೆ ಇಂದು ಈ ಹಂತಕ್ಕೆ ಹಂತಕರು ಬಂದು ನಿಲ್ಲುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಪೊಲೀಸರು ಖದೀಮರನ್ನು ಬಂಧಿಸಿ ಒಳತಳ್ಳುವ ಸೂಕ್ತ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ನೀಡಲಿಲ್ಲ. ಅತ್ತ ಪತ್ರಿಕೆಗಳು ಬಲುವಾದ ಸಂಯಮ ಕಾಯ್ದುಕೊಂಡು ಈ ವಿಚಾರವನ್ನು ಜಗಜ್ಜಾಹೀರು ಮಾಡದಂತೆ ಕುಳಿತವು. ಮುಸಲ್ಮಾನರ ಪುಂಡಾಟಿಕೆಗೆ ಮೂಗುದಾರ ಹಾಕಲು ಅದೇಕೋ ಅವರಿಗೆಲ್ಲ ಅಂಜಿಕೆ.

ಬಹುಶಃ ಅದಾದ ಆರೇಳು ತಿಂಗಳ ನಂತರದ ಘಟನೆ. ನನ್ನ ತಮ್ಮನ ಮದುವೆಗೆ ಜೋರಾದ ತಯಾರಿ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ರಾತ್ರಿ ಹೋಟೆಲೊಂದರಲ್ಲಿ ಊಟ ಮಾಡುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ ಅಲ್ಲಿನ ಆಟೋ ಸ್ಟ್ಯಾಂಡಿನಲ್ಲಿ ಹಿಂದೂ-ಮುಸ್ಲೀಂ ಜಗಳ ಶುರುವಾಗಿರುವ ಮಾಹಿತಿ ಒಬ್ಬ ಕೊಟ್ಟ. ಸಹಜವಾಗಿ ಬದುಕಿದ್ದ ಹೊನ್ನಾವರದಲ್ಲಿ ಮತೀಯ ಸಂಘರ್ಷಗಳೂ ಅಷ್ಟೇ ಸಹಜವೆನಿಸುವ ವಾತಾವರಣ ಈಗ ರೂಪುಗೊಂಡಿತ್ತು. ಲಗುಬಗನೆ ಊಟ ಮುಗಿಸಿ ಬದಿಯಲ್ಲೇ ಇದ್ದ ಆಟೋ ಸ್ಟ್ಯಾಂಡಿಗೆ ದೌಡಾಯಿಸಿದರೆ ಅಲ್ಲಿ ರಿಕ್ಷಾ ಚಾಲಕನೊಂದಿಗೆ ನಡೆದ ವಾಗ್ವಾದ ಮತೀಯ ಕದನವಾಗಿ ದಿಕ್ಕು ಬದಲಾಯಿಸಿಕೊಂಡಿತ್ತು. ಆಗಲೇ ನಾನು ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಮಲಬಾರಿ ಮುಸಲ್ಮಾನರನ್ನು ಅಷ್ಟೊಂದು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ನೋಡಿದ್ದು. ಧಾಂಡಿಗರಂತಿದ್ದ ಅಷ್ಟೂ ಜನರಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಪರಿಚಯದವರು ಒಬ್ಬರೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಮರುದಿನ ಹೊನ್ನಾವರ ಬಂದ್ ಆಯ್ತು. ಅಂದೇ ನನ್ನ ತಮ್ಮನ ಮದುವೆ. ಮತ್ತೆ ಆ ಮದುವೆಗೆ ಮುನ್ನಾ, ಫಯಾಜ್é್ ಎಲ್ಲರೂ ಬಂದಿದ್ದರು. ಆ ಪೀಳಿಗೆ ಆಗಲೂ ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಇತ್ತು.

2

ಈ ಒಟ್ಟಾರೆ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ರಾಜಕೀಯದ ಚಿತಾವಣೆಯೇನೂ ಇಲ್ಲವೆನ್ನಲಾರೆ. ಚುನಾವಣೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಹಿಂದೂ-ಮುಸ್ಲೀಂ ಗಲಾಟೆಯಾದರೆ ಉಗ್ರ ಭಾಷಣಕ್ಕೆ ಓಡಿ ಬರುವ ಕೆಲವು ನಾಯಕರು ಆನಂತರ ಹಿಂದೂ ಹುಡುಗರು ಗೋಕಳ್ಳರನ್ನು ಹಿಡಿದು ತಾವೇ ಜೈಲಿಗೆ ಹೋಗುವ ಸ್ಥಿತಿ ಬಂದಾಗ ಬಂದು ಮಾತನಾಡಿಸುವುದು ಬಿಡಿ, ಕಾರ್ಯಕರ್ತರ ಕರೆಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿಗರದಾದರೋ ಪೂತರ್ಿ ಉಲ್ಟಾ. ಅವರು ಗಲಾಟೆಯ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಪೂತರ್ಿ ಶಾಂತ. ಆದರೆ ಆನಂತರ ಪೊಲೀಸರ ಮೇಲೆ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಿ ಅವರು ಬಂಧಿಸಿ ತಂದ ಪುಂಡರನ್ನು ಬಿಡಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಎತ್ತಿದ ‘ಕೈ’ ಅವರದ್ದು. ಇವರೀರ್ವರ ನಡುವೆ ನರಳಿದ್ದು ಮಾತ್ರ ಹೊನ್ನಾವರ.

ಮತ್ತೊಬ್ಬರನ್ನು ಸುಡುವ ಬೆಂಕಿ ನಮ್ಮನ್ನೇ ಮೊದಲು ಸುಡೋದು ಅಂತ ಅನೇಕರಿಗೆ ಗೊತ್ತೇ ಇಲ್ಲ. ಇಂದು ಕಟ್ಟರ್ ಪಂಥೀ ಇಸ್ಲಾಂ ಅಲ್ಲಿನ ಮನೆ ಮನೆಯ ತರುಣರನ್ನು ಆಕಷರ್ಿಸುತ್ತಿದೆ. ಅವರೆಲ್ಲ ಬಡಿಯುವ, ಕಡಿಯುವ, ಕೊಲ್ಲುವ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇತ್ತಲಿನವರೇನೂ ಸುಮ್ಮನಿದ್ದಾರೆಂದಲ್ಲ. ಹಿಂದೂ ತರುಣರೂ ಉತ್ಸವಗಳನ್ನು ಜೋರಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ; ಅವರ ಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಹಸಿರು ರಾರಾಜಿಸಿದರೆ ಇವರ ಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಕೇಸರೀ!

ಕೇರಳದ ಮುಸಲ್ಮಾನರು ಕಾಲಿಟ್ಟೆಡೆಯಲ್ಲ ಕೊಲೆ, ಸುಲಿಗೆಗಳೇ. ಮಡಿಕೇರಿಗೆ ಬಂದು ಕುಟ್ಟಪ್ಪನನ್ನು ಕೊಂದು ಓಡಿದುದರ ಹಿಂದೆ ಇದ್ದದ್ದು ಇವರೇ. ಶಿವಮೊಗ್ಗದಲ್ಲಿ ಸಮಾವೇಶ ಮುಗಿಸಿ ಮರಳಿ ಹೋಗುವಾಗ ಗಾಜನೂರಿನ ಬಳಿ ಹಿಂದುವೊಬ್ಬನಿಗೆ ಇರಿದು ಹೋದದ್ದು ಇವರೇ. ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಆರೆಸ್ಸೆಸ್ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರ ಹತ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಮಹತ್ವದ ಪಾತ್ರಕ್ಕೆ ಕೇರಳದ್ದೇ ಲಿಂಕು. ಹುಡುಕಿದರೆ ಹೊನ್ನಾವರದ ಈಗಿನ ಕೃತ್ಯದಲ್ಲೂ ಇವರೇ ಪಾಲುದಾರರಾಗಿರುವುದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಅನುಮಾನವೂ ಇಲ್ಲ. ಶನಿ ಮಂದಿರದೆದುರಿಗೆ ನಿಮರ್ಾಣಗೊಂಡ ಮುಸ್ಲೀಂ ಆಕೃತಿಯ ಕುರಿತಂತೆ ಶುರುವಾದ ಗಲಾಟೆ ಕೆಲವು ನಿಮಿಷಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಹದಿನೇಳರ ಪೋರನ ಬರ್ಬರ ಹತ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಕೊನೆಯಾಗುತ್ತದೆಯೆಂದರೆ ನಂಬುವುದಾದರೂ ಹೇಗೆ? ಮೀಸೆ ಬಲಿಯದ ಪುಟ್ಟ ಪೋರನನ್ನು ಸೆಳೆದೊಯ್ದು ಅವನ ಮಮರ್ಾಂಗವನ್ನೂ ಪುಡಿಗಟ್ಟಿ ತಮ್ಮ ಜೀಹಾದೀ ವಾಂಛೆಯನ್ನು ತೀರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆಂದರೆ ಇದು ಬಲು ಅಪಾಯಕಾರಿ ಸಂದೇಶ. ಹೊರಗಿನಿಂದ ಬಂದ ಮತೋನ್ಮತ್ತರು ಇದನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದಾರೆಂದರೆ ಮುಂದೊಮ್ಮೆ ಇದನ್ನು ತಡೆಯಬಹುದೇನೋ? ಆದರೆ ಮಲಬಾರೀ ಮುಸಲ್ಮಾನರ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ಈ ಪೈಶಾಚಿಕ ಕೃತ್ಯವನ್ನು ಒಳಗಿನವರೇ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆಂದರೆ ಇದಕ್ಕೊಂದು ಸರ್ಜರಿಯ ಅಗತ್ಯವೇ ಇದೆ. ಹಿಂದೂಗಳಿಗೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಂತೂ ಹೌದೇ ಹೌದು; ಮುಸಲ್ಮಾನರಿಗೂ ಕೂಡ. ಜಾಗತಿಕವಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದ ನಾಡಿನಲ್ಲಿಯೇ ನೆಲೆ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಐಸಿಸ್ ಈಗ ಪಾಕೀಸ್ತಾನದ, ನೇಪಾಳದ ಮೂಲಕ ಭಾರತದೊಳಕ್ಕೆ ನುಸುಳುತ್ತಿದೆ. ಸಮುದ್ರ ಮಾರ್ಗ ಹಿಡಿದರೆ ಅವರಿಗೆ ಕೇರಳ, ಮಂಗಳೂರು, ಭಟ್ಕಳಗಳು ರಾಜಮಾರ್ಗ. ಹಾಗೇನಾದರೂ ಒಳಕ್ಕೆ ಬಂದರೆ ನಾವುಗಳಂತೂ ಎದುರಿಸಿ ನಿಲ್ಲಲೇ ಬೇಕು; ಆದರೆ ಈ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಕಟ್ಟರ್ ಸಿದ್ಧಾಂತವನ್ನೊಪ್ಪದ ಮುಸಲ್ಮಾನರನ್ನೂ ಬಿಡದೇ ಕೊಲ್ಲುತ್ತಾರಲ್ಲ ಅವರು, ಆಗೇನು? ಅದಾಗಲೇ ವಹಾಬಿಗಳು ಮುಸಲ್ಮಾನರ ಬದುಕನ್ನು ದುರ್ಭರಗೊಳಿಸಿಯಾಗಿದೆ. ಐಸಿಸ್ ಅವರಪ್ಪನಂತೆ ಅಷ್ಟೇ.
ಇದು ಸಕಾಲ. ರಾಜಕಾರಣಿಗಳು ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ಮೈಚಳಿ ಕಾಯಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಪೊಲೀಸರು ಅವರ ತಾಳಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಕುಣಿಯುತ್ತಾರೆ. ಇವೆಲ್ಲದರ ನಡುವೆ ಹೊನ್ನಾವರ ಬರಡಾಗಬಾರದಷ್ಟೇ. ಈಗಿನ ಸರದಿ ಮುಸಲ್ಮಾನರದ್ದೇ. ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಗಲಾಟೆಯಾದಾಗ ಮತ್ತೆ ಸಂಬಂಧ ಬೆಸೆಯುವ ಅವಕಾಶವನ್ನು ಕಳಕೊಂಡ ಅವರು ಈಗ ಭಸ್ಮಾಸುರ ಮಾರಿಯನ್ನು ಮನೆಯೆದುರಿಗೇ ನಿಲ್ಲಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಕ್ರೌರ್ಯ ಪರ್ವ ಆರಂಭಿಸಿದವರನ್ನು ಬಡಿದು ಊರಿನಿಂದಾಚೆಗಟ್ಟಿ ಹಳೆಯ ಬದುಕನ್ನು ಮತ್ತೆ ರೂಢಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಯತ್ನ ಮಾಡಲಿಲ್ಲವೆಂದರೆ ಭವಿಷ್ಯ ಬಲು ಕೆಟ್ಟದ್ದಿದೆ!

ಯಾಕೋ ಇಂದು ಫಾಯಸ್ ಮತ್ತು ಮುನ್ನಾ ಇಬ್ಬರೂ ಬಲುವಾಗಿ ನೆನಪಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ತಾನೇ ನೇಯ್ದ ಬಲೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕುಬಿದ್ದಿದೆ ಚೀನಾ!!

ತಾನೇ ನೇಯ್ದ ಬಲೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕುಬಿದ್ದಿದೆ ಚೀನಾ!!

ಒಂದೆಡೆ ರಷ್ಯಾ, ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ ಅಮೇರಿಕ ಇವೆರಡರೊಂದಿಗೂ ಸಂಬಂಧವಿರಿಸಿಕೊಂಡು ತಾನೇನನ್ನೂ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳದೇ ಭಾರತ ಸಾಕಷ್ಟು ಪಡೆದುಕೊಂಡಿತ್ತು. ಅಕಸ್ಮಾತ್ ಅಮೇರಿಕವನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿಸುವ ಭರದಲ್ಲಿ ಭಾರತವೇನಾದರೂ ಅಮೇರಿಕಾ ಮುನ್ನಡೆಸುವ ಯುದ್ಧ ತಂಡಗಳ ಸದಸ್ಯವಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದರೆ ನಮ್ಮ ಸಾರ್ವಭೌಮತೆಗೆ ಧಕ್ಕೆ ಬಂದಿರುತ್ತಿತ್ತು. ನಾವು ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದೆವು ನಿಜ ಆದರೆ ದೀರ್ಘ ಕಾಲದ ಮಿತ್ರ ರಷ್ಯಾವನ್ನು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿರುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಈ ಕೋಪಕ್ಕೆ ರಷ್ಯ ಮತ್ತು ಚೀನಾಗಳೆರಡೂ ಪಾಕೀಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ಆತುಕೊಂಡಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದರೆ ನಾವು ಸಹಿಸಲಾಗದ ಗಾಯವಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮಿಗಿಲಾಗಿ ಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ವೇದಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಸದಾ ಬೆಂಬಲಿಸುವ ನಂಬಲು ಯೋಗ್ಯವಾದ ರಾಷ್ಟ್ರದಿಂದ ದೂರವಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದೆವು. ನಾವು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಗೆದ್ದೆವು.

india-china-l

ಭಾರತ ಚೀನಾಗಳ ನಡುವೆ ಯುದ್ಧದ ಕಾಮರ್ೋಡಗಳು ದಟ್ಟವಾಗುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿವೆ. ಆದರೆ ಜಾಗತಿಕ ಗತಿ-ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಂಡ ಯಾವನಾದರೂ ಚೀನಾದ ಇಂದಿನ ಹತಾಶ ಮನಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ಚೀನಾ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆಳೆಸಲಾರದೆಂದು ತಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ನಿಶ್ಚಯಿಸಬಲ್ಲ. ಚೀನಾ ತನ್ನ ಹಿಡಿತದಲ್ಲಿರುವ ಪತ್ರಿಕೆಗಳ ಮೂಲಕ ಕೊಡುತ್ತಿರುವ ಹೇಳಿಕೆಗಳನ್ನು ನೋಡಿದರೆ, ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಪಾಕಿಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ಭಾರತ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಕೊಡುತ್ತಿತ್ತಲ್ಲ ಅದೇ ದನಿಯಿದೆ. 1962 ರಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ತಯಾರಾಗಿಲ್ಲದ ಭಾರತಕ್ಕೂ, 2017ರಲ್ಲಿ ಚೀನಾವನ್ನು ತನ್ನದೇ ವ್ಯೂಹದೊಳಗೆ ಸುತ್ತುವರೆದು ಕಟ್ಟಿಹಾಕಿರುವ ಭಾರತಕ್ಕೂ ಭೂಮ್ಯಾಗಸದಷ್ಟು ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿದೆ. ಜಪಾನ್, ವಿಯೆಟ್ನಾಮ್, ಕೋರಿಯಾ, ತೈವಾನ್ಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ತನ್ನೆಡೆಗೆ ಸೆಳೆದುಕೊಂಡಿರುವ ಭಾರತ, ಟಿಬೆಟ್ನಲ್ಲೂ ಕೈಯ್ಯಾಡಿಸಿ ಚೀನಾಕ್ಕೆ ಉಸಿರುಗಟ್ಟುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಿದೆ. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ. ಜಾಗತಿಕವಾಗಿ ಚೀನಾ ಪರ ಒಲವಿರುವ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳನ್ನೂ ತನ್ನತ್ತ ಸೆಳೆದುಕೊಂಡು ಹೊಸ ದಾಳ ಪ್ರಯೋಗಿಸುತ್ತಿದೆ.
ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ಮತ್ತು ಅಜಿತ್ ದೋವಲ್ರ ಜೋಡಿ ಹಗ್ಗ ನಡಿಗೆ ಮಾಡುತ್ತ ಅಮೇರಿಕಾಕ್ಕೆ ಹತ್ತಿರ ಬಂದಾಗಲೂ ರಷ್ಯಾದಿಂದ ದೂರವಾಗದಂತೆ, ಇನ್ನೂ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ ಅಮೇರಿಕದ ಜೊತೆಗೆ ಬಾಂಧವ್ಯ ವೃದ್ಧಿಸಿಕೊಂಡರೂ ರಷ್ಯಾ ಚೀನಾಗಳು ಒಂದಾಗದಂತೆ ಸಮತೋಲನ ಕಾಯ್ದುಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದಾರಲ್ಲ ಅದು ಬಲು ವಿಶೇಷ. ಕೆಲ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿಗರು ರಷ್ಯಾದೊಂದಿಗಿನ ಭಾರತದ ಸಂಬಂಧ ಹಳಸುತ್ತಿದೆಯೆಂದು ಎದೆ ಭಾರವಾದವರಂತೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ. ನೆಹರೂ ಸೋವಿಯತ್ ರಷ್ಯಾದೊಂದಿಗೆ ಬಲವಾದ ಬೆಸುಗೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದರಾದ್ದರಿಂದ ಆ ಬಾಂಧವ್ಯವನ್ನು ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕೂ ಮುರಿಯುವಂತಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಅವರ ವಾದ.
ಅಮೇರಿಕಾ ಮತ್ತು ರಷ್ಯಾಗಳ ನಡುವಣ ಶೀತಲ ಸಮರದ ನಂತರ ಜಾಗತಿಕವಾಗಿ ಅಮೇರಿಕಾ ಇಂದು ಬಲು ಪ್ರಭಾವಿಯಾಗಿ ಬೆಳೆದು ನಿಂತುಬಿಟ್ಟಿದೆ. ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರ ಪೂರೈಕೆಯಲ್ಲಂತೂ ನಿಸ್ಸಂಶಯವಾಗಿ ಅಮೇರಿಕಾ ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತಲೂ ಮುಂದಿದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ನೆಹರೂ ಹಾಕಿದ ಆಲದ ಮರಕ್ಕೆ ಜೋತಾಡುತ್ತ ರಷ್ಯಾದೊಂದಿಗಿನ ಬಾಂಧವ್ಯ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಭಾರತ ತನ್ನ ಹಿತಾಸಕ್ತಿ ಬಲಿಕೊಡಲು ಸಿದ್ಧವಿರಲಿಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕೇ ಅಮೇರಿಕಾದೆಡೆಗೆ ಕೈಚಾಚಿದ್ದು ಭಾರತ. ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ ರಷ್ಯಾ ಮತ್ತು ಭಾರತ ಎದುರಿಸುವ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಒಂದೇ ಬಗೆಯವು. ಎರಡೂ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಸ್ಥಳೀಯ ಶಕ್ತಿಗಳಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ ಬದಲಿಗೆ ಜಾಗತಿಕ ನಿರ್ಣಯಕ್ಕೆ ಪುಷ್ಟಿ ಕೊಡಬಲ್ಲ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು. ಮೊದಲಾದರೆ ರಷ್ಯಾ ಜಾಗತಿಕ ಮಹಾಶಕ್ತಿಯಾಗಿ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಅಮೇರಿಕಾದ ಷಡ್ಯಂತ್ರದಿಂದಾಗಿ ಚೂರು-ಚೂರಾದ ಮೇಲೆ ಅದೀಗ ಮಹಾಶಕ್ತಿಯೂ ಅಲ್ಲದ, ಸ್ಥಳೀಯ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿಯಷ್ಟೇ ಉಳಿಯದ ರಾಷ್ಟ್ರವಾಯ್ತು. ಥೇಟು ಭಾರತದಂತೆ. ನಾವು ಜಾಗತಿಕ ನಿರ್ಣಯಗಳನ್ನು ಪ್ರಭಾವಿಸಬಲ್ಲೆವು ಹಾಗಂತ ಸದ್ಯಕ್ಕಂತೂ ಸುಪರ್ ಪವರ್ ರಾಷ್ಟ್ರವಲ್ಲ. ಏಷ್ಯಾದಲ್ಲಿ ಬಲಾಢ್ಯವಾಗಿ ಬೆಳೆದಿರುವುದರಿಂದ ಸ್ಥಳೀಯವಾಗಿ ದೈತ್ಯರು ನಾವೆಂಬುದನ್ನು ಯಾರೂ ಅಲ್ಲಗಳೆಯಲಾರರು. ನಮಗೆ ಚೀನಾ ಪಾಕೀಸ್ತಾನದ ಮೂಲಕ ಹೇಗೆ ಸದಾ ಕಿರಿಕಿರಿ ಮಾಡುತ್ತಿರುತ್ತದೆಯೋ ಹಾಗೆಯೇ ರಷ್ಯಾಕ್ಕೆ ಉಜ್ಬೇಕಿಸ್ತಾನದ ಸಮಸ್ಯೆ. ಹಿಂದೆ ನಿಂತು ಕೈಯ್ಯಾಡಿಸುತ್ತಿರೋದು ಅಮೇರಿಕಾ.
ಸೈದ್ಧಾಂತಿಕವಾಗಿ ನಮಗೂ ಅಮೇರಿಕಾಕ್ಕೂ ಸಾಮ್ಯಗಳೇನೂ ಇಲ್ಲ ಆದರೆ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವಂತಹ ವಿರೋಧವೂ ನಮ್ಮ ನಡುವಿಲ್ಲ. ಚೀನಾ ಮತ್ತು ರಷ್ಯಾಗಳು ಹಾಗಲ್ಲ. ಕಮ್ಯೂನಿಸಂನ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಅವೆರಡೂ ಒಂದೇ ಬಳ್ಳಿಯ ಹೂಗಳು. ಆದರೆ ಚೀನಾದ ವಿಸ್ತರಣಾವಾದೀ ಧೋರಣೆ ರಷ್ಯಾವನ್ನೂ ನಾಚಿಸುವಷ್ಟು ಜೋರಾಗಿದೆ. ರಷ್ಯಾಕ್ಕಿಂತಲೂ ಚೀನಾ ಬಲಶಾಲೀ ರಾಷ್ಟ್ರವೆಂದು ಜಗತ್ತನ್ನು ನಂಬಿಸುವಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದೆ. ಇತ್ತ ತನ್ನ ಸುತ್ತಲೂ ಇರುವ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳನ್ನು ತೆಕ್ಕೆಗೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ತನಗೆ ಉರುಳಾಗುತ್ತಿರುವ ಚೀನಾವನ್ನು ಸೈದ್ಧಾಂತಿಕವಾಗಿ ವಿರೋಧಿಸಲಾಗದ, ಶಕ್ತಿಯಿಂದಲೂ ಎದುರಿಸಲಾಗದ ರಷ್ಯಾದ ಗೆಳೆತನ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಭಾರತಕ್ಕೆ ಆಗಬೇಕಾಗಿರೋದಾದರೂ ಏನು? ಅದಕ್ಕೆ ಭಾರತ ಅಮೇರಿಕಾದೆಡೆ ವಾಲಿದ್ದು ಯುದ್ಧನೀತಿಯ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಸಮರ್ಪಕವಾಗಿಯೇ ಇದೆ. ಇದನ್ನು ಗುರುತಿಸಿಯೇ ಚೀನಿ ಪತ್ರಿಕೆ ವರದಿ ಮಾಡಿದ್ದು, ‘ಭಾರತ ಹಿಂದಿನಂತಿಲ್ಲ. ತನಗೆ ಅನುಕೂಲವಾಗುವುದಾದರೆ ಎಂತಹ ನಿರ್ಣಯಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲೂ ಅದು ಹಿಂಜರಿಯಲಾರದು’
ಹಾಗಿದ್ದರೆ ಭಾರತಕ್ಕಿದ್ದ ಮುಂದಿನ ನಡೆಯಾದರೂ ಏನು? ಚೀನಾದ ಸಾರ್ವಭೌಮತೆಯನ್ನು ಕಂಠಮಟ್ಟ ವಿರೋಧಿಸುವ ಅಮೇರಿಕಾದ ಪಾಳಯಕ್ಕೆ ಸೇರಿ ರಷ್ಯಾ ವಿರೋಧಿಯಾಗಿ ಜಾಗತಿಕವಾಗಿ ಗುರುತಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೋ? ಅಥವಾ ಚೀನಾಕ್ಕೆ ತಲೆಬಾಗಿದರೂ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ, ರಷ್ಯದೊಂದಿಗೇ ಇದ್ದು ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳಷ್ಟು ಹಳೆಯ ಬಾಂಧವ್ಯ ತುಕ್ಕು ಹಿಡಿಯದಂತೆ ಕಾಪಾಡಿಕೊಂಡು ಬರಬೇಕೋ? ಆಗಲೇ ಬಾರತದ ರಾಜನೀತಿ ಚುರುಕಾಗಿದ್ದು. ಭಾರತ ಅಮೇರಿಕಾದ ಅನುಯಾಯಿ ರಾಷ್ಟ್ರವಾಗಿ ಬದುಕುವುದು, ರಷ್ಯಾ ಚೀನಾದ ಅನುವರ್ತಿಯಾಗುವುದು ಎಂದಿಗೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲದ್ದು. ಅದಕ್ಕಿರುವ ಮಾರ್ಗ ಒಂದೇ. ಅಮೇರಿಕಾದ ಗೆಳೆತನ ಬಳಸಿ ಚೀನಾದ ಬಾಲ ತುಂಡರಿಸಬೇಕು. ಅತ್ತ ರಷ್ಯಾದ ಸಹಾಯದಿಂದ ಮೇಕ್ ಇನ್ ಇಂಡಿಯಾಕ್ಕೆ ಬಲ ತುಂಬಿ ಭಾರತ-ರಷ್ಯಾಗಳು ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಮಹತ್ವದ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿ ನಿಲ್ಲಬೇಕು. ಬ್ರಹ್ಮೋಸ್ ಕ್ಷಿಪಣಿಗಳ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಮಾರಾಟದಲ್ಲಿ ದೊರೆತ ಯಶಸ್ಸಿನ ಅನುಭವವಂತೂ ಅವರಿಗೆ ಇದ್ದೇ ಇತ್ತು. ಮೋದಿ-ದೋವಲ್ ಚುರುಕಾದರು. ಇದು ರಾಜತಾಂತ್ರಿಕವಾಗಿ ಮೋದಿಯ ಮಾಸ್ಟರ್ ಸ್ಟ್ರೋಕ್.

ಮೊದಲೆಲ್ಲ ನಮ್ಮ ಕೊಳ್ಳುವಿಕೆಯ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವೂ ಅದೆಷ್ಟು ಕಳಪೆಯದ್ದಾಗಿತ್ತೆಂದರೆ ಶಸ್ತ್ರ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಚೌಕಶಿ ಮಾಡಬಹುದಾದ ತಾಕತ್ತೂ ನಮಗಿರಲಿಲ್ಲ. ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದ ಮೇಲೆ ಬಲಗೊಂಡ ಬಾರತದ ಆರ್ಥಿಕತೆ ನಮ್ಮ ಖರೀದಿ ಸಾಮಥ್ರ್ಯವನ್ನು ವೃದ್ಧಿಸಿತು. ರಕ್ಷಣಾ ಸಚಿವರಾಗಿದ್ದ ಮನೋಹರ್ ಪರಿಕ್ಕರ್ ಶಸ್ತ್ರ ಖರೀದಿಯ ಅನೇಕ ಒಪ್ಪಂದಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಂಡರು. ಅಮೇರಿಕ, ಜರ್ಮನಿ, ಇಸ್ರೇಲ್ಗಳೊಂದಿಗೆ ನಮ್ಮ ರಕ್ಷಣಾ ಬಾಂಧವ್ಯ ಹಿಂದೆಂದಿಗಿಂತಲೂ ಜೋರಾಯಿತು. ಹಾಗಂತ ರಷ್ಯಾದೊಂದಿಗೆ ಹಾಳುಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. ಯಾವ ಶಸ್ತ್ರ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ರಷ್ಯಾ ಅಮೇರಿಕಕ್ಕೆ ಸೆಡ್ಡು ಹೊಡೆಯಲಾರದೋ ಅಂತಹ ಶಸ್ತ್ರ ಒಪ್ಫಂದಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಅಮೇರಿಕದೊಂದಿಗೆೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಾಯಿತು. ಅಮೇರಿಕದಿಂದ ನಾವು ಮಧ್ಯಮ ಮತ್ತು ಭಾರೀ ಯುದ್ಧ ವಿಮಾನಗಳನ್ನು, ಆ್ಯಂಟಿ ಸಬ್ಮೆರೀನ್ ಸಿಸ್ಟಮ್ಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ದಾಳಿ ಕ್ಷಮತೆಯುಳ್ಳ ಹೆಲಿಕಾಪ್ಟರುಗಳನ್ನು ತರುವ ಒಪ್ಪಂದಕ್ಕೆ ಸಹಿ ಹಾಕಿದೆವು; ಅತ್ತ ರಷ್ಯಾದಿಂದ 42 ಸುಖೊಯ್ಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ವಾಯು ಸಂರಕ್ಷಣಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗೆ ಒಪ್ಪಂದ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಾಯಿತು.

india-russia-lead-dec28_647_121715110505
ಮಾಸ್ಕೋದಲ್ಲಿ ಭಾರತ-ರಷ್ಯಾ ಜೊತೆಗೂಡಿದಾಗ ಒಟ್ಟೂ 16 ಒಪ್ಪಂದಗಳಿಗೆ ಸಹಿ ಹಾಕಲಾಯ್ತು. ಎಸ್-400ನ ಐದು ಮಿಸೈಲ್ ಸಿಸ್ಟಮ್ಗಳ ಖರೀದಿ, ಜಂಟಿಯಾಗಿ ಕಾಮೋವ್ ಹೆಲಿಕಾಪ್ಟರುಗಳು ಮತ್ತು ಒಂದಷ್ಟು ನಿರ್ದೇಶಿತ ಮಿಸೈಲುಗಳ ನಿರ್ಮಾಣವೂ ಈ ಒಪ್ಪಂದದಲ್ಲಿ ಸೇರಿತ್ತು. ಟಿ-90 ಟ್ಯಾಂಕುಗಳ ನಿರ್ಮಾಣ ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಭಾರತೀಕರಣಗೊಳಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನಕ್ಕೂ ಸಾಕಷ್ಟು ಶಕ್ತಿ ಬಂತು. ಎರಡೂ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಸಂಬಂಧಕ್ಕೆ 70 ತುಂಬಿದ್ದನ್ನು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಆಚರಿಸಬೇಕೆಂದು ಮೋದಿ ಕರೆ ಕೊಟ್ಟರು. ಹಾಗಂತ ರಷ್ಯಾವನ್ನು ಓಲೈಸುವ ಮಾತೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ವೃದ್ಧಿಸುತ್ತಿರುವ ಭಾರತ-ಅಮೇರಿಕಾ ಬಾಂಧವ್ಯದ ಕುರಿತಂತೆ ರಷ್ಯಾ ಕ್ಯಾತೆ ತೆಗೆಯುವ ಮುನ್ನವೇ ರಷ್ಯಾದ ಭಾರತೀಯ ರಾಯಭಾರಿ ಪಂಕಜ್ ಸರಣ್ ರಷ್ಯಾ ಪಾಕೀಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ನೀಡುತ್ತಿರುವ ಸಹಕಾರದ ಕುರಿತು ತಗಾದೆ ತೆಗೆದು ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಇದು ಸಂಬಂಧದಲ್ಲಿ ಬಿರುಕು ತರಬಹುದೆಂದು ಎಚ್ಚರಿಸಿದರು. ಈಗ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡುವ ಸರದಿ ರಷ್ಯಾದ್ದೇ ಆಗಿತ್ತು. ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ದಿಕ್ಕನಲ್ಲಿ ನಾಗಾಲೋಟದೊಂದಿಗೆ ಓಡುತ್ತಿರುವ ಭಾರತವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ದಿವಾಳಿಯೆದ್ದುಹೋಗಿರುವ ಪಾಕೀಸ್ತಾನವನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ಅದಕ್ಕೇನು ತಲೆ ಕೆಟ್ಟಿರಲಿಲ್ಲ. ಮೋದಿ-ದೋವಲ್ ಜೋಡಿ ಗೆದ್ದಿತ್ತು. ರಷ್ಯಾ ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಚೆನ್ನಾಗಿರುತ್ತಲೇ, ಪಾಕೀಸ್ತಾನದೊಂದಿಗೂ ಸದ್ಬಾಂಧವ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದಬೇಕೆಂಬ ಬಯಕೆಯಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಇಷ್ಟೂ ದಿನ ನಡೆದುಕೊಂಡಿತ್ತು. ಇನ್ನು ಅದು ನಡೆಯಲಾರದೆಂದು ಅದಕ್ಕೆ ಮನದಟ್ಟು ಮಾಡಿಕೊಡುವಲ್ಲಿ ಭಾರತ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿತ್ತು. ರಕ್ಷಣೆಯಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೇ ಮೂಲ ಸೌಕರ್ಯ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯೂ ಸೇರಿದಂತೆ ಇತರ ಅನೇಕ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಸಹಕಾರಕ್ಕೆ ಆಹ್ವಾನ ನೀಡಿತ್ತು.
ಕಳೆದ ಏಪ್ರಿಲ್ನಲ್ಲಿ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಭೇಟಿ ನೀಡಿದ್ದ ಅಮೇರಿಕಾದ ರಕ್ಷಣಾ ಕಾರ್ಯದರ್ಶಿ ಅಸ್ಟೋನ್ ಕಾರ್ಟರ್ ಕೂಡ ಅನೇಕ ಒಪ್ಪಂದಗಳಿಗೆ ಸಹಿ ಹಾಕಿದ್ದರು. ಮೇಕ್ ಇನ್ ಇಂಡಿಯಾದಡಿಯಲ್ಲಿ ಡಿಜಿಟಲ್ ಡಿಸ್ಪ್ಲೇ ಉಳ್ಳ ಹೆಲ್ಮೆಟ್ಗಳ ಮತ್ತು ಬಯೋಲಾಜಿಕಲ್ ಟ್ಯಾಕ್ಟಿಕಲ್ ಡಿಟೆಕ್ಷನ್ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೆ ಆಸಕ್ತಿ ತೋರಿದರು. ಹಿಂದು ಪತ್ರಿಕೆ ಮಾಡಿದ ವರದಿಯ ಪ್ರಕಾರ ಅಮೇರಿಕಾದ ರಕ್ಷಣಾ ಇಲಾಖೆ ಭಾರತದ ಮೇಕ್ ಇನ್ ಇಂಡಿಯಾಕ್ಕೆ ಪೂರಕವಾಗಿ ನಿಲ್ಲಲೆಂದೇ ಮೊತ್ತ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ‘ಇಂಡಿಯಾ ರ್ಯಾಪಿಡ್ ರಿಯಾಕ್ಷನ್ ಸೆಲ್’ನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿತು. ಹೀಗೆ ರಾಷ್ಟ್ರವೊಂದನ್ನು ಕೇಂದ್ರವಾಗಿರಿಸಿಕೊಂಡು ಅಮೇರಿಕಾ ರೂಪಿಸಿದ ಮೊದಲ ವಿಭಾಗವಿದು. ಅಧ್ಯಕ್ಷೀಯ ಚುನಾವಣೆಯ ನಂತರ ಕಂಡುಬಂದ ಮಹತ್ವದ ಬದಲಾವಣೆ ಇದೊಂದೇ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಅಮೇರಿಕಾದ ಸೆನೇಟ್ ‘ಅಮೇರಿಕಾ-ಭಾರತ ರಕ್ಷಣಾ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಪಾಲುದಾರಿಕೆ ಕಾಯಿದೆ’ಯನ್ನು ಜಾರಿ ಮಾಡಿ ನ್ಯಾಟೋ ಮಿತ್ರರಿಗಿದ್ದಷ್ಟೇ ಸೌಲಭ್ಯ, ಸ್ಥಾನ-ಮಾನಗಳನ್ನು ಭಾರತಕ್ಕೆ ಕೊಟ್ಟು ಮಹತ್ವದ ರಕ್ಷಣಾ ಪಾಲುದಾರ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಿತು. ಎಲ್ಲಕ್ಕೂ ಮಿಗಿಲಾಗಿ ನೌಕಾ ವಲಯದಲ್ಲಿ ಅಮೇರಿಕಾ ಭಾರತದೊಂದಿಗೆ ಮಹತ್ವದ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಂಡಿತಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಸಬ್ಮೆರೀನ್ಗಳ ಸುರಕ್ಷತೆ ಮತ್ತು ಸಬ್ಮೆರೀನ್ ಕದನಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟಂತೆ ನೌಕೆಯಿಂದ ನೌಕೆಯ ಚರ್ಚೆಗೆ ಅವಕಾಶವನ್ನೂ ಕಲ್ಪಿಸಿತು. ವಾರ್ಷಿಕ ನೌಕಾ ಕವಾಯತಿಗೆ ಜಪಾನ್ನ್ನೂ ಸೇರಿಸುವ ಮಾತುಕತೆಗೆ ಅಂಕಿತ ಬಿತ್ತು. ದಕ್ಷಿಣ ಚೀನಾ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಚೀನೀ ಏಕಸ್ವಾಮ್ಯವನ್ನು ಮುರಿಯುವ ಅಮೇರಿಕಾದ ಬಯಕೆಗೆ ಈಗ ಬೆಂಬಲವಾಗಿ ಭಾರತ ನಿಂತಿದ್ದುದು ಅದಕ್ಕೆ ಆನೆ ಬಲ ತಂದಿತ್ತು.

trump-modi2
ಒಂದೆಡೆ ರಷ್ಯಾ, ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ ಅಮೇರಿಕ ಇವೆರಡರೊಂದಿಗೂ ಸಂಬಂಧವಿರಿಸಿಕೊಂಡು ತಾನೇನನ್ನೂ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳದೇ ಭಾರತ ಸಾಕಷ್ಟು ಪಡೆದುಕೊಂಡಿತ್ತು. ಅಕಸ್ಮಾತ್ ಅಮೇರಿಕವನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿಸುವ ಭರದಲ್ಲಿ ಭಾರತವೇನಾದರೂ ಅಮೇರಿಕಾ ಮುನ್ನಡೆಸುವ ಯುದ್ಧ ತಂಡಗಳ ಸದಸ್ಯವಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದರೆ ನಮ್ಮ ಸಾರ್ವಭೌಮತೆಗೆ ಧಕ್ಕೆ ಬಂದಿರುತ್ತಿತ್ತು. ನಾವು ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದೆವು ನಿಜ ಆದರೆ ದೀರ್ಘ ಕಾಲದ ಮಿತ್ರ ರಷ್ಯಾವನ್ನು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿರುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಈ ಕೋಪಕ್ಕೆ ರಷ್ಯ ಮತ್ತು ಚೀನಾಗಳೆರಡೂ ಪಾಕೀಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ಆತುಕೊಂಡಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದರೆ ನಾವು ಸಹಿಸಲಾಗದ ಗಾಯವಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮಿಗಿಲಾಗಿ ಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ವೇದಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಸದಾ ಬೆಂಬಲಿಸುವ ನಂಬಲು ಯೋಗ್ಯವಾದ ರಾಷ್ಟ್ರದಿಂದ ದೂರವಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದೆವು. ನಾವು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಗೆದ್ದೆವು. ಹಾಗಂತ ಬೀಗಲಿಲ್ಲ. ರಕ್ಷಣಾ ಸಚಿವ ಪರಿಕ್ಕರ್ ಚೀನಾಕ್ಕೂ ಭೇಟಿ ಕೊಟ್ಟು ತಮ್ಮ ಹಳೆಯ ದೀರ್ಘ ಕಾಲದ ಸ್ನೇಹದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಬದಲಾವಣೆಯೂ ಇಲ್ಲವೆಂದು ಪುನರುಚ್ಚರಿಸಿದರು.
ಚೀನಾ ಗಮನಿಸದೇ ಕುಳಿತಿರುವಷ್ಟು ಮೂರ್ಖ ರಾಷ್ಟ್ರವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಭಾರತದ ಎನ್.ಎಸ್.ಜಿಗೆ ಸೇರುವ ಬಯಕೆಗೆ ತಣ್ಣೀರೆರೆಚಲೆಂದೇ ಸದಾ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡುತ್ತಲಿತ್ತು. ಚೀನಾ ಪಾಕ್ ಎಕಾನಾಮಿಕ್ ಕಾರಿಡಾರ್ ನಿರ್ಮಾಣದ ಮೂಲಕ ಪಶ್ಚಿಮ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲೂ ಭಾರತದ ಕೊರಳಿಗೆ ಕೈ ಹಾಕುವ ಮತ್ತು ಪಾಕೀಸ್ತಾನದ ಮೂಲಕ ಭಾರತವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿರಿಸುವ ತನ್ನ ಪ್ರಯತ್ನಕ್ಕೆ ವೇಗ ಕೊಟ್ಟಿತು. ಇದನ್ನು ತಡೆಯಲು ಮೋದಿ-ದೋವಲ್ ಜೋಡಿಗೆ ಈಗ ಯಾವ ಹೆದರಿಕೆಯೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಒಂದೆಡೆ ಅಮೇರಿಕಾ ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ ರಷ್ಯಾ ಬೆಂಬಲಿಕ್ಕಿದ್ದವು. ಅತ್ತ ಜಪಾನ್ ಚೀನಾದ ನೆರೆಯಾಗಿಯೂ ನಮ್ಮ ಜೊತೆಗೆ ನಿಂತಿತ್ತು. ಅವಕಾಶವನ್ನು ನೋಡಿ ಭಾರತ ಪಾಕ್ ಆಕ್ರಮಿತ ಕಾಶ್ಮೀರದಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕತಾವಾದಿಗಳಿಗೆ ಪೂರ್ಣ ಬೆಂಬಲ ನೀಡಿತು. ಚೀನಾದ ಕಾರಿಡಾರ್ ಯೋಜನೆಗೆ ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿರೋಧ ವ್ಯಕ್ತವಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ತನ್ನೆಲ್ಲ ಹೂಡಿಕೆಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಭಯದಿಂದ ತತ್ತರಿಸಿದ ಚೀನಾ ಹಿಂದಿನ ಎಲ್ಲ ಬಗೆಯ ತಂತ್ರಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ದಾಳವಾಗಿಸಿತು. ಪಾಕೀಸ್ತಾನವನ್ನು ಛೂ ಬಿಟ್ಟಿತು. ನಕ್ಸಲರ ದಾಳಿ ಮಾಡಿಸಿತು. ಇಲ್ಲಿನ ಬುದ್ಧಿಜೀವಿಗಳ ಮೂಲಕ ಸರ್ಕಾರದ ವಿರುದ್ಧ ಜನಾಭಿಪ್ರಾಯ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುವಂತೆ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿತು. ಯಾವುದೂ ಯಶಸ್ಸು ಕಾಣಲಿಲ್ಲ. ಕೊನೆಗೆ ತಾನೇ ಅಖಾಡಾಕ್ಕಿಳಿದು ಮೋದಿ ಅಮೇರಿಕಾ-ಇಸ್ರೇಲ್ ಪ್ರವಾಸದಲ್ಲಿರುವಾಗ ಎದೆಗುಂದುವಂತೆ ಮಾಡಲು ಡೋಕ್ಲಾಂನ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಕ್ಯಾತೆ ತೆಗೆಯಿತು. ಇನ್ನೇನು ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿಯೇ ಬಿಡುವ ವಾತಾವರಣ ಸೃಷ್ಟಿಸಿತು. ಆ ವೇಳೆಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ದಕ್ಷಿಣ ಚೀನಾ ಸಮುದ್ರಕ್ಕೆ ಲಗ್ಗೆಯಿಟ್ಟ ಅಮೇರಿಕಾ-ಜಪಾನ್ ಹಡಗುಗಳು ಚೀನಾವನ್ನು ನಡುಗಿಸಲು ಸಾಕಾಯ್ತು. ಈ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿಯೇ ದಕ್ಷಿಣ ಚೀನಾ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ತೈಲ ಬಾವಿ ಕೊರೆಯುವ ಭಾರತದ ಒಪ್ಪಂದವನ್ನು ನವೀಕರಿಸಿ ತೈವಾನ್ ಪತ್ರ ಕಳಿಸಿ ಚೀನಾದ ವಿರುದ್ಧ ಗುಟುರು ಹಾಕಿ ನಿಂತಿತು. ಯಾವ ದಾಳವನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿ ಭಾರತವನ್ನು ಸಿಕ್ಕಿಹಾಕಿಸಲು ಚೀನಾ ಯತ್ನಿಸಿತ್ತೋ ಈಗ ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಕೆಟ್ಟ ವ್ಯೂಹದಲ್ಲಿ ತಾನೇ ಸಿಲುಕಿಕೊಂಡು ತೆವಳುತ್ತಿದೆ. ಮೋದಿ ಈವರೆಗಿನ ರಾಜತಾಂತ್ರಿಕ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಗೆದ್ದಿದ್ದಾರೆ, ಅನುಮಾನವೇ ಇಲ್ಲ.

ಯುವಾಬ್ರಿಗೇಡ್ ಎಂಬ ವಿಶಾಲವಾದ ಪರಿವಾರ!

ಯುವಾಬ್ರಿಗೇಡ್ ಎಂಬ ವಿಶಾಲವಾದ ಪರಿವಾರ!

ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನಿಮ್ಮಂತಹ ತಮ್ಮಂದಿರ, ತಂಗಿಯರ ಪಡೆದ ನನ್ನ ಭಾಗ್ಯಕ್ಕೆ ನಾನೂ ಕರುಬುತ್ತೇನೆ. ಹಾಗಿರುವಾಗ ಬೇರೆಯವರು ಹೊಟ್ಟೆ ಉರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಬಲು ದೊಡ್ಡದಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಸಂಪರ್ಕಕ್ಕೆ ಬಂದ ಹೊರಗಿನವರು ಯುವಾಬ್ರಿಗೇಡಿನ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರ ಕುರಿತಂತೆ ಆಡುವ ಮೆಚ್ಚುಗೆಯ ಮಾತುಗಳು ನನ್ನನ್ನು ಆಗಸದಲ್ಲಿ ತೇಲಿಸುತ್ತವೆ. ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಒಬ್ಬನೇ ಕುಳಿತು ನಮ್ಮದು ವಿಶಾಲವಾದ ಒಂದು ಪರಿವಾರವಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದೆಯಲ್ಲ ಅಂತ ಖುಷಿ ಪಡುತ್ತಿರುತ್ತೇನೆ. ಎಷ್ಟು ದಿನ ಸಾಧ್ಯವೋ ಅಷ್ಟು ದಿನ ಹೀಗೆಯೇ ಕೈ ಹಿಡಿದು ಸಾಗೋಣ. ನಮ್ಮವರನ್ನು ಜೊತೆಗೆ ಒಯ್ಯೋಣ. ಬೇಕಿದ್ದರೆ ಕುಂಟುತ್ತ, ತೆವಳುತ್ತಲಾದರೂ ಸರಿಯೇ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕುತ್ತ ವಿಶ್ವಗುರುವಿನ ಪಟ್ಟದಲ್ಲಿ ತಾಯಿ ಭಾರತಿ ಆರೂಢಳಾಗುವವರೆಗೆ ನಡೆಯೋಣ

18987458_1320265884738069_873832683_o

ಆತ್ಮೀಯ ಕಾರ್ಯಕರ್ತ ಮಿತ್ರರೇ,
ಯುವಾಬ್ರಿಗೇಡಿಗೆ ಭರ್ತಿ ಮೂರು! ಬೆಂಗಳೂರಿನ ದೊಡ್ಡ ಆಲದ ಮರದ ಹತ್ತಿರದ ತೋಟದಲ್ಲಿ ಯುವಾಬ್ರಿಗೇಡಿಗೆ ಅಡಿಪಾಯ ಹಾಕಿದಂದಿನಿಂದ ಇಂದಿನವರೆಗೆ ಸುಮಾರು ಸಾವಿರ ದಿನಗಳು ಕಳೆದವು. ಸಾವಿರಾರು ನೆನಪುಗಳನ್ನು ಉಳಿಸಿಬಿಟ್ಟವು. ಯಾರಿಗೇನೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ಯುವಾಬ್ರಿಗೇಡ್ ನನ್ನ ಬದುಕಿಗೆ ರಂಗು ತುಂಬಿತು. ‘ಬರೀ ಮಾತಾಡೋದಷ್ಟೇ’ ಅಂತ ಮೂದಲಿಸುತ್ತಿದ್ದವರೆಲ್ಲ, ‘ಕೆಲಸ ಮಾಡದಿದ್ದರೆ ಭಾಷಣಕ್ಕೇ ಬರೋಲ್ವಂತೆ’ ಅಂತ ಆಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಅನೇಕರಿಗೆ ಕಿರಿಕಿರಿಯಾಗಲು ಇದೇ ಕಾರಣ.
ಮೊದಲ ಬಾರಿ ಜಲ ಜೀವನದ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಕಲ್ಯಾಣಿಯ ಸ್ವಚ್ಛತೆಗೆ ಧುಮುಕಿದಾಗ ನಮಗೇ ವಿಶ್ವಾಸದ ಬಲವಿರಲಿಲ್ಲ. ಹುಚ್ಚು ಆವೇಶವೊಂದೇ ನಮ್ಮಲ್ಲಿದ್ದುದು. ನೀರಿನ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದವರಿಗೆ ಯಶಸ್ಸು ಕಟ್ಟಿಟ್ಟ ಬುತ್ತಿ ಅಂತಾರಲ್ಲ ಹಾಗೆಯೇ ಆಯಿತು. ರಾಜ್ಯದಾದ್ಯಂತ ಕಲ್ಯಾಣಿಯ ಸ್ವಚ್ಛತೆಯ ಕೆಲಸ ಎಷ್ಟು ವೇಗವಾಗಿ ಹಬ್ಬಿತೆಂದರೆ ಯುವಾಬ್ರಿಗೇಡ್ ಮತ್ತು ಕಲ್ಯಾಣಿ ಸ್ವಚ್ಛತೆ ಒಂದೇ ನಾಣ್ಯದ ಎರಡು ಮುಖಗಳಾಗಿಬಿಟ್ಟವು. ಅಂದೆಲ್ಲಾ ಇದನ್ನು ‘ಸರ್ಕಾರದ ಕೆಲಸ’, ‘ತೆರಿಗೆ ಕಟ್ಟಲ್ವಾ?’ ಎಂದೆಲ್ಲಾ ಧಿಮಾಕಿನಿಂದ ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದರು ನಮ್ಮನ್ನು. ಇಂದು ಜಲಮೂಲಗಳನ್ನು ಉಳಿಸುವುದು ದೊಡ್ಡ ಹಬ್ಬವಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದೆ. ಅನೇಕ ತರುಣ ಸಂಘಗಳು ತಮ್ಮ ಸಂಘಟನೆಯ ಭಾಗವಾಗಿ ಕಲ್ಯಾಣಿಯ ಸ್ವಚ್ಛತೆಯ ಕಾರ್ಯಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಂಡಿದೆ. ಕೆರೆಗಳು ಹೂಳೆತ್ತಲ್ಪಡುತ್ತಿವೆ, ಜಲಾಶಯಗಳು ಸ್ವಚ್ಛಗೊಳ್ಳುತ್ತಿವೆ. ‘ಇದು ಸರ್ಕಾರದ ಕೆಲಸ ಅಲ್ವಾ?’ ಅಂತ ಈಗ ಯಾರೂ ಕೇಳುತ್ತಿಲ್ಲ. ಕಲ್ಯಾಣಿಗಳು ಸ್ವಚ್ಛಗೊಂಡಿದ್ದು ಭಾರೀ ದೊಡ್ಡ ಕೆಲಸವಲ್ಲ ನಿಜ ಆದರೆ ನಮ್ಮೂರಿನ ಕೆಲಸ ನಮ್ಮದ್ದೇ ಎಂಬ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಮೊಳೆತು ತರುಣರ ಮೆದುಳಿಗೆ ಮೆತ್ತಿದ್ದ ಕೊಳೆ ಸ್ವಚ್ಛವಾಯಿತಲ್ಲ ಅದು ವಿಶೇಷ. ಕಾವೇರಿಯ ಸ್ವಚ್ಛತೆಗೆ ನಿಂತ ಬ್ರಿಗೇಡಿನ ಹುಡುಗರನ್ನು ಕಂಡು ಕುಶಾಲನಗರದ ಚಂದ್ರಮೋಹನ್ ಬೆರಗಾಗಿ ‘ಈ ಪಡೆ ಎಂತಹ ಸಾಹಸ ಬೇಕಿದ್ದರೂ ಮಾಡಬಲ್ಲುದು’ ಎಂದು ಉದ್ಗರಿಸಿದ್ದು ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ಈಗಲೂ ಗುಂಯ್ಗುಡುತ್ತಿದೆ.
ಯುವಾಬ್ರಿಗೇಡಿನ ಶಕ್ತಿಯೇ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರಾದ ನೀವು. ನನಗೆ ಗೊತ್ತು. ಎಲ್ಲಿಯೋ ಯಾವುದೋ ಪ್ರವಾಸದಲ್ಲಿ, ಯಾರದೋ ಮನೆಯಲ್ಲಿ, ಯಾರೊಡನೆಯೋ ಹರಟುತ್ತ ಕುಳಿತಾಗ, ನನ್ನ ಮನಸಿಗೆ ತಟ್ಟನೆ ಹೊಳೆದ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾಡಿಬಿಡೋಣವೇ ಅಂತ ನಿಶ್ಚಯಿಸಿ ನನ್ನ ಫೇಸ್ಬುಕ್ನಲ್ಲಿ ಕಾರಿಕೊಂಡುಬಿಡುತ್ತೇನೆ. ನೀವೆಲ್ಲ ಅದರ ಹಿಂದೆ ಬಿದ್ದು ಆ ಯೋಜನೆ ದಡ ಸೇರಿಸುವಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲ ಶ್ರಮ ಹಾಕಿ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವಿರಲ್ಲ ಅದೇ ಯುವಾಬ್ರಿಗೇಡಿನ ಶಕ್ತಿ. ಒಂದು ದಿನವೂ ‘ಮೇಲೆ ಕುಳಿತವರು ಹೇಳಿಬಿಡುತ್ತೀರಾ, ನಾವು ಮಾಡಬೇಕಾ?’ ಅಂತ ನೀವು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದ್ದಿಲ್ಲ. ನನಗೇ ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಹಾಗನ್ನಿಸುತ್ತೆ. ಸತ್ಯ ಹೇಳಲಾ? ನನಗೂ ಈ ಎಲ್ಲಾ ಕೆಲಸಗಳಿಗೆ ಯಾರೋ ಪ್ರೇರಣೆ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ. ನಾನೂ ನಿಮ್ಮಷ್ಟೇ ಅಸಹಾಯಕನಾಗಿ ‘ಹ್ಞೂಂ’ ಎನ್ನುತ್ತೇನೆ. ಬಾಯಿ ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ಆಮೇಲೆ ಯಶಸ್ಸು ಕಾಲ್ಗಳಿಗೆ ಮುತ್ತಿಟ್ಟಾಗ ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ನಾನೂ ಪುಟ್ಟ ಮಗುವಿನಂತೆ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾ ಪ್ರೇರಣೆ ಕೊಟ್ಟು ಕೆಲಸ ಮಾಡಿಸಿದವನಿಗೆ ಕಣ್ಮುಚ್ಚಿ ವಂದಿಸುತ್ತೇನೆ.

19048295_1032962666806253_884123719_o
ನನಗೆ ನಿವೇದಿತಾ ನೂರೈವತ್ತನ್ನು ಸವಾಲಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಸಾಹಿತ್ಯ ಸಮ್ಮೇಳನದಂತಹ ಮಹತ್ವದ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಕೈ ಹಾಕಿದಾಗ ಇದು ಅನುಭವಕ್ಕೆ ಬಂತು. ಮಂಗಳೂರಿನ ಆ ಸಮ್ಮೇಳನ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರತಿಕೂಲ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲೂ ಗೆಲುವು ಕಂಡಿತು. ಗೆಲುವೆಂದರೆ ಎಂಥದ್ದು? ಭಾಗವಹಿಸಿದವರು ಇಂದಿಗೂ ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡು ರೋಮಾಂಚಿತರಾಗುವಷ್ಟು. ನೆನಪಿರಲಿ. ಇಡಿಯ ದೇಶದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮಷ್ಟು ಉತ್ಕಟವಾಗಿ ನಿವೇದಿತಾಳ ನೂರೈವತ್ತನೇ ಜಯಂತಿಯನ್ನು ಮೈಮೇಲೆಳೆದುಕೊಂಡು ಸಂಭ್ರಮಿಸಿದ ಸಂಘಟನೆಗಳು ಕೈ ಬೆರಳೆಣಿಕೆಯಷ್ಟಿರಬಹುದೇನೋ? ಆಕೆಯ ಹೆಸರಲ್ಲೇ ಕಟ್ಟಿದ ಸೋದರಿಯರ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾನವಂತೂ ಈ ವರ್ಷ ಆವೇಶಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದಂತೆ ದುಡಿಯಿತು. ಯಾದವಾಡ-ಯರಗುದ್ರಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಬೇಸಿಗೆ ಶಿಬಿರಗಳು, ಬೆಂಗಳೂರು-ಮಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಶಿಬಿರಗಳೆಲ್ಲ ನಿವೇದಿತಾ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಹತ್ತಿರವಾದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳು. ಈ ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯುತ್ ಸಂಚಾರವಾಗಲು ಅಕ್ಕನದೇ ಅವ್ಯಕ್ತ ಪ್ರೇರಣೆ ಇರಬೇಕೇನೋ!
ನಾವು ಯಾವ ಅವಕಾಶವೂ ಬಿಟ್ಟುಕೊಟ್ಟವರಲ್ಲ. ಪ್ರೇರಣೆ ಪಡೆಯಲೆಂದು ಶಿವಾಜಿಯ ಕೋಟೆಯತ್ತ ಯಾತ್ರೆ ಹೊರಟರೆ ಅಲ್ಲಿಂದ ಸ್ವಚ್ಛ ಸ್ಮಾರಕದ ಸಂಕಲ್ಪ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಬಂದೆವು. ರಾಜ್ಯಾದ್ಯಂತ ಅನೇಕ ಪ್ರಾಚೀನ ಸ್ಮಾರಕಗಳನ್ನು ಸ್ವಚ್ಛಗೊಳಿಸಿ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಮತ್ತೆ ಪರಿಚಯಿಸಿದೆವು. ನವೆಂಬರ್ ಬಂದಾಗ ಕೈಲಿ ಮೊಬೈಲ್ ಹಿಡಿದು ‘ಕನ್ನಡವೇ ಸತ್ಯ’ ಟ್ವಿಟರ್ನಲ್ಲಿ ಟ್ರೆಂಡ್ ಆಗುವಂತೆ ನೋಡಿಕೊಂಡೆವು. ಎಡಚರು ಬೀಫ್ ಫೆಸ್ಟ್ ಆಯೋಜಿಸಿದಾಗ ಅದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಬಿಲೀಫ್ ಫೆಸ್ಟ್ ಆಯೋಜಿಸಿ ಜನರ ನಡುವೆ ವಿಶ್ವಾಸದ ಬುಗ್ಗೆ ಚಿಮ್ಮಿಸಿದೆವು. ಅನುಮಾನವೇ ಇಲ್ಲ. ನಾವು ಹಿಡಿದ ಎಲ್ಲ ಕೆಲಸವನ್ನೂ ಸಮಾಜ ತಾನೇ ಮುಂದುವರಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದೆ. ಮೊದಲೆಲ್ಲ ಸೈನಿಕರ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದುದು ನಾವು ಮಾತ್ರ. ಕಾರ್ಗಿಲ್ ವಿಜಯೋತ್ಸವ, 1965 ಯುದ್ಧದ ಸ್ಮರಣೆ, ಯೋಧನಮನ ಇವೆಲ್ಲ ಊರೂರಲ್ಲೂ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಈಗ ಸಂತರ ಪಟ್ಟಾಭಿಷೇಕ ಮಹೋತ್ಸವಕ್ಕೂ ಸೈನಿಕರ ಸನ್ಮಾನ ನಡೆಯಲಾರಂಭಿಸಿವೆ. ಕಲ್ಯಾಣಿ ಕೆಲಸ ನಾವು ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಂಡೆವು ಈಗ ಊರೂರಲ್ಲೂ ಈ ಕಾರ್ಯ ಭರದಿಂದ ಸಾಗಿದೆ. ನನ್ನ ಕನಸಿನ ಕನರ್ಾಟಕದ ಕಲ್ಪನೆ ಈಗ ಊರೂರಿಗೆ ಹಬ್ಬುತ್ತಿದೆ. ಪೌರ ಕಾರ್ಮಿಕರಿಗೆ ಸನ್ಮಾನ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸದಾಕಾಲ ನಾವೇ ಮಾಡಬೇಕೆಂಬ ಹುಚ್ಚು ಬಯಕೆ ನಮಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಇಲ್ಲ. ಸಂಘಟನೆಯ ಹಂಗೇ ಇಲ್ಲದೇ ಸಮಾಜದ ಕೆಲಸ ಮಾಡಬಲ್ಲ ತರುಣರು ನಿಮರ್ಾಣವಾದರೆ ನಾವು ಪಾರಾದಂತೆ. ಹಾಗೆ ಬಲವಾಗಿ ನಂಬಿದ್ದೇವೆ.
ಈ ಕಾರಣಕ್ಕೇ ಸವಾಲುಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವಾಗ ನಮ್ಮ ಛಾತಿ ಯಾವಾಗಲೂ ಮುಂದು. ಕನಕ ನಡೆಯ ದಿನಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡರೆ ಈಗಲೂ ಒಮ್ಮೆ ಜೀವ ಝಲ್ಲೆನ್ನುತ್ತದೆ. ಅವತ್ತು ದಲಿತರ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಹೋರಾಟವನ್ನು ಎಡಪಂಥೀಯರು ತಮ್ಮ ಲಾಭಕ್ಕೆ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆಂದು ಮೊದಲು ಗುರುತಿಸಿದ್ದೇ ಯುವಾಬ್ರಿಗೇಡ್. ನಾವು ಅದನ್ನು ತಡೆಯಲೆಂದು ನಿಂತೊಡನೆ ಅದೇ ದಲಿತರ ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ಕೋವಿ ಇಟ್ಟು ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ನಡೆಸುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಶುರುವಾದಾಗ ನಮಗೆಲ್ಲ ದಲಿತ ವಿರೋಧಿ ಎಂಬ ಹಣೆ ಪಟ್ಟಿ ಸಿಕ್ಕಿತ್ತು. ಆ ಸವಾಲನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ವಿರೋಧದ ಸಾಗರವನ್ನು ಈಜಿ ದಡ ಸೇರಿದ್ದು ಯುವಾಬ್ರಿಗೇಡಿನ ಕಿರೀಟಕ್ಕೆ ಗರಿಯೇ. ಆಮೇಲೆ ನೋಡಿ ಹಂತ ಹಂತವಾಗಿ ಎಡಪಂಥೀಯರ ಮುಖವಾಡ ಕಳಚಿ ಬಿತ್ತು. ದಲಿತರೂ ಅದರಿಂದ ದೂರವಾಗಿ ತಮ್ಮ ನ್ಯಾಯಪರ ಹೋರಾಟಕ್ಕೆ ಬದ್ಧರಾದರು. ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ನಮಗೆಲ್ಲ ಮೊದಲಿಗಿಂತಲೂ ಹತ್ತಿರವಾದರು. ಅಂದು ಮಾತು ಕೊಟ್ಟಂತೆ ದಲಿತ ಕೇರಿಯ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳನ್ನು ಮುಖ್ಯವಾಹಿನಿಗೆ ತರುವ ನಮ್ಮ ಸಂಕಲ್ಪ ಈಗ ಈಡೇರುತ್ತಿದೆ. ಯುವಾಬ್ರಿಗೇಡಿನ ವಿತ್ತಶಕ್ತಿ ಈಗ ಜಾಗೃತವಾಗುತ್ತಿದೆ! ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಮನಸ್ಸು ನಿಷ್ಕಲ್ಮಶವಾಗಿರುವುದರಿಂದಲೇ ಜಾತಿಯ ಸಂಕೋಲೆ ಕಳಚೋಣ ಬನ್ನಿ ಎಂಬ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಮಾಡುವ ಸಾಹಸ ನಮಗಿರೋದು. ಜಾತಿ ಎನ್ನೋದು ಭಾರತದ ಕಾಲಿಗೆ ಕಟ್ಟಿದ ಟೈಂ ಬಾಂಬಿನಂತೆ. ಅದು ಸಿಡಿಯುವ ಮುನ್ನ ಅದನ್ನು ನಿಷ್ಕ್ರಿಯಗೊಳಿಸಬೇಕು. ಅದಕ್ಕೆ ಎದೆಗೊಟ್ಟು ನಿಲ್ಲುವವರು ಬೇಕಿತ್ತು. ಅದೊಂದು ನಾವು ಹಿಡಿದರೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಸುಡುವ, ಬಿಟ್ಟರೆ ದೇಶವನ್ನೇ ಸುಡುವ ಬೆಂಕಿಯ ಚೆಂಡು. ನಾನು ಸುಟ್ಟು ಭಸ್ಮವಾದರೂ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ, ದೇಶವನ್ನು ಉಳಿಸಬೇಕೆಂಬ ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಮನೋಭಾವದವರು ಈ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಬೇಕಿತ್ತು. ಮತ್ತೆ ಯುವಾಬ್ರಿಗೇಡಿನ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರು ಮುಂದೆ ಬಂದರು. ಬದಲಾವಣೆ ಅದೆಷ್ಟು ಬಂತೋ ದೇವರೇ ಬಲ್ಲ. ಆದರೆ ಚರ್ಚೆಯಂತೂ ಶುರುವಾಯ್ತು. ಬದಲಾವಣೆಯ ಮೊದಲ ಹೆಜ್ಜೆಗೆ ಧೈರ್ಯವಂತೂ ಬಂತು. ಮತ್ತೆ ಎಲ್ಲ ಶ್ರೇಯ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರಾದ ನಿಮಗೇ!

18986682_1320257664738891_1952922832_o
ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನಿಮ್ಮಂತಹ ತಮ್ಮಂದಿರ, ತಂಗಿಯರ ಪಡೆದ ನನ್ನ ಭಾಗ್ಯಕ್ಕೆ ನಾನೂ ಕರುಬುತ್ತೇನೆ. ಹಾಗಿರುವಾಗ ಬೇರೆಯವರು ಹೊಟ್ಟೆ ಉರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಬಲು ದೊಡ್ಡದಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಸಂಪರ್ಕಕ್ಕೆ ಬಂದ ಹೊರಗಿನವರು ಯುವಾಬ್ರಿಗೇಡಿನ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರ ಕುರಿತಂತೆ ಆಡುವ ಮೆಚ್ಚುಗೆಯ ಮಾತುಗಳು ನನ್ನನ್ನು ಆಗಸದಲ್ಲಿ ತೇಲಿಸುತ್ತವೆ. ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಒಬ್ಬನೇ ಕುಳಿತು ನಮ್ಮದು ವಿಶಾಲವಾದ ಒಂದು ಪರಿವಾರವಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದೆಯಲ್ಲ ಅಂತ ಖುಷಿ ಪಡುತ್ತಿರುತ್ತೇನೆ. ನಿಜಕ್ಕೂ ಹೌದು. ಹೊನ್ನಾವರದ ಕಾರ್ಯಕರ್ತನೊಬ್ಬನ ಭಾವನ ಕಾರು ಶಿರಸಿಯಲ್ಲಿ ಅವಘಡಕ್ಕೆ ತುತ್ತಾದಾಗ ಅಲ್ಲಿನ ಎಲ್ಲಾ ಕೆಲಸಗಳನ್ನೂ ನೋಡಿಕೊಂಡು ಕಾದು, ಆಘಾತಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿದ್ದ ಪರಿವಾರದವರನ್ನು ಜತನದಿಂದ ಮನೆಗೆ ಕಳಿಸಿಕೊಡುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಿದ ಶಿರಸಿಯ ಯುವಾಬ್ರಿಗೇಡಿನ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರ್ಯಾರೂ ಅವನ ಪರಿವಾರದವರಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಕಲ್ಬುರ್ಗಿಯ ಮೇಷ್ಟ್ರು ರೋಗಿಯೊಬ್ಬರಿಗೆ ರಕ್ತ ಬೇಕೆಂದು ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರಿಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಿದವರ್ಯಾರೂ ರಕ್ತ ಸಂಬಂಧಿಗಳಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಕುಷ್ಟಗಿಯ ಕಾರ್ಯಕರ್ತನ ಮಗ ಮನೆಯ ಮಾಡಿಯಿಂದ ಬಿದ್ದು ಗಾಯ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಆಸ್ಪತ್ರೆ ಸೇರಿದ್ದಾಗ ಅವನನ್ನು ನೋಡ ಹೋದ ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿಯ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರನೇಕರಿಗೆ ಅವನ ಮುಖ ಪರಿಚಯವೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಸತ್ಯ ಹೇಳಿ. ಯುವಾಬ್ರಿಗೇಡ್ ಇನ್ನೇನು ಕೊಡಬೇಕು?
ಭಗವಂತ ನಮಗೆಲ್ಲ ಭರ್ಜರಿ ಊಟ ಮಾಡಿಸಿಯಾಗಿದೆ. ಇನ್ನೇನಿದ್ದರೂ ಊಟದ ನಂತರ ಬರುವ ವಿಶೇಷ ಸಿಹಿ ತಿನಿಸುಗಳಷ್ಟೇ! ಹಾಗಂತ ವಿರೋಧ ಎದುರಾಗಲಿಲ್ವಾ? ಖಂಡಿತ ಆಗಿದೆ. ಜೊತೆಗಿದ್ದವರೇ ಎದುರಿಗೆ ನಿಂತು ತೊಡೆ ತಟ್ಟಿದ ಉದಾಹರಣೆಗಳಿವೆ. ಆದರೆ ಅವರು ಹಾಗೆ ಎದುರಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಕೂಗಾಡಿದಷ್ಟು ನಮ್ಮ ಪರಿವಾರದ ಬೆಸುಗೆ ಬಲಗೊಂಡಿದೆ. ನಾವು ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ಮತ್ತೂ ಹತ್ತಿರವಾಗಿದ್ದೇವೆ. ಅದಕ್ಕೆ ನಿಂದಿಸಿದವರನ್ನು ನಾನು ಹೆಚ್ಚು ಗೌರವಿಸೋದು. ನಮ್ಮ ಬಂಧವ ಗಟ್ಟಿ ಗೊಳಿಸುವುದಾದರೆ ಅವರ ಸಂತಾನ ಹೀಗೆ ನೂರಾಗಲಿ, ಸಾವಿರವಾಗಲಿ.
ಎಷ್ಟು ದಿನ ಸಾಧ್ಯವೋ ಅಷ್ಟು ದಿನ ಹೀಗೆಯೇ ಕೈ ಹಿಡಿದು ಸಾಗೋಣ. ನಮ್ಮವರನ್ನು ಜೊತೆಗೆ ಒಯ್ಯೋಣ. ಬೇಕಿದ್ದರೆ ಕುಂಟುತ್ತ, ತೆವಳುತ್ತಲಾದರೂ ಸರಿಯೇ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕುತ್ತ ವಿಶ್ವಗುರುವಿನ ಪಟ್ಟದಲ್ಲಿ ತಾಯಿ ಭಾರತಿ ಆರೂಢಳಾಗುವವರೆಗೆ ನಡೆಯೋಣ. ಅದೊಂದು ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನು ಬಿಡದೇ ಭಗವಂತನಲ್ಲಿ ಮಾಡೋಣ.
ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಮೂರು ವರ್ಷಗಳ ಈ ದೇಶಭಕ್ತಿಯ ತಿರಂಗಾ ಜಾತ್ರೆಗೆ ನಿಮಗೆಲ್ಲ ಅಭಿನಂದನೆಗಳು. ಶುಭವಾಗಲಿ.
ವಂದೇ
ಚಕ್ರವರ್ತಿ

 

ಗೋವಧೆಯ ಹಿಂದಿನ ರೈತವಿರೋಧಿ ಮನಸ್ಥಿತಿ

ಗೋವಧೆಯ ಹಿಂದಿನ ರೈತವಿರೋಧಿ ಮನಸ್ಥಿತಿ

1580 ರ ಸುಮಾರಿಗೆ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದ ರಾಲ್ಫ್ ಪಿಚ್ ಎಂಬ ವ್ಯಾಪಾರಿ ಬರೆದ ಪತ್ರವೊಂದರಲ್ಲಿ, ‘ಅವರದ್ದೊಂದು ಅಪರೂಪದ ಆಚರಣೆ. ಅವರು ಗೋ ಪೂಜೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಅದರ ಸಗಣಿಯನ್ನು ಮನೆಯ ಗೋಡೆಗಳಿಗೆ ಬಣ್ಣವಾಗಿ ಬಳಿಯುತ್ತಾರೆ. ಮಾಂಸ ತಿನ್ನುವುದಿಲ್ಲ ಬದಲಿಗೆ ಅಕ್ಕಿ, ಹಾಲು ಮತ್ತು ಬೇರುಗಳನ್ನು ತಿಂದು ಬದುಕುತ್ತಾರೆ’ ಎಂದಿದ್ದ.

featured

‘ಕೃಷಿಯನ್ನು ಬಲವಾದ ಅಡಿಪಾಯವನ್ನಾಗಿಸಿಕೊಂಡು ರಾಷ್ಟ್ರವೊಂದು ರಾಜನೀತಿ, ವ್ಯಾಪಾರ, ಕಲೆಯೇ ಮೊದಲಾದ ಜಗತ್ತಿನ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ಸದೃಢವಾಗಿ ಕಟ್ಟಬಹುದು’ ಎನ್ನುತ್ತಾನೆ 18ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಪೇಶ್ವೆಗಳಿಗೆ ರಾಯಭಾರಿಯಾಗಿದ್ದ ಸರ್ ಚಾಲ್ಸರ್್ ಮ್ಯಾಲೆ. ಆತ ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದ ಪುಣೆಯ ಕೃಷಿ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು ಕೂಲಂಕಷವಾಗಿ ಅಧ್ಯಯನ ನಡೆಸಿ ಪ್ರಸ್ತುತ ಪಡಿಸಿದ ವರದಿ ಪ್ರಾಚೀನ ಕೃಷಿಯ ಕುರಿತಂತೆ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಕಣ್ತೆರೆಸುವಂಥದ್ದು. ಭೂಮಿಯನ್ನು ಹಸನುಗೊಳಿಸುವ ಕಾರ್ಯ ಏಪ್ರಿಲ್ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತಿತ್ತಂತೆ. ಒಂದು, ಎರಡು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನಾಲ್ಕು ಎತ್ತುಗಳನ್ನು ಹೂಡಿ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಯಂತ್ರಗಳಿಂದ ಹಸನು ಮಾಡಲಾಗುತ್ತಿತ್ತಂತೆ. ಆತನ ಪ್ರಕಾರ ದಖನ್ನ ಮಣ್ಣು ಬಲು ಮೃದುವಾದುದು. ಅತ್ತ ಮರಳೂ ಅಲ್ಲದ ಇತ್ತ ಕಲ್ಲು ಕಲ್ಲಾಗಿಯೂ ಇರದ ಮಣ್ಣು ಅದು. ಇಲ್ಲಿನ ರೈತ ತನ್ನದೇ ಆದ ವಿಶಿಷ್ಟ ಬಗೆಯ ಕೃಷಿ ಯಂತ್ರಗಳನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದನಂತೆ. ಉಳಲು ಒಂದು ಯಂತ್ರ, ಆನಂತರ ಹೆಂಟೆಗಳನ್ನು ಪುಡಿ ಮಾಡಲು ಮತ್ತೊಂದು. ಬೀಜ ಬಿತ್ತಲು ಒಂದಾದರೆ, ಎಣ್ಣೆ ತೆಗೆಯುವ ಗಾಣದ ಶೈಲಿಯೇ ಮತ್ತೊಂದು. ನ್ಯಾಶನಲ್ ಇನ್ಸ್ಟಿಟ್ಯೂಟ್ ಆಫ್ ಸೈನ್ಸ್ನ ಸತ್ವಾಲ್ ಸಂಗ್ವಾನ್ರ ಪ್ರಕಾರ ಭಾರತೀಯ ಕೃಷಿಕ 18 ನೇ ಶತಮಾನದ ವೇಳೆಗೆ ಕೃಷಿ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಗಣಿಯೇ ಆಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದ. ಹೀಗಾಗಿಯೇ ಆ ಹೊತ್ತಿಗೂ ಜಗತ್ತಿನ ಹೆಚ್ಚು ಕೃಷಿ ಉತ್ಪನ್ನದ ರಾಷ್ಟ್ರವಾಗಿಯೇ ಭಾರತ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿತ್ತು. ಆಂಧ್ರದ ಚಂಗಲ್ಪಟ್ಟುವಿನಲ್ಲಿ ಅಧ್ಯಯನ ನಡೆಸಿದ ಬ್ರಿಟೀಷ್ ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ವರದಿಯ ಪ್ರಕಾರ ಅಲ್ಲಿನ 800 ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹೆಕ್ಟೇರಿಗೆ 36 ಕ್ವಿಂಟಾಲುಗಳಷ್ಟು ಭತ್ತ ಬೆಳೆದರೆ ಕೆಲವು ಫಲವತ್ತು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಈ ಪ್ರಮಾಣ ಹೆಕ್ಟೇರಿಗೆ 82 ಕ್ವಿಂಟಾಲುಗಳಷ್ಟಿತ್ತು. ಕೇಂಬ್ರಿಡ್ಜ್ ಎಕಾನಾಮಿಕ್ ಹಿಸ್ಟರಿ ಆಫ್ ಇಂಡಿಯಾ ಕೂಡ ಸುಮಾರು ಇದೇ ಬಗೆಯ ವರದಿಯನ್ನು ತಮಿಳುನಾಡಿನಿಂದ ದಾಖಲಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಉತ್ಪಾದನೆಯನ್ನು ಬ್ರಿಟೀಷ್ ಕೃಷಿ ಭೂಮಿಯೊಂದಿಗೆ ತುಲನೆ ಮಾಡುವಂತೆಯೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ. ಎಡಿನ್ಬರ್ಗ್ ರಿವ್ಯೂದ ವರದಿಯ ಪ್ರಕಾರ ಯೂರೋಪಿನ ಕೃಷಿಕನಿಗಿಂತ ಭಾರತದ ಕೃಷಿಕ ಹೆಚ್ಚು ಸಂಬಳ ಪಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ.
ಇಂಗ್ಲೆಂಡು ಕಾಲಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಭಾರತೀಯ ಕೃಷಿ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು ಅನುಕರಿಸಿ, ಸಂಶೋಧನೆಗಳ ಮೂಲಕ ರಸಗೊಬ್ಬರ, ರಾಸಾಯನಿಕ ಔಷಧಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಬಳಸಿ ಕೃಷಿ ಉತ್ಪನ್ನವನ್ನು ವೃದ್ಧಿಸಿಕೊಂಡರೂ ಭಾರತೀಯರ ಸಮಸಮಕ್ಕೆ ಸುಲಭವಾಗಿ ಬರಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಆಗಲಿಲ್ಲ. ಅಲೆಕ್ಸಾಂಡರ್ ವಾಕರ್ ಇದನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ಭಾರತೀಯರ ಕೃಷಿ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವನ್ನು ಬಹುವಾಗಿ ಕೊಂಡಾಡುತ್ತಾನೆ. ಅವರು ಬಳಸುವ ಉಳುವ ಯಂತ್ರಗಳು ವೈಜ್ಞಾನಿಕವಾಗಿ ರೂಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟವೆಂದು ಅಭಿಮಾನ ಪಡುತ್ತಾನೆ. ವಾಕರ್ನಂತೆ ಇಲ್ಲಿನ ಕೃಷಿ ಪದ್ಧತಿಯ ವೈಭವದಿಂದ ಬೆರಗಾದ ಅನೇಕರು ಈ ಯಂತ್ರಗಳ ರೇಖಾಚಿತ್ರ ಬರೆದುಕೊಂಡು ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಗೊಂಡ ಪುಸ್ತಕಗಳಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಪ್ರಸ್ತುತ ಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆ ಕೃತಿಗಳಲ್ಲಿ ಭಾರತೀಯ ರೈತನನ್ನು, ಅವನ ಬಲಗೈ ಬಂಟನಂತಿರುವ ಇಲ್ಲಿನ ಗೋತಳಿಗಳನ್ನು ಕೊಂಡಾಡುವುದು ಮರೆಯುವುದಿಲ್ಲ.
ಹೌದು. ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಗೋವು ಮತ್ತು ಕೃಷಿ ಅವಿನಾಭಾವ ಸಂಬಂಧವುಳ್ಳದ್ದು. ಗೋವನ್ನು ನಾಶಗೊಳಿಸಿ ಕೃಷಿಕನನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸುವ ಮಾತು ಬೂಟಾಟಿಕೆಯೇ. ಈ ದೇಶದ ಸುಮಾರು ಶೇಕಡಾ 70 ರಷ್ಟು ಭೂಮಿ ಹಳ್ಳಿಗಳಿಗೆ ಸೇರಿದ್ದು. ಶೇಕಡಾ 60 ರಷ್ಟು ಜನ ಕೃಷಿಯನ್ನೇ ಅವಲಂಬಿಸಿದವರು. ಹೀಗಾಗಿಯೇ ಹಿಂದೂಗಳ ಬಹುತೇಕ ಹಬ್ಬಗಳು ಕೃಷಿ ಉತ್ಸವಗಳೇ. ಇನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಕಡಿಮೆ ಎಲ್ಲಾ ಕೃಷಿಕರೂ ಹಿಂದೂಗಳೇ ಆಗಿದ್ದರು ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಕೋಮುವಾದ ಅಂತ ದಯಮಾಡಿ ಕರೆಯಬೇಡಿ! ರೈತರೆಲ್ಲ ಹಿಂದೂಗಳೇ ಮತ್ತು ಬಹುತೇಕ ಭಾರತೀಯರು ರೈತರೇ ಆಗಿದ್ದರಿಂದ ರೈತನ ಸಿರಿವಂತಿಕೆಯ ಸಂಕೇತವಾಗಿದ್ದ ಗೋವು ಹಿಂದೂವಿನ ಸಿರಿವಂತಿಕೆಯ ದ್ಯೋತಕವೂ ಆಗಿದ್ದರಲ್ಲಿ ಅಚ್ಚರಿಯಿಲ್ಲ. ಗೋವುಗಳನ್ನು ಋಷಿಗಳ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟು ಗೋತ್ರವನ್ನು ಪಡೆಯುವುದರಿಂದ ಹಿಡಿದು ಮನೆ ಮನೆಯಲ್ಲೂ ಗೋ ಪೂಜೆ ಮಾಡುವವರೆಗೆ ಅದು ಜೀವನದ ಅವಿಭಾಜ್ಯ ಅಂಗವಾಗಿಬಿಟ್ಟಿತ್ತು. ಯಜ್ಞ-ಯಾಗಾದಿಗಳಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದು ನಿಂತ ಎತ್ತಿನ ಬಲಿಯಾಗುತ್ತಿತ್ತೆಂಬುದ ಹಿಡಿದು ಅನೇಕರು ವಾದ ಮಾಡುತ್ತಾರಲ್ಲ ಅದು ಇದ್ದಿರಲೂಬಹುದು. ಸರ್ವಶ್ರೇಷ್ಠ ಯಾಗದ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಸರ್ವಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಪ್ರಾಣಿಯನ್ನು ಬಲಿಕೊಟ್ಟು ಭಗವಂತನನ್ನು ಸಂಪ್ರೀತಗೊಳಿಸುವ ಮಾದರಿ ಇರಬಹುದು ಅದು. ಕಾಳಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಲೆಂದೇ ಕೋಣವನ್ನು ಬೆಳೆಸೋದು ಅನೇಕ ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಇತ್ತೀಚಿನವರೆಗೂ ಚಾಲ್ತಿಯಲ್ಲಿತ್ತು. ಅದರ ಮಾಂಸ ತಿನ್ನುವ ಚಟಕ್ಕಲ್ಲ.
ಇರಲಿ ಬಿಡಿ. ಅದೊಂದು ಬಲು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾದ ಮತ್ತು ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕಾದ ಚರ್ಚೆ. ಕೃಷಿಕನಿಗೆ ಎತ್ತು ಉಳಲು ಸಹಕಾರಿಯಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಸಗಣಿ ಗೊಬ್ಬರವಾದರೆ, ಗೋಮೂತ್ರ ಕ್ರಿಮಿನಾಶಕವಾಗಿ ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಗೋವಿನ ಹಾಲು ಮನೆಮಂದಿಗೆಲ್ಲಾ ಆಹಾರವಾದರೆ, ಮೊಸರು ಊಟದ ಭಾಗವಾಯಿತು. ತುಪ್ಪ ಆರೋಗ್ಯದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಔಷಧಿಯಾಯ್ತು. ತನಗೆ ಸಣ್ಣ ಉಪಕಾರ ಮಾಡಿದವರನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಹಿಂದೂ ತನಗೆ ಉಳುವುದರಿಂದ ಶುರುಮಾಡಿ ದೇಹಾರೋಗ್ಯ ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳುವವರೆಗೆ ಎಲ್ಲ ಬಗೆಯಲ್ಲೂ ಸಹಕಾರಿಯಾದ ಗೋವನ್ನು ಪೂಜಿಸದೇ ಇರುವುದು ಸಾಧ್ಯವೇ? ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಕೃಷಿಗೊಬ್ಬರು, ಅನ್ನ ಕೊಡುವುದಕ್ಕೊಬ್ಬರು ದೇವರಿದ್ದಾರೆ. ಆರೋಗ್ಯಕೊಬ್ಬರಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಹವಿಸ್ಸಿನ ಸ್ವೀಕಾರಕ್ಕೂ ದೇವರಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಇವೆಲ್ಲವನ್ನು ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿ ಪೂರೈಸಿಕೊಡುವ ಗೋವಿನಲ್ಲಿ ಈ ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು ಅಡಗಿ ಕುಳಿತಿದ್ದಾರೆಂಬ ಪ್ರತೀತಿ ಈ ಕಾರಣದಿಂದಲೇ ಹರಡಿರಲು ಸಾಕು. ಇನ್ನು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಬಾಲ ಲೀಲೆಗಳು ಗೋವಿನೊಂದಿಗೆ ತಳಕು ಹಾಕಿಕೊಂಡಿರುವುದಂತೂ ಗೋವಿನ ದೈವೀ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಉತ್ತುಂಗಕ್ಕೇರಿಸಿಬಿಟ್ಟಿತು. ಗೋವು ಮೂವ್ವತ್ಮೂರು ಕೋಟಿ ದೇವತೆಗಳ ಆವಾಸ ಎಂದಾಗ ಹಿಂದೂವೊಬ್ಬನಿಗೆ ಎದೆಯುಬ್ಬುವುದು ಇದಕ್ಕಾಗಿಯೇ. ತಮಗಿರುವ ಒಬ್ಬ ದೇವನನ್ನೇ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕಾಣಲಾಗದ ಜನರಿಗೆ, ತಮ್ಮೆಲ್ಲಾ ದೇವರನ್ನು ಗೋವೊಂದರಲ್ಲಿಯೇ ಕಾಣುವ ಹಿಂದೂವಿನ ಮನಸ್ಥಿತಿ ಅರಿವಾಗುವುದಾದರೂ ಹೇಗೆ?

3
ಕಾಲಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು ಗೋವುಗಳಿದ್ದಷ್ಟೂ ಸಿರಿವಂತಿಕೆ ಹೆಚ್ಚೆಂಬ ಭಾವನೆ ಬಲವಾಯ್ತು. ದನ ಕಟ್ಟುವ ಕೊಟ್ಟಿಗೆಗಳು ಮನೆಯ ಹಜಾರಕ್ಕೆ ತಾಕಿಕೊಂಡೇ ಇರುತ್ತಿದ್ದ ಹಳೆಯ ಮನೆಗಳು ಉತ್ತರ ಕನರ್ಾಟಕದಲ್ಲಿ ಈಗಲೂ ಕಾಣಸಿಗುತ್ತವೆ. ಆ ಮನೆಗೆ ಬಂದವರಿಗೆ ಮೊದಲು ಗೋವಿನದ್ದೇ ದರ್ಶನವಾಗಬೇಕಿತ್ತು. ಈ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕಂಬವನ್ನು ಮಜ್ಜಿಗೆ ಕಂಬವೆಂದೇ ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಅಪಾರ ಸಂಖ್ಯೆಯ ಗೋವುಗಳಿಂದಾಗಿ ಹಾಲು-ಮಜ್ಜಿಗೆಗೆ ಕೊರತೆಯಿರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಮಜ್ಜಿಗೆಯನ್ನು ಮಡಕೆಯೊಳಗಿಟ್ಟು ಆ ಕಂಬಕ್ಕೆ ಕಟ್ಟಿಟ್ಟುಬಿಡುತ್ತಿದ್ದರು. ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಅಡ್ಡಾಡುವವರೆಲ್ಲ ಬಾಯಾರಿದಾಗ ಮಜ್ಜಿಗೆ ಕುಡಿದು ಹೋಗಬಹುದಿತ್ತು. ಗೋವು ನಮ್ಮ ಹೃದಯವನ್ನು ವಿಶಾಲಗೊಳಿಸಿತ್ತು.
ಇವೆಲ್ಲ ಭಾವನೆಗಳು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಅರ್ಥವಾಗೋದು ಕಷ್ಟ. 1580 ರ ಸುಮಾರಿಗೆ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದ ರಾಲ್ಫ್ ಪಿಚ್ ಎಂಬ ವ್ಯಾಪಾರಿ ಬರೆದ ಪತ್ರವೊಂದರಲ್ಲಿ, ‘ಅವರದ್ದೊಂದು ಅಪರೂಪದ ಆಚರಣೆ. ಅವರು ಗೋ ಪೂಜೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಅದರ ಸಗಣಿಯನ್ನು ಮನೆಯ ಗೋಡೆಗಳಿಗೆ ಬಣ್ಣವಾಗಿ ಬಳಿಯುತ್ತಾರೆ. ಮಾಂಸ ತಿನ್ನುವುದಿಲ್ಲ ಬದಲಿಗೆ ಅಕ್ಕಿ, ಹಾಲು ಮತ್ತು ಬೇರುಗಳನ್ನು ತಿಂದು ಬದುಕುತ್ತಾರೆ’ ಎಂದಿದ್ದ.
ಭಾರತ ಆಕ್ರಮಣಕ್ಕೆ ತುತ್ತಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಗೋವುಗಳ ನಾಶವೂ ಹೆಚ್ಚುತ್ತ ಹೋಯಿತು. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ವಾಯುವ್ಯ ಭಾಗದಿಂದ ಧಾವಿಸಿ ಬಂದ ಮುಸಲರೊಂದಿಗೆ ಹಿಂದೂಗಳ ಶ್ರದ್ಧಾಕೇಂದ್ರವಾಗಿದ್ದ ಗೋವಿನ ಮೇಲೆ ಆಘಾತ ಹೆಚ್ಚಿತು. ಭಗವಂತನಿಂದ ಮರುಜನ್ಮನದ ಉಪಕಾರವನ್ನೇ ಪಡೆದಿರುವ ಹಿಂದು ಸಾಯಲು ಹೆದರಲಾರ ಎಂಬುದರ ಅರಿವಿದ್ದ ಮುಸಲ್ಮಾನ ದೊರೆಗಳು ಅವನ ಪಾಲಿಗೆ ಜೀವಂತ ದೇವತೆಯಾಗಿರುವ ಗೋವನ್ನೇ ವಧೆಗೈದು ಅವನನ್ನು ಹಿಂಸಿಸಿದರು. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಬಲವಂತದಿಂದ ಗೋ ಮಾಂಸವನ್ನು ಅವನ ಬಾಯಲ್ಲಿ ತುರುಕಿ ಅವನ ಮತ ಪರಿವರ್ತನೆಯ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನು ಮಾಡಿದರು. ಅಲ್ಲಿಂದಾಚೆಗೆ ಗೋವು ಹಿಂದೂ-ಮುಸಲ್ಮಾನರ ನಡುವಣ ಕದನದ ಕೇಂದ್ರ ಬಿಂದುವಾಯ್ತು. ಪೃಥ್ವಿರಾಜ್ ಚೌಹಾನ್ನನ್ನು ಘೋರಿ ಎದುರಿಸಿದ್ದು ದನಗಳ ಸಮೂಹವನ್ನು ಮುಂದೆ ಬಿಟ್ಟು ಅಂತಾರೆ. ಬಿಜಾಪುರಕ್ಕೆ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಬಂದ ಬಾಲಕ ಶಿವಾಜಿ ಗೋವನ್ನು ಕಡಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಕಟುಕನ ಕೈ ಕಡಿದು ತಮ್ಮ ಆಕ್ರೋಶ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ್ದರಂತೆ. ಕೂಕಾ ಸಂಪ್ರದಾಯದ ಗುರುಗಳು ತಮ್ಮ ಅನುಯಾಯಿಗಳಿಗೆ ಹೇಳಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇ ‘ಗೋವಿಗಾಗಿ ಯುದ್ಧ’ ಅಂತ. ಇದನ್ನು ಅರಿತೇ ಮುಸಲ್ಮಾನ ರಾಜರೂ ಬರ ಬರುತ್ತಾ ಗೋಹತ್ಯೆ ನಿಷೇಧ ಜಾರಿಗೆ ತರಲೇಬೇಕಾಯ್ತು. ಹಿಂದೂ ತನ್ನ ತಲೆ ಮೇಲಿನ ಜೇಸಿಯೂ ಕಂದಾಯ ಕಟ್ಟುವಲ್ಲಿಯಾ ಹಿಂದು ಮುಂದು ನೋಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ ಆದರೆ ಗೋರಕ್ಷಣೆಗೆ ತಲೆಯನ್ನೇ ಬೇಕಾದರೂ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದ. ಇದು ಪರಂಪರೆಯಿಂದ ಅನೂಚಾನವಾಗಿ ಹಬ್ಬಿ ಬಂದ ಶ್ರದ್ಧೆಯ ಪರಿಣಾಮ ಅಷ್ಟೇ.
ಬ್ರಿಟೀಷರ ಕಥೆ ಬೇರೆ. ಅವರು ನಯ ವಂಚಕರು. ಅವರಿಗೆ ಭಾರತದ ಶ್ರೀಮಂತಿಕೆಯ ಗುಟ್ಟು ಇಲ್ಲಿನ ರೈತ ಅನ್ನೋದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಗೊತ್ತಿತ್ತು. ಅವನನ್ನು ಹಿಡಿತಕ್ಕೆ ತಂದುಕೊಳ್ಳದಿದ್ದುದೇ ಇಲ್ಲಿ ಆಳಲು ಯತ್ನಿಸಿದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಸೋಲಲು ಕಾರಣವೆಂಬುದನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ತಿಳಿದುಕೊಂಡರು. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ರೈತನ ತೆರಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿಸಿದರು, ಭೂಮಿ ಮಾರಿಸಿದರು, ಬೆಳೆಗೆ ಬೆಲೆ ಸಿಗದಂತೆ ನೋಡಿಕೊಂಡರು, ಧಾನ್ಯ ಬಿಟ್ಟು ಹಣದ ವ್ಯವಹಾರ ಮಾಡುವಂತೆ ಅವನನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿದರು. ಕೊನೆಗೆ ಅವನ ಸರ್ವಋತು ಮಿತ್ರ ಗೋವಿನ ಮಾರಣ ಹೋಮ ಎಂದೂ ನಿಲ್ಲದಂತೆ ನೋಡಿಕೊಂಡರು. ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ 1857 ರ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಸಂಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಮಹತ್ವದ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸಿದ್ದ ಎರಡನೇ ಬಹದ್ದೂರ್ ಷಾಹ್ ಗೋಮಾಂಸ ಭಕ್ಷಣೆ ಮಾಡಲೇಬಾರದೆಂದು ತಾಕೀತು ಮಾಡಿದ್ದರಿಂದ ಮುಸಲ್ಮಾನರು ಹೆಚ್ಚು ಕಡಿಮೆ ಹಿಂದೂಗಳಂತೆ ಬದುಕುವುದನ್ನು ಕಲಿತುಬಿಟ್ಟಿದ್ದರು. ಆಗ ಗೋಹತ್ಯೆ ಮುಂದುವರೆಸಿದ್ದು ಬ್ರಿಟೀಷರೇ. ತಮ್ಮ ಸೈನಿಕರ ಹಸಿವಿನ ಬೆಂಕಿ ತಣಿಸಲು ಅವರು ಗೋಮಾಂಸ ಬಳಕೆ ಮಾಡುತ್ತಲೇ ಇದ್ದರು. ಅಧಿಕೃತ ದಾಖಲೆಯ ಪ್ರಕಾರ ಕಲ್ಕತ್ತಾದಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಕಸಾಯಿಖಾನೆ 1760 ರಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾಯಿತು. ಪ್ರತಿನಿತ್ಯ ಸಾವಿರಾರು ಗೋವುಗಳ ವಧೆಯಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅಂದಾಜು ಒಂದು ಕೋಟಿ ಗೋವು ಒಂದೇ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಕಣ್ಮರೆಯಾಗಿ ಹೋಯ್ತು. ಈ ಆಕ್ರೋಶವೇ 1857 ರಲ್ಲಿ ಮಂಗಲ್ ಪಾಂಡೆಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಭುಗಿಲೆದ್ದಿತು. ಪ್ರಥಮ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಸಂಗ್ರಾಮದ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಅಷ್ಟೂ ಕದನದ ಮೂಲ ಕಿಡಿ ಗೋವಿನ ಹತ್ಯೆಯೇ ಆಗಿತ್ತು! ಸಂಗ್ರಾಮ ಮುಗಿದ ನಂತರವೂ ಕಾವು ಆರಿರಲಿಲ್ಲ. ಈಸ್ಟ್ ಇಂಡಿಯಾ ಕಂಪನಿಯಿಂದ ಅಧಿಕಾರ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿನ ರಾಣಿ ಗೋಹತ್ಯೆ ನಿಲ್ಲಲೇಬಾರದೆಂದು ತಾಕೀತು ಮಾಡಿದ್ದಳಂತೆ.
ಬ್ರಿಟೀಷರು ಮುಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಗೋವನ್ನು ವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾಗಿ ಹಿಂದೂ-ಮುಸಲ್ಮಾನರ ನಡುವಣ ಕದನ ಬಿಂದುವಾಗಿರುವಂತೆ ನೋಡಿಕೊಂಡರು. ಅವರ ಒಡೆದು ಆಳುವ ನೀತಿಯ ಮಹತ್ವದ ಭಾಗವಾಯ್ತು ಗೋವು. ಗಾಂಧೀಜಿಯೂ ಗೋವಧೆಯ ವಿರೋಧವಾಗಿ ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಮಾತನಾಡಿದರು. ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಬಂದ ಮೇಲೂ ಗೋವಿನ ಮಹತ್ವ ಕಮ್ಮಿಯಾಗಲಿಲ್ಲ. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ಚುನಾವಣೆಗೆ ಜೋಡೆತ್ತುಗಳನ್ನು ಆನಂತರ ಗೋವು ಮತ್ತು ಕರುವನ್ನೇ ತಮ್ಮ ಸಂಕೇತವಾಗಿ ಬಳಸಿತು. ಹಾಗಂತ ಗೋಹತ್ಯೆಯನ್ನು ತಡೆಯುವಂತಹ ಛಾತಿ ಮಾತ್ರ ತೋರಲಿಲ್ಲ. ಚುನಾವಣಾ ಚಿನ್ಹೆಯಲ್ಲಿ ಗೋವನ್ನು ಬಳಸಿ ಹಿಂದೂಗಳನ್ನು ಅತ್ತ ಗೋಹತ್ಯೆ ತಡೆಯದೇ ಮುಸಲ್ಮಾನರನ್ನು ತನ್ನತ್ತ ಸೆಳೆದೇ ಸೆಳೆಯಿತು. ಹೀಗಾಗಿಯೇ ಸುಮಾರು 350 ರಷ್ಟಿದ್ದ ಕಸಾಯಿಖಾನೆಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಬರಬರುತ್ತಾ 35 ಸಾವಿರವನ್ನು ದಾಟಿತು. ಇಂದಿನ ಸ್ಥಿತಿಗತಿ ಹೇಗಿದೆ ಗೊತ್ತೇ? 2015 ರ ಅಂಕಿ ಅಂಶದ ಪ್ರಕಾರ ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾ 15 ಲಕ್ಷ ಟನ್ನಷ್ಟು, ಬ್ರೆಜಿಲ್ 20 ಲಕ್ಷ ಟನ್ಗಳಷ್ಟು ಗೋಮಾಂಸ ರಫ್ತು ಮಾಡಿದ್ದರೆ ಭಾರತ 24 ಲಕ್ಷ ಟನ್ಗಳಷ್ಟು ಗೋಮಾಂಸ ರಫ್ತು ಮಾಡಿ ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತಲೂ ಮೊದಲ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿತು. 2016 ರ ಡಿಸೆಂಬರ್ನ ದಿ ಹಿಂದೂ ಪತ್ರಿಕೆಯ ವರದಿಯ ಪ್ರಕಾರ ದನದ ಮಾಂಸ ತಿನ್ನುವ ಭಾರತೀಯರು ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಇದರಲ್ಲಿ ಹಿಂದೂಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ದಿನೇ ದಿನೇ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ. ಐದು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಹಿಂದೂಗಳಲ್ಲಿ ಶೇಕಡಾ 1.39 ರಷ್ಟು ಜನ ದನದ ಮಾಂಸ ತಿನ್ನುವವರಿದ್ದರೆ ಮುಸಲ್ಮಾನರಲ್ಲಿ ಈ ಪ್ರಮಾಣ 42 ಪ್ರತಿಶತದಷ್ಟಿತ್ತು! ನ್ಯಾಶನಲ್ ಸ್ಯಾಂಪಲ್ ಸರ್ವೆನ ಆಫಿಸ್ನಿಂದ ಸಂಪಾದಿತ ಈ ಸವರ್ೇ ಸುಮಾರು ಮೂರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಮಾಹಿತಿ ಕಲೆ ಹಾಕಿತ್ತು. ಆಹಾರದ ಹಕ್ಕು ಎಂದು ಅರಚುವ ಅನೇಕರಿಗೆ ಮುಸಲ್ಮಾನರಲ್ಲಿಯೇ ಅರ್ಧಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಜನ ಗೋಮಾಂಸ ತಿನ್ನುವುದಿಲ್ಲವಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ ಅಂತಹವರೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧವನ್ನೂ ಬೆಳೆಸುವುದಿಲ್ಲವೆಂಬುದು ಗೊತ್ತೇ ಇಲ್ಲ.

03
ಗೋವನ್ನು ಹಿಂದೂ-ಮುಸಲ್ಮಾನರ ನಡುವಣ ಕದನದ ಕೇಂದ್ರ ಬಿಂದು ಮಾಡಿ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಆಳಬೇಕೆಂಬ ಬ್ರಿಟೀಷರ ಬುದ್ಧಿಯೇ ಇಲ್ಲಿನ ರಾಷ್ಟ್ರವಿರೋಧಿ ಚಿಂತಕರಿಗೆ ಅನ್ನ ನೀಡುತ್ತಿದೆ. ಗೋವಧೆಯನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಲೇ ಈ ಎಡಪಂಥೀಯ ವಿಚಾರವಾದಿಗಳು ಈ ದೇಶದ 60 ಪ್ರತಿಶತಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚಿರುವ ರೈತರ ಪಾಲಿಗೆ ಕಂಟಕವಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಇವರೆಲ್ಲರ ನಡುವೆ ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರ ಗೋವನ್ನು ಉಳಿಸಿ ರೈತನ ಸಂಪತ್ತು ವೃದ್ಧಿಸುವ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಕೈ ಹಾಕಿದೆಯಲ್ಲ ಅಭಿನಂದಿಸಲೇಬೇಕು ಬಿಡಿ.

ಈ ಬಾರಿ ಕಳಕೊಂಡದ್ದು ಬಲು ದೊಡ್ಡದ್ದು!

ಈ ಬಾರಿ ಕಳಕೊಂಡದ್ದು ಬಲು ದೊಡ್ಡದ್ದು!

ಸೂಲಿಬೆಲೆಯಿಂದ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದೆ ನಾನು. ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಸೇರಿಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ಉಳಕೊಳ್ಳಲು ಹಾಸ್ಟೆಲ್ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಆಗಬೇಕಿತ್ತು. ಉಚಿತವಾದ ರಾಮಕೃಷ್ಣ ಸ್ಟುಡೆಂಟ್ಸ್ ಹೋಮ್ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದೆ. ನನ್ನ ತಂದೆ ಸರ್ಕಾರಿ ನೌಕರರಾಗಿದ್ದರಿಂದ ಅವಕಾಶ ದೊರೆಯಲಿಲ್ಲ. ರಾಮಕೃಷ್ಣ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಮಂದಿರಂಗೆ ಬಂದೆ. ಅದಾಗಲೇ ಸಂದರ್ಶನದ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳೆಲ್ಲ ಮುಗಿದು ಹೋಗಿದ್ದವು. ಆದರೂ ನನಗೊಂದು ಅವಕಾಶ ಕೊಡಿರೆಂದು ಶ್ವೇತವಸ್ತ್ರಧಾರಿಯಾಗಿದ್ದವರನ್ನು ಕೇಳಿಕೊಂಡೆ. ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಕೈಗಿತ್ತು ‘ಓದಿಕೊಂಡು ಬಾ, ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಪಾಸಾದರೆ ಅವಕಾಶ’ ಎಂದರು. ಆಲಸ್ಯದ ಮುದ್ದೆ ನಾನು. ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ ಕಣ್ಣಾಡಿಸಿದೆ. ಅತಿಯಾದ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ. ಎರಡು ದಿನ ಬಿಟ್ಟು ಸಂದರ್ಶನಕ್ಕೆ ಬಂದೆ. ಕೇಳಿದ 6 ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಲ್ಲಿ 3 ಕ್ಕೆ ಉತ್ತರಿಸಿದೆ. ಮೂರಕ್ಕೆ ಪ್ರಯತ್ನ ಪಟ್ಟೆ. ಎದುರಿಗೆ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಶ್ವೇತವಸ್ತ್ರಧಾರಿ ಕೇಳಿದರು ‘ನೀನೇ ಹೇಳು, ನನ್ನ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ನೀನಿದ್ದಿದ್ದರೆ ಸೀಟು ಕೊಟ್ಟಿರುತ್ತಿದ್ದೆಯಾ?’ ನಾನು ಮುಲಾಜಿಲ್ಲದೇ ‘ಹೌದು’ ಅಂದೆ. ಅದು ನನ್ನ ಜೀವನದ ಮಹತ್ವದ ತಿರುವು. ನಾನು ಮುಂದೆ ರಾಮಕೃಷ್ಣರ ಹೂದೋಟದಲ್ಲಿ ಅರಳುವುದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು. ಹೌದು. ಅವತ್ತು ನನ್ನನ್ನು ಸಂದರ್ಶನ ಮಾಡಿ ನನ್ನ ಮಂದಿರಂಗೆ ಸೇರಿಸಿಕೊಂಡವರೇ ಮಂಜು ಮಹಾರಾಜ್ ಅಥವಾ ಸ್ವಾಮಿ ಸ್ವಾತ್ಮಾರಾಮಾನಂದಜೀ.

ಮಂದಿರಂಗೆ ಸೇರಿದ ಮೊದಲ ಮೂರ್ನಾಲ್ಕು ವಾರಗಳಲ್ಲೇ ಅವರೊಂದಿಗೆ ನನ್ನ ಕಿತ್ತಾಟ ಶುರುವಾಗಿತ್ತು. ಭಾನುವಾರ ಮನೆಗೆ ಬಿಡಲಿಲ್ಲಾಂತ, ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಮಲಗಲು ಬಿಡಲಿಲ್ಲಾಂತ. ಸಂಜೆ ಆಡಲು ಹೋಗಲೇಬೇಕೆಂದು ಹಠ ಮಾಡುತ್ತಾರೇಂತ. ಕೊನೆಗೆ ಊಟದ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಒಂದಿಡೀ ಅಧ್ಯಾಯ ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಹೇಳಿಕೊಡುತ್ತಾರೇಂತ. ಮೊದಲಿನಿಂದಲೂ ಯಾರಿಗೂ ಬಗ್ಗದ ಜಾಯಮಾನದ ಸ್ವತಂತ್ರ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಯ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ನನ್ನದು. ಅದು ಅಹಂಕಾರವಾಗಿ ಬೆಳೆದು ನಿಂತಿತ್ತು. ಅದಕ್ಕೆ ಬಲವಾದ ಕೊಡಲಿ ಪೆಟ್ಟು ಕೊಟ್ಟವರೇ ಸ್ವಾಮೀಜಿ. ನನ್ನಿಂದ ಯಾವ ಕೆಲಸವನ್ನು ಹೇಗೆ ಮಾಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದು ಅವರಿಗೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಗೊತ್ತಿತ್ತು. ಮಂದಿರಂನಲ್ಲಿ ನನ್ನದೇ ಬಳಗ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಯಾವುದನ್ನು ಮಾಡಬಾರದೆಂದು ನಿಯಮ ಹೇಳುತ್ತಿತ್ತೋ ಅದನ್ನೆಲ್ಲ ಕದ್ದು ಮುಚ್ಚಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆವು ನಾವು. ಹೊರಗಡೆಯಿಂದ ಸಂಜೆ ತಿಂಡಿ ತಂದು ತಿನ್ನೋದು, ಓದುವ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಹರಟೆ ಹೊಡೆಯೋದು, ಮೊಲ ಸಾಕುವುದು ಕಡ್ಡಾಯವಾಗಿದ್ದಾಗ ಅದರಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳೋದು ಒಂದೇ ಎರಡೇ. ಅದೆಷ್ಟು ಕೋಣೆಗಳನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಿ ನನಗೆ ಶಿಕ್ಷೆ ಕೊಟ್ಟರೋ ನೆನಪಿಲ್ಲ. ಅನೇಕರು ಇಂದೂ ಬಂದರೆ ‘ಇದು ನನ್ನ ಕೋಣೆ’ ಅಂತಾರೆ. ನಾನು ‘ಇಡಿಯ ಹಾಸ್ಟೆಲ್ಲೇ ನಂದು’ ಅಂತೀನಿ. ಅಷ್ಟು ಕೋಣೆ ಬದಲಾವಣೆ! ಆ ಕೋಪಕ್ಕೆ ನಾಲ್ಕಾರು ತಿಂಗಳ ಕಾಲ ಸ್ವಾಮೀಜಿಯೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡುವುದನ್ನೇ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದೆ. ನನ್ನನ್ನು ಪಳಗಿಸಲೆಂದೇ ಕಠಿಣ ಹೃದಯಿಯಾಗಿದ್ದ ಹಿರಿಯ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯೊಬ್ಬನ ಕೋಣೆಗೆ ನನ್ನನ್ನು ವರ್ಗಾಯಿಸಿದರು. ನನ್ನ ದಿನನಿತ್ಯದ ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸ, ನಾನು ಓದುವ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿ ಸಾಹಿತ್ಯಗಳು, ರಾತ್ರಿ ಊಟ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ಹೇಳುವ ಕಥನಗಳು ಇವೆಲ್ಲವೂ ಆ ಹಿರಿಯ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯನ್ನು ನನ್ನೆಡೆಗೆ ಸೆಳೆದು ಬಿಟ್ಟಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿಗೆ ಸ್ವಾಮೀಜಿಯ ಕೊನೆಯ ಅಸ್ತ್ರ ಮುಗಿದಿತ್ತು. ಹಾಗಂತ ಅವರಿಗೆ ನನ್ನ ಮೇಲಿನ ವಿಶ್ವಾಸ ಇಂಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಆ ವರ್ಷದ ವಾರ್ಷಿಕೋತ್ಸವದಲ್ಲಿ ರಾಮಕೃಷ್ಣರ ನಾಟಕ ಮಾಡಬೇಕಿತ್ತು. ರಾಮಕೃಷ್ಣರ ಗುರು ತೋತಾಪುರಿಯ ಪಾತ್ರಕ್ಕೆ ನನ್ನನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿದ್ದರು. ಧಿಮಾಕಿನ ಮನುಷ್ಯ ನಾನು. ಈ ಅವಕಾಶ ಬಿಡುವುದುಂಟೇ? ಪಾತ್ರಧಾರಿಯಾಗಲು ಒಪ್ಪಲಾರೆ ಎಂದೆ. ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಪರಿಪರಿಯಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದರು. ನನ್ನದು ಒಂದೇ ಹಠ ‘ಆಗುವುದಿಲ್ಲ, ಆಗುವುದಿಲ್ಲ ಅಷ್ಟೇ!’ ಗೆದ್ದೆನೆಂದು ಬೀಗಿದ್ದೆ ನಾನು. ಅದೇ ಸಂಜೆ ಕಾಲೇಜಿನಿಂದ ರಾಜ್ಯಮಟ್ಟದ ಚರ್ಚಾ ಸ್ಪರ್ಧೆಗೆ ಆಯ್ಕೆಯಾಗಿದ್ದೆ. ಕನಕಪುರಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕಿತ್ತು. ಅನುಮತಿ ಕೇಳಲೆಂದು ಬಂದರೆ ಸ್ವಾಮೀಜಿಯೂ ನನ್ನಷ್ಟೇ ಗಟ್ಟಿ ದನಿಯಲ್ಲಿ ‘ಆಗುವುದಿಲ್ಲ, ಆಗುವುದಿಲ್ಲ ಅಷ್ಟೇ’ ಎಂದು ಬಿಟ್ಟರು. ನನಗೆ ತಲೆ ಗಿರ್ರ್ ಅಂತು. ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಸಾಹಸ ಮಾಡಿ ಪಡೆದಿದ್ದನ್ನು ಬಿಡುವುದು ಹೇಗೆ? ತಲೆತಗ್ಗಿಸಿ ನಿಂತಿದ್ದೆ. ‘ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಪಾತ್ರ ಮಾಡಿದರೆ ಹೋಗಬಹುದು’ ಎಂದರು. ನಾನು ಬೇಸರದಿಂದಲೇ ಒಪ್ಪಿದ್ದೆ. ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಪಳಗಿಸಿದ್ದರು ನನ್ನ.

_DSC5571_1438918162094

ಮುಂದೊಮ್ಮೆ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಸ್ವಾಮೀಜಿಯೊಂದಿಗೆ ರಂಪಾಟ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಹಾಸ್ಟೆಲ್ ಬಿಡಬೇಕಾದ ಪ್ರಸಂಗ ಬಂದಿದ್ದಾಗ ನನ್ನನ್ನು ಉಳಿಸಿ ನನ್ನ ಅಪ್ಪ-ಅಮ್ಮನನ್ನು ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡಿದ್ದು ಇದೇ ಸ್ವಾಮೀಜಿ. ಈ ಘಟನೆಯ ನಂತರ ನಾನು ಪೂರ್ಣ ಶರಣಾಗತನಾಗಿದ್ದೆ. ಅವರು ಹೇಳುವ ಮೊದಲೇ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಪಾಲಿಸಿ, ಮುಗಿಸಿಬಿಟ್ಟಿರುತ್ತಿದ್ದೆ. ಮುಂದೆ ನನ್ನ ಪಾಲಿಗೆ ಅವರು ಮಾರ್ಗದರ್ಶಕರಾದರು. ನಾನು ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಮಾಡುವಾಗ ಓದಲೆಂದು ಪುಸ್ತಕ ಕಳಿಸುತ್ತಿದ್ದರು, ಇತರರಿಗೆ ಹಂಚಲು ಪುಸ್ತಕ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಅಧ್ಯಯನ ಮುಗಿಸಿ ಅಚಾನಕ್ಕು ವೈರಾಗ್ಯದ ತೀವ್ರತೆಯಲ್ಲಿದ್ದವನನ್ನು ದುಡ್ಡುಕೊಟ್ಟು ಟಿಕೇಟು ಮಾಡಿಸಿ ಕೊಲ್ಕತ್ತಾಕ್ಕೆ ಕಳಿಸಿ ಸ್ವಾಮಿ ರಂಗನಾಥಾನಂದರ ಶಿಷ್ಯನಾಗುವಂತೆ ಮಾಡಿದ್ದು ಸ್ವಾಮೀಜಿಯೇ. ನನ್ನ ಬದುಕಿನ ಮಹತ್ವದ ತಿರುವು ಅದು. ನನ್ನ ಗುರುಗಳು ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಬಂದಾಗ ನನ್ನ ಕರೆದು ಅವರ ಸೇವೆ ಮಾಡುವಂತೆ ನನಗೆ ಅವಕಾಶ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟು, ಈ ಸೇವೆಯ ಮಹತ್ವವನ್ನು ತಿಳಿಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ ಸ್ವಾಮೀಜಿಯನ್ನು ಹೇಗೆ ಮರೆಯಲಿ?

ತುರ್ತಾಗಿ ಸಾವರ್ಕರ್ ಪುಸ್ತಕ ಬರೆಯಲು ಕುಳಿತಾಗ ಏಳು ದಿನ ಹಾಸ್ಟೆಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ನಾನಿದ್ದ ಕೋಣೆಗೆ ಊಟ-ತಿಂಡಿ ಕೊಟ್ಟು ತಾಯಿಗಿಂತಲೂ ಜತನದಿಂದ ನೋಡಿಕೊಂಡದ್ದು ಇದೇ ಸ್ವಾಮೀಜಿ. ಯಾರಾದರೂ ಹಿರಿಯರು ಬಂದರೆ ಸಾಕು ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಪರಿಚಯ ಮಾಡಿಸಿ ನನ್ನ ಗುಣಗಳನ್ನು ಹಾಡಿ ಹೊಗಳುತ್ತಿದ್ದುದು ಸ್ವಾಮೀಜಿಯೇ. ತೊಂದರೆಗೆ ಸಿಲುಕಿದಾಗ ಶಾಸ್ತ್ರ ಗ್ರಂಥಗಳಿಂದ ಆಧಾರ-ಪ್ರಮಾಣಗಳನ್ನು ತೋರಿಸಿ, ರಾಮಕೃಷ್ಣ-ಶಾರದೆ-ವಿವೇಕಾನಂದರ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಸಂತೈಸಿ ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದುದು ಅವರೇ. ನನ್ನ ತಂದೆಯ ಆರೋಗ್ಯ ಹದಗೆಟ್ಟಾಗ ನನಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಳಜಿ ತೋರಿ ವೈದ್ಯರ ಪರಿಚಯ ಮಾಡಿಸಿ ಆರೋಗ್ಯ ವೃದ್ಧಿಸುವಲ್ಲಿ ಪ್ರಯತ್ನ ಶೀಲರಾದುದು, ನಾನು ಹುಷಾರಿಲ್ಲದಾಗ ವೈದ್ಯರ ಬಳಿ ನನ್ನನ್ನೊಯ್ದು ಔಷಧಿ ಕೊಡಿಸಿ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಗದರಿದ್ದು ಅವರೇ. ಅವರು ನನಗೆ ಗುರುವೋ ತಾಯಿಯೋ ಹೇಗೆ ಹೇಳಲಿ?

ನಾನು ತಲೆತಗ್ಗಿಸಿ ನಿಂತದ್ದು ಅವರೆದುರಿಗೆ ಮಾತ್ರ. ಮನಸಿಗೆ ತುಂಬಾ ಗಾಯವಾದಾಗ ಕಣ್ಣೀರಿಟ್ಟಿದ್ದೂ ಅವರೆದುರಿಗೆ ಮಾತ್ರ. ದ್ವಂದ್ವದಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಧರ್ಮ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ತಿಳಿಸಿ ಕೈ ಹಿಡಿಯಿರೆಂದು ಕೇಳಿದ್ದೂ ಅವರ ಬಳಿ ಮಾತ್ರ. ನನ್ನನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಂಡವರು ಇಬ್ಬರೇ. ಅದರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರು ಸ್ವಾಮೀಜಿ! ಹೀಗಾಗಿಯೇ ನನ್ನ ಅಂಕಣಗಳ ಸಂಕಲನ ಜಾಗೋಭಾರತ್ ಪುಸ್ತಕವಾಗಿ ಬಂದಾಗ ಬಿಡುಗಡೆಗೆ ನಾನು ಬಯಸಿದ್ದು ಇಬ್ಬರನ್ನೇ. ಉತ್ಥಾನದ ರಾಮಸ್ವಾಮಿಗಳು ಮತ್ತು ಸ್ವಾಮಿ ಸ್ವಾತ್ಮಾರಾಮಾನಂದ ಜಿ. ಅವತ್ತಿನ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ನನ್ನ ಪಾಲಿಗೆ ಎಂದೆಂದಿಗೂ ಮರೆಯಲಾಗದ್ದು.

ನನಗೆ ಹಾಸ್ಟೆಲ್ಲಿನ ಕೊಠಡಿ ಯಾವಾಗಲೂ ತೆರೆದೇ ಇರುತ್ತಿತ್ತು. ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕೆ, ಬರವಣಿಗೆಗೆ, ಜಪ-ಧ್ಯಾನಗಳಿಗೆ ನನ್ನ ಪಾಲಿನ ಸರ್ವಸ್ವ ಅದು. ಹಾಸ್ಟೆಲ್ಲಿನಿಂದ ದೀರ್ಘಕಾಲ ದೂರವಿದ್ದದ್ದು ನಮೋಬ್ರಿಗೇಡ್ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿಯೇ. ರಾಜಕೀಯದ ಒಡನಾಟದ ಸೋಂಕು ಹಾಸ್ಟೆಲ್ಲಿಗೆ ತಾಕಬಾರದೂಂತ! ತೀರಾ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಡಿಮಾನಿಟೈಜೇಶನ್ ಆದಾಗ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ವೇದಿಕೆಯ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು ನಾನು ಮಾತನಾಡಿದ್ದನ್ನು ಕೇಳುತ್ತ ಕುಳಿತ ಸ್ವಾಮೀಜಿಯನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡರೆ ಈಗಲೂ ಕಣ್ಣೀರು ಜಿನಗುತ್ತದೆ. ನಾನು ಮಾತನಾಡಲು ಕಲಿತದ್ದೇ ಅವರ ಗರಡಿಯಲ್ಲಿ. ಶಿಷ್ಯನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಆನಂದಿಸುವ ಇಂತಹ ಗುರುಗಳು ಎಷ್ಟು ಜನಕ್ಕೆ ಸಿಕ್ಕಾರು ಹೇಳಿ. ಒಂದಂತೂ ಸತ್ಯ. ನನ್ನೊಳಗಿನ ನಾಯಕತ್ವದ ಗುಣ ಅನಾವರಣಗೊಂಡಿದ್ದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಮೂಲ ಪ್ರೇರಣೆ ಸ್ವಾಮೀಜಿಯೇ. ನಮಗೆ ಸಮಾಜದ ಕೆಲಸ ನಿರಂತರ ಮಾಡುವಂತೆ ಶಕ್ತಿ ತುಂಬಿದವರು ಅವರೇ.

ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಏಕೀಗ ಅಂದರೆ ಸ್ವಾಮೀಜಿ ನಾಳೆ ಆಫ್ರಿಕಾದ ಡರ್ಬನ್ಗೆ ವರ್ಗವಾಗಿ ಹೊರಟಿದ್ದಾರೆ. ಅವರನ್ನು ನೋಡಲೆಂದು ಹೋಗಿದ್ದೆ. ದುಃಖ ತಡೆಯಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ಕಣ್ಣಾಲಿಗಳಿಂದ ನೀರು ಕೆಳಗೆ ಹರಿಯದಂತೆ ತುಂಬಾ ಹೊತ್ತು ತಡಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ಇನ್ನು ಸಾಧ್ಯವಾಗದೆಂದಾಗ ಎದ್ದು ಹೊರಟು ಬಂದೆ. ಹೃದಯದ ಭಾರ ಇನ್ನೂ ಇಳಿಯಲಿಲ್ಲ. ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಆದಷ್ಟು ಬೇಗ ಮರಳಿ ಬರಲೆಂಬ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಷ್ಟೇ ನನ್ನದ್ದು!

ಕಾಯುತ್ತಿರುತ್ತೇನೆ ಅಷ್ಟೇ.

ಮೋದಿ ಮತ್ತು ಯೋಗಿ ಏಕೆ ಹೀಗೆ?

ಮೋದಿ ಮತ್ತು ಯೋಗಿ ಏಕೆ ಹೀಗೆ?

ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸಮಸ್ಯೆಯ ಪರಿಹಾರಕ್ಕೂ ಪಶ್ಚಿಮವನ್ನೇ ನೋಡುತ್ತ ಸ್ವಂತ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಮರೆತು ಕುಳಿತಿದ್ದೇವೆ. ನಮ್ಮೆಲ್ಲರನ್ನೂ ಬೆಸೆಯಬಲ್ಲ ಪರಿಹಾರ ಸೂತ್ರವನ್ನು ಪ್ರಾಚೀನ ಭಾರತದ ಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿ ಹುಡುಕದೇ ಹೊಸದನ್ನೇನೋ ಸೃಷ್ಟಿಸಿಬಿಡುವ ತವಕದಲ್ಲಿದ್ದೇವೆ. ನೆನಪಿರಲಿ. ಹೊಸದರ ಸೃಷ್ಟಿಯೂ ಹಳೆಯ ಅನುಭವದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆಯೇ ಆಗಿರಬೇಕೇ ಹೊರತು ಸೂತ್ರವಿಲ್ಲದ ಗಾಳಿಪಟವಾದರೆ ಅದರ ಒಡೆತನ ಯಾರಿಗೂ ಇಲ್ಲ. ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿಯಾಗಲಿ, ಯೋಗಿ ಆದಿತ್ಯನಾಥರಾಗಲೀ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಕೋಟ್ಯಂತರ ಜನರ ಹೃದಯ ತಟ್ಟಿದ್ದು ಏಕೆಂದು ಈಗ ಅರ್ಥವಾಗಿರಬೇಕಲ್ಲ. ಅವರು ರಾಮಮಂದಿರದ ಮಾತನಾಡಿದಾಗ, ಗೋಪ್ರೇಮದ ಚಿಂತನೆ ಮುಂದಿಟ್ಟಾಗ ಸುಪ್ತವಾಗಿದ್ದ ಭಾರತೀಯರ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ಮೀಟಿದಂತಾಗಿದ್ದು ಏಕೆ ಗೊತ್ತೇ? ಸಮಸ್ಯೆಗೆ ಪರಿಹಾರವನ್ನು ಅವರು ಅರಸಿದ್ದು ಭಾರತದ ಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿಯೇ.

‘ಭಾರತಕ್ಕೊಂದು ಮರುಹುಟ್ಟು ಅಗತ್ಯವಿದೆಯೇ? ಹಾಗಿದ್ದರೆ ಅದು ನಮಗೆ ಮಾತ್ರವೋ ಅಥವಾ ಅಮೇರಿಕಾ, ಜರ್ಮನಿ, ಫ್ರಾನ್ಸ್ಗಳಿಗೂ ಮರುಹುಟ್ಟು ಬೇಕಾಗಿದೆಯೋ? ಭಾರತ ತನ್ನ ತಾನು ಶುದ್ಧಿಗೊಳಿಸಿಕೊಂಡು, ದೋಷವಿಲ್ಲದ ಪುನರ್ಜನ್ಮವೊಂದನ್ನು ಪಡೆಯಬೇಕೆಂದು ನಾವು ಕಲ್ಪಿಸುವ ರೀತಿಯನ್ನು ಇಂಗ್ಲೆಂಡು ತನಗೆ ತಾನು ಎಂದೂ ಆಶಿಸಲಾರದು. ಹಾಗಿದ್ದ ಮೇಲೆ ನಾವು ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿಗಿಂತ ಕೀಳಾದವರೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತೀರೇನು?’ ನಿವೇದಿತಾ 1910 ರಲ್ಲಿ ಕರ್ಮಯೋಗಿನ್ ಪತ್ರಿಕೆಗೆ ಬರೆದ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ಕೇಳಿದ ಪ್ರಶ್ನೆಯಿದು.
‘ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಇಂಗ್ಲೇಂಡಿನಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿದ್ದ ರಾಜಕೀಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆ, ಶ್ರಮಿಕ ವರ್ಗದ ಸಮಸ್ಯೆ, ಯುದ್ಧದ ಮೇಲೆ ಯುದ್ಧಗಳು ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಕಂಡಾಗ ಆ ರಾಷ್ಟ್ರಕ್ಕೂ ಮರುಹುಟ್ಟು ಬೇಕೆಂದು ಜನ ಭಾವಿಸಿದ್ದರಲ್ಲಿ ಅಚ್ಚರಿಯಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅವರ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಆ ಪದದ ಅರ್ಥ ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿನ ನೈಜ ಶಕ್ತಿ ಜಾಗೃತವಾಗುವುದು ಎಂದೇ ಆಗಿತ್ತು. ಹೀಗಾಗಿ ಇಂಗ್ಲೆಂಡು ಮತ್ತೆ ಆಳುವ ರಾಷ್ಟ್ರವಾಗಿ ಬಲಾಢ್ಯವಾಗಿ ನಿಂತಾಗ ಭಾರತದ ಬುದ್ಧಿಜೀವಿಗಳು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ‘ಹಳೆಯ ಇಂಗ್ಲೆಂಡು ಮರುಕಳಿಸಿದೆ’ ಎಂದು ಚೀರಿದ್ದರು. ಅಂದರೆ ಭಾರತಕ್ಕಾದರೆ ಹಳೆಯದ್ದನ್ನೆಲ್ಲ ಕಡಿದುಕೊಂಡು ಅದರ ಸೋಂಕೂ ಇಲ್ಲದ ಮರುಹುಟ್ಟು ಬೇಕು, ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಪ್ರಾಚೀನವಾದುದು ಮತ್ತೆ ಮೈದೋರಬೇಕು!’ ಇದು ನ್ಯಾಯವೇ? ನಿವೇದಿತಾ ಚರ್ಚಿಸುವ ಈ ಸಂಗತಿಗಳು ಭಾರತದ ಬುದ್ಧಿಜೀವಿಗಳ ಬಂಡವಾಳವನ್ನು ಬಯಲಿಗೆಳೆಯುವಂಥದ್ದು. ಅಲುಗಾಡಿಸಿಬಿಡುವಂಥದ್ದು.
ಭಾರತೀಯರ ದೊಡ್ಡ ಸಮಸ್ಯೆಯೇ ಕೀಳರಿಮೆಯದ್ದು. ವಿವೇಕಾನಂದರು ಹೇಳುವ ಮಾತು ನೂರಕ್ಕೆ ನೂರು ಸತ್ಯ. ‘ಅಮೇರಿಕದವನೊಬ್ಬ ಎದೆ ತಟ್ಟಿ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ, ನಾನು ಅಮೇರಿಕನ್ ಹೀಗಾಗಿ ಏನು ಬೇಕಾದರೂ ಸಾಧಿಸಬಲ್ಲೆ’ ಇದೇ ಮಾತನ್ನು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗಾದರೂ ಕೇಳಿದರೆ ‘ನಾನು ಭಾರತೀಯನಾದುದರಿಂದಲೇ ನನ್ನಿಂದ ಯಾವ ಸಾಧನೆಯೂ ಆಗಲಾರದು’ ಎಂದು ನೊಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ಈ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಸೂಕ್ತ ಶಿಕ್ಷಣ ಪದ್ಧತಿಯಿಲ್ಲ, ಮೂಲಭೂತ ಸೌಕರ್ಯಗಳಿಲ್ಲ, ಸಂಶೋಧನೆಗೆ ಬೇಕಾದ ಪೂರಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳಿಲ್ಲ, ಇದರೊಟ್ಟಿಗೆ ಕೊಳೆತು ಹೋದ ಜಾತಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮತ್ತು ಮೀಸಲಾತಿ ಪದ್ಧತಿ. ಅಬ್ಬಬ್ಬ ನನ್ನ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ಅಡ್ಡಗಾಲಿಡಲು ಎಷ್ಟೊಂದು ವಿಕಟ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳು ಅಂತಲೇ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಹಲುಬುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತೇವೆ. ಇದು ಇಂದಿನ ದಿನ ಹೆಗಲೇರಿದ ರೋಗವಲ್ಲ. ಬ್ರಿಟೀಷರ ಆಳ್ವಿಕೆಯ ಕಾಲಕ್ಕೇ ನಮ್ಮನ್ನು ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಸಮಸ್ಯೆ. ನಾವು ಈ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಕೊಡವಿಕೊಂಡೇಳುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಯಾವಾಗಲೂ ಮಾಡಲೇ ಇಲ್ಲ. ಆಳುವವರು ತುಳಿದಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದ ಜಾಗದಲ್ಲಿಯೇ ಆನಂದವನ್ನು ಅರಸಿ ನೆಮ್ಮದಿಯಿಂದ ಬದುಕಿ ಬಿಟ್ಟೆವು. ಈ ನೆಮ್ಮದಿಯನ್ನು ಕಲಕುವ ವಾತಾವರಣವನ್ನು ನಿಮರ್ಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನವೇ ಕ್ರಾಂತಿಯೆನಿಸಿಕೊಂಡಿತು. ತಿಲಕರು, ಗಾಂಧೀಜಿ, ಭಗತ್, ಸುಭಾಷ್ರೆಲ್ಲ ಮಾಡಿದ್ದು ಇದನ್ನೇ ಅಲ್ಲವೇನು? ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಾನಂತರ ಇಂತಹ ಒಂದು ಕಲ್ಪಿತ ನೆಮ್ಮದಿ ಕೇಂದ್ರದಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ಹೊರತರುವ ಪ್ರಯತ್ನಕ್ಕೆ 70 ದೀರ್ಘ ವರ್ಷಗಳು ತಾಕಿದವೆಂಬುದೇ ದುರಂತ.
ಬಿಡಿ. ಬ್ರಿಟೀಷರು ಒಂದು ರಾಷ್ಟ್ರವಾಗಿ ನಿರ್ಮಿತಗೊಂಡಿದ್ದರ ಹಿಂದೆಯೂ ಒಂದು ಸೂತ್ರವಿದೆ. ಅದನ್ನು ನಿವೇದಿತಾ ಅರ್ಥವತ್ತಾಗಿ ವಿವರಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಯಂತ್ರಗಳ ಆವಿಷ್ಕಾರದ ನಂತರ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಕೌಶಲಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಬದಿಗಿಟ್ಟು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಗುಂಪಾಗಿ ಬದುಕಲೇಬೇಕಾಯ್ತು. ಆಗ ಅವನಿಗೆ ಒಗ್ಗಟ್ಟಿನ ಸೌಂದರ್ಯ ಗೋಚರಿಸಿ ಶೋಷಕರನ್ನು ಎದುರಿಸಿ ನಿಂತ. ಜಮೀನ್ದಾರರು, ಅಧಿಕಾರಿಗಳು, ಸೇನಾಪತಿಗಳು, ಪಾದ್ರಿಗಳನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಲಾರಂಭಿಸಿದ. ವೈಯಕ್ತಿಕ ನೆಲೆಕಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಸಮರ್ಥನೆನಿಸಿದ್ದ ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿಗ ಈಗ ರಾಷ್ಟ್ರವಾದ. ಮಾನವನನ್ನು ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಅಪರೂಪದ ಗುಣ ಅವನಿಗೀಗ ಸಿದ್ಧಿಸಿತು. ಆಲೋಚನೆ, ಭಾವನೆ, ಕೃತಿ ಇವುಗಳಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಒಬ್ಬ ಆಂಗ್ಲೇಯ ಥೇಟು ಮತ್ತೊಬ್ಬನಂತೆಯೇ ವ್ಯವಹರಿಸೋದು ಈ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿಯೇ. ಅಚ್ಚರಿಯೆಂದರೆ ಒಬ್ಬನಿಗೆ ಏನಾದರೂ ಬೇಕೆನಿಸಿದರೆ ಮತ್ತೊಬ್ಬನಿಗೂ ಅದು ಬೇಕೆನಿಸುತ್ತದೆ. ಒಳ್ಳೆಯದಕ್ಕಾಗಲಿ, ಕೆಡುಕಿಗೇ ಆಗಲಿ ಅವರು ಜೊತೆಗೇ ಸಾಗುತ್ತಾರೆ. ಹೀಗಾಗಿಯೇ ದಕ್ಷಿಣ ಆಫ್ರಿಕಾದೊಂದಿಗೆ ಸೋಲುಗಳ ಮೇಲೆ ಸೋಲನ್ನೇ ಅನುಭವಿಸಿದಾಗಲೂ ಅವರು ಕದನ ನಿಲ್ಲಿಸಲಿಲ್ಲ. ಹಲ್ಲು ಕಚ್ಚಿ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತ ಮುನ್ನಡೆದರು. ಹಾಗಂತ ಭಾರತಕ್ಕೂ ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿಗೂ ಹೋಲಿಕೆಯಿದೆಯಾ? ಖಂಡಿತ ಇಲ್ಲ. ಇಂಗ್ಲೆಂಡು ಜಪಾನಿಗಿಂತ ಸರಳವಾದುದು. ಅಲ್ಲಿ ಜನರನ್ನು ಒಡೆಯಬಲ್ಲ ಸಂಗತಿಗಳಾದ ಭಾಷೆ, ಜನಾಂಗ, ಬುಡಕಟ್ಟು, ಸಂಪ್ರದಾಯ ಯಾವುದೂ ಬೇರೆ ಬೇರೆಯಾಗಿಲ್ಲ. ಸ್ವಲ್ಪ ಭಿನ್ನವೆನಿಸಿದ ಐರಿಷ್ ಜನಾಂಗವನ್ನು ಸಹಿಸಲು ಅವರಿಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಭಾರತವಾದರೋ ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿದೆ. ಅನೇಕ ಭಾಷೆಗಳನ್ನು, ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳನ್ನು, ಜಾತಿಗಳನ್ನು ಅಡಗಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ. ಇವುಗಳ ನಡುವೆ ಸೂತ್ರವಾಗಿದ್ದ ಏಕತೆಯ ಆದರ್ಶಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಮರೆತು ಕುಂತಿದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಭಾರತ ಮರುಹುಟ್ಟು ಪಡೆಯಬೇಕಿಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಹಳೆಯದನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡು ತನ್ನ ತಾನು ಮತ್ತೆ ಸಂಘಟಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಿದೆ ಎನ್ನುತ್ತಾಳೆ ನಿವೇದಿತಾ.

roots
ಹೌದಲ್ಲವೇ? ಕಳೆದುಕೊಂಡಿರುವ ಏಕತೆಯ ಸೂತ್ರವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಹುಡುಕಿಕೊಂಡರೆ ಸಾಕು. ಯಾವುದು ನಮ್ಮನ್ನು ಚೂರು ಚೂರಾಗಿ ಒಡೆಯಲು ಮುಖ್ಯ ಕಾರಣವೋ ಅದೇ ನಮ್ಮನ್ನು ಮತ್ತೆ ಒಗ್ಗೂಡಿಸಲು ಸಾಕಾದೀತು. ಹಾಗಂತ ಈ ಸೂತ್ರಕ್ಕಾಗಿ ವಿದೇಶದಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ಹುಡುಕಾಡಿದರೆ ಉಪಯೋಗವಿಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕೆ ಭಾರತವನ್ನೇ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಅರಸಬೇಕು. ‘ವಿದೇಶದಿಂದ ಬಂದ ಚಿಂತನೆಗಳು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ವೈಚಾರಿಕ ಅಜೀರ್ಣವನ್ನುಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ. ನಾವು ನಮ್ಮ ಚಿಂತನೆಗಳ ಕಂತೆಗಳೊಳಗಿಂದಲೇ ನಮ್ಮ ಸಮಸ್ಯೆಗೆ ಪರಿಹಾರ ಹುಡುಕಿ ಇತರ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಸಮ ಸಮಕ್ಕೆ ನಿಲ್ಲುವಂತಾಗಬೇಕು. ಆಂಗ್ಲೇಯನೊಬ್ಬ ತನ್ನ ರಾಷ್ಟ್ರವನ್ನು ಅಖಂಡವಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅದರಿಂದ ನಾವು ಕಲಿಯಬೇಕಾದ್ದೇನು? ಅವನಷ್ಟೇ ಇಂಗ್ಲೇಂಡನ್ನು ನಾವೂ ಪ್ರೀತಿಸಿಬಿಡುವುದೇನು? ಅದು ಮಂಗನಂತೆ ಮಾಡುವ ಅನುಸರಣೆಯಾದೀತು. ನಾವು ಅವನ ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿನ ಪ್ರೇಮಕ್ಕೆ ಸರಿಸಮವಾದ, ಅಖಂಡ, ಪವಿತ್ರ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನಯುಕ್ತವಾದ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಭಾರತಕ್ಕೆ ತೋರಬೇಕು. ಅವನು ತನ್ನ ರಾಷ್ಟ್ರ ಮತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರವಾಸಿಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಚಟುವಟಿಕೆಯ ಕೇಂದ್ರವಾಗುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಾನಲ್ಲ ಹಾಗೆಯೇ ನಾವು ನಮ್ಮೆಲ್ಲ ಆಸೆ-ಆಕಾಂಕ್ಷೆಗಳು, ಗೌರವ-ಘನತೆಗಳ ಕೇಂದ್ರವಾಗಿ ಭಾರತವನ್ನೂ, ಭಾರತೀಯರನ್ನೂ ನಿಲ್ಲಿಸುವಂತಾಗಬೇಕು. ನಮ್ಮ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ನಾವು ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಂಡು ಅದನ್ನೇ ಎಲ್ಲರೂ ಆಲೋಚಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಬೇಕು’ ಎಂಬುದು ನಿವೇದಿತಾ ಹೇಳುವ ಪರಿಹಾರ.
ಆಕೆ ಯೂರೋಪನ್ನು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಇಂಗ್ಲೆಂಡನ್ನು ಗಮನದಲ್ಲಿರಿಸಿಕೊಂಡು ಹೇಳಿದ ಮಾತು ಇದಾದರೂ ಇಂದಿಗೂ ನಮಗೆ ಸೂಕ್ತವಾಗಿ ಹೋಲುತ್ತದೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸಮಸ್ಯೆಯ ಪರಿಹಾರಕ್ಕೂ ಪಶ್ಚಿಮವನ್ನೇ ನೋಡುತ್ತ ಸ್ವಂತ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಮರೆತು ಕುಳಿತಿದ್ದೇವೆ. ನಮ್ಮೆಲ್ಲರನ್ನೂ ಬೆಸೆಯಬಲ್ಲ ಪರಿಹಾರ ಸೂತ್ರವನ್ನು ಪ್ರಾಚೀನ ಭಾರತದ ಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿ ಹುಡುಕದೇ ಹೊಸದನ್ನೇನೋ ಸೃಷ್ಟಿಸಿಬಿಡುವ ತವಕದಲ್ಲಿದ್ದೇವೆ. ನೆನಪಿರಲಿ. ಹೊಸದರ ಸೃಷ್ಟಿಯೂ ಹಳೆಯ ಅನುಭವದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆಯೇ ಆಗಿರಬೇಕೇ ಹೊರತು ಸೂತ್ರವಿಲ್ಲದ ಗಾಳಿಪಟವಾದರೆ ಅದರ ಒಡೆತನ ಯಾರಿಗೂ ಇಲ್ಲ. ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿಯಾಗಲಿ, ಯೋಗಿ ಆದಿತ್ಯನಾಥರಾಗಲೀ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಕೋಟ್ಯಂತರ ಜನರ ಹೃದಯ ತಟ್ಟಿದ್ದು ಏಕೆಂದು ಈಗ ಅರ್ಥವಾಗಿರಬೇಕಲ್ಲ. ಅವರು ರಾಮಮಂದಿರದ ಮಾತನಾಡಿದಾಗ, ಗೋಪ್ರೇಮದ ಚಿಂತನೆ ಮುಂದಿಟ್ಟಾಗ ಸುಪ್ತವಾಗಿದ್ದ ಭಾರತೀಯರ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ಮೀಟಿದಂತಾಗಿದ್ದು ಏಕೆ ಗೊತ್ತೇ? ಸಮಸ್ಯೆಗೆ ಪರಿಹಾರವನ್ನು ಅವರು ಅರಸಿದ್ದು ಭಾರತದ ಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿಯೇ. ರಾಮ-ಗೋವು ಭಾರತವನ್ನು ಜಾತಿ-ಮತ-ಪಂಥಗಳ ಭೇದವಿಲ್ಲದೇ ಬೆಸೆಯುತ್ತವೆಂದು ಅವರಿಗೆ ಗೊತ್ತಿತ್ತು. ಜಾತಿ-ಜಾತಿಗಳ ನಡುವಿನ ಕಾದಾಟ ತಡೆಯಲು ಪರಿಹಾರ ನಡುವಿನ ಗೋಡೆಯನ್ನು ಗಟ್ಟಿಗೊಳಿಸಿ ಎತ್ತರಕ್ಕೇರಿಸುವುದಲ್ಲ ಬದಲಿಗೆ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ ವೃದ್ಧಿಸಿ ತಮ್ಮ ಹಿರಿಯರ ಗೌರವ ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ಭಾವನೆಯನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯರಲ್ಲೂ ತುಂಬುವುದು ಮಾತ್ರವೇ ಉತ್ತರ. ತನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದ ಜನರ ಕುಳ್ಳಿರಿಸಿ ತಾನು ನಿಂತೇ ಮಾತಾಡಿ ಕಳಿಸುವ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ, ಬರೆದ ಒಂದು ಸಾಮಾನ್ಯ ಪತ್ರಕ್ಕೂ ಉತ್ತರಿಸುವ ಪ್ರಧಾನಮಂತ್ರಿ ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಅಂತಃಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಅತೀವ ಗೌರವದಿಂದಲೇ ಬಡಿದೆಬ್ಬಿಸಿಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ಇವೆಲ್ಲಾ ಭಾರತೀಯ ಪರಿಹಾರಗಳು!
ಎಲ್ಲಾ ಬಿಡಿ. ಪ್ರಧಾನಿ ನರೇಂದ್ರಮೋದಿಯವರು ವಿಶೇಷ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ತಾಯಿಯ ಬಳಿ ಹೋಗಿ ಆಕೆಯ ಕಾಲು ಮುಟ್ಟಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಆಶೀರ್ವಾದ ಪಡೆಯುವುದೂ ಜನರ ಮನಸನ್ನು ಹೇಗೆ ಕಲಕಿ ಬಿಡುತ್ತೆಂದರೆ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಅದರಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ಅನೂಚಾನ ಪರಂಪರೆಯ ವೈಭವವನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ. ಅದು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಬೆಳಗುತ್ತಿದೆಯೆಂಬ ಭಾವದಿಂದಲೇ ಸ್ಫೂರ್ತಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಭಾರತ ಮತ್ತೆ ತನ್ನ ತಾನು ಸಂಘಟಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದೆಂದರೆ ಇದೇ. ಇದನ್ನೇ ನಿವೇದಿತಾ ನೂರ ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಹೇಳಿದ್ದು.

vajrayudha
ಎಲ್ಲಾ ಸರಿ. ಈ ರೀತಿಯ ಸಾಧನೆ ಮೋದಿ-ಯೋಗಿಯರಿಗೆ ಮಾತ್ರವೇಕೆ? ನಿವೇದಿತೆಯೇ ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ ‘ನಿಸ್ವಾರ್ಥಿಯಾದ ಮನುಷ್ಯನೇ ವಜ್ರಾಯುಧದಂತೆ ಬಲಾಢ್ಯನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ’. ಸ್ವಾರ್ಥ ನಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಉಡುಗಿಸಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ವಜ್ರಾಯುಧದ ಉಗಮದ ಕಥೆಂ ಇದನ್ನೇ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಬಲು ಹಿಂದೆ, ದೇವತೆಗಳು ರಾಕ್ಷಸರ ನಾಶಕ್ಕೆಂದು ವಿಶೇಷ ಅಸ್ತ್ರ ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದರಂತೆ. ಶಸ್ತ್ರ ತಯಾರಿಕೆಯವ ಯಾರಾದರೂ ತನ್ನ ದೇಹದ ಮೂಳೆಗಳನ್ನೇ ದಾನವಾಗಿ ಕೊಟ್ಟರೆ ಅದರಿಂದ ಮಾಡಿದ ಖಡ್ಗ ಅಜೇಯವಾಗುವುದು ಎಂದನಂತೆ. ನಿಜಕ್ಕೂ ಈಗ ಪೀಕಲಾಟ. ಯಾರಾದರೂ ಸರಿ, ತನ್ನೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಧಾರೆ ಎರೆಯಬಲ್ಲ. ಆದರೆ ಪ್ರಾಣ ಕೊಡುವುದೆಂದರೆ! ಅಸಾಧ್ಯವೆನಿಸಿತು. ಆಗಲೇ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ನೆನಪಾದದ್ದು ಋಷಿ ದಧೀಚಿ. ಎಲ್ಲರೂ ಕಾರಣವನ್ನು ವಿವರಿಸಿ ದಧೀಚಿಗಳ ಬಳಿ ಬೇಡಿಕೊಂಡರು. ಋಷಿಗಳು ಒಂದರೆಕ್ಷಣವೂ ಯೋಚಿಸಲಿಲ್ಲ. ಧರ್ಮಸ್ಥಾಪನೆಗೆ, ಮನುಕುಲದ ಒಳಿತಿಗೆ ತನ್ನ ಬಳಕೆಯಾಗುವುದಾದರೆ ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸಂಗತಿ ಯಾವುದಿರಬಹುದೆನ್ನುತ್ತಾ ತಮ್ಮ ಶರೀರವನ್ನು ತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿಯೇಬಿಟ್ಟರು. ಅವರ ಬೆನ್ನ ಮೂಳೆಯಿಂದ ತಯಾರಾದುದೇ ವಜ್ರಾಯುಧ ಎನ್ನಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇಂದ್ರನ ಕೈಲಿರುವುದೂ ಅದೇ. ‘ಎಂದಿಗೆ ಸ್ವಾರ್ಥ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತೇವೆಯೋ ಅಂದು ನಾವು ಭಗವಂತನ ಆಯುಧವಾಗುತ್ತೇವೆ. ಆಮೇಲೆ ಯಾವುದನ್ನೂ ‘ಹೇಗೆ’ ಎಂದು ನಾವು ಕೇಳಬೇಕಿಲ್ಲ; ಯೋಜನೆ ರೂಪಿಸಲು ಹೆಣಗಾಡಬೇಕಿಲ್ಲ. ಭಗವಂತನೆದುರು ಶರಣಾಗಬೇಕಷ್ಟೇ. ಉಳಿದದ್ದು ಆತನೇ ಮಾಡಿಸುತ್ತಾನೆ.’ ಎನ್ನುತ್ತಾಳೆ ಅಕ್ಕ. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಈ ಬಗೆಯ ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ವಜ್ರಾಯುಧಗಳಿಗೆ ವಿಶೇಷ ಮೌಲ್ಯ ಬಂದಿರುವುದು ಏಕೆಂದು ಅರ್ಥವಾಯಿತೇನು? ಇಂತಹ ಆಯುಧದಿಂದಲೇ ರಕ್ಕಸರ ನಾಶವೂ ಆಗುವುದು, ವಿಶ್ವಗುರುತ್ವದ ಸಂದೇಶವೂ ಹೊರಡುವುದು. ಅಕ್ಕ ಮುಂದುವರೆಸಿ, ‘ಈ ವಜ್ರಾಯುಧ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಅದನ್ನು ಹಿಡಿದು ತಿರುಗಿಸುತ್ತಿರುವ ಕೈ ಮಾತ್ರ ಯಾರಿಗೂ ಕಾಣದು’ ಎನ್ನುತ್ತಾಳೆ. ಎಷ್ಟು ಸಮಯೋಚಿತವಲ್ಲವೇ? ದೇಶದಲ್ಲಿ ಆಗುತ್ತಿರುವ ಬದಲಾವಣೆಗಳು, ಜನಮಾನಸದಲ್ಲಿ ಕಂಡು ಬಂದಿರುವ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ, ಅಸಾಧ್ಯವೆನಿಸಿದ್ದು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿರುವ ರೀತಿ ಇವೆಲ್ಲವೂ ನಿಜಕ್ಕೂ ರೋಚಕವೇ. ವಜ್ರಾಯುಧವನ್ನು ಬೀಸುತ್ತಿರುವ ಕಾಣದ ಕೈಗಳ ಕೈವಾಡವೇ ಸರಿ!
ನಿವೇದಿತಾ ಈ ವಜ್ರಾಯುಧವನ್ನೇ ಭಾರತದ ರಾಷ್ಟ್ರ ಧ್ವಜವಾಗಿಸುವ ಕಲ್ಪನೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದಳು. ಅವಳ ಭಾರತದ ಗ್ರಹಿಕೆ ಅದೆಷ್ಟು ಅದ್ಭುತವಾಗಿತ್ತೆಂದರೆ ಅವಳೇ ಚಿತ್ರಿಸಿದ ವಜ್ರಾಯುಧಕ್ಕೆ ನಾಲ್ಕು ಬಾಹುಗಳಿದ್ದವು. ಈಗಿನ ವಜ್ರಾಯುಧ ಇಂದ್ರನ ವಜ್ರಾಯುಧಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಶಕ್ತಿಯುತ ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದಳು ಅವಳು. ‘ಅಲ್ಲೊಬ್ಬ ಇಲ್ಲೊಬ್ಬ ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಪುರುಷರಲ್ಲ. ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಸಂತ-ಪ್ರವಾದಿಯರ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಸ್ವಾರ್ಥವನ್ನು ಗೆದ್ದವರು ಸಿಗುವಂತಾಗಬೇಕು. ಭಾರತ ಸಹೋದರತ್ವದಲ್ಲಿ, ಏಕತೆಯಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಆಳಕ್ಕಿಳಿಯಬೇಕೆಂದರೆ ತನ್ನ ಸಹಜ ಸಾಮಥ್ರ್ಯದ ಪರ್ವತವನ್ನೇರಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಾಷ್ಟ್ರದ ದರ್ಶನಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು’ ಎಂಬುದು ಅವಳ ಆಶಯವಾಗಿತ್ತು. ಭಾರತ ಒಬ್ಬ ಮಹಾಪುರುಷನ ರಾಷ್ಟ್ರವಲ್ಲ. ಇಲ್ಲಿ ತಂಡೋಪತಂಡವಾಗಿ ಮಹಾಪುರುಷರ ಅವತಾರವೇ ಆಗಬೇಕು ಎಂದು ಅವಳ ಅವಳ ಅಪೇಕ್ಷೆಯಾಗಿತ್ತು. ಇವೆಲ್ಲಕ್ಕೂ ಸಂಕೇತವಾಗಿಯೇ ಅವಳು ತಾನೇ ರೂಪಿಸಿದ ಭಾರತದ ಧ್ವಜದಲ್ಲಿ ವಜ್ರಾಯುಧ ಬಳಸಿ ‘ವಂದೇ ಮಾತರಂ’ ಎಂದು ಬರೆದದ್ದು. ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿ ರಾಸ್ ಬಿಹಾರಿ ಘೋಷರು ಉದ್ಘೋಷಿಸಿದ್ದರಲ್ಲ, ‘ಇಂದು ಶುಷ್ಕ ಅಸ್ಥಿಪಂಜರದಲ್ಲಿ ಜೀವದ ಲಕ್ಷಣವು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದರೆ ನಿವೇದಿತಾ ಅದರಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣ ಸಂಚಾರ ಮಾಡಿರುವುದೇ ಅದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ. ಇಂದು ನಮ್ಮ ಯುವ ಜನಾಂಗದಲ್ಲಿ ನವ್ಯ, ಭವ್ಯ ಉದಾತ್ತ ಜೀವನದ ಪ್ರಬಲ ಆಕಾಂಕ್ಷೆ ಕುದಿಯುತ್ತಿದ್ದರೆ ಅದರ ಕೀರ್ತಿ ಬಹುಮಟ್ಟಿಗೆ ನಿವೇದಿತಾಳಿಗೆ ಸಲ್ಲಬೇಕು. ನಿಶ್ಚಿತವಾಗಿ ಹೇಳಬಯಸುವ ಒಂದೇ ಮಾತೆಂದರೆ, ಇಂದು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಜೀವನವು ಚಿಗುರುತ್ತಿದ್ದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ನಿವೇದಿತಾಳ ಕೊಡುಗೆ ಅಸಾಧಾರಣವಾದುದು’
ನಿಜಕ್ಕೂ ಆಕೆ ಯಾರೆಂಬುದು ಯಕ್ಷಪ್ರಶ್ನೆ. ಒಂದಂತೂ ಸತ್ಯ. ಯಾವ ಕೆಲಸವನ್ನು ವಿವೇಕಾನಂದರು ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಶುರು ಮಾಡಿದ್ದರೋ ಅದನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಲೆಂದು ಬಂದ ದೇವಕನ್ನಿಕೆಯೇ ಇರಬೇಕು. ಅವರೆಲ್ಲರ ತಪಸ್ಸಿನ ಫಲ ಇಂದು ವಜ್ರಾಯುಧ ತಾಯಿ ಭಾರತಿಯ ಕೈಲಿ ಕಂಗೊಳಿಸುತ್ತಿದೆ. ವಿಶ್ವಗುರುವಿನ ಪಟ್ಟ ಸನ್ನಿಹಿತವಾಗಿರುವುದು ಗೋಚರಿಸುತ್ತಿದೆ!

ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಪ್ರೀತಿ ಉಕ್ಕಿದಾಗಲೇ ಅನುಮಾನ ಹುಟ್ಟೋದು!

ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಪ್ರೀತಿ ಉಕ್ಕಿದಾಗಲೇ ಅನುಮಾನ ಹುಟ್ಟೋದು!

ಸ್ವತಃ ಎಡಚ ಲೇಖಕ, ಭಾರತದ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ತನಗೆ ಬೇಕಾದಂತೆ ತಿರುಚಿದ ಬಿಪಿನ್ ಚಂದ್ರರೇ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, ‘ಭಗತ್ ಮತ್ತು ಅವನ ಗೆಳೆಯರು ಮಾರ್ಕ್ಸ್ ವಾದದಲ್ಲಿ ಪಂಡಿತರೇನೂ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಹಾಗಂತ ಏನೂ ತಿಳಿದವರಲ್ಲ ಎನ್ನುವಂತೆಯೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅವರು ತಾವೇ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಅಡ್ಡಾಡಿ ಭಾರತದ ಕ್ರಾಂತಿಯ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ವೈಜ್ಞಾನಿಕವಾಗಿ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು’ ಅಂತ. ಅರ್ಥವಾಯಿತಲ್ಲ! ಭಗತ್ರಿಗೆ ಭಾರತೀಯ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರ್ಯದ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಅರಿಯಲ್ಲು ಕಮ್ಯುನಿಸಂನ ಪಾಂಡಿತ್ಯ ಬೇಕಿರಲಿಲ್ಲ. ಬಿಪಿನ್ ಚಂದ್ರರು ಮುಂದುವರಿಸಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, ‘ಅವರ ಸಮಾಜವಾದದ ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಳ್ಳುವಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಆಚರಣೆಯಲ್ಲಿ ವಿರೋಧಾಭಾಸಗಳಿತ್ತು. ಅವರು ರಾಷ್ಟ್ರ ಪ್ರಜ್ಞೆಯನ್ನು ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸಿದರು ಅಷ್ಟೇ’ ಅಂತ.

b4

ಭಾರತೀಯತೆಯಿಂದ ಸದಾ ಗಾವುದ ದೂರವಿರುವ ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟರಿಗೆ ಭಗತ್ಸಿಂಗ್ ಮೇಲೆ ಪ್ರೀತಿ ಶುರುವಾಗಿದ್ದು ಯಾವಾಗಲಿಂದ? ಸ್ವಲ್ಪ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಕೆದಕೋಣ. ರಷ್ಯಾದ ತಾಳಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಕುಣಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟರಿಗೆ ಭಾರತ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಪಡೆದು ಗಾಂಧಿಯ ತೆಕ್ಕೆಗೆ ದೇಶ ಹೋಗಿದ್ದು ಸಹಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವರು ಇಡಿಯ ಭಾರತವನ್ನು ಬ್ರಿಟೀಷರ ದಾಸ್ಯದಿಂದ ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸಿ ರಷ್ಯನ್ನರ ಪದತಲಕ್ಕೆ ಸಮರ್ಪಿಸುವ ತವಕದಲ್ಲಿದ್ದರು. ಹೀಗಾಗಿ 1947 ರ ಆಗಸ್ಟ್ 15 ರ ಸಂಭ್ರಮವನ್ನು ಅವರು ‘ಈ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಸುಳ್ಳು’ (ಎ ಆಜಾದಿ ಝೂಠೀ) ಎನ್ನುವ ಮೂಲಕ ಕಪ್ಪುದಿನವಾಗಿ ಆಚರಿಸಿದರು. ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ಸಶಸ್ತ್ರ ಕ್ರಾಂತಿಯ ಮೂಲಕ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕೆಂಬ ಬಯಕೆಯಿಂದ ತೆಲಂಗಾಣದಲ್ಲಿ ಪ್ರಯತ್ನ ಶುರುಮಾಡಿದರು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿಯೇ ಜಾಗತಿಕ ಬದಲಾವಣೆಗಳು ವೇಗವಾಗಿ ಕಂಡುಬರಲಾರಂಭಿಸಿದವು. ರಷ್ಯಾ ಶೀತಲ ಸಮರದಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಕಳಕೊಂಡಿತ್ತು. ಅತ್ತ ಚೀನಾ ಪ್ರಬಲ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿ ಉದಯಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಇಲ್ಲಿ ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟ್ ಸಂತಾನಗಳಿಗೆ ನಯಾಪೈಸೆ ಕಿಮ್ಮತ್ತಿಲ್ಲದ ವಾತಾವರಣವಿತ್ತು. 1948ರಲ್ಲಿ ಪಾರ್ಟಿಯ ಸದಸ್ಯರ ಸಂಖ್ಯೆ 90 ಸಾವಿರದಿಂದ 9 ಸಾವಿರಕ್ಕೆ ಇಳಿದುಬಿಟ್ಟಿತ್ತು! ಇಂತಹ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಭಾರತದೊಂದಿಗೆ ಗೆಳೆತನವಿರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂಬ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಗೆ ಬಿದ್ದ ರಷ್ಯಾ ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟ್ ಪಾರ್ಟಗೆ ತಾಕೀತು ಮಾಡಿ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯೋತ್ಸವ ಆಚರಿಸಬೇಕೆಂದು ಸೂಚನೆ ಕೊಟ್ಟಿತು. ಹೌದು. ರಷ್ಯಾ ಆದೇಶಿಸಿತು.
ಅದರ ಪರಿಣಾಮಸ್ವರೂಪವಾಗಿಯೇ 1951 ರಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ‘ಈ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಸುಳ್ಳು’ ಎಂದಿದ್ದ ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟರು ಅದೇ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ಸಂಭ್ರಮಿಸ ಹೊರಟಿದ್ದರು. ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ದಂಗೆಯೆದ್ದು ಅಧಿಕಾರ ಪಡೆಯುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲದ ಮಾತೆಂದು ಅರಿತು ಚುನಾವಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿತು ಕಮ್ಯುನಿಷ್ಟ್ ಪಕ್ಷ. ಆಗ ಅವರಿಗೆ ತಮ್ಮೆಡೆ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರನ್ನು ಸೆಳೆಯಲು ಭಗತ್ಸಿಂಗ್ ಬೇಕಾಯ್ತು. ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಭಗತ್ಸಿಂಗ್ನ ಹೋರಾಟಗಳ ಕುರಿತಂತೆ ಅಪಸ್ವರವನ್ನೆತ್ತುತ್ತಿದ್ದ ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟ್ ನಾಯಕರು ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಆರಾಧಿಸಲಾರಂಭಿಸಿದರು. ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟ್ ಪಾರ್ಟಿಯ ವಾರಪತ್ರಿಕೆ 1930 ರ ನವೆಂಬರ್ ಎರಡನೇ ವಾರದ ಸಂಚಿಕೆಯಲ್ಲಿ ‘ವೈಯಕ್ತಿಕ ಉಗ್ರವಾದ ಸೇಡು ತೀರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮನೋಭಾವದ ಪ್ರತೀಕವೇ ಹೊರತು ಕ್ರಾಂತಿಕಾರ್ಯವಲ್ಲ’ ಎಂದು ಬರೆದಿತ್ತು. ಇದು ಭಗತ್ಸಿಂಗ್ನ ಹೋರಾಟದ ಹಾದಿಯ ಕುರಿತಂತೆ ಹೇಳಿದ ಕೊಂಕುನುಡಿಯಲ್ಲದೇ ಮತ್ತೇನೂ ಅಲ್ಲ. 1951ರಲ್ಲೂ ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟ್ ಪಾರ್ಟಿಯ ಸ್ಪೆಶಲ್ ಪಾರ್ಟಿ ಕಾನ್ಫರೆನ್ಸ್ನಲ್ಲಿ ‘ವೈಯಕ್ತಿಕ ಉಗ್ರವಾದ ಎಂಬುದು ಒಂದು ವರ್ಗದ ವಿರುದ್ಧವೋ, ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಭಾಗವಾದ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ವಿರುದ್ಧವೋ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಅಥವಾ ಒಂದು ಗುಂಪು ನಡೆಸುವ ಚಟುವಟಿಕೆ. ಈ ಕಾರ್ಯ ಅದೆಷ್ಟೇ ವೀರಾವೇಶದ್ದಾಗಿರಲಿ, ಜನರಿಂದ ಗೌರವಕ್ಕೆ ಪಾತ್ರವಾದ್ದೇ ಆಗಿರಲಿ ಆದರೂ ಅದನ್ನು ಮಾರ್ಕ್ಸ್ ವಾದ ಎನ್ನಲಾಗದು. ಏಕೆ? ಅಲ್ಲಿ ಬಹುಜನರು ಹೋರಾಟದ ಭಾಗವಾಗಿಲ್ಲ, ಇಂತಹ ಹೋರಾಟಗಳು ಬಹುಸಂಖ್ಯಾತರನ್ನು ಆಲಸ್ಯಕ್ಕೆ ತಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಪರಿಣಾಮ ಸ್ವರೂಪ ಕ್ರಿಯಾಶೀಲತೆ ಸತ್ತು ಹೋಗಿ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರ್ಯ ಸೋಲಲ್ಲಿ ಪರ್ಯವಸಾನವಾಗುತ್ತದೆ’ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿತ್ತು. ಇಷ್ಟು ಭಗತ್ಸಿಂಗ್ನ ಹೋರಾಟದ ಹಾದಿಯ ಕುರಿತಂತೆ ಇದ್ದ ಅಪಸ್ವರವೆಂಬುದರಲ್ಲಿ ಅನುಮಾನವೇ ಇಲ್ಲ. (PMS Grewal, Bhagath Singh; Liberation’s blazing star)ರಷ್ಯಾದ ಆಜ್ಞೆಯಾದ ನಂತರ ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟ್ರ ಹಾದಿ ಬದಲಾಯಿತಲ್ಲ ಆಮೇಲೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟ್ ಪಾರ್ಟಿ Bhagath Singh; The Man and his Ideas ಎಂಬ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿ ಮೊದಲ ಯೂಟರ್ನ್ನ ಮಾಡಿತು. ಈ ಕೃತಿಗೆ ಮುನ್ನುಡಿ ಬರೆದ ಶಿವವರ್ಮ ಭಗತ್ಸಿಂಗ್ನನ್ನು ರಾಜಕೀಯವಾಗಿ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದು ಹೇಳಿ ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟರ ಮುಂದಿನ ನಡೆಯನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಿದರು. ಅವನ ಸಿದ್ಧಾಂತವೇ ಅವನ ಹೌತಾತ್ಮ್ಯ ಮತ್ತು ಕ್ರಾಂತಿಕಾರ್ಯಕ್ಕಿಂತ ದೊಡ್ಡದಾಗಬೇಕೆಂಬುದು ಅದರ ಅಂತರಾರ್ಥ. ಭಗತ್ಸಿಂಗ್ ಇಂದಿನ ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟರಿಗೂ ಹಳೆಯ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿಗಳಿಗೂ ಕೊಂಡಿ ಎಂದಿದ್ದರು ಶಿವವರ್ಮ. ಆ ಮೂಲಕ ತರುಣ ಪೀಳಿಗೆಯನ್ನು ಸೆಳೆಯುವ ತೆರೆದ ಬಾಗಿಲಾಗಿ ಭಗತ್ಸಿಂಗ್ನನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಲು ಅವರು ನಿರ್ಧರಿಸಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದರು.

1970 ರಲ್ಲಿ ಅವರ ಪ್ರಯತ್ನ ತೀವ್ರಗೊಂಡು 1980 ರ ವೇಳೆಗೆ ತುದಿ ಮುಟ್ಟಿತು. ರಷ್ಯಾದ ಮಿಟ್ರೋಕಿನ್ ಭಾರತದ ಕ್ರಾಂತಿಯಲ್ಲಿ ರಷ್ಯಾದ ಪಾತ್ರ ಅನ್ವೇಷಣೆ ಮಾಡುತ್ತಾ ಲೆನಿನ್ ಮತ್ತು ಭಾರತದ ಸಂಬಂಧದ ಕುರಿತಂತೆ ಪುಸ್ತಕ ಬರೆದು ಅದರಲ್ಲೊಂದು ಅಧ್ಯಾಯ ಭಗತ್ನ ಕೊನೆಯ ದಿನಗಳಿಗೆ ಮೀಸಲಿಟ್ಟ. ಕೊನೆಯ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಆತ ಲೆನಿನ್ನ ಜೀವನ ಚರಿತ್ರೆ ಓದಿದ್ದನ್ನು ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ದಾಖಲಿಸಿದ. ಅದೇ ದಾಖಲೆಯನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಉಲ್ಲೇಖಿಸುವ ಎಡಚರು, ಕ್ರಾಂತಿಕಾರ್ಯವೆಲ್ಲ ಮಾಡಿ ಮುಗಿಸಿ ಜೈಲಿನಲ್ಲಿ ಕೊನೆಯ ದಿನಗಳನ್ನೆಣಿಸುವಾಗ ಆತ ಲೆನಿನ್ನ್ನು ಓದಿದ್ದು ಎಂಬುದನ್ನು ಮರೆತೇ ಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ಅಂದರೆ ಅವನ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರ್ಯಕ್ಕೆಲ್ಲ ಪ್ರೇರಣೆ ಲೆನಿನ್ ಅಲ್ಲವೆಂದಾಯ್ತಲ್ಲ! ಮತ್ತೇಕೆ ಇವರು ಗಂಟಲು ಹರಕೊಳ್ಳೋದು. ಸ್ವತಃ ಎಡಚ ಲೇಖಕ, ಭಾರತದ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ತನಗೆ ಬೇಕಾದಂತೆ ತಿರುಚಿದ ಬಿಪಿನ್ ಚಂದ್ರರೇ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, ‘ಭಗತ್ ಮತ್ತು ಅವನ ಗೆಳೆಯರು ಮಾರ್ಕ್ಸ್ ವಾದದಲ್ಲಿ ಪಂಡಿತರೇನೂ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಹಾಗಂತ ಏನೂ ತಿಳಿದವರಲ್ಲ ಎನ್ನುವಂತೆಯೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅವರು ತಾವೇ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಅಡ್ಡಾಡಿ ಭಾರತದ ಕ್ರಾಂತಿಯ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ವೈಜ್ಞಾನಿಕವಾಗಿ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು’ ಅಂತ. ಅರ್ಥವಾಯಿತಲ್ಲ! ಭಗತ್ರಿಗೆ ಭಾರತೀಯ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರ್ಯದ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಅರಿಯಲ್ಲು ಕಮ್ಯುನಿಸಂನ ಪಾಂಡಿತ್ಯ ಬೇಕಿರಲಿಲ್ಲ. ಬಿಪಿನ್ ಚಂದ್ರರು ಮುಂದುವರಿಸಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, ‘ಅವರ ಸಮಾಜವಾದದ ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಳ್ಳುವಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಆಚರಣೆಯಲ್ಲಿ ವಿರೋಧಾಭಾಸಗಳಿತ್ತು. ಅವರು ರಾಷ್ಟ್ರ ಪ್ರಜ್ಞೆಯನ್ನು ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸಿದರು ಅಷ್ಟೇ’ ಅಂತ.

b1
ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕಮ್ಯುನಿಷ್ಟರ ವರಸೆ ಬದಲಾಯಿತು. ಅವರಿಗೀಗ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಪೀಳಿಗೆಯ ತರುಣರನ್ನು ಸೆಳೆಯಲು ಭಗತ್ನ ಹೆಸರು ಜಪಿಸಲೇಬೇಕಿತ್ತು. ಹೀಗಾಗಿ 1984 ರಲ್ಲಿ ಸಿಪಿಐ ನಾಯಕ ಬರ್ಧನ್ ಪುಟ್ಟದೊಂದು ಕೃತಿ ಬರೆದು ‘ಭಗತ್ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿಯಿಂದ ಮಾರ್ಕ್ಸ್ ವಾದಿಯಾಗುವ ಹಂತದಲ್ಲಿದ್ದ. ಆದರೆ ಅವನಿಗೆ ಅದನ್ನು ಸಾಬೀತು ಪಡಿಸುವ ಅದೃಷ್ಟವಿರಲಿಲ್ಲ ಅಷ್ಟೇ’ ಎಂದು ಕಣ್ಣೀರಿಟ್ಟರು. ಅಂದರೆ ಒಂದು ಮಾತನ್ನು ಅವರೇ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಭಗತ್ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರ್ಯ ಮಾಡಿದ್ದರ ಹಿಂದೆ ಕಮ್ಯುನಿಸಂನ ಯಾವ ಪ್ರಭಾವವೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಜೈಲಿನಲ್ಲಿ ಅವನು ಕಳೆದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಲೆನಿನ್-ಮಾರ್ಕ್ಸ್ ರ ಪ್ರಭಾವ ಜೋರಾಗಿಯೇ ಆಯ್ತು ಅಂತ. ಅಲ್ಲಿಗೆ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿ ಭಗತ್ಸಿಂಗ್ ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟ್ ಅಲ್ಲ ಅಂತ ಸಾಬೀತಾಯ್ತು.
ಈಗ ಜೈಲಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಭಗತ್ಸಿಂಗ್ನ್ನು ಅವಲೋಕಿಸಿ. ಉಪವಾಸ ಸತ್ಯಾಗ್ರಹದ ಸವಾಲು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ 60 ದಿನಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲ ಬ್ರಿಟೀಷರ ಬುಡ ಅಲುಗಾಡಿಸಿ ಬಿಟ್ಟನಲ್ಲ ಇದನ್ನು ಯಾವ ಮಾರ್ಕ್ಸ್ ರ, ಲೆನಿನ್, ಮಾವೊ ಹೇಳಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ ಹೇಳಿ! ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್ನ ಅಂತರಾತ್ಮ ಭಾರತದೊಂದಿಗೆ ಏಕರಸವಾಗಿತ್ತು. ಹೀಗಾಗಿಯೇ ಆತ ಆರಂಭದಿಂದಲೂ ಭಾರತದ ಅಖಂಡತೆಗೆ ತಡೆಯಾಗುವ ಯಾವ ಅಂಶಗಳನ್ನೂ ಅನುಮೋದಿಸಲಿಲ್ಲ. ಭಾರತ್ ತೆರೆ ತುಕಡೆ ಹೋಂಗೆ ಎಂದ ಜೆ.ಎನ್.ಯು ಗ್ಯಾಂಗ್ನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸಿದ ಮತ್ತು ದೇಶ ವಿಭಜನೆಯಾದರೂ ಸರಿಯೆ ಮುಸಲ್ಮಾನರ ಓಲೈಕೆಗೆ ನಿಲ್ಲಲೇಬೇಕೆನ್ನುವ ಈ ಕಮ್ಯುನಿಷ್ಟ್ ಪಡೆಗೆ ಭಗತ್ನ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯವಾದವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವ ಸಾಮಥ್ರ್ಯ ಇದೆಯೇನು? ಬಹುಶಃ ಹೊಸ ಪೀಳಿಗೆಯ, ಈಗ ತಾನೆ ಸಿದ್ಧಾಂತಾಂತರಗೊಂಡ ಕಮ್ಯುನಿಷ್ಟ್ರಿಗೆ ಗೊತ್ತಿರಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ, ಭಗತ್ ಭಾರತದ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆಯ ಬೇರುಗಳಿಂದ ದೂರವಾಗಿದ್ದ ಉರ್ದು ಭಾಷೆಯನ್ನು ಕುರಿತು ತೀಕ್ಷ್ಣ ಪ್ರಹಾರಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದ. ಅವನೇ ಲೇವಡಿ ಮಾಡಿ ಬರೆದ ಸಾಲುಗಳು ಹೇಳುವಂತೆ ‘ಲಾಲಾ ಹರದಯಾಳರ ಎಂ.ಎ ತರಗತಿಯ ಒಂದು ಉರ್ದು ಪುಸ್ತಕ ಕೌಮೇಂ ಕಿಸ್ತರಹ್ ಜಿಂದಾ ರಹ್ಸಕತೀ ಹೈ ಎಂಬುದರ ಅನುವಾದ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಸರ್ಕಾರಿ ಅನುವಾದಕ, ಋಷಿ ನಚಿಕೇತ ಎಂದು ಉರ್ದುವಿನಲ್ಲಿ ಬರೆದಿದ್ದನ್ನು ನೀಚಿ ಕುತಿಯಾ ಎಂದು ಓದಿಕೊಂಡು A Bitch Of Low Origin ಎಂದು ಅನುವಾದ ಮಾಡಿದ್ದ’ ಎಂದಿದ್ದಾನೆ. ಅದನ್ನು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಭಾಷಾ ಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞನೂ ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಸಮರ್ಥೀಸಬಲ್ಲ. ಕಮ್ಯುನಿಷ್ಟ್ ಓಲೈಕೆವೀರರು ಒಪ್ಪುವರೆ?
ಒಂದಂತೂ ಒಪ್ಪಬೇಕು. ಜೀವಿತಾವಧಿಯ ಕೊನೆಯ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್ನಿಗೆ ಕೊಲ್ಲುವುದು, ಲೂಟಿ ಮಾಡುವುದರ ಮೇಲೆ ನಂಬಿಕೆ ಕಳೆದು ಹೋಗಿತ್ತು. ಹೀಗಾಗಿಯೇ ಆತ ‘ನಾನು ಕ್ರಾಂತಿಕಾರ್ಯದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಉಗ್ರಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ. ಆದರೆ ಈಗ ನನಗೆ ಆ ಮಾರ್ಗದಿಂದ ಏನೂ ಸಿದ್ಧಿಸಲಾರದೆಂದು ಅರಿವಾಗಿದೆ’ ಎಂದು ನೊಂದುಕೊಂಡಿದ್ದ. ಅದಕ್ಕೇ ಗಾಂಧೀಜಿ ಹೇಳಿದ್ದು, ‘ಭಗತ್ ಅಹಿಂಸೆಯ ಆರಾಧಕನಾಗಿರಲಿಲ್ಲ ನಿಜ ಆದರೆ ಆತ ಹಿಂಸೆಯ ಪ್ರತಿಪಾದಕನೂ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಆತ ಹತಾಶನಾಗಿ ಅಹಿಂಸೆಯ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿದ್ದ’ ಅಂತ. ಭಗತ್ನನ್ನು ಕಮ್ಯುನಿಷ್ಟ್ ಚಿಂತನೆಯ ಪ್ರತಿಪಾದಕ ಎನ್ನುವವರು ಕೇರಳ-ಬಂಗಾಳಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಂಸೆಯ ತಾಂಡವ ನೃತ್ಯವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಲಿದ್ದಾರಲ್ಲ ಮನಸನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಿಕೊಂಡು ಶಾಂತಿಯ ಪಥದಲ್ಲಿ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕಬಲ್ಲರೇನು? ಬಂಗಾಳದಲ್ಲಿ ಮಾಡುವಂತೆ, ಕೊಂದು–ಉಪ್ಪಿನ ಚೀಲಗಳನ್ನು ಸುತ್ತಲೂ ಹಾಕಿ-ಶವವನ್ನು ಹೂತರೆ ಕೊಲೆಯ ಕುರುಹೂ ಸಿಗಲಾರದೆಂದು ಹೇಳಿ ಹಾಗೆ ಮಾಡುವಂತೆ ತನ್ನ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರಿಗೆ ಮುಕ್ತವಾಗಿ ಪ್ರೇರಣೆ ಕೊಟ್ಟವ ಕೇರಳದಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯ ಮಂತ್ರಿಯೇ ಆಗಿಬಿಡುತ್ತಾನಲ್ಲ ಭಗತ್ನಿಂದ ಕಲಿತ ಪಾಠವಾದರೂ ಏನು? ಈ ಮಾರ್ಚ್ 23 ಕ್ಕೆ ಒಂದಷ್ಟು ಎಡಚರು ಅವನ ನೆನಪಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರಂತೆ. ತಮ್ಮ ಭಾಷಣಗಳಲ್ಲಿ ಇಷ್ಟು ಮಾತ್ರ ತಪ್ಪನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ ಮಾಡಿಕೊಂಡರೆ ಭಗತ್ನ ಬಲಿದಾನ ಸಾರ್ಥಕವಾದೀತು, ಇಷ್ಟು ದಿನ ಹೇಳಿದ ಸುಳ್ಳುಗಳಿಗೆ ಕ್ಷಮೆ ದಕ್ಕೀತು.

b3
ಅನುಮಾನವೇ ಇಲ್ಲ. ಭಾರತ ಭಕ್ತ ಭಗತ್ನನ್ನು ಮಾರ್ಕ್ಸ್ ಲೆನಿನ್ನರ ಆರಾಧಕನಾಗಿ ಇವರು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುತ್ತಿರುವುದೇ ಮಹಾಪಾಪ. ಇಷ್ಟಕ್ಕೂ ಕಳೆದೊಂದು ದಶಕದಲ್ಲಿ ಭಗತ್ನ ಕುರಿತಂತೆ ಯಾವ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಮಾಡದ ಎಡಚರಿಗೆ ಈಗ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಆತ ನೆನಪಾಗಿದ್ದು ಏಕೆ? ಕೇಂದ್ರದಲ್ಲಿ ಮೋದಿ ಸರಕಾರ ಬಂದ ಮೇಲೆ ಸಂಘದ ಶಾಖೆಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ವಿಸ್ತಾರವಾಗುತ್ತಿದೆ. ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆಯ ಸುನಾಮಿ ಎಲ್ಲರ ನ್ನೂ ಕೊಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದೆ. ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟ್ರ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ 1948ಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹಾಳಾಗಿದೆ. ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಳದಲ್ಲಿ ಅಧಿಕಾರವಿಲ್ಲ, ಕೇರಳದಲ್ಲಿ ಮುಂದಿನ ಬಾರಿಗೆ ಖಾತ್ರಿಯಿಲ್ಲ. ರಷ್ಯಾ ಚೂರಾಗಿದೆ, ಚೀನಾ ಭಾರತದೆದುರು ಮಂಕಾಗುತ್ತಿದೆ. 1951 ರಲ್ಲಿ ರಷ್ಯಾದ ಆಜ್ಞೆ ಪಡೆದು ಭಗತ್ಸಿಂಗ್ರನ್ನು ಮುಂಚೂಣಿಗೆ ತಂದಂತೆ ಈಗ ಮತ್ತೆ ಚೀನಾದ ಆಜ್ಞೆ ಪಡೆದು ಭಗತ್ ಜಪ ಮಾಡ ಹೊರಟಿದ್ದಾರೆ. ತರುಣ ಪೀಳಿಗೆ ಎಚ್ಚೆತ್ತುಕೊಂಡಿದೆ. ಅದು ಈ ಬಾರಿ ಮೋಸ ಹೋಗಲಾರದು! ಅದು ದೇಶದ್ರೋಹಿಗಳನ್ನು ಹುಡು-ಹುಡುಕಿ ಪಾಠ ಕಲಿಸಲಿದೆ. ಒಂದು ಉತ್ಕ್ರಾಂತಿಯಾಗಲಿದೆ ಭಾರತ ವಿಶ್ವಗುರುವಾಗಲಿದೆ. ಸಾಧ್ಯವಿದ್ದರೆ ತಡೆದುಬಿಡಿ, ನೋಡೋಣ.
ಕ್ರಾಂತಿ ಚಿರಾಯುವಾಗಲಿ.
ಭಾರತಮಾತೆಗೆ ಜಯವಾಗಲಿ..
ವಂದೇ ಮಾತರಂ ಗಗನ ಬಿರಿಯುವಂತೆ ಮೊಳಗಲಿ

 

(ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ಮುಗಿಯಿತು, ಹೊಸ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳೆದ್ದರೆ ಮತ್ತೆ ಮುಂದುವರೆಸೋಣ)

ನೋವು ನುಂಗುವ ಶಿವ, ಪ್ರೇಮ ಪ್ರವಾಹದ ಬುದ್ಧ!

ನಿವೇದಿತಾಗೆ ಸ್ವಾಮೀಜಿಯವರ ಮೇಲೆ ಅಪಾರ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿತ್ತು. ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಹೇಳಿದ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವುದಷ್ಟೇ ತನ್ನ ಜೀವನದ ಗುರಿಯೆಂದು ಆಕೆ ನಿರ್ಧರಿಸಿಯಾಗಿತ್ತು. ಹೀಗೆ ನಿರ್ಧರಿಸುವ ಮುನ್ನ ಅನೇಕ ತಾಕಲಾಟಗಳು ಎದುರಾದರೂ ಅದನ್ನು ಎದುರಿಸಿ ಗೆದ್ದು ಭಾರತದ ಶಿಶುವಾದಳು. ಹಾಗಂತ ಇದು ಏಕಾಕಿ ನಡೆದ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲ. ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಬಂದ ನಂತರ ಮಾರ್ಗರೇಟ್ ನೋಬಲ್ಳೊಡನೆ ನಿರಂತರ ಪತ್ರ ವ್ಯವಹಾರ ನಡೆದಿದೆ. ಅತ್ತ ಆಕೆಯೂ ವೇದಾಂತದ ಪ್ರಚಾರ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ತಾನು ಪೂತರ್ಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡು ಆಧ್ಯಾತ್ಮದ ಅತ್ಯುನ್ನತ ಸವಿ ಅನುಭವಿಸಲಾರಂಭಿಸಿದ್ದಳು. ಆ ವೇಳೆಗೆ ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಇಲ್ಲಿ ಬರಗಾಲದ ಪರಿಹಾರಕ್ಕೆಂದು ಸೋದರ ಸಂನ್ಯಾಸಿಗಳಿಗೆ ದೀಕ್ಷೆ ಕೊಟ್ಟು ಕಳಿಸಿದ್ದರು. ತಮ್ಮ ಪ್ರತೀ ಪತ್ರದಲ್ಲೂ ಈ ಬಗೆಯ ಸಾಮಾಜಿಕ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳನ್ನೇ ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಧ್ಯಾನದಿಂದ ಮುಕ್ತಿಯ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ನಿವೇದಿತೆಯನ್ನು ಕರ್ಮಮಾರ್ಗದೆಡೆಗೆ ಎಳೆದೆಳೆದು ತರುತ್ತಿದ್ದರು.

ಸ್ವಾಮಿ ವಿವೇಕಾನಂದರಿಗೆ ನಿವೇದಿತಾಳಷ್ಟೇ ಸಮರ್ಥಳಾದ ಭಾರತೀಯ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳು ಸಿಗಲೇ ಇಲ್ಲವಾ? ಹಾಗಂತ ಅನೇಕರು ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಾರೆ. ಭಾರತೀಯ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳ ಸಾಮಥ್ರ್ಯ ಮತ್ತು ಚೌಕಟ್ಟು ಎರಡೂ ಅವರಿಗೆ ಗೊತ್ತಿರದ ಸಂಗತಿಯೇನಲ್ಲ. ಅದೇ ವೇಳೆಗೆ ಪಶ್ಚಿಮದ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳ ಸಾಮಥ್ರ್ಯ ಮತ್ತು ಛಲಭರಿತ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದ ಅರಿವೂ ಅವರಿಗಿತ್ತು. ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಸದಾ ಕಾಲ ಶ್ರದ್ಧೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಪಶ್ಚಿಮದವರಲ್ಲಿ ಶ್ರದ್ಧೆ ಅಪಾರವಾಗಿದೆ ಎಂಬುದೂ ಅವರಿಗೆ ಗೊತ್ತಿತ್ತು. ಅದರಲ್ಲೂ ಸ್ವಾಮಿ ವಿವೇಕಾನಂದರ ವಿಶ್ವರೂಪವನ್ನೇ ದರ್ಶನ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯ ಶಿಷ್ಯರು ಈ ಮಹಾಮಹಿಮನ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಸರ್ವಸಮರ್ಪಣೆಗೆ ಸಿದ್ಧವಾಗಿದ್ದರು. ಹಾಗಂತ ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಪೂರಾ ಪಶ್ಚಿಮದವರ ಮೇಲೆಯೇ ಭರವಸೆ ಇಟ್ಟಿದ್ದರೆಂದೇನಿಲ್ಲ. ಭಾರತೀಯ ಸ್ತ್ರೀ ರತ್ನಗಳಿಗಾಗಿ ತಡಕಾಡಿದ್ದರು. ಅಂಥವರು ಸಿಕ್ಕಾಗ ಕುಣಿದಾಡಿದ್ದರು.
ಗುರುದೇವ ರವೀಂದ್ರರ ಅಕ್ಕ ಸ್ವರ್ಣಕುಮಾರಿ ದೇವಿಯ ಮಗಳಾದ ಸರಳಾದೇವಿ ಘೋಷಾಲರು ವಿವೇಕಾನಂದರ ಮೆಚ್ಚುಗೆಗೆ ಪಾತ್ರರಾದ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರು. ಆಕೆ ಭಾರತದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಸಂಘರ್ಷದಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಂಡ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿ ಹೆಣ್ಣುಮಗಳು. ಭಾರತದ ಮೊದಲ ಮಹಿಳಾ ಸಂಘಟನೆ ಭಾರತ್ ಸ್ತ್ರೀ ಮಹಾಮಂಡಲದ ಸ್ಥಾಪಕಿ. ಆ ಮೂಲಕ ಸ್ತ್ರೀ ಶಿಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡವಳು ಆಕೆ. ಸ್ವಾಮೀಜಿಯ ವಿಚಾರಗಳಿಂದ ಆಕೆ ಬಹುವಾಗಿ ಪ್ರಭಾವಿತಳಾಗಿದ್ದಳು. ತನ್ನ ‘ಭಾರತಿ’ ಎಂಬ ಪತ್ರಿಕೆಯನ್ನು ಅವರಿಗೆ ಕಳಿಸಿ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಅಪೇಕ್ಷಿಸಿದ್ದಳು. ಆಗ ಡಾಜರ್ಿಲಿಂಗ್ನಿಂದ ಪತ್ರ ಬರೆದ ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಭಾರತದ ತತ್ಕಾಲೀನ ಸಮಸ್ಯೆಯ ಕುರಿತಂತೆ ಅವಳಿಗೆ ವಿವರಿಸಿ ‘ಓ! ಭಾಗ್ಯವತಿಯರು ನೀವು! ನೀವು ಐಶ್ವರ್ಯಹೀನರೂ, ನಿಭರ್ಾಗ್ಯರೂ, ತುಳಿತಕ್ಕೊಳಗಾದವರೂ ಆದವರನ್ನು ಹೃತ್ಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಸಿದರೆ ಅವರು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಏಳುವರೆಂದು ನಾನು ನಂಬುತ್ತೇನೆ’ ಎಂದರು. ಮತ್ತೊಂದು ಸುದೀರ್ಘ ಪತ್ರದಲ್ಲಿ ‘ವೇದಾಂತವನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡ, ಅನುಭವವುಳ್ಳ, ಧೈರ್ಯಶಾಲಿಗಳಾದ ಮತ್ತು ಸುಸಂಸ್ಕೃತರಾದ ನಿಮ್ಮಂತಹ ಹೆಂಗಸರು ಇಂಗ್ಲೆಂಡ್ ದೇಶಕ್ಕೆ ಬೋಧಿಸಲು ಹೋದರೆ ಪ್ರತೀ ವರ್ಷವೂ ನೂರಾರು ಜನ ಗಂಡಸರು ಮತ್ತು ಹೆಂಗಸರು ಭಾರತೀಯ ಧರ್ಮವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಧನ್ಯರಾಗುವರೆಂದು ನಾನು ನಂಬುತ್ತೇನೆ’ ಎಂದರು. ಇಲ್ಲಿಂದ ವಿದೇಶಕ್ಕೆ ಹೋದ ರಮಾಬಾಯಿ ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಕುರಿತಂತೆ ಅರಿಯದೇ, ಸಮರ್ಥ ಆಂಗ್ಲ ಪಾಂಡಿತ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದದೇ ಇದ್ದಾಗ್ಯೂ ಮಾಡಿದ ಸಾಧನೆ ಅವರನ್ನು ಮೂಕವಿಸ್ಮಿತರನ್ನಾಗಿಸಿತ್ತು. ಅಂತಹುದರಲ್ಲಿ ಸರಳಾಘೋಷಾಲ್ರಂಥವರು ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿಗೆ ಹೋದರೆ ಅದರ ಪ್ರಭಾವ ಜೋರಾಗಿರುವುದೆಂಬ ಖಾತ್ರಿ ಅವರಿಗಿತ್ತು. ‘ಭಾರತೀಯ ನಾರಿಯು ಭಾರತೀಯ ಉಡುಪಿನಲ್ಲಿ ಋಷಿಮುಖದಿಂದ ಹೊರಟ ಧರ್ಮ ಬೋಧಿಸಿದರೆ ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯ ದೇಶಗಳಲ್ಲೂ ಮಹಾ ಮಹಾತರಂಗವೇಳುವುದು. ಮೈತ್ರೇಯಿ, ಲೀಲಾವತಿ, ಸಾವಿತ್ರಿ, ಉಭಯ ಭಾರತಿಯರನ್ನು ಹೆತ್ತ ನಾಡಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಸಾಧಿಸುವ ಧೈರ್ಯವುಳ್ಳ ನಾರಿಯರು ಇಲ್ಲವೇನು?’ ಎಂದು ಬಲು ಜೋರಾಗಿಯೇ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರು.

swami-vivekanandaarticle-swami-vivekanandaarticle-on-swami-vivekanandastory-of-swami-vivekanandawritten-by-swami-vivekanandawritten-for-swami-vivekananda-authored-swami-vivekanandaswami-vivekananda-an
ಸರಳಾಘೋಷಾಲರನ್ನು ವಿದೇಶದ ನೆಲದಲ್ಲಿ ಪರಿಚಯಿಸುವ ಬಯಕೆ ವಿವೇಕಾನಂದರಿಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಮನೆಯವರು ಒಪ್ಪಿಗೆ ಕೊಡಲಿಲ್ಲ. ಅವರ ಮದುವೆಯನ್ನೂ ಮಾಡಲಾಯಿತು. ಮೇಲ್ನೋಟಕ್ಕೆ ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಆಕೆಯನ್ನು ಸಾಮಾಜಿಕ ಚಟುವಟಿಕೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸುವ ಕುರಿತಂತೆ ಅಪಾರ ಭರವಸೆ ಇಟ್ಟಿದ್ದರೆನಿಸುತ್ತದೆ. ಒಮ್ಮೆಯಂತೂ ಶಿಕ್ಷಣದ ಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟು ಸರಳಾಘೋಷಾಲರಂತೆ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ನಿವೇದಿತೆಗೆ ಆದರ್ಶವನ್ನೂ ಕಟ್ಟಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದರು. ಮುಂದೆ ಸರಳಾಘೋಷಾಲರ ಬದುಕು ಅನೂಹ್ಯ ತಿರುವುಗಳನ್ನು ಪಡಕೊಂಡಿತು; ವಿವಾದಾತ್ಮಕವೂ ಆಯಿತು. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ರಾಮಕೃಷ್ಣ ಪಂಥವನ್ನು ಸಮಾಪ್ತಿಗೊಳಿಸಿದರೆ ವಿವೇಕಾನಂದರ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಾಗಿ ಪತ್ರವನ್ನೂ ಬರೆದಳು. ಆಕೆಯಲ್ಲಿ ಶ್ರದ್ಧೆಯ ಕೊರತೆ ಎದ್ದು ಕಾಣುತಿತ್ತು. ಆ ವೇಳೆಗಾಗಲೇ ನಿವೇದಿತಾ ವಿವೇಕಾನಂದರ ಪುಷ್ಪವಾಗಿ ಅರಳಲಾರಂಭಿಸಿದ್ದಳು.
ನಿವೇದಿತಾಗೆ ಸ್ವಾಮೀಜಿಯವರ ಮೇಲೆ ಅಪಾರ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿತ್ತು. ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಹೇಳಿದ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವುದಷ್ಟೇ ತನ್ನ ಜೀವನದ ಗುರಿಯೆಂದು ಆಕೆ ನಿರ್ಧರಿಸಿಯಾಗಿತ್ತು. ಹೀಗೆ ನಿರ್ಧರಿಸುವ ಮುನ್ನ ಅನೇಕ ತಾಕಲಾಟಗಳು ಎದುರಾದರೂ ಅದನ್ನು ಎದುರಿಸಿ ಗೆದ್ದು ಭಾರತದ ಶಿಶುವಾದಳು. ಹಾಗಂತ ಇದು ಏಕಾಕಿ ನಡೆದ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲ. ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಬಂದ ನಂತರ ಮಾರ್ಗರೇಟ್ ನೋಬಲ್ಳೊಡನೆ ನಿರಂತರ ಪತ್ರ ವ್ಯವಹಾರ ನಡೆದಿದೆ. ಅತ್ತ ಆಕೆಯೂ ವೇದಾಂತದ ಪ್ರಚಾರ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ತಾನು ಪೂತರ್ಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡು ಆಧ್ಯಾತ್ಮದ ಅತ್ಯುನ್ನತ ಸವಿ ಅನುಭವಿಸಲಾರಂಭಿಸಿದ್ದಳು. ಆ ವೇಳೆಗೆ ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಇಲ್ಲಿ ಬರಗಾಲದ ಪರಿಹಾರಕ್ಕೆಂದು ಸೋದರ ಸಂನ್ಯಾಸಿಗಳಿಗೆ ದೀಕ್ಷೆ ಕೊಟ್ಟು ಕಳಿಸಿದ್ದರು. ತಮ್ಮ ಪ್ರತೀ ಪತ್ರದಲ್ಲೂ ಈ ಬಗೆಯ ಸಾಮಾಜಿಕ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳನ್ನೇ ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಧ್ಯಾನದಿಂದ ಮುಕ್ತಿಯ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ನಿವೇದಿತೆಯನ್ನು ಕರ್ಮಮಾರ್ಗದೆಡೆಗೆ ಎಳೆದೆಳೆದು ತರುತ್ತಿದ್ದರು.
ಸ್ವಾಮೀಜಿಯವರ ಪತ್ರಗಳೇ ಸಂಶೋಧನೆಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದವು. ಅವರವರ ಮನಸ್ಥಿತಿಯಿಂದ ಅವರವರನ್ನು ಮೇಲೆತ್ತುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಬರೆದ ಪತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಎದ್ದು ಕಾಣುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ನಿವೇದಿತೆಗೆ ಸದಾ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸಿದರೆ, ಮಿಸ್ ಮೇರಿ ಹೇಲ್, ಜೋಸೆಫಿನ್ ಮ್ಯಾಕ್ಲಿಯೊಡ್ರಿಗೆ ಪಶ್ಚಿಮದ ಹುಳುಕುಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿ ತೋರುತ್ತಿದ್ದರು. ಸೋದರ ಸಂನ್ಯಾಸಿಗಳಲ್ಲಿ ದುಃಖ ತೋಡಿಕೊಂಡರೆ, ಅಳಸಿಂಗನಿಗೆ ಬೈದು ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು!
ಪದೇ ಪದೇ ಬರೆದ ಪತ್ರಗಳಲ್ಲೂ ಅವರೆಂದಿಗೂ ನಿವೇದಿತಾಳನ್ನು ಭಾರತಕ್ಕೆ ಬರುವಂತೆ ಕರೆಯಲೇ ಇಲ್ಲ. ಒಮ್ಮೆಯಂತೂ ‘ನೀನು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬರುವುದಕ್ಕಿಂತ ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿನಲ್ಲಿಯೇ ಇದ್ದು ನಮಗಾಗಿ ಹೆಚ್ಚು ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡಬಹುದು. ಬಡ ಭಾರತೀಯರಿಗಾಗಿ ಮಹತ್ತರವಾದ ಸ್ವಾರ್ಥ ತ್ಯಾಗಕ್ಕಾಗಿ ದೇವರು ನಿನ್ನ ಆಶೀರ್ವದಿಸಲಿ’ ಎಂದಿದ್ದರು. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ ಮ್ಯಾಕ್ಲಿಯೊಡ್ಗೆ ಬರೆದ ಪತ್ರದಲ್ಲಿ ‘ನೀನು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಖಂಡಿತ ಬರಬಹುದು. ಆದರೆ ನೀನು ಇದನ್ನು ಜ್ಞಾಪಕದಲ್ಲಿಡಬೇಕು; ಯೂರೋಪಿಯನ್ನರು ಮತ್ತು ಹಿಂದೂಗಳು ನೀರು ಮತ್ತು ಎಣ್ಣೆಯಂತೆ ಇರುವರು. ದೇಶೀಯರೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆಯುವುದನ್ನು ಯೂರೋಪಿಯನ್ನರು ಬಹಳ ಅವಮಾನಕರ ಎಂದು ಭಾವಿಸುವರು. ರಾಜಧಾನಿಗಳಲ್ಲಿ ಕೂಡ ಚೆನ್ನಾದ ಹೋಟಲಿಲ್ಲ. ಮೊಣಕಾಲುದ್ದದ ಬಟ್ಟೆಯನ್ನುಟ್ಟವರನ್ನು ನೀನು ಸಹಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ. ನಾನು ಕೂಡ ಒಂದು ಪಂಚೆಯನ್ನು ಮಾತ್ರ ಉಟ್ಟಿರುವುದನ್ನು ನೋಡುವೆ. ಎಲ್ಲಾ ಕಡೆಯೂ ಕೊಳೆ, ಕಸ, ಕಂದುಬಣ್ಣದ ಜನ; ಆದರೆ ನಿನ್ನೊಡನೆ ವೇದಾಂತವನ್ನು ಮಾತನಾಡುವವರು ಬೇಕಾದಷ್ಟು ಜನ ಸಿಕ್ಕುವರು. ಇಲ್ಲಿಯ ಇಂಗ್ಲಿಷಿನವರೊಂದಿಗೆ ನೀನು ಬೆರೆತರೆ ನಿನಗೆ ಬೇಕಾದಷ್ಟು ಸೌಕರ್ಯಗಳು ಸಿಕ್ಕುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಹಿಂದೂಗಳ ನೈಜಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಅರಿಯಲಾರೆ’ ಎಂದು ಹೆದರಿಸಿಯೂ ಇದ್ದರು.

akka-7

ಭಾರತಕ್ಕಿಂತ ಇಂಗ್ಲೆಂಡೇ ನಿನಗೆ ಶ್ರೇಯಸ್ಕರವೆಂದು ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಹೇಳಿದಾಗ ನಿವೇದಿತೆಯ ತುಮುಲ ಹೇಳತೀರದು. ಅವಳು ಅದಾಗಲೇ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಧಾವಿಸಿ ಇಲ್ಲಿನ ಜನರ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ತಾನು ಸವೆಯುವುದರ ಕನಸು ಕಾಣತೊಡಗಿದಳು. ಸ್ವಾಮೀಜಿಯ ಆಜ್ಞಾಪಾಲಕಿಯಾಗಿ ಅವರಿಂದಲೇ ವೇದಾಂತ ತತ್ತ್ವಗಳನ್ನು ಅರಿಯುವ ಅವಳ ಬಯಕೆ ಈಗ ತೀವ್ರಗೊಂಡಿತ್ತು. ಆಕೆ ಮಿತ್ರರೆಲ್ಲರ ಬಳಿ ತನ್ನ ದುಃಖ ತೋಡಿಕೊಂಡಳು. ಸ್ವಾಮೀಜಿಗೆ ಆಕೆಯ ನಿರ್ಣಯ ಕೇಳಿದಾಗ ಆದ ಆನಂದ ಅಷ್ಟಿಷ್ಟಲ್ಲ. ಈ ನಿರ್ಣಯದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಪಾತ್ರವದೇನೂ ಇಲ್ಲ; ಆಕೆಯದ್ದೇ ದೃಢನಿಶ್ಚಯವೆಂಬುದು ಅವರಿಗೆ ಮಾನಸಿಕ ನೆಮ್ಮದಿ ತಂದಿರಲು ಸಾಕು. ಹೀಗಾಗಿ ಸುದೀರ್ಘ ಪತ್ರವೊಂದನ್ನು ಬರೆದು, ‘ಈಗ ನಾನು ನಿನಗೆ ಮುಚ್ಚುಮರೆಯಿಲ್ಲದೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಭಾರತಖಂಡದ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ಬಹಳ ದೊಡ್ಡ ಭವಿಷ್ಯವಿದೆ ಎಂಬುದು ನನಗೆ ಈಗ ನಿಧರ್ಾರವಾಯಿತು. ಭಾರತೀಯರಿಗೆ ಅದರಲ್ಲೂ ಭಾರತದ ಮಹಿಳೆಯರಿಗಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವುದಕ್ಕೆ ಬೇಕಾಗಿರುವುದು ಪುರುಷನಲ್ಲ, ಸ್ತ್ರೀ, ನಿಜವಾದ ಸ್ತ್ರೀ, ನಿಜವಾದ ಸಿಂಹಿಣಿ. ಭರತಖಂಡ ಇನ್ನೂ ಮಹಾಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ಹೆತ್ತಿಲ್ಲ. ಬೇರೆ ದೇಶಗಳಿಂದ ಅವರನ್ನು ಎರವಲಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿದೆ. ನಿನ್ನ ವಿದ್ಯೆ, ನಿಷ್ಕಾಪಟ್ಯ, ಪಾವಿತ್ರ್ಯ, ಅನಂತಪ್ರೀತಿ, ಸ್ಥಿರಸಂಕಲ್ಪ, ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ನಿನ್ನ ನಾಡಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವ ಕೆಲ್ಟ್ ಜನಾಂಗದ ರಕ್ತ- ಇವು ನಿನ್ನನ್ನು ನಮಗೆ ಬೇಕಾದ ಮಹಿಳೆಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದೆ. ಆದರೂ ತೊಂದರೆಗಳು ಹಲವಿದೆ. ಇಲ್ಲಿರುವ ದುಃಖ, ಮೂಢನಂಬಿಕೆ, ಗುಲಾಮಗಿರಿ ಇವನ್ನು ನೀನು ಊಹಿಸಲಾರೆ. ವಿಚಿತ್ರ ಜಾತಿ ಮತ್ತು ಪ್ರತ್ಯೇಕತಾ ಭಾವನೆಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಅರೆಬೆತ್ತಲೆ ಇರುವ ಪುರುಷರು, ಸ್ತ್ರೀಯರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನೀನು ಇರಬೇಕಾಗುವುದು. ಅವರು ಅಂಜಿಕೆಯಿಂದ ಅಥವಾ ದ್ವೇಷದಿಂದ ಬಿಳಿ ಜನರಿಂದ ದೂರವಿರುವರು. ಇಲ್ಲಿನ ಜನರು ಬಿಳಿಯವರಿಂದ ವಿಪರೀತವಾದ ದ್ವೇಷಕ್ಕೆ ಗುರಿಯಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಅದಲ್ಲದೆ ಬಿಳಿಯ ಜನರು ನೀನೊಬ್ಬಳೆ ಹುಚ್ಚಿಯೆಂದು ತಿಳಿದು ನಿನ್ನ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವ್ಯವಹಾರವನ್ನೂ ಅನುಮಾನದಿಂದ ನೋಡುವರು. ಇನ್ನು ಹವಾಗುಣವಾದರೋ ವಿಪರೀತ ಸೆಕೆ. ಅನೇಕ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಚಳಿಗಾಲ ನಿಮ್ಮ ಬೇಸಿಗೆ ಕಾಲದಂತೆ ಇರುವುದು. ದಕ್ಷಿಣದಲ್ಲಿಯಾದರೋ ಯಾವಾಗಲೂ ಬಿಸಿಲು ಉರಿಯುತ್ತಲೇ ಇರುವುದು. ಪಟ್ಟಣಗಳಿಂದ ಹೊರಗೆ ಇರುವ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ, ಐರೋಪ್ಯ ಜನರಿಗೆ ಅಗತ್ಯವಾದ ಸೌಕರ್ಯಗಳು ಒಂದೂ ದೊರಕುವುದಿಲ್ಲ. ಇಷ್ಟೊಂದು ಅನನುಕೂಲಗಳಿದ್ದರೂ ನೀನು ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು ನಿಧರ್ಾರಮಾಡಿದ್ದರೆ ಬರಬಹುದು. ನಿನಗೆ ನೂರು ಸ್ವಾಗತಗಳು’ ಎಂದರು. ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಗಂಭೀರ ವಿವರಣೆಯ ನಡುವೆಯೂ ಅವರಿಗೆ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು ನಿವೇದಿತಾ ಆಗಮಿಸಲೇಬೇಕೆಂಬುದು ಗೊತ್ತಿತ್ತು. ಹಾಗಾಗಿ ಅದೇ ಪತ್ರದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಧಾಟಿ ಬದಲಾಯಿಸಿ, ‘ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಕೈ ಹಾಕಿದ ಮೇಲೆ ನೀನು ಇದರಲ್ಲಿ ಸೋಲಬಹುದು ಅಥವಾ ಬೇಸರವಾಗಬಹುದು. ನೀನು ಭರತಖಂಡಕ್ಕೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಬಹುದು, ಬಿಡಬಹುದು; ವೇದಾಂತವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಬಹುದು, ಬಿಡಬಹುದು ನಾನಂತೂ ಜೀವನವಿರುವವರೆಗೂ ನಿನ್ನೊಡನೆ ನಿಲ್ಲುವೆನೆಂಬ ಮಾತು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ’ ಎಂದಿದ್ದರು. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ ‘ಭರತಖಂಡದಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಒಂದು ರೊಟ್ಟಿ ಸಿಗುವ ಹಾಗಿದ್ದರೂ ನೀನು ಅದನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೊಂದುವೆ’ ಎಂದು ಭರವಸೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದರು. ಗುರುವಿನಿಂದ ಶಿಷ್ಯೆಗೆ ಬೇಕಾದ ಆಶ್ವಾಸನೆ ಇನ್ನೇನು ಹೇಳಿ. ಮಾರ್ಗರೇಟ್ ನೋಬಲ್ ಈಗ ತಡಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ಭಾರತಕ್ಕೆ ಹೊರಟು ನಿಂತಳು. ಹಾಗಂತ ಅದು ಸುಲಭವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಮನೆ-ಮಠ, ಬಂಧು-ಮಿತ್ರರು, ಊರು-ದೇಶ, ವೇಷ-ಭಾಷೆ ಸಂಸ್ಕೃತಿಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಬಿಟ್ಟು ಹೊಸದೊಂದು ನಾಡಿಗೆ ಆಕೆ ಬರಬೇಕಿತ್ತು. ಅದೂ ಎಂತಹ ನಾಡು? ಏನೆಂದರೆ ಏನೂ ಗೊತ್ತಿರದ ಅನ್ಯರ ನಾಡು. ಇಡಿಯ ಭರತಖಂಡದಲ್ಲಿ ಅವಳಿಗೆ ಗೊತ್ತಿದ್ದುದು ಒಂದೇ. ಗುರುದೇವ, ವಿವೇಕಾನಂದರು ಮಾತ್ರ. ಅದೇ ಭರವಸೆಯೊಂದಿಗೆ ಮಾರ್ಗರೇಟ್ ನೋಬಲ್ ದೇಶಬಿಟ್ಟು ಹೊರಟಳು.
ಕೊಲ್ಕೊತ್ತಾಕ್ಕೆ ತಲುಪಿದ ಮಾರ್ಗರೇಟ್ ಸ್ವತಃ ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಆಕೆಯ ಸ್ವಾಗತಕ್ಕೆಂದು ನಿಂತಿದ್ದುದು ಆಕೆಯ ಮನ ತಣಿಸಿತ್ತು. ಭಾರತೀಯರ ಅನಾಗರೀಕತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಯೂರೋಪಿನಲ್ಲಿ ಮನೆಗೊಂದು ಕಥೆ ಕೇಳಿದ್ದಳು ಆಕೆ. ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಹೆದರಿಕೆ ಇತ್ತು. ಬಿಳಿಯರನ್ನು ಕಂಡರೆ ಮುಗಿಬೀಳುವ ಕಾಡು ಜನಾಂಗದ ನಡುವೆ ಬಿಳಿಯರ ಸಂಪರ್ಕವೇ ಇರದಂತೆ ಬದುಕಬೇಕಿತ್ತು ಆಕೆ. ಇಷ್ಟರ ನಡುವೆಯೂ ಅಂದಿನ ರಾತ್ರಿ ತನ್ನ ಡೈರಿಯ ಪುಟದಲ್ಲಿ ’28 ಜನವರಿ 1898, ಜಯವಾಗಲಿ! ನಾನು ಭಾರತದಲ್ಲಿದ್ದೇನೆ’ ಎಂದು ಬರೆದುಕೊಂಡಳು.

sarada_devi_and_sister_nivedita
ಭಾರತ ಆಕೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದು ಅಷ್ಟು ಸುಲಭವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಬಿಳಿಯರನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಭಾರತೀಯರು. ಜಾತಿ-ವರ್ಗಗಳ ಸಂಘರ್ಷದ ತಾಕಲಾಟದಲ್ಲಿ ಅವರುಗಳಿಂದ ದೂರ ಓಡುತ್ತಿದ್ದ ಜನಾಂಗ. ಇವುಗಳ ನಡುವೆ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದಷ್ಟೇ ಕೆಲಸ ಮಾಡಬೇಕಿತ್ತು. ಅದು ಮೊದಲು ಎತ್ತಲಿಂದ ಹರಿಯಬೇಕೆಂಬುದಷ್ಟೇ ಈಗ ಇದ್ದ ಪ್ರಶ್ನೆ. ಪ್ರೇಮ ಪ್ರವಾಹದ ವಿಚಾರ ಬಂದಾಗ ಕೃಷ್ಣನ ನೆಲ ಭಾರತಕ್ಕೇ ಮೊದಲ ಸ್ಥಾನ. ರಾಮಕೃಷ್ಣರ ಶಿಷ್ಯೆಯಾದ ಗೋಪಾಲನ ತಾಯಿಯೆಂಬ ವೃದ್ಧ ಮಹಿಳೆಯೊಬ್ಬಳು ನಿವೇದಿತಾ ಮತ್ತು ಆಕೆಯೊಂದಿಗಿದ್ದ ಇತರೆ ವಿದೇಶೀ ಮಹಿಳೆಯರ ಗಲ್ಲ ಸ್ಪಶರ್ಿಸಿ ಮುತ್ತಿಟ್ಟು ‘ನರೇಂದ್ರನ ವಿಲಾಯಿತಿ ಮಕ್ಕಳು’ ಎಂದು ಒಳಗಿದ್ದ ಬಂಗಾಳಿ ತಾಯಂದಿರಿಗೆಲ್ಲ ಪರಿಚಯ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಳು. ಆ ಸ್ಪರ್ಶ ಹೇಗಿತ್ತೆಂದರೆ ಮುಂಜಾವಿನ ಮಂಜಿನಂಥದ್ದು ಎನ್ನುತ್ತಾಳೆ ನಿವೇದಿತಾ. ಇಲ್ಲಿನ ಜನರ ಈ ನಿಷ್ಲಲ್ಮಶ ಪ್ರೇಮ, ಔದಾರ್ಯವೇ ಮುಂದೆ ನಿವೇದಿತಾಳನ್ನು ಭಾರತಕ್ಕೆ ಹತ್ತಿರವಾಗಿಸಿದ್ದು. ಸ್ವಾಮೀಜಿಯ ದೇಹತ್ಯಾಗದ ನಂತರ ನಿವೇದಿತೆ ಬದುಕಿದ್ದು ಒಂದಷ್ಟು ತೀವ್ರತರವಾದ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದಳೆಂದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಈ ಅಸ್ಖಲಿತವಾದ ಪ್ರೇಮವೇ ಕಾರಣವಾಗಿತ್ತು. ಹೀಗಾಗಿಯೇ ನಿವೇದಿತಾ ದೇಶದ ಕುರಿತಂತೆ ಮಾತನಾಡುವಾಗಲೆಲ್ಲ ‘ನನ್ನ ಭಾರತ’ ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದಳು; ಸ್ತ್ರೀಯರ ವಿಚಾರವಾಗಿ ಹೇಳುವಾಗಲೆಲ್ಲ ‘ನಾವು’ ಎಂದೇ ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ಅವಳು ಭಾರತದೊಂದಿಗೆ ಏಕರಸವಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಳು!
ಆಕೆಯ ನಿಜವಾದ ಗೆಲುವು ರಾಮಕೃಷ್ಣರ ಶ್ರೀಮತಿಯಾದ ಶಾರದಾದೇವಿಯವರು ಆಕೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕಾರ ಮಾಡಿದ್ದು. ಮಡಿವಂತ ಬಂಗಾಳಿ ಹೆಂಗಸಿನಂತೆ ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದ ಶ್ರೀಮಾತೆಯವರು ಆಕೆಯನ್ನು ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಕುಳ್ಳಿರಿಸಿಕೊಂಡು ಆಕೆಯ ಕೈಯ ಹಣ್ಣನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಮಹತ್ತರ ಸಂದೇಶವೊಂದನ್ನು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಕೊಟ್ಟರು. ನಿವೇದಿತೆಯಂತೂ ಸಮಯ ಸಿಕ್ಕಾಗಲೆಲ್ಲ ಅವರೊಡನೆ ಕಾಲ ಕಳೆಯುವುದನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ತಾಯಿಯೇ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ ಮೇಲೆ ಇನ್ನು ಯಾರು ಸ್ವೀಕರಿಸದಿದ್ದರೂ ತಲೆಕೆಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾರೆ ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದರು ಸ್ವಾಮೀಜಿ. ನಿವೇದಿತಾ ಪರೀಕ್ಷೆ ಪಾಸಾಗಿ ಮುಂದಿನ ಸಾಹಸಕ್ಕೆ ಅಣಿಯಾಗಿದ್ದಳು. ಅದಕ್ಕೆಂದೇ ಅವಳಿಗೆ ವಿವೇಕಾನಂದರು ಮಾಚರ್್ 25ರಂದು ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯ ದೀಕ್ಷೆ ಕೊಟ್ಟು ನಿವೇದಿತಾ ಎಂಬ ನಾಮಕರಣ ಮಾಡಿದ್ದು. ಓದಿಗೆ ಅನುಕೂಲವಾಗಲೆಂದು ಎಲ್ಲೆಡೆ ನಿವೇದಿತಾ ಎಂಬ ಹೆಸರೇ ಬಳಕೆಯಾಗಿದ್ದರೂ ಮಾಚರ್್ 25ಕ್ಕೆ ಮುನ್ನ ಆಕೆ ಮಾರ್ಗರೇಟ್ ನೋಬಲ್ ಆಗಿದ್ದವಳು. ಆಕೆಯ ಬದುಕು ತಾಯಿ ಭಾರತಿಗೆ ಹೂವಾಗಿ ಸಮರ್ಪಣೆಯಾಗಲೆಂಬ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದಲೇ ಆಕೆಗೆ ‘ನಿವೇದಿತಾ’ ಎಂದು ನಾಮಕರಣ ಮಾಡಿದ್ದರು ಸ್ವಾಮೀಜಿ. ಶಿವನ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಆಕೆಯ ಕೈಯಿಂದಲೇ ಮಾಡಿಸಿ, ಬುದ್ಧನಿಗೆ ಹೂಗಳನ್ನಪರ್ಿಸಲು ಹೇಳಿದ್ದರು. ಎರಡೂ ಸಂಕೇತವೇ. ನೋವು-ಅಪವಾದ-ಕಷ್ಟಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಶಿವನಂತೆ ನುಂಗಬೇಕು ಮತ್ತು ಬುದ್ಧನಂತೆ ತೊಂದರೆ ಕೊಟ್ಟವರಿಗೆ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಹರಿಸಬೇಕು! ನಿವೇದಿತಾ ಅಕ್ಷರಶಃ ಹಾಗೆಯೇ ಆಗಿಬಿಟ್ಟಳು. ಜೊತೆಗೆ ಭಾರತವನ್ನು ನುಂಗಲು ಬಂದವರಿಗೆ ಕಾಳಿ ರೂಪಿಣಿಯಾಗಿ ನಿಂತಳು ಕೂಡ.

ದೀದಿಯ ಎಲ್ಲ ಅಸ್ತ್ರಗಳೂ ಖಾಲಿಯಾಗಿವೆ!

ದೀದಿಯ ಎಲ್ಲ ಅಸ್ತ್ರಗಳೂ ಖಾಲಿಯಾಗಿವೆ!

ಬಂಗಾಳದೊಳಗೆ ಉರಿಯುತ್ತಿರುವ ಬೆಂಕಿಗೆ ದೀದಿ ತುಪ್ಪ ಹಾಕುತ್ತಲೇ ಇದ್ದರು. ಮೊನ್ನೆ ಡಿಸೆಂಬರ್ 12 ಕ್ಕೆ ಧುಲಾಘರ್ನಲ್ಲಿ ಮಿಲಾಡ್ ಲಲ್ ನಬಿಯ ಮೆರವಣಿಗೆಯ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಮುಸಲ್ಮಾನರು ಬೀದಿಗಿಳಿದು ನೂರಾರು ಹಿಂದೂ ಮನೆಗಳನ್ನು ಲೂಟಿ ಗೈದರು. ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳ ಮಾನಭಂಗವಾಯಿತು. ಅಪಹರಣವಾಯ್ತು. ಹತ್ತಾರು ಜನ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟರು. ವರದಿ ಮಾಡಲೆಂದು ಹೋದ ಪತ್ರಕರ್ತರನ್ನು ಒಳಗೇ ಬಿಡಲಿಲ್ಲ. ಜೀ ನ್ಯೂಸ್ನ ಸುಧೀರ್ ಚೌಧರಿಯ ಮೇಲೆ ಕೇಸು ಜಡಿಯಲಾಯ್ತು. ಹಿಂದೂಗಳನ್ನು ಬೀದಿ ನಾಯಿಗಳಿಗಿಂತ ಕಡೆಯಾಗಿ ನಡೆಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಯಿತು. ಇಷ್ಟಕ್ಕೂ ಒಂದೇ ಕಾರಣ ದೀದಿಯದ್ದು. ಮುಸಲ್ಮಾನರು ತನ್ನ ವೋಟು ಬ್ಯಾಂಕು ಮತ್ತು ಈ ಹಿಂದೂ-ಮುಸ್ಲೀಂ ದಂಗೆಗಳು ದೇಶವ್ಯಾಪಿ ವಿಸ್ತಾರಗೊಂಡರೆ ಮೋದಿಯವರಿಗೆ ಅದನ್ನು ಸಂಭಾಳಿಸಲಾಗದೇ ಕೆಳಗಿಳಿಯಲೇಬೇಕಾದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಸೃಷ್ಟಿಸುವುದು.

ಸೋದರಿ ನಿವೇದಿತಾಳ 150 ನೇ ಜಯಂತಿ. ವಿವೇಕಾನಂದರ ಚಿಂತನೆಗಳಿಗೆ ಮನಸೋತು ತನ್ನ ದೇಶವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಭಾರತಕ್ಕೆ ಬಂದ ಅಕ್ಕ. ಬಂಗಾಳದಲ್ಲಿ ಶಾಲೆಯನ್ನು ತೆರೆದು ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳ ಶಿಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ವೇದಿಕೆ ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಟ್ಟ ‘ದೀದಿ’. ಹಿಂದೂ-ಮುಸಲ್ಮಾನರನ್ನು ವಿಭಜಿಸಿ ಆಳುವ ನೀತಿಗೆ ಪೂರಕವಾಗಿ ತುಂಡಾಗಿದ್ದ ಬಂಗಾಳವನ್ನು ಒಗ್ಗೂಡಿಸುವಲ್ಲಿ ಅವಳ ಪಾತ್ರ ಅಗಾಧ. ದುರದೃಷ್ಟ. ಅಕ್ಕ ಕಟ್ಟಿದ್ದ ಅದೇ ಬಂಗಾಳವನ್ನು ಪೂತರ್ಿ ಹಾಳುಗೈದು ನಾಶ ಮಾಡುವ ತವಕದಲ್ಲಿದ್ದಾಳೆ ಈಗಿನ ದೀದಿ ಅಲಿಯಾಸ್ ಮಮತಾ ಬ್ಯಾನರ್ಜಿ.

Mamata Banerjee doing painting 03Pubjan2011

ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಎಡಚರಿಂದ ಆಕೆ ಅಧಿಕಾರ ಕಸಿದಾಗ ಇಡಿಯ ದೇಶ ಹೆಮ್ಮೆ ಪಟ್ಟಿತ್ತು. ಆಕೆಯ ಧಾಡಸಿತನಕ್ಕೆ, ಗುಂಡಾ ಕಮ್ಯೂನಿಸ್ಟರನ್ನು ಎದುರು ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುವ ಆಕೆಯ ಧಾಷ್ಟ್ರ್ಯಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲರೂ ತಲೆದೂಗಿದ್ದರು. ಐದು ವರ್ಷ ಕಳೆಯುವುದರೊಳಗಾಗಿ ರಾಜಕಾರಣದ ಕೆಸರು ಮೆತ್ತಿಕೊಂಡ ದೀದಿ ಅದರಿಂದ ಹೊರಬರಲಾಗದೇ ರಾಡಿಯಲಿ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಆಳಕ್ಕೆ ತಳ್ಳಲ್ಪಡುತ್ತಿರುವುದು ನೋಡಿದರೆ ಎಂಥವನಿಗೂ ಹೇಸಿಗೆಯಾಗದಿರದು. ಶಾರದಾ ಹಗರಣದಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕು ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಕೈ ಕೆಸರು ಮಾಡಿಕೊಂಡ ದೀದಿ ರೋಸ್ ವ್ಯಾಲಿಯಲ್ಲಿ ಮೈಯೆಲ್ಲಾ ಕೆಸರು ಮಾಡಿಕೊಂಡರು. ಅಷ್ಟಕ್ಕೆ ತೃಪ್ತಿಯಾಗಲಿಲ್ಲ ಅವರಿಗೆ. ಅವರೇ ಬರೆದ ಬಣ್ಣ ಬಣ್ಣದ 300 ಚಿತ್ರಗಳು ಒಂಭತ್ತು ಕೋಟಿ ರೂಗಳಿಗೆ ಮಾರಾಟಗೊಂಡವೆಂದು ಆಕೆಯೇ ಹೇಳಿಕೊಂಡಾಗ ದೇಶವೆಲ್ಲ ನಕ್ಕಿತ್ತು. ಹೀಗೆ ಆಕೆಯ ಚಿತ್ರ ಖರೀದಿ ಮಾಡಿದವರು ನೇರವಾಗಿ ಹಗರಣಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಗಿಯಾದವರೇ ಎಂಬುದು ಗೊತ್ತಾದಾಗ ಹಗರಣದ ಹೆಬ್ಬಾವು ಆಕೆಯನ್ನೇ ಸುತ್ತಿ ಬಳಸಿಕೊಂಡಿತ್ತು. ಇದರ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿಯೇ  ನೋಟು ಅಮಾನ್ಯೀಕರಣವನ್ನು ಆಕೆ ವಿರೋಧಿಸುವಾಗ ಏನೋ ಆಗಬಾರದ್ದು ಆಗಿ ಹೋಗಿದೆ ಎನ್ನುವುದು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ಅರಿವಾಗಿತ್ತು.
ಈಗಂತೂ ಆಕೆ ಮತ್ತೂ ವಿಕೃತಳಾಗಿ ವತರ್ಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಮೋದಿಯನ್ನು ಬಂಧಿಸಿ ಎಂದರು. ರಾಷ್ಟ್ರಪತಿ ಭವನದವರೆಗೂ ಮೆರವಣಿಗೆ ಹೊರಟರು. ಬದ್ಧ ವೈರಿ ಎಡಪಂಥೀಯರನ್ನೂ ಮೋದಿ ವಿರೋಧಕ್ಕೆ ಕೈ ಜೋಡಿಸಿರೆಂದು ಕರೆದು ಛೀಮಾರಿ ಹಾಕಿಸಿಕೊಂಡರು. ಮೋದಿಯನ್ನು ಕೆಳಗಿಳಿಸಿ, ರಾಜ್ನಾಥ್ ಸಿಂಗ್, ಅಡ್ವಾಣಿ, ಜೇಟ್ಲಿ ಯಾರು ಪ್ರಧಾನಿಯಾದರೂ ಅಭ್ಯಂತರವಿಲ್ಲವೆಂದು ರಾಷ್ಟ್ರಪತಿಗಳಿಗೆ ಪತ್ರ ಬರೆದರು. ಸೈನ್ಯ ಬಂಗಾಳಕ್ಕೆ ಬಂದಿರುವುದೇ ತನ್ನ ಬಂಧಿಸಲು ಎಂದರು. ತಮಿಳುನಾಡಿನಲ್ಲಿ ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ಮೇಲೆ ಆದಾಯ ತೆರಿಗೆ ಇಲಾಖೆಯ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಧಾಳಿಗೈದಾಗ ವಿರೋಧಿಸಿದರು. ಬಂಗಾಳದಲ್ಲಿ ಕೈ ಹಾಕಿ ನೋಡಿ, ನಾನು ಸುಮ್ಮನಿರೋಲ್ಲ ಅಂತ ಗದರಿಸಿದರು. ಓಹ್, ಆಕೆಗೆ ಮತಿ ಭ್ರಮಣೆಯಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದೆಯೆಂದು ಸಮಾಜವೇ ಭಾವಿಸುವಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ. ಇವೆಲ್ಲದರ ನಡುವೆ ಮೋದಿಯನ್ನು ಅಡ್ಡಗಟ್ಟಬೇಕೆಂದರೆ ಹಿಂದೂಗಳನ್ನು ಹಿಂಸಿಸಬೇಕೆಂಬ ಅಫ್ಜಲ್ಖಾನ್ನ ಸಿದ್ಧಾಂತ ಆಕೆಯ ತಲೆ ಹೊಕ್ಕಿತು. ಆಗಲೇ ಶುರುವಾಗಿದ್ದು ಆಕೆಯ ಪ್ರೇತ ನರ್ತನ.

wbriots
ಈ ಬಾರಿ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 11 ಕ್ಕೆ ವಿಜಯ ದಶಮಿ. ಅದೇ ದಿನ ದೇವಿಯ ವಿಸರ್ಜನೆ ಕೂಡ. ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತಿಳಿದಿರುವಂತೆ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಚೌತಿಯ ಪೂಜೆಯೋ ಬಂಗಾಳದಲ್ಲಿ ಹಾಗೆ ದುಗರ್ಾಪೂಜೆ. ಈ ಬಾರಿ ದುರ್ಗಾ ಪೂಜೆಯ ಮರು ದಿನವೇ ಮೊಹರಂ. ಮುಸಲ್ಮಾನರನ್ನೇ ಸುತ್ತಲೂ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಬಾಂಗ್ಲಾ ದೇಶದವರಾದರೂ ಸರಿ ಓಟು ಹಾಕಿದರೆ ಪಾಕಿಯ ಭಾವದಲ್ಲಿರುವ ದೀದಿ ಈ ಬಾರಿ ದುರ್ಗಾಪೂಜೆಗೇ ಕಡಿವಾಣ ಹಾಕಲು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿದರು. ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ದುರ್ಗಾ ಪೆಂಡಾಲುಗಳು ವಿಜಯದಶಮಿಯಂದು ಮೂರ್ತಿ ವಿಸರ್ಜಿಸದೇ ಮೊಹರ್ರಂ ನಂತರವೇ ವಿಸರ್ಜಿಸುವಂತೆ  ಸರ್ಕಾರದ ಆದೇಶ ಹೊರಡಿತು. ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ದುರ್ಗೆಯನ್ನಿಟ್ಟು ಪೂಜಿಸುವವರು ವಿಜಯದಶಮಿಯ ದಿನ ಸಂಜೆ ನಾಲ್ಕರೊಳಗೇ ವಿಸರ್ಜಿಸಿ ಕೈ ತೊಳೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದಿತು ಸರ್ಕಾರ. ಇದು ಅಕ್ಷರಶಃ ಹಿಂದೂಗಳನ್ನು ತುಳಿದು ಬಿಸಾಡುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯೇ ಆಗಿತ್ತು. ಇಷ್ಟು ದಿನ ಸಹಿಸಿಕೊಂಡು ಬದುಕಿದ್ದ ಬಂಗಾಳದ ಹಿಂದೂಗಳಿಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಕಪಾಳಮೋಕ್ಷವಾಗಿತ್ತು.
ಸ್ಥಳೀಯ ಅಪಾರ್ಟ್ಮೆಂಟಿನ ನಿವಾಸಿಗಳು ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಬಾಗಿಲು ಬಡಿದರು. ನ್ಯಾಯಾಸ್ಥಾನದಿಂದ ಹೊರಟ ನ್ಯಾಯ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಶಕ್ತಿ ತುಂಬಿತು. ‘ನಾಲ್ಕರೊಳಗೆ ವಿಸರ್ಜಿಸಬೇಕೆಂಬುದು ಸರಿಯಲ್ಲ, ರಾತ್ರಿ 8.30 ರವರೆಗೂ ಪೊಲೀಸರು ಸಹಕರಿಸಲೇಬೇಕು. ಇದು ಒಂದು ಮತವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಓಲೈಸುವ ಅತ್ಯಂತ ಕೆಟ್ಟ ಪ್ರತೀತಿ. ಮೊಹರ್ರಂ ಮುಸಲ್ಮಾನರ ಪಾಲಿಗೆ ಮಹತ್ವದ ಹಬ್ಬವೇ ಅಲ್ಲ, ಅದಕ್ಕೆ ಈ ಹಿಂದೆ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ರಜೆ ಘೋಷಿಸಿದ ಉದಾಹರಣೆಯೂ ಇಲ್ಲ. ಹೀಗಿರುವಾಗ ಸರ್ಕಾರ ನಡಕೊಂಡ ರೀತಿ ದುರ್ಗಾ ಪೂಜಕರ ಮೂಲಭೂತ ಹಕ್ಕು ಕಸಿದಂತೆ’ ಎಂದೆಲ್ಲಾ ಹೇಳಿದ ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರು ದೀದಿಯ ಮುಖಕ್ಕೆ ಮಂಗಳಾರತಿ ಮಾಡಿದ್ದರು. ಆದರೇನು? ದೀದಿಯ ತಲೆಗೆ ಮೊಹರ್ರಂನ ಪಿತ್ತ ಏರಿಯಾಗಿತ್ತು. ಬಂಗಾಳದ ದಿಕ್ಕು ದಿಕ್ಕುಗಳಿಂದ ದುರ್ಗಾ ಮೂರ್ತಿಯನ್ನು ವಿರೂಪಗೊಳಿಸಿದ ಸುದ್ದಿ ಬರಲಾರಂಭಿಸಿತು. ಹೌರಾದಲ್ಲಿ ದುರ್ಗಾ ಮೂರ್ತಿಯ ಮೇಲೆ ಮತಾಂಧನೊಬ್ಬ ಉಚ್ಚೆ ಹೊಯ್ದ ವಿಕಟನಗೆ ನಕ್ಕು. ಭರತ್ಪುರ, ಮುರ್ಷಿದಾಬಾದ್ನಲ್ಲಿ ದುರ್ಗಾ ಪೆಂಡಾಲುಗಳನ್ನು ಮುಸಲ್ಮಾನರು ವಿರೋಧಿಸಿದರೆಂಬ ಒಂದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಮುಚ್ಚಿಸಲಾಯ್ತು. ಕಾಂಗ್ಲಾ ಪಹಾಡಿಯಲ್ಲಂತೂ ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಗಳಿಂದ 300 ಕುಟುಂಬಗಳು ದುರ್ಗಾ ಪೂಜೆ ಆಚರಿಸಬಾರದೆಂದು ಆಡಳಿತ ನಿಷೇಧ ಹೇರಿರುವುದು ಬೆಳಕಿಗೆ ಬಂತು.

didi
ಬಂಗಾಳದೊಳಗೆ ಉರಿಯುತ್ತಿರುವ ಬೆಂಕಿಗೆ ದೀದಿ ತುಪ್ಪ ಹಾಕುತ್ತಲೇ ಇದ್ದರು. ಮೊನ್ನೆ ಡಿಸೆಂಬರ್ 12 ಕ್ಕೆ ಧುಲಾಘರ್ನಲ್ಲಿ ಮಿಲಾಡ್ ಲಲ್ ನಬಿಯ ಮೆರವಣಿಗೆಯ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಮುಸಲ್ಮಾನರು ಬೀದಿಗಿಳಿದು ನೂರಾರು ಹಿಂದೂ ಮನೆಗಳನ್ನು ಲೂಟಿ ಗೈದರು. ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳ ಮಾನಭಂಗವಾಯಿತು. ಅಪಹರಣವಾಯ್ತು. ಹತ್ತಾರು ಜನ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟರು. ವರದಿ ಮಾಡಲೆಂದು ಹೋದ ಪತ್ರಕರ್ತರನ್ನು ಒಳಗೇ ಬಿಡಲಿಲ್ಲ. ಜೀ ನ್ಯೂಸ್ನ ಸುಧೀರ್ ಚೌಧರಿಯ ಮೇಲೆ ಕೇಸು ಜಡಿಯಲಾಯ್ತು. ಹಿಂದೂಗಳನ್ನು ಬೀದಿ ನಾಯಿಗಳಿಗಿಂತ ಕಡೆಯಾಗಿ ನಡೆಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಯಿತು. ಇಷ್ಟಕ್ಕೂ ಒಂದೇ ಕಾರಣ ದೀದಿಯದ್ದು. ಮುಸಲ್ಮಾನರು ತನ್ನ ವೋಟು ಬ್ಯಾಂಕು ಮತ್ತು ಈ ಹಿಂದೂ-ಮುಸ್ಲೀಂ ದಂಗೆಗಳು ದೇಶವ್ಯಾಪಿ ವಿಸ್ತಾರಗೊಂಡರೆ ಮೋದಿಯವರಿಗೆ ಅದನ್ನು ಸಂಭಾಳಿಸಲಾಗದೇ ಕೆಳಗಿಳಿಯಲೇಬೇಕಾದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಸೃಷ್ಟಿಸುವುದು. ಬಹುಶಃ ಮೊದಲಿನಂತೇ ಆಗಿದ್ದರೆ ಅಂದುಕೊಂಡಂತೆ ಆಗಿರುತ್ತಿತ್ತೇನೋ! 500 ಮತ್ತು 1000 ದ ನೋಟು ಅಮಾನ್ಯವಾದ ಮೇಲೆ ಬಿಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಹಂಚಲು ದುಡ್ಡಿಲ್ಲದೇ ಕೊರಗುತ್ತಿದೆ ಗೂಂಡಾ ಸಮಾಜ. ಮಮತಾ ಬ್ಯಾನಜರ್ಿ, ಕೇಜ್ರಿವಾಲ್ನಂತವರು ಕೂಡಿಟ್ಟ ಬೇನಾಮಿ ಹಣಕ್ಕೆ ಕಿಮ್ಮತ್ತಿಲ್ಲದಂತಾಗಿ ಕಂಗಾಲಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಅವರಿಗೆಲ್ಲ ಮುಂದಿನ ದಿನಗಳು ಅಂಧಕಾರವಾಗಿ ಕಾಡಲಾರಂಭಿಸಿವೆ. ದೇಶ ಸದೃಢ ಭವಿಷ್ಯದತ್ತ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡುತ್ತಿದೆ.
ಇವುಗಳನ್ನೇ ಸಹಿಸಲಾಗದ ದೀದಿ ಎಡವಟ್ಟುಗಳ ಮೇಲೆ ಎಡವಟ್ಟುಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಕಲ್ಕತ್ತಾ ಕ್ಲಬ್ಬು ಕಾಶ್ಮೀರ ಮತ್ತು ಬಲೂಚಿಸ್ಥಾನಗಳ ಜನರ ಆಕ್ರಂದನ ಕುರಿತಂತೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವನ್ನು ಏರ್ಪಡಿಸಿತ್ತು. ಖ್ಯಾತ ಲೇಖಕ, ಕಟು ನುಡಿಯ ಮಾತುಗಾರ ತಾರೇಕ್ ಫತೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಆಗಮಿಸಬೇಕಿತ್ತು. ಜೊತೆಗೆ ಜನರಲ್ ಜಿ.ಡಿ ಭಕ್ಷಿ ಕೂಡ. ದೀದಿಯ ತಂಡ ಆಕ್ಷೇಪ ವ್ಯಕ್ತ ಪಡಿಸಿತು. ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ಹೆಸರಲ್ಲಿರುವ ಕಾಶ್ಮೀರವನ್ನು ತೆಗೆದುಬಿಡಬೇಕೆಂದು ಕ್ಯಾತೆ ತೆಗೆಯಿತು. ಆಮೇಲೆ ತಾರೀಕ್ ಫತೆಯನ್ನೇ ಅತಿಥಿಯ ಪಟ್ಟಿಯಿಂದ ಕೈ ಬಿಡಬೇಕೆಂದು ಕಿರಿಕಿರಿ ಮಾಡಿತು. ಆತ ಪಾಕೀಸ್ತಾನದ ವಿರೋಧಿಯಾದ್ದರಿಂದ ಸ್ಥಳೀಯ ಮುಸಲ್ಮಾನರಿಗೆ ಇದು ಒಗ್ಗುವುದಿಲ್ಲವೆಂಬ ಅಸಂಬದ್ಧ ಸಮಜಾಯಿಷಿಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿತು ಸಕರ್ಾರ. ಅಲ್ಲಿಗೆ ದೀದಿಯ ಬೆಂಬಲಿಗ ಮುಸಲ್ಮಾನರು ಪಾಕಿಗಳ ಪರ ನಿಂತವರೆಂದು ಸಕರ್ಾರವೇ ಅಧಿಕೃತ ಮುಚ್ಚಳಿಕೆ ಬರೆದಿಟ್ಟೂ ಆಯಿತು. ತಾರೇಕ್ ಫತೆಯನ್ನು ಕೈ ಬಿಡಲೊಪ್ಪದ ಕಲ್ಕತ್ತಾ ಕ್ಲಬ್ಬು ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವನ್ನೇ ರದ್ದುಗೊಳಿಸಿತು. ದೇಶ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ನಿಜವಾದ ಅಸಹಿಷ್ಣುತೆಯ ಪರ್ವದ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಳಿತ್ತು. ಈ ಹಿಂದೆ ಜೆ ಎನ್ ಯುನಲ್ಲಿ ತಾರೇಕ್ರಿಗೆ ಹೊಡೆಯಲೆತ್ನಿಸಿದ ವಿದ್ಯಾಥರ್ಿಯ ಕುರಿತಂತೆ ನಾವು ಕೇಳಿದ್ದೆವು. ಈಗ ಸಕರ್ಾರವೇ ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ಅವರನ್ನು ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಿಂದ ಆಚೆ ಇಟ್ಟಿತ್ತು. ಆದರೆ ಬೌದ್ಧಿಕವಲಯ ತುಟಿ ಬಿಚ್ಚಲಿಲ್ಲ. ಅವಾಡರ್್ ವಾಪ್ಸಿ ಗ್ಯಾಂಗುಗಳು ದೀದಿ ವಿರುದ್ಧ ಕೂಗಾಡಲಿಲ್ಲ. ಫೇಸ್ಬುಕ್ನಲ್ಲಿ ಯಾರ ಕವನಗಳೂ ಕನವಲಿಕೆಗಳೂ ಇರಲಿಲ್ಲ.
ಒಂದಂತೂ ಸತ್ಯ. ಮೋದಿಯನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಇವರು ತಮ್ಮ ಬತ್ತಳಿಕೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಎಲ್ಲಾ ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನೂ ಖಾಲಿ ಮಾಡುತ್ತಲಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಎಲ್ಲಾ ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು 12 ವರ್ಷ ಗುಜರಾತ್ನಲ್ಲಿದ್ದಾಗಲೇ ಎದುರಿಸಿ ಗೆದ್ದುದರಿಂದ ಅವರಿಗೆ ಈಗ ಯಾವುದೂ ಹೊಸತೆನಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ. ಎದುರಾಳಿಗಳು ಮೈಯ್ಯೆಲ್ಲಾ ಪರಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅದಾಗಲೇ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ಮಾತನಾಡಲು ಆಗದ ಶಾಂತ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಲುಪಿಯಾಗಿದೆ. ಕೇಜ್ರಿವಾಲ್ ಪಂಜಾಬು, ಗೋವಾಗಳ ಆಸೆ ಕೈ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ನಿತೀಶ್ ತಪ್ಪನ್ನರಿತು ಮರಳಿ ಪಾಳಯಕ್ಕೆ ಬರುವ ಸಿದ್ಧತೆ ನಡೆಸಿದ್ದಾರೆ. ಉಳಿದವರು ಬೆಳವಣಿಗೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಪಿಳಿ ಪಿಳಿ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಅಷ್ಟೇ. ಇಡಿಯ ಭಾರತ ಒಂದೆಡೆ ಕೇಂದ್ರೀಕೃತವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಜಗತ್ತು ಭಾರತವನ್ನು ಕೇಂದ್ರವಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದೆ.

ಕ್ಯಾಶ್ಲೆಸ್ನತ್ತ ಭಾರತದ ‘ಭೀಮ’ ನಡಿಗೆ!

ಕ್ಯಾಶ್ಲೆಸ್ನತ್ತ ಭಾರತದ ‘ಭೀಮ’ ನಡಿಗೆ!

128 ಕೋಟಿ ಜನರಿರುವ, ವಿಭಿನ್ನ ಸಂಸ್ಕೃತಿಗಳ, ಭಾಷೆಗಳ, ಆಚಾರ-ವಿಚಾರಗಳ ನೆಲೆವೀಡಾಗಿರುವ ಭಾರತದಂತಹ ನಾಡಿನಲ್ಲಿ ಇದು ಕಷ್ಟ, ಆದರೆ ಅಸಾಧ್ಯವಲ್ಲ. ಹಿಮಾಲಯದ ತಪ್ಪಲು, ಮರುಭೂಮಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಂಡ ಹಳ್ಳಿಗಳು, ಮುಟ್ಟಲೂ ಕಷ್ಟವೆನಿಸುವ ಈಶಾನ್ಯದ ಗ್ರಾಮಗಳು, ದಕ್ಷಿಣದ ಸಮುದ್ರಕ್ಕೆ ಹೊಂದಿಕೊಂಡ ಊರುಗಳು. ಓಹ್ ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಕ್ಯಾಶ್ಲೆಸ್ ಮಾಡಿಸುವುದು ಸಾಹಸವೇ ಸರಿ. ಒಂದೆಡೆ ಹೈನುಗಾರಿಕೆ ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ ಮೀನುಗಾರರು, ಅತ್ತ ರೈತರು ಇತ್ತ ಸಣ್ಣ ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳು ಇವರೆಲ್ಲರನ್ನೂ ಒಪ್ಪಿಸುವುದೂ ಸುಲಭವಲ್ಲ. ಹುಟ್ಟಿದಾಗಿನಿಂದಲೂ ದುಡ್ಡು ನೋಡಿಯೇ ಬೆಳೆದ ಇವರೆಲ್ಲರಿಗೂ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಕಾರ್ಡ್ಡ ಬಳಸಿ ವ್ಯವಹಾರ ಮಾಡಿರೆಂದು ಹೇಳುವುದಾದರೂ ಹೇಗೆ? ಇದೊಂದೇ ಪ್ರಶ್ನೆ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಮೋದಿಯ ವಿರೋಧಿಗಳು ಕೇಳುತ್ತಿರೋದು.

5

‘ಶೇಖರಣೆಯೆಂಬ ಪಿಶಾಚಿಯು ಅತ್ಯಂತ ಹಳೆಯದ್ದು’ ಹಾಗೆಂದವರು ಸ್ವತಃ ಬಾಬಾಸಾಹೇಬ್ ಅಂಬೇಡ್ಕರ್. ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನದ ಕರೆನ್ಸಿಯ ಚಲಾವಣೆಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಚೇಂಬರ್ಲಿನ್ ಸಮಿತಿ ಮಂಡಿಸಿದ ಮೊದಲ ವಾದವೇ ಭಾರತದ ಜನ ಚಿನ್ನವನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಸಂದಿಗ್ಧ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಚಲಾವಣೆಗೆ ತರಲಾರರು ಅನ್ನೋದು. ಇದನ್ನು ಕಟುವಾಗಿ ಟೀಕಿಸಿದ ಬಾಬಾ ಸಾಹೇಬರು ಶೇಖರಣೆಯ ವಿರುದ್ಧ ಕಾನೂನು ಇಲ್ಲದಿರುವುದರಿಂದ ಹಾಗಾಗುತ್ತದೆ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಜೊತೆಗೆ ಹಣದ ಮೌಲ್ಯವು ಅಲ್ಪಾವಧಿಯಲ್ಲಿ ಇಳಿಮುಖವಾಗುವ ಸಂಭವ ಕಡಿಮೆ ಇರುವಾಗ ಅದನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ಶೇಖರಿಸಿಡುತ್ತಾರೆಂಬ ಚರ್ಚೆ ಮುಂದಿಡುತ್ತಾರೆ. ಸರಳವಾಗಿ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ ಹಣದ ಉಪಯೋಗ ಭವಿಷ್ಯಕ್ಕಿಂತ ಸದ್ಯವೇ ಹೆಚ್ಚಿದ್ದರೆ ಆತ ಅದನ್ನು ಕೂಡಿಡಲಾರ.
ಅಂಬೇಡ್ಕರರ ಮಾತನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ಹರಡಿದ ಚುಕ್ಕಿ ಜೋಡಿಸಿ ನೋಡಿ, ಹಣದ ಶೇಖರಣೆಯನ್ನು ತಡೆಯುವ ಕಾನೂನು ಕಠಿಣವಾಗಿ ಜಾರಿಗೆ ತನ್ನಿ. ಅದನ್ನು ಹೂಡಿಕೆ ಮಾಡಲು ಪ್ರೇರಣೆ ಕೊಟ್ಟು ರಾಷ್ಟ್ರದ ಉತ್ಪನ್ನ ಹೆಚ್ಚಿಸುವಲ್ಲಿ ಬಳಸಲು ಸಾಲದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಸಮರ್ಥರಿಗೆ ಹಂಚಿ. ಆಗ ವರ್ತಮಾನದಲ್ಲಿಯೇ ಬಳಕೆಯಾಗುವ ಹಣ ಲಾಭವನ್ನೂ ತಂದುಕೊಡುವುದರಿಂದ ಆತ ಅದನ್ನು ಮತ್ತೆ ಕೂಡಿಡಲಾರ! ಹೌದು. ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ನೋಟು ಅಮಾನ್ಯೀಕರಣದ ಮೂಲಕ ಅದನ್ನೇ ಮಾಡಿದ್ದು. ಬಚ್ಚಿಟ್ಟ ಗಂಟನ್ನು ಹೊರ ತರಿಸಿದರು, ಅದನ್ನೂ ಸಾಲವಾಗಿ ಉತ್ಸಾಹಿಗಳಿಗೆ ನೀಡಿ ಉತ್ಪಾದನೆಯ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಭಾರತ ಹೊಸ ಸಾಹಸಕ್ಕೆ ಕೈ ಹಾಕುವಂತೆ ಮಾಡಿಸಿದರು.
ಅಂಬೇಡ್ಕರರು ತಜ್ಞ ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರಾಗಿದ್ದರೆಂಬ ಸಂಗತಿ ಅನೇಕರಿಗೆ ಗೊತ್ತೇ ಇಲ್ಲ. ರೂಪಾಯಿಯ ಕುರಿತಂತೆ ಅವರ ಲೇಖನಗಳು ಸರಳವಾಗಿ ಆರ್ಥಿಕ ತತ್ತ್ವಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸಬಲ್ಲಂಥವು. ಇಂದಿನ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಅಂದೇ ತಮ್ಮ ಲೇಖನಗಳಲ್ಲಿ ಚರ್ಚಿಸಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದರು. ‘ರಫ್ತು ತೀವ್ರವಾಗುವ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಸರಕುಗಳನ್ನು ಕೊಳ್ಳಲೆಂದು ಹಣ ಒಳನಾಡಿನ ಪ್ರದೇಶಗಳಿಗೂ ಹೋಗಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಸರ್ಕಾರ ಆಗ ಹಣ ಮುದ್ರಿಸಿ ಬ್ಯಾಂಕುಗಳ ಮೂಲಕ ಜನರ ಕೈಗೆ ದೊರೆಯುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಕೆಲವು ಸಮಯದ ನಂತರ ರಫ್ತು ಕಡಿಮೆಯಾದಾಗ ಈ ಹಣ ಮರಳಿ ಬ್ಯಾಂಕುಗಳಿಗೆ ಬರಬೇಕು. ಕರೆನ್ಸಿ ಚಿನ್ನವೋ ಬೆಳ್ಳಿಯೋ ಆದರೆ ಬ್ಯಾಂಕಿಗೆ ಬರದೇ ವಿದೇಶಗಳಿಗೆ ರಫ್ತಾಗಬಹುದು; ಕರಗಿಸಿಕೊಂಡು ಸ್ವಂತ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಲೂಬಹುದು. ಆದರೆ ಕರೆನ್ಸಿ ನೋಟುಗಳಾಗಿಬಿಟ್ಟರೆ ಅವನ್ನು ರಫ್ತು ಮಾಡಲಾಗದು, ಕರಗಿಸಲೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಇರುವುದೊಂದೇ ಮಾರ್ಗ. ಬ್ಯಾಂಕುಗಳಲ್ಲಿಡಬೇಕು ಅಥವಾ ತಾವೇ ಶೇಖರಿಸಿಡಬೇಕು. ಹೀಗೆ ಒಂದೆಡೆ ಕೂಡಿಟ್ಟ ಹಣ ಜಮೀನಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತ ನೀರಿನಂತೆ. ಈ ನೀರನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ತೆಗೆದು ಹಾಕಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಕ್ರಮೇಣ ನೀರು ನಿಂತ ಈ ನೆಲ ಜೌಗು ಜಮೀನಾಗಿ ಮುಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಒಳ ಪ್ರದೇಶಗಳಿಗೆ ಹರಿಸಿದ ಹೆಚ್ಚು ಹಣವೂ ಎಲ್ಲಿಗೂ ಹೋಗದಂತೆ ತಡೆದು ಬಿಡುತ್ತದೆ. ಇದರಿಂದಾಗಿ ಬೆಲೆಗಳು ಏರುತ್ತವೆ, ಹಣದುಬ್ಬರ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕರೆನ್ಸಿಯ ಮೌಲ್ಯ ಕುಸಿಯುತ್ತಲೇ ನಡೆಯುತ್ತದೆ’ ಎಂದು ಗೋಪಾಲಕೃಷ್ಣ ಗೋಖಲೆಯವರ ಭಾಷಣವನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿ ಅಂಬೇಡ್ಕರರು ಅಕ್ಷರಶಃ ಬ್ಯಾಂಕುಗಳಿಗೆ ರೂಪಾಯಿಯನ್ನು ಎಳೆದು ತರುವ ಕುರಿತಂತೆ ವಿಚಾರ ಮಂಡಿಸುತ್ತಾರೆ. ಹೀಗೆ ಕರೆನ್ಸಿಯ ಮೌಲ್ಯ ಕುಸಿದಂತೆ ಹೆಚ್ಚು ಮೌಲ್ಯದ ನೋಟುಗಳು ಮುದ್ರಣಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಅವುಗಳು ಮತ್ತೆ ಅದೇ ಜೌಗು ನೆಲದಲ್ಲಿ ಶೇಖರಣೆ ಮಾಡಲ್ಪಡುತ್ತವೆ. ಎಷ್ಟಾದರೂ ‘ಶೇಖರಣೆಯೆಂಬ ಪಿಶಾಚಿ ಹಳೆಯದಲ್ಲವೇ’.

2
ಮೆಟ್ಟಿಕೊಂಡ ಈ ದೆವ್ವವನ್ನು ಬಿಡಿಸುವುದಕ್ಕೆ ನೋಟು ಅಮಾನ್ಯೀಕರಣದ ದಂಡವೇ ಬೇಕಿತ್ತು. ಪ್ರತೀ ವರ್ಷ ಮುದ್ರಣಗೊಂಡ ದೊಡ್ಡ ಮೌಲ್ಯದ ನೋಟುಗಳಲ್ಲಿ 86 ಪ್ರತಿಶತ ಬ್ಯಾಂಕಿಗೆ ಬರದೇ ಹೀಗೆ ಜೌಗು ನೆಲದಲ್ಲಿ ನಿಂತುಬಿಟ್ಟರೆ ರಫ್ತು ವೃದ್ಧಿಸಲು ಹಠ ತೊಟ್ಟು ನಿಂತು ಮೇಕ್ ಇನ್ ಇಂಡಿಯಾದ ಘೋಷಣೆ ಮಾಡಿರುವ ರಾಷ್ಟ್ರ ದುಡ್ಡನ್ನು ಎಲ್ಲಿಂದ ತರಬೇಕು ಹೇಳಿ? ಕಳೆದ ಐವತ್ತು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ದೇಶದ ಬ್ಯಾಂಕುಗಳಿಗೆ ಹರಿದು ಬಂದಿರುವ ಹಣ ಸುಮಾರು ಹದಿನಾಲ್ಕು ಲಕ್ಷ ಕೋಟಿಯಷ್ಟು. ಅನೇಕರು ಬಳಸು ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ದುಡ್ಡನ್ನು ಬ್ಯಾಂಕಿಗೆ ತಂದು ಸುರುವಿದ್ದಾರೆ, ಅಷ್ಟೇ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಎರಡು ಸಾವಿರ ನೋಟುಗಳನ್ನು ಒಯ್ದು ಶೇಖರಿಸಿಟ್ಟು ಮತ್ತದೇ ಜೌಗು ನೆಲದ ನಿರ್ಮಾಣ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಶೇಖರಿಸಿಟ್ಟ ಹಣಕ್ಕೆ ಬೆಲೆಯಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಅವರಿಗೆ ತಿಳಿಸಿಕೊಡಲಿಲ್ಲವಾದರೆ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಹಳೆಯದಕ್ಕೆ ಮರಳುತ್ತದೆ. ಹೀಗಾಗಿಯೇ ತೀವ್ರ ಪ್ರಮಾಣದ ಜನಜಾಗೃತಿ ಅವಶ್ಯಕ ಅಥವಾ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದರೆ ಸಿಕ್ಕಿ ಬೀಳುವ ಮತ್ತು ಅಪಾರ ನಷ್ಟವನ್ನನುಭವಿಸುವ ಹೆದರಿಕೆಯಾದರೂ ಹುಟ್ಟಬೇಕು. ಸದ್ಯದ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಇವೆರಡೂ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ಜನಜಾಗೃತಿ ಬಲು ಜೋರಾಗಿ ನಡೆದಿದ್ದರಿಂದಲೇ ನೋಟು ಅಮಾನ್ಯೀಕರಣದ ವಿರುದ್ಧ ಕೂಗು ಅರಣ್ಯ ರೋದನವಾಯ್ತು. ಅದೇ ವೇಳೆ ಕೂಡಿಟ್ಟವರ ಮನೆಯ ಮೇಲೆ ನಿರಂತರವಾಗಿ ನಡೆದ ದಾಳಿಗಳು ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದವರ ಅಲುಗಾಡಿಸಿಬಿಟ್ಟಿತ್ತು.
ಹಾಗಂತ ಇಷ್ಟೇ ಸಾಲದು. ಅಪಾರ ಶ್ರಮವಹಿಸಿ ಬ್ಯಾಂಕಿನತ್ತ ಎಳೆದು ತಂದ ಹಣ ಮತ್ತೆ ಶೇಖರಣೆಯ ವಸ್ತುವಾಗಿ ಜೌಗು ನೆಲದ ನಿರ್ಮಾಣಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಬಾರದೆಂದರೆ ಭಾರತ ಕಡಿಮೆ ನಗದಿನತ್ತ ವಹಿವಾಟನ್ನು ಒಯ್ಯಲೇಬೇಕು. ಬ್ಯಾಂಕಿನ ಮೂಲಕ ವಹಿವಾಟುಗಳು ನಡೆಯುವಂತಾದರೆ ದೇಶದ ಸಂಪತ್ತು ವೃದ್ಧಿಯಾಗುವುದು ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ ಪದೇ ಪದೇ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದ ನೋಟು ಮುದ್ರಣದ ಹೊರೆಯೂ ತಪ್ಪುವುದು.
ಆರ್ಥಿಕ ತಜ್ಞರು ಅನೇಕ ಬಾರಿ ದೇಶದ ಒಟ್ಟೂ ಉತ್ಪನ್ನ ಮತ್ತು ಅದರಲ್ಲಿ ನಗದಿನ ಅನುಪಾತವನ್ನು (Cash to GDP ratio) ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕುವುದನ್ನು ನೀವು ಕೇಳಿರಬೇಕು. ದೇಶದ ಒಟ್ಟಾರೆ ಉತ್ಪನ್ನದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೆ ಬಳಕೆಯಾಗುವುದು ಬ್ಯಾಂಕಿನಲ್ಲಿಟ್ಟ ಹಣವೋ, ನಗದೋ? ಎಂಬ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಚರ್ಚೆ ಇದು. ಜಗತ್ತಿನ ಸದ್ಯದ ಸರಾಸರಿ ನಾಲ್ಕರಿಂದ ಐದು ಪ್ರತಿಶತದಷ್ಟಿದೆ. ಅಂದರೆ ಜಾಗತಿಕ ದೇಶೀಯ ಉತ್ಪನ್ನದಲ್ಲಿ ನಗದು ವ್ಯವಹಾರದ ಪಾತ್ರ ಹೆಚ್ಚೆಂದರೆ ಶೇಕಡಾ ಐದರಷ್ಟು ಮಾತ್ರ. ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಈ ಪ್ರಮಾಣ 12.42 ಪ್ರತಿಶತದಷ್ಟು! ಇಲ್ಲಿ ಶೇಕಡಾ ಐದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಕಡಿಮೆ ವ್ಯವಹಾರ ಬ್ಯಾಂಕಿನ ಮೂಲಕ ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ಹೀಗಾಗಿಯೇ ಮುಂದುವರಿದ ಎಲ್ಲಾ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ನೋಟುಗಳು ಇಲ್ಲಿ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿವೆ. 2012-13 ರ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರದಂತೆ ಸುಮಾರು 76 ಶತಕೋಟಿ ನೋಟುಗಳು ಮುದ್ರಣಗೊಂಡಿದ್ದರೆ ಅಮೇರಿಕಾದಲ್ಲಿ ಆಗ 35 ಶತಕೋಟಿಯಷ್ಟು ನೋಟುಗಳು ಚಲಾವಣೆಯಲ್ಲಿದ್ದವು. ನೆನಪಿಡಿ. ಅಮೇರಿಕಾ ಡಾಲರುಗಳು ಜಾಗತಿಕ ಕರೆನ್ಸಿಯಾಗಿದ್ದಾಗಲೂ ಅವುಗಳ ಪ್ರಮಾಣ ಅಷ್ಟು ಮಾತ್ರ! 2015ರಲ್ಲಿ ನೋಟುಗಳ ಮುದ್ರಣ, ಹಂಚಿಕೆ ಇತ್ಯಾದಿ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಿಗೆಂದೇ ರಿಸರ್ವ್ ಬ್ಯಾಂಕು 27 ಶತಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿಗಳನ್ನು ವ್ಯಯಿಸಿದೆ. ಇನ್ನು ದೀರ್ಘಕಾಲ ಬಳಕೆಯಾದ ಹಣ ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ರಾಡಿಯಾಗಿ, ತಂಬಾಕಿನ ಘಾಟು ಸಹಿಸಿ, ಹರಿದು ಚಿಂದಿಯಾಗುವ ಹಂತದಲ್ಲಿ ವಿಷಕ್ರಿಮಿಗಳ ಆಗರವಾಗಿಬಿಟ್ಟಿರುತ್ತದೆ. ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಮುಟ್ಟಲೂ ಹೇಸಿಗೆಯಾಗುವಂತದ್ದು. ಈ ನೋಟುಗಳನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆದು ಹೊಸತನ್ನು ಕೊಡುವುದೂ ರಿಸವರ್್ ಬ್ಯಾಂಕಿಗೆ ತಲೆ ನೋವಿನ ಕೆಲಸವೇ. ಇವೆಲ್ಲಕ್ಕೂ ಒಂದೇ ರಾಮ ಬಾಣ ಎಲೆಕ್ಟ್ರಾನಿಕ್ ವಹಿವಾಟು ಮಾತ್ರ.
ಮುಂದುವರಿದ ದೇಶವಾಗಬೇಕೆಂಬ ಕನಸು ಕಟ್ಟುವ ಭಾರತ ಟೋಲ್ ಬೂತ್ಗಳಲ್ಲಿ ನಗದು ಕಟ್ಟಿ ಚೀಟಿ ಪಡೆಯುವಲ್ಲಿ ವ್ಯಯಿಸುವ ಸಮಯವನ್ನು ಎಲೆಕ್ಟ್ರಾನಿಕ್ ವಹಿವಾಟು ಮಾಡಿ ಉಳಿಸಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದರೆ ರಾಷ್ಟ್ರದ ವಾರ್ಷಿಕ ಉತ್ಪನ್ನ ಸ್ವಲ್ಪವಾದರೂ ವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ದುಬೈ, ಸಿಂಗಾಪೂರಗಳಲ್ಲಿ ಟೋಲ್ ಬೂತ್ಗಳಲ್ಲಿನ ಆರ್ಎಫ್ಐಡಿ ಟ್ಯಾಗಿನ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಕಂಡು ರೋಮಾಂಚಿತರಾಗುವ ನಾವು ‘ಭಾರತ ಹೀಗಾಗಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ’ ಎಂದು ಹಲುಬುತ್ತಿರುತ್ತೇವಲ್ಲ, ಒಂದು ಕಠಿಣ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡಲೇಕೆ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ? ನನಗೆ ಗೊತ್ತು. 128 ಕೋಟಿ ಜನರಿರುವ, ವಿಭಿನ್ನ ಸಂಸ್ಕೃತಿಗಳ, ಭಾಷೆಗಳ, ಆಚಾರ-ವಿಚಾರಗಳ ನೆಲೆವೀಡಾಗಿರುವ ಭಾರತದಂತಹ ನಾಡಿನಲ್ಲಿ ಇದು ಕಷ್ಟ, ಆದರೆ ಅಸಾಧ್ಯವಲ್ಲ. ಹಿಮಾಲಯದ ತಪ್ಪಲು, ಮರುಭೂಮಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಂಡ ಹಳ್ಳಿಗಳು, ಮುಟ್ಟಲೂ ಕಷ್ಟವೆನಿಸುವ ಈಶಾನ್ಯದ ಗ್ರಾಮಗಳು, ದಕ್ಷಿಣದ ಸಮುದ್ರಕ್ಕೆ ಹೊಂದಿಕೊಂಡ ಊರುಗಳು. ಓಹ್ ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಕ್ಯಾಶ್ಲೆಸ್ ಮಾಡಿಸುವುದು ಸಾಹಸವೇ ಸರಿ. ಒಂದೆಡೆ ಹೈನುಗಾರಿಕೆ ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ ಮೀನುಗಾರರು, ಅತ್ತ ರೈತರು ಇತ್ತ ಸಣ್ಣ ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳು ಇವರೆಲ್ಲರನ್ನೂ ಒಪ್ಪಿಸುವುದೂ ಸುಲಭವಲ್ಲ. ಹುಟ್ಟಿದಾಗಿನಿಂದಲೂ ದುಡ್ಡು ನೋಡಿಯೇ ಬೆಳೆದ ಇವರೆಲ್ಲರಿಗೂ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಕಾರ್ಡ್ಡ ಬಳಸಿ ವ್ಯವಹಾರ ಮಾಡಿರೆಂದು ಹೇಳುವುದಾದರೂ ಹೇಗೆ? ಇದೊಂದೇ ಪ್ರಶ್ನೆ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಮೋದಿಯ ವಿರೋಧಿಗಳು ಕೇಳುತ್ತಿರೋದು. ರಫ್ತಿನ ಮೂಲಕ ದೇಶಕ್ಕೆ 30 ಸಾವಿರ ಕೋಟಿ ವಿದೇಶೀ ವಿನಿಮಯ ಉಳಿಸುವ ಭಾರತದ ಬೆಸ್ತರು ದಡ್ಡರೇನು? ಕ್ಷೀರಕ್ರಾಂತಿಗೆ ಸರ್ಕಾರ ಆಲೋಚನೆ ಮಾಡಿದಾಗ ಅದಕ್ಕೆ ಪೂರಕವಾಗಿ ಪ್ರತಿಸ್ಪಂದಿಸಿ ಭಾರತದ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಸಾಬೀತು ಪಡಿಸಿದ ಹೈನುಗಾರರನ್ನು ಅಜ್ಞಾನಿಗಳೆನ್ನುವಿರೇನು? ಪ್ರಗತಿಪರ ರೈತರು ಸರ್ಕಾರದ ಹಂಗಿಲ್ಲದೇ ಸಮರ್ಥ, ಸ್ವಾವಲಂಬಿ ಬದುಕು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರಲ್ಲ ಅವರು ಹೊಸ ಚಿಂತನೆಗಳಿಗೆ ಒಗ್ಗಲಾರರೆನ್ನುವಿರಾ? ಮನಸು ಬೇಕಷ್ಟೇ. ಇವರುಗಳನ್ನು ತೋರಿಸಿಯೇ ಅನೇಕರು ಇಷ್ಟು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ತಮ್ಮ ಬೇಳೆ ಬೇಯಿಸಿಕೊಂಡರು. ಅವರನ್ನು ದಡ್ಡರೆನ್ನುತ್ತಾ ಆರ್ಥಿಕ ಅಪ್ಪುಗೆಯಿಂದ ಹೊರಗಿಟ್ಟರು. ಆರ್ಥಿಕ ನೀತಿಗಳ ಎಲ್ಲಾ ಲಾಭವನ್ನು ತಾವುಂಡು ಈ ಜನರಿಗೆ ಸಾಲ ಮನ್ನಾದಂತಹ ಮೂಗಿಗೆ ತುಪ್ಪ ಸವರುವ ಜನಪ್ರಿಯ ಘೋಷಣೆಗಳನ್ನಷ್ಟೇ ಮಾಡಿದರು.
ನರೇಂದ್ರಮೋದಿ ಇವೆಲ್ಲಕ್ಕಿಂತಲೂ ಭಿನ್ನ. ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದ ಮೊದಲ ದಿನದಿಂದಲೂ ಭಾರತವನ್ನು ತಾಂತ್ರಿಕವಾಗಿ ಸಬಲಗೊಳಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡುತ್ತಲೇ ಇದ್ದರು. ಹೈವೇಗಳಷ್ಟೇ ಇಂಟರ್ನೆಟ್ ವೇಗಳೂ ಮುಖ್ಯವೆಂಬುದು ಅವರದ್ದೇ ಘೋಷಣೆ. ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡುವಾಗ ಅವರಿಗೆ ಬಲು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಗೊತ್ತಿತ್ತು ಭಾರತದ 27 ಪ್ರತಿಶತ ಜನರಷ್ಟೇ ಇಂಟರ್ನೆಟ್ ಬಳಕೆದಾರರು ಅದರಲ್ಲೂ ಹಳ್ಳಿಯವರು ಶೇಕಡಾ 13 ರಷ್ಟು ಜನ ಮಾತ್ರ. ನೂರು ಕೋಟಿ ಮೊಬೈಲುಗಳಿವೆ. ಆದರೆ ಬ್ರಾಡ್ ಬ್ಯಾಂಡ್ ಸಂಪರ್ಕ ಹದಿನೈದು ಪ್ರತಿಶತದಷ್ಟು ಜನರಿಗೆ ಮಾತ್ರ. ಇಸ್ರೇಲಿನಲ್ಲಿ ಮೊಬೈಲಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪೇಜ್ ಲೋಡ್ ಆಗಲು ಸರಾಸರಿ 1.3 ಸೆಕೆಂಡ್ ತೊಗೊಂಡರೆ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು 5.5 ಸೆಕೆಂಡ್ ಬೇಕು. ಮಾರಾಟದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡುವುದಾದರೆ 15 ಲಕ್ಷ ಸ್ವೈಪಿಂಗ್ ಮೆಶಿನುಗಳು ಭಾರತದಲ್ಲಿದ್ದವು. ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟು 71 ಕೋಟಿ ಡೆಬಿಟ್ ಕಾಡರ್ುಗಳಿದ್ದು ಇದನ್ನು ಬಹುಪಾಲು ಎಟಿಎಂಗಳಿಂದ ಹಣ ತೆಗೆಯಲೆಂದೇ ಬಳಸಲಾಗಿದೆ. 2016ರ ಆಗಸ್ಟ್ನಲ್ಲಿ ಎರಡು ಲಕ್ಷ ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿ ನಗದು ತೆಗೆದಿದ್ದರೆ, 18ಸಾವಿರ ಕೋಟಿ ಮಾತ್ರ ಕಾರ್ಡ್ ನ ಮೂಲಕ ಹಣ ಪಾವತಿಗೆಂದು ಬಳಸಲಾಗಿತ್ತು.

3
ಇವೆಲ್ಲದರ ಅರಿವಿದ್ದುದರಿಂದಲೇ ಮೋದಿ ಗ್ರಾಮ ಗ್ರಾಮಗಳಿಗೆ ಅಂತರ್ಜಾಲ ಸಂಪರ್ಕ ಕೊಡಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನದಲ್ಲಿ ಹಗಲು ರಾತ್ರಿ ಶ್ರಮಿಸಿದ್ದು. 2015 ರ ಜುಲೈ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಲಕ್ಷಕೋಟಿಗಿಂತಲೂ ಅಧಿಕ ಹಣ ಮೀಸಲಿಟ್ಟು 2019 ರ ವೇಳೆಗೆ ದೇಶದ ಎರಡೂವರೆ ಲಕ್ಷ ಹಳ್ಳಿಗಳನ್ನು ಅಂತರ್ಜಾಲ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗೆ ಜೋಡಿಸುವ ಸಂಕಲ್ಪ ಮಾಡಿದ್ದು ನೆನಪಿದೆಯಲ್ಲವೇ? ಡಿಜಿಟಲ್ ಸಪ್ತಾಹ ಆಚರಿಸಲು ಕರೆಕೊಟ್ಟ ಸರ್ಕಾರ 2020 ರ ವೇಳೆಗೆ ಎಲೆಕ್ಟ್ರಾನಿಕ್ ವಸ್ತುಗಳ ಆಮದನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣ ನಿಲ್ಲಿಸುವ, ಅದಕ್ಕೆ ಪೂರಕವಾದ ಪರಿಸರ ನಿರ್ಮಿಸುವ ಮಾತಾಡಿದ್ದು ಮರೆತಿಲ್ಲ ತಾನೇ? ಸರಿಸುಮಾರು ಅದೇ ವೇಳೆಗೆ ಭಾರತ ಸ್ಮಾರ್ಟ್ ಫೋನುಗಳ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿ ಅಮೇರಿಕಾವನ್ನು ಹಿಂದಿಕ್ಕಿ ಮುಂದಡಿ ಇಟ್ಟಿತ್ತು. ಆದರೆ ಮೊಬೈಲು ಫೋನುಗಳ ತಯಾರಿ ಮಾತ್ರ ನಮ್ಮಿಂದ ಸಾಧ್ಯವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಹಾಗೆಂದೇ ಆಪಲ್ ಕಂಪೆನಿಯ ಟಿಮ್ ಕುಕ್ ರನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡಿ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಾಧುನಿಕ ಆಪಲ್ ಫೋನುಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸುವ ಘಟಕ ಶುರುಮಾಡುವ ಒಪ್ಪಂದ ಮಾಡಿಕೊಂಡರು. ಮುಂದಿನ ವರ್ಷದ ಏಪ್ರಿಲ್ಗೂ ಮುನ್ನ ಈ ಘಟಕ ಕೆಲಸ ಶುರುಮಾಡಿ ಬಿಡುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿಂದಾಚೆಗೆ ನಮ್ಮ ನೆಲದಿಂದ ಆಪಲ್ ಫೋನುಗಳು ರಫ್ತಾಗಲಾರಂಭಿಸುತ್ತವೆ. ಒಮ್ಮೆ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ನುಗ್ಗಿ ಬಂದರೆ ಭಾರತೀಯರು ಅದೇ ಮಟ್ಟದ ಆಲೋಚನೆ ಶುರುಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಉದ್ಯೋಗ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಆಗ ಕನಸು ಕಟ್ಟಿದ ತರುಣನಿಗೆ ಸಾಲ ಕೊಡಲು ಬ್ಯಾಂಕುಗಳ ಬಳಿ ಹಣ ಬೇಕಲ್ಲ; ಅದಕ್ಕೇ ತಯಾರಿ ಈಗ ಶುರುವಾಗಿದ್ದು. ಮೋದಿ ಇಷ್ಟಕ್ಕೇ ನಿಲ್ಲಲಿಲ್ಲ. ಫೇಸ್ಬುಕ್ನ ಮಾರ್ಕ್  ಜುಕರ್ಬರ್ಗ್ ರನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡಿ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಅಂತರ್ಜಾಲದ ವೇಗ ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ಕುರಿತಂತೆ ಮಾತುಕತೆ ನಡೆಸಿದರು. ಅದೇ ವೇಳೆಗೆ ಬಿಎಸ್ಎನ್ಎಲ್ನ್ನು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗುವಂತೆ ಜೀವ ತುಂಬಿದರು. ಖಾಸಗಿಯವರಿಗೆ ಇಂಟರ್ನೆಟ್ಟಿನ ವೇಗ ಹೆಚ್ಚಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಪ್ರೇರಣೆ ನೀಡಿ ಕಡಿಮೆ ಬೆಲೆಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ವೇಗದ ಸರ್ಫಿಂಗ್ ಗೆ ಅವಕಾಶ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟರು.

4
ಇವೆಲ್ಲದರ ನಂತರವೇ ಅವರು ಕ್ಯಾಶ್ಲೆಸ್ ಆಗಿರೆಂದು ಕೇಳುತ್ತಿರೋದು. ಹಳ್ಳಿಗರಿಗೆ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲವೆಂದರೆ ಬಿಡಿ, ಪಟ್ಟಣಿಗರಾಗಬಹುದಲ್ಲ; ಅನಕ್ಷರಸ್ಥರಿಗೆ ಆಗದೆಂದರೆ ಬಿಡಿ, ತಿಳಿದುಕೊಂಡವರು ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡಬಹುದಲ್ಲ! ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಹಳ್ಳಿಗರಿಗೆ ಹಣದ ಪ್ರವಾಹ ಹರಿಯದಂತೇ ಜೌಗು ನೆಲಗಳನ್ನು ನಿಮರ್ಿಸಿರೋದು ಇದೇ ಪಟ್ಟಣದಲ್ಲಿರುವ ಬುದ್ಧಿಜೀವಿ ವರ್ಗ. ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಅಂದೇ ಇಂತಹವರನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದರು. ಅವರ ಹೃದಯ ಮಿಡಿತ ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಂಡಿದ್ದು ಮೋದಿ ಮಾತ್ರ. ಹಾಗೆಂದೇ ಎಲೆಕ್ಟ್ರಾನಿಕ್ ವಹಿವಾಟಿಗೆ ದೇಶ ನಿರ್ಮಿಸಿದ ನೂತನ ಅಪ್ಲಿಕೇಶನ್ ಗೆ ‘ಭೀಮ್’ ಅಂತ ಹೆಸರಿಟ್ಟದ್ದು. ಸಾರ್ಥಕವಾಯ್ತು ಬಿಡಿ.