Category: ವಿಶ್ವಗುರು

ಪಶ್ಚಿಮದ ಧೀ ಪ್ರಚೋದನೆಗೆ ನೂರಿಪ್ಪತ್ತೈದು ವರ್ಷ!

ಪಶ್ಚಿಮದ ಧೀ ಪ್ರಚೋದನೆಗೆ ನೂರಿಪ್ಪತ್ತೈದು ವರ್ಷ!

ವಿವೇಕಾನಂದರ ನೂರೈವತ್ತನೇ ಜಯಂತಿಯ ವೇಳೆಗೆ ಈ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಮುಟ್ಟಿಸುವಲ್ಲಿ ನಮಗೊಂದು ಅವಕಾಶವಿತ್ತು. ನಾವು ಕಳಕೊಂಡೆವು. ಭಾರತದ ಪ್ರಭಾವ ಪಶ್ಚಿಮವನ್ನೇ ಬದಲಾಯಿಸಿದೆ ಎಂದು ಸಾಬೀತು ಪಡಿಸುವ ಅವಕಾಶವಾಗಿತ್ತು ಅದು. ಕೈಚೆಲ್ಲಿಬಿಟ್ಟೆವು. ಹಾಗಂತ ಅನ್ಯಾಯವಾಗಿಲ್ಲ. ಅವರ ಚಿಕಾಗೋ ಭಾಷಣಕ್ಕೆ ನೂರಿಪ್ಪತ್ತೈದು ತುಂಬಿದೆ. ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ 1893 ಭಾರತದ ಪಾಲಿಗೆ ಬಲು ಮಹತ್ವದ ವರ್ಷ. ತಿಲಕರು ಗಣೇಶೋತ್ಸವಕ್ಕೆ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ರೂಪ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದು, ಅರವಿಂದರು ಬ್ರಿಟೀಷರ ಚಾಕರಿಯನ್ನು ಧಿಕ್ಕರಿಸಿ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಮರಳಿದ್ದೂ ಅದೇ ವರ್ಷವೇ. ಚಿಕಾಗೋದಲ್ಲಿ ವಿವೇಕಾನಂದರ ಪ್ರಖ್ಯಾತ ಭಾಷಣ ನಡೆದದ್ದೂ ಅದೇ ವರ್ಷದ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ ಹನ್ನೊಂದಕ್ಕೆ.

ನೂರಿಪ್ಪತ್ತೈದು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಒಮ್ಮೆ ಟೈಮ್ ಮೆಶಿನ್ನ ಮೂಲಕ ಯಾತ್ರೆ ಹೋಗಿ ಬನ್ನಿ. ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಕಿತ್ತು ತಿನ್ನುವ ಬಡತನ, ಪ್ರಾಚೀನವಾದುದನ್ನೆಲ್ಲ ಧಿಕ್ಕರಿಸುವ ಅಜ್ಞಾನ, ಸ್ವಂತಿಕೆಯನ್ನೆಲ್ಲ ಅಡವಿಟ್ಟು ಬ್ರಿಟೀಷರ ಬೂಟು ನೆಕ್ಕುವ ಇಲ್ಲಿನ ತಾರುಣ್ಯ. ಸಕರ್ಾರಿ ನೌಕರಿ ಸಿಕ್ಕರೆ ಜೀವನ ಪಾವನವೆಂದು ಭಾವಿಸುವ ಭವಿಷ್ಯದ ಪೀಳಿಗೆ ಸೃಷ್ಟಿಸುವ ಶಿಕ್ಷಣ, ಜಾತಿ-ಮತಗಳನ್ನೇ ವೈಭವೀಕರಿಸಿ ತನ್ನವರನ್ನೂ ದೂರ ತಳ್ಳುವ ಧರ್ಮ, ಎಲ್ಲಕ್ಕೂ ಮಿಗಿಲಾಗಿ ಭಾರತೀಯತೆಯ ನಾಮ ಮಾತ್ರದಿಂದಲೂ ಹೇಸಿಗೆ ಪಡುವ ಜಗತ್ತಿನ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು. ಇವೆಲ್ಲವೂ ಹಾಸುಹೊಕ್ಕಾಗಿದ್ದ ಕಾಲ ಅದು. ಎಡವಿದರೆ ಕಾಲಿಗೆ ಸುತ್ತಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದುದು ಭಾರತದ ಅವಗುಣಗಳೇ. ಆಳುವ ವರ್ಗ ನಮ್ಮನ್ನು ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಬಾರದ ಸಂಸ್ಕೃತಿಗೆ ಸೇರಿದವರೆಂದು ನಂಬಿಸಿಬಿಟ್ಟಿತ್ತು. ನಾವೂ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಜೀವನವನ್ನು ಹಾಗೆಯೇ ಕಳೆದುಬಿಡುವ ಧಾವಂತದಲ್ಲಿದ್ದೆವು. ಹೇಗೆ ಅಮೇರಿಕಾ, ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾಗಳು ಸ್ವತಂತ್ರವೆನಿಸಿದರೂ ಬಿಳಿಯರ ಸ್ವತ್ತಾಗಿಯೇ ಉಳಿದುಬಿಟ್ಟವೋ ಹಾಗೆಯೇ ಭಾರತವೂ ಅಧೀನ ರಾಷ್ಟ್ರವಾಗಿಯೇ ಉಳಿದುಬಿಡುತ್ತಿತ್ತು. ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಬಿಳಿಯರದ್ದೇ ಸಮ್ರಾಜ್ಯ. ನಮ್ಮ ನಾಡಿನಲ್ಲಿ ನಮಗೇ ಭಿಕ್ಷೆ ಕೊಡುವ ಔದಾರ್ಯವುಳ್ಳ ಬಿಳಿಯರಿಂದ ತುಂಬಿದ ಇಂಡಿಯಾ!

ಒಬ್ಬ ವಿವೇಕಾನಂದ ಎಲ್ಲದರ ಗತಿ, ದಿಕ್ಕು ಬದಲಾಯಿಸಿಬಿಟ್ಟ. 1893 ರಲ್ಲಿ ಚಿಕಾಗೋ ಸರ್ವಧರ್ಮ ಸಮ್ಮೇಳನಕ್ಕೆ ಅವರೊಬ್ಬರು ಹೋಗಿರಲಿಲ್ಲವೆಂದರೆ ಕಥೆಯೇ ಬೇರೆಯಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಅವರಿಗಿಂತ ಸುಂದರವಾಗಿ, ಸುದೀರ್ಘವಾಗಿ ವಿಷಯ ಮಂಡಿಸಿದವರಿದ್ದರು. ಕೆಲವರಿಗೆ ಜನಸ್ತೋಮದ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯೂ ಜೋರಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ನೆನಪಿನಲ್ಲುಳಿದಿದ್ದು ವಿವೇಕಾನಂದರು ಮಾತ್ರ. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಬಳ್ಳಾರಿಯ ಭೂಪನೊಬ್ಬ ಸಾಕಷ್ಟು ಸಂಶೋಧನೆ ನಡೆಸಿ ರಾಮಕೃಷ್ಣ ಆಶ್ರಮದವರು ಪ್ರಚಾರ ಮಾಡದಿದ್ದರೆ ವಿವೇಕಾನಂದರು ಇಷ್ಟು ಪ್ರಸಿದ್ಧಿಗೇ ಬರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳುವ ಪ್ರಯತ್ನ ನಡೆಸಿದ್ದಾನೆ. ಆದರೆ ವಿವೇಕಾನಂದರು ಭಾಷಣ ಮಾಡಿದ ವೇದಿಕೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಬ್ರಹ್ಮಸಮಾಜದ ಧುರೀಣರಿದ್ದರು, ಅನಿಬೆಸೆಂಟರಿದ್ದರು. ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ ಮತ ಪ್ರಚಾರಕರಿದ್ದರು. ಅಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಇವರೆಲ್ಲ ಬಲವಾದ ಸಂಘಟನೆಗೆ ಸೇರಿದವರು. ರಾಮಕೃಷ್ಣ ಆಶ್ರಮ ಶುರುವೂ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಹಾಗೆ ಸುಮ್ಮನೆ ಒಮ್ಮೆ ಯೋಚನೆ ಮಾಡಿ. ಅಕಸ್ಮಾತ್ ವಿವೇಕಾನಂದರು ಅಂದಿನ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಸುದ್ದಿಯಾಗಿರದೇ ಹೋಗಿದ್ದರೆ ಇಂದು ಅವರ ಚಚರ್ೆಯೂ ಆಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಹಾಗೆಂದೇ ಅವರು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಸಮ್ಮೇಳನಕ್ಕೂ ಬಲು ಮುನ್ನವೇ ‘ಅಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವುದೆಲ್ಲ ನನಗಾಗಿ’ ಎಂದೇ ಹೇಳಿದ್ದರು. ರಾಮಕೃಷ್ಣರೂ ತಮ್ಮ ದೇಹತ್ಯಾಗಕ್ಕೂ ಮುನ್ನ, ‘ನರೇನ್ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಶಿಕ್ಷಣ ಕೊಡುತ್ತಾನೆ’ ಎಂದಿದ್ದರು. ಹಾಗೆಯೇ ಆಯಿತು. ಇಂದಿಗೂ ಅಮೇರಿಕಾ ತನ್ನ ವೈಭವವನ್ನು ಜಗತ್ತಿನೆದುರು ಅನಾವರಣಗೊಳಿಸಲು ಏರ್ಪಡಿಸಿದ್ದ ಒಟ್ಟಾರೆ ಪ್ರದಶರ್ಿನಿಯಲ್ಲಿ ನೆನಪಿರೋದು ಸರ್ವಧರ್ಮ ಸಮ್ಮೇಳನದ ವಿವೇಕಾನಂದರ ಭಾಷಣ ಮಾತ್ರ. ಇವೆಲ್ಲವೂ ದೈವೀ ರೂಪಕವೆನ್ನುವುದಕ್ಕೆ ಮತ್ತೇನು ನಿದರ್ಶನಗಳು ಬೇಕು ಹೇಳೀ?

8

ಹಾಗಂತ ಸ್ವಾಮೀ ವಿವೇಕಾನಂದರನ್ನು ಬರಿಯ ಆಧ್ಯಾತ್ಮ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದಷ್ಟೇ ನೋಡಬೇಕಂತಿಲ್ಲ. ಅವರು ಹಾಗೊಬ್ಬ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣದ್ದನ್ನು ಹೇಳುವ ಸಾಧು ಬಾಬಾ ಆಗಿದ್ದರೆ ಅವರನ್ನು ಪಶ್ಚಿಮ ಸುಲಭಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರಲೂ ಇಲ್ಲ. ಆಗಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಅಮೇರಿಕಾದಲ್ಲಿ ಭೌತಿಕ ವಿಜ್ಞಾನದ ಕುರಿತಂತೆ ಬಲುವಾದ ಆಸಕ್ತಿ ಹೊಂದಿದ್ದರೆ ಇಂಗ್ಲೆಂಡು ಮಾನಸಿಕ ಸ್ತರಗಳ ಅಧ್ಯಯನದ ಹಿಂದೆ ಬಿದ್ದಿತ್ತು. ವಿವೇಕಾನಂದರು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಬೇಕಾದ ಸರಕನ್ನು ತಮ್ಮೊಳಗೆ ಅಡಗಿಸಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಅಮೇರಿಕಾದಲ್ಲಿ ಅವರು ನಿಕೋಲಾ ಟೆಸ್ಲಾರಂತಹ ಭೌತ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳಿಗೆ ವೇದಾಂತದ ಸಾರವನ್ನು ತಿಳಿಹೇಳಿ ಅದನ್ನು ವಿಶ್ವಪ್ರಜ್ಞೆಯ ಸ್ತರಕ್ಕೇರಿಸುವ ಪ್ರೇರಣೆ ಕೊಟ್ಟರು. ಟೆಸ್ಲಾನ ಆಲೋಚನಾ ವಿಧಾನವೇ ಬದಲಾಯ್ತು. ಆತ ಸಾಂಖ್ಯಯೋಗದಲ್ಲಿನ ಪದಪ್ರಯೋಗಗಳನ್ನೇ ಬಳಸುವಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಪ್ರಭಾವಿತನಾಗಿದ್ದ. 1895 ರಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಮಿತ್ರರೊಬ್ಬರಿಗೆ ಬರೆದ ಪತ್ರದಲ್ಲಿ ವಿವೇಕಾನಂದರು, ‘ಟೆಸ್ಲಾ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು, ದ್ರವ್ಯರಾಶಿಯನ್ನು ಪೂರಕವೆಂದು ಗಣಿತೀಯವಾಗಿ ತೋರಿಸಬಲ್ಲೆನೆಂದಿದ್ದಾನೆ. ಹಾಗಾದರೆ ವೇದಾಂತದ ವೈಶ್ವಿಕತೆಗೆ ಬಲವಾದ ಅಡಿಪಾಯವೇ ದೊರೆತಂತಾಗುತ್ತದೆ.’ ಎಂದಿದ್ದರು. ಟೆಸ್ಲಾ ಅದನ್ನು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸುವಲ್ಲಿ ಸೋತ ಆದರೆ ಮುಂದೆ ಐನ್ಸ್ಟೀನ್ ಯಶಸ್ವಿಯಾದ. ಟೆಸ್ಲಾ ಮೂಲಕ ಮುಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಪ್ರಭಾವ ರಸಾಯನ ಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ನೋಬೆಲ್ ಪಡೆದ ಇಲ್ಯಾ ಪ್ರಿಗಾಗಿನ್, ಇವರ್ಿನ್ ಲಾಜ್ಲೋ, ರುಡಾಲ್ಫ್ ಸ್ಟೀನರ್ ಮತ್ತು ಡೇವಿಡ್ ಬೋಹೆಮ್ ಮೇಲಾಯಿತೆನ್ನುತ್ತಾರೆ ರಾಜೀವ್ ಮಲ್ಹೋತ್ರಾ. ಅದೇ ವರ್ಷ ಸ್ವಾಮೀಜಿ ನ್ಯೂಯಾಕರ್್ ಮೆಡಿಕಲ್ ಟೈಮ್ಸ್ಗೆ ಬರೆದ ಈಥರ್ನ ಸಿದ್ಧಾಂತವನ್ನು ಧಿಕ್ಕರಿಸಿ ಬರೆದ ಲೇಖನ ಬೆಳಕು ಕಂಡಿತ್ತು. ಈ ಲೇಖನಕ್ಕೆ ಬೆಲೆ ಬಂದದ್ದು ಐನ್ಸ್ಟೀನ್ ಅದನ್ನು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿದ ನಂತರವೇ. ಸ್ವಾಮೀ ವಿವೇಕಾನಂದರ ಈ ಅಂತದರ್ೃಷ್ಟಿಯ ಕುರಿತಂತೆ ಸದ್ಯ ಕೇಂದ್ರ ಸಕರ್ಾರದ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಸಲಹೆಗಾರರಾಗಿರುವ ಟಿ.ಜಿ.ಕೆ ಮೂತರ್ಿಯವರು ವಿಸ್ತಾರವಾದ ಕೃತಿ ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ.

ವಿವೇಕಾನಂದರು ರಾಜಯೋಗವನ್ನು ವೈಜ್ಞಾನಿಕವಾಗಿ ಮುಂದಿರಿಸಿದ ನಂತರ ಅಮೇರಿಕಾದ ತತ್ವಶಾಸ್ತ್ರದ ಚಿಂತನಾಶೈಲಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಅನೂಹ್ಯವಾದ ಬದಲಾವಣೆ ಬಂದಿತ್ತು. ಪಶ್ಚಿಮದ್ದಲ್ಲದ ಮತ-ಪಂಥಗಳನ್ನು ಬಾಲಿಶವೆಂದೂ, ಅಜ್ಞಾನವೆಂದೂ, ಪ್ರಯೋಜನಕ್ಕೆ ಬಾರದ್ದೆಂದೂ ಬದಿಗೆ ಸರಿಸುವ ಪ್ರವೃತ್ತಿಯಂತೂ ದೂರವಾಯಿತು. ನೂರಾರು ಚಿಂತಕರು ಭಾರತೀಯ ತತ್ವಜ್ಞಾನದ ಆಳಕ್ಕಿಳಿಯಲು ಶುರುಮಾಡಿದರು. ಹಾರ್ವಡರ್್ನ ಖ್ಯಾತ ತತ್ವ ಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞ ವಿಲಿಯಮ್ ಜೇಮ್ಸ್ ತನ್ನ ತತ್ವಶಾಸ್ತ್ರದ ಚಿಂತನೆಗಳ ಮೇಲೆ ವಿವೇಕಾನಂದರ ಪ್ರಭಾವ ಬಲು ಜೋರಾಗಿರುವುದನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದ್ದ. ಅವರನ್ನು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯಕ್ಕೆ ಕರೆಸಿ ಉಪನ್ಯಾಸಗಳನ್ನೂ ಕೊಡಿಸಿದ್ದ. ದುರಂತವೇನು ಗೊತ್ತೆ? ಹದಿನೈದು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ವಿಲಿಯಂ ಜೇಮ್ಸ್ರ ಕೃತಿ ದಿ ವೆರೈಟೀಸ್ ಆಫ್ ರಿಲಿಜಿಯಸ್ ಎಕ್ಸ್ಪೀರಿಯೆನ್ಸ್ನ ಶತಮಾನೋತ್ಸವವಾದಾಗ ವಿವೇಕಾನಂದರನ್ನು ಬೇಕಂತಲೇ ಅವಗಣನೆ ಮಾಡಿದ್ದರು. ಕೃತಿಕಾರನ ಬೌದ್ಧಿಕ ಹರವನ್ನು ವಿಸ್ತಾರಗೊಳಿಸಿದವನನ್ನೇ ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ತಳ್ಳುವುದು ಯಾವ ನ್ಯಾಯ? ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದ್ದೇಕೆ ಗೊತ್ತೇನು? ವಿವೇಕಾನಂದರ ವಿಚಾರಧಾರೆ ಅಂದು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಇಂದಿಗೂ ಉತ್ಪಾತಗಳನ್ನೆಬ್ಬಿಸಬಲ್ಲದು. ಹಿಂದುತ್ವದ ಅಲೆಯ ತರಂಗಗಳನ್ನು ಅವರ ಚಿಂತನೆಗಳು ದೂರದೂರಕ್ಕೊಯ್ಯಬಲ್ಲದು. ಆ ಹೆದರಿಕೆ ಪಶ್ಚಿಮಕ್ಕೆ ಖಂಡಿತ ಇದೆ. ವಿವೇಕಾನಂದರ ಆಗಮನಕ್ಕೂ ಮುನ್ನ ಭಾರತೀಯ ಚಿಂತನೆಗಳು ಥಿಯಾಸಾಫಿಸ್ಟ್ಗಳಂತಹ ಕೆಲವು ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ಗುಂಪುಗಳ ಮೂಲಕವಷ್ಟೇ ಪರಿಚಯವಾಗುತ್ತಿದ್ದವು. ಈಗ ಹಾಗಲ್ಲ. ವಿವೇಕಾನಂದರೇ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದ ವೇದಾಂತ ಸೊಸೈಟಿಗಳ ಮೂಲಕ ಅನೇಕರು ಪೂರ್ವದ ಚಿಂತನೆಗಳತ್ತ ಧಾವಿಸಿ ಬಂದರು. ಕೆಲವರು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರು, ಕೆಲವರು ಧಿಕ್ಕರಿಸಿದರು. ಉಳಿದವರು ಪೂರ್ವ-ಪಶ್ಚಿಮಗಳ ನಡುವಣ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅರಸಿಕೊಂಡು ಸುಖಿಸಿದರು. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಸನಾತನ ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮ ಚಚರ್ೆಗಂತೂ ಬಂತು. ಈ ಪ್ರಭಾವ ಇಳಿದು ಹೋಗುವ ಮುನ್ನ 1915ರಲ್ಲಿ ಫ್ರಾನ್ಸ್ನ ನೋಬೆಲ್ ಪ್ರಶಸ್ತಿವಿಜೇತ ರೋಮಾ ರೋಲಾ ವಿವೇಕಾನಂದರ ಕುರಿತಂತೆ ಅದ್ಭುತವಾದ ಜೀವನ ಚರಿತ್ರೆ ಬರೆದು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಅವರನ್ನು ಆಕರ್ಷಣೆಯ ಕೇಂದ್ರ ಬಿಂದು ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟ. 1940ರ ವೇಳೆಗೆ ಅಮೇರಿಕಾದ ಬುದ್ಧಿಜೀವಿಗಳೆನಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಗೆರಾಲ್ಡ್ ಹಡರ್್, ಕ್ರಿಸ್ಟೋಫರ್ ಐಶರ್ವುಡ್, ಆಲ್ಡಸ್ ಹಕ್ಸ್ಲಿಯಂಥವರು ಸ್ವಾಮೀ ಪ್ರಭವಾನಂದರಿಂದ ದೀಕ್ಷೆಯನ್ನೂ ಪಡೆದು ವಿವೇಕಾನಂದರ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ಜಗತ್ತಿಗೇ ಸಾರಿ ಹೇಳುವಂಥವರಾದರು. ಇವರುಗಳು ಅನೇಕ ಶಾಸ್ತ್ರ ಗ್ರಂಥಗಳನ್ನು ತಾವೇ ಅನುವಾದ ಮಾಡಿದರು ಅಥವಾ ತಮ್ಮ ಮಿತ್ರರನ್ನು ರಾಮಕೃಷ್ಣ ಮಿಶನ್ಗೆ ಪರಿಚಯಿಸಿ ಅವರ ಮೂಲಕವಾದರೂ ಮಾಡಿಸಿದರು. ಹೆನ್ರಿಚ್ ಝಿಮ್ಮರ್ ವೇದಾಂತದೆಡೆಗೆ ಅಮೇರಿಕನ್ನರ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸುವಲ್ಲಿ ಮಹತ್ವದ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸಿದ. ಆನರ್ಾಲ್ಡ್ ಟಾಯ್ನ್ಬೀ, ವಿಲ್ ಡ್ಯುರಂಟ್ರಂತಹ ಇತಿಹಾಸಕಾರರೂ ವಿವೇಕಾನಂದರ ಕೃತಿಗಳಿಂದ ಬಲುವಾದ ಪ್ರಭಾವಕ್ಕೊಳಗಾದವರು.

swami-and-sis-niveditasm

ವಿವೇಕಾನಂದರ ಬಳಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಕೊಡಬಲ್ಲ ಸರಕಿತ್ತು. ಅಮೇರಿಕಾದಲ್ಲಿ ಭೌತ ವಿಜ್ಞಾನವನ್ನು, ತತ್ವಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನೂ ಆಧಾರವಾಗಿರಿಸಿಕೊಂಡು ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿನಲ್ಲಿ ಮನಃಶಾಸ್ತ್ರದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಪ್ರತಿಪಾದನೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಅಲ್ಲಿನವರಿಗೆ ಅದರ ಮೇಲೆ ವಿಶೇಷ ಮಮಕಾರ. ಮಾರ್ಗರೇಟ್ ನೋಬೆಲ್ಳಂತಹ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಶಿಷ್ಯೆ ಅವರಿಗೆ ದೊರೆತದ್ದೇ ಮನಃಶಾಸ್ತ್ರದ ಚಚರ್ೆಯಿಂದ. ಆಕೆ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಆಕೆ ಮಕ್ಕಳ ಮನಸ್ಸಿನ ಕುರಿತಂತೆ ಅಧ್ಯಯನ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದಳು, ಸ್ವಾಮೀಜಿ ವಿಶ್ವವನ್ನೇ ಮಗುವಂತೆ ಕಂಡು ಅದರ ಮಾನಸಿಕ ಸ್ಥಿತಿಗತಿಯನ್ನು ಅನಾವರಣ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.
ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಮುಂದಿರಿಸಿದ ಆಂತರಿಕ ಪ್ರಜ್ಞೆಯ ಚಚರ್ೆಯಂತೂ ಡಾವರ್ಿನ್ನ ವಿಕಾಸವಾದವನ್ನೇ ಧಿಕ್ಕರಿಸಿತ್ತು. ವೈಶ್ವಿಕ ಪ್ರಜ್ಞೆಯ ಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಸಿದ ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಸೃಷ್ಟಿ ಯಾರೂ ಮಾಡಿದ್ದಲ್ಲ ತಂತಾನೆ ಆಗಿದ್ದು ಎಂಬುದನ್ನು ವೇದಾಂತ ಮತ್ತು ವಿಜ್ಞಾನದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಅನೇಕರು ಮೂಛರ್ೆ ಹೋಗಿದ್ದರು! ನಾಶವೆಂದರೆ ಎಲ್ಲವೂ ಮೂಲಕ್ಕೆ ಮರಳೋದು, ಸೃಷ್ಟಿಯೆಂದರೆ ಅದು ಅನಾವರಣಗೊಳ್ಳೋದು ಅಷ್ಟೇ ಎನ್ನುವ ಮೂಲಕ ಪಶ್ಚಿಮ ನಂಬಿಕೊಂಡಿದ್ದನ್ನೆಲ್ಲ ಮುಲಾಜಿಲ್ಲದೇ ಝಾಡಿಸಿ ಒಗೆದಿದ್ದರು. ಒಟ್ಟಾರೆ ಪಶ್ಚಿಮದ ಆಲೋಚನಾ ಪಥವನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸುವಲ್ಲಿ ಸ್ವಾಮೀಜಿಯ ಪಾತ್ರ ಬಲು ದೊಡ್ಡದ್ದು. ಅದು ಅವರ ದೇಹತ್ಯಾಗದೊಂದಿಗೆ ನಿಲ್ಲಲಿಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ ಅರವಿಂದರ ಮೂಲಕ ವಿಸ್ತಾರಗೊಂಡಿತು.

ಅಂತನರ್ಿಹಿತವಾದ ಪ್ರಜ್ಞೆಯ ಕಾರಣದಿಂದಲೇ ವಿಕಾಸವಾಗೋದು ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಸ್ವಾಮೀಜಿಯ ಚಿಂತನಾಧಾರೆಗಳಿಂದ ಅಥರ್ೈಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಅರವಿಂದರು ಈಗ ಅದನ್ನು ಮೊದಲಿಗಿಂತ ಜೋರಾಗಿ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿದ್ದರು. ಅವರಿಗೆ ಪಶ್ಚಿಮದ್ದೇ ಶಿಕ್ಷಣ ದೊರೆತದ್ದರಿಂದ ಅಲ್ಲಿನ ಬೌದ್ಧಿಕ ವರ್ಗವನ್ನು ಪ್ರಭಾವಿಸಬಲ್ಲ ಸಾಮಥ್ರ್ಯ ಅವರಲ್ಲಿತ್ತು. ಹೀಗಾಗಿ ವಿವೇಕಾನಂದರ ವಿಚಾರಧಾರೆ ಅರವಿಂದರ ಮೂಸೆಯಿಂದ ಹೊರಬಂತು. ನಿವೇದಿತಾ ಕೂಡ ಪಶ್ಚಿಮಕ್ಕೆ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ವಿವೇಕಾನಂದರ ಚಿಂತನೆಗಳತ್ತ ಆಕರ್ಷಣೆಯುಂಟಾಗಲು ಶ್ರಮಿಸಿದಳು.

ವಿವೇಕಾನಂದರ ನೂರೈವತ್ತನೇ ಜಯಂತಿಯ ವೇಳೆಗೆ ಈ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಮುಟ್ಟಿಸುವಲ್ಲಿ ನಮಗೊಂದು ಅವಕಾಶವಿತ್ತು. ನಾವು ಕಳಕೊಂಡೆವು. ಭಾರತದ ಪ್ರಭಾವ ಪಶ್ಚಿಮವನ್ನೇ ಬದಲಾಯಿಸಿದೆ ಎಂದು ಸಾಬೀತು ಪಡಿಸುವ ಅವಕಾಶವಾಗಿತ್ತು ಅದು. ಕೈಚೆಲ್ಲಿಬಿಟ್ಟೆವು. ಹಾಗಂತ ಅನ್ಯಾಯವಾಗಿಲ್ಲ. ಅವರ ಚಿಕಾಗೋ ಭಾಷಣಕ್ಕೆ ನೂರಿಪ್ಪತ್ತೈದು ತುಂಬಿದೆ. ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ 1893 ಭಾರತದ ಪಾಲಿಗೆ ಬಲು ಮಹತ್ವದ ವರ್ಷ. ತಿಲಕರು ಗಣೇಶೋತ್ಸವಕ್ಕೆ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ರೂಪ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದು, ಅರವಿಂದರು ಬ್ರಿಟೀಷರ ಚಾಕರಿಯನ್ನು ಧಿಕ್ಕರಿಸಿ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಮರಳಿದ್ದೂ ಅದೇ ವರ್ಷವೇ. ಚಿಕಾಗೋದಲ್ಲಿ ವಿವೇಕಾನಂದರ ಪ್ರಖ್ಯಾತ ಭಾಷಣ ನಡೆದದ್ದೂ ಅದೇ ವರ್ಷದ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ ಹನ್ನೊಂದಕ್ಕೆ.

ಅರವಿಂದ-ನಿವೇದಿತೆಯರ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಹಬ್ಬಿದ ವಿವೇಕ ಚಿಂತನೆ ಹೊಸ ರೂಪ ತಾಳಿ ಮತ್ತೆ ವಿಶ್ವ ಪರ್ಯಟನೆ ಆರಂಭಿಸಲು ಇದು ಸಕಾಲ. ಹಾಗೆಂದೇ ಪ್ರಧಾನಿ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ಅಂದಿನ ದಿನ ವಿಶೇಷ ಭಾಷಣ ಮಾಡಿ ದೇಶದ ತರುಣರನ್ನು ತಲುಪುವ ಯೋಚನೆ ಮಾಡಿದ್ದರು. ದೀನ್ದಯಾಳ್ ಸಂಶೋಧನಾ ಸಂಸ್ಥೆಯವರು ಭಿನ್ನ ಭಿನ್ನ ಕಾಲೇಜುಗಳಿಂದ ಆಯ್ದ ಸಾವಿರದೈನೂರು ತರುಣರನ್ನು ಸೇರಿಸಿ, ‘ತರುಣ ಭಾರತ, ನವ ಭಾರತ- ಪ್ರಬುದ್ಧ ಭಾರತ: ಸಂಕಲ್ಪದಿಂದ ಸಿದ್ಧಿ’ ಎಂಬ ವಿಚಾರದ ಕುರಿತಂತೆ ಪ್ರಧಾನಿಯವರ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಆಯೋಜಿಸಿದ್ದರು. ಯುಜಿಸಿ ಈ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವನ್ನು ತನ್ನ ಅಧೀನ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ವಿದ್ಯಾಥರ್ಿಗಳಿಗೆ ತಲುಪಿಸಲೆಂದು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿತು. ಮುಖ್ಯಸ್ಥ ವಿ.ಎಸ್ ಚೌಹಾನ್ ಬದುಕು ಬದಲಾಯಿಸಬಲ್ಲ ಈ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವನ್ನು ಕಾಲೇಜುಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರದಶರ್ಿಸಲು ಸೂಕ್ತ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಿರೆಂದು ಪತ್ರ ಬರೆದರು. ತಪ್ಪೇನಿದೆ? ಪಶ್ಚಿಮದ ಜನರ ಆಲೋಚನಾ ಪಥವನ್ನು ಬದಲಿಸಿದ ವಿವೇಕಾನಂದರ ಕುರಿತಂತೆ ಪ್ರಧಾನಿಗಳು ಮಾತನಾಡಿದರೆ ಅದು ವಿದ್ಯಾಥರ್ಿಗಳ ಬದುಕು ಬದಲಿಸದಿರುತ್ತದೇನು? ಶುರುವಾಯ್ತು ನೋಡಿ ಅಸಹಿಷ್ಣು ಗ್ಯಾಂಗಿನ ಆರ್ಭಟ. ಯುಜಿಸಿಯಿಂದ ಬೇಕಾದ್ದನ್ನೆಲ್ಲ ಪಡೆದು ಮೆರೆದಾಡುವ ಬಂಗಾಳದ ದೀದಿ ಈ ಸುತ್ತೋಲೆಯನ್ನು ಧಿಕ್ಕರಿಸುವಂತೆ ಬಂಗಾಳದ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯಗಳಿಗೆ ಆದೇಶಿಸಿದರೆ, ಕನರ್ಾಟಕದ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳೂ ಅಕ್ಕನನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದ ನಿಯತ್ತಿನ ತಮ್ಮನಾದರು! ಅಧಿಕಾರದಲ್ಲಿ ಇದ್ದಷ್ಟೂ ಕಾಲ ವಿವೇಕಾನಂದರ ವಿಚಾರಧಾರೆಯನ್ನು ಬಲವಾಗಿ ಸಮಥರ್ಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಛಾತಿ ತೋರದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ಮತ್ತು ಅದರಿಂದ ಸಿಡಿದ ತೃಣಮೂಲಗಳು ಅಧಿಕಾರ ಕಳಕೊಂಡ ಮೇಲೂ ಅದನ್ನು ವಿರೋಧಿಸುತ್ತವೆಂದರೆ ಏನೆನ್ನಬೇಕು ಹೇಳಿ? ಯಾವುದೋ ಭಾಷಣವೊಂದನ್ನು ಒತ್ತಾಯಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಕೇಳಿಸುವುದು ತಪ್ಪೆನ್ನುವುದಾದರೆ, ಅದನ್ನು ಒತ್ತಾಯಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಕೇಳಿಸದಿರುವುದೂ ಅಷ್ಟೇ ತಪ್ಪು. ಸತ್ಯ ಹೇಳಿ. ವಿವೇಕಾನಂದರ ವಿಚಾರಗಳು ಚಚರ್ೆಗೆ ಬಂದರೆ ತಮ್ಮ ಅಸ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ ಸಂಚಕಾರ ಬರುವುದೆಂದು ಪಶ್ಚಿಮದ ಜನ ಹೆದರಿದಂತೆಯೇ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸೂ ಹೆದರಿದೆಯಾ? ಅಥವಾ ಪ್ರಧಾನಿಗೆ ತನ್ನೊಂದು ಭಾಷಣವನ್ನು ಯುಜಿಸಿಯ ಮೂಲಕ ತರುಣರಿಗೆಲ್ಲ ಕೇಳಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುವ ಅಧಿಕಾರವಿಲ್ಲವಾ? ಯುಜಿಸಿಯಿಂದ ದೊರೆಯುವ ಸೌಕರ್ಯಕ್ಕೆ ಕೈಚಾಚಿ ನಿಲ್ಲುವ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯಗಳಿಗೆ ಅದರ ಆದೇಶವೊಂದನ್ನು ಪಾಲಿಸಬೇಕೆನ್ನುವ ದದರ್ು ಇಲ್ಲವಾ?

Independence Day at Red Fort

ನನ್ನದೊಂದು ಕಾಳಜಿ. ವಿವೇಕಾನಂದರ ವಿಚಾರ ಪ್ರಚಾರದ ಪರಂಪರೆ ನಿವೇದಿತಾ, ರೋಮಾರೋಲಾ, ಹಕ್ಸಿ, ಟಾಯ್ನ್ಬೀ, ವಿಲ್ ಡುರೆಂಟ್, ಅರವಿಂದರ ಮೂಲಕ ಆದಂತೆ ಈಗ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಆಗಲೇಬೇಕಿದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿಯವರೇ ಅಧ್ವಯರ್ುವಾದರೆ ತಪ್ಪೇನಿದೆ?

ನಾಡಿಗಾಗಿ ಬದುಕುವ ಪ್ರೇರಣೆ ನೀಡುವ ಸಾಹಿತ್ಯ ಹಬ್ಬ!

ನಾಡಿಗಾಗಿ ಬದುಕುವ ಪ್ರೇರಣೆ ನೀಡುವ ಸಾಹಿತ್ಯ ಹಬ್ಬ!

ಬೆಳಗಾವಿಯಲ್ಲಿ ಸಮಾರೋಪ ನಡೆಸುವುದಕ್ಕೊಂದು ಮುಖ್ಯ ಕಾರಣವಿದೆ. ಸ್ವಾಮಿ ವಿವೇಕಾನಂದರು ಪರಿವ್ರಾಜಕರಾಗಿ ದೇಶ ಸುತ್ತಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ ಅವರು ಬೆಳಗಾವಿಗೆ ಬಂದು ಹನ್ನೆರಡು ದಿನ ಇದ್ದರು. ಇಲ್ಲಿರುವಾಗಲೇ ಅವರು ಅಷ್ಟಾಧ್ಯಾಯಿಯ ಮೇಲೆ ತಮ್ಮ ಪಾಂಡಿತ್ಯವನ್ನು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಿದ್ದು. ಇದೇ ಬೆಳಗಾವಿಯಲ್ಲಿ ನೂರು ವರ್ಷಗಳಷ್ಟು ಹಳೆಯದಾದ ಸರಸ್ವತಿ ವಾಚನಾಲಯವಿದೆ. ಸಾವರ್ಕರರೂ ಭೇಟಿ ಕೊಟ್ಟಂತಹ ವಾಚನಾಲಯವಿದು. ಇವೆಲ್ಲ ಕನ್ನಡ ನಾಡಿನ ಆಸ್ತಿಗಳು. ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನಾಡಿಗೆ ಪ್ರಚುರ ಪಡಿಸಬೇಕಾದ ಕರ್ತವ್ಯವೂ ನಮ್ಮ ಹೆಗಲಮೇಲಿತ್ತು. ಹಾಗೆಂದೇ ಈ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಆಯ್ದುಕೊಂಡು ಸಾಹಿತ್ಯ ಸಮ್ಮೇಳನದ ಸಮಾರೋಪದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಯೋಜನೆ ಮಾಡಲಾಯ್ತು.

ಈ ವರ್ಷ ನಿವೇದಿತಾಳದ್ದು ನೂರೈವತ್ತನೇ ಜಯಂತಿ. ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ ಇಡಿಯ ದೇಶ ಈ ಸಂಭ್ರಮವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕಿತ್ತು. ಯಾಕೋ ತಮ್ಮದಲ್ಲವೆಂಬಂತೆ ಮುಗುಮ್ಮಾಗಿ ಕುಳಿತುಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ ಎಲ್ಲರೂ. ಹುತಾತ್ಮರನ್ನು ನೆನೆಯದ ದೇಶಕ್ಕೆ ಭವಿಷ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂಬೊಂದು ಮಾತಿದೆ. ಅಪ್ಪಿತಪ್ಪಿಯೂ ನಿವೇದಿತಾ ಹುತಾತ್ಮಳು ಹೌದೋ ಅಲ್ಲವೋ ಎಂಬ ಅನುಮಾನ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಬೇಡಿ. ವಿವೇಕಾನಂದರು ಕೊಟ್ಟ ಕಾಳಿಯ ಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ಮೈಗೂಡಿಸಿಕೊಂಡು, ಅದನ್ನೇ ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತ ಕ್ರಮೇಣ ಕಾಳಿಯನ್ನೇ ಭಾರತಮಾತೆಯಲ್ಲಿ ಕಂಡ ಮಹಾ ಮಹಿಮಳು ಆಕೆ. ‘ದೇಶಭಕ್ತಿ ಎನ್ನೋದು ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಓದುವುದರಿಂದ ಬರಲಾರದು. ಅದು ನಮ್ಮ ಇರುವನ್ನೂ ಮರೆಸಿಬಿಡುವ ಭಾವನೆ. ಅದೇ ರಕ್ತ ಮತ್ತು ಅಸ್ತಿಮಜ್ಜೆ. ನಾವು ಉಸಿರಾಡುವ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ, ಕೇಳುವ ದನಿಯಲ್ಲಿ ಅದು ಇದೆ’ ಎಂದು ಎದೆಯುಬ್ಬಿಸಿ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಳು ಅಕ್ಕ.

sisternivedita-650_102814035616

ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವೊಂದರಲ್ಲಿ ಕಾಲೇಜಿನ ವಿದ್ಯಾಥರ್ಿಯೊಬ್ಬರು ನನ್ನನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದರು, ‘ಅಕ್ಕ ಭಾರತವನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಿದಳು ಸರಿ, ಆಕೆಯ ದೇಶದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡಿದರೆ ದ್ರೋಹಿಯಲ್ಲವೇನು ಅಂತ?’ ಅದಕ್ಕೆ ನಾವ್ಯಾರೂ ಉತ್ತರಿಸಬೇಕಿಲ್ಲ, ಬಂಗಾಳದ ವಿಭಜನೆಯ ನಂತರ ಸ್ವತಃ ಅಕ್ಕ ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ ‘ನನ್ನ ಹುಟ್ಟು ರಾಷ್ಟ್ರದ ಕುರಿತಂತೆ ನನಗೆ ನಾಚಿಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ! ಆದರೆ ಭಾರತ ಮಾತೆಯ ಕಂದಮ್ಮಗಳ ತ್ಯಾಗ ಮತ್ತು ಬಲಿದಾನ ಇಂಗ್ಲೀಷರನ್ನು ದೇಶ ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುವುದಕ್ಕೆ ಉದ್ದೀಪಿಸುವವರೆಗೂ ನಾವು ಹೋರಾಟ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ’ ಅಂತ. ಆಕೆಯ ವಿರುದ್ಧ ಬ್ರಿಟೀಷರು ಹೈ ಅಲರ್ಟ್ ನೋಟೀಸ್ ಹೊರಡಿಸಿದ್ದರೆಂಬುದು ಅನೇಕರಿಗೆ ಗೊತ್ತಿರಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ. ಆಕೆ ಒಂದು ತಪ್ಪು ಮಾತಾಡಿದರೂ ಹಿಡಿದು ಒಳದಬ್ಬಬೇಕೆಂದು ಬ್ರಿಟೀಷ್ ಪಡೆ ಕಾಯುತ್ತಲಿತ್ತು. ಅನೇಕ ಮಿತ್ರರು ಆಕೆಯನ್ನು ಆ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ದೇಶ ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗಬೇಕೆಂದು ವಿನಂತಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರೆಂಬುದು ಬಲು ಅಪರೂಪದ ಸಂಗತಿಯೇ. ಅವರೆಲ್ಲರ ಮಾತಿಗೆ ಕಟ್ಟುಬಿದ್ದೇ ಆಕೆ ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿಗೆ ಹೋಗಿ ಪತ್ರಕತರ್ೆಯಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ಹೋರಾಟಕ್ಕೆ ಬಲ ತುಂಬಿದ್ದು. ಆಕೆ ಮರಳಿ ಬರುವ ವೇಳೆಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಅಲೀಪುರ ಮೊಕದ್ದಮೆಯಲ್ಲಿ ಅರವಿಂದ ಘೋಷರಾದಿಯಾಗಿ ಎಲ್ಲ ಮಿತ್ರರೂ ಜೈಲು ಸೇರಿದ್ದರು. ಆಕೆ ವಿದೇಶಕ್ಕೆ ಹೋಗಿರದಿದ್ದಲ್ಲಿ ಈ ಮೊಕದ್ದಮೆಯಲ್ಲಿ ಜೈಲು ಪಾಲಾದವರ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಆಕೆಯ ಹೆಸರೂ ಇರುತ್ತಿತ್ತು. ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮಕ್ಕೆ, ಈ ರಾಷ್ಟ್ರಕ್ಕೆ ಆಕೆ ಕೊಟ್ಟ ಕೊಡುಗೆ ಅಪಾರ. ನೂರೈವತ್ತನೇ ಜಯಂತಿಯ ನೆಪದಲ್ಲಾದರೂ ಆಕೆಯನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿಕೊಳ್ಳದಿದ್ದರೆ ಹೇಗೆ?

ಹಾಗೆಂದೇ ತರುಣರ ಗುಂಪೊಂದು ಆರು ತಿಂಗಳ ಹಿಂದೆ ಸ್ವಾಮಿ ವಿವೇಕಾನಂದ, ಅಕ್ಕ ನಿವೇದಿತೆಯರ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಸಾಹಿತ್ಯ ಸಮ್ಮೇಳನವನ್ನು ನಡೆಸುವ ಕಲ್ಪನೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಿತು. ಆ ವೇಳೆಗಾಗಲೇ ಸಕರ್ಾರಿ ಸಾಹಿತ್ಯ ಸಮ್ಮೇಳನದಲ್ಲಿ ಚಪ್ಪಲಿಗಳ ಪ್ರದರ್ಶನ ಆಗಿತ್ತು, ಶಿವಮೊಗ್ಗ ಸಾಹಿತ್ಯ ಸಮ್ಮೇಳನದ ಅಧ್ಯಕ್ಷತೆಯನ್ನು ಎಸ್. ಎಲ್. ಭೈರಪ್ಪನವರು ವಹಿಸುವುದಾದರೆ ನಾವು ಬರುವುದಿಲ್ಲವೆಂದು ಒಂದಷ್ಟು ತಥಾಕಥಿತ ಸಾಹಿತಿಗಳು ಧಮಕಿ ಹಾಕಿದ್ದೂ ಆ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿಯೇ. ಸಾಹಿತ್ಯವೆನ್ನುವುದು ಹಿತವನ್ನು ತರಬೇಕು, ಬೆಸೆಯಬೇಕು; ಹೊಸ ಕಲ್ಪನೆಗಳನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕಬೇಕು, ಹಳೆಯದನ್ನು ಉಳಿಸಬೇಕು. ಆದರೆ ಈಗ ಹಾಗಲ್ಲ. ಹಳೆಯದನ್ನೆಲ್ಲ ಧಿಕ್ಕರಿಸುವವ ಮಾತ್ರ ಸಾಹಿತಿ. ನಾಲ್ಕು ಸಾಲಿನ ಕವನ ಅದಕ್ಕೆ ನಲವತ್ತು ಲೈಕು ಬಂದರೆ ಸಾಕು ಆತ ಸಕರ್ಾರೀ ಪ್ರಾಯೋಜಿತ ಸಮ್ಮೇಳನದಲ್ಲಿ ಕವನ ವಾಚನಕ್ಕಾದರೂ ಬಂದು ಹೋಗುತ್ತಾನೆ. ಒಂದೇ ಒಂದು ನಿಯಮ ಅಷ್ಟೇ. ಆತ ಒಂದು ವಿಚಾರಧಾರೆಯನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸಿ ಹಿಂದೂ ದ್ವೇಷವನ್ನು ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟು ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದರಾಯ್ತು!

lit fest

ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಲಿಟರೇಚರ್ ಫೆಸ್ಟ್ಗೆ ಕನ್ಹಯ್ಯಾ ಕುಮಾರನೇ ಸ್ಟಾರ್ ಅತಿಥಿ ಎಂದರೆ ಅದರ ಕಿಮ್ಮತ್ತು ಅದೆಷ್ಟಿರಬಹುದೆಂದು ಲೆಕ್ಕಹಾಕಿ. ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮದ ಆಚರಣೆಗಳನ್ನು ವಿರೋಧಿಸುವ, ಧಿಕ್ಕರಿಸುವವ ಸಾಹಿತ್ಯ ಸಮ್ಮೇಳನದ ಅಧ್ಯಕ್ಷತೆ ವಹಿಸಿದಾಗಲೂ ಅವರಿಗೆ ಭರ್ಜರಿ ಮೆರವಣಿಗೆ ಬೇಕು, ಡೋಲು-ನಗಾರಿಗಳು, ಛತ್ರ-ಚಾಮರಗಳು ಬೇಕು. ಬಿಟ್ಟರೆ ಅಡ್ಡ ಪಲ್ಲಕ್ಕಿ ಉತ್ಸವ, ಪಾದಪೂಜೆಗಳಿಗೂ ತಯಾರು ಇವರು. ಇವರುಗಳೆಲ್ಲ ಹಾಗೆಯೇ. ಅಧಿಕಾರ ಗಿಟ್ಟಿಸಲು ಯಾವ ಹಂತಕ್ಕೆ ಬೇಕಿದ್ದರೂ ಇಳಿಯುತ್ತಾರೆ ಅದು ಸಿಕ್ಕ ಮೇಲೆ ಇವರು ಆಡಿದ್ದೇ ಆಟ. ತುಪ್ಪದ ಖ್ಯಾತಿಯ ಸ್ವಾಮೀಜಿಯೊಬ್ಬರು ಜಮಖಂಡಿಯ ಹತ್ತಿರ ನನಗೆ ಸಿಕ್ಕು ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಶೋಷಣೆ ಇದೆ, ಇದು ಶೋಷಕ ಧರ್ಮ ಎಂದು ರಂಗುರಂಗಿನ ವಾದ ಮಂಡಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿಯೇ ಕಾವಿಯನ್ನು ಗೌರವಿಸುವ ಹಿಂದೂ ಧಮರ್ೀಯನೊಬ್ಬ ಅವರ ಕಾಲ ಹೆಬ್ಬೆರಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ಅದಕ್ಕೆ ಹಣೆ ತಾಕಿಸಿದ. ಈ ವ್ಯಕ್ತಿ ಮರುಮಾತಿಲ್ಲದೇ ಅದನ್ನು ಸ್ವೀಕಾರ ಮಾಡಿದರು. ತಕ್ಷಣ ‘ಭಕ್ತರಿಗಿಂತ ನಾನು ದೊಡ್ಡವನೆಂಬ ನಿಮ್ಮ ಆಲೋಚನೆಯೇ ದೊಡ್ಡ ಶೋಷಣೆಯಲ್ಲವೇ? ನೀವೇಕೆ ಇವರುಗಳ ಪಾದಕ್ಕೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುವ ಹೊಸ ಸಂಪ್ರದಾಯ ಹುಟ್ಟು ಹಾಕಬಾರದು’ ಎಂದೆ. ಮುಖ ಹುಳ್ಳಗಾಯ್ತು. ಮತ್ತೆ ತುಪ್ಪ, ಮಾಂಸ ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಚಚರ್ೆಗೆ ಬರಲೇ ಇಲ್ಲ.

ಇಂಥ ವಿಚಾರಧಾರೆಗಳನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸುವವರೇ ಸಾಹಿತಿಗಳು ಎಂಬುದು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದೆ. ಇವರೆಲ್ಲರೂ ಸಾಧಾರಣವಾಗಿ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯಗಳಲ್ಲಿ ಉಪನ್ಯಾಸಕರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ. ಇವರೇ ಸಕರ್ಾರದಿಂದ ಕೊಡಮಾಡುವ ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಳಿಗೆ ಅರ್ಹರನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡುವ ನಿಣರ್ಾಯಕರೂ ಆಗಿರುತ್ತಾರೆ. ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಕರೆಸಿ ಕೈತುಂಬಾ ಹಣಕೊಟ್ಟು ಕಳಿಸುವವರಿಗೆ ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಳೂ ಕಟ್ಟಿಟ್ಟ ಬುತ್ತಿ. ಹೀಗೆ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಪಡೆದ ಮೇಲೆ ಅವರು ಸಮ್ಮೇಳನಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸುವ ಯೋಗ್ಯತೆಯನ್ನೂ ಪಡೆದುಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ಇದೊಂದು ವಿಷಚಕ್ರ. ಸಾಹಿತ್ಯದ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಅಧ್ಯಕ್ಷರಾದವರ ಭಾಷಣಗಳನ್ನು ತೆಗೆದು ನೋಡಿದರೆ ಈ ಮಾತು ಸುಲಭವಾಗಿ ಅರಿವಾದೀತು. ಈ ವಿಷಚಕ್ರದಿಂದ ಹೊರಬರುವುದಕ್ಕೆಂದೇ ಸ್ವಾಮಿ ವಿವೇಕಾನಂದ ಅಕ್ಕ ನಿವೇದಿತೆಯರ ಸಾಹಿತ್ಯ ಸಮ್ಮೇಳನವನ್ನು ಆಯೋಜಿಸಿದ್ದು. ಅಧ್ಯಕ್ಷತೆ ವಹಿಸಿದ್ದ ಮಾತಾ ಯತೀಶ್ವರಿ ಕೃಷ್ಣಪ್ರಿಯ ಅಂಬಾಜಿ ನಿವೇದಿತೆಯ ಮೇಲೆ ಡಾಕ್ಟರೇಟ್ ಪದವಿ ಪಡೆದವರು. ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮಿಗಿಲಾಗಿ ಆಕೆಯ ಸಂದೇಶಗಳನ್ನು ಬದುಕುತ್ತಿರುವವರು. ಇಷ್ಟಾದರೂ ಸಮ್ಮೇಳನದ ಉದ್ಘಾಟನೆಯ ಮೆರವಣಿಗೆ ಆಗುವಾಗ ಆಕೆಯನ್ನು ಪಲ್ಲಕ್ಕಿಯಲ್ಲೋ, ಅಂಬಾರಿಯಲ್ಲೋ ಕೂರಿಸಲಿಲ್ಲ ಬದಲಿಗೆ ಯಾವ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಅಧ್ಯಯನದಿಂದ ಆಕೆ ಇಂದು ಸಮ್ಮೇಳನದ ಅಧ್ಯಕ್ಷತೆಗೇರುವ ಗೌರವ ಪಡೆದಿದ್ದಾರೋ ಆ ಸಾಹಿತ್ಯವನ್ನೇ ಪಲ್ಲಕ್ಕಿಯಲ್ಲಿಟ್ಟು ಮೆರವಣಿಗೆ ಮಾಡಲಾಯ್ತು. ಪಲ್ಲಕ್ಕಿಯನ್ನು ಹೊರುವ ಮೂಲಕ ಭಾವನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಈ ಸಾಹಿತ್ಯದೊಂದಿಗೆ ಜೋಡಿಸಿಕೊಂಡ ತರುಣರ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಧನ್ಯತಾಭಾವ. ಉದ್ಘಾಟನೆ, ಗೋಷ್ಠಿಗಳು ಯಾವುದೂ ಸಮಯ ಮೀರಿ ನಡೆಯಲಿಲ್ಲ. ಮಧ್ಯಾನ್ಹದ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಸಾಹಸದ ಪ್ರದರ್ಶನಗಳು ವಿವೇಕಾನಂದರ ಆಶಯವನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುವಂತಿದ್ದವು. ಸಾವಿರಾರು ಜನ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಬಂದು ಆನಂದಿಸಿಹೋದರು. ಮಾರಾಟವಾದ ಸಾಹಿತ್ಯವೂ ಘನವಾದುದೇ. ಆನಂತರ ರಾಜ್ಯಾದ್ಯಂತ ವಿಸ್ತರಿಸಿದ ಸಾಹಿತ್ಯ ಸಮ್ಮೇಳನಗಳು ಈಗ ಸಮಾರೋಪಕ್ಕೆ ಬೆಳಗಾವಿಗೆ ಬಂದು ನಿಂತಿದೆ.

received_2057002154325665

ಅತಿ ಕಡಿಮೆ ಖಚರ್ಿನಲ್ಲಿ ಮಹತ್ವದ ಉದ್ದೇಶವನ್ನಿಟ್ಟುಕೊಂಡ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ಕಲ್ಪನೆ ಇದರದ್ದು. ಮಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ವಿವೇಕಾನಂದರು ಪಶ್ಚಿಮದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಕೆಲಸವನ್ನೂ ನಿವೇದಿತಾ ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಕೆಲಸವನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುವ ವಸ್ತು ಪ್ರದಶರ್ಿನಿ ನಿಮರ್ಾಣಗೊಂಡಿದ್ದರೆ ಬೆಳಗಾವಿಯಲ್ಲಿ ಬೇರೆಯದ್ದೇ ಕಲ್ಪನೆ. ಇಲ್ಲಿ ಉಪನಿಷತ್ತಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಉತ್ತುಂಗದಲ್ಲಿದ್ದ ಆಂತರಂಗಿಕ ಪಯಣದ ಕಲ್ಪನೆಯಿಂದ ಶುರು ಮಾಡಿ ನಿವೇದಿತಾ ಭಾರತ ಮಾತೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಸರ್ವಸ್ವವನ್ನೂ ಕಂಡ ಮಹಾಯಾತ್ರೆಯನ್ನು ಪ್ರಸ್ತುತಪಡಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನ. ವೇದಿಕೆಗಳಿಗೆ ಹೆಸರನ್ನಿಡುವಾಗಲೂ ಈರ್ವರ ಸಾಹಿತ್ಯವನ್ನು ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಮುಟ್ಟಿಸಿದ ಮಹಾತ್ಮರ ಹೆಸರನ್ನೇ ಆಲೋಚಿಸಿದ್ದು ಎಲ್ಲರ ಗಮನ ಸೆಳೆದಿತ್ತು.

ಬೆಳಗಾವಿಯಲ್ಲಿ ಸಮಾರೋಪ ನಡೆಸುವುದಕ್ಕೊಂದು ಮುಖ್ಯ ಕಾರಣವಿದೆ. ಸ್ವಾಮಿ ವಿವೇಕಾನಂದರು ಪರಿವ್ರಾಜಕರಾಗಿ ದೇಶ ಸುತ್ತಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ ಅವರು ಬೆಳಗಾವಿಗೆ ಬಂದು ಹನ್ನೆರಡು ದಿನ ಇದ್ದರು. ಇಲ್ಲಿರುವಾಗಲೇ ಅವರು ಅಷ್ಟಾಧ್ಯಾಯಿಯ ಮೇಲೆ ತಮ್ಮ ಪಾಂಡಿತ್ಯವನ್ನು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಿದ್ದು. ಇದೇ ಬೆಳಗಾವಿಯಲ್ಲಿ ನೂರು ವರ್ಷಗಳಷ್ಟು ಹಳೆಯದಾದ ಸರಸ್ವತಿ ವಾಚನಾಲಯವಿದೆ. ಸಾವರ್ಕರರೂ ಭೇಟಿ ಕೊಟ್ಟಂತಹ ವಾಚನಾಲಯವಿದು. ಇವೆಲ್ಲ ಕನ್ನಡ ನಾಡಿನ ಆಸ್ತಿಗಳು. ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನಾಡಿಗೆ ಪ್ರಚುರ ಪಡಿಸಬೇಕಾದ ಕರ್ತವ್ಯವೂ ನಮ್ಮ ಹೆಗಲಮೇಲಿತ್ತು. ಹಾಗೆಂದೇ ಈ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಆಯ್ದುಕೊಂಡು ಸಾಹಿತ್ಯ ಸಮ್ಮೇಳನದ ಸಮಾರೋಪದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಯೋಜನೆ ಮಾಡಲಾಯ್ತು. ವಿಷಯ ಪ್ರಸ್ತುತ ಪಡಿಸುವವರನ್ನು ಬಲು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಆಯ್ದುಕೊಳ್ಳಲಾಯ್ತು. ಉದ್ಘಾಟನೆಗೆಂದು ಆಗಮಿಸುವವರು ಕೋಲ್ಕತ್ತಾದಲ್ಲಿರುವ ರಾಮಕೃಷ್ಣಾಶ್ರಮದ ಸಹ ಕಾರ್ಯದಶರ್ಿ ಶ್ರೀ ಸ್ವಾಮಿ ಬಲಭದ್ರಾನಂದ ಜೀಯವರು. ಕಳೆದ ಕನಿಷ್ಠ ಮುವ್ವತ್ತೈದು ವರ್ಷಗಳ ಸನ್ಯಾಸಿ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ರಾಮಕೃಷ್ಣರ ವಿಚಾರಧಾರೆಯನ್ನು, ವಿವೇಕಾನಂದರ ಬದುಕನ್ನು ಓದಿದ್ದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜೀವನದ ಮೂಲಕ ಆಚರಣೆಗೆ ತಂದವರು. ಶೋಷಣೆಯ ಕುರಿತಂತೆ ಭಾಷಣ ಮಾಡುತ್ತ ಭಕ್ತರನ್ನು ಕಾಲಿಗೆ ಕೆಡವಿಕೊಂಡವರಲ್ಲ, ನೊಂದವರ ಸೇವೆ ಮಾಡುತ್ತ ಕಣ್ಣೀರು ಒರೆಸಿದವರು. ಸಮ್ಮೇಳನದ ಅಧ್ಯಕ್ಷತೆ ವಹಿಸುವ ತರುಣ್ ವಿಜಯ್ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ವಿಚಾರಧಾರೆಗಳಿಗೆ ಸ್ಫೂತರ್ಿಯಿಂದ ಪ್ರತಿಸ್ಪಂದಿಸಿದವರು. ಅವರನ್ನು ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದ ವಿರೋಧಿ ಎಂದು ಬಿಂಬಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನದಲ್ಲಿದ್ದ ಎಡಚರು ಸೋತು ಹೋಗಿದ್ದರು. ರಾಷ್ಟ್ರವನ್ನು ಅಖಂಡವಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಸುವ ತರುಣ್ ವಿಜಯ್ ತರುಣರ ಭಾವನಾಡಿಯಾಗಿ ನಿಲ್ಲಬಲ್ಲರೆಂಬ ವಿಶ್ವಾಸ ಸಮ್ಮೇಳನದ್ದು.

ಈ ಸಾಹಿತ್ಯ ಸಮ್ಮೇಳನಗಳ ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯವೆಂದರೆ, ಇಲ್ಲಿ ಬರೆದವರಷ್ಟೇ ಸಾಹಿತಿಗಳಲ್ಲ, ಬರೆದದ್ದನ್ನು ಓದುತ್ತಾರಲ್ಲ ಅವರೂ ಸಾಹಿತಿಗಳೇ. ಓದದೆಯೂ ಅದರಂತೆ ಬದುಕುವ ಭಿನ್ನಭಿನ್ನ ವರ್ಗದ ಜನತೆ ಇದ್ದಾರಲ್ಲ ಅವರೂ ಸಾಹಿತಿಗಳೇ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿರುವುದು. ಹೀಗಾಗಿ ಮಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಆಟೋರಿಕ್ಷಾ ಚಾಲಕರ ಸಮ್ಮೇಳನ ಮಾಡಿದ್ದರೆ ಬೆಳಗಾವಿಯಲ್ಲಿ ಗರಡಿಯಾಳುಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿ ವಿವೇಕಾನಂದ-ನಿವೇದಿತೆಯರ ಚಿಂತನೆ ಹರಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಅಂಧಮಕ್ಕಳು, ನೇಕಾರರು, ಸಂಗೀತಗಾರರು ಹೀಗೆ ಭಿನ್ನ ಭಿನ್ನ ವರ್ಗವನ್ನು ಸೇರಿಸಿ ವಿಚಾರ ಹರಡಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನ ನಡೆಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಸಮ್ಮೇಳನದ ಪ್ರಚಾರಕ್ಕಾಗಿ ನಡೆಸುವ ಆನಂದದ ಓಟಕ್ಕೆ ಇಟ್ಟಿರುವ ಹೆಸರೇ ‘ಗುರಿ ಮುಟ್ಟುವವರೆಗೆ ಓಟ’ ಅಂತ.

received_2056999667659247

ಬೆಳಗಾವಿಯಲ್ಲಿ ಪಾಕರ್ುಗಳಿಗೆ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಹೋದರೆ ಕರಪತ್ರ ಹಿಡಿದು ನಿಂತಿರುವ ಹುಡುಗರು, ಗಣೇಶ ಪೆಂಡಾಲುಗಳಲ್ಲಿ ಬ್ಯಾನರು ಕಟ್ಟುತ್ತಿರುವ ಹುಡುಗರು, ಕೊನೆಗೆ ಗುಂಪುಗಳಲ್ಲಿ ಜೊತೆಯಾಗಿ ದೇಶಭಕ್ತಿ ಗೀತೆಗಳಿಗೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕಿ ವಿವೇಕಾನಂದ-ನಿವೇದಿತೆಯರ ಕುರಿತಂತೆ ಹೇಳಿಬರುವ ಫ್ಲ್ಯಾಶ್ ಮಾಬಿನ ಕಾಲೇಜು ವಿದ್ಯಾಥರ್ಿಗಳು.. ಎಲ್ಲವೂ ಹೊಸ ಕನಸನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಡಬಲ್ಲಂಥವೇ. ಹೌದಲ್ಲವೇ ಮತ್ತೆ. ರಾಷ್ಟ್ರದ ಒಳಿತಿನ ಕುರಿತಂತೆ ಏಕಮನಸ್ಕರಾಗಿ ಆಲೋಚಿಸುತ್ತ ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಯೌವ್ವನವನ್ನು ಧಾರೆಯೆರೆಯುವ ತರುಣರು ಬೇಕೆಂದು ತಾನೇ ಸ್ವಾಮಿ ವಿವೇಕಾನಂದರು ಕನಸು ಕಂಡಿದ್ದು. ಅಂತಹ ದೃಢ ಮನಸ್ಕರನ್ನು ತಯಾರು ಮಾಡಲೆಂದು ತಾನೇ ತನ್ನ ದೇಶವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ನಿವೇದಿತಾ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದು. ಕೋಲ್ಕತ್ತಾಕ್ಕೆ ಪ್ಲೇಗ್ ಬಂದಾಗ, ಅಲ್ಲಿನ ರಸ್ತೆ ಸ್ವಚ್ಛತೆಗೆ ತಾನೇ ಮುಂದೆ ನಿಂತ ನಿವೇದಿತಾ ಸ್ವಚ್ಛಭಾರತ ಯೋಜನೆಗೆ ಅಂದೇ ಚಾಲನೆ ಕೊಟ್ಟಾಗಿತ್ತು. ಬಂಗಾಳದ ವಿಭಜನೆಯಾದಾಗ ಆಂಗ್ಲರನ್ನೆದುರಿಸಿ ನಿಲ್ಲಲು ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಸಹಕಾರ ಬೇಕೆಂದರಿತ ನಿವೇದಿತಾ ತನ್ನ ಪಶ್ಚಿಮದ ಗೆಳೆಯರ ಸಹಕಾರ ಪಡೆದಳು. ಇಲ್ಲಿನ ಆಯ್ದ ತರುಣರನ್ನು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಿ ಅವರಿಗೆ ಲೋಹ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ, ಬಟ್ಟೆ ತಯಾರಿಕೆಯೇ ಮೊದಲಾದ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ಪರಿಣತಿ ಪಡೆಯುವಂತೆ ಅಣಿಗೊಳಿಸಿದಳು. ಅವರು ಮರಳಿ ಬಂದಮೇಲೆ ಇಲ್ಲಿ ಆಯಾ ಉದ್ಯೋಗ ಕೈಗೊಳ್ಳುವಂತೆ ಪ್ರೇರಣೆ ನೀಡಿದಳು. ಇಂದು ಭಾರತ ಮಾತಾಡುತ್ತಿರುವ ಕೌಶಲ್ಯಾಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಕುರಿತಂತೆ ಆಕೆ 1905ರಲ್ಲಿ ಯೋಚಿಸಿ ಯೋಜನೆ ರೂಪಿಸಿದ್ದಳು. ಅವಳು ಸೌಮ್ಯವಾದಿ ಮತ್ತು ಉಗ್ರ ಚಿಂತನೆಯ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರ ನಡುವೆ ಕೊಂಡಿಯಾಗಿದ್ದಳು. ಅವಳಿಗೆ ಹುಷಾರಿಲ್ಲದೇ ಹೋದಾಗ, ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಗೋಪಾಲ ಕೃಷ್ಣ ಗೋಖಲೆಯಂಥವರೇ ದಿನಗಟ್ಟಲೇ ಕುಳಿತಿರುತ್ತಿದ್ದರು. ಬಾರೀಂದ್ರ ಘೋಷ್ರಂತಹ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿಗಳು ಆಕೆಯನ್ನು ಮಾರ್ಗದರ್ಶಕಿಯಾಗಬೇಕೆಂದು ಕೇಳಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಅವಳಿಗೊಂದು ಕನಸಿತ್ತಂತೆ. ಭಾರತಕ್ಕೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಬಂದಾಗ ರಾಷ್ಟ್ರ ಧ್ವಜವನ್ನು ಹಿಡಿದು ‘ಗುರುವಿಗೆ ಜೈ, ಭಾರತ ಮಾತೆಗೆ ಜೈ’ ಎನ್ನುತ್ತ ಮೆರವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಬೇಕು ಎಂದುಕೊಂಡಿದ್ದಳಂತೆ ಅವಳು. ಆ ಆಸೆ ಈಡೇರಲಿಲ್ಲ ನಿಜ. ಆದರೆ ಅವಳ ಕನಸು ನನಸಾಗುವಂತೆ ನಾವು ಇನ್ನಾದರೂ ಪ್ರಯತ್ನ ಪಡುವುದು ಬೇಡವೇ?

ಈ ಸಾಹಿತ್ಯ ಸಮ್ಮೇಳನದ ಉದ್ದೇಶ ಅದೇ. ಮರೆತು ಹೋಗಿದ್ದ ಅಕ್ಕನ ಮತ್ತೆ ನೆನಪಿಸುವ ಪುಟ್ಟ ಪ್ರಯತ್ನ. ಆ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಪೀಳಿಗೆಯನ್ನು ಹಳೆಯ ಸಾಹಸಗಳೊಂದಿಗೆ ಬೆಸೆಯುವ ಸಣ್ಣ ಕಾಯಕ. ಮುಂದಿನ ಭಾನುವಾರ, ಸೋಮವಾರ ಬಿಡುವಾಗಿದ್ದರೆ ಬೆಳಗಾವಿಗೆ ಬನ್ನಿ. ಎರಡು ದಿನದ ಈ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಭಾರತವನ್ನು ಕಟ್ಟುವ ಹೊಸ ವಿಧಾನಗಳನ್ನು ಹೇಳಿ ಕೊಡುವುದೋ ಇಲ್ಲವೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಭಾರತಕ್ಕಾಗಿ ಬದುಕುವ ಪ್ರೇರಣೆಯನ್ನಂತೂ ಕೊಡುವುದು ಖಾತ್ರಿ.

ಭಾರತವನ್ನು ತೆಪ್ಪಗಾಗಿಸಲು ಚೀನಾದ ಛದ್ಮ ಯುದ್ಧ!

ಭಾರತವನ್ನು ತೆಪ್ಪಗಾಗಿಸಲು ಚೀನಾದ ಛದ್ಮ ಯುದ್ಧ!

ಚೀನಾ ಬಾಂಧವ್ಯಗಳನ್ನು ಲೆಕ್ಕಕ್ಕಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕೇನಿದ್ದರೂ ತನ್ನ ಗಡಿ ವಿಸ್ತರಣೆಯಾಗುತ್ತಿರಬೇಕಷ್ಟೇ. ಭಾರತದ ಕಮ್ಯುನಿಷ್ಟರ ಬುದ್ಧಿಯೂ ಅದೇ ಅಲ್ಲವೇ? ತಮಗೆ ಪೂರಕವೆನಿಸಿದರೆ ಪರಿಸರ ಎನ್ನಿ, ಬುಡುಕಟ್ಟು ಜನರ ನಂಬಿಕೆ ಎನ್ನಿ. ತಮಗೆ ಬೇಡವಾದಾಗ ಅವುಗಳನ್ನೇ ಮೂಢನಂಬಿಕೆ ಎಂದುಬಿಡಿ. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಅಡಿಪಾಯ ವಿಸ್ತರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತ ಸಾಗಬೇಕು.

ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಟೌನ್ಹಾಲ್ ಮುಂದೆ ಪ್ರತಿಭಟನೆಯ ನಾಟಕ ಮಾಡುವ ಎಡಚರನ್ನು ಕಂಡಾಗ ಆಶ್ಚರ್ಯವೆನಿಸುತ್ತದೆ. ಪ್ರಜ್ಞಾವಂತ ಭಾರತೀಯರನ್ನು ಕಳೆದ ಆರೇಳು ದಶಕಗಳಿಂದ ಮೋಸ ಮಾಡುತ್ತಲೇ ಇದ್ದಾರಲ್ಲ ಅಂತ. ಬಹುಶಃ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳು ಕ್ರಿಯಾಶೀಲವಾಗಿರದೇ ಇದ್ದರೆ ಈಗಲೂ ಅವರು ಹೇಳಿದ ಸುಳ್ಳುಗಳನ್ನೇ ಸತ್ಯವೆಂದು ನಾವೆಲ್ಲ ನಂಬುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತಿದ್ದೆವೇನೋ? ದಿನಗಳೆದಂತೆ ಅವರ ಒಂದೊಂದು ನಾಟಕಗಳೂ ಸಮಾಜದ ಕಣ್ಣೆದುರಿಗೆ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿವೆ. ಅವರೀಗ ತರುಣರು ಕೇಳುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಲಾಗದೇ ಬೆತ್ತಲಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದಾರೆ. ಪರಿಸರದ ಕಾಳಜಿ, ವನ್ಯ ಜೀವಿಗಳ ಚಿಂತೆ, ಬಡವರ ಅನ್ನದ ನೋವು ಇವೆಲ್ಲವೂ ತಮಗೊಬ್ಬರಿಗೇ ಇರುವುದೆಂದು ಊರತುಂಬಾ ಹೇಳಿಕೊಂಡು ತಿರುಗಾಡುತ್ತಿದ್ದವರೆಲ್ಲ ಚೀನಾ ಡೋಕ್ಲಾಂನಲ್ಲಿ ಒಳನುಸುಳುವಿಕೆ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ತೆಪ್ಪಗಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಒಬ್ಬರಾದರೂ ಬಾಯ್ಬಿಟ್ಟು ಮಾತಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ. ಮಾತಾಡಿದರೂ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿಯನ್ನು ವಿರೋಧಿಸುವ ನೆಪವಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಭಾರತೀಯ ಸೇನೆಯ ಆಕ್ರಮಣಕಾರಿ ಮನೋಭಾವವನ್ನು ತೆಗಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಮೋದಿ ತನ್ನ ಆಪ್ತರಿಗೆ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರ ಡೀಲ್ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಅವಕಾಶಕೊಡಲೆಂದೇ ಯುದ್ಧಭೀತಿಯನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಭೂಪನೊಬ್ಬ ಚಿತ್ರದುರ್ಗದಲ್ಲಿ ಭಾಷಣ ಮಾಡಿ ಹೋಗಿದ್ದನ್ನು ಕೇಳಿ ಮೈಯ್ಯೆಲ್ಲ ನಗು ಬಂತು. ಚೀನಾದ ಎಂಜಲು ತಿಂದದ್ದಕ್ಕೆ ಇಷ್ಟಾದರೂ ಮಾಡಬೇಕಲ್ಲ ಇವರೆಲ್ಲ. ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟ್ ಮ್ಯಾನಿಫೆಸ್ಟೋ ಓದಿದ್ದರಿಂದಲೇ ಮಾನವೀಯರಾಗಿದ್ದೀವಿ ಎನ್ನುವ ಇವರು ಬ್ರಹ್ಮಪುತ್ರ ನದಿಯನ್ನಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಪ್ರಕೃತಿಯೊಂದಿಗೆ ನಡೆಸುತ್ತಿರುವ ಸರಸದ ವಿರುದ್ಧ ಒಮ್ಮೆಯಾದರೂ ದನಿಯೆತ್ತಿದ್ದಾರಾ ಕೇಳಿನೋಡಿ.
ಹೌದು. ಅಸ್ಸಾಂನ ಜನರ ನಿದ್ದೆಕೆಡಿಸಿದ ಪ್ರವಾಹ ಬಂತಲ್ಲ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ, ಅದು ಪ್ರಾಕೃತಿಕ ವಿಕೋಪವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ ಬದಲಿಗೆ ಚೀನಾ ಚಾಲಿತ ವ್ಯವಸ್ಥಿತ ಪ್ರಯತ್ನವಾಗಿತ್ತು. ಅಸ್ಸಾಂನ ಆರೋಗ್ಯ ಸಚಿವ ಮತ್ತು ವಕ್ತಾರ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಪತ್ರಿಕಾ ಗೋಷ್ಠಿ ಕರೆದು ಅಸ್ಸಾಂನ ಜನರ ನಿದ್ದೆ ಕೆಡಿಸಿದ ಆಗಸ್ಟ್ ಎಂಟರ ನಂತರದ ಮೂರನೇ ಸುತ್ತಿನ ಪ್ರವಾಹಕ್ಕೂ ಅಲ್ಲಿ ಸುರಿದ ಮಳೆಗೂ ತಾಳೆಯಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ, ಅದು ಚೀನಾ ಮುನ್ಸೂಚನೆ ಕೊಡದೇ ಹರಿಸಿದ ಹೆಚ್ಚಿನ ನೀರಿನ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ಉಂಟಾದ ಪ್ರವಾಹ ಎಂದು ಸ್ಫೋಟಕ ಮಾಹಿತಿ ಹೊರ ಹಾಕಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ಕೇಂದ್ರ ಸಕರ್ಾರದ ಮೇಲೆ ಒತ್ತಡ ಹಾಕಿ ಭಾರತ ಮತ್ತು ಬಾಂಗ್ಲಾ ದೇಶಗಳ ಹಕ್ಕಾದ ಜಲ ಸಂಬಂಧೀ ಅಂಕಿ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಕಾಲಕಾಲಕ್ಕೆ ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಆಗ್ರಹಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅಲ್ಲಿಗೆ ಡೋಕ್ಲಾಂನಲ್ಲಿ ಭಾರತವನ್ನು ಎದುರಿಸಲಾಗದ ಚೀನಾ ತನ್ನ ಹಳೆಯ ಚಾಳಿಯ ಮೂಲಕ ಭಾರತವನ್ನು ಹಣಿಯುವ ತಂತ್ರಕ್ಕೆ ಕೈಹಾಕಿರುವುದು ಖಾತ್ರಿಯಾಯ್ತು.

2

ಭಾರತ ಚೀನಾಗಳ ನಡುವೆ ಬ್ರಹ್ಮಪುತ್ರ ನೀರಿನ ಹಂಚಿಕೆಯ ವಿವಾದ ಟಿಬೇಟ್ನ್ನು ನೆಹರು ಪ್ರಶ್ನಿಸದೆಯೇ ಚೀನಾಕ್ಕೆ ಬಿಟ್ಟುಕೊಟ್ಟರಲ್ಲ ಅಂದಿನಿಂದಲೇ ಶುರುವಾಯ್ತು. ಬ್ರಹ್ಮಪುತ್ರ ಕೈಲಾಸ ಪರ್ವತ ಶ್ರೇಣಿಯ ಟಿಬೆಟ್ನಲ್ಲಿ ಉಗಮಗೊಳ್ಳುವ ನದಿ. ಅದು ಮುಂದೆ ಚೀನಾ, ಭಾರತ, ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶಗಳ ಮೂಲಕ ಹಾದು ಸಮುದ್ರವನ್ನು ಸೇರಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಈ ನದಿಯಿಂದ ಉಪಕೃತರಾದವರಲ್ಲಿ ನೇಪಾಳ, ಭೂತಾನ, ಬಮರ್ಾಗಳೂ ಸೇರುತ್ತವೆ. ಬ್ರಹ್ಮಪುತ್ರ ಹರಿವು 1625 ಕಿಲೋ ಮೀಟರಿನಷ್ಟು. ಚೀನಾದಲ್ಲಿ ಯಾಲರ್ುಂಗ್ ಸಾಂಗ್ಪೊ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಈ ನದಿ, ಅರುಣಾಚಲಕ್ಕೆ ಬಂದೊಡನೆ ಸಿಯಾಂಗ್ ಎನ್ನಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಇನ್ನೂ ಅನೇಕ ನದಿಗಳನ್ನು ತನ್ನೊಡಲಿಗೆ ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುತ್ತ ಅಸ್ಸಾಂನಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮಪುತ್ರ ಎಂದಾಗುವ ನದಿ ಆಲಸ್ಯದಿಂದ ಬಳುಕುತ್ತ ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶಕ್ಕೆ ಹೋಗುವಾಗ ಜಮುನಾ ಆಗುತ್ತಾಳೆ. ಅಲ್ಲಿ ಗಂಗೆ ಮತ್ತು ಮೇಘನೆಯರೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಬಂಗಾಳ ಕೊಲ್ಲಿಯಲ್ಲಿ ತನ್ನ ತಾನು ಸಮಪರ್ಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮುನ್ನ ಜಗತ್ತಿನ ಅತ್ಯಂತ ವಿಸ್ತಾರ ಪಾತ್ರವುಳ್ಳ ನದಿಯಾಗುತ್ತಾಳೆ. ಒಟ್ಟಾರೆ ಹರಿವಿನ ಪಾತ್ರ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ಶೇಕಡಾ ಅರವತ್ತರಷ್ಟಿದ್ದರೆ, ಚೀನಾದಲ್ಲಿ ಅದರ ಪ್ರಮಾಣ ಶೇಕಡಾ ಇಪ್ಪತ್ತರಷ್ಟು ಮಾತ್ರ.

ಚೀನಾ ಬ್ರಹ್ಮಪುತ್ರ ಉಗಮ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಎರಡು ಬಗೆಯ ಯೋಜನೆಗಳಿಗೆ ಅನೇಕ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ತಯಾರಿ ನಡೆಸುತ್ತಿದೆ. ಮೊದಲನೆಯದು ಜಲವಿದ್ಯುತ್ ಯೋಜನೆ, ಎರಡನೆಯದು ಈ ನೀರನ್ನು ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ತಿರುಗಿಸಿ ಅಲ್ಲಿ ಕಂಡು ಬಂದಿರುವ ನೀರಿನ ಬವಣೆಯನ್ನು ನೀಗಿಸುವ ಯೋಜನೆ. ಎರಡೂ ಯೋಜನೆಗಳು ಭಾರತದ ಪಾಲಿಗೆ ಬಲು ಭಯಾನಕವೇ. ನದಿ ತಿರುಗಿಸಿಬಿಟ್ಟರೆ ಈಶಾನ್ಯ ರಾಜ್ಯಗಳು ನೀರಿಲ್ಲದೇ ತಪಿಸುತ್ತವೆ, ಜಲ ವಿದ್ಯುತ್ಗೆಂದು ಡ್ಯಾಮ್ ಕಟ್ಟಿ ನೀರು ನಿಲ್ಲಿಸಿಕೊಂಡರೆ ಅವರು ಮನಸಿಗೆ ಬಂದಾಗ ಅದನ್ನು ಹೊರ ಚೆಲ್ಲಿದರೆ ಸದಾ ಪ್ರವಾಹದ ಭೀತಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಇರಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ ಈಶಾನ್ಯ ಭಾರತ. 1962ರ ಭಾರತ ಚೀನಾ ಗಡಿ ಕದನದ ನಂತರದಿಂದಲಂತೂ ಬ್ರಹ್ಮಪುತ್ರದ ಹೆಸರು ಹೇಳಿಯೇ ಭಾರತವನ್ನು ಮೆತ್ತಗೆ ಮಾಡುವ ತಂತ್ರವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಿದೆ ಚೀನಾ. ಗ್ಲೋಬಲ್ ವಾಮರ್ಿಂಗ್ನ ಪರಿಣಾಮದಿಂದಾಗಿ ಕರಗುತ್ತಿರುವ ಹಿಮಾಲಯ ಬ್ರಹ್ಮಪುತ್ರದ ಹರಿವನ್ನು ಅಳತೆಗೆ ಸಿಗದಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಿದೆ. ಇದರ ಲಾಭವನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡೇ ಚೀನಾ ಬೇಕಾದಾಗ ಈಶಾನ್ಯ ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರವಾಹದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ನಿಮರ್ಾಣ ಮಾಡುತ್ತಿದೆ. ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಜಲ ಸಂಬಂಧಿ ಅಂಕಿ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂಬ ಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ನಿಯಮವೇ ಇದೆ. ಆದರೆ ಚೀನಾ ಅದನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತಲೇ ಬಂದಿದೆ. ಅಣೇಕಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ನೀರಿನ ಸಂಗ್ರಹ, ನದಿಯ ಜಲಾನಯನದಲ್ಲಿ ಆಗುತ್ತಿರುವ ಮಳೆ, ನದಿಯ ಹರಿವಿನ ಪಾತ್ರದುದ್ದಕ್ಕೂ ಆಗುತ್ತಿರುವ ಮಳೆ ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿದರೆ ಬರಲಿರುವ ಪ್ರವಾಹವನ್ನು ಊಹಿಸಬಹುದು. ಚೀನಾ ಅಂಕಿ ಅಂಶ ಕೊಡುವುದಿರಲಿ, ನೀರು ಹರಿಸುವಾಗಲೂ ಭಾರತದ ಗಮನಕ್ಕೆ ತರುವುದಿಲ್ಲ. 2000ದಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮೆ ಹೀಗೆ ಅಂಕಿಅಂಶ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳದೇ ಏಕಾ ಏಕಿ ಪ್ರವಾಹದ ವಾತಾವರಣ ನಿಮರ್ಾಣವಾಗಿ 40 ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಜನ ತೀರಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. 2002ರಲ್ಲಿ ಭಾರತ ಸಕರ್ಾರ ಚೀನಾದೊಂದಿಗೆ ಒಪ್ಪಂದವೊಂದಕ್ಕೆ ಸಹಿ ಹಾಕಿ ಅಂಕಿ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವುದಾಗಿ ಮಾತು ಕೊಟ್ಟಿತು. ಕೊಟ್ಟ ಮಾತು ಪ್ರಾಣ ಹೋದರೂ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲೇನು ಅದು ಭಾರತವೇ? ಪಾಕಿಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ಕಾಶ್ಮೀರದಿಂದ ಹರಿಯುವ ನೀರನ್ನು ತಡೆಯಲಾರೆವೆಂದು ಕೊಟ್ಟ ಮಾತಿಗೆ ಇಂದಿಗೂ ಬದ್ಧರಾಗಿದ್ದೇವೆ. ಈ ನಡುವೆ ಪಾಕೀಸ್ತಾನ ಅದೆಷ್ಟು ಬಾರಿ ಭಯೋತ್ಪಾದನೆಯ ಮೂಲಕ ಬೆನ್ನಿಗಿರಿಯಿತೋ? ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷ ಕದನಕ್ಕಿಳಿದು ಭಾರತವನ್ನು ಮೆತ್ತಗೆ ಮಾಡುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿತೋ? ಭಾರತ ಮಾತ್ರ ಎಂದಿನಂತೆ ಗೆದ್ದ ನಂತರವೂ ನೀರ ಬಾಂಧವ್ಯವನ್ನು ಕೆಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ.

3

ಚೀನಾ ಈ ಬಗೆಯ ಬಾಂಧವ್ಯಗಳನ್ನು ಲೆಕ್ಕಕ್ಕಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕೇನಿದ್ದರೂ ತನ್ನ ಗಡಿ ವಿಸ್ತರಣೆಯಾಗುತ್ತಿರಬೇಕಷ್ಟೇ. ಭಾರತದ ಕಮ್ಯುನಿಷ್ಟರ ಬುದ್ಧಿಯೂ ಅದೇ ಅಲ್ಲವೇ? ತಮಗೆ ಪೂರಕವೆನಿಸಿದರೆ ಪರಿಸರ ಎನ್ನಿ, ಬುಡುಕಟ್ಟು ಜನರ ನಂಬಿಕೆ ಎನ್ನಿ. ತಮಗೆ ಬೇಡವಾದಾಗ ಅವುಗಳನ್ನೇ ಮೂಢನಂಬಿಕೆ ಎಂದುಬಿಡಿ. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಅಡಿಪಾಯ ವಿಸ್ತರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತ ಸಾಗಬೇಕು. 2003 ರ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಯನ್ನು ಗೌಣ ಮಾಡಿ ಚೀನಿ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಬ್ರಹ್ಮಪುತ್ರದ ಜಲಾನಯನ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ 68 ಮಿಲಿಯನ್ ಕಿಲೊ ವ್ಯಾಟ್ಗಳಷ್ಟು ಬೃಹತ್ ಜಲ ವಿದ್ಯುತ್ ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ಪ್ರಸ್ತುತಪಡಿಸಿದರು. ಇದು ಚೀನಾದ ಶೇಕಡಾ 10 ರಷ್ಟು ವಿದ್ಯುತ್ ಸಮಸ್ಯೆ ನೀಗಿಸಬಲ್ಲ ಯೋಜನೆಯಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಈ ನೀರನ್ನೇ ನಂಬಿ ಕುಳಿತ ನೆರೆ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಕೃಷಿ ಪರಿವಾರಕ್ಕೇ ಸಂಚಕಾರ ತರಲು ಸಾಕಿತ್ತು. ಇದನ್ನು ಜಲ ಯುದ್ಧವೆಂದೇ ಅನೇಕರು ಆರೋಪಿಸಿದರು. ನೆರೆ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಪ್ರತಿರೋಧಕ್ಕೆ ತೆಪ್ಪಗಾದ ಚೀನಿ ಸಕರ್ಾರ ಇವೆಲ್ಲ ಬಾರತ ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತಿರುವ ಭ್ರಮೆ, ತನಗೆ ಅಂತಹ ಯಾವ ಆಲೋಚನೆಯೂ ಇಲ್ಲವೆಂದು ಕೈಚೆಲ್ಲಿತು. ಆದರೆ ಒಳಗಿಂದೊಳಗೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಲಿಲ್ಲ. 2015 ರ ನವೆಂಬರ್ನಲ್ಲಿ ಒಂದೂವರೆ ಬಿಲಿಯನ್ ಡಾಲರುಗಳ ಜéಾಂಗ್ಮು ಜಲವಿದ್ಯುತ್ ಯೋಜನೆಯ ಮೊದಲ ಹಂತವನ್ನು ಉದ್ಘಾಟಿಸಿದಾಗಲೇ ಚೀನಾ ಮುಂದೇನು ಮಾಡಬಹುದೆಂದು ಅಂದಾಜಾಗಿದ್ದು. ಇದರ ಇನ್ನೂ ಐದು ಹಂತಗಳು ಒಂದೊಂದಾಗಿ ಉದ್ಘಾಟನೆಗೊಳ್ಳುವ ಸಮಯ ಸನಿಹದಲ್ಲಿದೆ. ಈ ಹಂತದಲ್ಲಿಯೇ ಬ್ರಹ್ಮಪುತ್ರ ಜಲವಿದ್ಯುತ್ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ಘೋಷಿಸಿತು ಚೀನಾ. ನೀರನ್ನು ಅಗತ್ಯವಿದ್ದಷ್ಟು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗುತ್ತದೆ ಇದರಿಂದ ನದಿಯ ಮುಂದಿನ ಹರಿವಿಗೆ ಧಕ್ಕೆಯಾಗಲಾರದು ಎಂಬ ಚೀನೀ ವಾದ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲು ಖಂಡಿತ ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ. ಭಾರತ ಸಕರ್ಾರದ ಜಲಮೂಲಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಮಾಜಿ ಕಾರ್ಯದಶರ್ಿ ರಾಮಸ್ವಾಮಿ ಅಯ್ಯರ್ ಅವರ ಪ್ರಕಾರ, ಜಲ ವಿದ್ಯುತ್ ಯೋಜನೆಗೆ ನೀರನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ ಟಬರ್ೈನುಗಳಿಗೆ ಅಗತ್ಯಬಿದ್ದಾಗ ನೀರನ್ನು ಹರಿಸುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಇದೆಯಲ್ಲ ಅದೇ ನೀರನ್ನು ವಿಷಕಾರಿಯಾಗಿಸಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ಜಲ ಚರಗಳು ಬದುಕಲು ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲದ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ನಿಮರ್ಾಣ ಮಾಡಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ಅವುಗಳನ್ನೇ ನಂಬಿಕೊಂಡು ಬದುಕಿರುವ ಇತರ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಕಥೆಯೇನು? ಹಾಗಂತ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಆಲೋಚನೆ ಮಾಡಲೇಬಾರದೆಂದಲ್ಲ, ಅಕ್ಕಪಕ್ಕದ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳನ್ನು ವಿಶ್ವಾಸಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಮಾಡಬೇಕಷ್ಟೇ. ಸದ್ಯಕ್ಕಂತೂ ಚೀನಾವನ್ನು ಅದರ ಯಾವ ನೆರೆಯ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳೂ ನಂಬುವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿಲ್ಲ. ಭಾರತದ ವಿರುದ್ಧವಂತೂ ಚೀನಾ ನೀರಿನ ಶಸ್ತ್ರವನ್ನೇ ಬಳಸುವ ಎಲ್ಲ ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತಿದೆಯೆಂದು ಯುದ್ಧ ತಜ್ಞ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಚೆಲ್ಲಾನಿ ಬಲು ಹಿಂದೆಯೇ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದರು. ಈಗ ಅದು ಸತ್ಯವಾಗುವ ಎಲ್ಲ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ತೋರುತ್ತಿದೆ.

ಬ್ರಹ್ಮಪುತ್ರದುದ್ದಕ್ಕೂ ಜಲ ವಿದ್ಯುತ್ ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ಘೋಷಿಸಿದ ಕೆಲವು ದಿನಗಳಲ್ಲಿಯೇ ತಿಕ್ಕಾಟ ಆರಂಭವಾಗಿತ್ತು. ಭಾರತ ಆಗಲೇ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಲಾರಂಭಿಸಿತ್ತು. ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಖಾರವಾಗಿದ್ದುದಕ್ಕೆ ಎಕಾನಾಮಿಕ್ ಟೈಮ್ಸ್ ಸೂಕ್ತ ಕಾರಣಗಳನ್ನೂ ಪಟ್ಟಿ ಮಾಡಿತ್ತು. ಎಲ್ಲಕ್ಕೂ ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ ಹೀಗೆ ಅಣೇಕಟ್ಟು ಕಟ್ಟುವ ಮುನ್ನ ಯಾವ ದ್ವಿಪಕ್ಷೀಯ ಒಪ್ಪಂದಗಳನ್ನೂ ಚೀನಾ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿರಲಿಲ್ಲ. ಈ ಅಣೇಕಟ್ಟಿನ ನಿಮರ್ಾಣದಿಂದ ಅರುಣಾಚಲದ ಮೇಲಿನ ತನ್ನ ಪ್ರಭಾವ ಹೆಚ್ಚಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದೆಂದು ಚೀನಾದ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರವಿತ್ತು. ಒಮ್ಮೆ ಈ ಅಣೇಕಟ್ಟು ನಿಮರ್ಾಣಗೊಂಡರೆ ಭಾರತದ ನದಿಗಳಿಗೆ ಹರಿಯುವ ನೀರಿನ ಪ್ರಮಾಣ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿಬಿಡುತ್ತದೆಂಬ ತಜ್ಞರ ಅಭಿಪ್ರಾಯ. ನದಿ ಹುಚ್ಚಾಪಟ್ಟೆ ಹರಿಯುವಾಗ ನೀರಿನ ಕುರಿತ ಅಂಕಿ ಅಂಶವನ್ನು ಕೊಡಲಾರದೆಂದು ಚೀನಾ ಹೇಳಿಬಿಟ್ಟರೆ ಅದು ಅಪಾಯಕಾರಿಯಾಗಿಬಿಡುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಸಹಜ ಆತಂಕ. ಒಮ್ಮೆ ಜಲ ವಿದ್ಯುತ್ ಯೋಜನೆಯ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಅಣೇಕಟ್ಟು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡರೆ ನದಿಯನ್ನು ತಿರುಗಿಸುವ ಚೀನಾ ಕಲ್ಪನೆಗೆ ಇಂಬು ಕೊಟ್ಟಂತಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಬೃಹತ್ ಅಣೇಕಟ್ಟುಗಳು ಒಡೆದರೆ ಅದರ ನೇರ ಪ್ರಭಾವ ಭಾರತದ ಈಶಾನ್ಯ ರಾಜ್ಯಗಳ ಮೇಲೆಯೇ. 2001ರಲ್ಲಿ ಟಿಬೇಟಿನ ಕೃತಕ ಅಣೇಕಟ್ಟೊಂದು ಒಡೆದುದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಅರುಣಾಚಲದಲ್ಲಿ ಪ್ರವಾಹದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ನಿಮರ್ಾಣವಾಗಿ 26ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಜನ ತೀರಿಕೊಂಡಿದ್ದರು ಮತ್ತು 140 ಕೋಟಿಗೂ ಹೆಚ್ಚು ಮೌಲ್ಯದ ಆಸ್ತಿ ನಷ್ಟವಾಗಿತ್ತು.

4

ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿಯವರ ಆಗಮನದ ನಂತರ ಭಾರತ ಆಕ್ರಮಕ ರಾಜತಾಂತ್ರಿಕ ನೀತಿಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಚೀನಾ ಹೇಗಾದರೂ ಮಾಡಿ ಭಾರತದ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಓಟಕ್ಕೆ ತಡೆ ಹಾಕಲೇಬೇಕೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿಬಿಟ್ಟಿತ್ತು. ಅದಕ್ಕೆ ಪೂರಕವಾಗಿಯೇ ತಾನು 2014ರಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿಂಗೆ ಬಲು ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿ ಹಾದು ಹೋಗುವ ನದಿಗೆ ಅಡ್ಡಲಾಗಿ ಅಣೇಕಟ್ಟು ನಿಮರ್ಿಸುವ ಲಾಲ್ಹೊ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ಘೋಷಿಸಿದ್ದು. ಈ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಈ ನದಿಗೆ ಸೇರಿಕೊಳ್ಳುವ ನದಿಯೊಂದನ್ನು ಅಡ್ಡಗಟ್ಟಿದ್ದು ಚೀನಾ. ಈ ಯೋಜನೆಯ ಜೊತೆಜೊತೆಯಲ್ಲಿಯೇ ನೇಪಾಳಕ್ಕೆ ರಸ್ತೆ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿಟ್ಟ ಚೀನಾ ಅಲ್ಲಿಂದ ವಿರೋಧವಿಲ್ಲದಂತೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿತ್ತು. ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯ ಸೂಕ್ಷ್ಮತೆ ಗ್ರಹಿಸಿದ ಭಾರತ ಹಂತ ಹಂತವಾಗಿ ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ವಿರೋಧಿಸುತ್ತ ಚೀನಾಕ್ಕೆ ಉಸಿರುಗಟ್ಟಿಸುವ ವಾತಾವರಣ ನಿಮರ್ಿಸಿತ್ತು. ಆಗಲೇ ಡೋಕ್ಲಾಂನಲ್ಲಿ ತಗಾದೆ ತೆಗೆದು ತನ್ನೊಂದಿಗೆ ಆಟ ಆಡಿದರೆ ಯುದ್ಧವೇ ಗತಿ ಎಂದು ಎಚ್ಚರಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನ ಪಟ್ಟಿದ್ದು ಚೀನಾ. ಅದು ತಿರುಗು ಬಾಣವಾದಾಗ ಅಸ್ಸಾಂನಲ್ಲಿ ಕೃತಕ ಪ್ರವಾಹ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಉಂಟು ಮಾಡುವ ಹೀನ ಕೃತ್ಯಕ್ಕಿಳಿಯಿತು. ಅಸ್ಸಾಂನಲ್ಲಿ ಅದಾಗಲೇ 70 ಜನ ಪ್ರಾಣ ಕಳಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. 25 ಲಕ್ಷ ಜನ ತೊಂದರೆಗೀಡಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಘೇಂಡಾಮೃಗಗಳು ಸತ್ತಿವೆ. ಮನುಕುಲದ ಮಾತಾಡುವ ಮಾವೋವಾದಿಗಳು ಮಾತ್ರ ಬಾಯಿಗೆ ಬೀಗ ಜಡಿದು ಕುಂತಿದ್ದಾರೆ. ಚೀನಿ ಬಿಸ್ಕತ್ತುಗಳನ್ನು ತಿಂದವರಿಂದ ಹೆಚ್ಚಿನದೇನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಲು ಸಾಧ್ಯ ಹೇಳಿ.

ಈ ನಡುವೆ ಡೋಕ್ಲಾಂನಿಂದ ಭಾರತ ಹಿಂದೆ ಸರಿಯುವವರೆಗೂ ಜಲ ಸಂಬಂಧೀ ಅಂಕಿಅಂಶಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದೆಂದು ಚೀನಾ ಖಡಾಖಂಡಿತವಾಗಿ ಹೇಳಿಬಿಟ್ಟಿದೆ. ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಲು ಹಿಂದೇಟು ಹಾಕಿದ ಚೀನಾ ಈಗ ಜನಸಾಮಾನ್ಯರನ್ನು, ವನ್ಯ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವ, ಪರಿಸರ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ನಾಶ ಮಾಡುವ ಜಲ ಕದನವೆಂಬ ಛದ್ಮಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಇಳಿದಿದೆ. ಈ ಪ್ರಮಾಣದ ಹತಾಶೆಯಾ?

ಭಯೋತ್ಪಾದಕತೆ ಮುಕ್ತ ಕಾಶ್ಮೀರ ಇನ್ನು ಕನಸಲ್ಲ!

ಭಯೋತ್ಪಾದಕತೆ ಮುಕ್ತ ಕಾಶ್ಮೀರ ಇನ್ನು ಕನಸಲ್ಲ!

ಕಾಶ್ಮೀರಿಗಳದ್ದು ಎಲ್ಲರೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆತುಹೋಗುವ ಪರಮ ಶಾಂತ ಮನೋಭಾವ. ಧಾಮರ್ಿಕವಾಗಿ ಪರಮ ಸಹಿಷ್ಣುಗಳು. ಅತಿಥಿಗಳನ್ನು ದೇವರೆಂದು ಭಾವಿಸಿ ಗೌರವಿಸುವ ಪರಂಪರೆ ಅವರದ್ದು, ಈಗಲೂ ಕೂಡ. ಇದನ್ನೇ ಕಾಶ್ಮೀರಿಯತ್ ಅಂತ ಕರೆಯೋದು ಅವರು. ಆದರೆ ಇಸ್ಲಾಂನ ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳಿಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಹಾಳು ಮಾಡುವ ಗುಣವಿದೆ. ಕಾಶ್ಮೀರದ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೆ ಅನೇಕ ದಿಕ್ಕಿನ ಉತ್ತರವಿದೆ. ಉತ್ತರವನ್ನು ವಿಶಾಲವಾಗಿ ಯೋಚಿಸಿದರೆ ಭಾರತದ ಅನೇಕ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೂ ಪರಿಹಾರ ದೊರೆತೀತು.

4

ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಕಾಶ್ಮೀರವನ್ನು ಭಾರತದೊಂದಿಗೆ ವಿಲೀನಗೊಳಿಸುವ ಯಾವ ಬಯಕೆಯೂ ಪಟೇಲರಿಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಜಿನ್ನಾನ ಪ್ರತ್ಯೇಕತೆಯ ವೈರಸ್ಗೆ ತುತ್ತಾದ ಯಾವ ಮುಸ್ಲೀಂ ಮಾನಸಿಕತೆಯೂ ಭಾರತೀಯತೆಯ ಮಾತಾಡಲಾರದೆಂದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಅವರಿಗೆ ಗೊತ್ತಿತ್ತು. ನೆಹರೂ ಕಾಶ್ಮೀರ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಸೇರಬೇಕೆಂದು ಹಠ ಹಿಡಿದು ಕುಳಿತಿದ್ದರು. ಅದು ತಮ್ಮ ಮೂಲ ನೆಲೆ ಎಂಬ ಭ್ರಮೆಯಿಂದ! ಆದರೆ ಯಾವಾಗ ಜಿನ್ನಾ ಹಿಂದೂ ಬಹುಸಂಖ್ಯಾತವಾಗಿರುವ ಜುನಾಗಢದ ಮೇಲೆ ರಾಜ ಮುಸಲ್ಮಾನನಾಗಿದ್ದಾನೆಂಬ ಏಕೈಕ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಕಣ್ಣು ಹಾಕಿ ಅದನ್ನು ತನಗೆ ಬೇಕೆಂದು ಬಡಬಡಾಯಿಸಲಾರಂಭಿಸಿದನೋ ಆಗ ಪಟೇಲರು ಚುರುಕಾದರು. ಜುನಾಗಢವನ್ನೂ ಕೊಡಲಾರೆ, ಕಾಶ್ಮೀರವನ್ನು ಬಿಡಲಾರೆ ಎಂದು ಟೊಂಕ ಕಟ್ಟಿ ನಿಂತರು. ರಾಜಾ ಹರಿಸಿಂಗ್ ವಿಲೀನ ಪತ್ರಕ್ಕೆ ಸಹಿ ಹಾಕಿದ ನಂತರವಂತೂ ಕಥೆ ಬೇರೆಯೇ ಆಯ್ತು. ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿ ಕಾಶ್ಮೀರ ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದಿದ್ದ ಜಿನ್ನಾನಿಗೆ ಭಾರತ ಯುದ್ಧದ ಮೂಲಕವೇ ಉತ್ತರಿಸಿತು. ಪಾಕೀಸ್ತಾನ ಅಂಡು ಸುಟ್ಟ ಬೆಕ್ಕಿನಂತಾಗಿ ಸೋತು ಸುಣ್ಣವಾಗುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ನೆಹರು ವಿಶ್ವಸಂಸ್ಥೆಯತ್ತ ಅಹವಾಲನ್ನು ಒಯ್ದು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕೆಡಿಸಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟರು. ವಿಶ್ವಸಂಸ್ಥೆ ಎರಡು ಪರಿಹಾರ ಹೇಳಿತು. ಮೊದಲನೆಯದು ಎರಡೂ ಪಕ್ಷಗಳು ತಂತಮ್ಮ ವಶದಲ್ಲಿರುವ ಅನ್ಯರ ಭೂಭಾಗವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹಿಂದೆ ಸರಿಯಬೇಕು ಎರಡನೆಯದು ಆನಂತರ ಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಪ್ರಮುಖರ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಜನಮತಗಣನೆ ನಡೆಯಬೇಕು. ಭಾರತ ಅದಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪಿ ತಾನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಭೂಭಾಗದಿಂದ ಹಿಂದೆ ಸರಿಯಿತು ಆದರೆ ಪಾಕೀಸ್ತಾನ ಆಕ್ರಮಿಸಿದ ಭಾಗವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಕೊಡಲಿಲ್ಲ. ಮೊದಲನೆಯ ನಿಯಮವೇ ಪೂರ್ಣಗೊಳ್ಳದ್ದರಿಂದ ಭಾರತ ಜನಮತಗಣನೆ ನಡೆಸುವ ಪ್ರಶ್ನೆಯೇ ಉದ್ಭವಿಸಲಿಲ್ಲ. ಮುಂದೆ ನೆಹರು ಕಾಶ್ಮೀರದಲ್ಲಿ ಮೂಗು ತೂರಿಸಿ ಅಬ್ದುಲ್ಲಾ ಕುಟುಂಬವನ್ನು ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ತರಲು ನಿಯಮವನ್ನೆಲ್ಲ ಗಾಳಿಗೆ ತೂರಿ ಚುನಾವಣೆ ನಡೆಸಿದರು. ರಾಜಕೀಯವಾದ ಈ ಉತ್ಪಾತದಿಂದ ಕಾಶ್ಮೀರದ ಜನತೆಯಲ್ಲಿ ಗೊಂದಲವುಂಟಾಯ್ತು. ತಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಷಡ್ಯಂತ್ರ ನಡೆಸಲಾಗುತ್ತಿದೆಯೆಂಬ ಅನುಮಾನ ಬಲವಾಯ್ತು. ಅಲ್ಲಿಗೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕತೆಯ ಬೀಜ ಮೊಳಕೆಯೊಡೆದಿತ್ತು.

ಕಶ್ಯಪರಿಂದ ನಿಮರ್ಾಣವಾದ ಭೂಪ್ರದೇಶವಿದು. ಸರ್ವಜ್ಞ ಪೀಠದ ಸ್ಥಾನ. ವೇದಗಳು ಉಗಮಗೊಂಡಿದ್ದೂ ಇಲ್ಲೇ ಅಂತಾರೆ. ಬಹಳ ಹಿಂದಿನಿಂದಲೂ ಅದಕ್ಕೆ ಗೌರವ ಕೊಟ್ಟುಕೊಂಡೇ ಬರಲಾಗಿದೆ. ಆಚರಣೆಯ ವಿಚಾರಕ್ಕೆ ಬಂದರೆ ಶೈವ ಪರಂಪರೆಯ ಕೇಂದ್ರವಾಗಿತ್ತು ಕಾಶ್ಮೀರ. ಆನಂತರ ಬುದ್ಧನ ಪ್ರಭಾವ ಬಲು ಜೋರಾಗಿಯೇ ಆಯಿತು. ಇರಾನಿನಿಂದ ಬಂದ ಸೂಫಿಗಳು ಇಸ್ಲಾಂನ್ನು ಹರಡಿಸಲು ಶುರು ಮಾಡಿದರು. ಮೊಗಲರು ಇದನ್ನು ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಸೇರಿಸಿಕೊಂಡ ನಂತರ ಇಸ್ಲಾಂ ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಹಬ್ಬಲಾರಂಭಿಸಿತು. ಆಮೇಲೆ ಅಫಘನ್ರು ಇದನ್ನು ತಮ್ಮ ತೆಕ್ಕೆಗೆಳೆದುಕೊಂಡರು. ಆನಂತರ ಸಿಖರು ಅಫಘನ್ರಿಂದ ಕಸಿದರು. ಮುಂದೆ ಬ್ರಿಟಿಷರು ಇದರ ಮೇಲೆ ಪ್ರಭುತ್ವ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ ಸಿಖರೊಡನೆ ಕಾದಾಡಲು ಸಹಕಾರಿಯಾಗುವರೆಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಡೋಗ್ರಾಗಳ ಕೈಲಿ ಇದನ್ನಿಟ್ಟರು. ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಇದು ಡೋಗ್ರಾಗಳ ಕೈಲೇ ಇತ್ತು.

ಇದ್ಯಾವುದರಿಂದಲೂ ಕಾಶ್ಮೀರಿಗಳು ತಲೆ ಕೆಡಿಸಿಕೊಂಡವರಲ್ಲ. ಅವರದ್ದು ಎಲ್ಲರೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆತುಹೋಗುವ ಪರಮ ಶಾಂತ ಮನೋಭಾವ. ಧಾಮರ್ಿಕವಾಗಿ ಪರಮ ಸಹಿಷ್ಣುಗಳು. ಅತಿಥಿಗಳನ್ನು ದೇವರೆಂದು ಭಾವಿಸಿ ಗೌರವಿಸುವ ಪರಂಪರೆ ಅವರದ್ದು, ಈಗಲೂ ಕೂಡ. ಇದನ್ನೇ ಕಾಶ್ಮೀರಿಯತ್ ಅಂತ ಕರೆಯೋದು ಅವರು. ಆದರೆ ಇಸ್ಲಾಂನ ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳಿಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಹಾಳು ಮಾಡುವ ಗುಣವಿದೆ. 90ರ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಶುರುವಾದ ಜಿಹಾದಿ ಉನ್ಮತ್ತತೆ ಕಾಶ್ಮೀರಿಯತ್ನ್ನು ಹಾಳುಗೆಡವಿ ಬಿಸಾಡಿತು. ಪಂಡಿತರ ಮಾರಣಹೋಮ ನಡೆದು ಸೌಮ್ಯವಾದ ಕಾಶ್ಮೀರ ಉರಿಯುವ ಅಗ್ನಿಕುಂಡವಾಯ್ತು. ಆಮೇಲಿನ ಕಾಶ್ಮೀರ ಬೇರೆಯೇ ಆಯ್ತು. ಆಳುವ ಸಕರ್ಾರಗಳೂ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಿ ಪರಿಹರಿಸುವಲ್ಲಿ ಸೋತವು. ಪಾಕೀಸ್ತಾನದ ಪ್ರಚೋದನೆಯನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ಗುರುತಿಸಿದ್ದರಾದರೂ ಅದನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವ ಆಲೋಚನೆ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ಪ್ರತ್ಯೇಕತಾವಾದಿಗಳಿಗೆ ಹಣ ಕೊಡುತ್ತಿರುವುದು ಪಾಕಿಸ್ತಾನವೆಂದು ಗೊತ್ತಿದ್ದಾಗಲೂ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಮಾತುಕತೆಗೆ ವೇದಿಕೆ ಕಲ್ಪಿಸಲಾಯಿತು. ಅವರನ್ನು ದೆಹಲಿಗೆ ಕರೆಸಿ ವೈಭವದ ಆತಿಥ್ಯ ನೀಡಲಾಯ್ತು. ಭಾರತದ ಪರವಾಗಿ ನಿಂತ ಕಾಶ್ಮೀರಿಗಳಿಗೆ ಸಿಗದ ಗೌರವ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಅಂಡು ನೆಕ್ಕುವವರಿಗೆ ದಕ್ಕಿತು. ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಪಾಕೀಸ್ತಾನ ಪ್ರೇಮ ಉದ್ದಿಮೆಯಾಯ್ತು. ಪಾಕೀಸ್ತಾನ ಜéಿಂದಾಬಾದ್ ಎಂದಾಗ, ಪಾಕೀ ಬಾವುಟಗಳು ಹಾರಾಡಿದಾಗಲೆಲ್ಲ ಕೇಂದ್ರ ಸಕರ್ಾರಗಳು ಕಾಶ್ಮೀರವನ್ನು ಒಲಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಅಲ್ಲಿನ ಸಕರ್ಾರಕ್ಕೆ ದೊಡ್ಡ ಮೊತ್ತದ ಅನುದಾನ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಲಾರಂಭಿಸಿದವು. ಪತನದ ಮೊದಲ ಹೆಜ್ಜೆಗಳು ಇವೆಲ್ಲ. ಸ್ವತಃ ವಾಜಪೇಯಿಯವರೂ ಈ ಸಮಸ್ಯೆಗೆ ಭಿನ್ನವಾಗಿ ಆಲೋಚಿಸಲಿಲ್ಲ. ಅವರು ಪ್ರೇಮ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನದಲ್ಲಿದ್ದರು. ಪಾಕೀಸ್ತಾನದೊಂದಿಗೆ ಶಾಂತಿಯ ಹಸ್ತ ಚಾಚಿ ಇಬ್ಬರೂ ಗೆಲ್ಲುವ ಹೊಸ ಮಾರ್ಗ ಶೋಧಿಸಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದರು. ಪುಂಡ ಪಾಕ್ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ.

5

ಕಾಶ್ಮೀರದ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೆ ಅನೇಕ ದಿಕ್ಕಿನ ಉತ್ತರವಿದೆ. ಉತ್ತರವನ್ನು ವಿಶಾಲವಾಗಿ ಯೋಚಿಸಿದರೆ ಭಾರತದ ಅನೇಕ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೂ ಪರಿಹಾರ ದೊರೆತೀತು. ಹಾಗೇ ಸುಮ್ಮನೆ ಅವಲೋಕನಕ್ಕೆ ಇರಲಿ ಅಂತ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ, ಕಾಶ್ಮೀರದ ಯಾವ್ಯಾವ ಭಾಗ ಯಾವ್ಯಾವ ರಾಷ್ಟ್ರದ ಬಳಿ ಇದೆಯೋ ಅದನ್ನೇ ಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಗಡಿ ಮಾಡಿಬಿಡೋಣ. ಕಾಶ್ಮೀರದ ಪ್ರತ್ಯೇಕತಾವಾದಿ ಕಲ್ಲೆಸೆತಗಾರರೂ ಸೇರಿದಂತೆ ಯಾರ್ಯಾರಿಗೆ ಭಾರತದಲ್ಲಿರುವ ಮನಸಿಲ್ಲವೋ ಅವರನ್ನೆಲ್ಲ ಗಡಿಯಾಚೆ ಕಳಿಸಿಬಿಡೋಣ. ಇದರಲ್ಲಿ ಪಾಕೀಸ್ತಾನವನ್ನು ಸ್ವರ್ಗದಂತೆ ಕಂಡವರೂ, ಅವರ ಪರವಾಗಿ ಟೀವಿಯಲ್ಲಿ ಗಂಟೆಗಟ್ಟಲೆ ವಾದ ಮಾಡಿದ ಪತ್ರಕರ್ತರೂ ಇರಲಿ. ಇಷ್ಟೂ ಜನ ಪಾಕೀ ಪ್ರೇಮಿಗಳು ಒಮ್ಮೆ ಖಾಲಿಯಾದ ಮೇಲೆ ಭಾರತವೇ ನೆಮ್ಮದಿಯ ತಾಣವಾಗಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿಂದಾಚೆಗೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕತೆಯ ಮಾತಾಡಿದವರನ್ನು ಮುಲಾಜಿಲ್ಲದೇ ಸಂಪೂರ್ಣ ದಮನ ಮಾಡಿದರಾಯ್ತು.

ಇದಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪಲಿಲ್ಲವೆಂದರೆ ಮತ್ತೊಂದು ಮಾರ್ಗವಿದೆ. ಕಾಶ್ಮೀರವನ್ನು ಭಾರತ ಪಾಕೀಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ಗೌರವದಿಂದಲೇ ಹಸ್ತಾಂತರಿಸಿಬಿಡಬೇಕು. ಆದರೆ ಹಾಗೆ ಕೊಟ್ಟುಬಿಡುವ ಮುನ್ನ ಅಂಬೇಡ್ಕರರು ತಮ್ಮ ಥಾಟ್ಸ್ ಆನ್ ಪಾಕೀಸ್ತಾನದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿರುವಂತೆ ಇಲ್ಲಿನ ಎಲ್ಲ ಮುಸಲ್ಮಾನರನ್ನು ಅವರು ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕು ಹಾಗೂ ಅಲ್ಲಿನ ಎಲ್ಲ ಹಿಂದೂಗಳನ್ನು ಭಾರತ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಹಾಗೆ ಮತ್ತೊಂದು ರಾಷ್ಟ್ರಕ್ಕೆ ಹೋಗಲೊಪ್ಪದ ಆಯಾ ಪ್ರಜೆಗಳು ದುಬೈ, ಸೌದಿ, ಅಬುದಾಬಿಗಳಲ್ಲೆಲ್ಲ ಇರುವಂತೆ ಶಾಶ್ವತ ವಿಸಾದಡಿಯಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿರಬೇಕು. ಅವರಿಗೆ ಮತ ಚಲಾವಣೆಯ ಅಧಿಕಾರವಿರಲಾರದು ಮತ್ತು ಸಕರ್ಾರೀ ನೌಕರಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಲಾಗದು. ಹೀಗೆ ಜನರನ್ನು ಹಂಚಿಬಿಡುವುದರಲ್ಲಿ ಅರ್ಥವಿದೆ. ಮುಂದೊಮ್ಮೆ ಇಲ್ಲಿ ಉಳಿದವರು ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಳ, ಉತ್ತರ ಪ್ರದೇಶ, ಬಿಹಾರ, ಕೇರಳಗಳನ್ನೂ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಮಾಡಿರೆಂದು ಬೊಬ್ಬೆ ಹಾಕಿದ್ದಲ್ಲಿ ಅಚ್ಚರಿಯಿಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕೇ 1947 ರಲ್ಲಿ ಕೈಚೆಲ್ಲಿದ ಅವಕಾಶವನ್ನು ಈಗ ಉಪಯೋಗಿಸಿಕೊಂಡರಾಯ್ತು. ಒಮ್ಮೆ ಈ ಐಡಿಯಾ ಮುಂದಿಟ್ಟು ನಾಡಿನ ಜನರನ್ನು ಕಾಶ್ಮೀರ ಯಾರಿಗೆ ಸೇರಬೇಕು ಅಂತ ಕೇಳಿ ನೋಡಿ. ಕಾಶ್ಮೀರವನ್ನು ಭಾರತ ಮಾತೆಯ ಸಿಂಧೂರವೆಂದು ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಹೇಳುವ ಬಹುತೇಕ ಹಿಂದುಗಳು ಅದು ಪಾಕೀಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ಸೇರಿದರೂ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ ಅಂತಾರೆ. ಪಾಕೀಸ್ತಾನ ಜéಿಂದಾಬಾದ್ ಎನ್ನುವ ಅನೇಕ ಮುಸಲ್ಮಾನರು ಕಾಶ್ಮೀರ ಕೊಡೋದು ಬೇಡ, ನಾವೂ ಪಾಕಿಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ಹೋಗಲಾರೆವು ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಸಮಸ್ಯೆಗೆ ಹೊಸ ಆಯಾಮ!

ಸದಾ ವಿವಾದದಲ್ಲಿರುವ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯ ಕಾಟ್ಜು ಎರಡು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಒಂದು ಪರಿಹಾರವನ್ನು ಸೂಚಿಸಿದ್ದರು. ಪಾಕಿಸ್ತಾನ, ಬಾಂಗ್ಲಾಗಳನ್ನು ಭಾರತದಲ್ಲಿ ವಿಲೀನಗೊಳಿಸಿ ಒಂದು ಸೆಕ್ಯುಲರ್ ಸಕರ್ಾರ ಅದನ್ನು ಆಳುವಂತಾಗಬೇಕು ಅಂತ. ಆಗೆಲ್ಲ ಅವರು ಮೋದಿಯ ವಿರುದ್ಧ ಕೆಂಡ ಕಾರುತ್ತಿದ್ದರಾದ್ದರಿಂದ ಜಾತ್ಯತೀತ ಸಕರ್ಾರವೆಂದು ಒತ್ತಿ ಹೇಳಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಭಾರತ ಜೀಣರ್ಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಿದ್ಧವಿದ್ದರೆ ಕಾಶ್ಮೀರ ಸಮಸ್ಯೆಯ ಕೊನೆಯ ಪರಿಹಾರ ಇದೇ!

6

ಇವೆಲ್ಲಕ್ಕಿಂತಲೂ ಭಿನ್ನವಾಗಿ ಮೋದಿ ಆಲೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ವಾಜಪೇಯಿಯವರ ಚಪ್ಪಲಿಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಕಾಲು ತೂರಿಸಿದ ಮೋದಿ, ಪಾಕಿಸ್ತಾನದೊಂದಿಗೆ ಪ್ರೇಮದಿಂದಲೇ ನಡೆದು ಕೊಂಡರು. ಪ್ರವಾಹಕ್ಕೆ ತುತ್ತಾದ ಕಾಶ್ಮೀರಕ್ಕೆ ಖುದ್ದು ಭೇಟಿ ನೀಡಿ ಅವರೊಂದಿಗೆ ನಿಂತರು. ಕಾಶ್ಮೀರಿಯತ್ ಅಷ್ಟರೊಳಗೆ ಜಾಗೃತವಾಗಿ ಕಾಶ್ಮೀರ ಬದಲಾಗಬೇಕಿತ್ತು. ಆದರೆ ಹಾಗಾಗಲಿಲ್ಲ. ಪ್ರತ್ಯೇಕತಾವಾದಿಗಳು ಮತ್ತೆ ಮೆರೆದಾಡಿದರು. ಅದಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಮೋದಿಯವರೂ ತಮ್ಮ ವರಸೆಯನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಿದರು. ಕತ್ತಿಗೆ ಕತ್ತಿಯೇ ಉತ್ತರವೆಂಬುದನ್ನು ಆಚರಣೆಗೆ ತರಲು ನಿಶ್ಚಯಿಸಲಾಯಿತು. ಮೊದಲಿಗೆ ಪಾಕೀಸ್ತಾನವನ್ನು ಸಜರ್ಿಕಲ್ ದಾಳಿಯಿಂದ ಗಾಬರಿಗೆ ದೂಡಲಾಯ್ತು. ಹಾಗಂತ ಮಾಡಿದ್ದನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಡದೇ, ಜಗತ್ತಿನ ಮುಂದೆ ಭರ್ಜರಿಯಾಗಿಯೇ ಕೊಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳಲಾಯ್ತು. ಇದು ಭಾರತದ ಬದಲಾದ ಮನೋಗತವನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿಡುವಲ್ಲಿ ಸಹಕಾರಿಯಾಯ್ತು. ಈ ದಾಳಿಗೆ ಜಗತ್ತಿನ ಯಾವ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳೂ ವಿರೋಧಿಸಿ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸದಂತೆ ರಾಜತಾಂತ್ರಿಕವಾಗಿ ಸಂಭಾಳಿಸಲಾಯ್ತು. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಕಳೆದ ಮೂರು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಕಂಡ ಕಂಡ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಭಾರತ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ವಿರುದ್ಧ ವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾಗಿ ಹೇಳಿಕೆ ಕೊಡುತ್ತ ಬಂದಿದ್ದು ಸಹಕಾರಿಯಾಗಿತ್ತು. ಬುರ್ಹನ್ ವಾನಿ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲ ತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಮುಕ್ತವಾಗಿ ಹರಿಬಿಟ್ಟ ಗ್ರೂಪ್ ಫೋಟೋ ಅನುಸರಿಸಿದ ಸೈನ್ಯ ಅವನನ್ನೂ ಸೇರಿದಂತೆ ಅದರಲ್ಲಿದ್ದ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರನ್ನು ಯಮಪುರಿಗೆ ಅಟ್ಟುತ್ತ ಬಂತು. ಸದ್ಯದ ವರದಿಯ ಪ್ರಕಾರ ಈ ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಹನ್ನೊಂದರಲ್ಲಿ ಎಂಟು ಜನ ಅದಾಗಲೇ ಸೈನ್ಯದ ಗುಂಡಿಗೆ ಬಲಿಯಾಗಿಯಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.

ಭಯೋತ್ಪಾಕದರನ್ನು ಕೊಂದರೇನು? ಚೀನಾ ಬೆಂಬಲವಿರುವವರೆಗೂ ಅವರು ಮೆರೆಯುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತಾರೆ. ಹಾಗೆಂದೇ ಮೋದಿ ತವಾಂಗ್ನಲ್ಲಿ ಚೀನಾವನ್ನು ಎಡತಾಕಿದರು. ಡೋಕ್ಲಾಂನಲ್ಲಿ ಚೀನಾ ಕಾಲು ಕೆರೆದುಕೊಂಡು ಕದನಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ ಅಲ್ಲಿ ಬಲವಾಗಿ ನಿಂತು ಚೀನಾ ಕಾಶ್ಮೀರದಲ್ಲಿ ತಲೆ ಹಾಕದಂತೆ ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸಿದರು. ಇತ್ತ ಪಾಕ್ ಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಬಲವಾದ ಪಹರೆ ಹಾಕಿ ಚಳಿಗಾಲ ಶುರುವಾಗುವ ಮುನ್ನ ನುಸುಳಲು ಸಿದ್ಧವಾಗಿದ್ದ ಭಯೋತ್ಪಾದಕ ಪಡೆಯ ಆಸೆಗೆ ತಣ್ಣೀರೆರೆಚಿದರು. ಆಪರೇಷನ್ ಆಲ್ ಔಟ್ಗೆ ಹಸಿರು ನಿಶಾನೆ ತೋರಿ ಒಳಗೆ ಅಡಗಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಉಗ್ರರ ಮೇಲೆ ಮುಗಿಬೀಳುವಂತೆ ಸೇನೆಗೆ ಆದೇಶಿಸಿದರು. ಈಗ ನೋಡಿ. ಅತ್ತ ಪಾಕೀಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ಚೀನಾ ಬೆಂಬಲ ನಿಂತಿದೆ, ಪಾಕಿನ ಬೆಂಬಲ ಇಲ್ಲಿ ಅಡಗಿಕುಳಿತ ಉಗ್ರರಿಗೆ ಇಲ್ಲವಾಗಿದೆ. ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಹೇಗಿದೆಯೆಂದರೆ ಕಳೆದ ಮೂರ್ನಾಲ್ಕು ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಶ್ಮೀರದಲ್ಲಿ ಮೆರೆದಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಭಯೋತ್ಪಾದಕರೆಲ್ಲ ಪ್ರಾಣವುಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಹೆಣಗಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಕುರಿತಂತೆ ಮೇ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ರಾಜನಾಥ್ ಸಿಂಗ್ ಪತ್ರಿಕಾ ಗೋಷ್ಠಿ ನಡೆಸಿ ಕಾಶ್ಮೀರದ ಸಮಸ್ಯೆಗೆ ನಾವೊಂದು ಶಾಶ್ವತ ಪರಿಹಾರ ಹುಡುಕಿದ್ದೇವೆ ಎಂದಿದ್ದರು. ಪತ್ರಕರ್ತರು ತಿರುಗಿಸಿ-ಮುರುಗಿಸಿ ಅದೇನೆಂದು ಕೇಳಿದರೂ ಗೃಹ ಸಚಿವರು ಬಾಯ್ಬಿಡಲಿಲ್ಲ. ಯಾರಿಗೆ ಎಷ್ಟು ಹೇಳಬೇಕು ಅಷ್ಟು ಸುದ್ದಿ ಮುಟ್ಟಿತ್ತು. ಮರು ದಿನವೇ ಉರಿದೆದ್ದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ಕಾಶ್ಮೀರದಲ್ಲಿ ಎಡವಟ್ಟಾದರೆ ಸುಮ್ಮನಿರಲಾರೆವೆಂದು ಬೊಬ್ಬಿಟ್ಟಿತು.

7

ಮೋದಿ ಸಕರ್ಾರ ಈಗ ಒಂದು ಹೆಜ್ಜೆ ಮುಂದೆ ಹೋಗಿ ಭಯೋತ್ಪಾದಕರಿಗೆ ಹಣ ನೀಡುವ ಸಂಸ್ಥೆ ಮತ್ತು ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಮೇಲೆ ನಿಗಾ ಇರಿಸಿತು. ಡೀಮಾನಿಟೈಜéೇಷನ್ ನಂತರ ಕುಗ್ಗಿಹೋಗಿದ್ದ ಭಯೋತ್ಪಾದಕರು ಬ್ಯಾಂಕ್ ಲೂಟಿ ಮಾಡಬೇಕಾದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಗೆ ಸಿಲುಕಿದ್ದರು. ನ್ಯಾಶನಲ್ ಇನ್ವೆಸ್ಟಿಗೇಶನ್ ಏಜೆನ್ಸಿ ಚುರುಕಾಯ್ತು. ಜೂನ್ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಇಪ್ಪತ್ತಾರು ಕಡೆ ನಡೆದ ಐಟಿ ದಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಮಹತ್ವದ ದಾಖಲೆಯನ್ನು ವಶ ಪಡಿಸಿಕೊಂಡಿತು. ಪ್ರತ್ಯೇಕತಾವಾದಿಗಳಿಗೆ ಹರಿದುಬರುತ್ತಿದ್ದ್ ಹಣದ ಮೂಲಕ್ಕೇ ಕೊಕ್ಕೆ ಹಾಕಿತು. ತೀರಾ ನಾಲ್ಕೈದು ದಿನಗಳ ಹಿಂದೆ ಎನ್ಐಏ ಝಹೂರ್ ಅಹ್ಮದ್ ಶಾಹ್ ಮನೆಯ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ನಡೆಸಿತು. ಆತ ಟ್ರೈಸನ್ ಎಂಬ ಕಂಪನಿ ನಡೆಸುತ್ತ ಆ ಮೂಲಕ ಐಎಸ್ಐನ ಹಣವನ್ನು ಸೂಕ್ತವಾಗಿ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ವಿಲೇವಾರಿ ಮಾಡುವ ಚಟುವಟಿಕೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ. ಹುರಿಯತ್ನ ನಾಯಕನಾಗಿದ್ದ ಅಬ್ದುಲ್ ಗನಿ ಲೋನ್ನ ಕಾರು ಚಾಲಕನಾಗಿದ್ದಾಗಲೇ ಐಎಸ್ಐಗಳೊಂದಿಗೆ ಬಲವಾದ ಸಂಪರ್ಕ ಸಾಧಿಸಿದ್ದನಂತೆ ಆತ. ಪಾಕೀ ಸೈನ್ಯದ ನಿವೃತ್ತ ಅಧಿಕಾರಿಗಳನ್ನು ಕೆಲಸಕ್ಕಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಭಯೋತ್ಪಾದಕರನ್ನು ಒಳನುಗ್ಗಿಸುವಲ್ಲಿ ಮಹತ್ವದ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸುತ್ತಿದ್ದ. ಈ ಕಾರಣಕ್ಕೇ ಎರಡು ಬಾರಿ ಬಂಧನಕ್ಕೊಳಗಾಗಿ ಬಿಡುಗಡೆಯೂ ಆಗಿದ್ದ. ಭಯೋತ್ಪಾದಕರಿಗೆ ಒಳನುಸುಳಲು, ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದ ಮೇಲೆ ಅವರ ಕಷ್ಟ ನಷ್ಟಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸಲು ಇವನೇ ಮಹತ್ವದ ಕೊಂಡಿ. ಗಿಲಾನಿಯ ಆಪ್ತ ಕೂಡ. ಆತ ವಿಚಾರಣೆಯನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಅವನು ಬಾಯ್ಬಿಡುವ ಹೆಸರುಗಳು ಉತ್ಪಾತ ಸೃಷ್ಟಿಸಲಿವೆ. ಅನೇಕರು ಬಟಾಬಯಲಾಗಲಿದ್ದಾರೆ. ಈ ರೀತಿಯ ಒಂದಷ್ಟು ಟ್ರಂಪ್ ಕಾಡರ್್ಗಳನ್ನಿಟ್ಟುಕೊಂಡೇ ಮೋದಿ ಮೆಹಬೂಬಾ ಮಫ್ತಿಯಂಥವರನ್ನೂ ತೆಪ್ಪಗೆ ಕೂರಿಸಿರೋದು.

ಒಂದಂತೂ ನಿಜ. ಬರಲಿರುವ ಡಿಸೆಂಬರ್ನೊಳಗೆ ಕಾಶ್ಮೀರದ ಸಮಸ್ಯೆಗೊಂದು ಶಾಶ್ವತ ಪರಿಹಾರ ಪಕ್ಕಾ! ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ ಡೋಕ್ಲಾಂನ ಗಲಾಟೆ ನಿಲ್ಲುವುದೂ ಅನುಮಾನ!!

ಚೀನಾವನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವ ಸಮರ್ಥ ಉಪಾಯ ಇದೊಂದೇ!

ಚೀನಾವನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವ ಸಮರ್ಥ ಉಪಾಯ ಇದೊಂದೇ!

ಭಾರತ ಈಗ ಮತ್ತೆ ಜಗತ್ತನ್ನು ಆಳಬೇಕಾದ ಹೊತ್ತು ಬಂದಿದೆ. ಯುದ್ಧ ಮಾಡುವ ಸಾಮಥ್ರ್ಯ ಹೊಂದಿದವನು ಮಾತ್ರ ಶಾಂತಿಯ ಮಾತಾಡಲು ಯೋಗ್ಯತೆ ಪಡೆದಿರುತ್ತಾನೆ. ಭಾರತ ಈಗ ಚೀನಾದ ಮೇಲೆ ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಸಾಬೀತು ಪಡಿಸಿದ ನಂತರ ಅದನ್ನು ಪಳಗಿಸುವ ಅಗತ್ಯವಿದೆ.ಅವರು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡ ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯಾನಿಟಿ ಅವರನ್ನು ಪ್ರಪಾತದಂಚಿಗೆ ಒಯ್ದಿದೆ. ಇಸ್ಲಾಂ ರಾಷ್ಟ್ರವನ್ನೇ ಚೂರಾಗಿಸುವ ಹಂತದಲ್ಲಿದೆ. ತಾವೋಯಿಸ್ಮ್ ಈ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸುವಷ್ಟು ಸಮರ್ಥವಾಗಿಲ್ಲ. ಅವರಿಗೀಗ ಶಕ್ತಿ ತುಂಬಬಲ್ಲದ್ದು ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮ ಮಾತ್ರ.

ಚೀನಾ ಡೋಕ್ಲಾಂನಿಂದ ಹಿಂದೆ ಸರಿಯುವ ಮಾತಾಡುತ್ತಿದೆ. ನೂರು ಮೀಟರ್ ಹಿಂದೆ ಸರಿಯುತ್ತೇನೆ, ನೀವೂ ಹಿಂದೆ ಹೋಗಿ ಎನ್ನುವಾಗ ಭಾರತ ‘ಕನಿಷ್ಠ ಇನ್ನೂರೈವತ್ತು ಮೀಟರ್’ ಎನ್ನುತ್ತಿರುವುದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಹೊಸ ಬೆಳವಣಿಗೆ. ಕಳೆದ ಅನೇಕ ವಾರಗಳಲ್ಲಿ ಚೀನಾ ಕುರಿತಂತೆ ಬರೆಯುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿದ ಮಿತ್ರರೊಬ್ಬರು ಇಷ್ಟೊಂದು ಬರೆಯುವ ಅಗತ್ಯವಿದೆಯಾ ಅಂತ ಕೇಳಿದ್ದರು. ಚೀನಾವನ್ನು ನಾವು ಹೆಚ್ಚು ಪರಿಗಣಿಸಿದಷ್ಟೂ ಅದರ ಕುರಿತಂತಹ ಆತಂಕ ಹೆಚ್ಚಾಗುವುದಿಲ್ಲವೇ? ಎಂಬುದು ಅವರ ವಾದ. ಇರಬಹುದು, ಈ ಮಾತನ್ನು ಪೂತರ್ಿಯಾಗಿ ಅಲ್ಲಗಳೆಯಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ನೆಹರು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಶುರುವಾದ ಚೀನಾ ಆತಂಕವನ್ನು ಕೊನೆಗೊಳಿಸಲು ಅದರೆದುರು ಬಲಾಢ್ಯವಾಗಿ ನಿಂತು ಒಮ್ಮೆ ಗದರಿಸುವುದಷ್ಟೇ ದಾರಿ. ಐವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದಿನಿಂದಲೂ ಮಡುಗಟ್ಟಿದ್ದ ಅವಮಾನವನ್ನು ಪರಿಮಾರ್ಜನೆ ಮಾಡುವಲ್ಲಿ ಇದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಸುಲಭದ ಮಾರ್ಗವಿಲ್ಲ.

ಈಗ ಯುದ್ಧದ ಕಾಮರ್ೋಡಗಳು ಕಳಚಿದಂತಾದ ನಂತರ ಬೇರೊಂದು ರೂಪದಲ್ಲಿ ಆಲೋಚಿಸಬೇಕಾದ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ಚೀನಾ ಮತ್ತು ಭಾರತಗಳು ಶಾಶ್ವತ ವೈರಿಗಳಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಪೂರಕವಾಗಿ ಬೆಸೆದುಕೊಂಡ ಮಿತ್ರ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು. ಪ್ರಾಚೀನ ಸಂಸ್ಕೃತಿ, ಪ್ರಾಚೀನ ನಾಗರೀಕತೆ ಎಂಬ ಗೌರವವನ್ನು ಸಮಾನವಾಗಿ ಹಂಚಿಕೊಂಡ ದೇಶಗಳು ಎಂಬುದನ್ನು ನೆನಪಿನಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಮುಂದಿನ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡಬೇಕಿದೆ. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಪ್ರೊಫೆಸರ್ ವೈದ್ಯನಾಥನ್ ಹೇಳಿರುವ ಮಾತು ಅಕ್ಷರಶಃ ಸತ್ಯ, ‘ಚೀನಾವನ್ನು ನಾವು ಪಶ್ಚಿಮದ ಕನ್ನಡಕ ಬಳಸಿ ನೋಡುವುದನ್ನು ಬಿಡಬೇಕಿದೆ’ಬಹುಶಃ ಈಗ ಹೇಳುತ್ತಿರುವುದು ಇಷ್ಟೂ ದಿನಗಳ ಚಿಂತನೆಗೆ ವಿರುದ್ಧವೆನಿಸಬಹುದು ಆದರೆ ಇವು ಪೂರಕವಾಗಿರುವಂಥದ್ದು. ಯುದ್ಧದ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಇರುವ ಆಕ್ರೋಶ ಆನಂತರವೂ ಮುಂದುವರಿದರೆ ನಾವು ಸದಾ ಕಾಲು ಕೆರೆದುಕೊಂಡು ಜಗಳವಾಡುವ ಇಸ್ಲಾಂ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಂತಾಗಿಬಿಡುತ್ತೇವೆ. ಯುದ್ಧದ ಕಾಲಕ್ಕೂ ಮಾತನಾಡದೇ ಸುಮ್ಮನಿದ್ದುಬಿಟ್ಟರೆ ನಾವು ಹೇಡಿಗಳಾಗಿಬಿಡುತ್ತೇವೆ. ಭಾರತ ಈಗ ಚೀನಾವನ್ನು ಹೆದರಿಸಿ ಏಷಿಯಾದಲ್ಲಿ ಗಳಿಸಿರುವ ನಂಬಿಕೆ ಅಪಾರ. ಬರಲಿರುವ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣಪುಟ್ಟ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳೂ ನಮ್ಮ ವಿಶ್ವಾಸದ ಮೇಲೆ ಚೀನಾದೆದುರು ಬಲವಾಗಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತವೆ. ಇದು ಚೀನಾದ ಸಾರ್ವಭೌಮತೆಯ ಕನಸಿಗೆ ಬಲವಾದ ಹೊಡೆತ. ಏಷಿಯಾದಲ್ಲಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಜಾಗತಿಕವಾಗಿಯೂ ಅದರ ಪ್ರಭಾವಕ್ಕೆ ಹಿನ್ನಡೆ ಉಂಟಾಗುವುದರಲ್ಲಿ ಅನುಮಾನವಿಲ್ಲ. ಈ ನಿವರ್ಾತವನ್ನು ತುಂಬುವ ಸಾಮಥ್ರ್ಯವಿರೋದು ಭಾರತಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ. ಅದಾಗಲೇ ಜಾಗತಿಕವಾಗಿ ಭಾರತ ಸಾಧಿಸಿರುವ ಪ್ರಗತಿಯನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ಈ ಚೀನಾ ಗಲಾಟೆಯ ನಂತರ ನಮ್ಮ ಮೇಲಿನ ವಿಶ್ವಾಸ ನೂರು ಪಟ್ಟು ಅಧಿಕವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಅದು ಯಾವಾಗಲೂ ಹಾಗೆಯೇ. ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನನ್ನೇ ಅನುಸರಿಸೋದು ಜಗತ್ತು. ಅಮೇರಿಕಾ ಆಥರ್ಿಕವಾಗಿ ಚೀನಾಗಿಂತಲೂ ಬಲಾಢ್ಯವೇನಲ್ಲ ಆದರೆ ಜಗತ್ತಿನ ಹಿರಿಯಣ್ಣನೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡೋದು ಅದೇ. ಇಸ್ರೇಲ್ ತನ್ನ ಕದನದ ಶಕ್ತಿಯಿಂದಾಗಿಯೇ ಜಗತ್ತನ್ನು ಶಾಂತವಾಗಿರಿಸಿರೋದು. ಭಾರತ ಕಳೆದೆರಡು ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಗಡಿ ಕದನದಿಂದ ಏಷಿಯಾದಲ್ಲಿಯೇ ತಾನು ಚೀನಾಕ್ಕಿಂತ ಬಲಶಾಲಿ ಎಂಬುದನ್ನು ಸಾಬೀತು ಪಡಿಸಿದೆ. ಜೊತೆಗೆ ಪಾಕಿಸ್ತಾನವೊಂದರೊಂದಿಗೆ ಬಿಟ್ಟು ಉಳಿದೆಲ್ಲ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳೊಂದಿಗೂ ಸೌಹಾರ್ದ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡಿರುವುದರಿಂದ ಚೀನಾಕ್ಕಿಂತಲೂ ಇತರೆಲ್ಲರನ್ನೂ ಆಕಷರ್ಿಸಬಲ್ಲ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡಿದೆ. ಈಗ ಭಾರತ ಏಷಿಯಾದ ಹಿರಿಯಣ್ಣನಾಗಿ ಹೊಸದೊಂದು ಆದರ್ಶವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬಲ್ಲ ವಿಶೇಷ ಅಧಿಕಾರ ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಪಡೆದುಕೊಂಡಿದೆ.

1

ಚೀನಾ ಇಂದು ಜಗತ್ತಿನ ಬಲು ದೊಡ್ಡ ಆಥರ್ಿಕ ಶಕ್ತಿ. 2014 ರಲ್ಲಿಯೇ ಅಮೇರಿಕಾವನ್ನು ಜಿಡಿಪಿಯಲ್ಲಿ ಹಿಂದಿಕ್ಕಿತ್ತು ಅದು. ಕೊಳ್ಳುವ ಶಕ್ತಿಯೂ ವೃದ್ಧಿಯಾಗಿದೆ ಅದರದ್ದು. ಹಾಗಂತ ಅದು ಆರೋಗ್ಯಕರವಾಗಿ ಆದ ಬೆಳವಣಿಗೆಯೇನಲ್ಲ. ಆಳುವ ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟ್ ಪಡೆಗಳು ಮೂಲ ಪರಂಪರೆಯನ್ನು ಧ್ವಂಸಗೈದು ಕಾಮರ್ಿಕ ನೀತಿಯ ಮೂಲಕ ಜನರನ್ನು ಮೈಬಗ್ಗಿಸಿ ದುಡಿಯುವುದಕ್ಕೆ ಹಚ್ಚಿದ ಮೇಲೆ ಆದ ಬದಲಾವಣೆಗಳು. ಈ ಓಟದಲ್ಲಿ ಚೀನಾ ಮಹಾ ಕಾಮರ್ಿಕ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿ ಬೆಳೆದು ನಿಂತಿತು, ಜಗತ್ತಿನ ಅನೇಕ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಹೂಡಿಕೆಯ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಕಡಿಮೆ ಬೆಲೆಯ ಕಾಮರ್ಿಕರನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಧಾವಿಸಿತು. ಆದರೆ ಚೀನಿಯರು ಬಲುವಾಗಿ ಬಯಸುವ ಪರಿವಾರದ ಕಲ್ಪನೆಯಿಂದ ದೂರವಾಗಿಬಿಟ್ಟರು. ಯಂತ್ರಗಳಂತೆ ದುಡಿಯುವುದು ಮತ್ತು ಸಕರ್ಾರದ ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಿನ ನೀತಿಗಳಿಗೆ ತಲೆ ಬಾಗುವುದು ಇಷ್ಟೇ ಅವರ ಕಾಯಕವಾಯಿತು. ಧಾಮರ್ಿಕ ರೀತಿನೀತಿಗಳಿಗೆ ಕಮ್ಯುನಿಷ್ಟರ ವಿರೋಧವಿದ್ದುದರಿಂದ ಕಾಲಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಜನ ಪರಂಪರಾಗತ ನಂಬಿಕೆಗಳಿಂದ ದೂರ ಸರಿಯಬೇಕಾಯ್ತು. ಹೀಗೆ ಉಂಟಾದ ನಿವರ್ಾತವನ್ನು ತುಂಬಿದ್ದು ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ನರು. ಚೀನಾದಲ್ಲಿ ಐದು ಪಂಥಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ಅವಕಾಶ. ತಾವೋ, ಬೌದ್ಧ, ಇಸ್ಲಾಂ, ಹಾಗೂ ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ನರ ಪಂಥಗಳಾದ ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟೇನಿಯರಿಸ್ಮ್ ಮತ್ತು ಕ್ಯಾಥೊಲಿಸ್ಮ್ಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ. ಉಳಿದವೆಲ್ಲವೂ ಅಲ್ಲಿ ಅನಧಿಕೃತ ಪಂಥಗಳು. ಆದರೆ ಕಳೆದ ಆರೇಳು ದಶಕಗಳಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ನರ ಹಾವಳಿ ಅದೆಷ್ಟು ಜೋರಾಗಿದೆಯೆಂದರೆ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ದಕ್ಷಿಣ ಕೋರಿಯಾಕ್ಕೆ ಭೇಟಿ ಕೊಟ್ಟ ಪೋಪ್ ತನ್ನ ಸಾರ್ವಭೌಮತೆಯನ್ನು ಒಪ್ಪದ ಚೀನಿ ಆಡಳಿತದ ವಿರುದ್ಧ ಕೂಗಾಡಿ ಹೋದರು. ಚೀನಾದಲ್ಲಿ ಚಚರ್ುಗಳು ಸಾಕಷ್ಟು ತಲೆ ಎತ್ತಿವೆಯಾದರೂ ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುವೂ ಪೋಪ್ನ ಅಡಿಯಲ್ಲಿಲ್ಲ. ಅವಕ್ಕೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಅಸ್ತಿತ್ವವಿರುವಂತೆ ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾಗಿ ಅದನ್ನು ಪಾಲಿಸಲಾಗಿದೆ. ಹಾಗಂತ ಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ ಸಂಸ್ಥೆಗಳೇನು ಸುಮ್ಮನಿಲ್ಲ. ಅವು ಗುಪ್ತ ಚಚರ್ುಗಳ ಮೂಲಕ ಚೀನಾದ ಮೇಲೆ ಹಿಡಿತ ಸಾಧಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡುತ್ತಲೇ ಇವೆ. ಸಕರ್ಾರಕ್ಕೆ ಅಧಿಕೃತ ಮಾಹಿತಿ ಇರುವಂತೆ ಚೀನಾದಲ್ಲಿರುವ ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ನರ ಸಂಖ್ಯೆ 2 ಕೋಟಿಯಷ್ಟಾದರೂ ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಅವರ ಸಂಖ್ಯೆ 13 ಕೋಟಿಗೂ ಅಧಿಕವಿದೆಯಂತೆ. ಮತ್ತಿದು ಏಳುವರೆ ಕೋಟಿಯಷ್ಟಿರುವ ಕಮ್ಯೂನಿಷ್ಟ್ ಸದಸ್ಯರಿಗಿಂತಲೂ ನಿಸ್ಸಂಶಯವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚು. ಚೀನಾದಿಂದ ಹೊರಗೆ ಹೋಗುವ ವಿದ್ಯಾಥರ್ಿಗಳು ಮತಾಂತರವಾಗದಿದ್ದರೂ ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ನರೆಂದು ಪರಿಚಯಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಹೆಚ್ಚು ಇಚ್ಛೆ ಪಡುತ್ತಾರೆಂಬುದು ಚೀನಾ ಆತಂಕ ಪಡಬೇಕಾದ ವಿಚಾರ. ಬರಿಯ ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯಾನಿಟಿಯಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ. ಇಸ್ಲಾಂನಿಂದಲೂ ಕೂಡ ಇದೇ ಬಗೆಯ ಸಮಸ್ಯೆ ಚೀನಾ ಎದುರಿಸುತ್ತಿದೆ. ಚೀನಾದಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕತೆಯ ಮಾತಾಡುವ ಮುಸಲ್ಮಾನರು ಪಶ್ಚಿಮ ಚೀನಾದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಕಳೆದ ವರ್ಷ ಅಲ್ಲಿನ ಗಲಾಟೆಯಲ್ಲಿ ನೂರಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಮುಸಲ್ಮಾನರು ಪ್ರಾಣ ಕಳೆದುಕೊಂಡರು. ಅನೇಕ ಉಯ್ಘರ್ ಮುಸಲ್ಮಾನರು ಕದನವನ್ನು ಬೀಜಿಂಗ್ನವರೆಗೂ ಒಯ್ದು ಸದ್ದು ಮಾಡಿದ್ದರು. ಈ ದಂಗೆಕೋರರನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಲು ಅದೀಗ ಹರಸಾಹಸ ಮಾಡುತ್ತಿದೆ. ಅವರ ಮೇಲೆ ನಿಯಂತ್ರಣಗಳನ್ನು ಹೇರಿ ಮೆಕ್ಕಾ ಕೇಂದ್ರಿತ ಇಸ್ಲಾಂ ಹಬ್ಬುವುದನ್ನು ತಡೆಗಟ್ಟಲು ಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದೆ.

ಧರ್ಮವೆಂದರೆ ಅಫೀಮು ಎಂದು ಜಗತ್ತಿಗೆಲ್ಲ ಹಬ್ಬಿಸಿದ ಕಮ್ಯುನಿಷ್ಟ್ ಚೀನಾ ಅದಾಗಲೇ ತನ್ನ ವರಸೆ ಬದಲಾಯಿಸುತ್ತಿದೆ. ದಶಕದಷ್ಟು ಹಿಂದೆಯೇ ಹು ಜಿಂಟಾವೋ ಕಮ್ಯುನಿಷ್ಟ್ ಪಾಟರ್ಿಯ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಿ ಪುರೋಹಿತರು, ಸಂತರು ಮತ್ತು ಆಸ್ತಿಕರು ಚೀನಾದ ಸಾಮಾಜಿಕ ಮತ್ತು ಆಥರ್ಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ಸಾಕಷ್ಟು ಕೊಡುಗೆ ಕೊಟ್ಟಿರುವುದರಿಂದ ಧರ್ಮ ಅಫೀಮೆಂಬ ಚಿಂತನೆಗೆ ಬದ್ಧವಾಗಿರಬೇಕೆಂಬ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂಬರ್ಥದ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡಿದ್ದ. ಅಲ್ಲಿನ ಸಕರ್ಾರದ ಹಿಡಿತದಲ್ಲಿರುವ ಪತ್ರಿಕೆ ಧಾಮರ್ಿಕ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತಾಡಿತ್ತು. ಧರ್ಮವೊಂದೇ ಸಮರಸದ ಜೀವನವನ್ನು ಸಾಕಾರ ಮಾಡಿಕೊಡಬಲ್ಲುದು ಎಂದಿತ್ತು. ಈ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಚೀನಿ ಸಕರ್ಾರ ತಮ್ಮ ಅಧಿಕೃತ ಪಂಥವಾದ ಕನ್ಫ್ಯೂಷಿಯಸ್ನ್ನು ಜಗತ್ತಿನಾದ್ಯಂತ ಹಬ್ಬಿಸಲು ಅನೇಕ ಪೀಠಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದೆ. ಹೀಗೆ ತಮ್ಮ ಪಂಥವನ್ನು ಒಯ್ದಾಗಲೆಲ್ಲ ಅವರು ಅದರೊಟ್ಟಿಗೆ ಬೌದ್ಧ ಮತವನ್ನು ಭಾರತೀಯತೆಯನ್ನು ಒಯ್ಯಲೇ ಬೇಕೆಂಬುದನ್ನು ಮರೆಯಬೇಡಿ. ಇದು ಭಾರತದ ಪಾಲಿಗೆ ನಿಜಕ್ಕೂ ಆಶಾಕಿರಣ. ಚೀನಾದ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಕೆದಕಿದರೆ ಅನಾವರಣಗೊಳ್ಳೋದು ಭಾರತವೇ. ಕಮ್ಯುನಿಷ್ಟರು ಅದೆಷ್ಟೇ ಬೇಡವೆಂದರೂ ಇಂದಿಗೂ ಬಹುತೇಕ ಚೀನಿಯರು ಮರುಜನ್ಮ ಭಾರತದಲ್ಲಾಗಲೆಂದು ಪ್ರಾಥರ್ಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವೂ ಇದೆ. ಚೀನಾದ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಾಚೀನ ಹಾನ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವೇ ಭಾರತದ ಬೌದ್ಧಾಚಾರ್ಯರುಗಳಿಂದ ಪ್ರಭಾವಗೊಂಡಿತ್ತು. ರಾಜನರಮನೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಬುದ್ಧನ ಆರಾಧನೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಕಾಲವಾಗಿತ್ತಂತೆ ಅದು. ಆನಂತರದ ರಾಜರೂ ಭಾರತದಿಂದ ಪಂಡಿತರನ್ನು ಕರೆಸಿಕೊಳ್ಳುವಲ್ಲಿ ಉತ್ಸುಕರಾಗಿದ್ದರು. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ನೂರರಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ಜನರೂ ಮರಳಲಾಗದೇ ಕಾಣೆಯಾಗುವ ಬಲು ಕಠಿಣ ಯಾತ್ರೆಯಾಗಿದ್ದಾಗಲೂ ಅನೇಕ ಸಾಹಸಿಗಳು ಭಾರತಕ್ಕೆ ಬಂದು ಇಲ್ಲಿ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿ ತಮ್ಮ ದೇಶಕ್ಕೆ ಮರಳುತ್ತಿದ್ದರಂತೆ. ಹೀಗೆ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಭೇಟಿ ಕೊಟ್ಟು ಬಂದ ಯಾತ್ರಿಕ ಅಥವಾ ವಿದ್ಯಾಥರ್ಿಗೆ ಚೀನಾದಲ್ಲಿ ಅಪಾರವಾದ ಗೌರವವಿತ್ತು. ಚೀನಿಯರ ಭಾಷೆಯ ಮೇಲೆ ಭಾರತದ ಪ್ರಭಾವವಿದೆ. ಅಲ್ಲಿನ ಯುದ್ಧ ಕಲೆಯ ಮೇಲೆ ನಮ್ಮ ಪ್ರಭುತ್ವವಿದೆ. ಅಲ್ಲಿನ ಆಚಾರ-ವಿಚಾರಗಳು ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಸಾಮ್ಯತೆಯನ್ನು ತೋರುತ್ತವೆ. ಒಂದು ರೀತಿ ಚೀನಾ ಬುದ್ಧ ಭಾರತದ ವಸಾಹತು. ಹಾಗೆಂದೇ ಅಮೇರಿಕದಲ್ಲಿದ್ದ ಚೀನಿ ರಾಯಭಾರಿ ಹೂಶೀ ‘ಒಬ್ಬೇ ಒಬ್ಬ ಸೈನಿಕನನ್ನು ಕಳಿಸದೇ ಭಾರತ 2 ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ನಮ್ಮನ್ನಾಳಿತು’ ಎಂದಿದ್ದ.

4

ಭಾರತ ಈಗ ಮತ್ತೆ ಜಗತ್ತನ್ನು ಆಳಬೇಕಾದ ಹೊತ್ತು ಬಂದಿದೆ. ಯುದ್ಧ ಮಾಡುವ ಸಾಮಥ್ರ್ಯ ಹೊಂದಿದವನು ಮಾತ್ರ ಶಾಂತಿಯ ಮಾತಾಡಲು ಯೋಗ್ಯತೆ ಪಡೆದಿರುತ್ತಾನೆ. ಭಾರತ ಈಗ ಚೀನಾದ ಮೇಲೆ ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಸಾಬೀತು ಪಡಿಸಿದ ನಂತರ ಅದನ್ನು ಪಳಗಿಸುವ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ನೆನಪಿಡಿ. ಸಿಡಿಯಲು ಸಿದ್ಧವಾದ ಜ್ವಾಲಾಮುಖಿಯ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತಿದೆ ಚೀನಾ. ಸ್ವತಃ ಪೀಪಲ್ಸ್ ಲಿಬರೇಶನ್ ಆಮರ್ಿ ಅಧಿಕಾರಸ್ಥರ ಅಡಿಯಾಳಾಗಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಆತಂಕವೂ ಒಳಗಿಂದೊಳಗೆ ಬೇಯಿಸುತ್ತಿದೆ. ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ ಮಿತಿ ಮೀರಿ ಆಡಳಿತ ನಡೆಸುವವರೂ ವಿಚಾರಣೆ ಎದುರಿಸಬೇಕಾದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ನಿಮರ್ಾಣವಾಗಿ ಅವಮಾನಿತವಾಗಿತ್ತು ಎಡ ಪಡೆ. ಇವೆಲ್ಲಕ್ಕೂ ಮೂಲ ಕಾರಣ ಮೌಲ್ಯಗಳಿಂದ ದೂರವಾದ ತರುಣ ಪಡೆ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸಂಶಯವೂ ಅಲ್ಲಿನ ಪ್ರಜ್ಞಾವಂತರಿಗಿಲ್ಲ. ಅವರು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡ ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯಾನಿಟಿ ಅವರನ್ನು ಪ್ರಪಾತದಂಚಿಗೆ ಒಯ್ದಿದೆ. ಇಸ್ಲಾಂ ರಾಷ್ಟ್ರವನ್ನೇ ಚೂರಾಗಿಸುವ ಹಂತದಲ್ಲಿದೆ. ತಾವೋಯಿಸ್ಮ್ ಈ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸುವಷ್ಟು ಸಮರ್ಥವಾಗಿಲ್ಲ. ಅವರಿಗೀಗ ಶಕ್ತಿ ತುಂಬಬಲ್ಲದ್ದು ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮ ಮಾತ್ರ. ಹೇಗೆ ಪೋಪ್ ಪ್ರವಾಸ ಕೈಗೊಂಡು ಕ್ರಿಸ್ತ ಧರ್ಮದ ಪ್ರಚಾರಕ್ಕೆ ನಿರತನಾಗಿದ್ದಾನೋ ಹಾಗೆಯೇ ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮವನ್ನೂ ಮೂಲೆ ಮೂಲೆಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುವ ನಮ್ಮ ಮಿಶನರಿ ಚಟುವಟಿಕೆ ತೀವ್ರಗೊಳ್ಳಬೇಕಿದೆ. ಬೇರೆಲ್ಲ ದೇಶಗಳ ಕುರಿತಂತೆ ಬೇಕಿದ್ದರೆ ಆಮೇಲೆ ಯೋಚಿಸೋಣ. ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ಚೀನಾಕ್ಕಂತೂ ಭಾರತೀಯ ಸಂತ, ಜ್ಞಾನಿಗಳ ಪಡೆ ಧಾವಿಸಬೇಕಿದೆ. ರವಿಶಂಕರ್ ಗುರೂಜಿ, ಸದ್ಗುರು ಜಗ್ಗಿ ವಾಸುದೇವ್, ಬಾಬಾ ರಾಮದೇವ್, ಮಾತಾ ಅಮೃತಾನಂದಮಯಿಯಂತಹವರು ಈಗ ಚೀನಾದ ಪ್ರವಾಸ ಮಾಡಿ ಹಿಂದುತ್ವವನ್ನು ಬಿತ್ತಬೇಕಿದೆ. ನೆನಪಿಡಿ. ಚೀನಾದ ಬದುಕಿನ ಮೌಲ್ಯಗಳೆಲ್ಲ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಬಲು ಹತ್ತಿರವಾದವು. ಕಮ್ಯನಿಸಂನ ಅತ್ಯಾಚಾರಗಳಿಂದ ಬೇಸತ್ತ ಹೊಸ ಪೀಳಿಗೆ ಸತ್ಯದೆಡೆಗೆ ಮುಖ ಮಾಡಿ ಆಸ್ಥೆಯಿಂದ ಕುಳಿತಿದೆ. ಅವರನ್ನು ಸೆಳೆದು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಚೀನಾವನ್ನು ವಸಾಹತಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳು ಸೂಕ್ತ ಸಮಯ ಈಗ ನಮ್ಮೆದುರಿಗಿದೆ.

2007ರಲ್ಲಿ ಚೀನಾದ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯವೊಂದರ ಅಧ್ಯಾಪಕರು ಸವರ್ೇ ನಡೆಸಿ ಹೊರ ಹಾಕಿದ ಮಾಹಿತಿ ಅಚ್ಚರಿ ತರುವಂಥದ್ದಾಗಿತ್ತು. ಇಷ್ಟು ದೀರ್ಘ ಕಾಲದ ಧರ್ಮವಿರೋಧಿ, ನಾಸ್ತಿಕರ ಪಡೆಯ ಆಳ್ವಿಕೆಯ ನಂತರವೂ ಇಂದಿಗೂ ಸುಮಾರು ಮುವ್ವತ್ತೊಂದು ಪ್ರತಿಶತ ಜನ ಧರ್ಮಪರವಿರುವವರಂತೆ. 16-40 ರೊಳಗಿನ ಶೇಕಡಾ ಅರವತ್ತರಷ್ಟು ಜನ ಧರ್ಮಮಾಗರ್ಿಗಳಾಗಲು ಬಯಸುವವರಂತೆ. ಇವರ ಈ ಬಯಕೆಯನ್ನು ತಣಿಸಲು ಕ್ರೈಸ್ತ ಧರ್ಮ ನುಸುಳಿರುವುದು ಭಾರತದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಒಳಿತಲ್ಲ. ಅವರು ಒಮ್ಮ ಚೀನಾವನ್ನು ತಮ್ಮ ಮೂಲ ಪರಂಪರೆಯಿಂದ ದೂರ ತಂದರೆಂದರೆ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಭಾರತ ಅದನ್ನು ಸೆಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಅವಕಾಶವನ್ನು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

5

ಚೀನಾದ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ವಿರೋಧಿಸುವುದರ ಜೊತೆಗೆ ಆಂತರಂಗಿಕವಾಗಿ ಚೀನಾವನ್ನು ನಮ್ಮತ್ತ ಸೆಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಬೇಕಿದೆ. ಅದಾಗಲೇ ನಮ್ಮ ಯೋಗ ಅಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಪ್ರಖ್ಯಾತವಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಒಪ್ಪೋ, ವಿವೋಗಳಿಗೆ ಸಿಗುವ ಪ್ರಚಾರಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಚಾರ ಅಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಯೋಗಕ್ಕೆ ದೊರೆಯುತ್ತಿದೆ. ಈಗ ನಾವು ಭಾರತೀಯ ನೃತ್ಯ, ಸಂಗೀತ, ರಾಮಾಯಣ, ಮಹಾಭಾರತ, ಗೀತೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಅಲ್ಲಿನ ತರುಣ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ಪರಿಚಯಿಸಬೇಕಿದೆ. ಒಟ್ಟಾರೆ ಆಗಬೇಕಿರೋದು ಒಂದೇ. ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಬೇರುಗಳು ಒಂದೇ ಎಂಬುದನ್ನು ಅವರಿಗೆ ಮತ್ತೆ ನೆನಪಿಸಿಕೊಟ್ಟು ಮರೆತ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಮರು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಬೇಕಾದ ಸ್ಮೃತಿಯನ್ನು ಮರಳಿ ತರಿಸಬೇಕಿದೆ ಅಷ್ಟೇ.

ನಾವು ಗೆಲ್ಲೋದು, ಜಗತ್ತನ್ನು ಗೆಲ್ಲಿಸೋದು ನಮ್ಮ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಮಾತ್ರ. ಈಗ ಈ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಮತ್ತೆ ಪ್ರಯೋಗಿಸಬೇಕಿದೆ.

ಅಧಿಕಾರದೊಂದಿಗೆ ಬರುವ ಧಿಮಾಕೆಂಬ ರೋಗ!

ಅಧಿಕಾರದೊಂದಿಗೆ ಬರುವ ಧಿಮಾಕೆಂಬ ರೋಗ!

ಸುಮ್ಮನೆ ನಿಮ್ಮ ಕಣ್ಣೆದುರಿಗೆ ಹಾದು ಹೋಗುವ ನಾಯಕನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ಆತ ಯಾವಾಗಲೂ ಮುಖ ಸಿಂಡರಿಸಿಕೊಂಡೇ ಇರುತ್ತಾನಾ? ತನ್ನಡಿಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸಮಾಡುತ್ತಿರುವವರ ಮೇಲೆ ಕೆಂಡ ಕಾರುತ್ತಿರುತ್ತಾನಾ? ಇತರರ ಕಷ್ಟವನ್ನು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಾಮಥ್ರ್ಯವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದಾನಾ? ಹಿರಿಯರಿಗೆ ಗೌರವ ಕೊಡುವುದನ್ನು ಮರೆತಿದ್ದಾನಾ? ಹಾಗಾದರೆ ಈ ರೋಗ ಆತನನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಿದೆ ಅಂತಾನೇ ಅರ್ಥ. ಅವನನ್ನು ಯಾವ ಔಷಧಿಯೂ ಈ ಕಾಯಿಲೆಯಿಂದ ಪಾರು ಮಾಡಲಾರದು. ಒಂದೋ ಅವನು ಅಧಿಕಾರ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಅಥವಾ ಗಳಿಸಿದ್ದು ನಾಮಾವಶೇಷವಾಗುವ ಅವಘಡ ಸಂಭವಿಸಬೇಕು.

ಹುಬ್ರಿಸ್ ಸಿಂಡ್ರೋಮ್
ಇದೊಂದು ಮಾನಸಿಕ ರೋಗ. ಅಧಿಕಾರದಲ್ಲಿರುವವರಿಗೆ, ನಾಯಕರೆನಿಸಿಕೊಂಡವರಿಗೆ, ಒಂದಷ್ಟು ಜನರನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸುವ ಕಂಪನಿಯ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಿಗೆ ಇವರಿಗೆಲ್ಲ ಸಾಧಾರಣವಾಗಿ ಬರುವ ರೋಗ. ಮನಃಶಾಸ್ತ್ರದ ಕೆಲವು ಪುಟಗಳನ್ನು ತಿರುವಿ ಹಾಕುವಾಗ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬಿದ್ದ ಕಾಯಿಲೆ ಇದು. ಇದರ ಕುರಿತಂತೆ ನಡೆದಿರುವ ಸಂಶೋಧನೆಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಿ ಅವಾಕ್ಕಾಗಿಬಿಟ್ಟೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ರಾಜ್ಯದ ಇಂಧನ ಸಚಿವ ಡಿ.ಕೆ.ಶಿವಕುಮಾರ್ ಮನೆಯ ಮೇಲೆ ದಾಳಿಯಾಗಿತ್ತು. ಹಾಗಂತ ಈ ಲೇಖನಕ್ಕೂ ಅವರಿಗೂ ನಯಾಪೈಸೆಯ ಸಂಬಂಧವಿಲ್ಲ. ಇದೊಂದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಮನಃಶಾಸ್ತ್ರಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಲೇಖನ.
ಡೆವಿಡ್ ಓವೆನ್ ಎಂಬ ಮನೋವಿಜ್ಞಾನಿ ತನ್ನ ಇನ್ ಸಿಕ್ನೆಸ್ ಅಂಡ್ ಇನ್ ಪವರ್ ಎಂಬ ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಈ ಕಾಯಿಲೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ವಿವರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಹುಬ್ರಿಸ್ ಅನ್ನೋದು ದೀರ್ಘಕಾಲ ಅಧಿಕಾರದಲ್ಲಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿ ಅಥವಾ ದೀರ್ಘಕಾಲ ತನ್ನ ಅಧಿಕಾರ ಚಲಾಯಿಸುವ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ತಂತಾನೆ ಅಮರಿಕೊಳ್ಳುವ ಮತ್ತು ಅಧಿಕಾರ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ತಂತಾನೆ ಇಳಿದು ಹೋಗುವ ರೋಗವಂತೆ. ಹುಬ್ರಿಸ್ನ್ನು ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಜಗತ್ತು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿಲ್ಲವೆನಿಸುತ್ತದೆ ಆದರೆ ಈ ಬಗೆಯ ಕಾಯಿಲೆಯ ಕುರಿತಂತೆ ಗ್ರೀಕ್ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖವಿರುವುದನ್ನು ಓವೆನ್ ತಮ್ಮ ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಗುರುತಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದೊಡನೆ ಹೆಚ್ಚು ದುರಹಂಕಾರದಿಂದ ಮೆರೆಯುವ, ಇತರರ ಮೇಲೆ ದರ್ಪ ತೋರುವ, ಇತರರನ್ನು ಕೆಳಗಿನ ದಜರ್ೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಣುವಲ್ಲಿ ಆನಂದ ಪಡುವ ಗುಣಗಳು ಆವಾಹನೆಯಾಗುತ್ತವಲ್ಲ ಅದನ್ನು ‘ಹುಬ್ರಿಯಸ್’ ಅಂತ ಗ್ರೀಕ್ನಲ್ಲಿ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರಂತೆ. ಅದೇ ಹೆಸರನ್ನು ಈ ರೋಗಕ್ಕಿಡಲಾಗಿದೆ. ಹಾಗಂತ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಇದು ಇಲ್ಲವೆಂದೇನಲ್ಲ. ದುಯರ್ೋಧನನ ಪಾತ್ರ ಅಕ್ಷರಶಃ ಇದೇ ರೋಗದ್ದು. ತನಗಿಂತ ಹಿರಿಯರಿಲ್ಲ ಎಂಬ ರೀತಿಯ ಅವನ ಧೋರಣೆ, ಪಾಂಡವರನ್ನು ತುಚ್ಛವಾಗಿ ಕಾಣುವ ಅವನ ನಡೆ, ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಮನಸೋ ಇಚ್ಛೆ ಬಳಸುವ ರೀತಿ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಹುಬ್ರಿಸ್ ಸಿಂಡ್ರೋಂನ ಲಕ್ಷಣಗಳೇ. ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ಈ ಸಿಂಡ್ರೋಂನಿಂದ ಬಳಲುವ ಜನ ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟೂ ಕುಚರ್ಿಗಾಗಿ ಹಪಹಪಿಸುತ್ತಾರೆ, ಸಿಕ್ಕಿದ್ದನ್ನು ಬಿಟ್ಟಿಳಿಯದಂತೆ ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಹೆಣಗಾಡುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ. ತಮ್ಮನ್ನು ಹೊಗಳುತ್ತ, ಮಾಡಿದ್ದೆಲ್ಲವನ್ನು ಸರಿ ಎನ್ನುವ ಜನರನ್ನೇ ಸುತ್ತ ಪೇರಿಸಿಕೊಂಡು ಅಂಥದ್ದೇ ವಾತಾವರಣ ರೂಪಿಸಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಾರೆ. ಸಿಕ್ಕ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಬಲು ಜೋರಾಗಿ ಪ್ರಯೋಗಿಸುತ್ತ ಅದನ್ನು ಸವರ್ಾಧಿಕಾರವಾಗಿ ಮಾರ್ಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಸಾಮಾನ್ಯರಂತೆ ಬದುಕುವುದನ್ನೇ ಮರೆತು ಬಿಡುತ್ತಾರೆ.

2

ಪೆಪ್ಸಿ ಕಂಪನಿಯ ಸಿ ಇ ಓ ಇಂದ್ರಾನೂಯಿ ಗೊತ್ತಿರಬೇಕಲ್ಲ? ಆಕೆ ಅನೇಕ ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ ಕಥೆ ಈ ಕಾಯಿಲೆಯಿಂದ ದೂರವಿರುವ ಮಹತ್ವದ ಹೆದ್ದಾರಿ. ಆಕೆಗೆ ಪೆಪ್ಸಿ ಕಂಪನಿಯಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಉದ್ಯೋಗ ಸಿಕ್ಕ ಸುದ್ದಿ ಗೊತ್ತಾದೊಡನೆ ತಾಯಿಯ ಬಳಿ ಓಡಿದಳಂತೆ. ಇದನ್ನು ಅಂದಾಜಿಸಿ ತಾಯಿ ಆಕೆಯಿಂದ ಸುದ್ದಿ ಕೇಳುವ ಮುನ್ನ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ತರಕಾರಿ ತಂದು ಆಮೇಲೆ ಸುದ್ದಿ ಕೊಡುವಂತೆ ತಾಕೀತು ಮಾಡಿದಳು. ಕೆಂಪು ಕೆಂಪಾದ ನೂಯಿ ಅಮ್ಮನೆದುರು ಸ್ವಲ್ಪ ಒರಟಾಗಿ ನಡೆದುಕೊಂಡಾಗ ತಾಯಿ ಹೇಳಿದ್ದೇನಂತೆ ಗೊತ್ತಾ? ‘ನಿನ್ನ ಕಿರೀಟವನ್ನು ಗ್ಯಾರೇಜಿನಲ್ಲಿಡು’ ಅಂತ. ಅದರರ್ಥ ಬಲು ಸ್ಪಷ್ಟ. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಬದುಕುವುದನ್ನು ಮರೆತು ಧಿಮಾಕು ತರುವ ಅಧಿಕಾರದ ಕಿರೀಟ ಯಾವುದಾದರೇನು ಅದು ತಲೆ ಮೇಲೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ, ಅದನ್ನು ಧಿಕ್ಕರಿಸಬೇಕಷ್ಟೇ. ಹುಬ್ರಿಸ್ ಸಿಂಡ್ರೋಂನಿಂದ ಪಾರಾಗಲು ಇರುವ ಏಕೈಕ ಮಾರ್ಗವೇ ಅಧಿಕಾರದ ಮದವನ್ನು ಇಳಿಸಬಲ್ಲ ಕಾಲಿಗೆ ಕಟ್ಟಿದ ಕಬ್ಬಿಣದ ಗುಂಡು. ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಮೊದಲೇ ಗುರುತಿಸಿ ಪ್ರತಿ ರಾಜನಿಗೂ ಒಬ್ಬ ಕುಲ ಪುರೋಹಿತರನ್ನು ನೇಮಿಸಿರುತ್ತಿದ್ದರು. ಆತ ಬಹುಪಾಲು ತ್ಯಾಗಿಯೇ ಆಗಿದ್ದುದರಿಂದ ಇದ್ದುದನ್ನು ಇದ್ದಂತೆ ಹೇಳಬಲ್ಲ ಛಾತಿ ಇತ್ತು. ಚಾಣಕ್ಯ ಅಂಥವನೇ. ಈ ಕಾಯಿಲೆಗೆ ಒಳಗಾಗಬಹುದಾಗಿದ್ದ ಚಂದ್ರಗುಪ್ತ ಮೌರ್ಯನನ್ನು ಮುಲಾಜಿಲ್ಲದೇ ತಿದ್ದಿದ. ಸದಾ ಅಂತಮರ್ುಖಿ ತುಡಿತ ನಾಶವಾಗದಿರುವಂತೆ ನೋಡಿಕೊಂಡ. ಹೀಗಾಗಿ ಸಾಮಾನ್ಯ ಸ್ಥಿತಿಯಿಂದ ರಾಜನಾಗಿ ಬೆಳೆದು ನಿಂತ ಚಂದ್ರಗುಪ್ತ ಎಲ್ಲಿಯೂ ಸ್ಥಿಮಿತ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. ಯುದ್ಧಗಳನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವಾಗಲೇ ಅವನೊಳಗಿನ ಸನ್ಯಾಸದ ತುಡಿತವೂ ಜೋರಾಗಿಯೇ ಇತ್ತು.

ಇದೇ ಕಾಯಿಲೆಯಿಂದ ನರಳುವ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರ ದಾರಿ ತಪ್ಪುವುದು ದೃಗ್ಗೋಚರವಾದಾಗ ವಿದುರ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದುದು ನೆನಪಿದೆಯಲ್ಲ? ರಾವಣನಿಗೆ ವಿಭೀಷಣ ಮಾಡಿದ್ದೂ ಇದನ್ನೇ. ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ರಾಜನಾದವನು ಜ್ಞಾನಿಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಆಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿರುತ್ತಿದ್ದ. ಜನಕ ಮಹಾರಾಜನಂತೂ ಆಗಾಗ ಇಂಥವರನ್ನು ಕರೆಸಿಕೊಂಡು ತನ್ನ ಗೊಂದಲಗಳನ್ನು ಪರಿಹರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ. ರಾಜ ಮಾರುವೇಷದಲ್ಲಿ ಪುರವನ್ನು ಅಡ್ಡಾಡುವ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಓದಿದ್ದೇವಲ್ಲ ಅವೆಲ್ಲ ಈ ಸಿಂಡ್ರೋಮ್ನಿಂದ ಪಾರಾಗಲು ಇದ್ದ ಮಾರ್ಗಗಳಷ್ಟೇ. ಹಾಗಂತ ಈ ಧಿಮಾಕು ತಲೆಗೇರಲು ಅಧಿಕಾರ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದ್ದೇ ಆಗಬೇಕೆಂದೇನಿಲ್ಲ. ಅಮೇರಿಕದ ಅಧ್ಯಕ್ಷನಿಗೆ ಇರಬಹುದಾದ ಕಾಯಿಲೆಯಷ್ಟೇ ಪ್ರಮಾಣ ಊರಿನ ಪಂಚಾಯತ್ ಅಧ್ಯಕ್ಷನಿಗೂ ಇರಬಹುದು. ಪ್ರಧಾನ ಮಂತ್ರಿಯ ಪರ್ಸನಲ್ ಸೆಕ್ರೆಟರಿಗೆ ಅಮರಿಕೊಂಡಿರಬಹುದಾದ ರೋಗವೇ, ದೊಡ್ಡ ಮಠವೊಂದರ ಸಾಧುವನ್ನೂ ಆವರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಅದು ಬೀರುವ ಪರಿಣಾಮದ ವ್ಯಾಪ್ತಿ ಬೇರೆ ಇರಬಹುದಷ್ಟೇ.

1

ಅಮೇರಿಕದ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ವಿನ್ಸ್ಟನ್ ಚಚರ್ಿಲ್ನ ಹೆಂಡತಿ ಗಂಡನಿಗೆ ಈ ಕುರಿತಂತೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಕೊಟ್ಟು ಹೆಜ್ಜೆ ತಪ್ಪದಂತೆ ಕಾಪಾಡುತ್ತಿದ್ದುದು ಅವನ ಜೀವನ ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ದಾಖಲಾಗಿದೆ. ‘ಪ್ರಿಯ ವಿನ್ಸ್ಟನ್ ನಿನ್ನ ವರ್ತನೆ ಮೊದಲಿನಷ್ಟು ಸಿಹಿಯಾಗಿಲ್ಲ. ನಾನು ಸಾಕಷ್ಟು ಬದಲಾವಣೆಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ನಿನ್ನ ಅಧೀನರಾಗಿರುವವರೊಂದಿಗೆ ಕೆಟ್ಟದಾಗಿ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವೆ. ಹೀಗೆ ಮುಂದುವರೆದರೆ ಒಳ್ಳೆಯದ್ದೋ, ಕೆಟ್ಟದ್ದೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಒಳ್ಳೆಯ ಫಲಿತಾಂಶವಂತೂ ಬರಲಾರದು’ ಎಂದು ಗಂಡನನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಸುವಷ್ಟು ಧೈರ್ಯವಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದಳು. ಇದನ್ನೇ ವಿವೇಕ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಅಂತ ಕರೆದಿದ್ದು ಕೂಡ. ಕೆಲವು ನಾಯಕರಿರುತ್ತಾರೆ ಅವರು ಅಧಿಕಾರದ ಎತ್ತರದಲ್ಲಿದ್ದಾಗಲೂ ಪ್ರಯತ್ನಪಟ್ಟು ಸಾಮಾನ್ಯರಂತಿದ್ದುಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ಬಿಜೆಪಿಯ ಪಡಸಾಲೆಯಿಂದ ಇಂದು ಹೊರಗಿರುವ ಕೆ.ಎನ್.ಗೋವಿಂದಾಚಾರ್ಯ ಒಂದು ಕಾಲದ ಥಿಂಕ್ ಟ್ಯಾಂಕ್. ಅವರ ಜ್ಞಾನದ ಪರಿಧಿ ನಾವು ಊಹಿಸಲಾಗದಷ್ಟು ವಿಸ್ತಾರವಾದುದು. ಆಕಾಶದ ಕೆಳಗಿನ ಯಾವ ಸಂಗತಿಯೂ ಅವರಿಗೆ ಹೊಸತಲ್ಲ. ಆಧ್ಯಾತ್ಮದ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ ಮಾಡಿದಷ್ಟೇ ಲೀಲಾಜಾಲವಾಗಿ ಅವರು ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಹ್ಯಾಕಿಂಗ್ ಕುರಿತಂತೆ ಮಾತಾಡುವುದೂ ನಾನು ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ. ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಚಚರ್ೆಯಲ್ಲಿ ತಾಕಲಾಟವಾಗಿ ಕದನದ ಕಾವು ಏರಿರುವಾಗ ಅವರು ನಿರಾಳವಾಗಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಎದ್ದು ಬಂದು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಓಡಾಡುತ್ತಿರುವ ಮಗುವಿನೊಂದಿಗೆ ಕೆನ್ನೆಹಿಂಡಿ ಆಟವಾಡುತ್ತ ಇದ್ದುಬಿಡುವುದನ್ನು ನಾನೇ ನೋಡಿದ್ದೇನೆ. ಹೀಗೆ ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಮಕ್ಕಳಾಗುವುದು, ಇತರರ ನೋವಿಗೆ ಸ್ಪಂದಿಸುವುದು, ಇತರರೊಂದಿಗೆ ತಮಾಷೆ ಮಾಡುತ್ತ ಆಗಾಗ ಹಗುರಾಗುವುದು, ತಮ್ಮ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಬಿಡದೇ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಇವೆಲ್ಲ ಅಧಿಕಾರದ ಅಮಲಿನಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವ ಸಂಗತಿಗಳೆಂದು ಸಂಶೋಧಕರು ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಪಡುತ್ತಾರೆ. ಈಗ ಸುಮ್ಮನೆ ನಿಮ್ಮ ಕಣ್ಣೆದುರಿಗೆ ಹಾದು ಹೋಗುವ ನಾಯಕನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ಆತ ಯಾವಾಗಲೂ ಮುಖ ಸಿಂಡರಿಸಿಕೊಂಡೇ ಇರುತ್ತಾನಾ? ತನ್ನಡಿಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸಮಾಡುತ್ತಿರುವವರ ಮೇಲೆ ಕೆಂಡ ಕಾರುತ್ತಿರುತ್ತಾನಾ? ಇತರರ ಕಷ್ಟವನ್ನು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಾಮಥ್ರ್ಯವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದಾನಾ? ಹಿರಿಯರಿಗೆ ಗೌರವ ಕೊಡುವುದನ್ನು ಮರೆತಿದ್ದಾನಾ? ಹಾಗಾದರೆ ಈ ರೋಗ ಆತನನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಿದೆ ಅಂತಾನೇ ಅರ್ಥ. ಅವನನ್ನು ಯಾವ ಔಷಧಿಯೂ ಈ ಕಾಯಿಲೆಯಿಂದ ಪಾರು ಮಾಡಲಾರದು. ಒಂದೋ ಅವನು ಅಧಿಕಾರ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಅಥವಾ ಗಳಿಸಿದ್ದು ನಾಮಾವಶೇಷವಾಗುವ ಅವಘಡ ಸಂಭವಿಸಬೇಕು.

download

ಈ ಅಧಿಕಾರಸಂಬಂಧಿ ಕಾಯಿಲೆ ಮನುಷ್ಯರಿಗಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಅವರ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ರಾಷ್ಟ್ರಕ್ಕೂ ಅಂಟಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ತಾನು ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತಲೂ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಾಷ್ಟ್ರವೆಂಬ ದುರಹಂಕಾರ ಅಮೇರಿಕಕ್ಕೆ ಇದ್ದೇ ಇದೆ. ಡೊನಾಲ್ಡ್ ಟ್ರಂಪ್ ಮಾತಾಡುವದನ್ನು ಕೇಳಿ ನೋಡಿ. ಜಗತ್ತಿನ ಉದ್ಧಾರಕ್ಕೆ ತಾನೊಬ್ಬನೇ ಗತಿ ಎಂಬತಿದೆ ಅವನ ಧೋರಣೆ. ಈ ಹಿಂದೆ ಒಬಾಮಾ ಕೂಡ ಹಾಗೆಯೇ ಇದ್ದ. ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಬೋಧಿಸುವುದಷ್ಟೇ. ತಾನು ಪಾಲಿಸಬೇಕಾದ್ದೇನೂ ಇಲ್ಲ ಎಂಬಂತಹ ಧಾಷ್ಟ್ರ್ಯ ಹುಬ್ರಿಸ್ ಸಿಂಡ್ರೋಂನ ನೇರ ಪರಿಣಾಮ. ನೆನಪು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಿ. ಭಾರತವನ್ನು ಆಳುತ್ತಿದ್ದ ಬ್ರಿಟೀಷರಿಗೂ ಅದು ಇತ್ತು. ದೇವರೇ ಭಾರತೀಯರನ್ನು ಆಳಲೆಂದು ತಮ್ಮನ್ನು ಕಳಿಸಿದ್ದೆಂದು ಅವರು ನಂಬಿಕೊಂಡುಬಿಟ್ಟಿದ್ದರು. ಅತ್ಯಂತ ಕ್ರೂರವಾಗಿ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲೆಲ್ಲ ನಡೆದುಕೊಂಡರು. ಅವರು ಮಾಡಿದ ಕೊಲೆ-ಸುಲಿಗೆಗಳ ಲೆಕ್ಕವೇ ಇಲ್ಲ. ಆಫ್ರಿಕಾದ ಮೂಲನಿವಾಸಿಗಳನ್ನು ನಂಬಿಸಿ ಕತ್ತು ಕೊಯ್ಯುವಾಗಲೂ ಅವರಿಗೆಂದೂ ಪಾಪಪ್ರಜ್ಞೆ ಕಾಡಲೇ ಇಲ್ಲ. ಈಗ ನೋಡಿ. ಅಧಿಕಾರ ಕಳೆದ ಮೇಲೆ, ಅವರ ಪಾಡು ಹೇಳ ತೀರದಂತಾಗಿದೆ.
ಚೀನಾಕ್ಕಿರೋದೂ ಇದೇ ಸಿಂಡ್ರೋಂ. ಅದು ಕಾಮರ್ಿಕ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಜಗತ್ತನನು ಗೆದ್ದು ಬಿಡುವ ಮಾತಾಡುತ್ತಿದೆ ಆದರೆ ತನ್ನ ದೇಶದಲ್ಲಿಯೇ ಕಾಮರ್ಿಕರನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಕೆಟ್ಟದಾಗಿ ನಡೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದೆ. 1962ರಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ನಾಯಕರ ತಪ್ಪಿನಿಂದಾಗಿ ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಸೈನಿಕ ವಿಜಯವನ್ನು ದಾಖಲಿಸಿದಾಗಿನಿಂದ ಅದಕ್ಕೆ ತಲೆ ನೆಟ್ಟಗೆ ನಿಲ್ಲುತ್ತಲೇ ಇಲ್ಲ. ಅಕ್ಕಪಕ್ಕದ ಭೂಭಾಗವನ್ನು ಕಬಳಿಸುವ ತನ್ನ ವಿಸ್ತರಣಾ ನೀತಿಯನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಲೇ ಸಾಗುತ್ತಿದೆ. ಹಾಗಂತ ಅದರ ಈ ಧಿಮಾಕಿನ ಕಾಯಿಲೆಗೆ 1967ರಲ್ಲಿ ನಾಥೂಲಾ ಮತ್ತು ಚೋಲಾ ಪಾಸ್ಗಳ ಬಳಿ ಭಾರತದ ಸೈನಿಕರು ಸಮರ್ಥವಾಗಿಯೇ ಉತ್ತರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಆನಂತರ ರಷ್ಯಾ, ವಿಯೆಟ್ನಾಂಗಳೆದುರಿಗೂ ಅದಕ್ಕೆ ಸಹಿಸಲಸಾಧ್ಯವಾದ ಹೊಡೆತಬಿದ್ದಿದೆ. 1986-87ರಲ್ಲಿ ಭಾರತದೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಕಾಲುಕೆದರಿಕೊಂಡು ಕದನಕ್ಕೆ ಬಂದ ಚೀನಾ ಏಕಪಕ್ಷೀಯವಾಗಿ ಕದನದಿಂದ ಹಿಂದೆ ಸರಿದಿರೋದರ ಹಿಂದೆ ಭಾರತೀಯ ಸೈನಿಕರ ಯುದ್ಧ ಸನ್ನದ್ಧತೆ ಮತ್ತು ಕೆಚ್ಚೆದೆಗಳೇ ಕಾರಣ. ಇಷ್ಟಾಗಿಯೂ ಈಗ ಅದು ಮತ್ತೆ ಯುದ್ಧದ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದೆಯೆಂದರೆ ಅದು ಕಾಯಿಲೆಯೇ ಅಲ್ಲದೇ ಮತ್ತೇನು ಅಲ್ಲ. ಈ ಕಾಯಿಲೆಯಿಂದ ಹೊರಗೆ ಬರಲು ಅದಕ್ಕಿರೋದು ಎರಡೇ ದಾರಿ. ಮೊದಲನೆಯದು ತನಗೆ ನೇರವಾಗಿ ಬುದ್ಧಿ ಹೇಳಬಲ್ಲ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳೋದು ಅಥವಾ ಅವಘಡಕ್ಕೆ ತುತ್ತಾಗಿ ಅಧಿಕಾರ ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಸರಿದಾರಿಗೆ ಬರೋದು. ಚೀನಾದ ಇಂದಿನ ಸ್ಥಿತಿ ನೋಡಿದರೆ ವಿವೇಕ ಪ್ರಜ್ಞೆ ತಂದುಕೊಂಡು ತನನ್ ತಾನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ. ಅದರ ಮೇಲೊಂದು ಐಟಿ ರೈಡ್ ಆಗಬೇಕಷ್ಟೇ. ಅಂದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಇದು ಇನ್ಕಂ ಟ್ಯಾಕ್ಸ್ ರೈಡ್ ಅಲ್ಲ, ಇನ್ಫಮರ್ೇಶನ್ ಟೆಕ್ನಾಲಜಿಯ ರೈಡ್. ಇನ್ಕಂ ಟ್ಯಾಕ್ಸ್ ರೈಡ್ನಲ್ಲಿ ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಜಗಜ್ಜಾಹೀರುಗೊಳಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ ಈ ರೈಡ್ನಲ್ಲಿ ಚೈನಾ ಪತ್ರಿಕಾ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕೆ ನಿರ್ಬಂಧ ಹೇರಿ ಯಾವ ಸತ್ಯವನ್ನು ಜಗತ್ತಿಗೆ ಕಾಣದಂತೆ ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟಿದೆಯೋ ಅದನ್ನು ಎಲ್ಲರಿಗೆ ಕಾಣುವಂತೆ ಹೇಳಬೇಕಿದೆ.

ಹೌದು! ನಾವಾಗಿಯೇ ಪಾಠ ಕಲಿಯಲಿಲ್ಲವೆಂದರೆ ಬದುಕು ಕಲಿಸಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ಮತ್ತು ಬದುಕು ತಾನಾಗಿಯೇ ಪಾಠ ಕಲಿಸಿದರೆ ಅದರ ಹೊಡೆತ ಬಲು ಘೋರ. ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಯಾವ ಎತ್ತರಕ್ಕೇರಿದರೂ ಸಾಮಾನ್ಯರಾಗಿರೋದನ್ನು ಪ್ರಯತ್ನಪಟ್ಟಾದರೂ ಅಭ್ಯಾಸಮಾಡಬೇಕು. ಅಬ್ದುಲ್ ಕಲಾಂ ಮಿಸೈಲ್ ಮ್ಯಾನ್ ಅಭಿದಾನಕ್ಕೆ ಪಾತ್ರರಾಗಿದ್ದಾಗಲೂ ತಮ್ಮ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಗಳೊಂದಿಗೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ರೀತಿ ಇದೆಯಲ್ಲ ಅದು ಅಕ್ಷರಶಃ ಅನುಸರಣೆ ಯೋಗ್ಯ. ರಾಮಕೃಷ್ಣಾಶ್ರಮದ ಪ್ರಖ್ಯಾತ ಸಂತರಾಗಿದ್ದ, ಅಭಿನವ ವಿವೇಕಾನಂದರೆಂದೇ ಹೆಸರು ಪಡೆದಿದ್ದ ಸ್ವಾಮಿ ರಂಗನಾಥಾನಂದ ಜಿ, ಕರಾಚಿಯ ಆಶ್ರಮದ ಅಧ್ಯಕ್ಷರಾಗಿ ನಿಯುಕ್ತಿಗೊಂಡಿದ್ದರು. ದೇಶ ವಿಭಜನೆಯಾದಾಗ ಆ ಆಶ್ರಮವನ್ನು ತೊರೆದು ಬರಬೇಕಾಯ್ತು. ಅವರಿಗೆ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಬರುವ ಎಲ್ಲ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದಾಗ್ಯೂ ಸ್ವಾಮಿಜಿ ಅದನ್ನು ಧಿಕ್ಕರಿಸಿದರು. ತಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಇಷ್ಟೂದಿನ ಇದ್ದ ಅಲ್ಲಿನ ಇತರ ಜನರೊಂದಿಗೇ ತಾನೂ ಬರುವೆನೆಂದು ಹಠ ಹಿಡಿದು ಎಲ್ಲರೊಡನೆ ಯಮಯಾತನೆ ಅನುಭವಿಸುತ್ತ ನಡೆದುಕೊಂಡೇ ಬಂದು ಕೋಲ್ಕತ್ತ ಸೇರಿದರು. ಮುಂದೊಮ್ಮೆ ಅವರಿಗೆ ಮಹತ್ವದ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯ ಘೋಷಣೆಯಾದಾಗ ಸ್ವಾಮಿ ಎಂಬ ಅಭಿದಾನಕ್ಕಿಂತ ಯಾವುದೂ ದೊಡ್ಡದಲ್ಲ ಎಂದು ಅದನ್ನು ಧಿಕ್ಕರಿಸಿದ್ದರು. ನಾಯಕತ್ವ ಅಂದರೆ ಅದು. ಇಂತಹ ಗುಣವಿರುವವರನ್ನು ಹುಬ್ರಿಸ್ ಎಂದಿಗೂ ಬಾಧಿಸಲಾರದು. ಎಷ್ಟು ಸರಳತೆ, ಮಾಧುರ್ಯ, ಹೃದಯದ ತುಂಬ ಪ್ರೇಮವನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿರುತ್ತೇವೆಯೋ ಅಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ದೀರ್ಘಕಾಲ ನೆನಪಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿರುವಂತಹ ನಾಯಕರಾಗಿ ನಿಲ್ಲವುದು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲವಾದಲ್ಲಿ ಅಧಿಕಾರ ಇದ್ದಷ್ಟು ಕಾಲ ದರ್ಪ ತೋರಿ ಕಣ್ಮರೆಯಾಗಬೇಕಾಗುತ್ತಷ್ಟೇ.
ಅಂದಹಾಗೆ ಹುಬ್ರಿಸ್ ಅಂದಾಕ್ಷಣ ಬೆರೆ ಯಾರನ್ನೋ ಊಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಡಿ. ಆಗಾಗ ಕನ್ನಡಿ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರಿ.

ಯಾರಿಗ್ಗೊತ್ತು?ನಾವೂ ಇದಕ್ಕೆ ಬಲಿಯಾಗಿರಬಹುದು.

ಸೈಕಾಲಾಜಿಕಲ್ ವಾರ್! ಯುದ್ಧ ಮಾಡದೇ ಗೆದ್ದಿದೆ ಭಾರತ

ಸೈಕಾಲಾಜಿಕಲ್ ವಾರ್! ಯುದ್ಧ ಮಾಡದೇ ಗೆದ್ದಿದೆ ಭಾರತ

ಇಂಡಿಯಾ ಟುಡೇ ಪತ್ರಿಕೆ ಚೀನಾವನ್ನು ಕೋಳಿಯಂತೆ, ಅದನ್ನನುಸರಿಸಿ ಹೊರಟಿರುವ ಪುಟ್ಟ ಕೋಳಿಯಂತೆ ಪಾಕಿಸ್ತಾನವನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸಿ ಮುಖಪುಟದಲ್ಲಿ ಮುದ್ರಿಸಿತು. ಚೀನಾದಂತಿರುವ ಕೋಳಿಯಲ್ಲಿ ಟಿಬೇಟ್ ಮತ್ತು ತೈವಾನ್ನ್ನು ಬಿಟ್ಟ ಪತ್ರಿಕೆ ಚೀನಾದ ಆಡಳಿತ ವರ್ಗಕ್ಕೆ ನಡುಕ ಹುಟ್ಟಿಸಿತ್ತು. ಇದನ್ನೇನೂ ಆಲೋಚನೆ ಇಲ್ಲದೇ ಮಾಡಿದ್ದೆಂದು ಭಾವಿಸಬೇಡಿ. ತನಗೆ ಬೇಕಾದ ಸುದ್ದಿಯನ್ನು ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಬಿತ್ತಲು ಸಕರ್ಾರಗಳು ಮಾಧ್ಯಮಗಳನ್ನು ಸಮರ್ಥವಾಗಿ ಬಳಸುತ್ತವೆ.

ರಾಜತಾಂತ್ರಿಕತೆ ಯುದ್ಧಗೆಲ್ಲುವ ಮೊದಲ ಅಸ್ತ್ರ. ಆಥರ್ಿಕ ದಿಗ್ಬಂಧನ ಎರಡನೆಯದು. ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷ ಯುದ್ಧ ಎಲ್ಲಕ್ಕೂ ಕೊನೆಯದು. ಇವೆಲ್ಲದರ ನಡುವೆ ಮತ್ತೊಂದು ಬಲವಾದ ಅಸ್ತ್ರವಿದೆ. ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ಸೋಲಿಸಿಬಿಡುವ ಸೈಕಾಲಾಜಿಕಲ್ ವಾರ್, ಸಿಂಪಲ್ಲಾಗಿ ಸೈ ವಾರ್! ಮೊದಲೆನೆಯದರಲ್ಲಿ ಮೋದಿ ಅದಾಗಲೇ ಚೀನಿಯರ ವಿರುದ್ಧ ಗೆಲುವು ಸಾಧಿಸಿಯಾಗಿದೆ. ಅಮೇರಿಕ, ಜಪಾನ್, ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾ, ಇಸ್ರೇಲ್ಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ತಮ್ಮೆಡೆಗೆ ಸೆಳೆದುಕೊಂಡು, ಮುಂಗೋಲಿಯ, ಶ್ರೀಲಂಕಾ, ತೈವಾನ್ಗಳೂ ಚೀನಾ ವಿರುದ್ಧ ತಿರುಗಿ ಬೀಳುವಂತೆ ಮಾಡಿ ಚೀನಾಕ್ಕೆ ಕಂಟಕಪ್ರಾಯವಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಆಥರ್ಿಕತೆಯ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಚೀನಾ ನಮಗಿಂತ ಸ್ವಲ್ಪ ಬಲಶಾಲಿಯಾದರೂ ಕಳೆದ ಮೂರು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಮೋದಿ ಭಾರತವನ್ನು ಸವಾಲಾಗುವಂತೆ ಕಡೆದು ನಿಲ್ಲಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಈಗ ಚೀನಾಕ್ಕೆ ಇರುವುದೊಂದೇ ಅಸ್ತ್ರ. 1962ರ ಯುದ್ಧದ ಸೋಲನ್ನು ನೆನಪಿಸಿ ಭಾರತವನ್ನು ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ಕೊಂದು ಹಾಕಿಬಿಡುವುದು.

ಸೈಕಾಲಾಜಿಕಲ್ ವಾರ್ ಅನ್ನೋದು ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಾಚೀನ ಯುದ್ಧತಂತ್ರವೇ. ಕೃಷ್ಣ ರಾಕ್ಷಸರನ್ನು ಸಂಹಾರ ಮಾಡಿದ್ದು, ಆತ ಮಥುರೆಯಲ್ಲಿ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಮುರಿದಿದ್ದು, ಕುಬ್ಜೆಯ ಗೂನು ಸರಿ ಮಾಡಿ ಮಥುರೆಯ ಜನರ ಪಾಲಿಗೆ ದೇವರಂತಾಗಿದ್ದು ಕಂಸನ ಆಪ್ತರಲ್ಲೂ ದ್ವಂದ್ವ ಹುಟ್ಟಿಸಿಬಿಟ್ಟಿತ್ತು. ಕಂಸ ಅದೆಷ್ಟು ರಾತ್ರಿ ನಿದ್ದೆ ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಪರಿತಪಿಸಿರಬೇಕು ಹೇಳಿ. ಯುದ್ಧಕ್ಕೂ ಮುನ್ನ ಕೃಷ್ಣ ಜಯಶಾಲಿಯಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದ. ಅದು ಪುರಾಣಕಾಲವೆನಿಸಿದರೆ ಶಿವಾಜಿ ಮಹಾರಾಜರ ಕದನದ ಶೈಲಿಯೂ ಹಾಗೆಯೇ ಇತ್ತಲ್ಲವೇ. ಅವರನ್ನು ಬೆಟ್ಟದ ಇಲಿಯೆನ್ನುವ ಅದೆಷ್ಟು ಸಾಹಸ ಮಾಡಿದರೂ ಔರಂಗಜೇಬ ಶಿವಾಜಿಯ ಅತೀಂದ್ರಿಯ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ನೆನೆ ನೆನೆದೇ ಕೊರಗಿದವನಲ್ಲವೇ? ಸೋತವರ ಮೇಲೆ ಕ್ರೌರ್ಯದ ಪ್ರಹಾರ ಮಾಡಿ ಉಳಿದವರನ್ನು ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ಕುಗ್ಗಿಸಿಬಿಡುವ ಸೈಕಲಾಜಿಕಲ್ ವಾರ್ನ್ನು ಸಾಧಾರಣವಾಗಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಮುಸ್ಲೀಂ ರಾಜನೂ ಮಾಡಿದ್ದಾನೆ. ಚೆಂಗೀಸ್ ಖಾನನಂತೂ ಯುದ್ಧದ ವೇಳೆಗೆ ತನ್ನೆದುರಾಗಿ ನಿಂತ ಊರೂರನ್ನೇ ಧ್ವಂಸಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಮತ್ತು ಕುದುರೆಗಳ ಮೇಲೆ ಸೈನಿಕರ ಪ್ರತಿರೂಪಗಳನ್ನು ಕೂರಿಸಿ ತನ್ನ ಸೈನ್ಯದ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಅಪಾರವಾಗಿ ತೋರಿಸಿ ಎದುರಾಳಿಗಳನ್ನು ಹೆದರುವಂತೆ ಮಾಡಿಯೇ ಕೊಲ್ಲುತ್ತಿದ್ದ.

23

ಮೊದಲ ವಿಶ್ವಯುದ್ಧದ ವೇಳೆ ಈ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಸಮರ್ಥವಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಯ್ತು. ಪಶ್ಚಿಮದ ಜನ ದಿನ ಪತ್ರಿಕೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಪ್ರಚಾರ ಪತ್ರಗಳನ್ನು ಬಳಸಿ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಬೌದ್ಧಿಕವಾಗಿ ತಮ್ಮ ಹಿಡಿತದಲ್ಲಿರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಗೇರಿಲ್ಲಾ ಯುದ್ಧ ನಡೆಯುವ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ವಿಮಾನಗಳಿಂದ ಕರಪತ್ರಗಳನ್ನೆಸೆದು ಕದನದಲ್ಲಿರುವವರ ಮನಸ್ಸು ಕೆಡುವಂತಹ ತಂತ್ರಗಾರಿಕೆಯನ್ನೂ ಪ್ರಯೋಗಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಎರಡನೇ ಮಹಾಯುದ್ಧದ ವೇಳೆಗೆ ರೇಡಿಯೋ ಸೈವಾರ್ನ ಮಹತ್ವದ ಭಾಗವಾಗಿತ್ತು. ವಿನ್ಸ್ಟನ್ ಚಚರ್ಿಲ್ ಶಕ್ತಿಶಾಲೀ ಟ್ರಾನ್ಸ್ಮಿಟರ್ಗಳನ್ನು ಬಳಸಿ ಜರ್ಮನ್ರ ವಿರುದ್ಧ ಜನರ ಭಾವನೆ ಕೆರಳುವಂತೆ ಮಾಡುವಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿದ್ದ. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ. ಜರ್ಮನಿಯ ಗೂಢಚಾರರನ್ನು ಡಬಲ್ ಏಜೆಂಟ್ ಮಾಡಿ ಅವರ ಮೂಲಕ ಆಕ್ರಮಣದ ತಪ್ಪು ಮಾಹಿತಿ ರವಾನಿಸಿದ್ದ. ಅಣಕು ಯುದ್ಧ ಟ್ಯಾಂಕುಗಳನ್ನು ಬಳಸಿ ಯಾವ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧವೆಂಬುದೇ ಜರ್ಮನಿಯವರಿಗೆ ಗೊಂದಲವಾಗುವಂತೆ ಮಾಡಿದ್ದ. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಜರ್ಮನಿಯ ಸೇನಾಪಡೆ ಗೊಂದಲಕ್ಕೊಳಗಾಗಿ ಕೈಚೆಲ್ಲುವಂತಾಯ್ತು. ಸೇನಾಪಡೆಯ ಈ ಗೊಂದಲ ಜನ ಸಾಮಾನ್ಯರಿಗೆ ಅರಿವಾಗುವಂತೆ ಮಾಡಿ ಅವರು ಸಕರ್ಾರದ ಮೇಲಿಟ್ಟಿದ್ದ ಭರವಸೆಯನ್ನು ಕಳಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮಾಡಿತು ಮಿತ್ರ ಪಡೆ. ಅಲ್ಲಿಗೆ ಜರ್ಮನಿಯ ಸೋಲಿಗೆ ಷರಾ ಬರೆದಂತಾಗಿತ್ತು.

ಈ ಕೆಲಸ ಭಾರತ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲವೆಂದೇನಿಲ್ಲ. ಪಾಕೀಸ್ತಾನದ ಮೇಲೆ ನಾವು ಪದೇ-ಪದೇ ಗೆಲುವು ಸಾಧಿಸುತ್ತಿರುವುದಕ್ಕೆ ಮಾನಸಿಕ ಸ್ಥೈರ್ಯವೇ ಕಾರಣ. ಪ್ರತೀ ಬಾರಿ ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಹೆಚ್ಚು ಆಧುನಿಕ ಶಸ್ತ್ರಗಳೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತದೆ ಆದರೆ ಭಾರತದ ಸೈವಾರ್ನ ಪ್ರಹಾರಕ್ಕೆ ಒಳಗಿನ ಪ್ರತಿರೋಧ ಎದುರಿಸಲಾಗದೇ ಸೈನ್ಯ ಸೋತು ಮರಳುತ್ತದೆ. ನೆನಪಿಡಿ. ಒಂದು ಬಾರಿ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸೋತ ಸೇನೆಗೆ ಮತ್ತೆ ಗೆಲ್ಲುವ ವಿಶ್ವಾಸ ಬರಬೇಕೆಂದರೆ ತುತರ್ಾಗಿ ಸಣ್ಣ ವಿಜಯವಾದರೂ ದಕ್ಕಲೇ ಬೇಕು. 1962ರಲ್ಲಿ ಚೀನಿಯರೆದುರು ಸೋತ ನಮಗೆ 1965ರಲ್ಲಿ ಪಾಕೀಸ್ತಾನದ ಮೇಲಿನ ವಿಜಯ ಎಷ್ಟು ಅಗತ್ಯವಾಗಿತ್ತೆಂಬುದನ್ನು ಈ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ತುಲನೆ ಮಾಡಿ ನೋಡಬೇಕು. 1999ರಲ್ಲಿ ಆಯಕಟ್ಟಿನ ಜಾಗದಲ್ಲಿದ್ದಾಗಲೂ ಪಾಕಿಸ್ತಾನವನ್ನು ಕಾಗರ್ಿಲ್ನ ಗುಡ್ಡಗಳಲ್ಲಿ ಅಡ್ಡಹಾಕಿ ಸೋಲಿಸಿದ್ದೆವಲ್ಲ ಅದಂತೂ ನಮ್ಮ ಸೈನಿಕನ ಆತ್ಮಸ್ಥೈರ್ಯವನ್ನು ವೃದ್ಧಿಸಿದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಪಾಕಿಸ್ತಾನೀಯನ ಗೆಲುವಿನ ಉತ್ಸಾಹವನ್ನೇ ಕೊಂದುಬಿಟ್ಟಿತು. ಭಾರತ ಯುದ್ಧಗಳ ಮೂಲಕವಷ್ಟೇ ಪಾಕೀಸ್ತಾನವನ್ನು ತಣ್ಣಗೆ ಮಾಡಿದ್ದಲ್ಲ, ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಬಂದಾಗಿನಿಂದ ಅದರ ಮೇಲೊಂದು ಕಣ್ಣಿಟ್ಟು ಅದನ್ನು ಆಂತರಿಕವಾಗಿ ಸಡಿಲಗೊಳಿಸುತ್ತಲೇ ಬಂದಿದೆ. ಇಂದಿಗೆ ಸುಮಾರು ಎಂಟೊಂಭತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆಯೇ ಪಾಕೀಸ್ತಾನದ ರಕ್ಷಣಾ ತಜ್ಞ ಅಸಿಫ್ ಹರೂನ್ ಈ ಕುರಿತಂತೆ ಬರೆಯುತ್ತ, 1971ರಲ್ಲಿ ಭಾರತ ಹೇಗೆ ಪೂರ್ವ ಪಾಕೀಸ್ತಾನದ ಜನರ ತಲೆ ಕೆಡಿಸಿ ಅವರನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಲು ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿತ್ತೆಂಬುದನ್ನು ವಿವರಿಸಿದ್ದ. ಆತನ ಪ್ರಕಾರ ಭಾರತದ ರಾ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಸಿಂಧಿ, ಪಂಜಾಬಿ, ಪಠಾನ್, ಮೊಹಾಜಿರ್, ಬಲೂಚಿಗಳಿಗೆಲ್ಲ ಬೇರೆ-ಬೇರೆ ಬಗೆಯ ನೀತಿಯನ್ನು ರೂಪಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಜನಕ್ಕೆ ಹಿಂದಿ ಸಿನಿಮಾಗಳ ಹುಚ್ಚು ಹಿಡಿಸಿ ಅವರೆಲ್ಲ ಧರ್ಮದ ಬಾಹುಗಳಿಂದ ಆಚೆ ಬರುವಂತೆ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ ಎನ್ನುತ್ತಾನೆ. ಅಲ್ಲಿನ ಕೆಲವು ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳು ನಮ್ಮ ತಾಳಕ್ಕೆ ಕುಣಿಯುವಂತೆ ಭಾರತ ಸಂಚು ರೂಪಿಸಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಈ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಭಾರತ ಪಾಕೀಸ್ತಾನದೊಂದಿಗಿನ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಎಂದೂ ಹೆದರಿರಲಿಲ್ಲ. ಪಾಕೀಸ್ತಾನ ಏನೂ ಸುಮ್ಮನೆ ಕೂತಿಲ್ಲ. ಪ್ರತ್ಯೇಕತಾವಾದಿಗಳಿಗೆ ಹಣವೂಡಿಸಿ, ಪಾಕೀಸ್ತಾನದ ಪರವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿಸುವುದೇ ಅಲ್ಲದೇ ಆಗಾಗ ಹಳೆಯದನ್ನು ಕೆದಕಿ ಜನರನ್ನು ಪ್ರಭುತ್ವದ ವಿರುದ್ಧ ಭಡಕಾಯಿಸುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ. 1991ರಲ್ಲಿ ಭಯೋತ್ಪಾದನೆ ತೀವ್ರವಾಗಿದ್ದಾಗ ಸೇನೆ ಕಾಶ್ಮೀರದ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳ ಮೇಲೆ ಸಾಮೂಹಿಕ ಅತ್ಯಾಚಾರ ಮಾಡಿತ್ತೆಂಬ ಆರೋಪವನ್ನು ಆಗಾಗ ಹಸಿಗೊಳಿಸುತ್ತ ಜನರ ಮನದ ಕಟು ಭಾವನೆ ಆರದಿರುವಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಅದನ್ನು ರಾಷ್ಟ್ರ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸಲೆಂದೇ ಒಂದಷ್ಟು ಪತ್ರಕರ್ತರ, ಅವಾಡರ್್ ವಾಪ್ಸಿ ಗ್ಯಾಂಗುಗಳ ತಂಡವಿದೆ. ಒಟ್ಟಾರೆ ಭಾರತೀಯರ ಮಾನಸಿಕತೆಯನ್ನು ಸರಿ-ತಪ್ಪುಗಳ ದ್ವಂದ್ವಕ್ಕೆ ತಳ್ಳುವುದಷ್ಟೇ ಉದ್ದೇಶ. ಈ ಗೊಂದಲದ ಪ್ರತಿಬಿಂಬವೇ ಸೈನಿಕನ ಯುದ್ಧದ ವೇಳೆಯ ಮಾನಸಿಕ ಸ್ಥಿತಿ.

34

ಚೀನಾ ಕೂಡ ಬಲು ಜತನದಿಂದಲೇ ಸೈವಾರ್ ನಡೆಸುತ್ತಿದೆ. ಇಲ್ಲಿನ ಕೆಲವು ಪಕ್ಷಗಳು ಅದಕ್ಕೆ ಬಲು ಆತ್ಮೀಯ. ಕಮ್ಯುನಿಷ್ಟರನ್ನು ಬಿಡಿ, ಅಗತ್ಯ ಬಿದ್ದರೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸೂ ಕೂಡ ತಾಳಕ್ಕೆ ಕುಣಿಯುವಂತೆ ಸಂಬಂಧ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಸುಖಾ ಸುಮ್ಮನೆ ದೂರುತ್ತಿಲ್ಲ, ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಉಪಾಧ್ಯಕ್ಷ ರಾಹುಲ್ ಗಾಂಧಿ ಚೀನಿ ರಾಯಭಾರಿಯನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡಲು ಹೋಗಿದ್ದು, ಅದನ್ನು ತಾವು ಯಾರಿಗೂ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳದೇ ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟಿದ್ದು. ಚೀನೀಯರೇ ಅದನ್ನು ಜಗಜ್ಜಾಹೀರು ಮಾಡಿ ಆನಂತರ ಕಾಂಗ್ರೆಸಿಗರ ಒತ್ತಡಕ್ಕೆ ಮಣಿದು ತಮ್ಮ ಅಧಿಕೃತ ವೆಬ್ ಸೈಟುಗಳಿಂದ ಅದನ್ನು ತೆಗೆದದ್ದು. ಇವೆಲ್ಲ ಎಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಚೀನಿಯರ ತಂತ್ರವೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ಆದರೆ ಯುದ್ಧದ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳಿದ್ದ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಪಕ್ಷದ ನಾಯಕ ಭೇಟಿ ಮಾಡಿದ್ದರ ಕುರಿತಂತೆ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಂತೂ ಇದ್ದೇ ಇವೆ.
ಹೌದು. ಸೈ ವಾರ್ನ ಮಹತ್ವದ ಕೌಶಲ ಅದು. ಶತ್ರು ರಾಷ್ಟ್ರದ ರಾಜಕೀಯ ನಾಯಕರನ್ನು, ಪತ್ರಕರ್ತರನ್ನು ಬುಟ್ಟಿಗೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಅವರ ಮೂಲಕವೇ ತಮಗೆ ಬೇಕಾದ ಕೆಲಸ ಸಾಧಿಸಿಕೊಳ್ಳೋದು.

ಚೀನಾ ಪಾಕಿಸ್ತಾನಕ್ಕೂ ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಅಲ್ಲಗಳೆಯಲಾಗದು. ಬುರ್ಹನ್ವಾನಿಯನ್ನು ಭಾರತೀಯ ಸೇನೆ ಕಾಶ್ಮೀರ ಕಣಿವೆಯಲ್ಲಿ ಕೊಂದು ಬಿಸಾಡಿದ್ದು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ಅವತ್ತು ಆತನನ್ನು ಬಖರ್ಾ ದತ್ ಬಡ ಮೇಷ್ಟ್ರ ಮಗನೆಂದು ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಪರಿಚಯಿಸಿದ್ದಳಲ್ಲ; ಅದೇ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟೂ ಒಂದೂ ಕಾಲು ಲಕ್ಷ ಟ್ವೀಟ್ಗಳು ಹರಿದಾಡಿದ್ದವು. ಇದರಲ್ಲಿ 49 ಸಾವಿರದಷ್ಟು ಭಾರತೀಯರದ್ದಾದರೆ, 10 ಸಾವಿರ ಟ್ವೀಟುಗಳು ಪಾಕ್ ನೆಲದಿಂದ ಮಾಡಿದ್ದವು. ಇನ್ನು ಸುಮಾರು 52 ಸಾವಿರ ಟ್ವೀಟುಗಳು ಅನಾಮಿಕ ಪ್ರದೇಶಗಳಿಂದ. ಅರ್ಥ ಬಲು ಸ್ಪಷ್ಟ. ಭಾರತವನ್ನು ಮಾನಸಿಕ ಒತ್ತಡಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಿಸುವ ತಂತ್ರಗಳು ಜೋರಾಗಿಯೇ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದ್ದವು. ಈಗಲೂ ಬುರ್ಹನ್ವಾನಿಯ ಸಾವಿನಿಂದಾಗಿಯೇ ಕಾಶ್ಮೀರದಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಕ್ರಾಂತಿ ಚಿಗುರೊಡೆದಿರೋದು ಅಂತ ಅನೇಕರು ನಂಬುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಬಹಳ ಜನರಿಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ, ಆತನ ಸಾವಿಗೆ ಇವರೆಲ್ಲ ಪ್ರತಿಸ್ಪಂದಿಸಿದ ರೀತಿಯಿಂದಾಗಿಯೇ ಈ ಯುದ್ಧ ತಂತ್ರವನ್ನು ಎದುರಿಸುವ ಪಾಠ ಭಾರತ ಕಲಿತದ್ದು.

ಈ ಬಾರಿ ಭಾರತ ಚೀನಿ ಆಕ್ರಮಣಕ್ಕೆ ಸಾಕಷ್ಟು ತಯಾರಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡೇ ಅಖಾಡಾಕ್ಕೆ ಇಳಿದಿತ್ತು. ಜಗತ್ತಿನ ಕಾಲುಭಾಗದಷ್ಟಾದರೂ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡಿದ ಮೋದಿ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಘನಿಷ್ಠ ಬಾಂಧವ್ಯವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ ಬಂದಿದ್ದರು. ಅಲ್ಲೆಲ್ಲ ಭಯೋತ್ಪಾದನೆಯ ಕುರಿತಂತೆ ಮಾತನಾಡಿ ಪಾಕಿಸ್ತಾನವನ್ನು ಜಗತ್ತಿನ ಶತ್ರುವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದರು. ನಮ್ಮ ಶತ್ರುತ್ವದ ಹಾದಿಯಿಂದ ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ದೂರ ಸರಿದು ತಾನು ಭಯೋತ್ಪಾದನೆಯ ಬೆಂಬಲಿಗನಲ್ಲವೆಂದು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸುವಲ್ಲಿಯೇ ಹೈರಾಣಾಯಿತು. ಒಂದೆಡೆ ಜಾಗತಿಕವಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುವ ಭಾರತ ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ ಕುಸಿಯುತ್ತಿರುವ ಪಾಕೀಸ್ತಾನ ಇವು ಅಲ್ಲಿನ ಜನರನ್ನು ಜರ್ಝರಿತವಾಗಿಸಿಬಿಟ್ಟಿತು. ಪಾಕ್ ಪತ್ರಕರ್ತರು, ಟಿವಿ ಚಾನೆಲ್ಲುಗಳು ಮೋದಿ ಪರವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡಲಾರಂಭಿಸಿದವು. ಅದಕ್ಕೆ ಪೂರಕವಾಗಿ ಸುಷ್ಮಾ ಸ್ವರಾಜ್ ಅಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿಹಾಕಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಹೆಣ್ಣು ಮಗಳನ್ನು ಬಿಡಿಸಿ ಕ್ಯಾಮೆರಾಕ್ಕೆ ಪೋಸು ಕೊಟ್ಟರು. ಅಲ್ಲಿನ ಮಕ್ಕಳ ಚಿಕಿತ್ಸೆಗಾಗಿ ವೀಸಾ ಕೊಡಿಸಿದರು. ಈ ರಾಜತಾಂತ್ರಿಕ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ಎಷ್ಟು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ನಿಭಾಯಿಸಲಾಯಿತೆಂದರೆ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಪಡೆದ ಮಗುವಿನ ತಾಯಿ ಪಾಕೀಸ್ತಾನದ ಪ್ರಧಾನಿ ಸುಷ್ಮಾರೇ ಆದರೆ ಚೆನ್ನಾಗಿತ್ತು ಎಂದುಬಿಟ್ಟರು. ಹಾಗೇ ಯೋಚಿಸಿ. ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಯಾರಾದರೊಬ್ಬರು ಈ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಚೀನಿ ಅಧ್ಯಕ್ಷರೇ ನಮ್ಮ ಪ್ರಧಾನಿಯಾಗಬೇಕೆಂದುಬಿಟ್ಟರೆ? ಪಾಕೀಸ್ತಾನಕ್ಕೂ ಅದೇ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಈಗ.

45

ಒಮ್ಮೆ ಪಾಕೀಸ್ತಾನವನ್ನು ಸೈ ವಾರ್ನಲ್ಲಿ ಗೆದ್ದ ನಮಗೆ ಚೀನಾವನ್ನೆದುರಿಸುವುದು ಕಷ್ಟವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಡೋಕ್ಲಾಂನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮೆದುರಾಗಿ ನಿಂತ ಚೀನಾ ಮಾಡಿದ ಮೊದಲ ಕೆಲಸವೇ 1962ರ ಯುದ್ಧವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿದ್ದು. ಭಾರತ ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ‘ಇದು 1962 ಅಲ್ಲ, 2017’ ಎಂದಿತಲ್ಲ. ಅದು ಚೀನಾಕ್ಕೆ ನುಂಗಲಾರದ್ದಾಗಿತ್ತು. ಆಗಲೂ ನಮ್ಮ ಕೆಲವು ಬುದ್ಧಿವಂತರು ಭಾರತ ಈ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಹೊಂದಿದೆಯೋ ಚೀನಾ ಕೂಡ ಅದರ ಹತ್ತು ಪಟ್ಟು ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಕಂಡಿದೆ. ನಾವು ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಎದುರಿಸುವುದು ಅಸಾಧ್ಯವೆನ್ನುತ್ತಿದ್ದರು. ಇದು ಒತ್ತಡ ತಂತ್ರವಷ್ಟೇ. ಯುದ್ಧವಾದರೆ ಭಾರತದ ಶಸ್ತ್ರಗಳು ಹತ್ತೇ ದಿನದಲ್ಲಿ ಖಾಲಿಯಾಗಲಿವೆ ಎಂಬ ಮೂರು ವರ್ಷದ ಹಳೆಯ ಸುದ್ದಿ ಮತ್ತೆ ಹರಿದಾಡಿತು. ಅದನ್ನು ವೈಭವೀಕರಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿದರು ಕೆಲವರು. ಭಾರತ ತಲೆಕೆಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. ದಕ್ಷಿಣ ಚೀನಾ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಬೀಡುಬಿಟ್ಟಿರುವ ಅಮೇರಿಕ, ಜಪಾನುಗಳ ಯುದ್ಧ ನೌಕೆಯ ಪರಿಚಯ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿತು. ಚೀನಾದ ಸಿಸಿಟಿವಿ ಟಿಬೆಟ್ನ ಬೆಟ್ಟಗಳ ಮೇಲೆ ಸಾವಿರಾರು ಟನ್ನುಗಳಷ್ಟು ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ರಗಳನ್ನು ಸಾಗಿಸಿ, ಅಲ್ಲಿ ಅಣ್ವಸ್ತ್ರಗಳ ಪರೀಕ್ಷೆ ನಡೆಸಿದೆ ಎಂದೆಲ್ಲ ವಿಡಿಯೋ ಸಹಿತ ವರದಿ ಮಾಡಿತು. ಅದನ್ನು ಬೆನ್ನಟ್ಟಿಹೋದ ಭಾರತೀಯ ಗೂಢಚಾರರಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು ಸೊನ್ನೆ. ಇದು ಆಗಾಗ ನಡೆಯುವ ಸಹಜ ಕವಾಯತಾಗಿತ್ತಷ್ಟೇ. ಭಾರತದಲ್ಲಿರುವ ಚೀನಾಚೇಲಾಗಳು ಈ ಸುದ್ದಿಯನ್ನೇ ದೊಡ್ಡದು ಮಾಡಿ ಹೆದರಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಶುರುಮಾಡಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದರು. ಆಗಲೇ ಭಾರತ ಅರುಣಾಚಲದಲ್ಲಿ ಸುರಂಗ ಕೊರೆದು ನಮ್ಮ ಪಡೆಯನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ವೇಗವಾಗಿ ಗಡಿ ತುದಿಗೆ ಒಯ್ಯಬಲ್ಲೆಡೆ ಗಮನ ಹರಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ ಎಂಬ ಸುದ್ದಿಯನ್ನು ಹರಿಬಿಟ್ಟಿತು. ಈ ಕುರಿತಂತೆ ಚೀನಿ ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ಚಚರ್ಿಸಲಾರಂಭಿಸಿದ ಮೇಲೆ ವಾತಾವರಣ ಬದಲಾಯಿತು.

ಭಾರತ ಇಷ್ಟಕ್ಕೇ ನಿಲ್ಲಲಿಲ್ಲ. ಇಂಡಿಯಾ ಟುಡೇ ಪತ್ರಿಕೆ ಚೀನಾವನ್ನು ಕೋಳಿಯಂತೆ, ಅದನ್ನನುಸರಿಸಿ ಹೊರಟಿರುವ ಪುಟ್ಟ ಕೋಳಿಯಂತೆ ಪಾಕಿಸ್ತಾನವನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸಿ ಮುಖಪುಟದಲ್ಲಿ ಮುದ್ರಿಸಿತು. ಚೀನಾದಂತಿರುವ ಕೋಳಿಯಲ್ಲಿ ಟಿಬೇಟ್ ಮತ್ತು ತೈವಾನ್ನ್ನು ಬಿಟ್ಟ ಪತ್ರಿಕೆ ಚೀನಾದ ಆಡಳಿತ ವರ್ಗಕ್ಕೆ ನಡುಕ ಹುಟ್ಟಿಸಿತ್ತು. ಇದನ್ನೇನೂ ಆಲೋಚನೆ ಇಲ್ಲದೇ ಮಾಡಿದ್ದೆಂದು ಭಾವಿಸಬೇಡಿ. ತನಗೆ ಬೇಕಾದ ಸುದ್ದಿಯನ್ನು ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಬಿತ್ತಲು ಸಕರ್ಾರಗಳು ಮಾಧ್ಯಮಗಳನ್ನು ಸಮರ್ಥವಾಗಿ ಬಳಸುತ್ತವೆ. ಕಾಗರ್ಿಲ್ ಯುದ್ಧದ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ರಕ್ಷಣಾ ಕಾರ್ಯದಶರ್ಿ ಬ್ರಿಜೇಶ್ ಮಿಶ್ರಾ ಈ ಬಗೆಯ ದಾಳಗಳನ್ನುದುರಿಸಿದ್ದು ಇಂದು ಇತಿಹಾಸ. ಚೀನಾದ ಪತ್ರಿಕೆಗಳು ಕಳೆದೆರಡು ದಿನದಿಂದ ಇದೇ ವಿಚಾರವನ್ನು ಚಚರ್ಿಸುತ್ತಿವೆ. ಟಿಬೇಟ್ ಮತ್ತು ತೈವಾನ್ ತಮ್ಮ ಅವಿಭಾಜ್ಯ ಅಂಗಗಳೆಂದು ವಾದಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಮಗ್ನವಾಗಿವೆ. ಅತ್ತ ತೈವಾನಿನ ಜನ ಭಾರತದ ಈ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಬಲು ಆಸ್ಥೆಯಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಹೊಸ ಕನಸೊಂದನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಸೈವಾರ್ನಲ್ಲಿ ನಾವು ಹಾಕಿದ ದಾಳ ಯಶಸ್ಸು ಕಂಡಿದೆ. ಚೀನಾ ದಿನಕಳೆದಂತೆ ಬಲ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡ ಒಂದೊಂದೇ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಅದರ ತೆಕ್ಕೆಯಿಂದ ಆಚೆ ಬರುತ್ತಿವೆ. ಶ್ರೀಲಂಕಾ ಬಂದರೊಂದರ ನಿಮರ್ಾಣಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಒಪ್ಪಂದ ಮುರಿದುಕೊಂಡಿದ್ದರ ಹಿನ್ನೆಲೆ ಇದೇ! ಅಜಿತ್ ದೋವಲ್ ಬ್ರಿಕ್ಸ್ ಸಭೆಗೆ ಹೋದಾಗ ಸ್ವತಃ ಚೀನಾ ಅಧ್ಯಕ್ಷರೇ ಅವರೊಡನೆ ಮಾತನಾಡಲು ಉತ್ಸುಕರಾಗಿದ್ದಕ್ಕೂ ಇದೇ ಕಾರಣ. ಭಾರತದ ಈ ನಡೆಯಿಂದ ಗಲಿಬಿಲಿಗೊಳಗಾಗಿರುವ ಚೀನಾ, ಭಾರತದ ಬೆಂಬಲಕ್ಕೆ ನಿಲ್ಲ ಹೊರಟಿರುವ ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿನೊಂದಿಗೂ ಶತ್ರುತ್ವ ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡಿದೆ. ದಕ್ಷಿಣ ಚೀನಾ ಸಮುದ್ರಕ್ಕೆ ತಾನು ಯುದ್ಧ ನೌಕೆಯೊಂದಿಗೆ ಬರುತ್ತೇನೆಂದ ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾವನ್ನು ‘ಕಚ್ಚಲು ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದ ಬೊಗಳುವ ನಾಯಿ’ ಎಂದು ಜರಿದು ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ತನ್ನ ಮೈ ಮೇಲೆಳೆದುಕೊಂಡಿದೆ. ನಾಯಕತ್ವ ಬಲಾಢ್ಯವಾಗಿಲ್ಲದಾಗ ಮೆರೆದಾಡಿದ ಚೀನಾಕ್ಕೆ ಈಗ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಭಾರತ ಸಮರ್ಥ ಸವಾಲಾಗಿ ನಿಂತಿದೆ. ಭಾರತ ಯುದ್ಧ ಮಾಡದೇ ಗೆದ್ದುಬಿಟ್ಟಿದೆ.

ಇನ್ನು ಏಷಿಯಾದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮದೇ ಹವಾ. ಬರಲಿರುವ ದಿನಗಳನ್ನು ಕಾದು ನೋಡಿ.