ವರ್ಗ: ಜಾಗೋ ಭಾರತ್

ಪಾಕಿಸ್ತಾನವನ್ನು ಅಂಕೆಯಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ ಮೋದಿ!

ಪಾಕಿಸ್ತಾನವನ್ನು ಅಂಕೆಯಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ ಮೋದಿ!

ನಿಶ್ಚಯಾತ್ಮಕ ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ನರೇಂದ್ರಮೋದಿ ಪಾಕಿಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ಕೊಟ್ಟ ಆಪ್ತರಾಷ್ಟ್ರವೆಂಬ ಹಣೆಪಟ್ಟಿಯನ್ನು ಕಿತ್ತೊಗೆದರು. ಅದರ ನಂತರದ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಪಾಕಿಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ಯಾರೂ ಸಾಲಕೊಡದಂತೆ ಭಾರತ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಲಾರಂಭಿಸಿತು. ವಿದೇಶೀ ವಿನಿಮಯದ ಕೊರತೆಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿರುವ ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಭಿಕ್ಷಾಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದು ಹೋದಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಭಾರತ ಅದಕ್ಕೆ ಭೂತವಾಗಿ ಕಾಡಲಾರಂಭಿಸಿತು.

ಮೋದಿ ಸಕರ್ಾರ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ವಿರುದ್ಧ ಕಠಿಣ ನಿರ್ಣಯವೊಂದನ್ನು ಕೈಗೊಂಡು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಅಚ್ಚರಿಗೆ ತಳ್ಳಿದೆ. ಪಾಕಿಸ್ತಾನದೊಂದಿಗಿನ ವ್ಯಾಪಾರ-ವಹಿವಾಟನ್ನು ಪೂತರ್ಿ ರದ್ದುಗೊಳಿಸುವ ಈ ನಿರ್ಣಯ ಹೊರಬಿದ್ದಾಗಿನಿಂದ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಒಂದು ಸಂದೇಶ ರವಾನಿಸಿದಂತಾಗಿದೆ. ಪುಲ್ವಾಮಾ ದಾಳಿಯಾದಾಗಲೇ ಪಾಕಿಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ನರೇಂದ್ರಮೋದಿ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದರು, ‘ತಪ್ಪು ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದೀರಿ. ಇದಕ್ಕೆ ಸೂಕ್ತ ಶಿಕ್ಷೆಯನ್ನೂ ಅನುಭವಿಸುತ್ತೀರಿ’ ಅಂತ! ಹಾಗೆಯೇ ಆಯ್ತು ಕೂಡ. ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಈಗ ಪರಿತಪಿಸುತ್ತಿದೆ. ರಿಪೇರಿ ಮಾಡಲಾಗದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ನರಳುತ್ತಿದೆ.

6

ಪುಲ್ವಾಮಾ ದಾಳಿಯ ಹಿಂದು-ಹಿಂದೆಯೇ ಭಾರತ ಮೇಲ್ನೋಟಕ್ಕೆ ಕಾಣಬಲ್ಲ ಒಂದಷ್ಟು ಆಥರ್ಿಕ ದಿಗ್ಬಂಧನಗಳನ್ನು ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಮೇಲೆ ವಿಧಿಸಿತ್ತು. ಎರಡೂ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ನಡುವಿನ ವ್ಯಾಪಾರ ವಹಿವಾಟನ್ನು ತಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ನಿಲ್ಲಿಸಿತ್ತಾದರೂ ಆನಂತರ ಮತ್ತೆ ಅದನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿತ್ತು. ಆದರೆ ಬಾಲಾಕೋಟ್ ದಾಳಿಯ ನಂತರ ಭಾರತ ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ವಿರುದ್ಧದ ತನ್ನ ನಿಲುವನ್ನು ಬಲಗೊಳಿಸುತ್ತಲೇ ಹೋಗಿತ್ತು. ಮೌಲಾನಾ ಮಸೂದ್ ಅಜರ್ನನ್ನು ಮತ್ತು ಜೈಶ್-ಎ-ಮೊಹಮ್ಮದ್ ಅನ್ನು ನಿಷೇಧಿಸುವಲ್ಲಿ ಚೀನಾ ತೋರಿದ ಔದಾಸೀನ್ಯದಿಂದ ಜಗತ್ತು ಆಕ್ರೋಶಕ್ಕೊಳಗಾಗಿತ್ತು. ಚೀನಾಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾದ ಪಾಠ ಕಲಿಸಬೇಕೆಂಬ ಮಾನಸಿಕ ಸ್ಥಿತಿ ಈಗಾಗಲೇ ಅನೇಕ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಿಗೆ ಬಂದಾಗಿದೆ. ಅವರೆಲ್ಲರ ನಾಯಕತ್ವ ವಹಿಸಿರೋದು ಮಾತ್ರ ಭಾರತವೇ. ಆಫ್ರಿಕಾದಲ್ಲಿ ಚೀನಾದ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ಕಡಿಮೆಗೊಳಿಸಲೆಂದೇ ಭಾರತ ಜಪಾನ್ ಮತ್ತು ಸೌದಿಯೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ದೊಡ್ಡ ಮೊತ್ತದ ಹೂಡಿಕೆಗಳ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ರೂಪಿಸಿದೆ. ಇದು ಆಫ್ರಿಕಾ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ನಿರ್ಭರತೆಯನ್ನು ಚೀನಾದಿಂದ ಇತರೆ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳತ್ತ ತಿರುಗಿಸಲಿದೆ. ಬ್ರಿಟೀಷರು ಆಫ್ರಿಕಾಕ್ಕೆ ಭಾರತೀಯರನ್ನು ಕರೆದೊಯ್ದು ನೆಲೆಸುವಂತೆ ಮಾಡಿದಾಗಿನಿಂದಲೂ ನಮ್ಮ ಮತ್ತು ಅವರ ಬಾಂಧವ್ಯ ಬಲವಾಗಿದೆ. ಮಹಾತ್ಮಾ ಗಾಂಧೀಜಿಯವರ ಕುರಿತಂತೆ ಆಫ್ರಿಕನ್ನರಿಗೆ ಈಗಲೂ ಅಪಾರವಾದ ಗೌರವ. ಇದನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಭಾರತ ಸೌದಿಯ ಹಣವನ್ನು, ಜಪಾನಿನ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸುತ್ತಾ ಆಫ್ರಿಕಾ ಖಂಡದಲ್ಲಿ ಬಲವಾದ ಹೆಜ್ಜೆ ಊರಲಿದೆ. ಇದರ ಜೊತೆ-ಜೊತೆಗೆ ಏಷ್ಯಾಖಂಡದಲ್ಲಿ ಚೀನಾದ ಪ್ರಾಬಲ್ಯಕ್ಕೆ ರಾಜಮಾರ್ಗವಾಗಿ ಆತುಕೊಂಡಿರುವ ಪಾಕಿಸ್ತಾನವನ್ನು ನಷ್ಟಗೊಳಿಸುವ ಕಲ್ಪನೆ ಈಗ ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಹೆಡೆಯೆತ್ತಿದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಮೊದಲ ನಿರ್ಣಯ ಕೈಗೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿರುವುದು ಭಾರತವೇ!

ಕಳೆದ ಐದು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಕಿಸ್ತಾನವನ್ನು ಭಯೋತ್ಪಾದಕ ರಾಷ್ಟ್ರವೆಂದು ಬಿಂಬಿಸುವಲ್ಲಿ ಭಾರತ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿದೆ. ಅಮೇರಿಕಾದಂತಹ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಪಾಕಿಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ಧನಸಹಾಯ ನೀಡದಂತೆ ಭಾರತ ಪ್ರಭಾವಿಸಿಯೂ ಆಗಿದೆ. ತೀರಾ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ನೆರೆ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಾದ ಇರಾನ್ ಮತ್ತು ಅಫ್ಘಾನಿಸ್ತಾನಗಳನ್ನು ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ವಿರುದ್ಧವೇ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಎಲ್ಲ ಗಡಿಗಳನ್ನು ಸಾಮಥ್ರ್ಯಹೀನಗೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮಾಡಿದೆ. ಇಮ್ರಾನ್ಖಾನ್ ಬದಲಾವಣೆಯ ಚಿಂತನೆಯನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದು ನಿಜವಾದರೂ ಸೇನೆಯ ಆಣತಿಯಿಲ್ಲದೇ ಆತ ಒಂದು ಇಟ್ಟಿಗೆಯನ್ನೂ ಕದಲಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ ಆತನು ಕೈಗೊಂಬೆ ಪ್ರಧಾನಿಯೇ. ಹೀಗಾಗಿ ಅವನ ಮೇಲೆ ವಿಶ್ವಾಸವಿರಿಸಿ ಬದಲಾವಣೆಯ ಗುರುತುಗಳು ಕಾಣಬಹುದೆಂದು ಕಾಯುವುದು ವ್ಯರ್ಥ. ಆದರೂ ಆರಂಭದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ತನ್ನ ನೀತಿಯನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಸಡಿಲಗೊಳಿಸಿದ ಭಾರತ ಒಟ್ಟಾರೆ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳು ಸುಧಾರಣೆಗೊಳ್ಳಬಹುದೆಂದು ಕಾಯುತ್ತ ಕುಳಿತಿತ್ತು. ಪುಲ್ವಾಮಾ ದಾಳಿ ಭಾರತದ ಈ ತಾಳ್ಮೆಯನ್ನು ಮಿತಿಮೀರುವಂತೆ ಮಾಡಿತು!

PAKISTAN-INDIA-KASHMIR-TRADE

ನಿಶ್ಚಯಾತ್ಮಕ ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ನರೇಂದ್ರಮೋದಿ ಪಾಕಿಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ಕೊಟ್ಟ ಆಪ್ತರಾಷ್ಟ್ರವೆಂಬ ಹಣೆಪಟ್ಟಿಯನ್ನು ಕಿತ್ತೊಗೆದರು. ಅದರ ನಂತರದ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಪಾಕಿಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ಯಾರೂ ಸಾಲಕೊಡದಂತೆ ಭಾರತ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಲಾರಂಭಿಸಿತು. ವಿದೇಶೀ ವಿನಿಮಯದ ಕೊರತೆಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿರುವ ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಭಿಕ್ಷಾಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದು ಹೋದಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಭಾರತ ಅದಕ್ಕೆ ಭೂತವಾಗಿ ಕಾಡಲಾರಂಭಿಸಿತು. ಐಎಮ್ಎಫ್ ಪಾಕಿಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ಸಾಲ ಕೊಡುವುದನ್ನು ಅಮೇರಿಕವೂ ವಿರೋಧಿಸಲಿದೆ ಎಂಬ ಸುದ್ದಿಯೇ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಸ್ಥೈರ್ಯ ಕಸಿಯಿತು. ಈಗ ಭಾರತ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದೊಂದಿಗಿನ ಒಟ್ಟಾರೆ ವ್ಯಾಪಾರ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಪೂರ್ಣಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಕಡಿದುಕೊಂಡಿದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಕೊಟ್ಟ ಕಾರಣವ್ಯಾವುವೂ ಹೊಸತಲ್ಲ. ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಈ ವ್ಯಾಪಾರಕ್ಕಾಗಿ ಇರುವ ರಸ್ತೆಗಳಾದ ಉರಿಯ ಸಲಾಮಾಬಾದ್ ಮತ್ತು ಪೂಂಛ್ನ ಚಕ್ಕನ್-ದ-ಬಾಗ್ಗಳನ್ನು ಭಯೋತ್ಪಾದಕ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಿಗೆ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದೆ ಮತ್ತು ವ್ಯಾಪಾರದ ವಸ್ತುಗಳ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಭಯೋತ್ಪಾದಕ ಕೃತ್ಯಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ಅವಶ್ಯಕ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಕಳಿಸುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಭಾರತ ಹೇಳಿಕೊಂಡಿದೆ. ಇದು ಹೊಸ ಸಂಗತಿಯೇನಲ್ಲ. ಮತ್ತು ಭಾರತಕ್ಕೆ, ಪಾಕಿಸ್ತಾನಕ್ಕೆ, ಜಗತ್ತಿಗೂ ಗೊತ್ತಿರದ ಸಂಗತಿಯಲ್ಲ. ಆದರೆ ಈಗ ಅದನ್ನು ಮುನ್ನೆಲೆಗೆ ತಂದಿರುವ ಕಾರಣವೇನೆಂದರೆ ಪಾಕಿಸ್ತಾನವನ್ನು ಇಂತಹ ರಾಷ್ಟ್ರವೆಂದು ಜಗತ್ತಿನ ಮುಂದೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಸಾಬೀತುಗೊಳಿಸುತ್ತಾ ಆ ರಾಷ್ಟ್ರವನ್ನು ಇತರೆಲ್ಲ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳೊಂದಿಗಿನ ಸಂಬಂಧ ಸಡಿಲಗೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮಾಡುವ ಪ್ರಯತ್ನ. ಒಮ್ಮೆ ಭಾರತ ಈ ವಿಚಾರವನ್ನು ಜಗತ್ತಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸುವಲ್ಲಿ ಸಮರ್ಥವಾದರೆ ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಎಫ್ಎಟಿಎಫ್ನಲ್ಲಿ ಕಪ್ಪುಪಟ್ಟಿಗೆ ಹೋದರೂ ಅಚ್ಚರಿ ಪಡಬೇಕಿಲ್ಲ. ಅಲ್ಲದೇ ಮತ್ತೇನು? ಪಾಕಿಸ್ತಾನವನ್ನು ಭಯೋತ್ಪಾದಕ ರಾಷ್ಟ್ರವೆಂದು ಊರತುಂಬಾ ಹೇಳಿಕೊಂಡು ಬರುತ್ತಿರುವ ನಾವೇ ಅದಕ್ಕೆ ಪರಮಾಪ್ತ ರಾಷ್ಟ್ರ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಕೊಟ್ಟರೆ ಹೇಗೆ? ಈಗ ಅದನ್ನು ಹಿಂತೆಗೆದುಕೊಂಡು ನಾವು ಇಡುತ್ತಿರುವ ಒಂದೊಂದು ಹೆಜ್ಜೆಯೂ ಪಾಕಿಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ಮಮರ್ಾಘಾತಕರವಾಗಲಿದೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಪೂರಕವಾಗಿ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ವಿದೇಶಾಂಗ ಸಚಿವೆ ಸುಷ್ಮಾಸ್ವರಾಜ್ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ, ‘ಬಾಲಾಕೋಟ್ನ ದಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಪಾಕಿಸ್ತಾನಿ ಸೈನಿಕನನ್ನಾಗಲಿ, ನಾಗರಿಕನನ್ನಾಗಲಿ ನಾವು ಕೊಂದಿಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ ಅಡಗಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಉಗ್ರರನ್ನಷ್ಟೇ ನಾವು ನಾಶಮಾಡಿದ್ದು’ ಎನ್ನುವ ಮೂಲಕ ಭಾರತದ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು, ಸಾಮಥ್ರ್ಯವನ್ನು ಜಗತ್ತಿಗೆ ತಿಳಿಯುವಂತೆ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ.

8

ಈಗಾಗಲೇ ಆಥರ್ಿಕ ದಿವಾಳಿತನದ ಭಯವೆದುರಿಸುತ್ತಿರುವ ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಮುಂದೇನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ತಿಳಿಯದೇ ಒದ್ದಾಡುತ್ತಿದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಹಣಕಾಸು ಮಂತ್ರಿ ಅಸದ್ ಉಮರ್ ಮೊನ್ನೆಯಷ್ಟೇ ತನ್ನ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ರಾಜಿನಾಮೆ ಇತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಮೂಲತಃ ಕ್ರಿಕೆಟರ್ ಆಗಿದ್ದು ಇಮ್ರಾನ್ಖಾನ್ನಂತೆ ಆನಂತರ ರಾಜಕಾರಣಿಯಾಗಿ ಚುನಾವಣೆ ಸ್ಪಧರ್ಿಸಿ ಇಮ್ರಾನ್ನ ಆಪ್ತನೆನಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಉಮರ್ ರಾಜಿನಾಮೆ ನೀಡಿರುವುದು ಬಲುದೊಡ್ಡ ಬಿರುಗಾಳಿಯಾಗಿ ಪಾಕಿಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ಬಡಿದಿದೆ. ಇದೇ ಉಮರ್ ಕಳೆದ ಅನೇಕ ತಿಂಗಳುಗಳಿಂದ ಐಎಮ್ಎಫ್ನಿಂದ ಪಾಕಿಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ಸಹಾಯಹಸ್ತ ಕೊಡಿಸುವಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲ ಸಾಲಗಳ ಮನ್ನಾ ಮಾಡಿಸುವಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಪ್ರಯತ್ನ ಹಾಕಿದ್ದ. ಆತನ ಟ್ವೀಟ್ ಒಪ್ಪುವುದಾದರೆ ಇಮ್ರಾನ್ ಹಣಕಾಸು ಸಚಿವ ಸ್ಥಾನ ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆ ಸಚಿವ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಆತನಿಗೆ ಕೊಡುವ ಆಲೋಚನೆ ಮಾಡಿದ್ದರಂತೆ. ಆತ ಅದನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಿ ಇಮ್ರಾನ್ನಿಗೆ ಶುಭ ಹಾರೈಸಿರುವುದು ನೋಡಿದರೆ ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಒಳಗಿಂದೊಳಗೇ ಬೇಯುತ್ತಿರುವುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. ಈಗ ಅದು ಹಾದು ಹೋಗುತ್ತಿರುವ ಆಥರ್ಿಕ ದುಃಸ್ಥಿತಿಯಿಂದ ಅದನ್ನು ಪಾರುಮಾಡಬಲ್ಲ ಶಕ್ತಿಯಿರುವುದು ಭಾರತಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ. ಭಾರತ ದೊಡ್ಡ ಮೊತ್ತದ ಸಾಲಕೊಡಲಾಗುವುದಿಲ್ಲವೇನೋ ನಿಜ. ಆದರೆ ಜಗತ್ತು ಸಾಲಕೊಡುವಂತೆ ಅದನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸುವ ಸಾಮಥ್ರ್ಯವಂತೂ ಭಾರತಕ್ಕಿದ್ದೇ ಇದೆ. ಹೀಗಾಗಿಯೇ ಇಮ್ರಾನ್ಖಾನ್ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಭಾರತದ ಪ್ರಧಾನಿಯಾಗಲಿರುವ ನರೇಂದ್ರಮೋದಿಯವರನ್ನು ಮನಸೋ ಇಚ್ಛೆ ಹೊಗಳಿದ್ದಾರೆ. ಅಲ್ಲದೇ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದಲ್ಲಿ ಧ್ವಂಸಗೊಂಡಿರುವ ದೇವಾಲಯಗಳನ್ನು ಪುನರುಜ್ಜೀವನಗೊಳಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನೂ ಮಾಡುವುದಾಗಿ ಆತ ಭರವಸೆ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ.

9

ಇತ್ತ ಚೀನಾ ಭಾರತದ ಆಕ್ರಮಕ ನೀತಿಯಿಂದಾಗಿ ಜಗತ್ತಿನ ಭರವಸೆಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಆಂತರಿಕವಾದ ಬೇಗುದಿಯಲ್ಲಿ ನರಳುತ್ತಿದೆ. ಚೀನಾದ ಜಿಡಿಪಿ ಕುಸಿಯಲಾರಂಭಿಸಿದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ವಿದೇಶೀ ಹೂಡಿಕೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ. ಜೊತೆಗೆ ಶೀಜಿನ್ಪಿಂಗ್ನ ನಾಯಕತ್ವದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿದ್ದ ಖದರ್ರು ಈಗ ಉಳಿದಿಲ್ಲ. ಒನ್ ಬೆಲ್ಟ್ ಒನ್ ರೋಡ್ನ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಹಣ ಹೂಡಿಬಿಟ್ಟಿರುವ ಚೀನಾ ಯೋಜನೆ ಕಾರ್ಯಗತಗೊಳ್ಳದೇ ಹೋದರೆ ಅಪಾರ ಪ್ರಮಾಣದ ನಷ್ಟ ಎದುರಿಸಲಿದೆ. ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಸರಿದೂಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದರೆ ಒಂದೋ ನರೇಂದ್ರಮೋದಿಯೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಗಟ್ಟಿಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಅಥವಾ ತಮಗೆ ಪೂರಕವಾಗುವ ಸಕರ್ಾರವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಬರುವಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಹೀಗಾಗಿಯೇ ಭಾರತದ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ವಿದೇಶೀ ಕೈವಾಡ ಜೋರಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಎಲ್ಲರೂ ಮಾತನಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವುದು. 23ನೇ ತಾರೀಕು ಮತ ಹಾಕುವ ಮುನ್ನ ಇದನ್ನು ಖಂಡಿತ ಆಲೋಚಿಸಿ. ನೀವು ಮೋದಿಗೆ ಹಾಕುವ ಒಂದು ಮತ ಚೀನಾದ ಧಿಮಾಕನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಬಲ್ಲದು. ನೀವು ಭಾಜಪಕ್ಕೆ ಹಾಕುವ ಈ ಒಂದು ಮತ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಆಕ್ರಮಕ ನೀತಿಯನ್ನು ತಡೆದು ನಿಲ್ಲಿಸುವ ಹೆಬ್ಬಂಡೆಯಾಗಬಲ್ಲದು. ನೀವು ಹಾಕುವ ಒಂದು ಮತ ಭಾರತದ ವಿರುದ್ಧ ಮಾತನಾಡುವ ಆಂತರಿಕ ಭಯೋತ್ಪಾದಕರೆಲ್ಲರ ಸದ್ದನ್ನು ಅಡಗಿಸಿಬಿಡಬಲ್ಲದು. ಎಲ್ಲವೂ ನಿಮ್ಮ ಕೈಲಿದೆ.

ಯೋಚಿಸಿ, ಮತ ಚಲಾಯಿಸಿ!

ನೋಟಾ ಒತ್ತುವ ಮುನ್ನ ಒಮ್ಮೆ ಆಲೋಚಿಸಿ!

ನೋಟಾ ಒತ್ತುವ ಮುನ್ನ ಒಮ್ಮೆ ಆಲೋಚಿಸಿ!

ಅರುಂಧತಿರಾಯ್ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿನ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ಧಾವಿಸುವ ಪರಿ ಇಡಿಯ ಸಂದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಎದ್ದೆದ್ದು ತೋರುತ್ತದೆ. ನರೇಂದ್ರಮೋದಿ ಸಕರ್ಾರದ ಮೇಲೆ ಒಂದೇ ಒಂದು ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರದ ಆರೋಪವಿಲ್ಲದಿರುವುದನ್ನು ಆಕೆಯಿಂದ ಜೀಣರ್ಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರವೆನ್ನುವುದು ಹಣಕಾಸಿನ ವಹಿವಾಟಿಗೆ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟಿದ್ದೇ ಅಲ್ಲ, ಅದು ಮಾನಸಿಕತೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ್ದು ಎಂಬುದು ಆಕೆಯ ಅಂಬೋಣ.

ಅರುಂಧತಿ ರಾಯ್ ಕರಣ್ ಥಾಪರ್ಗೆ ಸಂದರ್ಶನ ನೀಡಿದ್ದಾಳೆ. ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಬಹುತೇಕರಿಗೆ ಇವರಿಬ್ಬರನ್ನು ಕಂಡರೂ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ಅಪ್ಫ್ರಂಟ್ ಎಂಬ ಈ ಸಂದರ್ಶನವನ್ನು ನೋಡಲೇಬೇಕು. ಏಕೆಂದರೆ ಸಂದರ್ಶನ ಮುಗಿಯುವ ವೇಳೆಗೆ ನರೇಂದ್ರಮೋದಿಗೆ ವೋಟು ಏಕೆ ಹಾಕಬೇಕೆಂಬುದು ನಿಚ್ಚಳವಾಗಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ಬುದ್ಧಿಜೀವಿಗಳೆಲ್ಲರ ಆಲೋಚನಾ ಶೈಲಿಯೂ ಒಂದೇ ಬಗೆಯದ್ದು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಈ ಸಂದರ್ಶನ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಉದಾಹರಣೆಯಾಗಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತದೆ!

Indian writer and political activist Arundhati Roy

ಮೊದಲಿಗೆ ಅರುಂಧತಿ ರಾಯ್ ಸುಜೆನ್ನಾ ಅರುಂಧತಿ ರಾಯ್ ಎಂಬ ಮತಾಂತರಿತ ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ ಮಹಿಳೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಮರೆಯಬಾರದು. ವೈಚಾರಿಕವಾಗಿ ಎಡಪಂಥೀಯ ವಿಚಾರಧಾರೆಗಳಿಂದ ಪ್ರಭಾವಿತಳಾದವಳಲ್ಲದೇ ತಿಹಾರದ ಜೈಲಿನಲ್ಲಿ ಕೊಳೆಯುತ್ತಿರುವ ಜಮ್ಮು-ಕಾಶ್ಮೀರ್ ಲಿಬರೇಷನ್ ಫ್ರಂಟ್ನ ಯಾಸಿನ್ ಮಲಿಕ್ನ ಆಪ್ತೆಯೂ ಹೌದು. ಆಗಾಗ ಕಾಶ್ಮೀರ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ್ದಲ್ಲ, ಅದನ್ನು ಪಾಕಿಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ಬಿಟ್ಟುಕೊಡುವುದೊಳಿತು ಎಂದು ಹೇಳಿಕೆ ಕೊಡುತ್ತಾ ರಾಷ್ಟ್ರವಾದಿಗಳ ಕೆಂಗಣ್ಣಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗುವವಳೂ ಈಕೆಯೇ! ಒಂದೇ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ ಎಡಪಂಥೀಯ ಮಾವೋವಾದ, ಇಸ್ಲಾಂ ಉಗ್ರವಾದ ಮತ್ತು ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ನರ ನಾಶವಾದ ಇವೆಲ್ಲವುಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರುವ ಏಕಮಾತ್ರ ಜೀವ. ಆಕೆಗೆ ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಈ ಐದು ವರ್ಷಗಳ ಸಕರ್ಾರ ಸಾಕಷ್ಟು ಕಿರಿಕಿರಿ ಉಂಟುಮಾಡಿದೆ. ನರೇಂದ್ರಮೋದಿಯ ಈ ಸಕರ್ಾರ ಅವಳಿಗೆ ಭಾಜಪದ ಸಕರ್ಾರ ಎನಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ ಆರ್ಎಸ್ಎಸ್ ನಡೆಸುವ ಸಕರ್ಾರ ಎಂಬ ಕಲ್ಪನೆಯಿದೆ. ನರೇಂದ್ರಮೋದಿಯನ್ನು ಆರ್ಎಸ್ಎಸ್ನ ಆದರ್ಶಗಳ ಮುಖವಾಡವೆಂದು ಬಿಂಬಿಸಿ ಫ್ಯಾಸಿಸ್ಟ್ ಎಂದು ಕರೆದು ಹಿಟ್ಲರಿಗೆ ಹೋಲಿಸುವಲ್ಲಿ ಆಕೆ ಸುಖಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಮೋದಿ ಯಾಕೆ ಫ್ಯಾಸಿಸ್ಟ್ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಆಕೆಯ ಬಳಿ ಉತ್ತರವಿಲ್ಲ. ಮೋದಿ ಹಿಂದೂ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯವಾದವನ್ನು ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದು ಆಕೆಯ ಆರೋಪ. ಬಹುಸಂಖ್ಯಾತರನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ರಾಜಕೀಯ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದು ಎರಡನೆಯ ಆರೋಪ. ಮುಸಲ್ಮಾನರು ಮೋದಿಯ ಆಡಳಿತದಲ್ಲಿ ಭಯಭೀತರಾಗಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದು ಮೂರನೆಯ ಆರೋಪ. ಅದಕ್ಕೆ ಆಕೆ ಉದಾಹರಣೆ ಕೊಡುತ್ತಾ ಆಕೆಯ ಬಳಿಗೆ ಬಂದ ಮುಸಲ್ಮಾನ ಮಹಿಳೆಯೊಬ್ಬಳು ‘ತನ್ನ ಮಗನಿಗೆ ಗಾಯತ್ರಿ ಮಂತ್ರ ಕಲಿಸಿಕೊಟ್ಟುಬಿಡುತ್ತೇನೆ, ಆಗ ಬಹುಸಂಖ್ಯಾತರು ಆಕ್ರಮಣ ಮಾಡಲು ಬಂದಾಗ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಅನುಕೂಲವಾಗುತ್ತದೆ’ ಎಂದು ಹೇಳಿದ ಕಪೋಲ ಕಲ್ಪಿತ ಕಥೆಯನ್ನು ಉದಾಹರಿಸಲು ಹೇಸುವುದಿಲ್ಲ. ಮಾತಿಗೆ ಮುನ್ನ ಲಿಂಚಿಂಗ್ ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ಬಳಸುವ ಅರುಂಧತಿ ರಾಯ್ ಮುಸಲ್ಮಾನರ ಹತ್ಯೆಯ ಪ್ರಕರಣಗಳು ನ್ಯಾಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ಸುಳ್ಳೆಂದು ಸಾಬೀತಾದವೆಂಬುದನ್ನು ಮರೆತೇಬಿಡುತ್ತಾಳೆ. ಚುನಾವಣೆಗೂ ಮುನ್ನ ಮುಸಲ್ಮಾನರು ಹೆದರಿಕೆಯಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ತೋರಿಸಲು ಹೆಣಗಾಡುವ ಇವರ ಪ್ರಯತ್ನವೆಲ್ಲಾ ವ್ಯರ್ಥವಾದನಂತರ ಅವುಗಳನ್ನೇ ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಚಚರ್ೆ ಮಾಡುವುದನ್ನು ಈ ಬುದ್ಧಿಜೀವಿಗಳು ರೂಢಿಸಿಕೊಂಡುಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಇಷ್ಟಕ್ಕೂ ಮುಸಲ್ಮಾನರಿಗೆ ಹಿಂದೂಗಳು ರಾಕ್ಷಸರೆಂಬ ಭಯವನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸಿಯೇ ಅವರನ್ನು ವೋಟ್ಬ್ಯಾಂಕಾಗಿ ಪರಿವತರ್ಿಸಿಕೊಂಡಿರುವುದು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿನ ಚಾಳಿ. ಸಮಾಜ ಸುಶಿಕ್ಷಿತವಾದರೆ ಇದನ್ನು ಅಥರ್ೈಸಿಕೊಂಡು ಬಲುಬೇಗ ಇದಕ್ಕೊಂದು ಪರಿಹಾರ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲವಾದಲ್ಲಿ ಬಲುಕಷ್ಟ!

3

ಅರುಂಧತಿರಾಯ್ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿನ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ಧಾವಿಸುವ ಪರಿ ಇಡಿಯ ಸಂದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಎದ್ದೆದ್ದು ತೋರುತ್ತದೆ. ನರೇಂದ್ರಮೋದಿ ಸಕರ್ಾರದ ಮೇಲೆ ಒಂದೇ ಒಂದು ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರದ ಆರೋಪವಿಲ್ಲದಿರುವುದನ್ನು ಆಕೆಯಿಂದ ಜೀಣರ್ಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರವೆನ್ನುವುದು ಹಣಕಾಸಿನ ವಹಿವಾಟಿಗೆ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟಿದ್ದೇ ಅಲ್ಲ, ಅದು ಮಾನಸಿಕತೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ್ದು ಎಂಬುದು ಆಕೆಯ ಅಂಬೋಣ. ನರೇಂದ್ರಮೋದಿಯವರು 2002ರಲ್ಲಿ ಗುಜರಾತ್ನಲ್ಲಿ ಸಾಮೂಹಿಕ ಹತ್ಯೆಗೆ ಕಾರಣವಾದುದನ್ನೇ ಆಕೆ ಈಗಲೂ ಉಲ್ಲೇಖ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ. ಆದರೆ ಸುಪ್ರೀಂಕೋಟರ್ು ಇದರಲ್ಲಿ ನರೇಂದ್ರಮೋದಿಯವರ ಪಾತ್ರವೇ ಇರಲಿಲ್ಲವೆಂದು ಹೇಳಿದ್ದನ್ನು ಮಾತ್ರ ಮರೆಮಾಚಿಬಿಡುತ್ತಾಳೆ. ನರೇಂದ್ರಮೋದಿಯವರನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸಲು ಅವರಿಗೆ ಯಾವ ಅಂಶಗಳೂ ಸಿಗದಿರುವುದರಿಂದಲೇ ಇಡಿಯ ಸಂದರ್ಶನದುದ್ದಕ್ಕೂ ಅವರು ತಡಕಾಡುವುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಒಂದು ಹಂತದಲ್ಲಂತೂ ಆಕೆ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ ಒಂದು ಗಂಭೀರ ಸಮಸ್ಯೆಯೇ ಅಲ್ಲ, ಆದರೆ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸ್ವಯಂಸೇವಕ ಸಂಘ ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಕಠಿಣ ಸಮಸ್ಯೆ ಎಂದು ಫಮರ್ಾನು ಹೊರಡಿಸಿಬಿಡುತ್ತಾಳೆ!

ಈ ಎಲ್ಲಾ ಬುದ್ಧಿಜೀವಿಗಳಿಗೆ ತಾವು ಇಷ್ಟುದಿನ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ನಂಬಿಸಿಕೊಂಡುಬಂದಂತಹ ವಿಚಾರಧಾರೆ ಸುಳ್ಳೆಂದು ಸಾಬೀತಾಗಿರುವುದನ್ನು ಸಹಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಈ ದೇಶವನ್ನು ವರ್ಣವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ವಿಭಜಿಸಿದ್ದನ್ನು ವಿರೋಧಿಸುತ್ತಾ ಕಾಲಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಜಾತಿ-ಜಾತಿಗಳ ನಡುವೆ ಬೆಂಕಿಯ ಕಡ್ಡಿ ಗೀರುತ್ತಾ ಸಂಘವನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೆಂದು, ದಲಿತರನ್ನು ತುಳಿಯಲು ಅವರು ಮಾಡುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಅಗಾಧವೆಂದು ಬಿಂಬಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಪಟ್ಟಿದ್ದು ಈಗ ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿಹೋಗಿದೆ. ಅರುಂಧತಿ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ 2014ರಲ್ಲಿ ನರೇಂದ್ರಮೋದಿ ದಲಿತರನ್ನೂ ತನ್ನೆಡೆ ಸೆಳೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. 19ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾಗಿದ್ದ ಗೋಹತ್ಯಾ ನಿಷೇಧದ ಹೋರಾಟ, ಘರ್ವಾಪ್ಸಿಯ ಕಲ್ಪನೆಗಳನ್ನು ಮೋದಿ ತೀವ್ರಗತಿಯಲ್ಲಿ ಆಚರಣೆಗೆ ಬರುವಂತೆ ನೋಡಿಕೊಂಡು ಬಲುದೊಡ್ಡದಾಗಿರುವ ಬಹುಸಂಖ್ಯಾತರ ಧ್ರುವೀಕರಣವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆಂದು ಆರೋಪಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಇವೆಲ್ಲವೂ ಆರ್ಎಸ್ಎಸ್ನ ಮೂಸೆಯಿಂದ ಹದಗೊಂಡು ಬಂದಿರುವ ವಿಚಾರಧಾರೆ ಎಂದು ಹೇಳಲು ಆಕೆ ಹಿಂದು-ಮುಂದು ನೋಡುವುದಿಲ್ಲ. ತನ್ನ ವಿಚಾರಧಾರೆಯನ್ನು ಬಲವಾಗಿ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಲೆಂದೇ ಮೋದಿ ಮಾಧ್ಯಮವನ್ನು, ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯಗಳನ್ನು ತಮ್ಮ ತೆಕ್ಕೆಗೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡುಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಪ್ರಲಾಪಮಾಡುವ ಅರುಂಧತಿ ಮೋದಿ ಸೋತು ಪ್ರತಿಪಕ್ಷಗಳು ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದರೂ ಬದಲಾವಣೆ ಬರುವ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳು ಬಹಳ ಕಡಿಮೆ ಎಂದು ನೊಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ!

4

ಇಡಿಯ ಸಂದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಮೆಚ್ಚುಗೆಯಾದ ಭಾಗ ಇದೇ. ನರೇಂದ್ರಮೋದಿ ತಮ್ಮ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಪ್ರತಿಪಕ್ಷಗಳೆಲ್ಲವೂ ತಮ್ಮದ್ದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬಹುಸಂಖ್ಯಾತರ ಕುರಿತು ಆಲೋಚಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ ಎನ್ನುತ್ತಾಳೆ ಆಕೆ. ಶಬರಿಮಲೈಯ ಉದಾಹರಣೆ ಕೊಡುತ್ತಾ ಇಡಿಯ ಕೇರಳವನ್ನು ಎತ್ತಿಕಟ್ಟಿದ ಭಾಜಪ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸೂ ಕೂಡ ಕೋಟರ್ಿನ ವಿರುದ್ಧ ಮಾತನಾಡುವಂತೆ ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿಬಿಟ್ಟಿತು ಎನ್ನುತ್ತಾಳೆ. ಎಷ್ಟು ಸತ್ಯವಲ್ಲವೇ?! ಮೋದಿ ಪ್ರಧಾನಿಯಾಗುವುದಕ್ಕೂ ಮುನ್ನ ತನ್ನ ತಾನು ಹಿಂದೂ ಎಂದು ಕರೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಅಂಜುತ್ತಿದ್ದ ಅನೇಕ ನಾಯಕರು ತಾವು ಜನಿವಾರಧಾರಿಗಳು ಎಂದೂ ಘೋಷಿಸಿಕೊಂಡರು. ಹಿಂದುತ್ವ ತಮ್ಮ ಉಸಿರು ಎಂದು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿಗರು ಹೇಳುವಂತಾಯ್ತು. ಒಂದು ಹೆಜ್ಜೆ ಮುಂದೆ ಹೋಗಿ ತಮ್ಮದ್ದೇ ನಿಜವಾದ ಹಿಂದುತ್ವ ಎನ್ನುವ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಅನೇಕರು ಘೋಷಿಸಿಯೂಬಿಟ್ಟರು. ನರೇಂದ್ರಮೋದಿ ಕುಂಭಮೇಳದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಮುಳುಗೇಳುವಂತೆ ಮಾಡಿದ್ದೂ ಕೂಡ ಬುದ್ಧಿಜೀವಿಗಳ 70 ವರ್ಷದ ಪ್ರಯಾಸವನ್ನು ತ್ರಿವೇಣಿ ಸಂಗಮದಲ್ಲಿ ಕೊಚ್ಚಿ ಹೋಗುವಂತೆ ಮಾಡಿತು. ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಅರಿತ ಅರುಂಧತಿ ನರೇಂದ್ರಮೋದಿಯ ಮುಂದೆ ಪ್ರತಿಪಕ್ಷಗಳು ಬಚ್ಚಾಗಳು ಎಂದುಬಿಡುತ್ತಾಳೆ. ಆರ್ಎಸ್ಎಸ್ನ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಹೋರಾಟಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಪಕ್ಷಗಳು ಐತಿಹಾಸಿಕ ಚಿಂತನೆಯ ಮೂಲಕವೇ ಪ್ರತಿರೋಧ ಒದಗಿಸಬೇಕೆಂಬುದು ಆಕೆಯ ಚೀರಾಟ. ಅದು ಹೇಗೆ ಎಂದು ಕರಣ್ ಕೇಳುವಾಗ ಆಕೆ ಮತ್ತೆ ಮುಸಲ್ಮಾನರನ್ನು ಹೊಡೆಯುವ, ಬಡಿಯುವ ಹಿಂದೂಗಳಿಂದ ಅವರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲೆಂದು ದಲಿತರು, ಹಿಂದುಳಿದವರು, ಮುಸಲ್ಮಾನರು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಹೋರಾಟ ನಡೆಸಬೇಕು ಎನ್ನುತ್ತಾಳೆ. ಮುಸಲ್ಮಾನರ ಮತವಿಲ್ಲದೇ ತಾನು ಗೆಲ್ಲಬಲ್ಲೆನೆಂದು 2014ರಲ್ಲಿ ತೋರಿದ ಮೋದಿ ದಲಿತರನ್ನು, ಹಿಂದುಳಿದವರನ್ನು ತಮ್ಮತ್ತ ಸೆಳೆದುಕೊಂಡರು ಎನ್ನುವ ಆಕೆ ಈ ಬಾರಿಯ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ದಲಿತರೂ ಭಾಜಪವನ್ನು ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ ಆದರೆ ಹಿಂದುಳಿದವರಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ಮೋದಿಯಿಂದ ದೂರಸರಿಯುತ್ತಾರೆ ಎಂಬ ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯನ್ನು ನುಡಿಯುತ್ತಾಳೆ.
ಚುನಾವಣೆಯ ಹೊಸ್ತಿಲಲ್ಲಿ ರಾಹುಲ್ ಪ್ರಧಾನಿಯಾಗುವ ಯೋಗ್ಯ ಅಭ್ಯಥರ್ಿಯಲ್ಲ ಎಂದು ಸಂದರ್ಶನದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಳುವ ಅರುಂಧತಿ ಜನ ಆಡಿಕೊಂಡ ನಂತರವೂ ಬೆಳೆದು ನಿಂತ ರಾಹುಲ್ನ ಸಾಧನೆ ಮೆಚ್ಚುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಹೇಳುವುದನ್ನು ಮರೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ಆತನ ನ್ಯಾಯ್ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ಸಮಥರ್ಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಅರುಂಧತಿ 50 ಕೋಟಿ ಜನರ ಸಂಪತ್ತಿಗೆ ಸಮನಾದುದಷ್ಟನ್ನು ಒಂಭತ್ತೇ ಜನ ಅನುಭವಿಸುವಂತಹ ಈ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಸರಿಯಿಲ್ಲದ್ದು, ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಆ ಸಿರಿವಂತರಿಂದ ಹಣವನ್ನು ಕಿತ್ತುಕೊಂಡು ಬಡವರಿಗೆ ಹಂಚಿದರೆ ತಪ್ಪಿಲ್ಲವೆಂಬ ಬೂಷ್ವರ್ಾ ಚಿಂತನೆಯನ್ನು ಭಾರತೀಯರ ಮೇಲೆ ಹೇರುವ ಯೋಚನೆ ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ.

ಈ ಸಂದರ್ಶನ ಮುಗಿಯುವ ವೇಳೆಗೆ ಅರುಂಧತಿ ರಾಯ್ ತನ್ನ ದಡ್ಡತನವನ್ನು ಪ್ರದಶರ್ಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಲ್ಲದೇ ನರೇಂದ್ರಮೋದಿಯವರು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಆಯ್ಕೆಯಾಗುವ ಕುರಿತಂತೆ ಎಡಪಂಥೀಯರ ಮನದಲ್ಲಿರುವ ಅಷ್ಟೂ ಆತಂಕವನ್ನು ಎಳೆಎಳೆಯಾಗಿ ಬಿಚ್ಚಿಟ್ಟುಬಿಡುತ್ತಾಳೆ. ಒಂದಂತೂ ಹೌದು. ಚುನಾವಣೆ ಹಂತ-ಹಂತವಾಗಿ ಹೆಜ್ಜೆಯಿಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಮೋದಿ ವಿರೋಧಿಗಳ ಎದೆಯಲ್ಲಿ ಅವಲಕ್ಕಿ ಕುಟ್ಟಿದಂತಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂಬುದಂತೂ ನಿಚ್ಚಳವಾಗಿ ಗೋಚರಿಸುತ್ತಿದೆ. ದೇಶದ್ರೋಹಿಗಳ ಎದೆಯಲ್ಲಿ ಕಿಡಿ ಹೊತ್ತಿಕೊಂಡಿದೆ ಎಂದರೆ ಆಳುವ ರಾಜ ಸಮರ್ಥವಾದ ಆಡಳಿತ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ ಎಂದೇ ಅರ್ಥ. ನಿಮ್ಮ ಸ್ಥಳೀಯ ನಾಯಕನ ಮೇಲಿನ ಆಕ್ರೋಶದಿಂದ ನೋಟಾ ಒತ್ತುವ ಆಲೋಚನೆ ಮಾಡಿದ್ದಲ್ಲಿ ಇಂದೇ ಬದಲಾಯಿಸಿಕೊಂಡುಬಿಡಿ. ಮೋದಿಗೆ ನೀವು ಹಾಕುವ ಮತ ಈ ದೇಶದ್ರೋಹಿಗಳ ಬದುಕನ್ನು ಅಸ್ತವ್ಯಸ್ತಗೊಳಿಸಲಿದೆ. ಬರಲಿರುವ ಭಾರತ ಹೊರಗಡೆಯಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಒಳಗಡೆಯಿಂದಲೂ ಕೂಡ ಬಲಿಷ್ಠವಾಗಲಿದೆ!

ಮೋದಿಯ ಅಲೆಯನ್ನು ಮತವಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸದಿದ್ದರೆ ಬಲು ಕಷ್ಟ!!

ಮೋದಿಯ ಅಲೆಯನ್ನು ಮತವಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸದಿದ್ದರೆ ಬಲು ಕಷ್ಟ!!

ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯ ತಾನು ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯಾಗಿರುವ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಮುಸಲ್ಮಾನರ ತುಷ್ಟೀಕರಣ ನೀತಿಯಿಂದಾಗಿ ಅವರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಗೆದ್ದುಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಕಳೆದ ಸಕರ್ಾರದ ಯಾವ ಯೋಜನೆಗಳೂ ದೂರದೃಷ್ಟಿಯ ನೀತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವುದಲ್ಲ. ಮುಸಲ್ಮಾನರನ್ನು ಬಲಾಢ್ಯಗೊಳಿಸಬಲ್ಲ ಯಾವ ಅಂಶಗಳೂ ಅದರಲ್ಲಿರಲಿಲ್ಲ.

ಚುನಾವಣೆಯ ಸದ್ದು ಹೊರಗೆಲ್ಲೂ ಕಾಣುತ್ತಲೇ ಇಲ್ಲ. ಬಹುಶಃ ಬಿಸಿಲ ಝಳಕ್ಕೆ ಅಭ್ಯಥರ್ಿಗಳು, ಅವರ ಅನುಯಾಯಿಗಳು ತತ್ತರಿಸಿ ಹೋಗಿರಬೇಕು. ಐದ್ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಚುನಾವಣೆಯೆಂದರೆ ಊರ ತುಂಬಾ ಬ್ಯಾನರುಗಳು, ಪೋಸ್ಟರುಗಳು ರಾರಾಜಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಕಾಲವಿತ್ತು. ಇಂದು ಮೊಬೈಲುಗಳಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಪಕ್ಷದ, ಪ್ರಧಾನಿಯ, ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಆರ್ಭಟ. ಯಾರ ವಾಟ್ಸಪ್ಪು ಪ್ರಚಾರಕ್ಕೆ ಹೊರತಾಗಿಲ್ಲ. ಯಾರ ಫೇಸ್ಬುಕ್ ಪೇಜೂ ಮತದಾನದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡದೇ ಮುಗುಮ್ಮಾಗಿ ಉಳಿದಿಲ್ಲ. ಚುನಾವಣೆ ಈ ರೂಪ ತಾಳಬಹುದೆಂದು ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಯಾರು ಊಹಿಸಿಯೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಹಾಗಂತ ಕನರ್ಾಟಕದ ಚುನಾವಣೆಯನ್ನು ಸಲೀಸೆಂದು ಭಾವಿಸಿಬಿಡಬೇಡಿ. ಬಿಜೆಪಿಗೆ ಮೋದಿಯೇ ಆಸರೆ. ಊರ ತುಂಬಾ ಸ್ಟಾರ್ ಕ್ಯಾಂಪೇನರುಗಳು ಇದ್ದಾಗಲೂ ಬಿಜೆಪಿಯ ಪಾಲಿಗೆ ಸ್ಟಾರ್ ನರೇಂದ್ರಮೋದಿಯೇ. ಇಪ್ಪತೆಂ್ತಟೂ ಅಭ್ಯಥರ್ಿಗಳು ಅವರ ಹೆಸರು ಹೇಳಿಯೇ ಮತ ಕೇಳುತ್ತಾರೆ. ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸುರಕ್ಷತೆ, ದೇಶದ ಅಖಂಡತೆ ಎಂದೆಲ್ಲಾ ಮಾತನಾಡತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಸ್ಥಳೀಯ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೆ ಬಂದರೆ ಇವರ ಸಾಧನೆ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗುತ್ತದಲ್ಲ ಎಂಬ ಹೆದರಿಕೆಯೂ ಅವರಿಗಿದೆ. ಜನರಲ್ಲೂ ಮೋದಿಯವರ ಕುರಿತಂತೆ ಸದಭಿಮಾನ ಇರುವುದರಿಂದ ಭಾಜಪ ಅದನ್ನು ಮತವಾಗಿ ಪರಿವತರ್ಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ವಿಶ್ವಾಸದಲ್ಲಿದೆ. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿಗೆ ಈ ಭಾಗ್ಯವಿಲ್ಲ. ಅವರ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ನಾಯಕ ರಾಹುಲ್ನನ್ನು ಅವರೇ ಆಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಆತನ ಯಾವ ಮಾತುಗಳನ್ನೂ ಸಮಥರ್ಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಇರುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ಜೊತೆಗೆ ಆತನ ಬರುವಿಕೆಯಿಂದ ಅಕ್ಕಪಕ್ಕದ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳೂ ಕಳೆದುಹೋಗುತ್ತವೆಂಬ ಹಳೆಯ ರೆಕಾಡರ್ು ಬೇರೆ. ಹೀಗಾಗಿಯೇ ಬಿಜೆಪಿಗರೂ ಎಷ್ಟು ವಿಶ್ವಾಸದಿಂದ ಶಾಂತರಾಗಿದ್ದಾರೋ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿಗರೂ ಅಷ್ಟೇ ವಿಶ್ವಾಸ ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಶಾಂತರಾಗಿದ್ದಾರೆ!

2

2004ರಲ್ಲೂ ಹೀಗೆಯೇ ಆಗಿತ್ತು. ಅಟಲ್ಜಿಯವರ ಮೇಲೆ ಭರವಸೆಯ ನಿಧಿಯನ್ನು ಪೇರಿಸಿಟ್ಟಿದ್ದ ಬಿಜೆಪಿ ಗೆಲ್ಲುವುದು ಖಾತ್ರಿ ಎಂದು ಮೈಮರೆತು ಕುಳಿತಿತ್ತು. ಇತ್ತ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ತುಂಬಾ ಪ್ರಚಾರಕ್ಕಿಳಿಯದೇ ತನ್ನ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಶೈಲಿಯ ಜಾತಿ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರದ ಮೂಲಕ ಕೊನೆಯ ಪ್ರಯತ್ನಕ್ಕೆ ಕೈ ಹಾಕಿತ್ತು. ಮತ್ತು ಫಲಿತಾಂಶ ಬಂದಾಗ ಯಶಸ್ವಿಯೂ ಆಗಿತ್ತು. ಈ ಬಾರಿಯ ಚುನಾವಣೆಗಳನ್ನು ನೋಡಿದಾಗಲೂ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ಇದೇ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರದಲ್ಲಿದೆ ಎನಿಸುತ್ತದೆ. ಟಿಕೆಟ್ ಹಂಚಿಕೆಯನ್ನು ಗಮನಿಸಿದಾಗಲಂತೂ ಶಾಂತವಾಗಿಯೇ ಈ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿನ ಕೈ ಮೇಲಾಗಿದೆ ಎಂದೆನಿಸುತ್ತಿದೆ. ಹಳೆಯ ಮುಖಗಳಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಟಿಕೆಟ್ ಕೊಡಬೇಕಾದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಗೆ ಬಿಜೆಪಿ ಸಿಲುಕಿರುವುದರಿಂದ ಆಡಳಿತ ವಿರೋಧಿ ಅಲೆಯ ಬಿಸಿ ನಿಸ್ಸಂಶಯವಾಗಿ ಇದೆ. ಜೊತೆಗೆ ಎದುರಾಳಿಗಳ ಹೊಸ ಜಾತಿ ಸಮೀಕರಣಗಳು ಬೇರೆ! ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯನನ್ನು ಸಲೀಸಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವಂತಿಲ್ಲ. ಉತ್ತರಕನರ್ಾಟಕದಲ್ಲಿ ಅಭ್ಯಥರ್ಿಗಳನ್ನು ಕಣಕ್ಕಿಳಿಸಿರುವ ರೀತಿ ನೋಡಿದರೆ ಅವರ ಚಾಕಚಕ್ಯತೆ ಅರಿವಿಗೆ ಬರುತ್ತದೆ. ಬಾಗಲಕೋಟೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿನ ಅಭ್ಯಥರ್ಿ ಜಿಲ್ಲಾ ಪಂಚಾಯಿತಿಯ ತನ್ನ ಸಾಧನೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡೇ ಬೀದಿಗಿಳಿದಿರುವ ಪರಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಾದುದಲ್ಲ. ಕೊಪ್ಪಳದಲ್ಲಿ ಭಾಜಪದ ಗಲಾಟೆಗಳು ಇನ್ನೂ ತೀರಿಲ್ಲ. ಹಾವೇರಿಯಲ್ಲಿ ಸದಾ ಮುಸಲ್ಮಾನ ಅಭ್ಯಥರ್ಿಯನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಸೋಲುತ್ತಿದ್ದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ಈ ಬಾರಿ ವರಸೆ ಬದಲಿಸಿದೆ. ಅಲ್ಲಿಯೂ ಕದನ ಜೋರಾಗಿರುವುದು ನಿಶ್ಚಿತ. ಇನ್ನು ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ವಿನಯ್ ಕುಲ್ಕಣರ್ಿಯವರಿಗೆ ಸೀಟು ಕೊಟ್ಟಿರುವುದು ನಿಸ್ಸಂಶಯವಾಗಿ ಪ್ರಹ್ಲಾದ್ ಜೋಷಿಯವರ ನಿದ್ದೆಕೆಡಿಸಲಿದೆ. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿನ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ ಬಲು ಸರಳ. ಪ್ರಬಲವಾಗಿರುವ ಒಂದು ಜಾತಿಯ ವೋಟು ಅದರೊಟ್ಟಿಗೆ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಮುಸಲ್ಮಾನರ ವೋಟನ್ನು ಸೆಳೆದುಕೊಂಡುಬಿಟ್ಟರೆ ಅಷ್ಟೇ ಸಾಕು. ಈಗಾಗಲೇ ಕುರುಬ ಸಮಾಜ ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯನವರೊಂದಿಗೆ ಬಲವಾಗಿ ಆತುಕೊಂಡಿರುವುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ದಲಿತವರ್ಗವು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿನತ್ತ ಸರಿಯುತ್ತಿದೆ. ಹಿಂದುಳಿದ ವರ್ಗಗಳನ್ನು ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯ ಸದ್ದಿಲ್ಲದೇ ತನ್ನತ್ತ ಸೆಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಭಾಜಪದ ಒಬ್ಬ ದಲಿತ ಅಥವಾ ಹಿಂದುಳಿದ ವರ್ಗಗಳ ನಾಯಕನು ತನ್ನ ಸಮಾಜವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಬಲ್ಲ ಸಾಮಥ್ರ್ಯ ಹೊಂದಿಲ್ಲದಿರುವುದರಿಂದ ನಿಸ್ಸಂಶಯವಾಗಿ ಇದು ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಬಲ್ಲುದು. ಮುಸಲ್ಮಾನರಂತೂ ಬಹುತೇಕ ಮೈತ್ರಿಗೇ ವೋಟು ಹಾಕಬೇಕೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ವಿಧಾನಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ದಳಕ್ಕೆ ಮುಸಲ್ಮಾನರ ವೋಟು ದೊರೆಯದೇ ಆದ ಸಮಸ್ಯೆಯಿಂದ ಪಾರುಗಾಣಲೆಂದೇ ಈ ಬಾರಿ ದೇವೇಗೌಡರು ಮೈತ್ರಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದು. ಇಲ್ಲವಾದರೆ ದೇವೇಗೌಡರಿಗೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿನೊಂದಿಗಿನ ಸಖ್ಯ ಎಂದಿದ್ದರೂ ಭಾರಿಯಾದುದೇ.

3

ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯ ತಾನು ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯಾಗಿರುವ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಮುಸಲ್ಮಾನರ ತುಷ್ಟೀಕರಣ ನೀತಿಯಿಂದಾಗಿ ಅವರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಗೆದ್ದುಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಕಳೆದ ಸಕರ್ಾರದ ಯಾವ ಯೋಜನೆಗಳೂ ದೂರದೃಷ್ಟಿಯ ನೀತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವುದಲ್ಲ. ಮುಸಲ್ಮಾನರನ್ನು ಬಲಾಢ್ಯಗೊಳಿಸಬಲ್ಲ ಯಾವ ಅಂಶಗಳೂ ಅದರಲ್ಲಿರಲಿಲ್ಲ. ಟಿಪ್ಪು ಜಯಂತಿ ಮುಸಲ್ಮಾನರನ್ನು ಹಿಂದೂಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಒಗ್ಗೂಡಿಸಿತಷ್ಟೇ, ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಶಾಶ್ವತ ಲಾಭವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಶಾದಿಭಾಗ್ಯ ಮೇಲ್ನೋಟಕ್ಕೆ ಲಾಭವೆಂಬಂತೆ ಕಂಡಿತಷ್ಟೇ ಫಲಾನುಭವಿಗಳು ಬೆಳಕಿಗೆ ಬರಲೇ ಇಲ್ಲ. ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯನವರ ಈ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಮುಸಲ್ಮಾನರು ಇತರೆ ಸಮಾಜದವರ ಪಾಲಿಗೆ ಆತಂಕವಾದಿಗಳಾಗಿ ಕಂಡರೇ ಹೊರತು ಸಾಮರಸ್ಯದ ವಾತಾವರಣ ಮೂಡಿಸುವ ಯಾವ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನೂ ಅವರು ಮಾಡಲೇ ಇಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕೆ ಪೂರಕವಾಗಿ ಜೈಲಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಮುಸಲ್ಮಾನರನ್ನು ಕೇಸು ವಾಪಸ್ಸು ಪಡೆದು ಬಿಡಿಸಿಕೊಂಡಿತು ಅಂದಿನ ಸಕರ್ಾರ. ಇದು ತಾತ್ಕಾಲಿಕವಾಗಿ ಹಿಂದುತ್ವದ ಚಿಂತನೆ ಜೋರಾಗಿದ್ದ ಕರಾವಳಿಯ ಭಾಗದ ಜನರನ್ನು ಒಗ್ಗೂಡಿಸಿದ್ದು ನಿಜವಾದರೂ ಒಟ್ಟಾರೆ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಮುಸಲ್ಮಾನರು ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯನಿಗೇ ಜೋತುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟಿತು. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಕೆಲವು ಬುದ್ಧಿವಂತ ಮುಸಲ್ಮಾನರು ಇವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಅಥರ್ೈಸಿಕೊಂಡು ಆಚೆ ಬರಲು ತಯಾರಿ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಅವರಿಗೂ ವೇದಿಕೆಯಾಗಬಲ್ಲ ಸಮರ್ಥ ನಾಯಕರ ಕೊರತೆ ಭಾಜಪದಲ್ಲಿ ಇದ್ದೇ ಇದೆ. ಮುಸಲ್ಮಾನರ ವೋಟುಗಳೇ ಬೇಡವೆನ್ನುವ ಅನಂತ್ಕುಮಾರ್ ಹೆಗಡೆ ಮತ್ತು ಹಿಂದುತ್ವದ ಅಮಲೇರಿಸಿಕೊಂಡಂತೆ ಮಾತನಾಡುವ ಈಶ್ವರಪ್ಪ ಒಳಬರಬೇಕೆನ್ನುವ ಮುಸಲ್ಮಾನರಿಗೆ ದ್ವಾರಪಾಲಕರಾಗಿ ನಿಂತು ತಳ್ಳಿಬಿಡಬಲ್ಲರು!

4

ಚುನಾವಣೆ ಎನ್ನುವುದು ಒಂದು ವ್ಯವಸ್ಥಿತ ರಣತಂತ್ರ. ನೀವು ಮಾಡುವುದು ಏನೆಂದು ಯಾರಿಗೂ ಅರಿವಾಗಬಾರದು. ಆದರೆ ಕೆಲಸ ಮಾತ್ರ ನಿಲ್ಲಬಾರದು. ಮೋದಿಯ ಅಲೆ ಇರುವುದು ಸತ್ಯ ಹೌದು, ಆದರೆ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಅನೇಕ ಬೇರೆ ಸಂಗತಿಗಳು ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಜಾತಿ-ಮತ-ಪಂಥಗಳು, ಭಾಷೆ-ಸಂಸ್ಕೃತಿಗಳು ಇವೆಲ್ಲವೂ ಚುನಾವಣೆಯ ಫಲಿತಾಂಶದ ಮೇಲೆ ಪರಿಣಾಮವನ್ನು ಖಂಡಿತ ಬೀರುತ್ತವೆ. ಮೋದಿಯವರ ಕುರಿತಂತಹ ಅಭಿಮಾನವನ್ನು ಜಾತಿ-ಮತ-ಪಂಥಗಳನ್ನು ಮೀರಿ ವೋಟು ಹಾಕುವಂತೆ ಮಾಡಲು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಚಾಕಚಕ್ಯತೆಯನ್ನು ಸ್ಥಳೀಯ ನಾಯಕರು ತೋರಬೇಕು. ಹಾಗೊಂದು ವ್ಯಾಪಕವಾದ ಪ್ರಯತ್ನ ಉತ್ತರಪ್ರದೇಶ, ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡು ಬರುತ್ತಿದೆ. ಸ್ವತಃ ದೇವೇಂದ್ರ ಫಡ್ನವೀಸ್ ವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾದ ಕಾರ್ಯಯೋಜನೆಯನ್ನು ರೂಪಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಳ ಮತ್ತು ಒರಿಸ್ಸಾಗಳಲ್ಲಿ ಮೋದಿ-ಅಮಿತ್ಷಾ ಜೋಡಿಯೇ ಅಚ್ಚರಿಯ ಫಲಿತಾಂಶಕ್ಕೆ ಪ್ರಯತ್ನ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಆಂಧ್ರಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಮೋದಿಯವರ ರ್ಯಾಲಿಗೆ ಬರುವ ಜನ ಕಡಿಮೆ ಎನಿಸಿದರೂ ಮೋದಿ ರ್ಯಾಲಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ ಎಲ್ಲೆಡೆಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಜೋರಾಗಿ ಪ್ರಚಾರ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಗುಜರಾತ್ ಏಕಪಕ್ಷೀಯ ವಾತಾವರಣವನ್ನು ರೂಪಿಸಿಬಿಟ್ಟಿದೆ. ಅಲ್ಲಿನ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರುಗಳೆಲ್ಲ ಬಿಜೆಪಿಗೆ ವಲಸೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಪಕ್ಷದ ನಾಯಕರು ಮತ್ತು ಪರಿವಾರವೆಲ್ಲ ಭಾಜಪಕ್ಕೆ ಸೇರಿಕೊಂಡುಬಿಟ್ಟಿವೆ. ದೆಹಲಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಆಮ್ ಆದ್ಮಿ ಪಾಟರ್ಿಗಳ ಘಟಬಂಧನ ಮುರಿದುಬಿದ್ದಿದೆ. ಉತ್ತರಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಎಸ್ಪಿ, ಬಿಎಸ್ಪಿ, ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಗಳ ನಡುವಿನ ಗೊಂದಲ ತೀರಿಲ್ಲ. ಸ್ವತಃ ಅಮೇಥಿಯ ಮೇಲೆ ರಾಹುಲ್ಗೆ ಭರವಸೆ ಉಳಿದಿಲ್ಲ. ಪ್ರತಿಪಕ್ಷಗಳೆಲ್ಲ ಒಗ್ಗಟ್ಟಾಗಿಯೂ ಅಮೇಥಿಯಲ್ಲಿ ಬಿಜೆಪಿಯನ್ನು ಸೋಲಿಸಲಾಗದೆಂದರೆ ಅಲ್ಲಿನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಊಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಎಲ್ಲ ಪಂಡಿತರ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರದಂತೆ ಉತ್ತರಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ನಲವತ್ತೇ ಸೀಟು ಸಿಕ್ಕರೂ ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಳ, ಒರಿಸ್ಸಾ, ತಮಿಳುನಾಡು, ಕೇರಳಗಳಿಂದ ಉಳಿದಿದ್ದನ್ನು ಸರಿದೂಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದೆಂಬ ವಿಶ್ವಾಸ ಮೋದಿಯವರದ್ದು. ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ಸಮಸ್ಯೆ ಕನರ್ಾಟಕದ್ದೇ. ಇಲ್ಲಿ ಇದುವರೆಗೂ ರಾಜ್ಯ ನಾಯಕರುಗಳು ವ್ಯಾಪಕ ಪ್ರಚಾರ ಮಾಡಿದ ಉದಾಹರಣೆಯೇ ಇಲ್ಲ. ವಿಧಾನಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಯ ವೇಳೆಗೆ ಕಾಲಿಗೆ ಚಕ್ರ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ತಿರುಗಾಡಿದ್ದ ಯಡಿಯೂರಪ್ಪ ಈಗ ಶಾಂತರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ವಯಸ್ಸಿನ ಕಾರಣವೂ ಇರಬಹುದೇನೋ. ಆದರೆ ಬೇರೆಯವರನ್ನಾದರೂ ಓಡಾಡಿಸಬೇಕಿತ್ತಲ್ಲ. ಕಾರ್ಯಕರ್ತರಲ್ಲಿ ಉತ್ಸಾಹ ತುಂಬಿಸಲು ಇವೆಲ್ಲವೂ ಸಹಕಾರ ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಭಾಜಪ ಮೋದಿಯನ್ನೇ ನೆಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಕೂರುವುದು ಖಂಡಿತ ಒಳ್ಳೆಯದಲ್ಲ. ನೆಲಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಕೆಲಸ ಮಾಡಲೇಬೇಕಾದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಈಗ ಹಿಂದೆಂದಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಿದೆ. ಮಂಡ್ಯದಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ತನಗಿರುವ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ದೂರಮಾಡಿಕೊಂಡು ನಿಖಿಲ್ನ ಪರ ಪ್ರಚಾರಕ್ಕಿಳಿದರೆ ಅನೇಕ ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಬಿಜೆಪಿಗೆ ಸಂಕಟ ಎದುರಾಗಬಹುದು. ಸದ್ಯದ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಮೈತ್ರಿಯಲ್ಲಿರುವ ಗೊಂದಲವೇ ಬಿಜೆಪಿಗೆ ವರದಾನ. ಆದರೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡದೇ ಸುಮ್ಮನಿದ್ದರೆ ಕೈಗೆ ಬಂದ ತುತ್ತು ಬಾಯಿಗೆ ಬರದೇ ಹೋಗಬಹುದು.

ಎಡವಟ್ಟು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳದಿದ್ದರೆ ಗೆಲುವು ಖಾತ್ರಿ!

ಎಡವಟ್ಟು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳದಿದ್ದರೆ ಗೆಲುವು ಖಾತ್ರಿ!

ಸಮಸ್ಯೆ ಎರಡೂ ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿದೆ. ಬಿಜೆಪಿಗೆ ಆಡಳಿತ ವಿರೋಧಿ ಅಲೆ ಕಾಡುತ್ತಿದ್ದರೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿಗೆ ಮೈತ್ರಿಯದ್ದೇ ಗೊಂದಲ. ಕಳೆದ ಬಾರಿ 17 ಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ಗೆದ್ದಿದ್ದ ಬಿಜೆಪಿಯಲ್ಲಿ ಆಯಾ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಸಂಸದರ ವಿರುದ್ಧ ಆಕ್ರೋಶ ಜೋರಾಗಿಯೇ ಇದೆ. ಬೆಳಗಾವಿಯಲ್ಲಿ, ಹಾವೇರಿಯಲ್ಲಿ, ಉಡುಪಿ-ಚಿಕ್ಕಮಗಳೂರುಗಳಲ್ಲಿ, ಬೆಂಗಳೂರು ಉತ್ತರದಲ್ಲಿ, ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ, ಮೈಸೂರಿನಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಕಾರಣಗಳಿಗಾಗಿ ಜನ ಸಂಸದರನ್ನು ದೂಷಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಚುನಾವಣೆಗೆ ಇನ್ನು ಹೆಚ್ಚೆಂದರೆ 20 ದಿನಗಳು ಬಾಕಿ ಇವೆ. ಬಹುಶಃ ಚುನಾವಣೆಯ ಭರಾಟೆಯೇ ಇಲ್ಲದ ಮೊದಲ ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ಚುನಾವಣೆ ಇದಿರಬಹುದೇನೋ. ಮೊದಲೆಲ್ಲಾ ಚುನಾವಣೆಗೂ ಮೂರು ತಿಂಗಳ ಮುನ್ನವೇ ಕಣ ರಂಗೇರುತ್ತಿತ್ತು. ಕಳೆದ ಬಾರಿಯೂ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸನ್ನು ತೆಗೆದೊಗೆದು ನರೇಂದ್ರಮೋದಿಯವರನ್ನು ಪ್ರಧಾನಿಯಾಗಿಸಬೇಕೆನ್ನುವ ತವಕದಲ್ಲಿ ಆರು ತಿಂಗಳ ಮುನ್ನವೇ ಕಾವು ಜೋರಾಗಿತ್ತು. ಈ ಬಾರಿ ಹಾಗೇನೂ ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ. ಹಾಗಂತ ಎಲ್ಲವೂ ಬಿಕೊ ಎನ್ನುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸಬೇಡಿ. ಫೇಸ್ಬುಕ್, ವಾಟ್ಸಪ್ ಮತ್ತು ಟ್ವಿಟರ್ಗಳಲ್ಲಿ ಮೋದಿ ಹವಾ ಭರ್ಜರಿಯಾಗೇ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ಕಳೆದ ಬಾರಿಗಿಂತ ಈ ಬಾರಿ ಹೆಚ್ಚು ಜನ ಮೋದಿ ಅಲೆಯನ್ನು ಜನಮಾನಸಕ್ಕೆ ಮುಟ್ಟಿಸುವಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಸ್ವತಃ ಬಿಜೆಪಿ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ವಾತಾವರಣ ಇಂದು ನಿಮರ್ಾಣಗೊಂಡಿದೆ. ಹೋದ ಬಾರಿ ಮೋದಿಯವರ ಅಲೆ ಏನು ಎದ್ದು ನಿಂತಿತ್ತೊ ಈ ಬಾರಿ ಅದು ಘನೀಭವಿಸಿದೆ. ಹೀಗಾಗಿಯೇ ಕಾಣದೇ ಇರುವುದನ್ನು ಇಲ್ಲವೆಂದು ಹೇಳುವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ. ಹಾಗಂತ ಅದನ್ನೇ ನಂಬಿಕೊಂಡು ಕೂರುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯೂ ಇಲ್ಲ. ಈ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಎರಡೂ ಪಕ್ಷಗಳು ಕೆಲಸ ಮಾಡಬೇಕೋ ಬಿಡಬೇಕೋ ಎಂಬ ಗೊಂದಲದಲ್ಲಿರೋದು. ಇನ್ನೂ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ ಕನರ್ಾಟಕದಲ್ಲಿ ಬಿಜೆಪಿ ಕೆಲಸ ಶುರುಮಾಡಿಯೇ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ದೂರುತ್ತಿರುವವರು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಕೂಡ ಕೆಲಸವನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಗಮನಿಸಲೇಬೇಕಲ್ಲ. ಆದರೆ ಒಂದಂತೂ ಸತ್ಯ. ಈ ಬಾರಿ ಬಿಜೆಪಿ ತನಗಿರುವ ಅವಕಾಶವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡರೆ ಕೈಗೆ ಬಂದ ತುತ್ತನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಂತೆಯೇ!

KPN photo

ಸಮಸ್ಯೆ ಎರಡೂ ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿದೆ. ಬಿಜೆಪಿಗೆ ಆಡಳಿತ ವಿರೋಧಿ ಅಲೆ ಕಾಡುತ್ತಿದ್ದರೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿಗೆ ಮೈತ್ರಿಯದ್ದೇ ಗೊಂದಲ. ಕಳೆದ ಬಾರಿ 17 ಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ಗೆದ್ದಿದ್ದ ಬಿಜೆಪಿಯಲ್ಲಿ ಆಯಾ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಸಂಸದರ ವಿರುದ್ಧ ಆಕ್ರೋಶ ಜೋರಾಗಿಯೇ ಇದೆ. ಬೆಳಗಾವಿಯಲ್ಲಿ, ಹಾವೇರಿಯಲ್ಲಿ, ಉಡುಪಿ-ಚಿಕ್ಕಮಗಳೂರುಗಳಲ್ಲಿ, ಬೆಂಗಳೂರು ಉತ್ತರದಲ್ಲಿ, ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ, ಮೈಸೂರಿನಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಕಾರಣಗಳಿಗಾಗಿ ಜನ ಸಂಸದರನ್ನು ದೂಷಿಸುತ್ತಾರೆ. ಕೆಲವೆಡೆ ಸಂಸದರ ಅಹಂಕಾರ ಮೇರೆ ಮೀರಿದರೆ ಇನ್ನೂ ಕೆಲವೆಡೆ ಐದು ವರ್ಷಗಳ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಅವರು ತಮ್ಮ ಬಳಿ ಬಂದೇ ಇಲ್ಲ ಎಂಬ ಆಕ್ರೋಶ ಜನರಿಗಿದೆ. ಇವೆಲ್ಲದರ ನಡುವೆಯೂ ಮೋದಿಗಾಗಿ ಅವಡುಗಚ್ಚಿ ವೋಟು ಹಾಕುತ್ತೇವೆಂಬ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಆಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅದು ಬಿಜೆಪಿಗೆ ಶ್ರೀರಕ್ಷೆಯಾಗಬಹದು. ಇನ್ನು ಮೈತ್ರಿಯಿಂದಾಗಿ ಉಂಟಾಗಿರುವ ಗೊಂದಲಗಳು ಬಿಜೆಪಿಗೆ ಲಾಭದಾಯಕವೂ ಹೌದು. ದಳ ಹುಟ್ಟಿದಾಗಿನಿಂದಲೂ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ವಿರೋಧಿಯಾಗಿಯೇ ಬೆಳೆದುಕೊಂಡು ಬಂದಿದೆ. ಒಕ್ಕಲಿಗರನ್ನು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿಗೆ ವಿರೋಧವಾಗಿ ರೂಪಿಸುವಲ್ಲಿ ದೇವೇಗೌಡರು ತಮ್ಮ ಜೀವಮಾನದ ಶ್ರಮವನ್ನೆಲ್ಲಾ ವ್ಯಯಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅತ್ತ ದಳದಿಂದ ಆಚೆ ಬಂದೊಡನೆ ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯ ಕುರುಬರನ್ನು ದೇವೇಗೌಡರ ವಿರುದ್ಧ ಹೇಗೆ ಎತ್ತಿಕಟ್ಟಿದ್ದಾರೆಂದರೆ ಒಂದೆರಡು ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸುವುದು ಅಸಾಧ್ಯವೇ ಸರಿ. ಹಾಗೇನಾದರೂ ನೆಲಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಇದು ಸರಿಯಾಗುವ ಲಕ್ಷಣಗಳು ಕಂಡುಬಂದರೆ ಆಯಾ ಪಕ್ಷದ ಜನ ತಮ್ಮ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನೇ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಭೀತಿ ಎದುರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ತುಮಕೂರಿನಲ್ಲಿ ದೇವೇಗೌಡರಿಗೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ಸಹಕರಿಸಿದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ಸತ್ತಂತೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಮೈಸೂರಿನಲ್ಲೇನಾದರೂ ಒಕ್ಕಲಿಗರು ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯನೊಂದಿಗೆ ನಿಂತರೆ ಅಲ್ಲಿ ಅವರ ಪ್ರಾಬಲ್ಯ ಪೂರ್ಣ ಸತ್ತಂತೆ. ಹೀಗಾಗಿಯೇ ಈ ಬಾರಿಯ ಈ ಕದನ ಭಾಜಪಕ್ಕೆ ವರದಾನವಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸಿರೋದು. ನಿಸ್ಸಂಶಯವಾಗಿ ಪ್ರತಾಪ್ಸಿಂಹ ಈ ಗೊಂದಲದ ಲಾಭದಲ್ಲಿಯೇ ಜಯ ಗಳಿಸಿಬಿಡುತ್ತಾನೆ. ಅತ್ತ ಶೋಭಾ ಕರಂದ್ಲಾಜೆಯವರ ಕಥೆಯೂ ಭಿನ್ನವೇನಲ್ಲ. ಆಕೆಯ ವಿರುದ್ಧದ ಆಡಳಿತ ವಿರೋಧಿ ಅಲೆಯನ್ನೆಲ್ಲಾ ಅಲ್ಲಿ ಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ಗಳಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಜೆಡಿಎಸ್ ನುಂಗಿಹಾಕಿಬಿಟ್ಟಿದೆ. ವಿಧಾನಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಸೋಲುಂಡಿರುವ ಪ್ರಮೋದ್ ಮಧ್ವರಾಜ್ ಜೆಡಿಎಸ್ನ ಅಭ್ಯಥರ್ಿಯಾಗಿ ನಿಂತಿರುವುದೇ ಅಚ್ಚರಿಗಳಲ್ಲೊಂದು. ತಿಪ್ಪರಲಾಗ ಹೊಡೆದರೂ ಆತನನ್ನು ಚಿಕ್ಕಮಗಳೂರಿನ ಜನತೆ ಸ್ವೀಕರಿಸಲಾರದು. ಆಕ್ರೋಶದ ನಡುವೆಯೂ ಗೆಲುವು ಭಾಜಪದ್ದೇ. ಬೆಳಗಾವಿಯಲ್ಲೂ ಇದೇ ಸ್ಥಿತಿ ಇದೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿನ ಆಡಳಿತ ವಿರೋಧಿ ಅಲೆಯನ್ನು ಭಾಜಪ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. ಈ ಬಾರಿ ಕಲ್ಬುಗರ್ಿಯಲ್ಲಿ ಖಗರ್ೆಯ ಗೆಲುವು ಸುಲಭವಿಲ್ಲ. ಅತ್ತ ಚಿಕ್ಕಬಳ್ಳಾಪುರದಲ್ಲಿ ಈಗಾಗಲೇ ಸೋಲಿನ ಮುನ್ಸೂಚನೆಯನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಿರುವ ವೀರಪ್ಪಮೊಯ್ಲಿ ಒಕ್ಕಲಿಗರು ವೋಟು ಹಾಕದಿದ್ದರೆ ಕುಮಾರಸ್ವಾಮಿ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯಾಗಿ ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಹೆದರಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಬಚ್ಚೇಗೌಡರ ಪರವಾಗಿ ಅನುಕಂಪದ ಅಲೆಯೂ ಜೋರಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಅವರ ಗೆಲುವು ಈ ಬಾರಿ ಖಚಿತವಾಗಲಾರದು. ಕೋಲಾರದಲ್ಲೂ ಅಚ್ಚರಿಯ ಫಲಿತಾಂಶ ಬಂದರೆ ಗಾಬರಿಯಾಗಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ!

3

ಒಟ್ಟಾರೆ ಹೋರಾಟದಲ್ಲಿ ಈ ಬಾರಿ ಬಲುದೊಡ್ಡ ನಷ್ಟವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲಿರುವುದು ಗೌಡರ ಕುಟುಂಬವೇ. ಪೂರ್ಣ ಪರಿವಾರವನ್ನೇ ಅವರು ರಾಜಕೀಯಕ್ಕೆ ತಳ್ಳಿದ್ದಾರೆ. ಬೆಂಗಳೂರು ಉತ್ತರವನ್ನು ಒಬ್ಬ ಸಮರ್ಥ ಜೆಡಿಎಸ್ ಕಾರ್ಯಕರ್ತನಿಗೆ ಬಿಟ್ಟುಕೊಟ್ಟಿದ್ದರೆ ಗೌರವವಾದರೂ ಉಳಿದಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಹರಿವಾಣದಲ್ಲಿದ್ದ ಆ ಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿಗೆ ಮರಳಿ ಕೊಟ್ಟು ಅವರು ಮಾಡಿಕೊಂಡಿರುವ ಯಡವಟ್ಟು ಸಾಮಾನ್ಯವಾದುದಲ್ಲ. ಉಡುಪಿ ಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ಅವರು ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡಿಕೊಂಡರು. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ಗೆಲ್ಲಬೇಕಿದ್ದುದು ಮೂರು ಕ್ಷೇತ್ರ ಮಾತ್ರ. ಮತ್ತು ಇವಿಷ್ಟೂ ಪರಿವಾರಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳು ಎಂಬುದನ್ನು ಯಾವ ಜೆಡಿಎಸ್ ಕಾರ್ಯಕರ್ತನೂ ಮರೆತಿಲ್ಲ. ಜಾತಿಯ ಸಮೀಕರಣವನ್ನೇ ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕುವುದಾದರೆ ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯನ ಪಾಳಯವನ್ನು ಒಕ್ಕಲಿಗರು ಧಿಕ್ಕರಿಸುವುದರಿಂದ ಮತ್ತು ಮೋದಿ ಎಂಬ ಅಲೆ ಸುನಾಮಿಯಾಗಿ ಎದ್ದಿರುವುದರಿಂದ ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಈ ಬಾರಿ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯಿಂದ ಹೆಜ್ಜೆಯಿಡುತ್ತಾರೆಂಬ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ ಚುನಾವಣಾ ಪಂಡಿತರದ್ದು. ಈಗಾಗಲೇ ಮಂಡ್ಯವನ್ನು ಹೆಚ್ಚು-ಕಡಿಮೆ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿರುವ ದಳ ಹಾಸನವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಈ ಬಾರಿ ಕಷ್ಟವೇ. ಇನ್ನು ಅವರ ಪಾಲಿಗಿರುವುದು ತುಮಕೂರು ಮಾತ್ರ. ಆದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಪಕ್ಷಗಳು ಒಟ್ಟಾಗುತ್ತಿರುವ ಪರಿ ನೋಡಿದರೆ ಅಂದುಕೊಂಡಷ್ಟು ಸುಲಭಕ್ಕೆ ಅಲ್ಲಿಯೂ ಗೆಲುವು ದಕ್ಕಲಾರದು.

4

ಬಿಜೆಪಿಯ ಗೆಲುವಿನ ಓಟಕ್ಕೆ ತಡೆಯೊಡ್ಡಬಹುದಾಗಿದ್ದವರು ಮತ್ತ್ಯಾರೂ ಅಲ್ಲ ಸ್ವತಃ ಬಿಜೆಪಿಯವರೇ. ಟಿಕೆಟ್ ಹಂಚಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಇವರು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಗೊಂದಲಗಳನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ಕೊನೆಯ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಇದೇ ಮುಳುವಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸುವ ಎಲ್ಲ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳೂ ಇವೆ. ಬೆಂಗಳೂರು ದಕ್ಷಿಣ ಎಂದಿದ್ದರೂ ಬಿಜೆಪಿಯ ಕ್ಷೇತ್ರವೇ ಆಗಿತ್ತು. ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ತೇಜಸ್ವಿನಿ ಅನಂತ್ ಕುಮಾರ್ ಇಲ್ಲಿನ ಪ್ರತಿನಿಧಿಯಾಗುತ್ತಾರೆಂಬ ವಿಶ್ವಾಸ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿಗರಿಗೂ ಇತ್ತು. ಆಕೆಯ ವಿರುದ್ಧ ಸ್ಪಧರ್ಿಸಲು ಯಾರು ಮುಂದೆಯೂ ಬಂದಿರಲಿಲ್ಲ. ಕೊನೆಯ ಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಬಿ.ಕೆ ಹರಿಪ್ರಸಾದ್ರನ್ನು ಅವರು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿದ್ದು ಇದೇ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ. ಆದರೆ ಟಿಕೆಟ್ ಹಂಚಿಕೆಯ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಎಡವಟ್ಟು ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಬಿಜೆಪಿ ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿ ಒಂದು ಗಂಟೆಗೆ ತೇಜಸ್ವಿಸೂರ್ಯನನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿ ಅಭ್ಯಥರ್ಿ ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿತು. ತೇಜಸ್ವಿ 28ರ ತರುಣ. ಆತನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಕ್ಕೆ ಬಹುಶಃ ದೇಶದಾದ್ಯಂತ ಎಲ್ಲೂ ವಿರೋಧ ವ್ಯಕ್ತವಾಗಿಲ್ಲ. ಅನೇಕರು ಹೆಮ್ಮೆಯನ್ನನುಭವಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಸ್ವತಃ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲೇ ಅಸಮಾಧಾನಗಳೆದ್ದಿವೆ ಅಷ್ಟೇ. ಅನಂತ್ಕುಮಾರ್ರೊಂದಿಗೆ ಒಡನಾಟದಲ್ಲಿದ್ದ ಮತ್ತು ತೇಜಸ್ವಿನಿಯವರನ್ನು ಹತ್ತಿರದಿಂದ ಬಲ್ಲ ಸ್ಥಳೀಯರು ಈ ನಿಧರ್ಾರದಿಂದ ವಿಚಲಿತರಾದಂತೆ ಕಂಡುಬರುತ್ತಿದೆ. ಅಲ್ಲಿನ ಶಾಸಕರು ಚುನಾವಣೆಗೆ ಇಷ್ಟು ಕಡಿಮೆ ದಿನವಿರುವಾಗಲೂ ಇನ್ನೂ ಬೀದಿಗಿಳಿದು ಕೆಲಸ ಮಾಡದೇ ಇರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ಸುಲಭವಾಗಿದ್ದ ಗೆಲುವನ್ನು ಭಾಜಪವೇ ಕಷ್ಟಮಾಡಿಕೊಂಡಿತೇನೋ ಎನಿಸುತ್ತದೆ. ಬೆಂಗಳೂರು ದಕ್ಷಿಣ ಎಂದಿದ್ದರೂ ಭಾಜಪದ್ದೇ ಕ್ಷೇತ್ರ. ಕೊನೆಯ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೂ ಅದನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವುದು ಸಾಧ್ಯ, ಆದರೆ ಉಂಟಾಗಿರುವ ಗೊಂದಲಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸಿ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಸರಿದೂಗಿಸಿ ಜೊತೆಗೊಯ್ಯಬಲ್ಲ ಸಮರ್ಥರು ತೇಜಸ್ವಿಯೊಂದಿಗೆ ನಿಲ್ಲಬೇಕಿದೆ. ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ವಿಶ್ವಾಸಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡದಿದ್ದರೆ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಎದುರಾಗೋದೇ ಹೀಗೆ. ಇದೇ ಬಗೆಯ ಸಮಸ್ಯೆ ಕೊಪ್ಪಳದಲ್ಲಿದೆ, ಚಿಕ್ಕೋಡಿಯಲ್ಲಿದೆ. ಸ್ವಲ್ಪ ಎಡವಟ್ಟಾದರೂ ಕೈಗೆ ಬಂದ ತುತ್ತನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಭೀತಿ ಇದ್ದೇ ಇದೆ.

5

ಇವೆಲ್ಲದರ ನಡುವೆ ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯ ಮಂಡ್ಯ, ಹಾಸನಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಪಕ ಪ್ರಚಾರಕ್ಕಿಳಿದು ದೇವೇಗೌಡರು ಮತ್ತು ಅವರ ಕುಟುಂಬ ಮೈಸೂರಿನಲ್ಲಿ ರಂಗಕ್ಕಿಳಿದು ಪೂತರ್ಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡರೆ ಭಾಜಪದ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಇನ್ನಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಗಬಹುದು. ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯನವರಿಗೆ ದೇವೇಗೌಡರ ಕುಟುಂಬದ ಮೇಲಿರುವ ದ್ವೇಷವನ್ನು ಕಂಡರೆ ಸಧ್ಯಕ್ಕಂತೂ ಆ ಲಕ್ಷಣಗಳು ಗೋಚರಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ. ಈ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದಲೇ ದೇಶದ ಎಲ್ಲ ಸಮೀಕ್ಷೆಗಳು ಕನರ್ಾಟಕದಲ್ಲಿ 15 ಸೀಟುಗಳು ಮಾತ್ರ ಬರಲು ಸಾಧ್ಯ ಎನ್ನುವಾಗಲೂ 18 ರಿಂದ 22ರವರೆಗೆ ಈ ಸಂಖ್ಯೆ ದಾಟಬಹುದು ಎಂಬುದನ್ನು ಬಲ್ಲವರು ಹೇಳುತ್ತಿರೋದು. ಹೇಗೇ ಇರಲಿ ನರೇಂದ್ರಮೋದಿಯವರು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಪ್ರಧಾನಿಯಾಗಬೇಕು. ಅದಕ್ಕೆ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಅಹಂಕಾರಗಳು ಬದಿಗೆ ದೂಡಲ್ಪಟ್ಟು ಪ್ರತಿ ಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನೂ ಗೆಲ್ಲುವಂತಾಗಬೇಕು. ಜನರ ಆಕಾಂಕ್ಷೆ ಹೀಗೆಯೇ ಇದೆ. ಪಕ್ಷ ಪೂರಕವಾಗಿ ಪ್ರತಿಸ್ಪಂದಿಸುವುದಷ್ಟೇ ಆಗಬೇಕಾಗಿದೆ.

ಚೀನಾ ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ಭೇಟಿ ಮಾಡಿದ್ದೇಕೆ ರಾಹುಲ್?!

ಚೀನಾ ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ಭೇಟಿ ಮಾಡಿದ್ದೇಕೆ ರಾಹುಲ್?!

ಚೀನಾಕ್ಕೂ ಒಂದು ಸಮಸ್ಯೆಯಿದೆ. ಈ ಕಾಮಗಾರಿಯನ್ನು ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಮೇಲಿನ ವಿಶ್ವಾಸದಿಂದಲೇ ಅದು ಆರಂಭಿಸಿದ್ದು. ಅದಾಗಲೇ ಸಾಕಷ್ಟು ಹೂಡಿಕೆಯನ್ನೂ ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟಿದೆ. ಆದರೆ ಭಯೋತ್ಪಾದಕರ ಕೇಂದ್ರ ನೆಲೆಯಾಗಿರುವ ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಧರ್ಮದ ಅಫೀಮನ್ನು ಕುಡಿದಿರುವುದರಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ವಿಕಾಸಕ್ಕಿಂತ ಕುರಾನಿಗೇ ಹೆಚ್ಚು ಮೌಲ್ಯ.

ಇದು ಸತತ ನಾಲ್ಕನೇ ಬಾರಿ. ಚೀನಾ ಮೌಲಾನಾ ಮಸೂದ್ ಅಜರ್ನ ನಿಷೇಧಿತ ಉಗ್ರರ ಪಟ್ಟಿಗೆ ಸೇರಿಸುವ ವಿಶ್ವಸಂಸ್ಥೆಯ ಭದ್ರತಾ ಸಮಿತಿಯ ಪ್ರಸ್ತಾವಕ್ಕೆ ತನ್ನ ವಿಟೊ ಅಧಿಕಾರ ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದೆ. ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಇದು ಜಗತ್ತೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಕೆರಳುವಂತೆ ಮಾಡಿದೆ. ಆಶ್ಚರ್ಯವೆಂದರೆ ಈ ಬಾರಿ ಈ ಪ್ರಸ್ತಾವದ ಮಂಡನೆ ಮಾಡಿದ್ದು ಭಾರತ ಅಲ್ಲವೇ ಅಲ್ಲ. ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ದೌರ್ಜನ್ಯವನ್ನು ಧಿಕ್ಕರಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿದ್ದು ಸ್ವತಃ ಫ್ರಾನ್ಸ್! ಅದರ ಬೆಂಬಲಕ್ಕೆ ಜಗತ್ತಿನ ಎಲ್ಲಾ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳೂ ಇದ್ದವು, ಚೀನಾ ಒಂದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು. ತಾನು ಹೀಗೆ ಮೌಲಾನಾರಿಗೆ ಬೆಂಬಲಿಸುತ್ತೇನೆಂದು ಚೀನಾ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ತಿಳಿಸಿಯೇ ಇತ್ತು. ಅದರ ಮೇಲೆ ಒತ್ತಡ ಹೇರುವ ಭಾರತದ ಪ್ರಯತ್ನಗಳೇನು ಕಡಿಮೆ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಜಗತ್ತಿನ ಇತರೆ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಸಾಕಷ್ಟು ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಲು ಯತ್ನಿಸಿದ್ದವು. ಅಷ್ಟಾಗಿಯೂ ಚೀನಾ ಧಿಮಾಕಿನ ನಿರ್ಣಯ ಕೈಗೊಂಡಿದೆ ಎಂದರೆ ಹಿಂದೆ ಬಲುದೊಡ್ಡ ಕಾರಣವೇ ಇರಬಹುದು.

2

ಚೀನಾ ಜಗತ್ತಿನ ಅನೇಕ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳನ್ನು ತನ್ನತ್ತ ಸೆಳೆದುಕೊಂಡಿರೋದು ಸಾಲ ಕೊಡುವ ಮೂಲಕವೇ. ಇದು ಪಕ್ಕಾ ಬಡ್ಡಿ ಬಂಗಾರಮ್ಮನ ಶೈಲಿಯೇ. ಸಾಲ ಕೊಡುವುದು ತೀರಿಸಲಾಗದೇ ಇದ್ದಾಗ ಕಿರುಕುಳ ಕೊಡುವುದು. ಕೊನೆಗೆ ಆ ರಾಷ್ಟ್ರದ ಆಸ್ತಿಯನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು. ಹೀಗಾಗಿಯೇ ಶ್ರೀಲಂಕಾ ಭಾರತದತ್ತ ವಾಲಿದ್ದು, ಮಾಲ್ಡೀವ್ಸ್ ಭಾರತದ ಸಹಕಾರ ಕೇಳಿ ಬಂದಿದ್ದು, ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶ ಚೀನಾದ ಸಹವಾಸ ಸಾಕೆಂದಿದ್ದು. ಆಫ್ರಿಕಾ ಖಂಡದ ಕೆಲವು ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಂತೂ ಅದಾಗಲೇ ಬಬರ್ಾದಾಗಿಯೇ ಹೋಗಿವೆ. ಚೀನಾದ ಈ ಆಟ ಜಗತ್ತಿಗೆಲ್ಲಾ ಈಗ ಅರಿವಾಗಿ ಹೋಗಿದೆ. ಬಡ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳನ್ನು ಸಾಲದ ಸುಳಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮಾಡಿ ಆನಂತರ ಅವು ತನ್ನ ತಾಳಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಕುಣಿಯುವ ಹಾಗೆ ಮಾಡುವ ಚೀನಾದ ಕುಟಿಲನೀತಿ ಈಗ ಗುಪ್ತವಾಗೇನೂ ಉಳಿದಿಲ್ಲ. ಅದೇ ರೀತಿ ಚೀನಾ ಪಾಕಿಸ್ತಾನವನ್ನು ತನ್ನ ತೆಕ್ಕೆಗೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡಿದೆ. ಒನ್ ಬೆಲ್ಟ್ ಒನ್ ರೋಡ್ ಯೋಜನೆಯ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಅದು ಪಾಕಿಸ್ತಾನದಲ್ಲಿ 20 ಬಿಲಿಯನ್ ಡಾಲರ್ ಹೂಡಿಕೆಯ ಭರವಸೆ ಕೊಟ್ಟಿದೆ. ಇದರ ಮೂಲಕ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದಲ್ಲಿ ಅಪಾರ ಪ್ರಮಾಣದ ಮೂಲಸೌಕರ್ಯದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಕುರಿತಂತೆ ಅದು ಮಾತಾಡಿದೆ. ಇದರ ಬಹುಪಾಲು ಹೊರೆಯನ್ನು ಹೊರಲಿರುವುದು ಪಾಕ್ ಆಕ್ರಮಿತ ಕಾಶ್ಮೀರ ಮತ್ತು ಬಲೂಚಿಸ್ತಾನಗಳೇ. ಆದರೆ ಲಾಭವನ್ನುಣ್ಣುವುದು ಮಾತ್ರ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಮುಖ್ಯಭೂಮಿ. ಹೀಗಾಗಿಯೇ ಚೀನಾದ ಈ ಯೋಜನೆಗೆ ಬಲೂಚಿಸ್ತಾನ ಮತ್ತು ಪಾಕ್ ಆಕ್ರಮಿತ ಕಾಶ್ಮೀರದಲ್ಲಿ ಭಯಾನಕವಾದ ವಿರೋಧವಿದೆ. ಆದರೆ ಮುಖ್ಯ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದಲ್ಲಾಗುವ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದವಯರ್ಾರೂ ಚೀನಾವನ್ನು ಎದುರು ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಿದ್ಧರೇ ಇಲ್ಲ.

ಚೀನಾಕ್ಕೂ ಒಂದು ಸಮಸ್ಯೆಯಿದೆ. ಈ ಕಾಮಗಾರಿಯನ್ನು ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಮೇಲಿನ ವಿಶ್ವಾಸದಿಂದಲೇ ಅದು ಆರಂಭಿಸಿದ್ದು. ಅದಾಗಲೇ ಸಾಕಷ್ಟು ಹೂಡಿಕೆಯನ್ನೂ ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟಿದೆ. ಆದರೆ ಭಯೋತ್ಪಾದಕರ ಕೇಂದ್ರ ನೆಲೆಯಾಗಿರುವ ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಧರ್ಮದ ಅಫೀಮನ್ನು ಕುಡಿದಿರುವುದರಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ವಿಕಾಸಕ್ಕಿಂತ ಕುರಾನಿಗೇ ಹೆಚ್ಚು ಮೌಲ್ಯ. ಒಂದು ವೇಳೆ ಮೌಲಾನಾನ ಜೈಶ್-ಎ-ಮೊಹಮ್ಮದ್ ಚೀನಾ ವಿರೋಧಕ್ಕೆ ನಿಂತು ಆ ರಾಷ್ಟ್ರವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಬೇಕೆಂದೆತ್ನಿಸಿದರೆ ಅದು ಚೀನಾಕ್ಕೆ ನುಗ್ಗಬೇಕೆಂದಿಲ್ಲ ಬದಲಿಗೆ ಈ ರಸ್ತೆಗಳನ್ನು ಧ್ವಂಸಗೊಳಿಸಿದರೆ ಸಾಕು, ಅದರ ನಿಮರ್ಾಣಕ್ಕೆಂದು ಬರುವ ಚೀನಿ ಕಾಮರ್ಿಕ, ಸೈನಿಕರನ್ನು ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಕೊಂದು ಮುಗಿಸಿದರಾಯ್ತು. ಚೀನಾದ ಹಣ ಅಷ್ಟೂ ನೀರುಪಾಲು. ಮಹತ್ವಾಕಾಂಕ್ಷೆಯ ಯೋಜನೆಗಳು ಮುರುಟಿಕೊಂಡು ಬಿದ್ದಂತೆಯೇ. ಇದು ಗೊತ್ತಿದ್ದೇ ಚೀನಾ ಜಗತ್ತನ್ನು ಎದುರು ಹಾಕಿಕೊಂಡಾದರೂ ಮೌಲಾನಾ ಮಸೂದ್ ಅಜರ್ಗೆ ಬೆಂಬಲ ಕೊಡುತ್ತಿದೆ.

3

ಅನೇಕ ಪತ್ರಿಕೆಗಳು, ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ಜೊತೆಗೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ಇದನ್ನು ಮೋದಿಯವರ ರಾಜತಾಂತ್ರಿಕ ಸೋಲು ಎಂದು ಬಣ್ಣಿಸುತ್ತಿವೆ. ಆದರೆ ಈ ಒಟ್ಟಾರೆ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಸೋತಿದ್ದು ಭಾರತವಲ್ಲ, ಜಗತ್ತಿನ ಬಲಾಢ್ಯ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು. ಹೀಗಾಗಿಯೇ ಈ ನಿರ್ಣಯ ಹೊರಬಿದ್ದೊಡನೆ ಅಮೇರಿಕಾ ಚೀನಾದೆದುರು ಗುಟುರು ಹಾಕಿ ಪದೇ ಪದೇ ಹೀಗೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರೆ ನಾವು ಬೇರೆಯದೇ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ತುಳಿಯುತ್ತೇವೆ ಎಂದು ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಕೊಟ್ಟಿದೆ. ಭದ್ರತಾ ಸಮಿತಿಯ ಬಹುತೇಕ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಚೀನಾದ ನಡೆಗೆ ಅಸಮಾಧಾನ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದೆ. ಇದು ಭಾರತದ ಪಕ್ಷವನ್ನು ಬಲಗೊಳಿಸಿದೆಯಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೇ ಚೀನಾವನ್ನು ಭಯೋತ್ಪಾದಕ ರಾಷ್ಟ್ರದ ಬೆಂಬಲಿಗರೆಂದು ಜಗತ್ತು ಒಪ್ಪುವ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಗೆ ತಂದು ನಿಲ್ಲಿಸಿದೆ.

ಇಷ್ಟಕ್ಕೂ ಈಗ ಕೇಳಬೇಕಾಗಿರುವ ಒಂದಷ್ಟು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿವೆ. ಶಶಿತರೂರ್ ತಮ್ಮ ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿರುವಂತೆ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಸಿಗಬೇಕಿದ್ದ ಭದ್ರತಾ ಸಮಿತಿಯ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ನೆಹರೂ ಚೀನಾಕ್ಕೆ ಬಿಟ್ಟುಕೊಟ್ಟಿದ್ದು ನಿಜವೇ? ಹಾಗೆ ನೆಹರೂ ಬಿಟ್ಟುಕೊಟ್ಟಿದ್ದರೆ ಅದು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿನ ಮಹಾಪರಾಧಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದೆಂದು ಗಣಿಸಲ್ಪಡಬೇಕಲ್ಲವೇ? ಅದೇ ಭದ್ರತಾ ಸಮಿತಿಯಲ್ಲಿ ನಾವಿಂದು ಸ್ಥಾನ ಪಡೆಯಲು ಹೆಣಗಾಡುತ್ತಿರುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ನೋಡಿದರೆ ಈ ದೇಶದಲ್ಲೊಂದು ಮಹಾಪ್ರಮಾದವಲ್ಲವೇ? ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ಇದಕ್ಕೆ ಇಂದು ಉತ್ತರಿಸುವುದೇ ಅಥವಾ ರಫೇಲ್ ಏಕೆ ಬೇಕು ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಕೇಳಿಕೊಂಡೇ ಕಾಲ ತಳ್ಳಿಬಿಡುವುದೇ?

ಅದರೊಟ್ಟಿಗಿನ ಇನ್ನೊಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ರಾಹುಲ್ ಮತ್ತು ಚೀನಾದ ಸಂಬಂಧದ್ದು. ನಿರುದ್ಯೋಗದ ಕುರಿತ ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಾ ರಾಹುಲ್ ಚೀನಾದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಸ್ವಯಂಚಾಲಿತ ರೂಪಕ್ಕೆ ಬಂದರೂ ಅಲ್ಲಿನ ಉದ್ಯೋಗಗಳಿಗೆ ಧಕ್ಕೆಯಾಗಿಲ್ಲ. ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಹಾಗಾಗಿಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾ ಕೈಲಾಸಕ್ಕೆ ಹೋದಾಗ ಭೇಟಿಯಾಗಿದ್ದ ಚೀನೀ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಇದನ್ನು ತಿಳಿಸಿದರೆಂದು ಬಾಯ್ತಪ್ಪಿ ಹೇಳಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದ. ಜನರ ಮತಗಳಿಂದ ಆಯ್ಕೆಯಾದ ಒಬ್ಬ ಎಂಪಿ ರಾಹುಲ್. ಈ ದೇಶದ ಅತ್ಯಂತ ಹಳೆಯ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಪಕ್ಷವೊಂದರ ರಾಷ್ಟ್ರಾಧ್ಯಕ್ಷನೂ ಹೌದು. ಜೊತೆಗೆ ವಿರೋಧಪಕ್ಷ ಆತನದ್ದೇ ಎಂಬುದನ್ನು ಮರೆಯುವಂತಿಲ್ಲ. ಹೀಗಿರುವಾಗ ದೇಶದ ಶತ್ರುರಾಷ್ಟ್ರವಾದ ಚೀನಾದ ಅಧಿಕಾರಿಗಳನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡುವ ಮುನ್ಸೂಚನೆಯನ್ನು ಸಕರ್ಾರಕ್ಕೆ ಕೊಡದೇ, ಭೇಟಿ ಮಾಡಿದ ನಂತರ ಸಕರ್ಾರಕ್ಕೆ ತಿಳಿಸದೇ ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟಿದ್ದು ಏತಕ್ಕಾಗಿ? ನರೇಂದ್ರಮೋದಿಯನ್ನು ಸೋಲಿಸಲು ಚೀನಾದೊಡನೆ ಗುಪ್ತವಾದ ಮಾತುಕತೆ ನಡೆಸಲು ಹೊರಟಿದ್ದರೇ ರಾಹುಲ್? ಈ ಗುಪ್ತ ಮಾತುಕತೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಪುಲ್ವಾಮಾದಾಳಿಯ ಬೀಜವೂ ಅಡಗಿತ್ತೇ? ಮೌಲಾನಾ ಮಸೂದ್ ಅಜರ್ನನ್ನು ಚೀನಾ ಬೆಂಬಲಿಸುತ್ತಿರುವ ಪರಿ ನೋಡಿದರೆ ಆತ ಚೀನಾದ ಸಾಕುನಾಯಿಯೇ ಆಗಿರಬೇಕು. ಚೀನಾ ಹೇಳಿದ ಕೆಲಸವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಚಾಚೂ ತಪ್ಪದೇ ಮಾಡುವವನಾಗಿರಬೇಕು. ಹೀಗಾಗಿಯೇ ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಸೇನಾಧ್ಯಕ್ಷ ಜನರಲ್ ಬಾಜ್ವಾಗೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದಂತೆ ಪುಲ್ವಾಮಾ ದಾಳಿ ನಡೆದಿದೆ ಎನ್ನುವ ಸುದ್ದಿ ತಲ್ಲಣಗೊಳ್ಳಲು ಕಾರಣವಾಗಿತ್ತು. ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಸಕರ್ಾರವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸೋದು ಸೇನೆಯೇ ಎಂಬುದು ಯಾರಿಗೂ ಹೊಸ ವಿಚಾರವಲ್ಲ. ಈ ಸೇನೆಯ ಅಡಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಎಲ್ಲಾ ಭಯೋತ್ಪಾದಕ ಸಂಘಟನೆಗಳಿರುವುದು ಜಗತ್ತಿಗೆ ತಿಳಿಯದ ವಿಚಾರವೇನಲ್ಲ. ಭಾರತದ ಮೇಲಿನ ಮೊದಲ ದಾಳಿಯಿಂದ ಕಾಗರ್ಿಲ್ನವರೆಗಿನ ಎಲ್ಲ ಕದನವೂ ಭಯೋತ್ಪಾದಕ ವೇಶದಲ್ಲಿನ ಪಾಕಿಸ್ತಾನಿ ಸೈನಿಕರು ನಡೆಸಿದ್ದೇ. ಹೀಗಿರುವಾಗ ಸೇನೆಯ ಅವಗಾಹನೆಗೆ ಬರದಂತೆ ನಡೆದ ಈ ಪುಲ್ವಾಮಾ ದಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಮತ್ಯಾರದ್ದಾದರೂ ಪಾತ್ರ ಇರಲೇಬೇಕಲ್ಲ! ಮತ್ತು ಆ ರಾಷ್ಟ್ರ ಚೀನಾವೇ ಆಗಿರಬೇಕು. ಹೀಗಾಗಿ ಚೀನಾ ಮೌಲಾನಾನನ್ನು ಉಳಿಸಲು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿರೋದು. ಹಾಗೇನಾದರೂ ಮೌಲಾನಾ ವಿರುದ್ಧ ಅದು ನಿಂತರೆ ಆತ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಚೀನಾದ ಗುಟ್ಟುಬಿಟ್ಟುಕೊಡುವ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳು ಇಲ್ಲದಿಲ್ಲ. ಚೀನಾಕ್ಕೆ ಮೌಲಾನಾ ಈಗ ಅನಿವಾರ್ಯ. ಪ್ರಶ್ನೆಯಿರುವುದು ಈಗ ರಾಹುಲ್ ಚೀನಾದ ಅಧಿಕಾರಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಪುಲ್ವಾಮಾ ದಾಳಿಯ ಕುರಿತಂತೆಯೇ ಚಚರ್ೆ ನಡೆಸಿದ್ದ ಎಂಬುದು ಮಾತ್ರ. ಹಿಂದೊಮ್ಮೆ ದೆಹಲಿಯಲ್ಲಿ ಚೀನಾದ ರಾಜತಾಂತ್ರಿಕರನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡಿ ಅದನ್ನು ಯಾರಿಗೂ ತಿಳಿಸದೇ ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟಿದ್ದ ರಾಹುಲ್. ಚೀನಾ ಅಧಿಕಾರಿಗಳೇ ಅದನ್ನು ತಮ್ಮ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣದ ಖಾತೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿಸಿದ ನಂತರ ಜಗಜ್ಜಾಹೀರಾಯ್ತು. ಇದನ್ನೇಕೆ ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟಿರಿ ಎಂದು ಕೇಳಿದರೆ ರಾಹುಲ್ ಬಳಿ ಆಗ ಉತ್ತರವಿರಲಿಲ್ಲ. ಈಗ ಹರಡಿರುವ ಚುಕ್ಕಿಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿದರೆ ಪುಲ್ವಾಮಾದ ಚಿತ್ತಾರ ಎದ್ದು ಕಾಣುತ್ತಿದೆ.

4

ಮೊದಲಿಗೆ ಚೀನಾದ ರಾಜತಾಂತ್ರಿಕರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಿದ್ದು, ಶಿವಭಕ್ತನೆಂದು ನಾಟಕ ಮಾಡುತ್ತಾ ಕೈಲಾಸ ಯಾತ್ರೆಗೆ ಹೋಗಿ ಚೀನಾದ ಅಧಿಕಾರಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಚಚರ್ೆ ನಡೆಸಿದ್ದು, ಈ ಎರಡೂ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ದೇಶಕ್ಕೆ ಗೊತ್ತಾಗದಂತೆ ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟಿದ್ದು, ಪುಲ್ವಾಮಾದ ಘಟನೆಯಾದೊಡನೆ ಮೋದಿ ಯಾವುದೇ ಪ್ರತೀಕಾರ ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳದಂತೆ ಕಟ್ಟಿಹಾಕುವ ಯತ್ನ ನಡೆಸಿದ್ದು, ಕೊನೆಗೆ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ವಿರುದ್ಧ ಭಾರತೀಯ ವಾಯುಸೇನೆ ದಾಳಿ ನಡೆಸಿದಾಗ ಅದನ್ನು ಸುಳ್ಳೆಂದು ಬಿಂಬಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ ಸೋತಿದ್ದು. ಎಲ್ಲಕ್ಕೂ ಮಿಗಿಲಾಗಿ ಈ ದಾಳಿಯ ಕೇಂದ್ರಬಿಂದುವಾಗಿದ್ದ ಮೌಲಾನಾನನ್ನು ಮಸೂದ್ ಅಜರ್ಜಿ ಎಂದು ಸ್ವಂತ ಮಾವನನ್ನು ಕರೆಯುವಂತೆ ಸಂಬೋಧಿಸಿದ್ದು ಇವೆಲ್ಲವೂ ಯಾವುದೋ ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿವೆ. ರಾಹುಲ್ ಮೊನ್ನೆ ತಾನೆ ಕಾಲೇಜಿನ ವಿದ್ಯಾಥರ್ಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ ಕಾನೂನು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಒಂದೇ. ಪ್ರಧಾನಮಂತ್ರಿಯಾದರೂ ಅವರನ್ನು ವಿಚಾರಣೆಗೊಳಪಡಿಸಬೇಕು ಎಂದಿದ್ದ. ಅದು ಸತ್ಯವೇ. ನೆಹರೂ ಮರಿಮಗನಾದರೂ ಈ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಮುಲಾಜಿಲ್ಲದೇ ವಿಚಾರಣೆ ನಡೆಸಲೇಬೇಕು ಏಕೆಂದರೆ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಸಿಗಬೇಕಿದ್ದ ಭದ್ರತಾಸಮಿತಿಯ ಸ್ಥಾನ ಚೀನಾಕ್ಕೆ ಬಿಟ್ಟುಕೊಟ್ಟಿದ್ದು ನೆಹರೂನೇ ಅಲ್ಲವೇ?!

5

ಚುನಾವಣೆಯ ದಿನ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿರಲಿ. ನೀವು ಹಾಕುವ ಮತ ಭಾರತವನ್ನು ಚೀನಾಕ್ಕೆ ಅಡವಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟೀತು. ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ್ದಕ್ಕೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿಗರು ಚುನಾವಣಾ ಆಯೋಗಕ್ಕೆ ನನ್ನ ವಿರುದ್ಧ ದೂರು ಕೊಟ್ಟರೂ ಅಚ್ಚರಿ ಪಡಬೇಕಿಲ್ಲ. ರಾಷ್ಟ್ರಪ್ರಜ್ಞೆಯಿಂದ ಕೆಳಗಿಳಿದು ಪಾತಾಳದಾಳಕ್ಕೆ ಸೇರಿಹೋಗಿರುವ ಜನರಿಂದ ಇನ್ನೇನನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಲು ಸಾಧ್ಯ ಹೇಳಿ?!

ರಾಮಮಂದಿರ ನಿರ್ಣಯ ಹಿಂದೂಗಳ ಪರವಾಗಿ?

ರಾಮಮಂದಿರ ನಿರ್ಣಯ ಹಿಂದೂಗಳ ಪರವಾಗಿ?

ಕೊನೆಗೂ ಸುಪ್ರೀಂಕೋಟರ್ಿಗೆ ಕಪಿಲ್ ಸಿಬಲ್ರ ಮಾತಿನ ಮೇಲೆ ಹೆಚ್ಚು ಗೌರವ ಇದ್ದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. 2019ರ ಚುನಾವಣೆ ಕಳೆಯುವವರೆಗೆ ರಾಮಮಂದಿರದ ಕುರಿತಂತೆ ನಿರ್ಣಯ ಕೊಡಬಾರದೆಂದು ಅವರು ವಿನಂತಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಕ್ಕೂ ಕೋಟರ್ು ಪದೇ ಪದೇ ತೀಪರ್ು ಕೊಡುವುದನ್ನು ಮುಂದೂಡುತ್ತಿರುವುದಕ್ಕೂ ಘನಿಷ್ಠವಾದ ಸಂಬಂಧವಿದೆ ಎನಿಸುತ್ತಿದೆ. ಇಲ್ಲವಾದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನೆಯ ತೀಪರ್ಿನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡು ಮಾತನಾಡಿರೆಂದು ಸಲಹೆಯಂತೂ ಕೊಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಕೋಟರ್ು ಹೆದರಿ ಹೆದರಿ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ನಿರ್ಣಯ ಹಿಂದೂಗಳ ಪರವಾಗಿಯೇ ಇರಬೇಕು! ಏಕೆಂದರೆ ಈ ನಿರ್ಣಯವೇನಾದರೂ ಹೊರಬಂದರೆ ಉತ್ಪಾತವೇ ನಡೆದು ಹೋಗಬಹುದೆಂಬ ಭಯ ನ್ಯಾಯಾಲಯಕ್ಕೆ ಇದ್ದಂತಿದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ನಿರ್ಣಯ ಕೊಡಲು ಹಿಂದೇಟು ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಹಾಗೆ ಆಲೋಚಿಸಿ ನೋಡಿ. ಹಿಂದೂಗಳ ವಿರುದ್ಧವಾದ ನಿರ್ಣಯ ಬಂದರೆ ನಮಗೆ ಪಾಠ ಹೇಳುವವರು ಬೇಕಾದಷ್ಟು ಮಂದಿ ಇದ್ದಾರೆ. ಕಾನೂನನ್ನು ಮೀರದಿರುವ, ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಪುರಾವೆಗಳನ್ನು ಒಪ್ಪಬೇಕೆನ್ನುವ, ಕೊನೆಗೆ ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರ ವಿಚಾರಧಾರೆಗಳನ್ನು ಗೌರವಿಸಬೇಕೆನ್ನುವ ಉಪನ್ಯಾಸಗಳು ಪುಂಖಾನುಪುಂಖವಾಗಿ ನಡೆದುಬಿಡುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಮುಸಲ್ಮಾನರು ಹಾಗಲ್ಲ. ಷರಿಯಾದ ಮುಂದೆ ಬೇರೆ ಕಾನೂನುಗಳನ್ನು ಒಪ್ಪದವರಿಗೆ ಈ ನಿರ್ಣಯದಿಂದಾಗಬೇಕಾಗಿರುವುದಾದರೂ ಏನು? ಅವರು ಶುಕ್ರವಾರದ ನಮಾಜಿನ ನಂತರ ಬೀದಿಗಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ, ಸಕರ್ಾರಿ ಆಸ್ತಿಪಾಸ್ತಿಗಳನ್ನು ಧ್ವಂಸಗೈಯ್ಯುತ್ತಾರೆ, ಅವರ ಬೆಂಬಲಕ್ಕೆ ಒಂದಷ್ಟು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿನ ನಾಯಕರು, ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಅವರ ಪರವಾಗಿ ನಿಂತ ಇತರೆ ಪಕ್ಷಗಳ ಪ್ರಮುಖರು. ಒಟ್ಟಾರೆ ಹಿಂದೂಗಳ ಅಂಗಡಿಗೆ ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚಿಯೂ ಅವರು ಕೂದಲು ಕೊಂಕದೆ ಉಳಿದುಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ನ್ಯಾಯಾಲಯಕ್ಕೆ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಇದರ ಅರಿವಿದೆ.

2

ಹಾಗಂತ ನಾನು ಹೊಸದೇನನ್ನೂ ಹೇಳುತ್ತಿಲ್ಲ. ಮುಸಲ್ಮಾನರು ಗೂಂಡಾವರ್ತನೆ ಮಾಡುವವರು ಮತ್ತು ದೇಶದ ಪರವಾಗಿ ಎಂದೂ ನಿಲ್ಲದವರು ಎಂಬುದನ್ನು ರಾಜ್ಯದ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಕುಮಾರಸ್ವಾಮಿಯವರೇ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಕೇಳುವಂತೆ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ಪುಲ್ವಾಮಾ ದಾಳಿಗೆ ಪ್ರತೀಕಾರವಾಗಿ ಭಾರತ ಏರ್ಸ್ಟ್ರೈಕ್ ಮಾಡಿದ್ದನ್ನು ಸಂಭ್ರಮಿಸಿದರೆ ಕೋಮುಗಲಭೆಗಳಾಗುತ್ತವೆ ಎಂದು ಅವರು ಎಚ್ಚರಿಸಿರುವುದು ಇದರದ್ದೇ ಮುನ್ಸೂಚನೆಯಲ್ಲವೇನು? ದಾಳಿಗೈದ ವಾಯುಸೇನೆ ನಮ್ಮದ್ದೇ ಎನ್ನುವ ಆನಂದ ನಮಗಿದೆ. ಆ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ನಾವು ಸಂಭ್ರಮಿಸಿದರೆ ಮುಸಲ್ಮಾನರು ಕೋಪಿಸಿಕೊಂಡು ಗಲಭೆಗಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ ಎನ್ನುವುದು ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳ ಮಾತುಗಳಾದರೆ ಒಂದೋ ಇಲ್ಲಿನ ಮುಸಲ್ಮಾನರು ಪಾಕಿಸ್ತಾನವನ್ನು ತಮ್ಮ ರಾಷ್ಟ್ರ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿರಬೇಕು ಅಥವಾ ಸತ್ತ ಭಯೋತ್ಪಾದಕರು ಅವರ ಸಂಬಂಧಿಕರಿರಬೇಕು. ಇವೆರಡೂ ಅಲ್ಲದೇ ಹೋದರೆ ಬಾಕಿ ಉಳಿದ ವಿಚಾರ ಒಂದೇ ಕುಮಾರಸ್ವಾಮಿ ಸುಳ್ಳು ಹೇಳುತ್ತಿರಬೇಕು. ಹೀಗೆ ಮುಸಲ್ಮಾನರನ್ನು ನಡುರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ದೇಶದ್ರೋಹಿಗಳು ಎಂದು ಜರಿಯುವ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಅವರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟವರಾದರೂ ಯಾರು? ಅದರಲ್ಲೂ ದೊಡ್ಡಸಂಖ್ಯೆಯ ಮುಸಲ್ಮಾನರು ಪುಲ್ವಾಮಾ ದಾಳಿಯನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಿ ಜಾಥಾ, ಮೆರವಣಿಗೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದ ನಂತರ ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳಿಗೆ ಆದ ಪ್ರೇರಣೆಯಾದರೂ ಏನು?! ಮುಸಲ್ಮಾನ ಸಮಾಜ ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಕುಮಾರಸ್ವಾಮಿಗಳ ಬಳಿ ಕೇಳಬೇಕಿದೆ. ಸ್ವತಃ ನರೇಂದ್ರಮೋದಿ ಸಬ್ ಕಾ ಸಾಥ್ ಸಬ್ಕಾ ವಿಕಾಸ್ ಎನ್ನುತ್ತಾ ದೂರ ಉಳಿದ ಮುಸಲ್ಮಾನರನ್ನು ಮುಖ್ಯವಾಹಿನಿಗೆ ತರುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರೆ ಅವರನ್ನು ಮತ್ತೆ ಸಮಾಜಕಂಟಕರೆಂದು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನು ಕುಮಾರಸ್ವಾಮಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರಲ್ಲಾ!

3

ಬಿಡಿ. ವೋಟು ಸಿಗುವುದಾದರೆ ಎಂತಹ ಹೀನ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೂ ಹೇಸದ ಮಂದಿ ಇವರು. ಆದರೆ ನಾವು ಚಚರ್ಿಸಬೇಕಾಗಿದ್ದುದು ರಾಮಮಂದಿರದ ಕುರಿತಂತೆ. ಹಿಂದೂಗಳು ಕಳೆದ ನಾಲ್ಕು ಶತಮಾನಗಳಿಂದ ಈ ಮಂದಿರದ ನಿಮರ್ಾಣಕ್ಕಾಗಿ ಬಡಿದಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಮುಸಲ್ಮಾನರ ಆಳ್ವಿಕೆ ಇದ್ದಾಗ ಮುಲಾಜಿಲ್ಲದೇ ಮಂದಿರವನ್ನು ಹೊಡೆದುರುಳಿಸಿ ಮಸೀದಿಯನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡುಬಿಟ್ಟರು. ಆನಂತರ ಸುದೀರ್ಘವಾದ ಹಿಂದೂ ಆಳ್ವಿಕೆ ಬಂದ ನಂತರವೂ ಮುಸಲ್ಮಾನರ ಮನನೋಯಿಸದೇ ಅದನ್ನು ಮನವೊಲಿಸಿಯೇ ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಇವರ ಯಾವ ಯತ್ನವೂ ಫಲಿಸಲಿಲ್ಲ. ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಾನಂತರ ಪಾಕಿಸ್ತಾನವೆಂದು ಮುಸಲ್ಮಾನರು ತಮಗೇ ಆದ ರಾಷ್ಟ್ರವನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡ ನಂತರವೂ ಇಲ್ಲಿ ಉಳಿದ ಮುಸಲ್ಮಾನರನ್ನು ನಮ್ಮವರೇ ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡೆವಲ್ಲ, ಆಗಲೂ ಇವರ ಮನಸ್ಸು ಕರಗಲಿಲ್ಲ. ಹೋಗಲಿ ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಸೆಕ್ಯುಲರ್ ಚಿಂತನೆಯ ಚಚರ್ೆಗಳು ಜಗದ್ವ್ಯಾಪಿ ನಡೆಯುವಾಗ ಬಹುಸಂಖ್ಯಾತ ಹಿಂದೂಗಳು ತಮಗೆ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರೆನ್ನುವ ಭಾವನೆ ಬರದಂತೆ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನೋಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿಯಾದರೂ ಮುಸಲ್ಮಾನರು ಕೋಟರ್ಿನಾಚೆಗೆ ಇದನ್ನು ಎಂದೋ ಇತ್ಯರ್ಥಪಡಿಸಬಹುದಿತ್ತು. ಊಹೂಂ, ಹಾಗೆ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ಕೊನೆಗೆ ತಾಳಲಾಗದೆ ಹಿಂದುವೇ ಶತಶತಮಾನಗಳ ಕಳಂಕವನ್ನು ತೊಳೆಯಬೇಕಾಯ್ತು. ಮಸೀದಿಯ ಧ್ವಂಸಕಾರ್ಯ 92 ರಲ್ಲಿ ನಡೆದದ್ದು ಸುದೀರ್ಘಕಾಲದ ಶಾಂತಿಯು ಆಕ್ರೋಶವಾಗಿ ಬದಲಾಗಬಲ್ಲುದು ಎಂಬುದರ ಮೊದಲ ಸಂಕೇತ!

ಸಂಬಂಧ ಕಲ್ಪಿಸಬಹುದೋ ಇಲ್ಲವೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಬಂದ 70 ವರ್ಷಗಳಿಂದಲೂ ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ತಾನೇ ತಾನಾಗಿ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದಾಗಲೂ ಅದನ್ನು ಸೋಲಿಸಿಯೂ ಶಾಂತವಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದೆವಲ್ಲ, ಭಯೋತ್ಪಾದನೆಯ ಮೂಲಕ ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಸತತವಾಗಿ ಕಿರುಕುಳ ಕೊಡುವಾಗಲೂ ಅಹಿಂಸೆಯನ್ನು ಪಾಲಿಸಿಕೊಂಡು ಪಾಕಿಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ನೋವಾಗದಂತೆ ನೊಡಿಕೊಂಡಿದ್ದೆವಲ್ಲ, ಈ ಎಲ್ಲಾ ಶಾಂತಿಯ ಅವಧಿ ಮುಗಿದ ನಂತರವೇ ಸಜರ್ಿಕಲ್ಸ್ಟ್ರೈಕ್ಗಳು, ಏರ್ಸ್ಟ್ರೈಕ್ಗಳೂ ಶುರುವಾಗಿದ್ದು. ಹಾರಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಬಾಲಮುದುರಿಕೊಂಡು ತೆಪ್ಪಗೆ ಬಿದ್ದಿದೆಯಲ್ಲಾ ಅದರ ಹಿಂದಿರುವ ಮರ್ಮವೂ ಇಷ್ಟೇ. ಬಾಬ್ರಿ ಮಸೀದಿಯ ಧ್ವಂಸ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಇದೇ ರೀತಿಯ ಅಂದಿನ ಆಕ್ರೋಶ. ಆಗಲೇ ಸಂಧಾನ ಮುಗಿಸಿದ್ದರೆ ಈ ವೇಳೆಗೆ ಸಮಸ್ಯೆಯೇ ಇರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳಿಗೆ ಮಸೀದಿ ಚುನಾವಣಾ ವಸ್ತು. ಹೀಗಾಗಿಯೇ ಅದರ ಪರಿಹಾರಕ್ಕೆ ಯಾರೂ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಲಿಲ್ಲ. ಈಗ ಕೇಂದ್ರಸಕರ್ಾರ ಅದಕ್ಕೊಂದು ವೇಗ ಕೊಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದೆ. ಹಾಗೆಂದೊಡನೆ ಅದನ್ನು ಸುಳ್ಳೆಂದು ಜರಿಯುವವರೂ ಇದ್ದಾರು. ನರೇಂದ್ರಮೋದಿಯವರು ಇದಕ್ಕೆ ಬೇಕಾಗಿರುವ ವಾತಾವರಣ ರೂಪಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆಂದು ಅರಿವಿರುವುದರಿಂದಲೇ ಸಿಬಲ್ ಇದರ ವಿರುದ್ಧ ಸುಪ್ರೀಂಕೋಟರ್ಿಗೆ ಮನವಿ ಮಾಡಿ ನಿರ್ಣಯವನ್ನು ಚುನಾವಣೆಯ ನಂತರ ಕೊಡಿರೆಂದು ಕೇಳಿಕೊಂಡಿದ್ದು. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿನೊಳಗೂ ಆತಂಕ ತಾಂಡವವಾಡುತ್ತಿದೆ. ಸಜರ್ಿಕಲ್ ಸ್ಟ್ರೈಕ್ನಿಂದಾದ ಹೊಡೆತವನ್ನೇ ತಾಳಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದಿರುವ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ಈಗ ರಾಮಮಂದಿರದ ನಿರ್ಣಯವೂ ಹೊರಗೆ ಬಂದುಬಿಟ್ಟರೆ ಕಣ್ಣೀರು ಹಾಕಿಬಿಡುತ್ತದೆ.

4

ಆದರೆ ಕೋಟರ್ು ಮಾತ್ರ ಪ್ರತೀಬಾರಿಯೂ ಹಿದೂಗಳ ಸಹನೆಯನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಲೇ ಇದೆ. ಅನವಶ್ಯಕವಾಗಿ ವಿಚಾರಣೆ ಮುಂದೂಡುವುದು, ನಿರ್ಣಯ ಕೊಡಬೇಕಾದ ದಿನ ಬೆಂಚನ್ನೇ ಬದಲಾಯಿಸಿವುದು, ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರೇ ರಾಜಿನಾಮೆ ಕೊಡುವುದು ಇವೆಲ್ಲವೂ ಸವರ್ೋಚ್ಚ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಘನತೆಗೆ ಸೂಕ್ತವಾದುದಲ್ಲ. ಅರ್ಬನ್ ನಕ್ಸಲರಿಗಾಗಿ ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿ ತೆರೆಯಲ್ಪಡುವ ನ್ಯಾಯಾಲಗಳು ರಾಮನಿಗಾಗಿ ಒಂದೆರಡು ಗಂಟೆ ಹೆಚ್ಚು ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು ಸಿದ್ಧವಿಲ್ಲವೆಂದರೆ ದುರಂತಕಾರಿ ಸಂಗತಿಯೇ. ಆದರೆ ಎಲ್ಲಾ ಸಾಕ್ಷಿಗಳೂ, ವಿಚಾರಣೆಯ ಎಲ್ಲ ಮಜಲುಗಳು ಭವ್ಯ ರಾಮಮಂದಿರದತ್ತಲೇ ಬೊಟ್ಟು ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದರಿಂದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಹಿಂದೂವೂ ಇನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಕಾಯಬೇಕಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದಂತೂ ಸ್ಪಷ್ಟ. ಒಂದೇ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ ಕಳೆದ ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಈ ನೆಲದಲ್ಲಿ ಮುಸಲ್ಮಾನನೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕೂ ಕೆಲವು ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲೇ ಮುಸಲ್ಮಾನನಿರಲಿಲ್ಲ. ಆಗಲೂ ರಾಮನಿದ್ದ, ರಾಮನ ವಿಚಾರಧಾರೆಗಳೂ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲೂ ಹಸಿರಾಗಿತ್ತು. ಹಾಗಿದ್ದ ಮೇಲೆ ನಿರ್ಣಯ ಕೊಡಲು ಯಾವ ಗೊಂದಲವೂ ಇರಬಾರದು. ಬುದ್ಧನ ನಂತರ ಶಾಂತಿಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ತುಂಬಾ ಆಡಿರುವುದರಿಂದ, ಗಾಂಧಿಯ ನಂತರ ಅಹಿಂಸೆಯನ್ನೇ ಆವಾಹಿಸಿಕೊಂಡಿರುವುದರಿಂದ ನಾವು ಈಗ ಸ್ವಲ್ಪ ಗೊಂದಲದಲ್ಲಿ ಇದ್ದೇವಷ್ಟೇ. ಭಾರತೀಯ ಪರಂಪರೆ-ಘನತೆಗಳು ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮಿಗಿಲಾದವು. ಅದನ್ನು ಉಳಿಸಿದರೆ ಭಾರತ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ನಾವು ಮರೆಯುವಂತೆಯೇ ಇಲ್ಲ. ಈ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿಯೇ ನಿರ್ಣಯ ಹೊರಬರಬೇಕಿರೋದು. ಇವ್ಯಾವನ್ನೂ ಗಮನಿಸದೇ ಇನ್ನು ಎಂಟು ವಾರಗಳ ಕಾಲ ಮಧ್ಯಸ್ಥಿಕೆಗೆ ಅವಕಾಶ ಕೊಟ್ಟು ಅದು ಸಾಧ್ಯವಾಗದೆಂದಾದಾಗ ಮತ್ತೆ ವಿಚಾರಣೆ ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಳ್ಳುವ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಧೋರಣೆ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಅರ್ಥವಾಗದ್ದು. ಅಥವಾ ನ್ಯಾಯ ವಿಳಂಬ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಒಪ್ಪಲೇಬೇಕೇನೋ!

5

ಇತ್ತ ಮೋದಿ ಮಾತ್ರ ಹಿಂದೂ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಶ್ರದ್ಧಾಕೇಂದ್ರಗಳನ್ನು ಯಾರಿಗೂ ಅರಿವಿಗೇ ಬಾರದಂತೆ ಪುನರುತ್ಥಾನಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅಯೋಧ್ಯೆ ರಾಮನ ವಿಚಾರಗಳಿಂದ ಈಗ ಅಲಂಕೃತಗೊಂಡಿದೆ. ಅಲ್ಲಿನ ಗಂಗಾತಟದಲ್ಲಿ ಭವ್ಯವಾದ ದೀಪಾವಳಿ ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ಅಲಹಾಬಾದ್ ತೀರ್ಥರಾಜ ಪ್ರಯಾಗವಾಯ್ತು. ಕಾಶಿ ಹಳೆಯ ವೈಭವಕ್ಕೆ ಮರಳುವ ಲಕ್ಷಣವನ್ನು ತೋರುತ್ತಿವೆ. ಗಂಗೆ 80 ಪ್ರತಿಶತ ಶುದ್ಧಳಾದಳಲ್ಲದೇ ಈಗ ವಿಶೇಷ ಜಾತಿಯ ಮೀನುಗಳು ಶುದ್ಧ ಗಂಗೆಯಲ್ಲಿ ಆಟವಾಡುತ್ತಿವೆಯೆಂದರೆ ಹೊಸ ವಾತಾವರಣ ಮತ್ತೆ ರೂಪುಗೊಂಡಿದೆ ಎಂದೇ ಅರ್ಥ. ಅದೇ ವೇಳೆಗೆ ಪ್ರತಿಪಕ್ಷಗಳವರು ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ತಮ್ಮ ಹಿಂದೂ ಪರಂಪರೆಯನ್ನು ಜನರ ಮುಂದೆ ಉಗ್ಗಡಿಸಿಹೇಳುವಂತೆ ಒತ್ತಡವನ್ನು ತಂದುಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ರಾಹುಲ್ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೆಂಬುದು ದೇಶದ ಜನತೆಗೆ ಬಿಡಿ ಹುಟ್ಟಿದಾಗಿನಿಂದ ಆತನಿಗೇ ಗೊತ್ತಿದ್ದುದು ಅನುಮಾನ. ಸದಾ ಮುಸಲ್ಮಾನರ ಓಲೈಕೆಯಲ್ಲಿ ನಿರತನಾಗಿದ್ದ ಅಖಿಲೇಶ್ ಕುಂಭಮೇಳಕ್ಕೆ ಬಂದು ಸ್ನಾನಗೈದು ಹೋಗುತ್ತಾನೆ. ಒಬ್ಬಿಬ್ಬರಲ್ಲ, ಎಲ್ಲರದ್ದೂ ಇದೇ ಕಥೆಯೇ. ರಾಮಮಂದಿರವೊಂದು ಆಗಿಬಿಟ್ಟರೆ ಇವರೆಲ್ಲರ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಏನಾಗುವುದೋ! ಹಾಗೆಂದೇ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ಚುನಾವಣೆ ಮುಗಿಯುವವರೆಗೂ ನಿರ್ಣಯ ಕೊಡಬೇಡಿ ಎಂದು ಗೋಗರೆದಿರೋದು. ಜನರ ಮುಂದೆ ರಾಮಭಕ್ತರಂತೆ ನಾಟಕವಾಡುತ್ತಾ ಹಿಂದೆ ಮಂದಿರ ಆಗದಂತೆ ತಡೆಹಾಕಿ ಕುಳಿತಿರುವ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿಗೆ ಸರಿಯಾದ ಪಾಠ ಕಲಿಸಬೇಕು!

ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ನಾಶ ಸುಲಭ; ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಉಗ್ರರ ನಾಶ ಹೇಗೆ?!

ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ನಾಶ ಸುಲಭ; ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಉಗ್ರರ ನಾಶ ಹೇಗೆ?!

ಒಂದೆಡೆ ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಮೋದಿ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ಬೀರುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರೆ ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ ಪಾಕಿಸ್ತಾನವನ್ನು ನಡುಗಿಸಲಾರಂಭಿಸಿದ್ದರು. ಅಭಿನಂದನ್ ಅನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಶಾಂತಿಯ ಮಾತುಕತೆಗೆ ಆಹ್ವಾನ ಕೊಡುತ್ತಿರುವ ಪಾಕಿಸ್ತಾನವನ್ನು ಧಿಕ್ಕರಿಸಿ, ಅಭಿನಂದನ್ನ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗದ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಯಾವ ಚಚರ್ೆಯೂ ಇಲ್ಲ ಎಂಬ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಕೊಟ್ಟರು. ಮರುದಿನದ ವೇಳೆಗಾಗಲೇ ಜಗತ್ತಿನ ಅನೇಕ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಪಾಕಿಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ಛೀಮಾರಿ ಹಾಕಿಯಾಗಿತ್ತು.

ಈ ಅಂಕಣ ಓದುವ ವೇಳೆಗೆ ವಿಂಗ್ ಕಮ್ಯಾಂಡರ್ ಅಭಿನಂದನ್ ಭಾರತದ ತೆಕ್ಕೆಯಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತಾರೆ. ಸರಿಸುಮಾರು 27ನೇ ತಾರೀಕಿನ ಬೇಳಿಗ್ಗೆ 10.30ರ ವೇಳೆಗೆ ಅಭಿನಂದನ್ ಪಾಕಿಗಳ ತೆಕ್ಕೆಗೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದಾರೆಂದು ಭಾವಿಸಿದರೂ ಮರುದಿನ ಸಂಜೆ 4 ಗಂಟೆಯವೇಳೆಗಾಗಲೇ ಅವರನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಲೇಬೇಕಾದ ಒತ್ತಡಕ್ಕೆ ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಸಿಕ್ಕುಹಾಕಿಕೊಂಡಿತು. ಅಂದರೆ ಒಟ್ಟು 30 ಗಂಟೆಗಳೊಳಗೆ ಭಾರತ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಮೇಲೆ ತನ್ನ ಒತ್ತಡವನ್ನು ಹೇಗೆ ತಂದಿತೆಂದರೆ ಅಭಿನಂದನ್ ಅನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಡದೇ ಬೇರೆ ಮಾರ್ಗವೇ ಇರಲಿಲ್ಲ!

2

ಭಾರತದ ರಾಜತಾಂತ್ರಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳು ಈಗ ಮೊದಲಿನಂತಿಲ್ಲ. ನಾವೀಗ ನಮ್ಮ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ದೂರುತ್ತಾ ಕೂತಿಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ ಇದೇ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಜಗತ್ತಿಗೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ಸಂದೇಶ ರವಾನಿಸುವ ಸಾಮಥ್ರ್ಯ ಪಡೆದುಕೊಂಡಿದ್ದೇವೆ. ನಮ್ಮ ಆಕ್ರೋಶ, ನೋವು, ದುಃಖ, ಹತಾಶೆ, ಕೋಪ ಇವೆಲ್ಲವುಗಳನ್ನು ನಮ್ಮದ್ದೇ ಆದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಮುಟ್ಟಿಸುವ ಮಾರ್ಗ ನಮಗೀಗ ಕರಗತವಾಗಿದೆ. ಅಭಿನಂದನ್ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಸೆರೆ ಸಿಕ್ಕಾಗ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಅವನೊಂದಿಗೆ ನಡೆದುಕೊಂಡ ರೀತಿಗೂ ಆನಂತರ ಅವನನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ನೋಡಿಕೊಂಡ ಬಗೆಯಲ್ಲೂ ಅಜಗಜಾಂತರವಿತ್ತು. ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ 27ನೇ ತಾರೀಕು ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ 24 ವಿಮಾನಗಳು ಭಾರತದೆಡೆಗೆ ನುಗ್ಗಿದಾಗ 50 ವರ್ಷದಷ್ಟು ಹಳೆಯದಾದ ಮಿಗ್ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಅಭಿನಂದನ್ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಅತ್ಯಾಧುನಿಕ ಎಫ್-16 ವಿಮಾನವನ್ನು ಅಟ್ಟಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋದದ್ದೇ ಒಂದು ಸಾಹಸ. ಬಲ್ಲ ಸೈನಿಕರು ಇದನ್ನು ಮಾರುತಿ-800 ಕಾರು ಬೆನ್ಜ್ ಕಾರನ್ನು ಅಟ್ಟಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋದ ರೀತಿ ಎಂದು ಬಣ್ಣಿಸುತ್ತಾರೆ. ತನಗೆ ಸಿಕ್ಕ ಅವಕಾಶವನ್ನು, ತಾನು ಇದ್ದ ಸ್ಥಳದ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಿಕೊಂಡ ಅಭಿನಂದನ್ ಎಫ್-16 ಅನ್ನು ಹೊಡೆದುರುಳಿಸುವಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾದರು. ಆತನ ವಿಮಾನ ಕೆಳಗುರುಳಿದ್ದು ತನ್ನದ್ದೇ ದೋಷದಿಂದಲೋ ಅಥವಾ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಮಿಸೈಲ್ ಬಿದ್ದಿದ್ದರಿಂದಲೋ ಎಂಬುದು ಇನ್ನೀಗಷ್ಟೇ ತಿಳಿಯಬೇಕಿದೆ. ಆದರೆ ವಿಮಾನದಿಂದ ಹಾರಿ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಗಡಿಯೊಳಗೆ ಬಿದ್ದ ಅಭಿನಂದನ್ ಅನ್ನು ಸ್ಥಳೀಯರು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಾಗ ಸುಮ್ಮನಿರದ ಅಭಿನಂದನ್ ತಾನಿರುವ ಜಾಗವನ್ನು ದೃಢಪಡಿಸಿಕೊಂಡು ಎದುರಿಗಿರುವವರು ಪಾಕಿಸ್ತಾನಿಯರು ಎಂದು ಗೊತ್ತಾದೊಡನೆ ತನ್ನ ಬಳಿಯಿರುವ ಪಿಸ್ತೂಲಿನಿಂದ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಗುಂಡು ಹಾರಿಸಿ ಜನ ಬೆದರಿ ಓಡುವ ಆ ಸಮಯದಲ್ಲೇ ತನ್ನ ಬಳಿಯಿದ್ದ ಪ್ರಮುಖ ದಾಖಲೆಗಳನ್ನು ನುಂಗಿಬಿಟ್ಟ. ಆನಂತರ ಜನ ಅಭಿನಂದನ್ಗೆ ಸಾಕಷ್ಟು ಥಳಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅದೇ ವೇಳಗೆ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಎಫ್-16ನಿಂದ ಕೆಳಗುರುಳಿದ ಇಬ್ಬರು ಪೈಲಟ್ಗಳನ್ನು ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಜನರೇ ಶತ್ರುರಾಷ್ಟ್ರದವನೆಂದು ಭಾವಿಸಿ ಸಾಯುವಂತೆ ಬಡಿದಿದ್ದಾರೆ. ಅರೆಪ್ರಜ್ಞಾವಸ್ತೆಗೆ ಹೋದ ಒಬ್ಬ ಪೈಲಟ್ ಆನಂತರ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಮೃತಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ ಕೂಡ. ಇತ್ತ ಅಭಿನಂದನ್ ಅನ್ನು ಸೈನಿಕರು ಬಂಧಿಸಿ ವಿಜಯೋತ್ಸವವೆಂಬಂತೆ ಕರೆದೊಯ್ದಿದ್ದಾರೆ. ಸೈನ್ಯದ ಮೂಲಕ ಇಮ್ರಾನ್ಖಾನ್ಗೆ ಸುದ್ದಿ ಮುಟ್ಟುವಾಗ ಭಾರತದ ಮೂವರು ಪೈಲಟ್ಗಳು ಸೆರೆ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದಾರೆಂಬ ಸಂತಸವನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಲಾಗಿತ್ತು. ಅದನ್ನು ಇಮ್ರಾನ್ಖಾನ್ ಹೇಳಿಯೂ ಆಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಹೀಗೆ ಸಿಕ್ಕ ಮೂವರಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರು ತನ್ನವರೇ ಎಂಬುದು ಅರಿವಾದಾಗ ಇಮ್ರಾನ್ಖಾನ್ಗೂ ಸೇರಿದಂತೆ ಇಡಿಯ ಪಾಕಿಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ಅವಮಾನವಾಗಿತ್ತು! ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಬೆಂಬಲಕ್ಕೆ ಸದಾ ನಿಲ್ಲುವ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಿಗೂ ಪಾಕಿಸ್ತಾನವನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸಿ ಉಪಯೋಗವಿಲ್ಲವೆಂಬ ಸತ್ಯ ಅರಿವಾಗಿತ್ತು. ಸೆರೆಸಿಕ್ಕಾಗಲೂ ತನ್ನ ತಾಕತ್ತನ್ನು ಸಮರ್ಥವಾಗಿಯೇ ಮೆರೆದ ಅಭಿನಂದನ್ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಹೀರೊ ಆಗಿದ್ದ. ಆದರೆ ಈ ಒಟ್ಟಾರೆ ಘಟನೆ ಪ್ರಧಾನಮಂತ್ರಿಗಳ ನೆಮ್ಮದಿಯನ್ನು ಕಸಿದುಬಿಟ್ಟಿತ್ತು. ತರುಣರೊಂದಿಗೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಭಾಗಿಯಾಗಿದ್ದ ನರೇಂದ್ರಮೋದಿ ಅರ್ಧದಲ್ಲೇ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಿಂದೆದ್ದು ತುತರ್ು ಆಂತರಿಕ ಸಭೆ ಕರೆದುಬಿಟ್ಟರು. ಸೇನಾಪ್ರಮುಖರು ಭಾಗವಹಿಸಿದ್ದ ಈ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಮುಂದಿನ ಕ್ರಮಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಕೂಲಂಕಷವಾಗಿ ಚಚರ್ಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಮೂರು ಗಂಟೆಯ ವೇಳೆಗೆ ಸೈನ್ಯ ವಿಂಗ್ ಕಮ್ಯಾಂಡರ್ ಅಭಿನಂದನ್ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ವಶದಲ್ಲಿರುವುದನ್ನು ದೃಢಪಡಿಸಿತು. ಆಗಲೇ ಭಾರತದ ನಿಗೂಢ ನಡೆಗಳು ಶುರುವಾಗಿದ್ದು!

3

ಒಂದೆಡೆ ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಮೋದಿ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ಬೀರುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರೆ ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ ಪಾಕಿಸ್ತಾನವನ್ನು ನಡುಗಿಸಲಾರಂಭಿಸಿದ್ದರು. ಅಭಿನಂದನ್ ಅನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಶಾಂತಿಯ ಮಾತುಕತೆಗೆ ಆಹ್ವಾನ ಕೊಡುತ್ತಿರುವ ಪಾಕಿಸ್ತಾನವನ್ನು ಧಿಕ್ಕರಿಸಿ, ಅಭಿನಂದನ್ನ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗದ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಯಾವ ಚಚರ್ೆಯೂ ಇಲ್ಲ ಎಂಬ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಕೊಟ್ಟರು. ಮರುದಿನದ ವೇಳೆಗಾಗಲೇ ಜಗತ್ತಿನ ಅನೇಕ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಪಾಕಿಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ಛೀಮಾರಿ ಹಾಕಿಯಾಗಿತ್ತು. ಇಸ್ಲಾಮಿಕ್ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಒಕ್ಕೂಟ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಆಕ್ಷೇಪಣೆಯ ನಡುವೆಯೂ ಭಾರತ ಸಕರ್ಾರದ ವಿದೇಶಾಂಗ ಸಚಿವೆ ಸುಷ್ಮಾ ಸ್ವರಾಜ್ರನ್ನು ತಮ್ಮ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಕರೆಸುವ ಸ್ಪಷ್ಟ ನಿರ್ಣಯ ಕೈಗೊಂಡರು. ಇದು ಪಾಕಿಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ಬಲುದೊಡ್ಡ ಹೊಡೆತವಾಗಿತ್ತು. ಮರುದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆಯಿಂದ ನರೇಂದ್ರಮೋದಿಯವರ ಮಾತಿನ ವರಸೆಯೇ ಬದಲಾಯಿತು. ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ತನ್ನ ಪ್ರಾಪಗ್ಯಾಂಡಿಸ್ಟ್ಗಳ ಮೂಲಕ ಭಾರತ ಯುದ್ಧ ಮಾಡದಿರುವಂತೆ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಯತ್ನಗಳನ್ನೂ ಮಾಡಲಾರಂಭಿಸಿತು. ಬುದ್ಧಿಜೀವಿಗಳು, ಕೆಲವು ಸಿನಿಮಾ ನಟರು, ಪ್ರತಿಪಕ್ಷಗಳೂ ಸೇರಿದಂತೆ ಎಲ್ಲರೂ ಯುದ್ಧ ಬೇಡವೆಂದು ಮಾತನಾಡಲಾರಂಭಿಸಿದರು. ಇನ್ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಸೊಪ್ಪು ಹಾಕದ ನರೇಂದ್ರಮೋದಿ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ವಿಜ್ಞಾನ ಸಮ್ಮೇಳನವನ್ನು ಉದ್ಘಾಟಿಸಿ ‘ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳೆಲ್ಲ ಮೊದಲು ಪೈಲಟ್ ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್ ಮಾಡಿ, ಆನಂತರ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್ಗೆ ಕೈ ಹಾಕುವಂತೆ ನಾವು ಈಗ ಪೈಲಟ್ ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್ ಅನ್ನು ಮುಗಿಸಿದ್ದೇವೆ ಇನ್ನು ಅದನ್ನು ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ಕಾರ್ಯ ರೂಪಕ್ಕೆ ತರಬೇಕಿದೆ’ ಎಂದುಬಿಟ್ಟರು. ಸೇರಿದವರೆಲ್ಲಾ ನಕ್ಕುಬಿಟ್ಟರೇನೋ ನಿಜ. ಆದರೆ ಇದು ಪಾಕಿಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ಸ್ಪಷ್ಟ ಸಂದೇಶವಾಗಿತ್ತು. ಭಾರತ ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸಮೂಹಕ್ಕೆ ಒಂದು ಮಾತನ್ನು ಅರ್ಥವಾಗುವಂತೆ ಹೇಳಿತು ‘ಭಯೋತ್ಪಾದನೆಯ ವಿರುದ್ಧ ನೀವು ಕಠೋರ ನಿರ್ಣಯ ಕೈಗೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲವೆಂದರೆ ಭಾರತ ತನ್ನ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ತಾನೇ ಮುಂದಡಿಯಿಡುವುದು; ಆನಂತರ ಯಾರೂ ಎದುರಾಡುವಂತಿಲ್ಲ’ ಎಂದರು. ಎಲ್ಲವೂ ಒಂದೇ ದಿಕ್ಕಿನತ್ತ ಧಾವಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಇಷ್ಟಕ್ಕೇ ಸುಮ್ಮನಾಗದೇ ಭಾರತ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ 12 ಗಂಟೆಯ ವೇಳೆಗೆ ಎಲ್ಲ ಪತ್ರಿಕಾ ಕಛೇರಿಗಳಿಗೆ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ರವಾನಿಸಿ ಸಂಜೆ 5 ಗಂಟೆಯ ವೇಳೆಗೆ ಮೂರೂ ಸೇನೆಗಳ ಪ್ರಮುಖರು ಸುದ್ದಿಗೋಷ್ಠಿ ನಡೆಸಲಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬ ಸಂದೇಶ ಕೊಟ್ಟಿತು. ಸೇನಾ ಪ್ರಮುಖರು ಸುದ್ದಿಗೋಷ್ಠಿ ನಡೆಸುತ್ತಾರೆಂದರೆ ಅದು ಯುದ್ಧದ ಘೋಷಣೆಯೇ ಸರಿ. ಒಮ್ಮೆ ಘೋಷಣೆ ಮಾಡಿದ ನಂತರ ಪಾಕಿಸ್ತಾನವನ್ನು ಧೂಳೀಪಟಗೈಯ್ಯುವವರೆಗೂ ಭಾರತ ವಿರಮಿಸದು ಎಂಬ ಅರಿವಿದ್ದ ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಮುಂದಿನ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳನ್ನು ತೀವ್ರಗೊಳಿಸಿತು. ಸಂಜೆ 4 ಗಂಟೆಯ ವೇಳೆಗೆ ಅಭಿನಂದನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುವ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡಿತು. ಅದಕ್ಕೆ ಶಾಂತಿಯ ಲೇಪನವನ್ನು ಮಾಡಿ ತಾನು ಹೀರೊ ಆಗುವ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನು ಇಮ್ರಾನ್ಖಾನ್ ಮಾಡಿದ! ನಿಸ್ಸಂಶಯವಾಗಿ ಇದು ಭಾರತದ ರಾಜತಾಂತ್ರಿಕ ಗೆಲುವೇ ಆಗಿತ್ತು. ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಎಲ್ಲ ಪತ್ರಿಕೆಗಳು ಅಭಿನಂದನ್ ಅನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಡುವ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಕ್ರಮವನ್ನು ವಿರೋಧಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ ಇತ್ತ ಭಾರತದ ಮಾರಾಟಕೊಂಡ ಪತ್ರಕರ್ತರು ಇಮ್ರಾನ್ಖಾನ್ನ ಶಾಂತಿಯೆಡೆಗಿನ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನು ಹೊಗಳುತ್ತಿದ್ದರು.

4

ಹೇಗೇ ಇರಲಿ, ವಿಂಗ್ ಕಮ್ಯಾಂಡರ್ ಅಭಿನಂದನ್ ಇನ್ನು ಮರಳಿ ಬರುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಈ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಪಕ್ಷಗಳು ಇದಕ್ಕೊಂದು ರಾಜಕೀಯ ಲೇಪನ ಮಾಡುವುದನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ಅಸಹ್ಯವೆನಿಸುತ್ತಿದೆ. ಮೋದಿ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಮೇಲೆ ತಾವು ಮಾಡಿದ ದಾಳಿಯನ್ನು ರಾಜಕೀಯವಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ಆರೋಪಿಸಿದೆ. ಇದನ್ನು ಸತ್ಯವೆಂದು ನಂಬುವುದಾದರೆ ಇದರೊಟ್ಟಿಗೆ ಎರಡು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಮೇಲೇಳುತ್ತವೆ. ಮೊದಲನೆಯದ್ದು, ಪುಲ್ವಾಮಾ ದಾಳಿಗೆ ಪ್ರತಿದಾಳಿಯನ್ನು ಮೋದಿ ಸಂಘಟಿಸಿದ್ದನ್ನು ತಮ್ಮ ಲಾಭಕ್ಕೆ ಅವರು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆಂಬುದು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿನ ಆರೋಪವಾದರೆ ಅವರು ಈ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ನೀಡದೇ ಹೋಗಿದ್ದರೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ಅದನ್ನು ತನ್ನ ಚುನಾವಣಾ ಲಾಭಕ್ಕೆ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲವೇ? ಎರಡನೆಯದು, ಪಾಕಿಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಕೊಟ್ಟದ್ದನ್ನು ಮೋದಿ ರಾಜಕೀಯವಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆಂಬುದು ಆರೋಪವಾದರೆ ಚುನಾವಣೆ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಪುಲ್ವಾಮಾ ದಾಳಿ ನಡೆಸಿ ಮೋದಿ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ನೀಡದಿರುವಂತೆ ಕೈಕಟ್ಟಿ ಹಾಕಲಿಚ್ಛಿಸಿದ್ದು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸೆನಾ? ಈ ಒಟ್ಟಾರೆ ದಾಳಿ ಹಿಂದೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿನ ಕೈವಾಡ ಇದೆ ಎನ್ನುವುದು ಹಾಗಿದ್ದರೆ ಸತ್ಯವೇ? ವಿದೇಶದಲ್ಲಿ ಅನುಮಾನಾಸ್ಪದವಾಗಿ ನಡೆದುಕೊಂಡ ಮಣಿಶಂಕರ್ ಅಯ್ಯರ್, ಸಿದ್ದು, ರಮ್ಯಾ ಮೊದಲಾದವರು ಈತರಹದ್ದೊಂದು ದೊಡ್ಡದ್ದೇನೋ ಘಟಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುವ ಪ್ರಯತ್ನದಲ್ಲಿದ್ದರಾ? ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಬೆಟ್ಟದಷ್ಟಿವೆ. ಉತ್ತರವನ್ನು ಆರೋಪ ಮಾಡಿದವರೇ ನೀಡಬೇಕಷ್ಟೇ!

5

ಮಿತ್ರರೇ ಒಂದಂತೂ ಸತ್ಯ. ಮುಂದಿನ ಬಾರಿ ಮೋದಿ ಮತ್ತೆ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದರೆ ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಇರುವುದೋ ಇಲ್ಲವೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಒಳಗೇ ಇರುವ ಈ ಸಭ್ಯ ಮುಖವಾಡದ ಉಗ್ರರಂತೂ ನಿನರ್ಾಮವಾಗುತ್ತಾರೆ!