Category: ವಿಶ್ವಗುರು

ದೇಶಕ್ಕಿಂತ ಪರಿವಾರವೇ ಮುಖ್ಯವಾದಾಗ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಸರ್ವೇಸಾಮಾನ್ಯ!!

ದೇಶಕ್ಕಿಂತ ಪರಿವಾರವೇ ಮುಖ್ಯವಾದಾಗ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಸರ್ವೇಸಾಮಾನ್ಯ!!

ದೀನ್ದಯಾಳರು ಅಕ್ಷರಶಃ ಅಲೆಮಾರಿಯಾಗಿಯೇ ಬದುಕಿದವರು. 25 ಕಳೆಯುವುದರೊಳಗೆ ರಾಜಸ್ಥಾನ ಮತ್ತು ಉತ್ತರಪ್ರದೇಶದ ಕನಿಷ್ಠಪಕ್ಷ 11 ಪ್ರದೇಶಗಳಿಗೆ ತಮ್ಮ ವಸತಿಯನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಿದ್ದರು. ಪ್ರತಿ ಬಾರಿ ಹೊಸ ಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ಹೋದಾಗಲೂ ಹೊಸ ಜನರೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆಯುವುದು, ಅವರೊಂದಿಗೆ ಅಲ್ಲಿನ ಸಮಸ್ಯೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಒಂದಾಗಿ ಪರಿಹಾರ ಹುಡುಕುವುದು ಅವರಿಗೆ ಕಷ್ಟವೇ ಆಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಇತರರಿಗಾಗಿ ಮರುಗುವ ಅವರ ಗುಣ ಅವರನ್ನು ಬಲುಬೇಗ ಜನರ ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ತಂದುಬಿಡುತ್ತಿತ್ತು.

ಕಣ್ಣಿಲ್ಲದೇ ಹೋದವರಿಗಿಂತ ದೃಷ್ಟಿಯಿಲ್ಲದವರು ಬಹಳ ಡೇಂಜರ್. 70 ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು 50 ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಈ ದೇಶವನ್ನು ಆಳಿದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿಗೆ ದೃಷ್ಟಿಯೂ ಇಲ್ಲ, ಕಣ್ಣೂ ಇಲ್ಲ. ಅತ್ಯಂತ ಹಳೆಯ ಪಾಟರ್ಿಯೊಂದರ ದುರಂತ ಕಥೆಯನ್ನು ನಿಮ್ಮೆದುರಿಗೆ ಬಿಚ್ಚಿಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಮೂರು ರಾಜ್ಯಗಳ ಚನಾವಣೆಯನ್ನು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ಗೆದ್ದಿತಲ್ಲ ಅದರ ಹಿಂದು-ಹಿಂದೆಯೇ ಜನತೆ ಕಣ್ಣೀರಿಡುವ ಸ್ಥಿತಿ ನಿಮರ್ಾಣವಾಗಿದೆ. ಮೋದಿಯ ಪಾಳಯ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದು ಎಂತಹ ದುರಂತವಾಯಿತೆಂದು ಅವರಿಗೀಗ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತಿದೆ. ರೈತರ ಸಾಲಮನ್ನಾ, ಯೂರಿಯಾ ವಿತರಣೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆದಂತಹ ಅನ್ಯಾಯ, ಬಿಎಸ್ಪಿ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರ ಮೇಲಿದ್ದ ಕೇಸುಗಳನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆದಿದ್ದು ಇವೆಲ್ಲವೂ ಕಣ್ಣು ಕಳೆದುಕೊಂಡುದುದರ ಸಂಕೇತವಾದರೆ ರಾಜಸ್ಥಾನದ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಗೆಹ್ಲೋಟ್ ಸಕರ್ಾರಿ ದಸ್ತಾವೇಜುಗಳಿಂದ ಪಂಡಿತ್ ದೀನ್ದಯಾಳ್ ಉಪಾಧ್ಯಾಯರ ಚಿತ್ರ ಮತ್ತು ಹೆಸರನ್ನು ತೆಗೆಯಬೇಕೆಂದು ಆಗ್ರಹಿಸಿ ರಾಷ್ಟ್ರದೃಷ್ಟಿಯೇ ಇಲ್ಲದುದರ ಸ್ಪಷ್ಟ ನಿದರ್ಶನವನ್ನು ಕೊಟ್ಟುಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ವಾಜಪೇಯಿ ಅಧಿಕಾರ ಕಳಕೊಂಡು ಛಾಯಾರೂಪದಲ್ಲಿ ಸೋನಿಯಾ ಆಳುವ ಅಧಿಕಾರ ಪಡೆದುಕೊಂಡಾಗ ಮಾಡಿದ ಮೊದಲ ಕೆಲಸವೇನು ಗೊತ್ತೇ?! ಅಟಲ್ಜೀ ಯೋಜಿಸಿ ರೂಪಿಸಿದ್ದ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಹೆದ್ದಾರಿಗಳ ಮೇಲೆ ಇದ್ದ ಅವರ ಫೋಟೊವನ್ನು ನೂರಾರು ಕೋಟಿ ಖಚರ್ು ಮಾಡಿ ಕಿತ್ತೆಸೆದದ್ದು. ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ತಿರುಚೋದು ಅಂದರ ಹೀಗೆಯೇ.

2

ಇಷ್ಟಕ್ಕೂ ಪಂಡಿತ್ ದೀನ್ದಯಾಳ್ ಉಪಾಧ್ಯಾಯರು ಯಾರು ಗೊತ್ತಾ? ಇಂದಿನ ಕೇಂದ್ರಸಕರ್ಾರದ ಚುಕ್ಕಾಣಿಯನ್ನು ತನ್ನ ಕೈಲಿ ಹಿಡಿದಿರುವ ಭಾಜಪದ ಮೂಲ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ರೂಪಿಸಿಕೊಟ್ಟವರು. ರಾಜಸ್ಥಾನದ ಪುಟ್ಟ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ದೀನ್ದಯಾಳರು ಕೂಡುಕುಟುಂಬದೊಂದಿಗೆ ಬೆಳೆದು ಬಂದವರು. ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಬಹುದಾದಷ್ಟು ಸಿರಿವಂತಿಕೆ ಇಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ ಯಾತನಾಮಯ ಬದುಕಿಗೆ ತಮ್ಮನ್ನು ತೆರೆದುಕೊಂಡಿದ್ದವರು ಅವರು. ಚಿಕ್ಕಂದಿನಲ್ಲಿಯೇ ತಾಯಿಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಆಕೆಯ ತವರುಮನೆಯ ಸಂಪರ್ಕದಿಂದಲೇ ದೂರವಾದ ದೀನ್ದಯಾಳರು ತಂದೆಯ ಕಡೆಯವರೊಂದಿಗೆ ಬೆಳೆಯಲಾರಂಭಿಸಿದರು. ಚುರುಕುಮತಿಯಾಗಿದ್ದ ಈ ಹುಡುಗ ಬಲುಬೇಗ ಶಾಲಾಕಾಲೇಜುಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಸರು ಗಳಿಸಿದ. ತನ್ನ ಮಾತಿನಿಂದ, ಅದಕ್ಕೆ ಪೂರಕವಾದ ಕೆಲಸಗಳಿಂದ ಎಂಥವರ ಮನಸ್ಸನ್ನೂ ಗೆಲ್ಲುವ ಸಾಮಥ್ರ್ಯವೂ ಆತನಿಗಿತ್ತು. ಅದೊಮ್ಮೆ ಡಕಾಯಿತರು ಮನೆಗೆ ನುಗ್ಗಿ ಚಿಕ್ಕಮ್ಮನ ಕುತ್ತಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಕತ್ತಿಯಿಟ್ಟು ಒಡವೆ ಹಣ ಕೇಳಿದಾಗ 7 ವರ್ಷದ ಪುಟ್ಟ ಬಾಲಕ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಚಿಕ್ಕಮ್ಮನ ಸೆರಗಿನಿಂದಾಚೆಗೆ ಬಂದು ಡಕಾಯಿತರ ರಾಜನಿಗೆ ಹೇಳಿದನಂತೆ, ‘ಡಕಾಯಿತರೆಂದರೆ ಬಡವರ ರಕ್ಷಕರು ಎಂದು ಕೇಳಿದ್ದೆ. ಆದರೆ ನೀವು ನಮ್ಮಂತಹ ಬಡವರನ್ನೇ ಲೂಟಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೀರಲ್ಲ!’ ಈ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ಡಕಾಯಿತರ ರಾಜ ಒಂದುಕ್ಷಣ ಅವಾಕ್ಕಾದನಂತೆ. ಹುಡುಗನ ಸಾಮಥ್ರ್ಯವನ್ನು ಕಂಡು ಅವನನ್ನು ಅಭಿನಂದಿಸಿ ಆ ಮನೆಯಿಂದ ಒಂದೇ ಪೈಸೆಯನ್ನು ಲೂಟಿ ಮಾಡದೇ ಹೋದನಂತೆ. ನರೇಂದ್ರಮೋದಿ ಹೇಳುತ್ತಿರುತ್ತಾರಲ್ಲಾ, ನಾನು ತಿನ್ನುವುದಿಲ್ಲ, ಬೇರೆಯವರಿಗೆ ತಿನ್ನಲೂ ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ ಅಂತ. ಅದು ಹೀಗಯೇ ಇರಬೇಕೇನೋ!!

ಬಡತನದಲ್ಲೇ ಅಧ್ಯಯನ ಮುಂದುವರಿಸಿದ್ದ ದೀನ್ದಯಾಳರು ತಮ್ಮ ಪ್ರತಿಭಾವಂತಿಕೆಯಿಂದಲೇ ಕೋಟದ ರಾಜರಿಂದ ವಿದ್ಯಾಥರ್ಿವೇತನವನ್ನು ಪಡೆದರು. ಆಗ್ರಾದ ಕಾಲೇಜಿನಿಂದ ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಸಾಹಿತ್ಯದಲ್ಲಿ ಎಂಎ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿದರು. ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಂಡು ಉತ್ತೀರ್ಣರಾದರು. ಸಂದರ್ಶನಕ್ಕೆ ಹಾಜರಾಗದೇ ತಮಗೆ ಅದರಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿಯಿಲ್ಲವೆಂಬುದನ್ನು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಿದರು.

3

ದೀನ್ದಯಾಳರು ಅಕ್ಷರಶಃ ಅಲೆಮಾರಿಯಾಗಿಯೇ ಬದುಕಿದವರು. 25 ಕಳೆಯುವುದರೊಳಗೆ ರಾಜಸ್ಥಾನ ಮತ್ತು ಉತ್ತರಪ್ರದೇಶದ ಕನಿಷ್ಠಪಕ್ಷ 11 ಪ್ರದೇಶಗಳಿಗೆ ತಮ್ಮ ವಸತಿಯನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಿದ್ದರು. ಪ್ರತಿ ಬಾರಿ ಹೊಸ ಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ಹೋದಾಗಲೂ ಹೊಸ ಜನರೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆಯುವುದು, ಅವರೊಂದಿಗೆ ಅಲ್ಲಿನ ಸಮಸ್ಯೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಒಂದಾಗಿ ಪರಿಹಾರ ಹುಡುಕುವುದು ಅವರಿಗೆ ಕಷ್ಟವೇ ಆಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಇತರರಿಗಾಗಿ ಮರುಗುವ ಅವರ ಗುಣ ಅವರನ್ನು ಬಲುಬೇಗ ಜನರ ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ತಂದುಬಿಡುತ್ತಿತ್ತು. ಒಮ್ಮೆ ಮಿತ್ರನೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ತರಕಾರಿ ಕೊಂಡು ತಂದಿದ್ದರಂತೆ. ಮರಳಿ ಕೋಣೆಗೆ ಬಂದಾಗ ಅವರಿಗೆ ಗೊತ್ತಾಯ್ತು ನಾಣ್ಯದಂತೆಯೇ ಇದ್ದ ಒಂದು ಲೋಹದ ಬಿಲ್ಲೆ ತರಕಾರಿ ಮಾರುವ ಹೆಂಗಸಿಗೆ ಕೊಟ್ಟುಬಿಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ ಅಂತ. ಇನ್ನೂ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ ಆ ಬಡಹೆಂಗಸಿಗೆ ಖೋಟಾ ನಾಣ್ಯ ಕೊಟ್ಟ ನೋವು ದೀನ್ದಯಾಳರನ್ನು ಕಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ಆ ಬಡ ತಾಯಿಯ ಬಳಿಗೆ ದೀನ್ದಯಾಳರು ಓಡಿದರು. ಆಕೆಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ವಿವರಿಸಿದರು. ಆ ವೇಳೆಗಾಗಲೇ ಆಕೆಯ ಚೀಲಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ನಾಣ್ಯ ಜಮೆಯಾಗಿತ್ತು. ಹುಡುಕಲು ಪುರಸೊತ್ತಿಲ್ಲವೆಂದು ಆಕೆ ಕೇಳಿದರೂ ಬಿಡದೇ ಆ ಖೋಟಾ ನಾಣ್ಯವನ್ನು ಹುಡುಕಿ ತೆಗೆದು ಸರಿಯಾದ ನಾಣ್ಯವನ್ನು ಆಕೆಯ ಕೈಲಿಟ್ಟು ಬಂದಮೇಲೆಯೇ ಅವರಿಗೆ ಸಮಾಧಾನವಾಗಿದ್ದಂತೆ. ತನ್ನಿಂದ ತಪ್ಪಾಗುವುದನ್ನು ಅವರು ಎಂದೂ ಸಹಿಸುವುದೂ ಸಾಧ್ಯವಿರಲಿಲ್ಲ. ತನ್ನೊಡನೆ ಇರುವವರು ಹಾಗೆಯೇ ಇರಬೇಕೆಂದು ಬಯಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಇವೆಲ್ಲವೂ ಅವರಿಗಿದ್ದ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸ್ವಯಂಸೇವಕ ಸಂಘದ ಸಂಪರ್ಕದ ಪ್ರಭಾವವೇ ಎನ್ನುವುದರಲ್ಲಿ ಎರಡು ಮಾತಿಲ್ಲ. ಸಂಘದ 40 ದಿನಗಳ ಅಭ್ಯಾಸವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿದ ದೀನ್ದಯಾಳರು ದೈಹಿಕ ಸವಾಲಿನ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿ ಎನಿಸದೇ ಹೋದರೂ ಬೌದ್ಧಿಕ ಚಚರ್ೆಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಅವರು ಪ್ರಭಾವಿಯಾಗಿಯೇ ಇದ್ದರು. ಅವರ ವಕ್ತೃತ್ವ ಮತ್ತು ಬರವಣಿಗೆಗೆ ಹಿರಿಯರೆನಿಸಿಕೊಂಡವರು ತಲೆದೂಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಬದುಕಿನ ಎಲ್ಲ ಸಾಮಾನ್ಯ ವಾಂಛೆಗಳನ್ನು ಬದಿಗಿಟ್ಟು ಸಂಘದ ಪ್ರಚಾರಕರಾಗಿ ಹೊರಟ ದೀನ್ದಯಾಳರು ನಿಜಕ್ಕೂ ಬಲುದೊಡ್ಡ ಆದರ್ಶ. ಬರವಣಿಗೆಯ ಕಾರಣದಿಂದಲೇ ಸಂಘದ ವತಿಯಿಂದ ಪತ್ರಿಕೆಗಳ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ಹೊತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರಧರ್ಮ, ಪಾಂಚಜನ್ಯ, ಸ್ವದೇಶ್ ಎಂಬೆಲ್ಲಾ ಪತ್ರಿಕೆಗಳನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸಿದರು. ಅಟಲ್ಬಿಹಾರಿ ವಾಜಪೇಯಿಯವರ ಬರವಣಿಗೆಯ ಕೌಶಲ್ಯ ಅರಳಿದ್ದು ದೀನ್ದಯಾಳರ ಆರೈಕೆಯಲ್ಲಿಯೇ. ದೀನ್ದಯಾಳರ ಶೈಲಿಯ ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮ ಬಹುಶಃ ಇಂದು ಬರವಣಿಗೆಗಳಲ್ಲಿರಬಹುದಾದ ಆದರ್ಶ ಮಾತ್ರ. ಅವರು ರಾಜಕೀಯ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಬರೆದರೆ ಅದೊಂದು ಸಲಿಲಧಾರೆ. ಅವರ ಆಕ್ರೋಶವೂ ಕೂಡ ಸುಂದರವಾದ ಪದಗಳ ಮೂಲಕ ವ್ಯಕ್ತವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅದೊಮ್ಮೆ ಪಾಂಚಜನ್ಯದ ಸಂಪಾದಕರು ಚೀನಾ ಮತ್ತು ಟಿಬೆಟ್ನ ವಿಚಾರವಾಗಿ ನೆಹರೂ ಸಕರ್ಾರದ ನಿರ್ಣಯವನ್ನು ಕಟುವಾಗಿ ಟೀಕಿಸಿ ಬರೆದಿದ್ದರು. ಅದನ್ನು ಓದಿದ ನಂತರ ಪಂಡಿತ್ಜಿ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿದ್ದು ಹೇಗೆ ಗೊತ್ತಾ?! ‘ಲೇಖನ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಶೀಷರ್ಿಕೆ ಕೊಡುವಾಗ ಸ್ವಲ್ಪ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ವಹಿಸಬೇಕಿತ್ತು. ನೆಹರೂ ಎಷ್ಟಾದರೂ ಭಾರತದ ಪ್ರಧಾನಿ. ಟೀಕಿಸುವಾಗಲೂ ಎಚ್ಚಿರಕೆಯಿಂದಲೇ ಪದ ಬಳಸಬೇಕು’ ಎಂದಿದ್ದರು. ನರೇಂದ್ರಮೋದಿಯವರನ್ನು ಏಕವಚನದಲ್ಲಿ ಟೀಕಿಸುವ ಪತ್ರಕರ್ತರಿಗೆ ದೀನ್ದಯಾಳರ ಈ ಕಿವಿಮಾತು ಅರ್ಥವಾಗುವುದೇನು?!

ಬಹುಶಃ 1960 ರ ದಶಕದ ಆರಂಭದ ದಿನಗಳು. ಚೀನಾ ಮತ್ತು ಭಾರತದ ತಿಕ್ಕಾಟ ನಡೆದಿತ್ತು. ಅದೇ ವೇಳಗೆ ರೈಲ್ವೇ ಕಾಮರ್ಿಕರು ಮುಷ್ಕರ ಹೂಡಿದ್ದರು. ಪಕ್ಷವಾಗಿ ಜನಸಂಘ ಚುನಾವಣೆಯ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಮುಷ್ಕರಕ್ಕೆ ಬೆಂಬಲಕೊಡಲೇಬೇಕಿತ್ತು. ಆದರೆ ಪಾಂಚಜನ್ಯದ ಸಂಪಾದಕರು ದೇಶದ ಸಂಕಟದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಜನಸಂಘ ಮಾಡಿದ್ದು ತಪ್ಪು ಎಂದೇ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಬರೆದಿದ್ದರು. ಜನಸಂಘದವರದ್ದೇ ಪತ್ರಿಕೆ ಜನಸಂಘವನ್ನೇ ವಿರೋಧಿಸಿದ ಈ ಸಂಗತಿಯನ್ನು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಪಕ್ಷವನ್ನು ಹೀಗಳೆಯಲಾರಂಭಿಸಿತು. ಅಹವಾಲು ಪಕ್ಷದ ಮಹಾಕಾರ್ಯದಶರ್ಿಯಾಗಿದ್ದ ದೀನ್ದಯಾಳರ ಬಳಿಗೆ ಹೋಯ್ತು. ಪತ್ರಿಕೆಯವರನ್ನೂ ಮತ್ತು ಪಕ್ಷವನ್ನು ಒಂದೆಡೆ ಸೇರಿಸಿದ್ದ ಪಂಡಿತ್ಜೀ ‘ಯಾವುದಾದರೂ ಸಂಗತಿ ಪಕ್ಷದ ಹಿತದಲ್ಲಿದ್ದು ದೇಶದ ಹಿತದಲ್ಲಿರದೇ ಹೋದರೆ ಪತ್ರಿಕೆ ಏನು ಮಾಡಬೇಕು’ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಎಲ್ಲರ ಮುಂದಿಟ್ಟು ತಾವೇ ಉತ್ತರಿಸಿದರು. ‘ಪಕ್ಷವೊಂದಕ್ಕೆ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಗಳಿರಬಹುದು, ಆದರೆ ಪತ್ರಿಕೆಗಿರಬಾರದು. ಪಾಂಚಜನ್ಯ ಸರಿಯಾದ ಕೆಲಸವನ್ನೇ ಮಾಡಿದೆ. ಪಕ್ಷಗಳು ಸಮಾಜಕ್ಕಿಂತ, ದೇಶಕ್ಕಿಂತ ದೊಡ್ಡದಲ್ಲ. ರಾಷ್ಟ್ರದ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಯೇ ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮಿಗಿಲಾಗಿರಬೇಕು ಮತ್ತು ಪತ್ರಕರ್ತ ರಾಷ್ಟ್ರನಿಷ್ಠನಾಗಿರಬೇಕು’ ಎಂದು ವಿವಾದಕ್ಕೆ ತೆರೆ ಎಳೆದರು. ಈ ಘಟನೆಯನ್ನು ಓದುವಾಗ ಈಗಲೂ ಮೈಮೇಲೆ ಮುಳ್ಳುಗಳೇಳುತ್ತವೆ. ದೆಹಲಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಪಕ್ಷವೊಂದರ ಎಂಜಲು ಕಾಸು ತಿನ್ನುತ್ತಾ ರಾಷ್ಟ್ರವನ್ನು ತುಂಡು ಮಾಡುವ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡುವ ನಗರ ನಕ್ಸಲ ಜಾತಿಗೆ ಸೇರಿದ ಪತ್ರಕರ್ತರು ದೀನ್ದಯಾಳರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಅಥರ್ೈಸಿಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲರೇ.

4

ದೀನ್ದಯಾಳರು ಸುಮಾರು 16 ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಜನಸಂಘದ ಕಾರ್ಯದಶರ್ಿಗಳಾಗಿದ್ದರು. ಪ್ರತಿ ಚುನಾವಣೆಯ ನಂತರವೂ ಕಾರ್ಯದಶರ್ಿಯ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಅವರು ಮುಂದಿಡುತ್ತಿದ್ದ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ ಬಲು ವಿಶಿಷ್ಟವಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಪ್ರತಿ ಬದಲಾವಣೆಯನ್ನು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಗಮನಿಸಿ ಅವರು ಮುಂದಿನ ಹಾದಿಯನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಪಕ್ಷದ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರಿಗೆ ಅವರು ಕೊಟ್ಟ ಸಂದೇಶಗಳಂತೂ ಇಂದಿಗೂ ಆದರ್ಶಪ್ರಾಯವಾದ್ದೇ. ‘ಒಬ್ಬ ರಾಜಕೀಯ ಕಾರ್ಯಕರ್ತ ಸಕಾರಾತ್ಮಕ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ನಿರತನಾಗುವ ಸಾಮಥ್ರ್ಯ ಹೊಂದಿರಬೇಕು. ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪಕ್ಷವೂ ರಾಷ್ಟ್ರದ ಆಡಳಿತವನ್ನು ಹೆಗಲಮೇಲೆ ಹೊರುವ ಸಿದ್ಧತೆ ನಡೆಸಿರಬೇಕು. ಹೀಗಾಗಿಯೇ ಕಾರ್ಯಕರ್ತನಾದವನು ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ಸಂಗತಿಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಕಾನೂನಿನಲ್ಲಿ ಪರಿಣಿತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿರಬೇಕು. ಸಕರ್ಾರದ ಕುನೀತಿಗಳನ್ನು ವಿರೋಧಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಜನಜಾಗೃತಿ ಮೂಡಿಸಿ ಆಡಳಿತವನ್ನು ಪ್ರಭಾವಿಸುವುದು ಮಾಡಲೇಬೇಕು ನಿಜ, ಅದರ ಜೊತೆಗೆ ಅಧಿಕಾರದಲ್ಲಿರುವವರ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನೂ ಅಥರ್ೈಸಿಕೊಂಡು ಧನಾತ್ಮಕ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಬಳಸಿ ಕರುಣೆಯಿಂದಲೇ ಅದನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಬೇಕು. ನಿರಂತರವಾಗಿ ಆಡಳಿತ ಮಾಡುವವರ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಅಥರ್ೈಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಅಧ್ಯಯನ ನಡೆಸಿರಲೇಬೇಕು’. ಯಾವುದಾದರೂ ಪಕ್ಷದ ಕಾರ್ಯಕರ್ತ ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಆಲೋಚಿಸುತ್ತಾನಾ ಎನ್ನುವುದು ಖಂಡಿತ ಅನುಮಾನ! ಜನಸಂಘ ಬಲುಬೇಗ ಬೆಳೆಯಿತಲ್ಲದೇ ಕಾಂಗ್ರಸ್ಸಿಗೆ ಪಯರ್ಾಯವಾಗಿ ನಿಲ್ಲಬಲ್ಲ ಎಲ್ಲ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನೂ ತೋರಿತು. ಹಾಗಂತ ದೀನ್ದಯಾಳರು ಪಕ್ಷದ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರಿಗಷ್ಟೇ ಕಿವಿಮಾತು ಹೇಳಿದ್ದರೆಂದು ಭಾವಿಸಬೇಡಿ. ಮತ ಹಾಕುವ ನಮಗೂ ಕೂಡ ಅವರು ಚೌಕಟ್ಟು ಹಾಕಿಯೇಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ‘ಮತ ನೀಡುವಾಗ ಪಕ್ಷಕ್ಕೆಂದು ಕೊಡಬೇಡಿ, ಆದರ್ಶಗಳನ್ನು ನೋಡಿ. ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಕೊಡಬೇಡಿ, ಆದರೆ ಅವನ ಪಕ್ಷವನ್ನು ನೋಡಿ. ಹಣಕ್ಕೆ ಕೊಡಬೇಡಿ, ಆದರೆ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಗಮನಿಸಿ’ ಎಂದಿದ್ದಾರೆ. ಅದರರ್ಥ ಹಣಕ್ಕಿಂತ ವ್ಯಕ್ತಿ ಮುಖ್ಯ. ವ್ಯಕ್ತಿಗಿಂತಲೂ ಆತ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಪಕ್ಷ. ಕೊನೆಗೆ ಪಕ್ಷಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಆದರ್ಶ ಬಲುಮುಖ್ಯ. ಮತಗಟ್ಟೆಗೆ ಹೋಗುವ ಮುನ್ನ ಒಮ್ಮೆ ಇವಿಷ್ಟನ್ನೂ ಆಲೋಚಿಸಿಬಿಟ್ಟರೆ ಯಾರಿಗೆ ಮತಹಾಕಬೇಕೆಂಬ ತೊಳಲಾಟ ಖಂಡಿತ ಇರಲಾರದು.

ಎಲ್ಲಕ್ಕೂ ಮುಕುಟಪ್ರಾಯವಾಗಿದ್ದು ದೀನ್ದಯಾಳರ ಏಕಾತ್ಮಮಾನವವಾದ. ಗಾಂಧೀಜಿಯವರ ಸವೋರ್ದದಯ, ಸ್ವದೇಶೀ, ಗ್ರಾಮಸ್ವರಾಜ್ಯ ಇವುಗಳಿಗೆ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ರಾಷ್ಟ್ರವಾದದ ಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ಸೇರಿಸಿ ಅವರು ರೂಪಿಸಿಕೊಟ್ಟ ಅಡಿಪಾಯವೇ ಜನಸಂಘದ ಮೂಲವಾಗಿತ್ತು. ನರೇಂದ್ರಮೋದಿ ಪ್ರತೀ ಬಾರಿ ಮಾತನಾಡುವಾಗ ಬಡವರ ಬಗ್ಗೆ ತುಳಿತಕ್ಕೊಳಗಾದವರ ಬಗ್ಗೆ ತಮ್ಮ ನೋವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿ ಅವರಿಗಾಗಿಯೇ ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತಾರಲ್ಲಾ ಅವೆಲ್ಲವೂ ದೀನ್ದಯಾಳರ ಅಂತ್ಯೋದಯದಿಂದ ಪ್ರಭಾವಿತವಾದದ್ದೇ. ಅವರದ್ದು ಗರೀಬೀ ಹಠಾವೋ ರೀತಿಯ ಘೋಷಣೆಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ ಪಕ್ಷವೊಂದಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧಾಂತವಾಗಿ ಅದನ್ನು ರೂಪಿಸಿದ್ದರು. ಪ್ರಮುಖ ಪಕ್ಷವೊಂದರ ದೊಡ್ಡ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಸದಾಕಾಲ ಜನಸಾಮಾನ್ಯರೊಂದಿಗಿನ ಬೋಗಿಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಎಕ್ಸ್ಪ್ರೆಸ್ ರೈಲುಗಳಲ್ಲಿ ಹೋದರೆ ಸಣ್ಣ-ಸಣ್ಣ ಊರುಗಳಲ್ಲಿನ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಲೋಕಲ್ ಟ್ರೈನುಗಳಲ್ಲೇ ಪ್ರಯಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಜನಸಂಘದ ಅಧ್ಯಕ್ಷರಾದ ನಂತರ ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ಅವರನ್ನು ಪಟ್ನಾಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ರೈಲಿನಲ್ಲಿ ಎಸಿ ಕೋಚಿಗೆ ಹತ್ತಿಸಲಾಯ್ತು. ದಾರಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರನ್ನು ಮಾತನಾಡಿಸಿಕೊಂಡೇ ಬಂದ ದೀನ್ದಯಾಳರು ಪಟ್ನಾ ತಲುಪುವಾಗ ರೈಲಿನಲ್ಲಿ ಇರಲೇ ಇಲ್ಲ. ಬೆಳಗಿನ ಜಾವ ಮೂರುಮುಕ್ಕಾಲಿಗೆ ಮಾರ್ಗಮಧ್ಯದ ಮೊಘಲ್ಸರಾಯ್ ನಿಲ್ದಾಣದಲ್ಲಿ ಹಳಿಯ ಪಕ್ಕ ಅನಾಥ ಹೆಣವಾಗಿ ಪಂಡಿತ್ಜಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದರು. ಸುತ್ತಲೂ ಸೇರಿದ ಜನರ ನಡುವೆ ಅವರನ್ನೊಬ್ಬ ಗುರುತಿಸಿದೊಡನೆ ದೇಶದಾದ್ಯಂತ ಉತ್ಪಾತಗಳೇ ಆಗಿಹೋದವು. ಅವರನ್ನು ಕೊಲೆ ಮಾಡಿಸಲಾಗಿತ್ತಾ? ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಇಂದಿನವರೆಗೂ ಉತ್ತರವಿಲ್ಲ. ಅಂದು ಕೊಲೆಯಾಗಿದ್ದಕ್ಕೆ ಪುರಾವೆಗಳಿಲ್ಲವೇನೋ. ಆದರೆ ಇಂದು ರಾಜಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ಅವರನ್ನು ಕೊಂದುಬಿಟ್ಟಿದೆ. ದೇಶದೆಲ್ಲೆಡೆ ಸಿಕ್ಕ-ಸಿಕ್ಕ ಯೋಜನೆಗಳಿಗೆ ಗಾಂಧಿ ಪರಿವಾರದ ಹೆಸರನ್ನೇ ಇಟ್ಟು ಮಜಾ ಉಡಾಯಿಸುತ್ತಿರುವ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ಒಬ್ಬ ದೀನ್ದಯಾಳರನ್ನು ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗಲಿಲ್ಲವೆಂದರೆ, ಅಸಹಿಷ್ಣುತೆಯ ಪರಮಾವಧಿ ಇದೇ!

5

ಅತ್ತ ದೀನ್ದಯಾಳರು ಕಟ್ಟಿದ ಪಕ್ಷದ ಅನುಯಾಯಿಯಾಗಿ ನರೇಂದ್ರಮೋದಿ ಗುಜರಾತಿನಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕ ಸರದಾರ್ ಪಟೇಲರ ಹೆಸರನ್ನು ಬಿಡಿ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲೇ ದೊಡ್ಡದಾದ ಮೂತರ್ಿಯೊಂದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಗೌರವಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಪಕ್ಷಕ್ಕಿಂತ ಆದರ್ಶ ಮುಖ್ಯ ಎಂದು ದೀನ್ದಯಾಳರು ಹೇಳಿದ್ದರಲ್ಲ. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿಗೆ ಅದು ಅರ್ಥವಾಗಲು ಮತ್ತೊಂದು ಜನ್ಮವೇ ಬೇಕೇನೋ! ಅವರಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಗೋದು ಒಂದೇ ‘ದೇಶಕ್ಕಿಂತ ಪರಿವಾರ ಮುಖ್ಯ’!!

ಹೆದರಬೇಕಿಲ್ಲ; ಬಲಾಢ್ಯ ಕೈಗಳಲ್ಲಿದೆ ಭಾರತ!

ಹೆದರಬೇಕಿಲ್ಲ; ಬಲಾಢ್ಯ ಕೈಗಳಲ್ಲಿದೆ ಭಾರತ!

ದೋವಲ್ರನ್ನು ಸುಮ್ಮಸುಮ್ಮನೆ ಜೇಮ್ಸ್ಬಾಂಡ್ ಅನ್ನೋದಲ್ಲ. ಬಹುಶಃ ಹಿಂದೆಂದೂ ಭಾರತದ ಭದ್ರತಾ ಸಲಹೆಗಾರರು ಇಷ್ಟು ವ್ಯಾಪಕವಾದ ಚಚರ್ೆಗೆ ಒಳಗಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಇಂದು ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ದೋವಲ್ರ ಚಾಣಾಕ್ಷತನದ ಕುರಿತಂತೆ ಎಲ್ಲರೂ ಮಾತನಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.

ದೆಹಲಿ ಆಗ್ರಾಗಳಲ್ಲಿ ಐಸಿಸ್ನ ಸ್ಲೀಪರ್ ಸೆಲ್ಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ತರುಣರೊಂದಷ್ಟು ಜನರನ್ನು ಒಳಗಿಂದ ಎಳೆದೆಳೆದು ಬಿಸಾಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲೋಲ-ಕಲ್ಲೋಲವೆದ್ದಿದೆ. ನರೇಂದ್ರಮೋದಿಯವರಾದಿಯಾಗಿ ರಾಷ್ಟ್ರದ ಪ್ರಮುಖ ನಾಯಕರನ್ನು ಗುರಿಯಾಗಿರಿಸಿಕೊಂಡು ದಾಳಿ ನಡೆಸಲು ಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದ ಮಾನವ ಬಾಂಬರ್ಗಳು ದೇಶದೆಲ್ಲರ ಎದೆ ನಡುಗುವಂತೆ ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಒಂದೆಡೆ ಗೂಢ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕಲೆ ಹಾಕಿ ದುಷ್ಟರನ್ನು ಬಂಧಿಸುವ ಪ್ರಯಾಸದಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾದ ಎನ್ಐಎಯನ್ನು ದೇಶಭಕ್ತರೆಲ್ಲಾ ಅಭಿನಂದಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ ಎಂದಿನಂತೆ ದೇಶದ್ರೋಹಿಗಳ ಗುಂಪೊಂದು ತನಿಖಾ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಮೇಲೆ ಗೂಬೆ ಕೂರಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡುತ್ತಿದೆ. ಏನೇ ಆಗಲಿ ನಾಲ್ಕು ದಿನಗಳ ಹಿಂದೆಯಷ್ಟೇ ಮುಸಲ್ಮಾನರು ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಹೆದರಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ನಾಜಿರುದ್ದೀನ್ ಶಾ ಹೇಳಿದ್ದಕ್ಕೂ ಮೀಸೆ ಬಲಿಯದ ತರುಣರು ಭಾರತವನ್ನೇ ಉಡಾಯಿಸಲು ಸಂಚು ರೂಪಿಸುತ್ತಿದ್ದುದಕ್ಕೂ ತಾಳೆಯಾಗಿದೇ ಅಷ್ಟೇ. ಹೆದರಿರುವುದು ಈ ಬಗೆಯ ಮುಸಲ್ಮಾನ ತರುಣರಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ ಇವರಿಂದ ಇಡಿಯ ದೇಶವೇ ಹೆದರಿ ಕೈ-ಕಾಲು ಬಿಟ್ಟಿದೆ.

2

ಇಂತಹ ದೊಡ್ಡ ಸಾಹಸದ ಹಿಂದಿನ ಸೂತ್ರಧಾರ ಯಾರು ಗೊತ್ತೇ?! ಅಜಿತ್ ದೋವೆಲ್! ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಮಾಧ್ಯಮಗಳಿಂದ ಭಾರತದ ಜೇಮ್ಸ್ ಬಾಂಡ್ ಎಂದು ಹೊಗಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲ್ಪಡುವ ಅಜಿತ್ ನರೇಂದ್ರಮೋದಿಯವರ ಅತ್ಯಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಆಯ್ಕೆ. ಅಧಿಕಾರ ಪಡೆದಾಕ್ಷಣ ನರೇಂದ್ರಮೋದಿ ಈ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟತೆಯನ್ನು ತೋರಿದ್ದರು. ಅದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವೂ ಇತ್ತು. ದೋವಲ್ ತಮ್ಮ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯಶೈಲಿಯ ಮೂಲಕ ನಾಡಿನ ಗಮನವನ್ನು ಸೆಳೆದಿದ್ದರು. ದೇಶಭಕ್ತಿ ಅವರ ರಕ್ತದೊಳಗೆ ಹರಿದಿದ್ದುದು ವಿಶೇಷವೇನಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ಅವರ ತಂದೆಯೂ ಸೈನ್ಯದಲ್ಲೇ ಇದ್ದವರು. ಅಜ್ಮೇರ್ನ ಸೈನಿಕ ಶಾಲೆಯಲ್ಲೇ ಅಧ್ಯಯನ ಮುಗಿಸಿದ ದೋವಲ್ ಆಗ್ರಾ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದಿಂದ ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರದ ಪದವಿಯನ್ನೂ ಪಡೆದರು. ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯಕ್ಕೆ ಪ್ರಥಮ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಗಳಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರೆಂಬುದು ಹೆಗ್ಗಳಿಕೆಯೇ. 1968ರಲ್ಲಿ ಐಪಿಎಸ್ ಮುಗಿಸಿದ ದೋವಲ್ ಕೇರಳ ಕೇಡರ್ನ ಅಧಿಕಾರಿಯಾಗಿ ಸೇರ್ಪಡೆಗೊಂಡರು. ಬೌದ್ಧಿಕ ಕ್ಷಮತೆಯಿಂದಾಗಿಯೇ ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಇಂಟೆಲಿಜೆನ್ಸಿ ಬ್ಯೂರೋ ಅವರನ್ನು ಕೈ ಬೀಸಿ ಕರೆಯಿತು. ಅಲ್ಲಿಂದಾಚೆಗೆ ಅನೇಕ ಹಿರಿಯ ಹುದ್ದೆಗಳನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿದ್ದಲ್ಲದೇ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷ ಭೂಮಿಯಲ್ಲೂ ಸಾಕಷ್ಟು ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದರು. ಈಶಾನ್ಯ ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ, ಪಂಜಾಬ್ ಮತ್ತು ಜಮ್ಮು-ಕಾಶ್ಮೀರಗಳಲ್ಲಿ, ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಸಮಸ್ಯೆ ಎನಿಸಿದ ಜಾಗದಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ದೋವಲ್ ಅಡ್ಡಾಡಿದರು. ಮಿಜೋರಾಂನಲ್ಲಿ ಉಗ್ರರ ಉಪಟಳ ನಿಲ್ಲುವಂತೆ ಮಾಡುವುದರಲ್ಲಿ, ಸಿಕ್ಕಿಂ ಅನ್ನು ಪುನರ್ರೂಪಿಸುವಲ್ಲಿ ಅವರ ಪ್ರಯತ್ನ ವಿಶೇಷವಾದುದು. ಆರೇಳು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದಲ್ಲಿ ಮುಸಲ್ಮಾನನಂತೆಯೇ ಬದುಕಿ ಆ ದೇಶದ ಒಳ-ಹೊರಗನ್ನು ಅರಿತುಕೊಂಡು ಅವರ ಎಲ್ಲ ಯೋಜನೆಗಳು ತಲೆಕೆಳಗಾಗುವಂತೆ ಮಾಡುವುದರಲ್ಲಿ ದೋವಲ್ರು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿದ್ದರು. ಆ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿಯೇ ನಮಾಜ್ ಮುಗಿಸಿ ಹೊರಗೆ ಬಂದಿದ್ದ ಅವರನ್ನು ವೃದ್ಧರೊಬ್ಬರು ಗುರುತಿಸಿ ‘ನೀನು ಹಿಂದೂವಲ್ಲವೇ?’ ಎಂದುಬಿಟ್ಟರಂತೆ. ಒಂದು ಕ್ಷಣ ತಡಬಡಾಯಿಸಿದ ದೋವಲ್ ಮುಂದೇನೂ ಮಾತನಾಡದೇ ಸಂಜೆ ಆತನ ಮನೆಗೇ ಹೋಗಿಬಿಟ್ಟರು. ಮುಸಲ್ಮಾನರಲ್ಲಿ ಕಿವಿ ಚುಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಪದ್ಧತಿ ಇಲ್ಲವೆಂಬುದನ್ನು ಆತ ವಿವರಿಸಿ ತಾನೂ ಹಿಂದೂವೇ ಆಗಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ದಿನನಿತ್ಯ ಪಾರಾಯಣ ಮಾಡುವ ಹನುಮಾನ್ ಚಾಲೀಸಾವನ್ನು ತೋರಿಸಿದ್ದಲ್ಲದೇ ಹನುಮಂತನ ವಿಗ್ರಹವನ್ನು ದೋವಲ್ರ ಎದುರಿಗೆ ತೆರೆದಿಟ್ಟಿದ್ದರಂತೆ. ಪಾಕಿಸ್ತಾನದಂತಹ ಶತ್ರು ರಾಷ್ಟ್ರವೊಂದರಲ್ಲಿ ಇಂಥವೆಲ್ಲಾ ಘಟನೆಗಳು ಎಂತಹ ಚುರುಕು ಮುಟ್ಟಿಸಬಲ್ಲ ಸಂಗತಿಗಳೆಂಬುದನ್ನು ಆಲೋಚಿಸಿ ನೋಡಿ. ದೋವಲ್ ಕೆಲವು ಕಾಲ ಲಂಡನ್ನಿನ ಭಾರತೀಯ ಧೂತಾವಾಸ ಕಛೇರಿಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ನಿರ್ವಹಿಸಿದ್ದರು. ಅವರೇ ಮಲ್ಟಿ ಏಜೆನ್ಸಿ ಸೆಂಟರ್ ಮತ್ತು ಜಾಯಿಂಟ್ ಟಾಸ್ಕ್ ಫೋಸರ್್ ಆನ್ ಇಂಟೆಲಿಜೆನ್ಸ್ ಅನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ ಅದನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸಿದರು. 2005ರಲ್ಲಿ ಅವರು ನಿವೃತ್ತರಾಗುವಾಗ ದೇಶದ ರಕ್ಷಣೆಯ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಅವರ ಮಾತಿಗೆ ವಿಶೇಷವಾದ ಮೌಲ್ಯವಿತ್ತು.

ಸೇವೆಗೆ ಸೇರಿಕೊಂಡ ಆರೇ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಕಾರ್ಯಶೈಲಿಯಿಂದ ಎಲ್ಲರ ಮನಸೂರೆಗೊಂಡು ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ಇಂಡಿಯನ್ ಪೊಲೀಸ್ ಮೆಡಲ್ ಅನ್ನು ಪಡೆದವರು ದೋವಲ್. ವಾಸ್ತವವಾಗಿ 17 ವರ್ಷಗಳ ಸೇವೆಯ ನಂತರ ಮಾತ್ರ ಈ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ! 1989ರಲ್ಲಿ ದೋವಲ್ರಿಗೆ ಸೇನಾ ಚಟುವಟಿಕೆಗೆ ಮೀಸಲಾಗಿರುವ ಕೀತರ್ಿಚಕ್ರವನ್ನೂ ಕೊಟ್ಟು ಗೌರವಿಸಲಾಯ್ತು! ನಿವೃತ್ತರಾಗುವ ಒಂದು ವರ್ಷದ ಮುನ್ನ ಏಷಿಯಾ ಮತ್ತು ಪೆಸಿಫಿಕ್ ಪ್ರದೇಶಗಳ ಪೊಲೀಸ್ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರ ಸಂಘಕ್ಕೆ ದೋವಲ್ರು ಅಧ್ಯಕ್ಷರಾಗಿ ಆಯ್ಕೆ ಆಗಿದ್ದರು. ನಿವೃತ್ತರಾದ ನಂತರ ತಮ್ಮ ವಿವೇಕಾನಂದ ಇಂಟರ್ನ್ಯಾಷನಲ್ ಫೌಂಡೇಶನ್ನ ಮೂಲಕ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸುರಕ್ಷತೆಯ ವಿಚಾರವಾಗಿ ತರುಣರ ನಡುವೆ ಜಾಗೃತಿಯನ್ನು ಮೂಡಿಸುತ್ತಾ ಭಾಷಣಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾ ಕಾಯರ್ಾಗಾರಗಳನ್ನು ಆಯೋಜಿಸುತ್ತಾ ಕಾಲ ತಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಮೋದಿ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದೊಡನೆ ಮಾಡಿದ ಮೊದಲ ಕೆಲಸ ಅವರನ್ನು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಭದ್ರತಾ ಸಲಹೆಗಾರರನ್ನಾಗಿ ಆಯ್ದುಕೊಂಡಿದ್ದು.

3

ದೋವಲ್ ಬುದ್ಧಿವಂತರು ನಿಜ. ಆದರೆ, ಮೋದಿ ಬುದ್ಧಿವಂತರನ್ನು ಜೊತೆಗೆ ಸೇರಿಸಿಕೊಂಡು ರಾಷ್ಟ್ರವನ್ನು ಬಲಿಷ್ಠವಾಗಿ ಕಟ್ಟುವ ಸಾಮಥ್ರ್ಯವುಳ್ಳ ಚಾಣಾಕ್ಷ. ಹೀಗಾಗಿಯೇ ಅಜಿತ್ ದೋವಲ್ರನ್ನು ರಕ್ಷಣೆಗಷ್ಟೇ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳದೇ ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸಂಬಂಧ ಸುಧಾರಣೆಗಳಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಅವರ ಸಲಹೆಗಳನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ರಾಷ್ಟ್ರೋನ್ನತಿಗೆ ಭದ್ರವಾದ ಅಡಿಪಾಯ ಹಾಕಲಾರಂಭಿಸಿದರು. ಮೇಲ್ನೋಟಕ್ಕೆ ಮೋದಿಯವರು ಲೆಕ್ಕಕ್ಕೆ ಮೀರಿದ ವಿದೇಶ ಪ್ರವಾಸಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಅನೇಕರು ಭಾವಿಸುತ್ತಾರಾದರೂ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪ್ರವಾಸವೂ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸುರಕ್ಷತೆಯ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಅತ್ಯಂತ ಅಗತ್ಯವಾಗಿದ್ದುದೇ ಎಂಬುದು ಕಾಲಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಅರಿವಿಗೆ ಬಂದಿವೆ. ನಮ್ಮ ಅನೇಕ ನಾಯಕರು ಗಲ್ಫ್ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಿಗೆ ರಜಾ ದಿನಗಳ ಮೋಜಿಗಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಮೋದಿ ಮತ್ತು ದೋವಲ್ರ ಜೋಡಿ ಈ ಎಲ್ಲಾ ಮುಸ್ಲೀಂ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳನ್ನು ಭಾರತದ ಉನ್ನತಿಗೆ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಸ್ಪಷ್ಟ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ಆರಂಭದಿಂದಲೂ ರೂಪಿಸಿದ್ದರು. ಮೋದಿ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದ ಆರಂಭದಲ್ಲೇ ಐಸಿಸ್ 46 ನಸರ್್ಗಳನ್ನು ಮೊಸೂಲ್ನಲ್ಲಿ ಅಪಹರಿಸಿ ಬಂಧನದಲ್ಲಿಟ್ಟಿದ್ದನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ಉಗ್ರಗಾಮಿಗಳ ವಶದಲ್ಲಿದ್ದ ಈ ನಗರಗಳಿಂದ ಭಾರತೀಯರನ್ನು ಬಿಡಿಸಿಕೊಂಡು ಬರುವುದು ಸವಾಲೇ ಆಗಿತ್ತು. ವಿಪಕ್ಷಗಳೂ ಕೂಡ ಮೋದಿಯ ಮೇಲೆ ಮನಸೋ ಇಚ್ಛೆ ಕಿಡಿ ಕಾರಲಾರಂಭಿಸಿದವು. ಆಗ ದೋವಲ್ ತಾವೇ ಇರಾಕಿಗೆ ಹೋದರು. ಅದೇನಾಯ್ತೋ ದೇವರೇ ಬಲ್ಲ. ಕೆಲವು ಗಂಟೆಗಳಲ್ಲೇ ತನಿಖಾ ಸಂಸ್ಥೆಯ ನಿದರ್ೇಶಕ ಆಸಿಫ್ ಇಬ್ರಾಹಿಂ ಸೌದಿಗೆ ಹೋದರು. ಅದಾದ ಒಂದು ವಾರದೊಳಗೆ ಕೇರಳದ ಎಲ್ಲ ನಸರ್್ಗಳು ಭಾರತಕ್ಕೆ ಬಂದಿಳಿದಾಗಿತ್ತು! ದೋವಲ್ ಐಸಿಸ್ ಉಗ್ರಗಾಮಿಗಳ ಜುಟ್ಟು ಸೌದಿ ಅರೇಬಿಯಾದ ದೊರೆಗಳ ಕೈಲಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಅರಿತಿದ್ದರು. ಸ್ವಲ್ಪ ಸೌದಿ ದೊರೆಗಳ ಕೈ ತಿರುಗಿಸಿದ್ದಷ್ಟೇ ಇತ್ತ ಐಸಿಸ್ ಉಗ್ರಗಾಮಿಗಳು ಭಾರತೀಯರನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಗೌರವಯುತವಾಗಿ ಕಂಡು ವಿಮಾನ ಹತ್ತಿಸಿ ಬೀಳ್ಕೊಟ್ಟರು. ಈ ನಸರ್್ಗಳು ಮರಳಿ ಬಂದಮೇಲೆ ‘ಉಗ್ರಗಾಮಿಗಳು ದೇವರಂಥವರು. ನಮ್ಮನ್ನು ಬಲು ಚೆನ್ನಾಗಿ ನೋಡಿಕೊಂಡರು’ ಎಂದೆಲ್ಲಾ ಕಥೆ ಹೊಡೆದರಲ್ಲಾ. ಹಾಗೆ ಅವರನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಗೆ ತಳ್ಳಿದ್ದು ದೋವಲ್ರ ಮಾಸ್ಟರ್ ಪ್ಲಾನೇ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಮರೆತರೆ ಹೇಗೆ?

ಹೀಗೆ ವಿದೇಶಕ್ಕೆ ನುಗ್ಗಿ ತಮಗೆ ಬೇಕಾದ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ದೋವಲ್ರಿಗೆ ಹೊಸತೇನಲ್ಲ. ದಾವೂದ್ನ ಮಗಳ ಮದುವೆಯ ಆರತಕ್ಷತೆ ದುಬೈನ ಗ್ರ್ಯಾಂಡ್ ಹಯಾತ್ನಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವಾಗ ಚೋಟಾ ರಾಜನ್ನ ತಂಡದವರನ್ನು ತಯಾರು ಮಾಡಿ ಮುಂಬೈನಿಂದ ಪೊಲೀಸ್ ಪಡೆಯೊಂದನ್ನು ಹೊತ್ತೊಯ್ದ ದೋವಲ್ ಇನ್ನೇನು ದಾವೂದ್ನನ್ನು ಮುಗಿಸಿಬಿಡುವ ಹಂತದಲ್ಲಿದ್ದರು. ಮುಂಬೈ ಪೊಲೀಸರಲ್ಲೇ ಇದ್ದ ಕೆಲವೊಂದಿಷ್ಟು ಅಯೋಗ್ಯರು ಸುಳಿವು ಬಿಟ್ಟುಕೊಟ್ಟಿದ್ದರಿಂದಾಗಿ ದಾವೂದ್ ಉಳಿದುಬಿಟ್ಟ. ಆದರೆ ಅವನೊಂದಿಗಿನ ಆ ಜಿದ್ದು ದೋವಲ್ರ ಕಂಗಳಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಆರಿಲ್ಲ!

4

ಶ್ರೀಲಂಕಾದ ರಾಜಪಕ್ಸೆ ಚೀನಾದೊಂದಿಗೆ ಒಪ್ಪಂದ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಭಾರತದ ಸಾರ್ವಭೌಮತೆಗೆ ಧಕ್ಕೆ ತರುವಂತ ಕೆಲಸವೊಂದಷ್ಟನ್ನು ಮಾಡುವಾಗ ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ದೋವಲ್ ಕೆಂಡವಾಗಿದ್ದರು. ತಾವೇ ರಾಜಪಕ್ಸೆಯನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡುವ ನೆಪದಿಂದ ಶ್ರೀಲಂಕಾಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಆನಂತರ ಅವನ ವಿರೋಧಿಯಾಗಿದ್ದ ಸಿರಿಸೇನಾರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಿ ಚಂದ್ರಿಕಾ ಕುಮಾರತುಂಗ ಮತ್ತು ರನಿಲ್ ವಿಕ್ರಮಸಿಂಗೆ ಅವರನ್ನು ಮಾತನಾಡಿಸಿ ಅವರೆಲ್ಲರನ್ನೂ ಒಪ್ಪಿಸಿ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ರಾಜಪಕ್ಸೆ ಭರ್ಜರಿಯಾಗಿ ಸೋಲುವಂತೆ ಮಾಡಿದವರು ದೋವಲ್ ಸಾಹೇಬ್ರೇ. ಭಾರತದ ನೆರೆರಾಷ್ಟ್ರವೊಂದು ಚೀನಾದ ತೆಕ್ಕೆಯಿಂದ ಹೀಗೆ ಭಾರತದತ್ತ ವಾಲುವಲ್ಲಿ ದೋವಲ್ರ ಈ ಸಾಹಸವನ್ನು ಎಷ್ಟು ಗುಣಗಾನ ಮಾಡಿದರೂ ಕಡಿಮೆಯೇ.

ನರೇಂದ್ರಮೋದಿ ದಿನದಲ್ಲಿ 18 ತಾಸು ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಾರಲ್ಲಾ ಬಹುಶಃ ದೋವಲ್ರೂ ಅಷ್ಟೇ ಇರಬೇಕು. ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ಗಬ್ಬೆಬ್ಬಿಸಿ ಹೋಗಿದ್ದ ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಹಸನುಗೊಳಿಸಿ ಭಾರತದ ಗೂಢಚರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ನಿಲ್ಲುವಂತೆ ಮಾಡುವುದು ಅಸಾಧ್ಯವೇ ಆಗಿತ್ತು. ಅಜಿತ್ ದೋವಲ್ ಅಮೇರಿಕಾದ ರಕ್ಷಣಾ ಕಾರ್ಯದಶರ್ಿ ಜೇಮ್ಸ್ ಮ್ಯಾಟೀಸ್ ಮತ್ತು ಅದೇ ಇಲಾಖೆಗೆ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟಿ ಜಾನ್ ಕೆಲಿ, ಮ್ಯಾಕ್ ಮಾಸ್ಟರ್ ಇವರೆಲ್ಲರನ್ನೂ ಭೇಟಿಯಾಗಿ ತತ್ಕ್ಷಣದ ಗುಪ್ತಚರ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಒಪ್ಪಂದ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದರ ಫಲವಾಗಿ ಕಳೆದ ನಾಲ್ಕೂವರೆ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಒಂದು ಭಯೋತ್ಪಾದಕ ಕೃತ್ಯ ನಡೆಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಿಲ್ಲವೆಂಬುದು ದೋವಲ್ ಕುರಿತಂತೆ ಜಾಗತಿಕವಾಗಿ ಚಾಲ್ತಿಯಲ್ಲಿರುವ ಮಾತು. ಮೋದಿ ವಿದೇಶದ ನೆಲದಲ್ಲಿ ಭಾಷಣ ಮಾಡಿ ಕೈಬೀಸಿಯಷ್ಟೇ ಖ್ಯಾತಿಯಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆಂದು ಭಾವಿಸಿಬಿಡಬೇಡಿ. ತಮ್ಮ ಸಮರ್ಥ ಸೇನಾನಿಗಳ ಮೂಲಕ ಜಗತ್ತಿನ ಅನೇಕ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಿಗೆ ಗೌಪ್ಯವಾದ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಮೂಲಕ ಅನಿವಾರ್ಯವೂ ಆಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಆಯಾ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆಯಬಹುದಾದ ಅನೇಕ ದುರಂತಗಳನ್ನು ಮೋದಿ-ದೋವಲ್ ತಂಡ ತಪ್ಪಿಸಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲವಾದಲ್ಲಿ ಯಮನ್ನಲ್ಲಿ ಕಿತ್ತಾಟ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದ ಎರಡೂ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ನಾವು ನಮ್ಮವರನ್ನು ಏರ್ಲಿಫ್ಟ್ ಮಾಡುವಷ್ಟೂ ಹೊತ್ತು ಶಾಂತವಾಗಿರಲು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯಾವಾಯ್ತು?! ಸೌದಿಯಂತಹ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಭಾರತದ ಒಳಿತಿಗಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಹೇಗೆ ಬಂತು?! ಅನೇಕ ಉತ್ತರಗಳು ದೋವಲ್ರ ಕಿಸೆಯಲ್ಲಿವೆ.

ಈ ಆಸಾಮಿಯನ್ನು ಕಡಿಮೆಯವನೆಂದು ಭಾವಿಸಬೇಡಿ. ಅಮೃತ್ಸರದ ಸ್ವರ್ಣಮಂದಿರದಲ್ಲಿ ಖಲಿಸ್ತಾನ್ ಉಗ್ರಗಾಮಿಗಳು ನುಗ್ಗಿ ಕುಳಿತಿದ್ದರಲ್ಲಾ ಆಗ ದೋವಲ್ ಐಎಸ್ಐ ಏಜೆಂಟರ ವೇಷದಲ್ಲಿ ಒಳನುಸುಳಿ ಸಂಧಾನ ಮಾಡುವ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಮಾತುಕತೆ ನಡೆಸಿ ಅವರ ಸಾಮಥ್ರ್ಯ, ಅವರ ಬಳಿಯಿರುವ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕಣ್ಣಂಚಿನಲ್ಲೇ ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಬಂದು ಅವರನ್ನು ಮುಗಿಸಲು ಬೇಕಾದ ತಂತ್ರಗಾರಿಕೆ ಹೂಡಿದ್ದರಂತೆ. ದೋವಲ್ ಈಗ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಐಸಿಸ್ನತ್ತ ತಮ್ಮ ದೃಷ್ಟಿ ತಿರುಗಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಒಮ್ಮೆ ದೋವಲ್ ಅತ್ತ ಕಣ್ಣು ಹಾಯಿಸಿದರೆಂದರೆ ಅವರುಗಳ ಕಥೆ ಮುಗಿಯಿತೆಂದೇ ಅರ್ಥ. ಈಗ ದಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕುಹಾಕಿಕೊಂಡವರು ಇನ್ನೊಂದಷ್ಟು ಗುಟ್ಟು ಬಾಯ್ಬಿಡುತ್ತಾರಲ್ಲಾ ಇದು ಹೀಗೇ ಸಾಗಲಾರಂಭಿಸಿದರೆ ಅವರ ಸಂತಾನಗಳೇ ಬಯಲಿಗೆ ಬಂದು ಬೀಳುವ ಕಾಲ ದೂರವಿಲ್ಲ!!

5

ದೋವಲ್ರನ್ನು ಸುಮ್ಮಸುಮ್ಮನೆ ಜೇಮ್ಸ್ಬಾಂಡ್ ಅನ್ನೋದಲ್ಲ. ಬಹುಶಃ ಹಿಂದೆಂದೂ ಭಾರತದ ಭದ್ರತಾ ಸಲಹೆಗಾರರು ಇಷ್ಟು ವ್ಯಾಪಕವಾದ ಚಚರ್ೆಗೆ ಒಳಗಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಇಂದು ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ದೋವಲ್ರ ಚಾಣಾಕ್ಷತನದ ಕುರಿತಂತೆ ಎಲ್ಲರೂ ಮಾತನಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಅಗಸ್ತಾವೆಸ್ಟ್ಲ್ಯಾಂಡಿನ ಮಧ್ಯವತರ್ಿ ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ ಮಿಶೆಲ್ ತನ್ನನ್ನು ಭಾರತ ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ ಎಂಬ ಧಿಮಾಕಿನಿಂದ ಕುಳಿತಿದ್ದನಲ್ಲ. ಮುಸಲ್ಮಾನ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳೂ ದೋವೆಲ್ರ ಚಾಣಾಕ್ಷ ನಡೆಗೆ ಇಲ್ಲವೆನ್ನಲಾಗದೇ ಮಿಶೆಲ್ನನ್ನು ಒಪ್ಪಿಸಿ ಕೈತೊಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದು ಸಾಮಾನ್ಯವಾದ ಸಂಗತಿಯಲ್ಲ. ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿನಂತಹ ಇಂಗ್ಲೆಂಡೂ ಮರುಮಾತನಾಡದೇ ಮಲ್ಯನನ್ನು ಭಾರತಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪಿಸಲು ತಯಾರಾದುದರ ಹಿಂದೆಯೂ ಸಾಕಷ್ಟು ಪ್ರಯೋಗಗಳಾಗಿವೆ. ಈಗ ಬ್ರಿಟೀಷ್ ಏಜೆನ್ಸಿಯನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡೇ ನೀರವ್ಮೋದಿ ಅಡಗಿ ಕುಳಿತಿರುವ ಗುಹೆಯನ್ನು ಹುಡುಕಿ ತೆಗೆಯಲಾಗಿದೆ. ಚುನಾವಣೆಗೆ ಮುನ್ನವೇ ಅವನನ್ನು ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಬಂದರೆ ಅಚ್ಚರಿ ಪಡಬೇಕಿಲ್ಲ. ಹಾಗಂತ ಇದು ಅಜಿತ್ ದೋವಲ್ರ ಒಬ್ಬರದ್ದೇ ಸಾಹಸವೆಂದು ಭಾವಿಸಬೇಡಿ. ಅವರ ಇಚ್ಛೆಯ ಸೂಕ್ಷ್ಮವನ್ನರಿತು ನಡೆಯುವ ಸಮರ್ಥವಾದ ತಂಡವೊಂದು ಅವರ ಸುತ್ತಲೂ ಇದೆ. ಇಡಿಯ ವಿದೇಶಾಂಗ ಸಚಿವಾಲಯ ಸಮರ್ಥವಾಗಿ ಜೊತೆಗೂಡಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದೆ. ಅತ್ತ ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದಲ್ಲಿರುವ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ದೇವೇಂದ್ರ ಫಡ್ನವೀಸ್ ವಿದೇಶೀ ಮಾಫಿಯಾದ ಎಂಜಲು ಕಾಸಿಗೆ ಬಲಿಯಾಗಿದ್ದ ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದ ಪೊಲೀಸು ಇಲಾಖೆಯನ್ನು ಸ್ವಚ್ಛಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಎಲ್ಲಕ್ಕೂ ಮಿಗಿಲಾಗಿ ಪ್ರಧಾನಮಂತ್ರಿ ನರೇಂದ್ರಮೋದಿ ದೋವಲ್ರ ಸಾಹಸಕ್ಕೆ ಬೆಂಬಲವಾಗಿ ನಿಂತು ಅದಕ್ಕೆ ಪೂರಕವಾಗಿ ದೇಶದ ಒಳಗೂ ಹೊರಗೂ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಾ ರಾಷ್ಟ್ರವನ್ನು ಪುನರ್ರಚಿಸಲು ಕಟಿಬದ್ಧರಾಗಿ ನಿಂತುಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಬಂದಾಗಿನಿಂದಲೂ ಒಂದಿಡೀ ತಂಡವಾಗಿ ಭಾರತ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದು ಈಗಲೇ. ಹೀಗಾಗಿಯೇ ಭಾರತ ದುಭರ್ೇದ್ಯ ರಾಷ್ಟ್ರವಾಗಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮುತ್ತಿದೆ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಜಗತ್ತು ಅರಿತಿದೆ.

ಸತ್ಯ ಹೇಳಿ. ಭಾರತ ಬಲಿಷ್ಠ ಕೈಗಳಲ್ಲಿದೆ ಎಂದು ಅನಿಸುತ್ತಿಲ್ಲವೇ?!

ಜನಪ್ರಿಯ ಘೋಷಣೆಗಳು ವರ್ಸಸ್ ಪ್ರಗತಿಯ ಹೆಜ್ಜೆಗಳು!

ಜನಪ್ರಿಯ ಘೋಷಣೆಗಳು ವರ್ಸಸ್ ಪ್ರಗತಿಯ ಹೆಜ್ಜೆಗಳು!

ನರೇಂದ್ರಮೋದಿಯವರು ಈಗ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಮಧ್ಯಮವರ್ಗದವರ ವಿರೋಧಿಯಾಗಿದ್ದಾರೆ, ಮುಸಲ್ಮಾನರ ವಿರೋಧಿಯಾಗಿದ್ದಾರೆ, ದಲಿತರ ವಿರೋಧಿಯಾಗಿದ್ದಾರೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ವಿರೋಧಿಯಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಒಟ್ಟಾರೆ ಅವರು ದೇಶದ ಪರವಾಗಿ ಮಾತ್ರ ಇರೊದು. ದುರಂತವೆಂದರೆ ಅವರನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದವರೆಲ್ಲಾ ಅವರ ಸೋಲಿಗೆ ಕಾರಣವನ್ನು ವಿಶ್ಲೇಷಿಸುವ ಭರದಲ್ಲಿ ಮನಸೋ ಇಚ್ಛೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಐದು ರಾಜ್ಯಗಳ ಚುನಾವಣೆ ಮತ್ತು ಆನಂತರದ ಬೆಳಣಿಗೆಗಳ ಚಚರ್ೆ ಇನ್ನೂ ನಿಂತೇ ಇಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ಬರಲಿರುವ ಲೋಕಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಗೆ ಬಲು ಹತ್ತಿರದ ಪೂರ್ವಭಾವಿ ಚುನಾವಣೆ. ಬಹುಶಃ ಹರಿಯಾಣಾದಲ್ಲಿ ಮುನ್ಸಿಪಾಲಿಟಿ ಚುನಾವಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಜಪ ಎದುರಾಳಿಗಳನ್ನು ಕ್ಲೀನ್ ಸ್ವೀಪ್ ಮಾಡಿರದೇ ತಾನೇ ಪೂರಾ ಸ್ವೀಪ್ ಆಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದರೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು 2019ರ ಚುನಾವಣೆಯನ್ನು ಗೆದ್ದೇಬಿಟ್ಟೆ ಎಂದು ಬೀಗಿಬಿಡುತ್ತಿತ್ತೇನೋ! ಈ ಚುನಾವಣೆಗಳಲ್ಲಿ ರೈತರ ಬೆಲೆಗೆ ಕನಿಷ್ಠ ಬೆಂಬಲ ಬೆಲೆ ನಿಗಧಿ ಪಡಿಸುವುದು, ಪೂರ್ಣ ಸಾಲಮನ್ನಾ ಮಾಡುವುದು, ನಿರುದ್ಯೋಗಿಗಳಿಗೆ ಭತ್ಯೆ ಕೊಡುವುದು ಈ ಬಗೆಯ ಜನಪ್ರಿಯ ಘೋಷಣೆಗಳನ್ನು ಜನರ ಮುಂದಿರಿಸಿಯೇ ಚುನಾವಣೆಯನ್ನು ಗೆದ್ದದ್ದೆಂಬುದನ್ನು ಯಾರೂ ಅಲ್ಲಗಳೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ, ಚುನಾವಣೆ ಗಲ್ಲಲೆಂದೇ ಜನಪ್ರಿಯ ಘೋಷಣೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕಾದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯೇ ಇನ್ನೂ ರಾಷ್ಟ್ರವನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿರುವುದು ಅದೆಷ್ಟು ಸರಿ ಎಂಬುದೇ ಪ್ರಶ್ನಾರ್ಹ ಸಂಗತಿ. ರೈತರ ಸಾಲಮನ್ನಾ ಎಂಬ ಸಂಗತಿಯೊಂದು ರಾಜ್ಯದ, ದೇಶದ ಪ್ರಗತಿಗಿಂತ ಮಹತ್ವದ ಅಂಶವಾಗಿ ಚಚರ್ೆಯಾಗುವುದು ದುರದೃಷ್ಟಕರವೇ ಸರಿ. ಇಷ್ಟಕ್ಕೂ ರೈತರ ಸಾಲಮನ್ನಾ ಎಂಬುದೇ ಮೂಗಿಗೆ ತುಪ್ಪ ಸವರುವ ಆಟ, ವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾದ ಮೋಸ. ರೈತರ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಮುಂದೆ ನಿಲ್ಲುವವರೇ ಬೇರೆ, ನಿಜವಾದ ರೈತರೇ ಬೇರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಾರದ ಸಾಮಾನ್ಯರ ತಾಕಲಾಟ. ಹಾಗೆ ಸುಮ್ಮನೆ ಆಲೋಚಿಸಿ ನೋಡಿ. ಅನೇಕರು ನಮ್ಮನ್ನೇ ನಾವು ಸಾಕಷ್ಟು ಬಾರಿ ಕೇಳಿಕೊಂಡಿರುತ್ತೇವೆ, ರೈತರಿಗಾಗಿ ನಾವೇನು ಮಾಡಿದ್ದೇವೆ ಅಂತ. ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರಾಗಿ ನಾವು ಅವರಿಂದ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಖರೀದಿಸಿದ್ದೇವೆ. ಬೆಲೆ ದುಪ್ಪಟ್ಟಾದಾಗಲೂ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ್ದನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡೇ ಇದ್ದೇವೆ, ರೈತನ ಬೆಲೆ ಹಾಳಾದಾಗ ಮತ್ತೇನೂ ಮಾಡಲಾಗದಿದ್ದರೂ ಒಂದಷ್ಟು ಮರುಗಿದ್ದೇವೆ. ಅವನಿಗೆ ಬೆಳೆ ನಷ್ಟವಾದಾಗ ಸಕರ್ಾರ ಬೆಂಬಲ ಘೋಷಿಸಿರುವುದು ನಾವು ಕಟ್ಟಿದ ತೆರಿಗೆ ಹಣದಲ್ಲೇ. ಎಲ್ಲ ಸಕ್ಕರೆ ಕಾಖರ್ಾನೆಗಳೂ ಮಂತ್ರಿ ಮಾಗಧರದ್ದೇ. ಆದರೆ, ರೈತರಿಗೆ ಕುಂಟು ನೆಪಗಳನ್ನು ಹೇಳಿ ಹಣಕೊಡದೇ ಸತಾಯಿಸಿ ವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾಗಿ ಬೀದಿಗಿಳಿಯುವಂತೆ ಮಾಡಿ ಕೆಲವು ಗೂಂಡಾಗಳ ಮೂಲಕ ಸಕರ್ಾರಿ ಆಸ್ತಿ-ಪಾಸ್ತಿಗಳನ್ನು ನಾಶಗೈದು, ಅವರು ಮತ್ತೆ ಹಾಳು ಮಾಡುವಂತೆ ಮಾಡಿದ್ದು ನಾನು-ನೀವು ಕಟ್ಟಿದ ತೆರಿಗೆ ಹಣದ ವಸ್ತುಗಳನ್ನೇ. ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ರಾದ್ಧಾಂತದ ನಂತರ ಸಕರ್ಾರ ಕೃತಕ ಒತ್ತಡವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿಕೊಂಡು ಸಾವಿರಾರು ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿಯ ಬೆಂಬಲ ಬೆಲೆಯನ್ನು ಕಬ್ಬು ಬೆಳೆಗಾರರಿಗೆ ಘೋಷಿಸಿತ್ತಲ್ಲ, ಅದರಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಕಾಖರ್ಾನೆ ಮಾಲೀಕರಿಗೆ ಸೇರುತ್ತದೋ ಎಷ್ಟು ಬೆಳೆಗಾರರಿಗೆ ಸೇರುವುದೋ ದೇವರೇ ಬಲ್ಲ! ಆದರೆ, ನಾ ಕಟ್ಟಿದ ತೆರಿಗೆಯ ಹಣವಂತೂ ರೈತರ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಬಳಕೆಯಾಯ್ತೆಂಬುದೂ ಗೊತ್ತಾಗಲಿಲ್ಲ. ಸಾಲಮನ್ನಾದ್ದೂ ಅದೇ ಕಥೆ. ಸಕರ್ಾರಿ ಬ್ಯಾಂಕುಗಳಿಗೇ ಬರದ ರೈತ ಖಾಸಗಿಯವರ ಬಳಿ ಸಾಲ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಬ್ಯಾಂಕುಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಲ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲು ರೈತರಿಗೆ ತೀರಿಸುವ ಸಾಮಥ್ರ್ಯವಿದೆಯೋ ಇಲ್ಲವೋ ನೋಡುತ್ತಾರೆ. ತೀರಿಸುವ ಸಾಮಥ್ರ್ಯ ಇದ್ದವ ಸಾಲವನ್ನು ಆಲೋಚಿಸಿ ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಅತ್ತ ಖಾಸಗಿಯವರ ಬಳಿ ಸಾಲ ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ರೈತ ಅದನ್ನು ತೀರಿಸಲಾಗದೇ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನಲ್ಲಾ, ಅವನ ಶವವನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಕಣ್ಣೀರ್ಗರೆಯುವ, ಬೀದಿಗಿಳಿಯುವ ಈ ಸಿರಿವಂತರು ಸಾಲಮನ್ನಾಕ್ಕಾಗಿ ಕೂಗಾಡಲಾರಂಭಿಸುತ್ತಾರೆ. ಪಕ್ಷಗಳು ಚುನಾವಣೆಗೆ ಆ ಸಾಲಮನ್ನಾದ ಭರವಸೆ ಕೊಟ್ಟೇ ಮುಂದಡಿಯಿಡುತ್ತಾರೆ. ಕನರ್ಾಟಕದ ಚುನಾವಣೆ ನೆನಪಿರಬೇಕಲ್ಲ. ಅವೈಜ್ಞಾನಿಕವಾಗಿ ಪೂರ್ಣ ಸಾಲಮನ್ನಾ ಎಂದು ಭರವಸೆ ಕೊಟ್ಟ ಕುಮಾರಸ್ವಾಮಿಯವರಿಗೆ ತಾವು ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬರುವುದು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ ಎಂಬ ಸ್ಪಷ್ಟ ಪರಿಕಲ್ಪನೆ ಇತ್ತು. ಹೇಗೋ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದೊಡನೆ ಮುಂದೇನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ತೋಚದೇ ಹೋರಾಟ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ರೈತರು ರೈತರೇ ಅಲ್ಲ ಎಂದುಬಿಟ್ಟರು. ಕೆಲವು ಸತ್ಯ ನಾಯಕರುಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಗೊತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಹೋರಾಟದ ರೂಪು-ರೇಷೆಯನ್ನು ಕಾಲಕಾಲಕ್ಕೆ ಅವರೇ ಹಾಕಿಕೊಟ್ಟಿರುತ್ತಾರಲ್ಲ! ಆದರೆ ಮತ್ತೆ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಬನ್ನಿ. ಕೊನೆಗೂ ಸಕರ್ಾರಗಳು ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದು ರೈತರ ಸಾಲಮನ್ನಾ ಮಾಡುತ್ತವಲ್ಲ, ಮತ್ತದು ನಾನು-ನೀವು ಕಟ್ಟಿದ ತೆರಿಗೆ ಹಣವೇ. ದೇಶದ, ನಾಡಿನ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೆಂದು ಕಟ್ಟಿದ ತೆರಿಗೆಯನ್ನು ಹೀಗೆ ರೈತರ ಸಾಲಮನ್ನಾ, ವಾಣಿಜ್ಯೋದ್ಯಮಿಗಳ ಸಾಲಮನ್ನಾ ಎನ್ನುತ್ತಾ ಹಣಕೊಟ್ಟು ಕೈ ತೊಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಕುಳಿತರೆ ಇದು ವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾದ ಸಮಸ್ಯೆಯೊಂದನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕಿದಂತಾಗಲಾರದೇ? ಅಷ್ಟೆ ಅಲ್ಲದೇ, ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ದುಡಿದು ಸಕರ್ಾರಕ್ಕೆ ತೆರಿಗೆಯನ್ನು ಕಟ್ಟುವ ಮಧ್ಯಮ ಮತ್ತು ಮೇಲ್ಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗದ ಜನತೆ ಒಟ್ಟಾರೆ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಪ್ರಗತಿಯನ್ನು ಕಾಣುವುದೇ ಬೇಡವಾ?!

ಹಾಗಂತ ಈ ಸಮಸ್ಯೆ ಇಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ. ಇಂಗ್ಲೆಂಡು ಕೂಡ ಇಂಥದ್ದೇ ಜ್ವಾಲಾಮುಖಿಯೊಂದರ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತಿದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಹಿಂದಿನಿಂದಲೂ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಆರೋಗ್ಯ ಯೋಜನೆಯೊಂದು ಜಾರಿಯಲ್ಲಿದೆ. ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿನ ನಾಗರಿಕರಾದವರಿಗೆ ಆರೋಗ್ಯದ ನಿರ್ವಹಣಾ ವೆಚ್ಚ ಅಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಉಚಿತ. ಅದು ಐದು ರೂಪಾಯಿ ಆಗಬಹುದು, 50 ಲಕ್ಷವೇ ಆಗಬಹುದು. ಹಾಗಂತ ಅದು ಅಲ್ಲಿ ಕಾಟಾಚಾರದ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಅಲ್ಲ. ಸಕರ್ಾರ ಇದಕ್ಕಾಗಿ ತೆರಿಗೆದಾರರ ಸಾವಿರಾರು ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿ ಹಣವನ್ನು ಸುರಿ-ಸುರಿದು ಪಾತ್ರೆ ಬರಿದು ಮಾಡುತ್ತಿದೆ. ಪ್ರತಿ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲೂ ಅವರ ಚಚರ್ೆಯ ಕೇಂದ್ರಬಿಂದು ಈ ಆರೋಗ್ಯ ಯೋಜನೆಯೇ. ಇದಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚು ಹಣ ಕೊಡುತ್ತೇನೆನ್ನುವವರು ಗೆದ್ದು ಬರುತ್ತಾರೆ. ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸುತ್ತೇನೆನ್ನುವವರು ಮನೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿನಲ್ಲಿ ಅದಾಗಲೇ ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ನಿರಾಶ್ರಿತರೂ ಇದರ ವ್ಯಾಪ್ತಿಗೆ ಬರುವುದರಿಂದ ಅಲ್ಲಿನ ತೆರಿಗೆದಾರ ಈಗ ಬಾಯಿ-ಬಾಯಿ ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಬ್ರೆಕ್ಸಿಟ್ನ ಹಿಂದಿರುವ ಒಂದು ಪ್ರಮುಖವಾದ ಚಚರ್ೆಯೂ ಇದೇ ಆಗಿತ್ತು. ಇಂಗ್ಲೆಂಡ್ ಆಥರ್ಿಕ ಮುಗ್ಗಟ್ಟಿಗೆ ಸಿಲುಕಿ ಜಗತ್ತಿನ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಮುಂದೆ ದಯನೀಯ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬಂದಿರುವುದೇ ಈ ಕಾರಣದಿಂದ ಎಂದೂ ಮಾತನಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಾಗುತ್ತದೆ.

2

ನರೇಂದ್ರಮೋದಿಯವರ ಆಗಮನದ ನಂತರ ಈ ಥರದ ಎಲ್ಲಾ ಕುರುಡು ಯೋಜನೆಗಳಿಗೆ ನಿಸ್ಸಂಶಯವಾಗಿ ಬ್ರೇಕ್ ಬಿದ್ದಿತ್ತು. ಆಥರ್ಿಕ ಸೌಲಭ್ಯವನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಆಯಾ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಅಕೌಂಟಿಗೆ ಸೇರುವಂತೆ ಮಾಡುವ ಮೊದಲ ಪ್ರಯಾಸದಿಂದಲೇ ಅನೇಕ ಬಗೆಯ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರಗಳು ನಿಂತಿದ್ದವು. ರೈತರ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಮೋದಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನೇ ಪುನರ್ ರೂಪಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದರು. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ರೈತನಿಗೂ ಮಣ್ಣಿನ ಆರೋಗ್ಯದ ಕಾಡರ್್ ವಿತರಿಸುವ ಅವರ ಪ್ರಯತ್ನ ರೈತನನ್ನು ಸ್ಥಳೀಯ ಕೃಷಿ ಕಾಲೇಜುಗಳೊಂದಿಗೆ ಜೋಡಿಸುವುದಾಗಿತ್ತು. ಅದರರ್ಥ ರೈತ ಮತ್ತು ಆಧುನಿಕ ವಿಜ್ಞಾನವನ್ನು ಬೆಸೆಯುವುದು. ಹಾಗಂತ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಆಧುನಿಕಗೊಳಿಸಿಬಿಡುವ ಹುಚ್ಚೇನು ಅವರಿಗಿರಲಿಲ್ಲ. ವಿಜ್ಞಾನಿಯೂ ರೈತನ ಮಾತು ಕೇಳುವಂತಾಗಲೆಂದು ಪರಂಪರಾಗತ ಕೃಷಿ ವಿಕಾಸ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ಜಾರಿಗೆ ತಂದರು. ಅದು ರೈತನ ಪರಂಪರಾನುಗತ ಕೃಷಿ ಪದ್ಧತಿಗೆ ವಿಜ್ಞಾನದ ಮುದ್ರೆಯೊತ್ತುವ ಪರಿ. ರೈತ ಬರಿ ಕೃಷಿಯಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೇ ಅದಕ್ಕೆ ಪೂರಕವಾದ ಕೆಲಸಗಳಲ್ಲೂ ತೊಡಗಲೆಂದೇ ಡೈರಿಗೆ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟ ಮೂಲಸೌಕರ್ಯದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೆ ಹಣವನ್ನು ಮೀಸಲಿಟ್ಟಿದ್ದೂ ಮೋದಿ ಸಕರ್ಾರವೇ. ಕೃಷಿ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯನ್ನು ಎಲೆಕ್ಟ್ರಾನಿಕ್ ಮಾಧ್ಯಮದ ಮೂಲಕ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೊಳಿಸಿ ಅದನ್ನು ಬಲು ಸುಂದರ ರೂಪದಲ್ಲಿ ರೈತರ ಮುಂದಿರಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿದ್ದು ಇದೇ ಸಕರ್ಾರ. ಕೃಷಿಯಲ್ಲಿ ಆವಿಷ್ಕಾರವನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸುವ ಅಗ್ರಿ-ಉಡಾನ್ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ತಂದು ಕೃಷಿಕರಿಗೆ ನೂತನ ಸಂಶೋಧನೆಗೆ ಪ್ರೇರಣೆ ನೀಡಿದ್ದೂ ಮೋದಿಯವರೇ. ಎಲ್ಲ ಬಿಟ್ಟರೂ ಬೆಳೆಗಳಿಗೆ ಮುನ್ನವೇ ವಿಮೆ ಮಾಡಿಸಿ ಬೆಳೆ ನಷ್ಟಗೊಂಡರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಸೂಕ್ತವಾದ ವಿಮೆ ಹಣ ದೊರಕುವಂತೆ ವೈಜ್ಞಾನಿಕವಾಗಿ ಆಲೋಚನೆ ನಡೆಸಿದ್ದೂ ನರೇಂದ್ರಮೋದಿಯವರೇ. ಅವರ ಫಸಲ್ ಬಿಮಾ ಯೋಜನೆ ಆರಂಭದ ತೊಡಕುಗಳ ನಡುವೆಯೂ ಕೂಡ ಅನೇಕರಿಗೆ ಸಾಕಷ್ಟು ನಷ್ಟವನ್ನು ಸರಿದೂಗಿಸಿಕೊಟ್ಟಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನಂತೂ ಅಲ್ಲಗಳೆಯಲಾಗದು. ಮತ್ತು ಈ ಯೋಜನೆಯಲ್ಲಿ ಮಧ್ಯವತರ್ಿಗಳ ಬದುಕು ನಡೆಯದಿರುವುದರಿಂದ ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಇದರಲ್ಲಿ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಕೂತಿದ್ದಾರೆ.

3

ಸಂತೋಷವೇ. ನರೇಂದ್ರಮೋದಿಯವರು ಈಗ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಮಧ್ಯಮವರ್ಗದವರ ವಿರೋಧಿಯಾಗಿದ್ದಾರೆ, ಮುಸಲ್ಮಾನರ ವಿರೋಧಿಯಾಗಿದ್ದಾರೆ, ದಲಿತರ ವಿರೋಧಿಯಾಗಿದ್ದಾರೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ವಿರೋಧಿಯಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಒಟ್ಟಾರೆ ಅವರು ದೇಶದ ಪರವಾಗಿ ಮಾತ್ರ ಇರೊದು. ದುರಂತವೆಂದರೆ ಅವರನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದವರೆಲ್ಲಾ ಅವರ ಸೋಲಿಗೆ ಕಾರಣವನ್ನು ವಿಶ್ಲೇಷಿಸುವ ಭರದಲ್ಲಿ ಮನಸೋ ಇಚ್ಛೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಸ್ವತಃ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿಗರೇ ನಾಚುವಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಭಾಜಪದ ಬೆಂಬಲಿಗರೇ ಮೋದಿಯವರನ್ನು ಆಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೇ ಮೋದಿಯವರೂ ಒಂದಷ್ಟು ಜನಪ್ರಿಯ ಘೋಷಣೆಗಳನ್ನು ಮಂಡಿಸಿಬಿಡಬೇಕೆಂದು ಬಯಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ 70 ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಭಾರತ ಹೊಸ ಬಗೆಯ ರಾಜನೀತಿಯತ್ತ ಕಾಲಿಡುತ್ತಿದೆ. ಈ ರಾಜನೀತಿಯಲ್ಲಿ ರಾಷ್ಟ್ರಹಿತವೇ ಮುಖ್ಯವಾಗಿದೆಯೇ ಹೊರತು, ವ್ಯಕ್ತಿಯ, ಕುಟುಂಬದ, ಜಾತಿಯ ಹಿತವಲ್ಲ. ಇಂತಹ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ನಾವು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡದೇ ಹೋದರೆ ಬಲುದೊಡ್ಡ ಅಪಾಯಕ್ಕೆ ಮುನ್ಸೂಚನೆ ಹಾಡಿದಂತಾಗುತ್ತದೆ. ನರೇಂದ್ರಮೋದಿಯವರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ನಾವು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಹೊರಟಿರುವ ಮತ್ತೊಂದು ಮುಖ ರಾಹುಲ್ನದ್ದು ಎಂದು ಕೇಳಲಿಕ್ಕೆ ನನಗೆ ನಾಚಿಕೆಯೆನಿಸುತ್ತಿದೆ. ಪತ್ರಿಕಾಗೋಷ್ಠಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುವ ಮುನ್ನ ಗುಲಾಮ್ ನಬಿ ಆಜಾದ್ರ ಅಹ್ಮದ್ ಪಟೇಲರ ಮತ್ತು ಜ್ಯೋತಿರಾದಿತ್ಯ ಸಿಂಧ್ಯಾನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ಉತ್ತರಿಸುವ ರಾಹುಲ್ ಭಾರತವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿದರೆ ನಮ್ಮ ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಗೌರವದ ಬೆಲೆಯೆಷ್ಟಿರಬಹುದೆಂದು ಊಹಿಸಲೂ ಕಷ್ಟವೆನಿಸುತ್ತದೆ. ಹಾಗೇನಾದರೂ ಈ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ಆಯ್ಕೆ ಮಹಾಘಟಬಂಧನದ ಈ ಮುಖಗಳೇ ಎನ್ನುವುದಾದರೆ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಸೋಲು ನರೇಂದ್ರಮೋದಿಯವರದ್ದಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ, ಸಮಗ್ರ ಭಾರತದ್ದೇ ಆಗಿರುತ್ತದೆ. ಹೀಗಾಗಿಯೇ ಈ ಬಾರಿ ಗೆಲ್ಲಬೇಕಿರುವುದು ಮೋದಿಯಲ್ಲ ಭಾರತ!

4

ಕಳೆದ ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಮೋದಿ ಅಪಾರವಾದ ಸಾಧನೆಯನ್ನು ನಮಗಾಗಿ ಮಾಡಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಎಲ್ಲ ಪಕ್ಷಗಳು ಹೆಣಗಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಜಿಎಸ್ಟಿಯನ್ನು ಜಾರಿಗೆ ತಂದು ನಮ್ಮ ಬದುಕನ್ನು ಸರಳಗೊಳಿಸಿದ್ದಾರೆ. ನೋಟ್ ಬಂದಿಯ ಮೂಲಕ ಸಾವಿರಾರು ಜನ ತೆರಿಗೆ ಕಳ್ಳರನ್ನು ಮುಖ್ಯವಾಹಿನಿಗೆ ತಂದುಬಿಟಿದ್ದಾರೆ. ಜನ್ಧನ್ ಮೂಲಕ ಹಳ್ಳಿಯ ಅಜ್ಜಿಯನ್ನು ಆಥರ್ಿಕ ಅಪ್ಪುಗೆಯಿಂದ ಬಂಧಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಕುಸಿಯಬಹುದಾಗಿದ್ದ ಆಥರ್ಿಕತೆಯ ಪಟ್ಟಿಯಲಿದ್ದ ಭಾರತವನ್ನು ಜಗತ್ತಿನ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಐದು ಸ್ಥಿತಿವಂತ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಸಾಲಿಗೆ ಸೇರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ವ್ಯಾಪಾರ ಮಾಡುವ ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಟ್ಟದ ರ್ಯಾಂಕಿಂಗ್ನಲ್ಲಿ ನಾವು ಸಾಕಷ್ಟು ಮೇಲಕ್ಕೇರಿಯಾಗಿದೆ. ಮನಸೋ ಇಚ್ಛೆ ಲೂಟಿಗೈಯ್ಯುತ್ತಿದ್ದ ರಿಯಲ್ ಎಸ್ಟೇಟ್ ಧಂಧೆಕೋರರು ಈಗ ತಹಬಂದಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ. ಪಾಸ್ಪೋಟರ್್ಗೆ ತಿಂಗಳುಗಟ್ಟಲೆ ಅಲೆದಾಡಬೇಕಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಈಗ ಮೂರು ವಾರಗಳೊಳಗೆ ಪಾಸ್ಪೋಟರ್್ ನಿಮ್ಮ ಕೈ ಸೇರುತ್ತದೆ. ಹೈವೆಗಳು ಅತ್ಯಂತ ವೇಗವಾಗಿ ನಿಮರ್ಾಣಗೊಳ್ಳುತ್ತಿವೆ. ಗ್ರಾಮೀಣ ರಸ್ತೆಗಳು, ಗಡಿ ರಸ್ತೆಗಳು ಹಿಂದೆಂದೂ ಊಹಿಸದಷ್ಟು ವೇಗವಾಗಿ ನಿಮರ್ಾಣಗೊಳ್ಳುತ್ತಿವೆ. ಕನರ್ಾಟಕದಲ್ಲಿರಲಿ, ದೇಶದಲ್ಲಿರಲಿ ಪರಿವಾರದ ನಾಯಕರುಗಳನ್ನು ಮಾತನಾಡಿಸಿದರೆ ಆ ಪರಿವಾರದ ಗುಲಾಮರು ಕಚ್ಚಲು ಕಾಯುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ, ಮೋದಿ ತಂಡದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಮಂತ್ರಿಯೂ ಒಂದು ಟ್ವೀಟ್ಗೂ ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಮೋದಿ ಬರುವ ಮುನ್ನ ಮೆಡಿಕಲ್ ಮಾಫಿಯಾ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಆ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಕೈಗೆಟಕುವ ಜನರಿಕ್ ಅಂಗಡಿಗಳು ಬಂದಿವೆ. ಎಸಿ ಟ್ರೈನ್ಗಳಲ್ಲಿ ಹೋಗುವುದನ್ನೇ ಸಿರಿವಂತಿಕೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಮಧ್ಯಮವರ್ಗದ ಜನ ಉಡಾನ್ನ ಮೂಲಕ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಸಲೀಸಾಗಿ ಪ್ರಯಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಇವೆಲ್ಲವೂ ಜನಪ್ರಿಯ ಘೋಷಣೆಗಳಲ್ಲ. ರಾಷ್ಟ್ರದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೆ ಬೇಕಾಗಿರುವಂತಹ ಪಥದರ್ಶಕಗಳು. ಉಳಿದವರೆಲ್ಲಾ ಘೋಷಣೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ ವೋಟು ಪಡೆದುಕೊಂಡರೆ ಮೋದಿ ವೋಟು ಪಡೆದ ನಂತರ ಅವಡುಗಚ್ಚಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದರು. ಹೀಗಾಗಿಯೇ ಮೋದಿಯವರ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಮಂದಹಾಸ ಮಾಯವಾಯ್ತೆಂದೆನಿಸಿದೊಡನೆ ಅನೇಕರಿಗೆ ಸಂಕಟವಾದಂತೆನಿಸುತ್ತದೆ. ಅವರನ್ನು ಗೆಲ್ಲಿಸಿಕೊಳ್ಳಲೇಬೇಕೆಂಬ ತುಡಿತಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತಾರೆ. ಅದಾಗಲೇ ಅನೇಕ ತಾಯಂದಿರು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಉಪವಾಸ ವ್ರತವನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿಯಾಗಿದೆ. ಅನೇಕ ಕಡೆಯಲ್ಲಿ ಹೋಮಗಳು ಆರಂಭವಾಗಿವೆ. ಅನೇಕ ಸಂತರು ಜಪ-ತಪಾನುಷ್ಠಾನಕ್ಕೆ ತೊಡಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಓಹ್! ಇಂತಹ ನಾಯಕ ಬಹುಶಃ ಹಿಂದೆಂದೂ ರಾಷ್ಟ್ರಕ್ಕೆ ದಕ್ಕಿರಲಿಲ್ಲವೆನಿಸುತ್ತದೆ. ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಮೋದಿ ಜಯಭೇರಿ ಬಾರಿಸಲಿ. ಮೂರು ಚುನಾವಣೆಗಳ ಸೋಲಿನ ಚಚರ್ೆ ಸಮರ್ಥಕರಲ್ಲಿ ಆತಂಕವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿ ಅದನ್ನು ಧನಾತ್ಮಕ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿ ಪರಿವತರ್ಿಸಲಿ.

2019 ರ ಕದನ ಏನಾಗಬಹುದೆಂಬ ಕುತೂಹಲ!

2019 ರ ಕದನ ಏನಾಗಬಹುದೆಂಬ ಕುತೂಹಲ!

2014ರಲ್ಲಿಯೇ ರಾಜ್ದೀಪ್ ಸರ್ದೇಸಾಯಿ, ಸಾಗರಿಕಾಳಂತಹ ಪತ್ರಕರ್ತರು ಮೋದಿಗಿಂತ ಚೌಹಾಣ್ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ ಎಂದು ಜನರ ಮುಂದೆ ಮಂಡಿಸಲು ಶುರುಮಾಡಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಈ ಬಾರಿ ಮೋದಿಯನ್ನುಳಿದರೆ ಅಂತಹ ಯಾವ ಆಯ್ಕೆಗಳೂ ಬಾಕಿ ಉಳಿದಿಲ್ಲ. ಹೀಗಾಗಿ ಗೆಲುವಿಗೆ ಮೋದಿ ಇನ್ನೊಂದು ಹೆಜ್ಜೆ ಹತ್ತಿರ ಹೋದಂತೆಯೇ ಆಯ್ತು.

ಐದು ರಾಜ್ಯಗಳ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಭಾಜಪದ ಸೋಲನ್ನು ನರೇಂದ್ರಮೋದಿಯವರ ಸೋಲೆಂದು ಬಿಂಬಿಸಲು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದೆಯೋ ಇಲ್ಲವೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಆದರೆ, ಮೋದಿಯವರ ಅಭಿಮಾನಿಗಳಂತೂ ಅದನ್ನು ಹಾಗೆಯೇ ಭಾವಿಸಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಎಲ್ಲಾ ಮೋದಿ ಪರ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಇದೇ ಚಚರ್ೆ. ಸೋಲಿಗೆ ಕಾರಣವೇನೆಂಬುದರ ವಿಮಶರ್ೆ. ಅವರು ಹಾಗೆ ಮಾಡಬೇಕಾದ್ದು ಸಹಜವೇ. ಏಕೆಂದರೆ ಯಾವ ರಾಜ್ಯಗಳ ಚುನಾವಣೆಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದಾಗಲೂ ಅದರ ಎಲ್ಲಾ ಶ್ರೇಯವನ್ನು ನರೇಂದ್ರಮೋದಿಗೇ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದರಿಂದ ಈಗ ಅಪಕೀತರ್ಿಯನ್ನೂ ಸಹಿಸಲೇಬೇಕಲ್ಲವೇ. ಅಮಿತ್ಶಾರನ್ನು ಚಾಣಕ್ಯರೆಂದು ಕರೆದ ನಂತರ ಸೋಲಿನ ಹೊಣೆಯನ್ನು ಚಾಣಕ್ಯನೇ ಹೊರಬೇಕಲ್ಲವೇ. ಹೀಗಾಗಿ ಚಿಂತೆಪಡುವ ಅಗತ್ಯ ಖಂಡಿತ ಇಲ್ಲ. ಆದರೆ, ರಾಷ್ಟ್ರವಾದಿಗಳ ಮಾನಸಿಕತೆಯ ಕುರಿತಂತೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದರಬೇಕಾದ ಅಗತ್ಯವಿದೆ.

ಇತಿಹಾಸದ ಯಾವುದೇ ಕಾಲಘಟ್ಟದಲ್ಲಾದರೂ ಸರಿ. ರಾಷ್ಟ್ರದ ಪರವಾಗಿ ನಿಲ್ಲುವವರು ಸ್ವಾಭಿಮಾನಿಗಳೇ. ಅವರು ಯಾರಿಂದಲೋ ಹಣ ಪಡೆದು ಕೀತರ್ಿ ದಕ್ಕುವುದೆಂಬ ಅಭಿಲಾಷೆಯಿಂದ ರಾಷ್ಟ್ರದ ಪರವಾಗಿ ನಿಲ್ಲುವವರಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ ತಮ್ಮೆಲ್ಲವನ್ನೂ ರಾಷ್ಟ್ರಕ್ಕಾಗಿ ಸಮಪರ್ಿಸಿಯೇ ಸ್ವಾಭಿಮಾನದಿಂದ ಈ ಕೈಂಕರ್ಯವನ್ನು ಮೇಲೆಳೆದುಕೊಳ್ಳುವವರು. ಹೀಗಾಗಿಯೇ ಅವರ ಈ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕೆ ಧಕ್ಕೆ ಬಂದೊಡನೆ ಅವರು ಪ್ರತಿಭಟಿಸುತ್ತಾರೆ ಅಥವಾ ತಾವು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಕೈಂಕರ್ಯದಿಂದ ದೂರವಾಗಿಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಇದೇ ರಾಷ್ಟ್ರವಾದಿಗಳು ತಮಗಾದ ಅವಮಾನಕ್ಕೆ ತಾವು ನಂಬಿಕೊಂಡ ಸಿದ್ಧಾಂತವನ್ನೇ ವಿರೋಧಿಸಿ ಅದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾದ ಕಾರ್ಯ ಮಾಡಬಹುದೆಂಬುದನ್ನೂ ಗಮನಿಸಬಹುದು. ಅದಕ್ಕೆ ಇಂಥವರನ್ನು ಸಂಭಾಳಿಸುವುದು ಬಲು ಕಷ್ಟ. ಪ್ರತಿ ಶಿವಾಜಿ ಎಂದೇ ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದ ನೇತಾಜಿ ಪಾಲ್ಕರ್ ಶಿವಾಜಿ ಮಹಾರಾಜರ ಬಲಗೈಯಂತಿದ್ದು ಒಂದು ಹಂತಕ್ಕೆ ಅವರದ್ದೇ ವಿರುದ್ಧ ಶತ್ರುಗಳ ಸೇನೆ ಸೇರಿದುದರಿಂದ ಹಿಡಿದು ತನ್ನ ರಾಷ್ಟ್ರವಾದಿ ಚಿಂತನೆಗಳಿಂದ ಜನಮನ ಸೂರೆಗೊಂಡಿದ್ದ ನವಜೋತ್ಸಿಂಗ್ ಸಿದ್ದು ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಕೈಗೊಂಬೆಯಾಗಿ ಮಾರ್ಪಡುವವರೆಗೂ ಇದು ನಮ್ಮನ್ನು ಹೊಕ್ಕಿರುವ ವೈರಸ್ಸು. ತಪ್ಪದೇ ಸಂಘದ ಶಾಖೆಗಳಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾ ರಾಷ್ಟ್ರವಾದಕ್ಕಾಗಿ ಮನೆ-ಮಠವನ್ನು ಎದುರು ಹಾಕಿಕೊಂಡವರು ಭಾಜಪದ ಶಾಸಕ ತನ್ನ ಮಾತು ಕೇಳಲಿಲ್ಲವೆಂಬ ಕಾರಣವೊಂದಕ್ಕೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿನ ನಾಯಕರ ಪರವಾಗಿ ನಿಂತು ತಾನು ನಂಬಿಕೊಂಡು ಬಂದ ಸಿದ್ಧಾಂತ-ತತ್ತ್ವಗಳನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಿ ನಿಂತಿರುವುದನ್ನು ನಾನು ನೋಡಿದ್ದೇನೆ! ಇದೊಂದು ಬಲು ವಿಚಿತ್ರವಾದ ಪ್ರಸಂಗ.

4

ಮೋದಿಯವರು ಚುನಾವಣೆಗಳ ಮೇಲೆ ಚುನಾವಣೆಗಳನ್ನು ಗೆಲ್ಲುತ್ತಾ ಹೋದಂತೆ ಅವರನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸುತ್ತಾ ಆರಾಧಿಸುತಿದ್ದವರಲ್ಲನೇಕರು 5 ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಜಪ ಅಧಿಕಾರ ಗಳಿಸಲಾಗಲಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಒಂದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿರೋಧಕ್ಕೆ ನಿಂತುಬಿಟ್ಟರು. ಹಳೆಯ ದ್ವೇಷವನ್ನೆಲ್ಲಾ ತೀರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಕಾತರರಾಗಿರುವಂತೆ ಪ್ರಧಾನಸೇವಕರ ಮೇಲೆ ಮುಗಿಬಿದ್ದರು. ನರೇಂದ್ರಮೋದಿಯವರ ಯಾವ ಯೋಜನೆಗಳು ಅವರಿಗೆಲ್ಲಾ ಪ್ರಗತಿಯ ಮಾನದಂಡಗಳಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದವೋ ಇಂದು ಅದೇ ಯೋಜನೆಗಳಲ್ಲಿ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯ ಕೊರತೆಯನ್ನು ಅವರುಗಳೇ ಹುಡುಕಾಡಲಾರಂಭಿಸಿದರು. ಇನ್ನೂ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ ನೆಲದ ಕೂಗನ್ನು ಅರಿಯಲಾಗದ ಜನ ಮುಗಿಲ ಛಾವಣಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಅಶರೀರವಾಣಿ ಮೊಳಗಿಸುತಿದ್ದರು. ಸರಳವಾದ ಕೆಲವು ಸಂಗತಿಗಳು ನಮಗೆ ಬಹುತೇಕರಿಗೆ ಅರ್ಥವೇ ಆಗಲಿಲ್ಲ. ಚುನಾವಣೆಗೂ ಮುನ್ನ ಎಲ್ಲ ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ರಾಜಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಮೋದಿ ಪಾಳಯಕ್ಕೆ ಹೀನಾಯ ಸೋಲು ಎಂಬುದನ್ನು ಖಾತ್ರಿ ಪಡಿಸಿದ್ದವು. ಅದಕ್ಕೆ ವಸುಂಧರಾ ರಾಜೆಯ ದುರಾಡಳಿತವೇ ಕಾರಣ ಎಂಬುದನ್ನು ಅವರು ಗುರುತಿಸಿದ್ದರು. ಆಕೆಯ ಕುರಿತಂತೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ಬಿಜೆಪಿ ಕಾರ್ಯಕರ್ತನೂ ಅಸಮಾಧಾನ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುವುದನ್ನು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಅರಿತಿದ್ದರು. ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ 15 ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಅಧಿಕಾರದಲ್ಲಿರುವ ಶಿವರಾಜ್ಸಿಂಗ್ ಚೌಹಾಣ್ ಗೆಲುವಿಗೆ ಕಷ್ಟ ಪಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆಂಬುದು ಎಲ್ಲರ ಅಭಿಪ್ರಾಯವಾಗಿತ್ತು. ನೆನಪಿಡಿ. 15 ವರ್ಷ ಸಾಮಾನ್ಯವಾದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ತೀರಾ ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟ್ ರಾಜ್ಯಗಳಂತೆ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಗಾಳಿಗೆ ತೂರಿ ಅಧಿಕಾರ ನಡೆಸುವುದಾದರೆ ಅದು ಬೇರೆಯೇ ಮಾತು. ಗುಂಡಾಗಿರಿ ಇಲ್ಲದೇ ಜನಸಾಮಾನ್ಯರನ್ನು ಒಲಿಸಿಕೊಂಡು ಇಷ್ಟು ದೀರ್ಘಕಾಲ ಅಧಿಕಾರ ನಡೆಸಿ ಮತ್ತೊಂದು ಅವಧಿಯನ್ನು ಜನರೆದುರು ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಛಾತಿಯ ಮಾತೇ ಆಗಿತ್ತು. ಖ್ಯಾತ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯ ಆಳಿದ ಐದೇ ವರ್ಷದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಹೀನಾಯ ಸೋಲನ್ನು ಮೈಮೇಲೆಳೆದುಕೊಂಡು ಆಡಳಿತ ವಿರೋಧಿ ಅಲೆಗೆ ಬಲಿಯಾಗಿಬಿಟ್ಟರು. ಹೀಗಾಗಿ ಮಧ್ಯಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಹೀಗೊಂದು ಸವಾಲಿದ್ದದ್ದು ಮೊದಲೇ ಗೊತ್ತಿತ್ತು. ಛತ್ತೀಸ್ಘಡದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಭಾಜಪದ ಗೆಲುವು ಖಾತ್ರಿ ಎಂದು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಮಾತನಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಡಾ.ರಮಣ್ಸಿಂಗರ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಆಡಳಿತ, ಪ್ರಗತಿಪರ ಚಿಂತನೆಗಳು ಇವೆಲ್ಲವೂ ಎದುರಾಳಿಗಳ ನಿದ್ದೆಗೆಡಿಸಿದ್ದವು. ಇನ್ನು ತೆಲಂಗಾಣದಲ್ಲಿ ಬಿಜೆಪಿಗೆ ಅವಕಾಶಗಳು ಇರಲೇ ಇಲ್ಲ. ಮಿಜೋರಾಂನಲ್ಲಿ ಎನ್ಡಿಎ ಬೆಂಬಲಿತ ಪಕ್ಷ ಗೆಲ್ಲುವುದು ನಿಚ್ಚಳವೆಂದು ಖಾತ್ರಿಯಿತ್ತು.

ಈಗ ಫಲಿತಾಂಶದೊಂದಿಗೆ ಒಮ್ಮೆ ತುಲನೆ ಮಾಡಿ ನೋಡಿ. ರಾಜಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಚುನಾವಣೆಗೆ ಮುನ್ನ ಎಷ್ಟು ಸೀಟುಗಳು ಬರಬಹುದೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿತ್ತೋ ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಬಿಜೆಪಿ ಗಳಿಸಿಕೊಂಡಿತ್ತು. ಹಾಗೆ ನೋಡುವುದಾದರೆ ಕನರ್ಾಟಕದಲ್ಲಿ ಜನತಾದಳವಿರುವಂತೆ ರಾಜಸ್ಥಾನದಲ್ಲೂ ಬಲವಾದ ಮೂರನೇ ಪಕ್ಷವೊಂದಿದ್ದರೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿನಿಂದ ಆ ಸಕರ್ಾರ ತಪ್ಪುವುದು ನಿಶ್ಚಿತವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಇತ್ತ ಮಧ್ಯಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ 15 ವರ್ಷಗಳ ನಂತರವೂ ಶಿವರಾಜ್ಸಿಂಗ್ ಚೌಹಾಣ್ ಕೊನೆಯ ಕ್ಷಣದವರೆಗೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿನ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನೀರಿಳಿಯುವಂತೆ ಮಾಡಿದ್ದು ವಿಶಿಷ್ಟವೇ ಆಗಿತ್ತು. ಎಲ್ಲಕ್ಕೂ ಮಿಗಿಲಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪಡೆದಿರುವುದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ವೋಟನ್ನು ಬಿಜೆಪಿಯೇ ಪಡೆದಿರುವುದು ಚಚರ್ೆಗೆ ಗ್ರಾಸವಾಗಿತ್ತು. ಬಿಜೆಪಿಯ ಸೋಲಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗಿದ್ದು ನಾಲ್ಕುವರೆ ಸಾವಿರ ವೋಟುಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಕಡಿಮೆ ಎನ್ನುವುದು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿನ ನಿದ್ದೆಗೆಡಿಸಿರಲಿಕ್ಕೂ ಸಾಕು. ಬಿಜೆಪಿಯ ಪಾಲಿಗೆ ಅಚ್ಚರಿಯಾದದ್ದು ಛತ್ತೀಸ್ಘಡದ ಫಲಿತಾಂಶವೇ. ರಮಣ್ಸಿಂಗ್ ಈ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸೋಲಬಹುದೆಂದು ಯಾರೂ ಊಹಿಸಿರಲಿಲ್ಲ. ಮಿಜೋರಾಂನಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ಪೂರ್ಣ ನೆಲಕಚ್ಚುವ ಮೂಲಕ ಈಶಾನ್ಯ ರಾಜ್ಯದ ತನ್ನ ಪ್ರಾಬಲ್ಯವನ್ನು ಸಮಾಪ್ತಿಗೊಳಿಸಿತ್ತು!

5

ಈಗ ಅಸಲಿ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಗೆ ಬನ್ನಿ. ಛತ್ತೀಸ್ಘಡ ಗೆಲುವು ಖಾತ್ರಿ ಎಂದು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಹೇಳಿದ್ದರಿಂದ ನರೇಂದ್ರಮೋದಿ ಅಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ರ್ಯಾಲಿಗಳು ಅತ್ಯಂತ ಕಡಿಮೆ. ಮಧ್ಯಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಶಿವರಾಜ್ಸಿಂಗ್ ಚೌಹಾಣ್ರು ಗೆಲುವಿನ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆ ಹೊತ್ತು ತಾನು ಗೆಲ್ಲುವುದು ಖಾತ್ರಿ ಎಂಬ ಭಾವನೆ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ್ದರಿಂದ ಮೋದಿ ಅಲ್ಲಿಯೂ ಬಹಳವಾಗಿ ತಿರುಗಾಡಲಿಲ್ಲ. ಅವರಿಗೆ ಸವಾಲಾಗಿ ಕಂಡಿದ್ದು ರಾಜಸ್ಥಾನವೇ. ರಾಜಸ್ಥಾನದ ಯಾವ ಚುನಾವಣಾ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲೂ ಮೂಗು ತೂರಿಸದೇ ರ್ಯಾಲಿಗಳಲ್ಲೇ ಉತ್ಸುಕತೆ ತೋರಿದ ಮೋದಿ ಅದೆಷ್ಟು ಜೀವ ಸವೆಸಿದರೆಂದರೆ ಫಲಿತಾಂಶ ಬಂದಾಗ ರಾಜಸ್ಥಾನದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿಗರಿಗೆ ಅಚ್ಚರಿಯಾಗಿತ್ತು. ಏಕೆಂದರೆ ಎಲ್ಲರೂ ಊಹಿಸಿದಂತಹ ಹೀನಾಯ ಸೋಲು ಅಲ್ಲಿ ಬಿಜೆಪಿಗೆ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ನರೇಂದ್ರಮೋದಿಯವರ ಅವಿರತ ರ್ಯಾಲಿಗಳೇ ಆಗಿದ್ದವು. ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ ನರೇಂದ್ರಮೋದಿಯವರ ಸ್ಟ್ರೈಕ್ ರೇಟ್ ಈಗಲೂ ಜೋರಾಗಿಯೇ ಇದೆ. ರಾಹುಲ್ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿ ಭಾಷಣ ಮಾಡಿದರೋ ಅಂತಹ ಬಹುತೇಕ ಕಡೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ಸೋತಿದೆ. ಆದರೆ ಮೋದಿ ಭಾಷಣ ಮಾಡಿದೆಡೆಯಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಬಿಜೆಪಿ ಅಕ್ಕಪಕ್ಕದ ಸೀಟುಗಳನ್ನೂ ಗೆದ್ದಿದೆ. ಅದರರ್ಥ ಈಗಲೂ ಮೋದಿ ಈ ದೇಶದ ನಂಬರ್ ಒನ್ ಆಯ್ಕೆ ಅಂತ. ಬಹುಶಃ ಶಿವರಾಜ್ಸಿಂಗ್ ಚೌಹಾಣ್ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಚುನಾವಣೆಯನ್ನು ಗೆದ್ದಿದ್ದರೆ ಅವರು ಪ್ರಧಾನಮಂತ್ರಿ ಪಟ್ಟಕ್ಕೆ ಸಮರ್ಥವಾದ ಪ್ರತಿಸ್ಪಧರ್ಿಯಾಗಿ ಮೋದಿ ವಿರೋಧಿ ಮಾಧ್ಯಮಗಳಿಂದ ಬಿಂಬಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದರೇನೋ! ಚುನಾವಣೆಯ ನಂತರ ಮೋದಿಯ ಬದಲಿಗೆ ಇನ್ನೊಂದು ಆಯ್ಕೆಯಾದರೂ ಮೋದಿ ವಿರೋಧಿ ಬಿಜೆಪಿಗರಲ್ಲಿ ಖಂಡಿತ ಇರುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೀಗ ಅವ್ಯಾವಕ್ಕೂ ಅವಕಾಶವೇ ಇಲ್ಲ. ಭಾಜಪಕ್ಕೆ, ಜನರಿಗೆ ಮತ್ತು ದೇಶಕ್ಕೆ ಮೋದಿಯೊಂದೇ ಆಯ್ಕೆ. 2014ರಲ್ಲಿಯೇ ರಾಜ್ದೀಪ್ ಸರ್ದೇಸಾಯಿ, ಸಾಗರಿಕಾಳಂತಹ ಪತ್ರಕರ್ತರು ಮೋದಿಗಿಂತ ಚೌಹಾಣ್ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ ಎಂದು ಜನರ ಮುಂದೆ ಮಂಡಿಸಲು ಶುರುಮಾಡಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಈ ಬಾರಿ ಮೋದಿಯನ್ನುಳಿದರೆ ಅಂತಹ ಯಾವ ಆಯ್ಕೆಗಳೂ ಬಾಕಿ ಉಳಿದಿಲ್ಲ. ಹೀಗಾಗಿ ಗೆಲುವಿಗೆ ಮೋದಿ ಇನ್ನೊಂದು ಹೆಜ್ಜೆ ಹತ್ತಿರ ಹೋದಂತೆಯೇ ಆಯ್ತು.

6

ಮತ್ತೊಂದು ಅಚ್ಚರಿ ಏನು ಗೊತ್ತೇ?! ಮೊದಲ ಮೂರ್ನಾಲ್ಕು ದಿನ ಈ ರಾಜ್ಯಗಳ ಸೋಲಿನ ಹತಾಶೆಯಿಂದ ಮೋದಿ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದದ್ದು ಒಂದಾದರೆ ಆನಂತರ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಅದೇ ಜನ ಮೊದಲಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಗಾಢವಾಗಿ ಮೋದಿಯ ಬೆಂಬಲಕ್ಕೆ ನಿಂತರು. ಅನೇಕರು ಮುಂದಿನ ಮೂರ್ನಾಲ್ಕು ತಿಂಗಳುಗಳ ಕಾಲ ಕೆಲಸಕ್ಕೂ ಹೋಗದೇ ಮೋದಿ ಪ್ರಚಾರಕ್ಕೆ ನಿಲ್ಲುವುದಾಗಿ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಲಾರಂಭಿಸಿದರು. ವಿದೇಶದಲ್ಲಿದ್ದ ಭಾರತೀಯರಿಗಂತೂ ರಾತ್ರಿ ನಿದ್ದೆ ಹತ್ತದಂತಾಯ್ತು. ಅವರೀಗ ಮೋದಿಗಾಗಿ ಏನು ಮಾಡಲೂ ಸಿದ್ಧವೆಂದು ಹೇಳಿಕೆಕೊಟ್ಟರು. ಒಟ್ಟಾರೆ ರಾಹುಲ್ ಪ್ರಧಾನಿಯಾಗಿಬಿಡಬಹುದೆಂಬ ಸಂಗತಿಯನ್ನು ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಕಂಡು ಬೆಚ್ಚಿಬೀಳುವಂತಾದರು ಜನ. ಅವರೆಲ್ಲರೂ ತಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನೊಳಗಿದ್ದ ಮೋದಿಯ ಕುರಿತಂತ ಬೇಸರವನ್ನು ಪಕ್ಕಕ್ಕಿಟ್ಟು ಮುಖ್ಯ ಭೂಮಿಕೆಗೆ ಧುಮುಕಲು ಸಿದ್ಧರಾದರು. ಈ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಈ ಪಂಚರಾಜ್ಯಗಳ ಚುನಾವಣೆ ಮೋದಿಗೆ ವರದಾನವಾಯ್ತೆಂದು ಎಂಥವನಿಗೂ ಅನ್ನಿಸದಿರಲಾರದು. ಈಗ ಮೋದಿಯೆದುರಿಗೆ ನಿಜವಾದ ಸವಾಲಿದೆ. ಜನ ತಮ್ಮೆಲ್ಲ ಒತ್ತಡಗಳ ನಡುವೆ ಮೋದಿಯಿಂದ ಬಲು ದೊಡ್ಡದ್ದನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅಪೇಕ್ಷೆಗಳು ಮುಗಿಲೆತ್ತರಕ್ಕೆ ಇವೆ. ಉಳಿದಿರುವ ಮೂರ್ನಾಲ್ಕು ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಮೋದಿ ಅವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಹೇಗೆ ಈಡೇರಿಸುತ್ತಾರೋ ಕಾದು ನೋಡಬೇಕಿದೆ. ಅವರಿಗೂ ಸವಾಲುಗಳೇನು ಕಡಿಮೆಯಿಲ್ಲ! ಕೊಬ್ಬಿ ಬೆಳೆದು ಕೆಲಸ ಮಾಡುವುದನ್ನೇ ಮರೆತಿದ್ದ ಉನ್ನತ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಿಗೆಲ್ಲ ಕಳೆದೈದು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ರಾತ್ರಿಯ ನಿದ್ದೆ ಹಾರಿಹೋಗಿದೆ. ಅವರೀಗ ಮೋದಿ ಮತ್ತೆ ಗೆಲ್ಲವುದನ್ನು ವಿರೋಧಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇವರುಗಳನ್ನು ಸೂಕ್ತ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮಟ್ಟಹಾಕುವುದು ಜನರ ಆತ್ಮಸ್ಥೈರ್ಯವನ್ನು ಖಂಡಿತ ವೃದ್ಧಿಸಲಿದೆ. ಐದು ವರ್ಷಗಳ ಅಧಿಕಾರದ ನಂತರವೂ ದೆಹಲಿಯಲ್ಲಿರುವ ಗೂಳಿಯಂತಹ ಅಧಿಕಾರಿ ವರ್ಗದ ಮೇಲೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಹಿಡಿತವನ್ನು ತಂದುಕೊಳ್ಳಲಾಗಲಿಲ್ಲವೆಂಬುದು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲೇಬೇಕಾದ ಸತ್ಯ. ಹೀಗಾಗಿ ಮೋದಿ ಅವರೆಲ್ಲರ ಕುರಿತಂತೆ ಮಾತನಾಡದೇ ಆಯಕಟ್ಟಿನ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ತಮಗೆ ಬೇಕಾದವರನ್ನೇ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಕೆಲಸ ಮಾಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇನ್ನು ನ್ಯಾಯಾಸ್ಥಾನದ ಮುಖ್ಯ ಹುದ್ದೆಗಳಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿರುವವರು ಮನಸೋ ಇಚ್ಛೆ ಕೊಡುತ್ತಿರುವ ತೀಪರ್ಿನಿಂದಾಗಿ ದೇಶದ ಆತ್ಮಸ್ಥೈರ್ಯ ಕದಡಿಹೋಗುತ್ತಿದೆ. ಜನ ರೊಚ್ಚಿಗೆದ್ದು ಕುಳಿತಿದ್ದಾರೆ. ಪರಿಹಾರಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ತೆರಿಗೆಯನ್ನು ವಂಚಿಸಿ ರೂಢಿಯಾಗಿ ಹೋಗಿದ್ದ ಬಂಡವಾಳಶಾಹಿಗಳು, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಸ್ಥಳೀಯ ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳು ಎಲ್ಲರೂ ಐದು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಹೈರಾಣಾಗಿದ್ದಾರೆ. ತೆರಿಗೆಯನ್ನು ಕಟ್ಟಲೇಬೇಕಾದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಗೆ ಸಿಲುಕಿ ಮೋದಿಯ ಕುರಿತಂತೆ ಇಲ್ಲಸಲ್ಲದ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡುತ್ತಾ ಸಮಯ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ಬೇಕರಿಯವರೊಬ್ಬರು ಡಿಮಾನಿಟೈಸೇಷನ್ನ ಮನಸೋ ಇಚ್ಛೆ ಜರಿಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಏಕೆಂದು ಕೇಳಿದ್ದಕ್ಕೆ ನಾಲ್ಕು ಮದುವೆಯಾಗಿರುವ ಮುಸಲ್ಮಾನ ಗಿರಾಕಿಯೊಬ್ಬ ಅಷ್ಟೂ ಪರಿವಾರಗಳಿಗೆ ಪ್ರತಿನಿತ್ಯ 8 ರಿಂದ 10 ಸಾವಿರದಷ್ಟು ಮೌಲ್ಯದ ಸಿಹಿಯನ್ನು ಅವನಂಗಡಿಯಿಂದ ಒಯ್ಯುತ್ತಿದ್ದನಂತೆ. ನೋಟು ಅಮಾನ್ಯೀಕರಣದ ನಂತರ ಆತ ವಾರಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಒಯ್ಯಲಾರಂಭಿಸಿದನಂತೆ. ಆದರೆ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಇಷ್ಟು ಹಣ ಎಲ್ಲಿಂದ ಬರುತ್ತಿತ್ತು, ಆತ ಮಾಡಬಹುದಾಗಿದ್ದ ಕೃತ್ಯಗಳಾದರೂ ಏನು ಎಂಬುದನ್ನು ಈ ಪುಣ್ಯಾತ್ಮ ವಿಚಾರಿಸುವ ಗೋಜಿಗೇ ಹೋಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಆತನ ಆ ಕೃತ್ಯದಿಂದ ದೇಶದ ಸುರಕ್ಷತೆಗೆ ಆಗಬಹುದಾದ ತೊಂದರೆಗಳ ಕುರಿತಂತೆಯೂ ಆತ ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕಿರಲಿಲ್ಲ. ತನಗೆ ವೈಯಕ್ತಿಕವಾಗಿ ಆದ ತೊಂದರೆಯೇ ಆತನ ಪಾಲಿಗೆ ಬೆಟ್ಟವಾಗಿತ್ತು. ನಮ್ಮ ದೋಷ ಅದೇ. ನಮ್ಮ ದೇಶ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಾಷ್ಟ್ರವಾಗಬೇಕೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತೇವೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಇತರರು ತ್ಯಾಗ ಮಾಡಬೇಕೇ ಹೊರತು ತಾನಲ್ಲ ಎಂದು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿಬಿಡುತ್ತೇವೆ. ಮೋದಿ ಇಂಥವರನ್ನು ಎದುರಿಸಬೇಕಿದೆ. ಇನ್ನು ಜಾತಿ ರಾಜಕಾರಣ ಬಲವಾಗಿದ್ದಷ್ಟೂ ಪಕ್ಷಗಳ ಏಜೆಂಟರುಗಳಾಗಿ ತಮ್ಮ ಆಸೆಗಳನ್ನು ತೀರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಕೆಲವು ಮಧ್ಯವತರ್ಿಗಳಿಗೆ ಮೋದಿಯ ಆಗಮನದಿಂದಾಗಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಹೊಡೆತ ಬಿದ್ದಿದೆ. ಅವರೀಗ ವಿಕಾಸದೆಡೆಗೆ ಓಡುತ್ತಿರುವ ಜನ ಜಾತಿಯನ್ನು ಮರೆತು ರಾಷ್ಟ್ರದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಪಥದಲ್ಲಿ ನಿಂತುಬಿಡುತ್ತಾರೆಂಬ ಗಾಬರಿಯಿಂದ ಶತಾಯ-ಗತಾಯ ನರೇಂದ್ರಮೋದಿ ಅವರನ್ನು ಮನೆಗೆ ಕಳಿಸಬೇಕೆಂದಿದ್ದಾರೆ. ಇನ್ನು ಹೊರದೇಶದಿಂದ ಹಣ ಪಡೆದು ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಕೆಲವು ಮತೀಯ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು, ಬುದ್ಧಿಜೀವಿಗಳು, ಪತ್ರಕರ್ತರು, ಸಿನಿಮಾ ನಟ-ನಟಿಯರು ಇವರೆಲ್ಲರಿಗೂ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಭಯ ಕಾಡುತ್ತಿದೆ. ಹೀಗಾಗಿಯೇ ಅವರೆಲ್ಲ ಮೋದಿಯನ್ನು ಸೋಲಿಸಲು ಪಣತೊಟ್ಟು ನಿಂತಿದ್ದಾರೆ.

ಅವರಿಗೆಲ್ಲ ಅನ್ನವೇ ಚಿಂತೆ. ಮೋದಿ ಮತ್ತೆ ಬಂದರೆ ತಮ್ಮ ಐಷಾರಾಮಿ ಬದುಕಿಗೆ ಕುತ್ತು ಬರುವುದೆಂಬ ಹೆದರಿಕೆ. ಆದರೆ ರಾಷ್ಟ್ರವಾದಿಗಳಿಗೆ ಹಾಗಲ್ಲ. ಅಕಸ್ಮಾತ್ ಈ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಮೋದಿ ಸೋತುಹೋದರೆ ರಾಷ್ಟ್ರವೇ ದ್ರೋಹಿಗಳ ಕೈಗೆ ಸೇರುವ, ಇನ್ನೆಂದೂ ರಿಪೇರಿಯಾಗದ ಸ್ಥಿತಿ ತಲುಪುವ ಆತಂಕ. ಹಾಗಾದರೆ ಅದು ರಾಷ್ಟ್ರವಾದಿಯ ಸಾವೇ! ಇಂಗ್ಲೀಷಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮಾತಿದೆ. ಬೇಟೆಯಾಡುವವ ಆಹಾರಕ್ಕಾಗಿ ಕೊಲ್ಲುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ಬೇಟೆಯಾಗಲು ಹೊರಟಿರುವವ ಬದುಕಿಗಾಗಿ ಓಡುತ್ತಾನೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಕೊಲ್ಲುವವನಿಗಿಂತ ಬೇಟೆಯಾಗಲ್ಪಡುವವನೇ ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಗೆದ್ದುಬಿಡುತ್ತಾನೆ. ಭಾರತದ ಉಳಿವಿಗಾಗಿ ಕಾದಾಟ ಮಾಡುವ ಜನ ಒಟ್ಟಾಗುತ್ತಿರುವುದರಿಂದಲೇ 2019 ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಮೋದಿಯ ಪಾಲಿಗೆ ನಿಶ್ಚಿತ ಎಂದು ನಂಬಬಹುದೆನಿಸುತ್ತದೆ!

ನಿಜಕ್ಕೂ ಈಗ ಭಾರತ ಗೆಲ್ಲುತ್ತಿದೆ!

ನಿಜಕ್ಕೂ ಈಗ ಭಾರತ ಗೆಲ್ಲುತ್ತಿದೆ!

ನರೇಂದ್ರಮೋದಿ ಪ್ರಧಾನಿಯಾದಾಗಿನಿಂದಲೂ ಚೀನಾದ ದೆಸೆ ಕೆಟ್ಟಿದೆ ಎಂದೇ ಹೇಳಬೇಕು. ಇಷ್ಟೂ ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ಮಂಡಿಸಲಾಗದೇ ಹೆಣಗಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಭಾರತೀಯ ನಾಯಕರು 5 ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ತಳ್ಳಿದರೆ ಸಾಕೆಂದು ಏದುಸಿರು ಬಿಟ್ಟು ಕುಳಿತಿರುತ್ತಿದ್ದರು. ಮೋದಿ ಹಾಗಲ್ಲ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದ ಮೊದಲ ದಿನದಿಂದಲೂ ಏಷಿಯಾದಲ್ಲಿ ಚೀನಾಕ್ಕೆ ಪ್ರಬಲ ಶಕ್ತಿ ತಾವೆಂದು ಜಗತ್ತಿಗೆ ನಂಬಿಕೆ ಬರುವಂತೆ ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.

ಒಂದು ಬಲು ಸಂತೋಷದ ಸುದ್ದಿ. ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾಕ್ಕೆ ನೀವು ಹೋಗಿ ಸಿಡ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಮೆಟ್ರೊ ಹತ್ತಿದರೆ ನೀವು ಹೆಮ್ಮೆ ಪಡುವ ಸಂಗತಿಯೊಂದು ಅನುಭವಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತದೆ. ಅದೇನು ಗೊತ್ತೇ? ಆಂಧ್ರದಲ್ಲಿ ನಿಮರ್ಾಣಗೊಂಡಿರುವ 22 ಮೆಟ್ರೊ ಬೋಗಿಗಳು ಈಗ ಅಲ್ಲಿ ಓಡಾಡುತ್ತಿವೆ. 2014ರಲ್ಲಿ ಆ್ಯಲ್ಸ್ಟಾಮ್ ಎನ್ನುವ ಫ್ರಾನ್ಸಿನ ಬಹು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕಂಪೆನಿ ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾದ ವಾಯುವ್ಯ ರೈಲ್ವೇಗೆ 22 ಸಿಕ್ಸ್ ಕಾರ್ ಬೋಗಿಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುವ ಕಾಂಟ್ರಾಕ್ಟು ಪಡೆದುಕೊಂಡಿತು. ಈ ಬೋಗಿಗಳು ಪೂರ್ಣ ಸ್ವಯಂಚಾಲಿತವಾಗಿದ್ದು ಇದರಲ್ಲಿ ಲಗೇಜಿಡಲು ಜಾಗವಲ್ಲದೇ ಬೈಸಿಕಲ್ಲು ಮತ್ತು ವೀಲ್ಚೇರ್ಗಳಿಗೂ ಜಾಗ ಒದಗಿಸಲಾಗಿದೆ. ಆ್ಯಲ್ಸ್ಟಾಮ್ನ ಹಿರಿಯ ಉಪಾಧ್ಯಕ್ಷ ಲಿಂಗ್ ಫ್ಯಾಂಗ್ ಮೊದಲ ಕಂತನ್ನು ಸರಿಯಾದ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಪೂರೈಸಿರುವುದರ ಕುರಿತಂತೆ ಹೆಮ್ಮೆ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿರುವುದಲ್ಲದೇ ಭಾರತದ ಉತ್ಪಾದಕ ಮತ್ತು ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಶೃಂಗವಾಗಿ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೊಳ್ಳುವ ಮೊದಲ ಹೆಜ್ಜೆ ಇದಾಗಿದೆ ಎಂದು ಹೆಮ್ಮೆ ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ನರೇಂದ್ರಮೋದಿಯವರು ಮೇಕ್ ಇನ್ ಇಂಡಿಯಾ ಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸಿದಾಗ ಆಡಿಕೊಂಡವರೇ ಹೆಚ್ಚು. ಆದರೆ ಈಗ ಅವರ ಅಧಿಕಾರಾವಧಿ ನಾಲ್ಕುವರೆ ವರ್ಷ ಪೂರ್ಣಗೊಳ್ಳುವುದರೊಳಗೆ ಭಾರತ ರಫ್ತು ಉದ್ದಿಮೆಯಲ್ಲಿ ವಿಕ್ರಮ ಸಾಧಿಸುವ ಲಕ್ಷಣಗಳು ಗೋಚರಿಸುತ್ತಿವೆ. ಅದಾಗಲೇ ಭಾರತ ಅಕ್ಕಪಕ್ಕದ ದೇಶಗಳಿಗೆ ಯುದ್ಧವಿಮಾನಗಳನ್ನು ಮಾರಾಟ ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ಅನೇಕ ಭಾರತೀಯ ಉತ್ಪಾದಕರನ್ನು ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರ ನಿಮರ್ಾಣದ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಮುಂಚೂಣಿಗೆ ತರಲು ಯತ್ನಿಸುತ್ತಿರುವ ಪ್ರಯಾಸ ಯಾರಿಗೂ ತಿಳಿಯದುದೇನಲ್ಲ. ಅದರ ನಡುವೆಯೇ ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾದ ಮೆಟ್ರೊ ರೈಲಿನ ಈ ಸುದ್ದಿ ಎಂಥವನಿಗೂ ನೆಮ್ಮದಿ ತರುವಂಥದ್ದು.

2

60 ವರ್ಷಗಳ ಆಡಳಿತವನ್ನು ನೀಡಿದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ಒಂದಿನಿತೂ ಲೆಕ್ಕ ಕೊಡದೇ ಪಾರಾಗಿಬಿಟ್ಟಿತು. ಯಾರಾದರೂ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರೆ ಮುರಿದು ಬೀಳುವಂತಿರುವ ಸಕರ್ಾರಿ ಶಾಲೆಗಳು, ಬ್ರಿಟೀಷರ ಕಾಲದಿಂದಲೂ ಖಾಕಿ ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ಹಾಕಿಕೊಂಡು ತಿರುಗಾಡುತ್ತಿರುವ ಪೊಲೀಸರು, ಚಿಕ್ಕಮಕ್ಕಳ ಗೆರೆ ಹಾಕುವ ಆಟದಂತೆ ಮನೆಯ ಮೇಲೆ ಅಂಗಾತ ಬಿದ್ದಿರುವ ಟಿವಿ ಆ್ಯಂಟೆನಾಗಳು, ಹಳೆಯ ಕಾಲದ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ಗಳು ಮತ್ತು ಸಮಯವನ್ನೇ ಪರಿಪಾಲಿಸದ ರೈಲು ಇಂಜಿನ್ನುಗಳು ಇವೇ ಮುಂತಾದವನ್ನು ತೋರಿಸಿ ಕೈಮುಗಿದುಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಂದಿನ ಎಲ್ಲಾ ರೆಕಾಡರ್ುಗಳನ್ನು ಮುರಿದು ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಬದುಕನ್ನು ಸುಂದರಗೊಳಿಸುತ್ತಿರುವ ಮತ್ತು ಭಾರತದ ಗೌರವವನ್ನು ಅಚ್ಚರಿಯೆಂಬಂತೆ ಬೆಳಗಿಸುತ್ತಿರುವ ನರೇಂದ್ರಮೋದಿಯವರನ್ನು ಬಗೆ-ಬಗೆಯ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಎಲ್ಲಾ ಬಿಟ್ಟು ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ರಾಹುಲ್ ಮೋದಿ ತಾಕತ್ತಿದ್ದರೆ ಪತ್ರಿಕಾಗೋಷ್ಠಿಯನ್ನುದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತನಾಡಲಿ ಎಂದು ಸವಾಲೆಸೆದಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ನರೇಂದ್ರಮೋದಿ ಯಾವ ಪತ್ರಕರ್ತನಿಗೂ ಉತ್ತರಿಸಬೇಕಿಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ಅವರ ಮಾತಿಗಿಂತ ಕೆಲಸಗಳೇ ಹೆಚ್ಚು ಸದ್ದು ಮಾಡುತ್ತಿವೆ. ಈಚೀಚೆಗಂತೂ ಭಾರತ ಚೀನಾವನ್ನು ಮೀರಿಸುವ ಎಲ್ಲಾ ಲಕ್ಷಣಗಳೂ ಕಾಣುತ್ತಿವೆ ಎಂದು ಜಗತ್ತು ಮಾತನಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಏಷಿಯಾದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ಪ್ರಭಾವ ವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತಿದ್ದರೆ ಚೀನಾ ದಿನೇ ದಿನೇ ತನ್ನ ಪ್ರಭೆಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದೆ!

3

ಕಳೆದ 40 ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಚೀನಾದ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ವೇಗವಾಗಿ ದಾಖಲಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಹೊರಬರುತ್ತಿರುವ ವರದಿಗಳ ಪ್ರಕಾರ ಈ ವೇಗ ದೀರ್ಘಕಾಲದ್ದೇನಲ್ಲ. 2030ರ ವೇಳೆಗೆ ತನ್ನೆಲ್ಲಾ ಸಾಮಥ್ರ್ಯದ ತುದಿಯನ್ನು ಮುಟ್ಟಲಿರುವ ಚೀನಾ ಆನಂತರ ಹಂತಹಂತವಾಗಿ ಕುಸಿಯಲಿದೆ ಎಂದು ಆಥರ್ಿಕ ತಜ್ಞರು ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಪಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವೂ ಇದೆ. ಚೀನಾದಲ್ಲಿ ವಯಸ್ಸಾದವರ ಸಂಖ್ಯೆ ವರ್ಷದಿಂದ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಏರುತ್ತಿದ್ದು ಯಾವ ಕಾಮರ್ಿಕ ಶಕ್ತಿಯ ಮೇಲೆ ಚೀನಾ ದೈತ್ಯಾಕಾರವಾಗಿ ಬೆಳೆದು ನಿಂತಿತ್ತೋ 2050ರ ವೇಳೆಗೆ ಅದೇ ಅವರಿಗೆ ಇಲ್ಲವಾಗಲಿದೆ. ಒಂದೆಡೆ ಉತ್ಪಾದನೆ ಕುಸಿದರೆ ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ ತೆರಿಗೆ ಕಟ್ಟುವವರ ಸಂಖ್ಯೆಯೂ ಕಡಿಮೆಯಾಗಲಿದೆ. ಸಕರ್ಾರದ ಅನೇಕ ಯೋಜನೆಗಳಿಗೆ ಇದು ಗಂಭೀರವಾದ ಹೊಡೆತವನ್ನಂತೂ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಕೊಡಲಿದೆ. ಕಳೆದ 25 ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಚೀನಾ ಹಾಕಿಕೊಂಡ ಯೋಜನೆಗಳಿಂದಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಬಡತನ ನಿವಾರಣೆಯಾಗಿರುವುದಲ್ಲದೇ ಬಲುದೊಡ್ಡ ಉತ್ಪಾದಕ ರಾಷ್ಟ್ರವಾಗಿಯೂ ಅದು ಹೊರಹೊಮ್ಮಿದೆ. ಸಾಮಾನ್ಯ ಚೀನಿಯರ ಆದಾಯ ಹೆಚ್ಚಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಆತ ಜಗತ್ತೆಲ್ಲಾ ತಿರುಗಾಡಲಿಕ್ಕೂ ಹೊರಟಿದ್ದಾನೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಅನೇಕ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಚೀನಿಯರನ್ನೇ ನಂಬಿ ಕುಳಿತಿರುವುದರಲ್ಲೂ ಅಚ್ಚರಿ ಪಡಬೇಕಿಲ್ಲ. ಸುಮಾರು 60 ಕೋಟಿ ಚೀನಿಯರು ಜಾಗತಿಕ ಕಾಮರ್ಿಕ ಸಂಕುಲದ ಭಾಗವಾಗಿ ನಿಂತಿರುವುದಂತೂ ಎಂಥವನಿಗೂ ಗಾಬರಿ ಹುಟ್ಟಿಸುವ ಸಂಗತಿಯೇ. ಇಷ್ಟಕ್ಕೇ ಸುಮ್ಮನಾಗದ ಚೀನಾ ಕಳೆದ ಕೆಲವಾರು ದಶಕಗಳಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಪ್ರವಾಸೋದ್ಯಮವನ್ನು ಹಿಗ್ಗಿಸಿಕೊಂಡು ಕುಳಿತಿದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಚೀನಾಕ್ಕೆ ಬರುವವರ ಸಂಖ್ಯೆಯೂ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವುದು ಇಷ್ಟು ದಿನ ಅದರ ಆದಾಯ ವೃದ್ಧಿಗೆ ಮೂಲ ಕಾರಣವಾಗಿ ಮಾರ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು.

4

ನರೇಂದ್ರಮೋದಿ ಪ್ರಧಾನಿಯಾದಾಗಿನಿಂದಲೂ ಚೀನಾದ ದೆಸೆ ಕೆಟ್ಟಿದೆ ಎಂದೇ ಹೇಳಬೇಕು. ಇಷ್ಟೂ ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ಮಂಡಿಸಲಾಗದೇ ಹೆಣಗಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಭಾರತೀಯ ನಾಯಕರು 5 ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ತಳ್ಳಿದರೆ ಸಾಕೆಂದು ಏದುಸಿರು ಬಿಟ್ಟು ಕುಳಿತಿರುತ್ತಿದ್ದರು. ಮೋದಿ ಹಾಗಲ್ಲ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದ ಮೊದಲ ದಿನದಿಂದಲೂ ಏಷಿಯಾದಲ್ಲಿ ಚೀನಾಕ್ಕೆ ಪ್ರಬಲ ಶಕ್ತಿ ತಾವೆಂದು ಜಗತ್ತಿಗೆ ನಂಬಿಕೆ ಬರುವಂತೆ ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಚೀನಾವನ್ನು ಕಂಡರಾಗದೇ ನೇರವಾಗಿ ಎದುರಿಸಲೂ ಸಾಧ್ಯವಾಗದೇ ಹೆಣಗಾಡುತ್ತಿದ್ದವರೆಲ್ಲಾ ಭಾರತ ಬಲಾಢ್ಯವಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ತಮ್ಮ ಅಂತರಂಗವನ್ನು ತೆರೆದಿಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಚೀನಾ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳನ್ನು ತನ್ನದಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಸಾಲ ಕೊಡುವುದರ ಮೂಲಕ ಮತ್ತು ಆ ಸಾಲವನ್ನು ತೀರಿಸಲಾಗದೇ ಹೋದಾಗ ಆ ರಾಷ್ಟ್ರವನ್ನೇ ಲೂಟಿ ಮಾಡುವುದರ ಮೂಲಕ ಎಂಬ ಸತ್ಯ ಈಗ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಹೊಸತೇನಲ್ಲ. ಅತ್ತ ಚೀನಾದ ವೇಗದ ಆಥರ್ಿಕ ಪ್ರಗತಿಯನ್ನು ಸಹಿಸದ ಪಶ್ಚಿಮದ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಸೂಕ್ತ ಸಮಯಕ್ಕಾಗಿ ಮತ್ತು ಏಷಿಯಾದ ಸಮರ್ಥ ನಾಯಕನಿಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಲೇ ಇದ್ದವು. ಇಸ್ರೇಲ್ಗೆ ತನ್ನ ಸಮಸ್ಯೆಯೇ ದೊಡ್ಡದಾಗಿದ್ದರೆ ಜಪಾನ್ ದ್ವೇಷವಿದ್ದರೂ ಅದನ್ನು ತೋರಲಾಗದೇ ಚಡಪಡಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಆಗ ಗದ್ದುಗೆಯೇರಿದ ಮೋದಿ ಮುಲಾಜಿಲ್ಲದೇ ಚೀನಾ ವಿರೋಧಿಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ತನ್ನ ತೆಕ್ಕೆಗೆ ಸೆಳೆದುಕೊಂಡರು. ಚೀನಾದ ಪರವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದ ನೆರೆಯವರನ್ನು ಸಾಮ, ದಾನ, ಭೇದಗಳ ಮೂಲಕ ಸೂಕ್ತವಾಗಿ ಎಚ್ಚರಿಸಿದರು. ಡೋಕ್ಲಾಂನಲ್ಲಿ ಚೀನಾವನ್ನು ಮಣಿಸಿದ ನಂತರ, ದಕ್ಷಿಣ ಚೀನಾ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಚೀನಾದೆದುರು ಗುಟುರು ಹಾಕಿದ ನಂತರ ಏಷಿಯಾದ ಪ್ರಬಲ ರಾಷ್ಟ್ರ ತಾನೆಂದು ಭಾರತ ಜಗತ್ತಿನ ಮುಂದೆ ಎದೆ ತಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಹೇಳಿಯಾಗಿತ್ತು. ಚೀನಾದ ಒನ್ ಬೆಲ್ಟ್ ಒನ್ ರೋಡ್ ವಿರೋಧಕ್ಕೆ ನಿಂತ ಭಾರತ ಚೀನಾದ ಕುರಿತಂತೆ ಏನೂ ಮಾತಾಡಲೇ ಇಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ವಿರುದ್ಧ ಜಾಗತಿಕ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಮೂಡುವಂತೆ ಮಾಡಿ ಚೀನಾ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಪರವಾಗಿ ನಿಲ್ಲದಂತೆ ವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾಗಿ ಯೋಜನೆ ರೂಪಿಸಿತು.

ಅತ್ತ ಅಮೇರಿಕಾದ ಡೊನಾಲ್ಡ್ ಟ್ರಂಪ್ ಏರುತ್ತಿರುವ ವಿತ್ತೀಯ ಕೊರತೆಯನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಲು ಚೀನಾದೊಂದಿಗೆ ವ್ಯಾಪಾರ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಇಳಿದದ್ದಲ್ಲದೇ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚು-ಹೆಚ್ಚು ಬೆಂಬಲ ನೀಡಲಾರಂಭಿಸಿತು. ಮೋದಿಯವರ ವಿದೇಶ ಪ್ರವಾಸ ಮತ್ತು ಚಾಣಾಕ್ಷ ರಾಜನೀತಿ ಈಗ ಪ್ರಭಾವಿಯಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲಾರಂಭಿಸಿತು. ಜಗತ್ತಿನ ಕ್ರುದ್ಧ ದೃಷ್ಟಿ ಚೀನಾದ ಮೇಲೆ ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಚೀನಾದ ಮೌಲ್ಯ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಾ ಹೋಯ್ತು. ಅದಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಚೀನಾದ ಜಿಡಿಪಿ ಶೇಕಡಾ 5 ಕ್ಕಿಂತಲೂ ಕೆಳಗಿಳಿದರೆ ಭಾರತ ಶೇಕಡಾ 8ರ ಆಥರ್ಿಕ ದರ ವೃದ್ಧಿಯನ್ನು ತೋರಿಸಿತು. ಹಾಗಂತ ಭಾರತ ಚೀನಾದೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧವನ್ನೇನೂ ಕಡಿದುಕೊಂಡಿರಲಿಲ್ಲ. ಇಂದಿಗೂ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಅತ್ಯಂತ ಕಡಿಮೆ ಬೆಲೆಯ ಎಲೆಕ್ಟ್ರಾನಿಕ್ ವಸ್ತುಗಳು ಬರುವುದು ಅಲ್ಲಿಂದಲೇ. ನಮ್ಮ ಅನೇಕ ಉತ್ಪಾದಕರಿಗೆ ಚೀನಾ ಅತ್ಯಂತ ಕಡಿಮೆ ಬೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಕಚ್ಚಾ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಚೀನಾದ ಸ್ಪಧರ್ೆಯನ್ನು ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ಸಾಫ್ಟ್ವೇರ್ ಉದ್ಯಮ ಮೆಟ್ಟಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತಿದೆ. ಬರಲಿರುವ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಚೀನಾಕ್ಕಿಂತಲೂ ವೇಗವಾದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಸಾಧಿಸುವ ಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ಹೊತ್ತ ಮೋದಿ ಆರಂಭದಲ್ಲೇ ನೀತಿ ಆಯೋಗದ ಮುಂದೆ ಈ ಚಚರ್ೆಯನ್ನು ತಂದಾಗ ಆಟರ್ಿಫೀಶಿಯಲ್ ಇಂಟೆಲಿಜೆನ್ಸ್ನಲ್ಲಿ ಭಾರತ ಅಪರೂಪದ್ದನ್ನು ಸಾಧಿಸಬಹುದು ಎಂದು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿತ್ತು. ಅದಕ್ಕೆ ಪೂರಕವಾಗಿಯೇ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಯತ್ನಗಳನ್ನೂ ಆರಂಭಿಸಿದ ಸಕರ್ಾರ ಈಗ ಮಹತ್ವವಾದ ಸಾಧನೆಗೆ ದಾಪುಗಾಲನ್ನಿಡುತ್ತಿದೆ.

5

ಇಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ. ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಭಾರತವೀಗ ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಮುಟ್ಟಲಾರದ ಅನೇಕ ವಿಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಸಾರ್ವಭೌಮತೆಯಿಂದಲೇ ಮೆರೆದಾಡುತ್ತಿದೆ. ಜಗತ್ತಿನ ಮೂಲೆ-ಮೂಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಜನರಿಂದು ಯೋಗದ ಕುರಿತು ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಯೋಗೋದ್ಯಮವೊಂದೇ ಮುಂಬರುವ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಬಿಲಿಯನ್ಗಟ್ಟಲೆ ಡಾಲರುಗಳ ವಹಿವಾಟು ನಡೆಸಿದರೆ ಅಚ್ಚರಿ ಪಡಬೇಕಿಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಜಗತ್ತೆಲ್ಲಾ ಬಡತನದಿಂದ ಹೊರ ಬಂದ ನಂತರ ಮಾನಸಿಕ ತುಮುಲಗಳಿಗೆ ಆಹಾರವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಜಪಾನ್ ಮತ್ತು ದಕ್ಷಿಣ ಕೊರಿಯಾಗಳಲ್ಲಿ ಇದು ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಕಂಡು ಬಂದ ಸಮಸ್ಯೆಯಾಗಿತ್ತು. ಜನ ಮಾನಸಿಕ ಖಿನ್ನತೆಗೆ ಒಳಗಾಗುವುದು, ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಇವೆಲ್ಲವೂ ಮಾಮೂಲೆನಿಸುತ್ತಿದೆ. ಇಂತಹ ಹೊತ್ತಲ್ಲೇ ಭಾರತ ತನ್ನ ಪ್ರಾಚೀನ ಪರಂಪರೆಯ ಪುನರುಜ್ಜೀವನದ ಮೂಲಕ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಶಕ್ತಿ ತುಂಬುತ್ತಿದೆ. ಮೋದಿ ಅದನ್ನೂ ಕೂಡ ಬಲು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದಲೇ ನಿಭಾಯಿಸಿದರು. ಇನ್ನೂ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ ತಾನು ಯಾವುದೇ ಧರ್ಮವನ್ನು ಪಾಲಿಸದವನು ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವ ತೆವಲಿಗೆ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಸಿಲುಕಿಕೊಂಡಿದ್ದಾಗ ಮೋದಿ ತಾನು ಹಿಂದೂ ಎಂದು ಧೈರ್ಯವಾಗಿ ಹೇಳಿಕೊಂಡರು. ಜೊತೆಗೆ ವಿದೇಶದಿಂದ ಬಂದವರನ್ನು ಗಂಗಾರತಿಗೆ, ಮಂದಿರಗಳಿಗೆಲ್ಲಾ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುವ ಮೂಲಕ ಈ ಪರಂಪರೆಯನ್ನು ಅವರೆಲ್ಲರ ಮುಂದೆ ಹರವಿಟ್ಟರು. ಇದು ಭಾರತದ ಮೂಲ ಸತ್ವ್ತದ ಕುರಿತಂತೆ ಜಗತ್ತು ಹೊರಳುವಂತೆ ಮಾಡಿತು. ಹೀಗಾಗಿಯೇ ಇಂದು ರಾಮಮಂದಿರದ ಕುರಿತಂತ ಚಚರ್ೆ ಹಿಂದೂ-ಮುಸ್ಲೀಂ ಕದನವಾಗಿ ಉಳಿದಿಲ್ಲ. ಹಿಂದೂ ಪರಂಪರೆಯ ಪುನರುಜ್ಜೀವನವೆಂದು ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಚಚರ್ೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ. ಇದು ವಿದೇಶಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಿರುವ ಸದ್ಗುರು ಜಗ್ಗಿ ವಾಸುದೇವ್ ಅವರಿಗೆ, ರವಿಶಂಕರ್ ಗುರೂಜಿ, ಮಾತಾ ಅಮೃತಾನಂದಮಯಿಯಂಥವರಿಗೆ, ಜಗತ್ತಿನೆಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವ ರಾಮಕೃಷ್ಣ ಮಿಷನ್ನಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಶಕ್ತಿ ತಂದುಕೊಟ್ಟಿದೆಯಲ್ಲದೇ ಭಾರತವನ್ನು ನೋಡುವ ಜಾಗತಿಕ ದೃಷ್ಟಿಕೋನವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ನಿರೂಪಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿದೆ. ಹಾಗಂತ ಭಾರತದಲ್ಲೇನೂ ಬದಲಾವಣೆ ಇಲ್ಲ ಎಂದುಕೊಳ್ಳಬೇಡಿ. ಜೀವನದುದ್ದಕ್ಕೂ ಸೆಕ್ಯುಲರ್ ಪಾಟರ್ಿ ಎಂದೇ ಹೇಳಿಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ತನ್ನ ತಾನು ಹಿಂದೂ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುವುದಿರಲಿ ರಾಹುಲ್ ತಾನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೆಂದು ಜನಿವಾರ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಗೋತ್ರವನ್ನೂ ಹೇಳಿದ್ದಾಯ್ತು. ಬ್ರಾಹ್ಮಣವಾದದ ಕುರಿತಂತೆ ಜೀವನದುದ್ದಕ್ಕೂ ವಿರೋಧಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದು ಕಲ್ಬುಗರ್ಿಯಲ್ಲಿರುವ ಮಂದಿರಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಬುದ್ಧ ಕೇಂದ್ರವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಮಲ್ಲಿಕಾಜರ್ುನ್ ಖಗರ್ೆಯವರಿಗೆ ಪಾಪ ಅದೆಷ್ಟು ಆಘಾತವಾಗಿರಬೇಡ. ಅವರಿಗೇ ಅರಿವಿಲ್ಲದಂತೆ ಇಷ್ಟೂ ದಿನ ಅವರೊಂದು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಪರಿವಾರದ ಜೀತ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಬಂದರಲ್ಲಾ. ದುಃಖವಾಗಬೇಕಾದ ಸಂಗತಿಯೇ. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ರಾಮಮಂದಿರದ ಚಚರ್ೆ ಬಂದಾಗ ವಿರೋಧಿಸಲಾಗದೇ ಚಡಪಡಿಸಿದ್ದು, ಮುಸಲ್ಮಾನರ ಮತಗಳನ್ನೇ ನೆಚ್ಚಿಕುಳಿತಿದ್ದ ಅಖಿಲೇಶ್ ಅಯೋಧ್ಯೆಯೆಂದು ಹೆಸರು ಬದಲಾಯಿಸಿದಾಗಲೂ ಅವಡುಗಚ್ಚಿ ಕುಳಿತಿದ್ದು ಇವೆಲ್ಲವೂ ಭಾರತದ ಪುನರುತ್ಥಾನದ ಸಂಕೇತವೇ. ಭಾರತ ಮೇಲೆದ್ದಿತೆಂದರೆ ಜಗತ್ತಿಗೆ ತೊಂದರೆ ಕೊಡುವ ದುಷ್ಟರ ಸದ್ದು ಅಡಗಲೇ ಬೇಕಲ್ಲವೇ. ಹೀಗಾಗಿಯೇ ಜಗತ್ತು ಹೊಸ ದಿಕ್ಕಿನೆಡೆಗೆ ಹೊರಳಿದಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತಿರೋದು.

ಮೇಲ್ನೋಟಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲಾ ಸಂಗತಿಗಳು ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಎನಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ ದೇಶವಿರೋಧೀ ಚಿಂತನೆಗಳು ಸಾಯುತ್ತಿರುವುದಂತೂ ಅಕ್ಷರಶಃ ಸತ್ಯ. ಮೊನ್ನೆ ಜೆಎನ್ಯುಗೆ ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟ್ ಪಾಟರ್ಿಯ ನಾಯಕ ಪ್ರಕಾಶ್ ಕಾರಟ್ ಹೋಗಿದ್ದಾಗ ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕಿದರೆ 50 ಜನರಿರಲಿಲ್ಲ. ಸುಬ್ರಮಣಿಯನ್ ಸ್ವಾಮಿಯವರಿಗೆ ಕಿಕ್ಕಿರಿದು ಸೇರಿದ ಜನರಿಂದ ಸ್ವಾಗತ ದೊರೆತಿತ್ತು. ಅದರರ್ಥ ಇನ್ನು ಚೀನಾದ ಬೇಳೆ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಬೇಯಲಾರದು ಅಂತ. ಅತ್ತ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಸ್ಥಿತಿಯೂ ಚೆನ್ನಾಗೇನೂ ಇಲ್ಲ. ಸ್ವತಃ ಸೇನಾಧ್ಯಕ್ಷ ಭಾರತದೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡುವ ಬೇಡಿಕೆ ಮುಂದಿಟ್ಟು ಗೋಗರೆಯುವ ಹಂತಕ್ಕೆ ತಲುಪಿದ್ದಾನೆ. ಯುಎಇ ಮಿಶೆಲ್ ಅನ್ನು ಭಾರತಕ್ಕೆ ವಗರ್ಾಯಿಸಿದ ಮೇಲಂತೂ ಮುಸಲ್ಮಾನ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ಕುರಿತಂತೆ ಯಾರೂ ಚಕಾರ ಎತ್ತಲಾರದ ಸ್ಥಿತಿ ತಲುಪಿದ್ದಾರೆ.

ಇದಕ್ಕೆ ಪೂರಕವೇನೋ ಎಂಬಂತೆ ಚೀನಾದಲ್ಲಿ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ ವಿರೋಧೀ ಪ್ರಯತ್ನಗಳನ್ನು ಅಧ್ಯಕ್ಷರು ಕೈಗೊಂಡ ನಂತರ ಅನೇಕ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಸಿಕ್ಕಿ ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದಾರಲ್ಲದೇ ಒತ್ತಡವನ್ನು ತಾಳಿಕೊಳ್ಳಲಾರದೇ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಚೀನಾ ಜ್ವಾಲಾಮುಖಿಯ ಮೇಲಿದೆ. ಭಾರತ ಅಮೃತ ಕಲಶ ಹಿಡಿದು ನಿಂತಿದೆ. ತಡವಾಗಿಯಾದರೂ ಸರಿ ಭಾರತ ಗೆಲ್ಲುತ್ತಿದೆ!

ಆ ಹುಡುಗಿಯ ಬಾಹುಗಳಲ್ಲಿ ದುರ್ಗಾಶಕ್ತಿ!

ಆ ಹುಡುಗಿಯ ಬಾಹುಗಳಲ್ಲಿ ದುರ್ಗಾಶಕ್ತಿ!

ತಂದೆ-ತಾಯಿ ಇಬ್ಬರೂ ಇತರರ ಜಮೀನುಗಳಲ್ಲಿ ಕೃಷಿ ಮಾಡಿ ಬದುಕು ಸಾಗಿಸುತ್ತಿದ್ದವರು. ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ದೊಡ್ಡವಳಾಗಿದ್ದ ಮೇರಿ ಅವರ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ತಾನೂ ಹೊತ್ತು ಸಹಕಾರಿಯಾಗಿದ್ದಳು. ಬಾಲ್ಯದಿಂದಲೂ ಮುನ್ನುಗ್ಗುವ ಸ್ವಭಾವದವಳಾಗಿದ್ದರಿಂದ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಮೈದಾನದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಆಟೋಟವಾಗಿದ್ದರೂ ಆಕೆ ಮುಂದೆ ಹೋಗಿ ನಿಂತಿರುತ್ತಿದ್ದಳು.

ಈ ಪುಣ್ಯಾತ್ಗಿತ್ತಿ ಇನ್ನೇನೇನು ಮಾಡುವವಳಿದ್ದಾಳೊ! ಎಲ್ಲ ಪ್ರತಿಕೂಲ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳ ನಡುವೆಯೂ ತಾನು ಸಾಧಕಿ ಎಂಬುದನ್ನು ಮತ್ತೆ-ಮತ್ತೆ ಸಾಬೀತು ಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ. ಬಹುಶಃ ಗಂಡು ಸಂತಾನವೇ ಬೇಕು ಎನ್ನುವವರಿಗೆ ಪಟ್ಟಾಗಿ ಕೂರಿಸಿ ಈಕೆಯ ಜೀವನವನ್ನೊಮ್ಮೆ ಓದಿಸಬೇಕು. ಓದಿಸುವುದೇನು, ಆಕೆಯ ಹಿಡಿದ ಕೆಲಸ ಬಿಡದ ಛಲವನ್ನು, ರಾಷ್ಟ್ರಭಕ್ತಿಯ ಕಿಚ್ಚನ್ನು, ಏನನ್ನು ಬೇಕಾದರೂ ಮಾಡಬಲ್ಲೆ ಎಂಬ ಎಲ್ಲೆ ಇಲ್ಲದ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಈಗಲೂ ಖುದ್ದಾಗಿ ನೋಡಬಹುದು. ನಾನು ಮೇರಿಕೋಮ್ಳ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಕಳೆದ ವಾರ ಆಕೆ ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದ ಬಾಕ್ಸಿಂಗ್ನಲ್ಲಿ ಆರನೇ ಬಾರಿ ಚಾಂಪಿಯನ್ ಆಗುವ ಮೂಲಕ ದಾಖಲೆ ಬರೆದಿದ್ದಾಳೆ! ಅವಳೀಗ ಏಳನೇ ಚಾಂಪಿಯನ್ಶಿಪ್ನತ್ತ ದೃಷ್ಟಿನೆಟ್ಟಿದ್ದಾಳೆ. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೇ ಒಲಿಂಪಿಕ್ಸ್ನಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನವನ್ನು ಗೆದ್ದು ಹೊಸದೊಂದು ಭಾಷ್ಯ ಬರೆಯಬೇಕೆಂದಿದ್ದಾಳೆ. ಮೇರಿಕೋಮ್ಳ ಗೆಲುವಿನ ಓಟ ಈಗಿನದ್ದಲ್ಲ. 18 ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆಯೇ ಮೊದಲ ರುಚಿಯನ್ನು ಕಂಡವಳು ಆಕೆ. ಮಣಿಪುರದ ರಾಜ್ಯಮಟ್ಟದ ಬಾಕ್ಸಿಂಗ್ನಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನದ ಪದಕವನ್ನು ಆಕೆ ಗೆದ್ದಾಗಲೇ ಮನೆಯವರಿಗೆ ಆಕೆ ಬಾಕ್ಸಿಂಗ್ ಅನ್ನು ಆಟವನ್ನಾಗಿ ಆಯ್ದುಕೊಂಡಿದ್ದಾಳೆ ಎಂದು ಗೊತ್ತಾಗಿದ್ದು. ಆಗೆಲ್ಲಾ ವಿರೋಧಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಅವರ ತಂದೆ ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ ಆಕೆಯನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಬಾಕ್ಸಿಂಗ್ನಲ್ಲಿ ಆಕೆ ಹಂತ-ಹಂತವಾಗಿ ಮೇಲೇರುವಂತೆ ಆಕೆಗೆ ತರಬೇತಿ ಕೊಡಿಸಿದ್ದಂತೂ ನಿಜ. ಅವಳಪ್ಪ ತಾನೇ ಸ್ವತಃ ಕುಸ್ತಿ ಪಟುವಾಗಿದ್ದರೂ ಮೇರಿಕೋಮ್ ಬಾಕ್ಸಿಂಗ್ ಮಾಡುವುದು ಬೇಡವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದುದು ಏಕೆ ಗೊತ್ತೇನು? ಈ ಸ್ಪಧರ್ೆಯ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಮುಖಕ್ಕೆ ಏಟು ಬಿದ್ದು ಆಕೆಯ ಸೌಂದರ್ಯ ಹಾಳಾಗಿ ಮದುವೆಯಾಗದಿದ್ದರೆ ಎಂಬ ಹೆದರಿಕೆಯಿಂದ. ಹೆಣ್ಣೆಂದರೆ ಮದುವೆಯಾಗಲೇ ಹುಟ್ಟಿದವಳು ಎಂಬ ಭಾವನೆ ಅದೇಕೆ ತಂದೆ-ತಾಯಿಯರನ್ನು ಕಾಡುತ್ತದೋ ದೇವರೇ ಬಲ್ಲ. ಬಹುಶಃ ಇಸ್ಲಾಮಿನ ಆಕ್ರಮಣದ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಮದುವೆಯಾಗದ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳನ್ನು ಹೊತ್ತೊಯ್ಯುವ ಅವರ ರಾಕ್ಷಸೀ ಪ್ರವೃತ್ತಿಯ ಹೆದರಿಕೆ ಇನ್ನೂ ಹೋಗಿಲ್ಲವೆನಿಸುತ್ತದೆ. ಬಾಕ್ಸಿಂಗ್ನಲ್ಲಿದ್ದ ಅವಳ ಆಕ್ರಮಣಕಾರಿ ನೀತಿಯನ್ನು ಗಮನಿಸಿಯೇ ಕರಾಂಗ್ ಓಂಗ್ಲರ್ ಆಕೆಯನ್ನು ಇಷ್ಟಪಟ್ಟು ಮದುವೆಯಾದದ್ದು. ಸಹಜವಾಗಿ ಪ್ರೇಮಿಯೊಂದಿಗೆ ಕಾಲ ಕಳೆಯುತ್ತಾ ಮಕ್ಕಳೂ ಆದೊಡನೆ ಬಾಕ್ಸಿಂಗ್ ಅನ್ನು ಮರೆತೇ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಳು ಮೇರಿಕೋಮ್. ಅಕ್ಕ-ಪಕ್ಕದ ಜನ ಮೂದಲಿಸಲಾರಂಭಿಸಿದರೂ ಕೂಡ. ‘ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳೆಂದರೆ ಬಾಕ್ಸಿಂಗ್ ಮಾಡುವುದುಂಟಾ? ಒಂದು ಪದಕ ಗೆದ್ದೊಡನೆ ಮುಗಿಯಲಿಲ್ಲ; ಮೇರಿಕೋಮ್ಳ ಕಥೆ ಮುಗಿಯಿತಷ್ಟೇ’ ಎಂದು ಅಕ್ಕ-ಪಕ್ಕದ ಜನ ಮೂದಲಿಸಲಾರಂಭಿಸಿದಾಗ ಆಕೆಯ ಅಂತಃಶಕ್ತಿ ಜಾಗೃತಗೊಂಡಿತು. ಗಂಡನ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದೇ ತನ್ನ ಗುರುವಿನ ಬಳಿ ಮತ್ತೆ ಹೋಗಿ ಬಾಕ್ಸಿಂಗ್ನ ಅಧ್ಯಯನ ಶುರುಮಾಡಿದಳು. 2008 ರಲ್ಲಿ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಏಷಿಯಾ ಮಹಿಳಾ ಬಾಂಕ್ಸಿಂಗ್ ಚಾಂಪಿಯನ್ಶಿಪ್ನಲ್ಲಿ ಬೆಳ್ಳಿ ಪದಕ ಗೆದ್ದಳು. ಚೀನಾದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಬಾಕ್ಸಿಂಗ್ ಚಾಂಪಿಯನ್ಶಿಪ್ನಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ವಿಯೆಟ್ನಾಂನಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಏಷಿಯನ್ ಕ್ರೀಡಾಸ್ಪಧರ್ೆಗಳಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನ ಗೆದ್ದಳು. 2010ರಲ್ಲಿ ಕಜಕಸ್ತಾನದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಏಷಿಯನ್ ಮಹಿಳಾ ಬಾಕ್ಸಿಂಗ್ ಚಾಂಪಿಯನ್ಶಿಪ್ನಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಚಿನ್ನ ಗೆದ್ದ ಮೇರಿ ಬಾಬರ್ಾಡೋಸ್ನಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಬಾಕ್ಸಿಂಗ್ನಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಂದು ಚಿನ್ನ ಗೆದ್ದಳು. ಇದು ಸುಲಭ ಸಾಧ್ಯದ ಮಾತಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ 46 ಕೆಜಿ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ಸ್ಪಧರ್ಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಮೇರಿಕೋಮ್ ಬಾರ್ಬಡೋಸ್ನಲ್ಲಿ 48 ಕೆಜಿ ಸ್ಪಧರ್ಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಸೆಣಸಾಡಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಏಕೆಂದರೆ ಆ ವರ್ಷ 46 ಕೆಜಿ ವಿಭಾಗವನ್ನೇ ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಬಾಕ್ಸಿಂಗ್ ಸಂಸ್ಥೆ ತೆಗೆದು ಹಾಕಿತ್ತು. 2010 ರ ಏಷಿಯನ್ ಗೇಮ್ಸ್ನಲ್ಲಿ 51 ಕೆಜಿ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ಕಂಚು ಗೆದ್ದ ಮೇರಿಕೋಮ್ ಮರುವರ್ಷವೇ ಚೀನಾದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಸ್ಪಧರ್ೆಯಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನ ಗೆದ್ದಳು. ಅವಳಿಗೆ ಸಿಕ್ಕ ಗೌರವ ಅದೆಂಥದ್ದೆಂದರೆ ದೆಹಲಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಕಾಮನ್ವೆಲ್ತ್ ಕ್ರೀಡೋಟಗಳಲ್ಲಿ ಬಾಕ್ಸಿಂಗ್ ಇರಲಿಲ್ಲವಾದರೂ ಜ್ಯೋತಿಯನ್ನು ಹಿಡಿಯುವ ಗೌರವ ಮೇರಿಕೋಮ್ಳಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿತು. ಅಲ್ಲಿಂದಾಚೆಗೆ ಆಕೆ ಎಂದೂ ಹಿಂದಿರುಗಿ ನೋಡುವ ಪ್ರಮೇಯವೇ ಬರಲಿಲ್ಲ. 2014ರಲ್ಲಿ ದಕ್ಷಿಣ ಕೊರಿಯಾದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಜಾಗತಿಕ ಬಾಕ್ಸಿಂಗ್ ಚಾಂಪಿಯನ್ಶಿಪ್ನಲ್ಲಿ ಕಜಕಸ್ತಾನದ ಸ್ಪಧರ್ಿಯನ್ನು ಸೋಲಿಸಿ 51 ಕೆಜಿ ವಿಭಾದಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಚಿನ್ನ ಗೆದ್ದಿದ್ದಳು ಮೇರಿಕೋಮ್. ಮತ್ತೆ ಮೂರು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ 48 ಕೆಜಿ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ವಿಯೆಟ್ನಾಂನಲ್ಲಿ ಇನ್ನೊಂದು ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಚಿನ್ನದ ಪದಕವನ್ನು ಆಕೆ ಬಾಚಿಕೊಂಡಳು. 2018 ರಲ್ಲಿ ಕಾಮನ್ವೆಲ್ತ್ ಗೇಮ್ಸ್ಗಳು ನಡೆದಾಗ ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಮೇರಿಕೋಮ್ ಮತ್ತೊಂದು ಚಿನ್ನದ ಪದಕವನ್ನು ಮುಡಿಗೇರಿಸಿಕೊಂಡಳು. ಮೊನ್ನೆ ದೆಹಲಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಹತ್ತನೇ ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಹಿಳಾ ಬಾಕ್ಸಿಂಗ್ ಚಾಂಪಿಯನ್ಶಿಪ್ನಲ್ಲಿ ಆರನೇ ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಪದಕವನ್ನು ಗೆದ್ದು ದೇಶದ ಎದೆ ಉಬ್ಬುವಂತೆ ಮಾಡಿದ್ದಾಳೆ!

2

ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಸಾಧನೆ ಸುಲಭಕ್ಕೆ ದಕ್ಕಿದ್ದಲ್ಲ. ಅದರ ಹಿಂದೆ ಆ ಹೆಣ್ಣುಮಗಳ ಅಪ್ರತಿಮವಾದ ಹೋರಾಟ ಅಡಗಿದೆ. ಮಣಿಪುರದ ಪುಟ್ಟ ಹಳ್ಳಿ ಕಾಂಗ್ಥೇಯಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಮಾಂಗ್ತೇ ಚುಂಗ್ನಿಯಾಂಗ್ ಬಾಲ್ಯದಿಂದಲೂ ಬಡತನವನ್ನು ಉಂಡೇ ಬೆಳೆದವಳು. ಅಷ್ಟುದ್ದದ ಹೆಸರನ್ನು ಹೇಳಲು ಕಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆಂದೇ ಅವರ ಬಾಕ್ಸಿಂಗ್ ಗುರುಗಳು ಅದನ್ನು ಮೇರಿ ಎಂದು ಬದಲಾಯಿಸಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದರು. ತಂದೆ-ತಾಯಿ ಇಬ್ಬರೂ ಇತರರ ಜಮೀನುಗಳಲ್ಲಿ ಕೃಷಿ ಮಾಡಿ ಬದುಕು ಸಾಗಿಸುತ್ತಿದ್ದವರು. ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ದೊಡ್ಡವಳಾಗಿದ್ದ ಮೇರಿ ಅವರ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ತಾನೂ ಹೊತ್ತು ಸಹಕಾರಿಯಾಗಿದ್ದಳು. ಬಾಲ್ಯದಿಂದಲೂ ಮುನ್ನುಗ್ಗುವ ಸ್ವಭಾವದವಳಾಗಿದ್ದರಿಂದ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಮೈದಾನದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಆಟೋಟವಾಗಿದ್ದರೂ ಆಕೆ ಮುಂದೆ ಹೋಗಿ ನಿಂತಿರುತ್ತಿದ್ದಳು. ಜಾವ್ಲೀನ್ ಮತ್ತು 400 ಮೀಟರ್ ಓಟ ಆಕೆಯ ಬಹು ಆಸ್ಥೆಯ ಕ್ರೀಡೆಯಾಗಿತ್ತು. ಇದೇ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಮಣಿಪುರದ ಬಾಕ್ಸರ್ ಡಿಂಕೋ ಸಿಂಗ್ ಬ್ಯಾಂಕಾಕ್ನ ಏಷಿಯನ್ ಗೇಮ್ಸ್ನಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನದ ಪದಕ ಗೆದ್ದು ಬಂದ. ಇದರ ಪ್ರಭಾವ ಮೇರಿಯ ಮೇಲೆ ಹೇಗಾಯಿತೆಂದರೆ ಆಕೆಯೂ ಬಾಕ್ಸಿಂಗ್ ಅನ್ನೇ ತನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯ ಆಟವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಲು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿದಳು. ಹತ್ತನೇ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿ ಉತ್ತೀರ್ಣಳಾಗಲು ಸೋತು ಹೋದ ಮೇರಿ ಶಾಲೆಯನ್ನೇ ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟಳು. ಆದರೆ ಆಕೆಯೊಳಗಣ ಬಾಕ್ಸಿಂಗ್ನ ಕಿಚ್ಚು ಆರಲಿಲ್ಲ. ರಾಜಧಾನಿ ಇಂಫಾಲ್ಗೆ ಅಧ್ಯಯನ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಹೋಗುತ್ತಾ ಬಾಕ್ಸಿಂಗ್ ಕಲಿಯಲಾರಂಭಿಸಿದಳು. ಆಕೆಯ ರಕ್ತದೊಳಗೆ ಕಠಿಣ ಪರಿಶ್ರಮದ ಸೂತ್ರವಡಗಿದ್ದರಿಂದ ಬಲುಬೇಗ ಬಾಕ್ಸಿಂಗ್ನ ಪಟ್ಟುಗಳನ್ನು ಆಕೆ ಕಲಿತುಬಿಟ್ಟಳು. ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಆಕೆಯ ಬಾಕ್ಸಿಂಗ್ಗೆ ತಂದೆಯ ವಿರೋಧವಿದ್ದುದರಿಂದ ಯಾರಿಗೂ ಅರಿವಾಗದಂತೆ ಕದ್ದುಮುಚ್ಚಿ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು. ಅದೊಮ್ಮೆ ರಾಜ್ಯಮಟ್ಟದ ಸ್ಪಧರ್ೆಯಲ್ಲಿ ಆಕೆ ವಿಜೇತಳಾಗಿ ಸ್ಥಳೀಯ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಆಕೆಯ ಚಿತ್ರ ಪ್ರಕಟವಾದಾಗಲೇ ತಂದೆಗೆ ಆಕೆಯ ತುಡಿತ ಅರಿವಾಗಿದ್ದು. ಅವನ ಕೋಪ ನೆತ್ತಿಗೇರಿತ್ತು. ಮಗಳ ಮೇಲೆ ಉರಿದುಬಿದ್ದ. ಹಾಗಂತ ಮೇರಿ ಬದಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ಆಕೆ ತನ್ನ ಅಭ್ಯಾಸಕ್ಕೆ ಸೂಕ್ತವಾದ ಗುರುಗಳನ್ನು ಹುಡುಕಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಕಠಿಣ ಪರಿಶ್ರಮವನ್ನು ಹಾಕಿ ರಾಷ್ಟ್ರಮಟ್ಟದಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಕೀತರ್ಿ ಸಂಪಾದಿಸಿದಳು. ಅವಳಿಗೆ ನಿಜವಾದ ಸಮಸ್ಯೆಯೆರಗಿದ್ದು ಮದುವೆಯ ನಂತರವೇ. ತಾನು ಇಷ್ಟಪಟ್ಟ ಹುಡುಗನನ್ನೇ ಮದುವೆಯಾಗಿದ್ದು ನಿಜವಾದರೂ ಆನಂತರ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಗೃಹಕಾರ್ಯದಲ್ಲೇ ಮೈಮರೆತು ಎರಡು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಸಂಭಾಳಿಸುತ್ತಾ ಕಾಲ ಕಳೆದ ಮೇರಿ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಒಂದು ದಿನ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಬಾಕ್ಸಿಂಗ್ ರಿಂಗ್ನೊಳಗೆ ನುಸುಳುವ ಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ಗಂಡನೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಂಡಾಗ ಆತ ಬೇಸರಿಸಿಕೊಂಡಿರಲಿಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ ಮೇರಿಗೆ ಆತುಕೊಂಡು ನಿಂತ. ಆಕೆಯನ್ನು ಎಲ್ಲ ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸಿ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ತಾನೇ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಆಕೆಯೊಳಗೆ ಪದಕದ ಕನಸುಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಬಿತ್ತಿದ. ಮೇರಿಯ ಜೀವನ ಮುಗಿದೇ ಹೋಗಿದೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದ್ದ ಅನೇಕರಿಗೆ ಮೇರಿ ಉತ್ತರ ಕೊಡಬೇಕಿತ್ತು. ತನ್ನೊಂದು ಸಂದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಆಕೆಯೇ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ ‘ನಾನು ಚಾಂಪಿಯನ್ ಆಗಿದ್ದಾಗ ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಜನ ಏನೂ ಮಾತಾಡದೇ ಶಾಂತವಾಗಿದ್ದರು. ಆದರೆ ನಾನು ಸೋಲಲಾರಂಭಿಸಿದಾಗ ಅದೇ ಜನ ಮತ್ತೆ ಮಾತನಾಡಲಾರಂಭಿಸಿದರು’ ಎಂದು ಬೇಸರದಿಂದ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವ ಮೇರಿಕೋಮ್ ಜನರ ಚುಚ್ಚುಮಾತುಗಳೇ ತನ್ನನ್ನು ಬಲಗೊಳಿಸಿದವು ಎಂಬುದನ್ನು ಹೇಳಲು ಮರೆಯಲಿಲ್ಲ.

3

ಮೇರಿ ತನ್ನ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ಜನರ ಇರಿಯುವ ಮಾತುಗಳನ್ನಷ್ಟೇ ಎದುರಿಸಬೇಕಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಇಡಿಯ ದೇಶ ಅವಳೊಂದಿಗೆ ಕೆಟ್ಟದಾಗಿ ನಡೆದುಕೊಂಡಿತ್ತು. ಬಹುಶಃ ಅವಳೊಂದಿಗೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ; ಈಶಾನ್ಯ ರಾಜ್ಯದಿಂದ ಬರುವ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಕುರಿತಂತೆಯೂ ನಾವು ಹಾಗೆಯೇ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ರಾಷ್ಟ್ರಮಟ್ಟದ ಬಾಕ್ಸಿಂಗ್ ಕ್ಯಾಂಪುಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಮೇರಿಯನ್ನು ಇತರೆ ಭಾರತೀಯ ಬಾಕ್ಸರ್ಗಳು ಹಂಗಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಆಕೆಯ ರೂಪ, ಭಾಷೆ, ನಡಿಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಆಡಿಕೊಂಡು ನಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಆಗೆಲ್ಲಾ ಒಬ್ಬಳೇ ಕುಳಿತುಕೊಂಡು ಅಳುತ್ತಿದ್ದ ಮೇರಿ ತಿರಂಗಾವನ್ನು ಮುಗಿಲೆತ್ತರಕ್ಕೆ ಹಾರಿಸಬೇಕೆಂಬ ತನ್ನ ಬಲವಾದ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಒಂದಿನಿತೂ ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ಸರಿಯಲಿಲ್ಲ. ಈಗಲೂ ಆಕೆ ನೊಂದುಕೊಂಡೇ ಕೇಳುತ್ತಾಳೇ, ‘ನನ್ನ ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ನಾನು ಒಂದಿಷ್ಟು ಸಾಧನೆ ಮಾಡಿದರೆ ನೀವೇಕೆ ನನ್ನ ಆಡಿಕೊಂಡು ನಗುವಿರಿ’? ಅಂತ. ವಿದೇಶದ ಸ್ಪಧರ್ಿಗಳು ಬಂದಾಗ ಅವರಿಗೆ ಸಿಗುವ ಗೌರವ ಒಂದು ರೀತಿಯದ್ದಾದರೆ ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸ್ಪಧರ್ೆಗಳ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ಮೇರಿಗೆ ಸಿಗುತ್ತಿದ್ದ ಗೌರವವೇ ಬೇರೆಯಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಆಕೆಯನ್ನು ದ್ವಿತೀಯ ದಜರ್ೆ ನಾಗರಿಕಳಂತೆ ನೋಡುವ ಅಯೋಗ್ಯರು ಕ್ರೀಡಾಸ್ಥಾನಗಳ ಆಯಕಟ್ಟಿನ ಜಾಗದಲ್ಲಿದ್ದರು. ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಅನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ಬೇರೆ ಕ್ರೀಡೆಯೇ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿರುವ ಅನೇಕರಿಗೆ ಮೇರಿ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಪರಿಚಯವೂ ಇರುವುದು ಅನುಮಾನ. ಇಂದಿಗೂ ಆಕೆಗೆ ಸರಿಯಾದ ಪ್ರಾಯೋಜಕರು ದಕ್ಕುತ್ತಿಲ್ಲ. ಕ್ರಿಕೆಟ್ನಂತಹ ಆಟಗಳಿಗೆ ನುಗ್ಗಿ ಬರುವ ಪ್ರಾಯೋಜಕರು, ವಿರಾಟ್ಕೋಹ್ಲಿ ಅನುಷ್ಕಾಳೊಂದಿಗೆ ಸೆಲ್ಫಿ ಹಾಕಿದರೂ ಚಪ್ಪರಿಸುವ ಅಭಿಮಾನಿಗಳು ಮೇರಿಕೋಮ್ಳ ಆರನೇ ವಿಶ್ವ ಚಿನ್ನದ ಪದಕವನ್ನು ಗಮನಿಸಿದ್ದೂ ಅನುಮಾನ.

4

ಸಂತೋಷವೆಂದರೆ ಈಚೀಚೆಗೆ ಈಶಾನ್ಯ ರಾಜ್ಯದ ಅನೇಕರು ಕ್ರೀಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಎಂದೂ ಊಹಿಸದ ಸಾಧನೆಯನ್ನು ತೋರುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಜಲ್ಪಾಯ್ಗುರಿಯ ಸಪ್ನ ಬರ್ಮನ್ ಹೆಪ್ಟಾತ್ಲಾನ್ನಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನ ಗೆದ್ದಿದ್ದು ಇನ್ನೂ ಹಸಿಯಾಗಿಯೇ ಇದೆ. ಅಥ್ಲೆಟಿಕ್ಸ್ನಲ್ಲಿ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಮೊದಲ ಬಾರಿ ಚಿನ್ನ ತಂದುಕೊಟ್ಟು ಭಾರತದ ಕೀತರ್ಿ ಪತಾಕೆ ಹಾರಿಸಿದ ಅಸ್ಸಾಮಿನ ಹೀಮಾ ದಾಸ್. ಇವರೆಲ್ಲರೂ ಹೆಮ್ಮೆ ಹುಟ್ಟಿಸುವಂಥವರೇ. ಅದರಲ್ಲೂ ಈ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳು ಪುರುಷರ ದೃಷ್ಟಿಕೋನವನ್ನೂ ಬದಲಾಯಿಸುವಂತಹ ಸಾಧನೆಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದು ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿರುವಂಥದ್ದೇ. ಇವರುಗಳಿಗೆ ಕೇಂದ್ರಸಕರ್ಾರ ನೀಡುತ್ತಿರುವ ಗೌರವ ಸಮ್ಮಾನಗಳೂ ಕೂಡ ಮೆಚ್ಚಬೇಕಾದಂಥದ್ದೇ. ವಿಜಯ್ಮಲ್ಯರಂಥವರು ರಾಜ್ಯಸಭೆಗೆ ಆಯ್ಕೆಯಾಗಿ ಬಂದು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಲೂಟಿ ಮಾಡಿ ದೇಶಬಿಟ್ಟು ಓಡಿ ಹೋಗುವ ಸ್ಥಿತಿ ನಿಮರ್ಾಣ ಮಾಡಿದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ನಾವೇ ಕಂಡಿದ್ದೇವೆ. ಅಂತಹುದರಲ್ಲಿ ನರೇಂದ್ರಮೋದಿ ಮೇರಿಕೋಮ್ಳಂಥವರನ್ನು ರಾಜ್ಯಸಭೆಗೆ ನಾಮ ನಿದರ್ೇಶಿಸಿ ಈಶಾನ್ಯ ರಾಜ್ಯಕ್ಕಷ್ಟೇ ಗೌರವ ನೀಡಿದ್ದಲ್ಲ; ಬದಲಿಗೆ ಇಡಿಯ ರಾಷ್ಟ್ರದ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಗೌರವವನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಹಾಗಂತ ಬಾಕ್ಸಿಂಗ್ನಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಚಿನ್ನದ ಪದಕ ಗೆಲ್ಲಬೇಕೆಂದು ಪ್ರಯಾಸ ಪಡುತ್ತಿರುವ ಮೇರಿಕೋಮ್ ಅಧಿವೇಶನಗಳಿಗೆ ಹಾಜರಾಗುವುದು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಅದು ಆಕೆಗೂ ನೋವಿದೆ. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿದ್ದ ಚಿತ್ರನಟಿ ರೇಖಾ ರಾಜ್ಯಸಭೆಗೆ ಬಂದು ಗುಡ್ಡೆಹಾಕಿದ್ದು ಅಷ್ಟರಲ್ಲೇ ಇದೆ. ಮೇರಿಕೋಮ್ ತನ್ನ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಅರಿತು ಅದಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ಮನಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಳಲ್ಲ ಅದೇ ಸಂತೋಷದ ಸಂಗತಿ. ಆಕೆಯ ಬದುಕಿನಿಂದ ನಾನು-ನೀವು ಕಲಿಯಬೇಕಾದ ಒಂದಷ್ಟು ಪಾಠಗಳಿವೆ. ಶಕ್ತರೆಂದರೆ ಗಂಡುಮಕ್ಕಳು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಅಗತ್ಯಬಿದ್ದಾಗ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ, ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಮೀರಿಸಬಲ್ಲರು ಅಂತ. ಪ್ರತಿಕೂಲ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳಲ್ಲೂ ಯಶಸ್ಸು ನಮ್ಮದಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿದೆ. ಮದುವೆಯಾಗಿ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಹೆತ್ತ ನಂತರವೂ ಛಲ ಸಾಧಿಸಿ ಮತ್ತೆ ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸ್ಪಧರ್ೆಗಳಲ್ಲಿ ಪದಕದ ಬೇಟೆ ಆರಂಭಿಸಿದ ಮೇರಿಕೋಮ್ ನಿಜಕ್ಕೂ ಸಾಧನೆಗೆ ಪಯರ್ಾಯ ಹೆಸರು. ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮಿಗಿಲಾಗಿ ನಾವು ಕಲಿಯಬೇಕಾದ ಪಾಠವೆಂದರೆ ಈಶಾನ್ಯ ರಾಜ್ಯಗಳವರನ್ನು ಕಂಡಾಗ ಹಂಗಿಸುವ, ಚೀನಿಯರೆಂದು ಭಂಗಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮೊದಲು ಬಿಡಬೇಕು. ಏಕೆಂದರೆ, ನಾವು ಹಂಗಿಸುವವರ ನಡುವೆಯೇ ಒಬ್ಬ ಮೋರಿಕೋಮ್ ತಯಾರಾಗುತ್ತಿರುತ್ತಾಳೆ. ಅವರ ನಡುವಿನಿಂದಲೇ ಹೀಮಾ, ಸಪ್ನಾಳಂತಹ ಸಾಹಸಿಗರು ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಏಣಿ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಕುಳಿತಿರುತ್ತಾರೆ. ಮತ್ತು ಅವರು ಗೆದ್ದು ಭಾರತದ ಧ್ವಜವನ್ನು ಹಾರಾಡಿಸುವಾಗಲೆಲ್ಲ ವಿಚ್ಛಿದ್ರಕಾರಿ ಶಕ್ತಿಗಳು ಒಳಗೊಳಗೇ ಬೆಂದು ನರಳಿ ಹೋಗುತ್ತವೆ. ಇಷ್ಟಕ್ಕೂ ಇಲ್ಲಿನ ಅನ್ನ ತಿಂದು ಎಲ್ಲ ಗೌರವವನ್ನು ಸಂಪಾದಿಸಿ ಮೆರೆಯುತ್ತಿರುವ ನಗರ ನಕ್ಸಲರಿಗಿಂತ ಭಾರತವನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವ ಈಶಾನ್ಯ ರಾಜ್ಯದ ಒಬ್ಬ ಸಾಮಾನ್ಯ ಪ್ರಜೆಯೂ ನೂರು ಪಾಲು ಎತ್ತರದಲ್ಲಿರುತ್ತಾನೆ!!

ರಾಮಮಂದಿರ ಖಾತ್ರಿ, ಅನುಮಾನ ಬೇಡ!

ರಾಮಮಂದಿರ ಖಾತ್ರಿ, ಅನುಮಾನ ಬೇಡ!

ಅಯೋಧ್ಯೆಗಾಗಿ ಜನಾಗ್ರಹ ಶುರುವಾಗಿದೆ. ಬಹುಶಃ ಮಹಾತ್ಮಾ ಗಾಂಧೀಜಿಯವರು ನೇತೃತ್ವ ವಹಿಸಿದ್ದ ಅಸಹಕಾರ ಚಳುವಳಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ದೇಶವ್ಯಾಪಿಯಾಗಿ ಬೆಳೆದು ನಿಂತ ಮತ್ತೊಂದು ದೊಡ್ಡ ಆಂದೋಲನವೇ ಇದು. ಅಟಲ್ ಬಿಹಾರಿ ವಾಜಪೇಯಿ ದೇಶದ ಪ್ರಧಾನಿಯಾದಾಗ ಅಯೋಧ್ಯೆಯ ಕನಸು ನನಸಾಗಿಯೇ ಬಿಡುವುದೆಂದು ಎಲ್ಲರೂ ಭಾವಿಸಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಹಾಗಾಗಲಿಲ್ಲ. ಮುಂದಿನ ಹತ್ತು ವರ್ಷ ಅತ್ಯಂತ ಕೆಟ್ಟ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ. 2015ರಲ್ಲಂತೂ ಉತ್ತರ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಅಧಿಕಾರದಲ್ಲಿದ್ದ ಸಮಾಜವಾದಿ ಪಕ್ಷ ವಿಶ್ವ ಹಿಂದೂ ಪರಿಷತ್ತು ಅಯೋಧ್ಯೆಗೆ ಸಾಗಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಕಲ್ಲುಗಳ ಸಾಗಾಣಿಕೆಯನ್ನು ನಿಷೇಧಿಸಿಬಿಟ್ಟಿತು. ಇಂದು ರಾಮ-ಕೃಷ್ಣ ಎಂದೆಲ್ಲಾ ಮಾತನಾಡುವ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಗೆ ಬಿದ್ದಿರುವ ಅಖಿಲೇಶ್ ತನ್ನ ಅಧಿಕಾರಾವಧಿಯಲ್ಲಿ ಅಯೋಧ್ಯೆ ಮಂದಿರ ಇನ್ನೆಂದಿಗೂ ಆಗದಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವೆನೆಂಬ ಸಂಕಲ್ಪವನ್ನೇ ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದ ಎಂದು ಮರೆಯುವುದು ಹೇಗೆ?! ಇವೆಲ್ಲವುಗಳಿಂದ ಬೇಸತ್ತು ಹಿಂದುಗಳೆಲ್ಲ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಮೋದಿಯನ್ನು ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ತರುವಾಗ ಮತ್ತೆ ರಾಮಮಂದಿರದ ಕನಸುಗಳು ಹಸಿಯಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದವು. ದೂರದಲ್ಲೊಂದು ವಿಶ್ವಾಸ ಮೋದಿಯವರ ಮೇಲೆ ಖಂಡಿತ ಇತ್ತು. ಆದರೆ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷ ಅವರು ರಾಮಮಂದಿರದ ಕುರಿತಂತೆ ಎಂದೂ ಮಾತೇ ಆಡಲಿಲ್ಲ. ಅನುಮಾನದ ಹೊಗೆಯಾಡುತ್ತಿದ್ದುದು ನಿಜವಾದರೂ ಉತ್ತರ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಅಧಿಕಾರ ಪಡೆದು ಮೋದಿ ಯೋಗಿ ಆದಿತ್ಯನಾಥರನ್ನು ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯಾಗಿ ಘೋಷಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಅನೇಕರಿಗೆ ಭವಿಷ್ಯ ನಿಚ್ಚಳವಾಗಿ ಕಾಣಹತ್ತಿತು. ಅವರು ಕಳೆದ 15 ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಅಯೋಧ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ವಿವಾದಿತವಾಗಿ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ರಾಮಮಂದಿರಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಪೂಜೆಗೈದ ಮೊದಲ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯಾದರಲ್ಲದೇ ಅಂದೇ ಅಯೋಧ್ಯೆಯನ್ನು ಯಾತ್ರಾಥರ್ಿಗಳ ಕ್ಷೇತ್ರವಾಗಿ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಲು 350 ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿಯನ್ನು ಘೋಷಿಸಿದರು. ಇದು ರಾಮಮಂದಿರ ನಿಮರ್ಾಣದ ಮೊದಲ ಸೂಚನೆಯಾಯ್ತು. ಸಕರ್ಾರಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಚುರುಕುಗೊಳಿಸಿದ ಯೋಗಿ ಅಯೋಧ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ರಾಮಲೀಲಾ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಅಬಾಧಿತವಾಗಿ ನಡೆಯುವುದೆಂಬುದನ್ನು ಖಾತ್ರಿ ಪಡಿಸಿದರು. 20 ಎಕರೆ ಜಾಗವನ್ನು ಮಂಜೂರು ಮಾಡಿಸಿ 154 ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿಯಲ್ಲಿ ರಾಮಾಯಣ ಮ್ಯೂಸಿಯಂಗೆ ಅಡಿಗಲ್ಲು ಹಾಕಿದರು. ಇದು ಪದೇ-ಪದೇ ಸ್ಪಷ್ಟ ಸಂದೇಶಗಳನ್ನು ರವಾನಿಸಿತು.

5

ಇಷ್ಟಕ್ಕೇ ಸುಮ್ಮನಾಗದ ಯೋಗಿ 2017ರ ಜೂನ್ 21 ಕ್ಕೆ ಅಯೋಧ್ಯೆಯತ್ತ ದೊಡ್ಡ-ದೊಡ್ಡ ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತ ಎರಡು ಲಾರಿಗಳು ಬಂದಾಗ ಅದನ್ನು ತಡೆಯಲಿಲ್ಲ. ಇದು ಅಖಿಲೇಶನ ಈ ಹಿಂದಿನ ಆದೇಶವನ್ನು ಧಿಕ್ಕರಿಸಿದುದರ ಸ್ಪಷ್ಟ ಸೂಚನೆಯಾಗಿತ್ತು. ಅದಾದ ಹದಿನೈದಿಪ್ಪತ್ತು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಮೂರು ಲಾರಿಗಳು ಅಯೋಧ್ಯೆಯತ್ತ ಬಂದವು. ಹಿಂದು-ಹಿಂದೆಯೇ ಆರು ಲಾರಿಗಳು. ದೇಶದ ಜನಕ್ಕೆ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತಿತ್ತೋ ಇಲ್ಲವೋ ಅಯೋಧ್ಯೆಯ ಹಿಂದೂಗಳಂತೂ ಬರಲಿರುವ ದಿನಗಳು ಹೇಗಿರಬಹುದೆಂಬುದನ್ನು ಊಹಿಸಿಲಾರಂಭಿಸಿದ್ದರು. ವಿಶ್ವ ಹಿಂದೂ ಪರಿಷತ್ನ ತ್ರಿಲೋಕಿನಾಥ್ ಪಾಂಡೆಯವರ ಪ್ರಕಾರ ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ನೆಲ ಅಂತಸ್ತಿನ ಮಂದಿರ ನಿಮರ್ಾಣಕ್ಕೆ ಬೇಕಾಗಿರುವಷ್ಟು ಕಂಬಗಳು, ಅಲ್ಲಿ ಸಂಗ್ರಹವಾಗಿವೆ. ಮೇಲ್ಛಾವಣಿ ಮತ್ತು ಮೊದಲ ಅಂತಸ್ತಿಗೆ ಬೇಕಾದ ಕಲ್ಲುಗಳ ಸಂಗ್ರಹಕಾರ್ಯ ಈಗ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ಈಗಾಗಲೇ 11 ಲಕ್ಷ ಕ್ಯುಬಿಕ್ ಅಡಿಗಳಷ್ಟು ಕಲ್ಲು ಸಿಂಗಾರಗೊಂಡು ಅಯೋಧ್ಯೆಯ ಕಾರ್ಯಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧವಾಗಿವೆ. ಇನ್ನು ಕನಿಷ್ಠಪಕ್ಷ 70,000 ಕ್ಯುಬಿಕ್ ಅಡಿಗಳಷ್ಟು ಕಲ್ಲುಗಳ ಅವಶ್ಯಕತೆಯಿದೆ. ಒಟ್ಟಾರೆ ವೇಗದ ಸಿದ್ಧತೆ ನೋಡಿದರೆ ಮಂದಿರ ನಿಮರ್ಾಣದ ಸೂಚನೆ ದೊರೆತ ಕೆಲವು ತಿಂಗಳಲ್ಲೇ ನೆಲ ಅಂತಸ್ತು ನಿಮರ್ಾಣವಾಗಿಯೇ ಬಿಡುತ್ತದೆ. ಈ ಮುನ್ಸೂಚನೆಯನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಿಯೇ ಅಯೋಧ್ಯೆಯ ಮುಸಲ್ಮಾನರು ಇದಕ್ಕೆ ವಿರೋಧಿಸಿ ಪ್ರಯೋಜನವಿಲ್ಲೆವೆಂದು ಬಾಯಿಗೆ ಬೀಗ ಹಾಕಿಕೊಂಡಿದ್ದು. ಕ್ರಮೇಣ ಉತ್ತರ ಪ್ರದೇಶದ ಮುಸಲ್ಮಾನರಿಗೂ ಇದು ಅರ್ಥ ಆಗಿದ್ದಲ್ಲದೇ ಅಯೋಧ್ಯೆ ರಾಮಕ್ಷೇತ್ರವಾಗಿ ಬೆಳೆದು ನಿಂತರೆ ಅದು ಜಾಗತಿಕ ಆಕರ್ಷಣೆಯಾಗುವುದಲ್ಲದೇ ತಮ್ಮ ಜೀವನ ಮಟ್ಟವೂ ಸುಧಾರಿಸುವುದೆಂಬುದನ್ನು ಅರಿತು ವಿರೋಧ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ತೆಪ್ಪಗಾಗಿಬಿಟ್ಟರು. ಷಿಯಾ ಮುಸಲ್ಮಾನರಂತೂ ಒಂದು ಹೆಜ್ಜೆ ಮುಂದೆ ಹೋಗಿ ಇರಾನಿನಿಂದ ಫತ್ವಾವನ್ನು ತಂದು ವಿವಾದಿತ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಮಸೀದಿ ಇರಬಾರದೆನ್ನುವ ಇಸ್ಲಾಂ ಕಾನೂನುಗಳನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟು ಇಲ್ಲಿ ರಾಮಮಂದಿರ ಕಟ್ಟಲು ತಮ್ಮ ಅಭ್ಯಂತರವಿಲ್ಲವೆಂದು ಹೇಳಿಕೆ ನೀಡಿದರು.

6

ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಮಂದಿರ ನಿಮರ್ಾಣದ ಹಿಂದೂ ಆಕ್ರೋಶ ತೀವ್ರ ತುದಿಯನ್ನು ಮುಟ್ಟಿದ್ದು 92 ಡಿಸೆಂಬರ್ ಆರಕ್ಕೆ. ಲಕ್ಷಕ್ಕೂ ಮಿಕ್ಕಿದ ಕರಸೇವಕರು ರಾಮಜನ್ಮಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿ ಸಕರ್ಾರ ನಿಮರ್ಿಸಿದ್ದ ತಡೆಗೋಡೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕಿತ್ತೆಸೆದು ತಮ್ಮನ್ನು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಕರೆ ತಂದಿದ್ದ ಸಂಘಟನೆಯ ಮಾತನ್ನು ಧಿಕ್ಕರಿಸಿ ರಾಮನ ವಿಗ್ರಹವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದ ಮಸೀದಿಯ ಗೋಪುರದ ಮೇಲೇರಿ ಅದನ್ನು ಬಡಿ-ಬಡಿದೇ ಉರುಳಿಸಿಬಿಟ್ಟರು. ಕರಸೇವಕರ ಈ ಆಕ್ರೋಶಕ್ಕೆ ಖಂಡಿತ ಕಾರಣವಿತ್ತು. ರಾಮಭಕ್ತರಾಗಿದ್ದ ಅವರನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ಕೈಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟಿದ್ದರು. ಸುಪ್ರೀಂಕೋಟರ್ು ಅವರ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿತ್ತು, ಆಳುವ ಸಕರ್ಾರಗಳು ಅವರ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ವತರ್ಿಸುತ್ತಿತ್ತು, ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಅವರ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿತ್ತು. ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಭಾಜಪವೂ ತಮ್ಮ ಜೊತೆಗಿಲ್ಲವೆಂಬ ಅನುಮಾನ ಅವರನ್ನು ಬಾಧಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಒಟ್ಟಾರೆ ಮಂದಿರ ನಿಮರ್ಾಣದ ವಿಚಾರವನ್ನು ಒಂದು ತುದಿಗೆ ಮುಟ್ಟಿಸಲೇಬೇಕೆಂದು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿದ ಕರಸೇವಕರು ಡಿಸೆಂಬರ್ 6ರಂದು ಐದು ಶತಮಾನಗಳ ಅವಮಾನವನ್ನು ತೊಳೆದುಕೊಂಡೇ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದರು. ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಕರಸೇವಕರು ಅಯೋಧ್ಯೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಇನ್ನೊಂದೇ ಒಂದು ಮಸೀದಿಯನ್ನು ಮುಟ್ಟಲಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಹಿಂದೂಗಳ ಸಂಯಮದ ವೈಭವದ ದರ್ಶನವಾದರೆ ರಾಮಮಂದಿರ ಮಾತ್ರವೇ ಅವರ ಗುರಿಯಾಗಿತ್ತು ಎಂಬುದನ್ನೂ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಮುಸಲ್ಮಾನರಾಗಿದ್ದರೆ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಣುವ ಅಮರ್ ಜವಾನ್ ಸ್ಮಾರಕಗಳನ್ನೂ ಒಡೆದು ಮೆರೆಯುತ್ತಿದ್ದರು.

ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ ಮಂದಿರ-ಮಸೀದಿಗಳ ವಿವಾದ ಇಷ್ಟು ತೀವ್ರವಾಗುವ ಸಾಕಷ್ಟು ಮುನ್ನವೇ ಆಕರ್ಿಯಾಲಾಜಿಕಲ್ ಸವರ್ೇ ಆಫ್ ಇಂಡಿಯಾ ಉತ್ಖನನ ನಡೆಸಿ ಹೊರ ಹಾಕಿದ ವರದಿ ಸ್ಪಷ್ಟ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಿತ್ತು. ಡಾ. ಬಿಬಿ ಲಾಲರ ನೇತೃತ್ವದ ತಂಡದಲ್ಲಿದ್ದ ಏಕೈಕ ಮುಸಲ್ಮಾನ ಕೆಕೆ ಮೊಹಮ್ಮದ್ ತಮ್ಮ ಒಂದು ಸಂದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಮಸೀದಿಯ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಮಂದಿರದ ಅವಶೇಷಗಳಿದ್ದುದನ್ನೂ ಒಪ್ಪಿದ್ದಲ್ಲದೇ ‘ವಿವಾದ ಶುರುವಾದಾಗ ಜೆಎನ್ಯು ಇತಿಹಾಸಕಾರರು ನಮ್ಮ ಮಹತ್ವದ ಸಂಶೋಧನೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಸಮಾಧಿ ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟರು. ಎಡಪಂಥೀಯ ಇತಿಹಾಸಕಾರರು ಮತ್ತು ಮಾಧ್ಯಮದ ಒಂದು ವರ್ಗ ಸತ್ಯದೊಂದಿಗೆ ಆಟವಾಡಿತಲ್ಲದೇ ಮಸೀದಿಯ ಕೆಳಗೆ ಏನೂ ಇರಲಿಲ್ಲವೆಂಬ ಸುಳ್ಳು ಭಾವನೆಯನ್ನು ಜನರಲ್ಲಿ ಬಿತ್ತಿದರು. ಅವರೇನಾದರೂ ಅಂದು ನಮ್ಮ ಸಂಶೋಧನೆಯನ್ನು ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಮುಟ್ಟಿಸಿದ್ದಿದ್ದರೆ ಇಷ್ಟೊಂದು ಅಹಿತಕರ ಘಟನೆಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಲೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಇಷ್ಟಕ್ಕೂ ಬಹುತೇಕ ಮುಸಲ್ಮಾನರು ಸತ್ಯವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಿದ್ಧರಿದ್ದಾರಲ್ಲದೇ ಹಿಂದೂ ಸಮುದಾಯದವರ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಗೌರವಿಸಲು ಸಿದ್ಧರಿದ್ದಾರೆ. ಎಡಪಂಥೀಯ ಇತಿಹಾಸಕಾರರು ಮತ್ತು ಮಾಧ್ಯಮಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಇದು ಬೇಕಿಲ್ಲ ಅಷ್ಟೇ’ ಎಂದು ಗುಡುಗಿದ್ದರು.

7

ಈ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಈ ವಿವಾದದಿಂದ ಉಂಟಾಗಿರುವ ಸಾವು-ನೋವುಗಳನ್ನು ಗಮನದಲ್ಲಿರಿಸಿಕೊಂಡು ಈ ಎಲ್ಲಾ ಎಡಪಂಥೀಯ ಇತಿಹಾಸಕಾರರನ್ನು ಮತ್ತು ಅಂದು ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚಿದ ಕೆಲವು ಪತ್ರಕರ್ತರನ್ನು ಸುಪ್ರೀಂಕೋಟರ್ು ವಿಚಾರಣೆಗೆ ಕರೆಸಿ ಕಠಿಣವಾದ ಶಿಕ್ಷೆ ನೀಡಬೇಕು. ಅದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಮಂದಿರ-ಮಸೀದಿಯ ಈ ಚಚರ್ೆ ಪ್ರಮುಖವಾದುದಲ್ಲವೆಂದು ವಿಚಾರಣೆಯೇ ನಡೆಸದೇ ಅದನ್ನು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಹಾಕುತ್ತದಲ್ಲ ಸುಪ್ರೀಂಕೋಟರ್ು ಸರಿಯಾದ ಕ್ರಮವೇ ಇದು? ನಮ್ಮ ನ್ಯಾಯಾಲಯಗಳಿಗೆ ಸೆಲೆಬ್ರಿಟಿಗಳ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯಾದರೂ ಕೇಳಲು ಪುರುಸೊತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ನಗರ ನಕ್ಸಲರ ನೋವನ್ನು ಇತರೆಲ್ಲ ಕೆಲಸ ಬಿಟ್ಟು ಕೇಳಲು ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಇದೆ. ಆದರೆ ಅಸಂಖ್ಯ ಹಿಂದೂಗಳ ಶ್ರದ್ಧೆಯನ್ನು ಮಾತ್ರ ಗೌರವಿಸಲು ಪೊರಸೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಇದನ್ನು ಒಪ್ಪುವುದಾದರೂ ಹೇಗೆ? ಅಯೋಧ್ಯೆ ಭಾರತದೊಂದಿಗೆ ಬೆಸೆದುಕೊಂಡಿರುವುದು ಕಳೆದ ನೂರಿನ್ನೂರು ವರ್ಷಗಳಿಂದಲ್ಲ. ಕನಿಷ್ಠ ಏಳೆಂಟು ಸಹಸ್ರ ವರ್ಷಗಳಿಂದ. ಉತ್ತರ ಮತ್ತು ದಕ್ಷಿಣ ಎಂದು ಭೇದ ಮಾಡುವವರು ಒಂದನ್ನಂತು ನೆನಪಿಡಬೇಕು. ರಾಮ ಉತ್ತರ-ದಕ್ಷಿಣಗಳನ್ನು ಬೆಸೆದು ಬಲಾಢ್ಯ ರಾಷ್ಟ್ರ ಕಟ್ಟಿದ ಪುಣ್ಯಾತ್ಮ ಅಂತ. ಇಂದಿಗೂ ದಕ್ಷಿಣದವರು ಕೂಡ ಉತ್ತರ ಭಾರತದ ಪ್ರವಾಸಕ್ಕೆ ಹೋದರೆ ಅವರು ಕೆಂಪುಕೋಟೆಯನ್ನೋ ತಾಜ್ಮಹಲ್ ಅನ್ನೋ ನೋಡಬೇಕೆಂದು ಹೋಗುವುದಲ್ಲ; ಅವರು ದಶರ್ಿಸಬೇಕಾಗಿರುವುದು ಕಾಶಿ, ಮಥುರಾ, ಅಯೋಧ್ಯೆಗಳನ್ನೇ.

ಈ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಕರಣಗಳಲ್ಲಿ ಗೊಂದಲಕ್ಕೀಡಾಗಿ ಮುಂದೇನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ತಿಳಿಯದೇ ಚಡಪಡಿಸುತ್ತಿರುವುದು ಪ್ರತಿಪಕ್ಷಗಳೇ. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಎರಡು ಅಲಗಿನ ಕತ್ತಿಯ ಮೇಲೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ಮಧ್ಯಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ರಾಮನ ಗುಣಗಾನ ಮಾಡಿ ವೋಟು ಕೇಳುತ್ತಿರುವ ಪಾಟರ್ಿ ಗುಜರಾತಿನಲ್ಲಿ ಶಿವ ಭಕ್ತರಂತೆ ನಟಿಸಿದ ಪಾಟರ್ಿ ಈಗ ಅಯೋಧ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ರಾಮಮಂದಿರ ಬೇಕು ಎಂದು ಧೈರ್ಯವಾಗಿ ಹೇಳಲಾಗದೇ ಬೇಡವೆಂದು ಧಿಕ್ಕರಿಸಲಾಗದೇ ತೊಳಲಾಡುತ್ತಿದೆ. ಇಡಿಯ ಪ್ರಕರಣದ ಕುರಿತಂತೆ ರಾಹುಲ್ ಮಾತನಾಡುತ್ತಲೇ ಇಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ರಾಮಮಂದಿರದ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಮುಸಲ್ಮಾನರ ಪರವಾಗಿ ನಿಂತು ವಾದ ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿನ ಪ್ರಮುಖ ನಾಯಕರಾದ ಕಪಿಲ್ ಸಿಬಲ್ರೇ. ಮಂದಿರ ನಿಮರ್ಾಣ ಖಾತ್ರಿ ಎಂದು ಅರಿವಾದೊಡನೆ ಸಿಬಲ್ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಮೊರೆ ಹೋಗಿ 2019ರ ಚುನಾವಣೆ ಮುಗಿಯುವವರೆಗೂ ಈ ಕುರಿತಂತ ಯಾವ ನಿರ್ಣಯವನ್ನೂ ಕೊಡಬಾರದೆಂದು ಅಹವಾಲು ಮಂಡಿಸಿದ್ದರು. ಪುಣ್ಯಕ್ಕೆ ಅದನ್ನು ಕಸದ ಬುಟ್ಟಿಗೆಸೆದ ಸುಪ್ರೀಂಕೋಟರ್ು ವಿಚಾರಣೆಯನ್ನು ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಂಡಿತು. ಒಂದೆಡೆ ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ಹಿಂದುವೆಂದು ಬಿಂಬಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿರುವ ನಾಯಕರನ್ನು ಅನುಸರಿಸಬೇಕೋ, ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ ರಾಮಮಂದಿರ ನಿಮರ್ಾಣವೇ ಆಗಬಾರದೆಂದು ಹಠ ಹಿಡಿದು ನಿಂತಿರುವ ಕಪಿಲ್ ಸಿಬಲ್ರಂತಹ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿನ ಥಿಂಕ್ ಟ್ಯಾಂಕ್ಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸಬೇಕೋ ಎಂಬ ಗೊಂದಲಕ್ಕೆ ಈಗ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಕಾರ್ಯಕರ್ತ ಬಿದ್ದಿದ್ದಾನೆ. ಅಕ್ಷರಶಃ ಅವನದ್ದು ಹುಚ್ಚಾಸ್ಪತ್ರೆಯ ರೋಗಿಯ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ. ಹಿಂದೂಗಳ ಪರವಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ಹೇಳುವುದು ನಿಜವೇ ಆದರೆ ರಾಮಮಂದಿರದ ಪರವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವುದು ಆಮೇಲೆ ಮೊದಲು ಕಪಿಲ್ ಸಿಬಲ್ರನ್ನು ಹೊರದಬ್ಬಬೇಕಿದೆ. ಆಗ ಹಿಂದೂಗಳು ಅವರನ್ನು ನಂಬಬಹುದಷ್ಟೇ.

8

ಚುನಾವಣೆಗೆ ಇನ್ನೂ ನಾಲ್ಕೈದು ತಿಂಗಳಷ್ಟೇ ಬಾಕಿ. ಈ ಬಾರಿ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಹಿಂದೂ ಮತಗಳು ನಿಣರ್ಾಯಕವಾಗಲಿವೆ ಎಂಬುದಂತೂ ಖಾತ್ರಿ ಇದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ರಾಮಮಂದಿರದ ನಿರ್ಣಯವನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಲಾರದು. ಅತ್ತ ಉತ್ತರ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಸ್ಥಾನ ಭದ್ರವಾಗಿರಬೇಕೆಂದರೆ ಮುಸಲ್ಮಾನರನ್ನು ಒಲಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಆದರೆ ಹಿಂದೂಗಳ ದ್ವೇಷ ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳಬಾರದೆಂದರಿತಿರುವ ಎಸ್ಪಿ ಬಿಎಸ್ಪಿಗಳು ತಮ್ಮ ಮಾತಿನ ವರಸೆಯನ್ನೇ ಬದಲಾಯಿಸಿವೆ. ಸದ್ಯದ ಮಟ್ಟಿಗೆ ರಾಮಮಂದಿರದ ನಿಮರ್ಾಣದ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಹೇಳಿಕೆ ಕೊಡಬಲ್ಲ ಏಕೈಕ ವ್ಯಕ್ತಿ ಮಮತಾ ಬ್ಯಾನಜರ್ಿ ಮಾತ್ರ. ಕಳೆದ ಆರೇಳು ತಿಂಗಳಿಂದ ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಳದಲ್ಲಿ ಹಿಂದೂ ಒಗ್ಗಟ್ಟು ರೂಪುಗೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ಆಕೆಯೂ ಮೆತ್ತಗಾಗುವ ಲಕ್ಷಣಗಳು ಗೋಚರವಾಗುತ್ತಿವೆ. ಇನ್ನು ರಾಮಮಂದಿರದ ನಿರ್ಣಯದ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಎದುರಿನಲ್ಲಿರುವ ಇತರ ಪಕ್ಷಗಳ ಮೌಲ್ಯ ಗಣನೆಗೆ ಬಾರದಷ್ಟಿರುವುದರಿಂದ ಚುನಾವಣೆಗೆ ಮುನ್ನವೇ ರಾಮಮಂದಿರದ ನಿಮರ್ಾಣ ಖಾತ್ರಿ. ಈ ಬಾರಿಯ ಜನಾಗ್ರಹ ಹಿಂದೆಂದಿಗಿಂತಲೂ ಜೋರಾಗುವುದಲ್ಲದೇ ಇದು ರಾಮಮಂದಿರದ ನಿಮರ್ಾಣದೊಂದಿಗೆ ಪರ್ಯವಸಾನಗೊಳ್ಳುವುದು ನಿಶ್ಚಿತ. ಅದಾಗಲೇ ಬಾಬಾ ಪರಮಹಂಸದಾಸ್ ಮಂದಿರ ನಿಮರ್ಾಣಕ್ಕಾಗಿ ಉಪವಾಸಕ್ಕೆ ಕೂತಿದ್ದು ಅಸ್ವಸ್ಥಗೊಂಡ ಅವರನ್ನು ಬಲವಂತದಿಂದ ಉಪವಾಸ ತ್ಯಜಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಲಾಗಿತ್ತು. ಡಿಸೆಂಬರ್ ಆರರ ವೇಳೆಗೆ ಮಂದಿರ ನಿಮರ್ಾಣ ಆರಂಭವಾಗಲಿಲ್ಲವೆಂದರೆ ತನ್ನ ತಾನು ಜೀವಂತ ದಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಾಗಿ ಅವರು ಕೇಂದ್ರ ಸಕರ್ಾರಕ್ಕೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯನ್ನೂ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.

ಈ ಬಾರಿ ಮುಸಲ್ಮಾನರ ಪ್ರತಿರೋಧದ ಕೂಗು ಬಹಳ ಕಡಿಮೆ ಇದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಅವರ ವಿರೋಧಕ್ಕೆ ಹಣ ಒದಗಿಸಬಲ್ಲ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ್ಯಾವುವೂ ಬಾಕಿ ಉಳಿದಿಲ್ಲ. ಸೌದಿ ಅರೇಬಿಯಾವೂ ಸೇರಿದಂತೆ ಮುಸಲ್ಮಾನ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳೆಲ್ಲಾ ಮೋದಿಯ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಯನ್ನು ಮನಗೊಂಡಿವೆ. ಅಮೇರಿಕಾ ಪಾಕಿಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದ ಧನಸಹಾಯ ನಿಲ್ಲಿಸಿದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಅತ್ತಲಿಂದಲೂ ಇವರ ಚಟುವಟಿಕೆಗೆ ಹಣ ಹರಿದು ಬರುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಇನ್ನು ಚೀನಾ ಬುದ್ಧಿವಂತ ರಾಷ್ಟ್ರವಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಆಂತರಿಕವಾಗಿ ಅಲ್ಪ-ಸ್ವಲ್ಪ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯಿದ್ದರೂ ಮೋದಿಯನ್ನು ಎದುರು ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುವಲ್ಲಿ ಅದೂ ರುಚಿ ತೋರಿಸಲಾರದು. ಅದಾಗಲೇ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದಲ್ಲಿ ಚೀನಾದ ಮುಸ್ಲೀಂ ವಿರೋಧಿ ನೀತಿಯ ಕುರಿತಂತೆ ಆಕ್ರೋಶವೂ ವ್ಯಕ್ತವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಒಂದೇ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ ಈ ಬಾರಿ ಮುಸಲ್ಮಾನರಿಗೆ ಯಾವ ಪಕ್ಷಗಳ ನೈತಿಕ ಬೆಂಬಲವಿಲ್ಲ, ಯಾವ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಧನಸಹಾಯವೂ ಇಲ್ಲ. ಸ್ವತಃ ಹೋರಾಡುವ ಆತ್ಮಶಕ್ತಿಯೂ ಅವರಿಗಿಲ್ಲ. ಹೀಗಾಗಿ ಮಂದಿರ ನಿಮರ್ಾಣಕ್ಕೆ ಯಾವ ಅಡೆ-ತಡೆಯೂ ಇಲ್ಲ.

ಮುಂದಿನ ರಾಮನವಮಿಯನ್ನು ಅಯೋಧ್ಯೆಯ ರಾಮಮಂದಿರದಲ್ಲಿ ಆಚರಿಸೋಣ!