Category: ಜಾಗೋ ಭಾರತ್

ರಂಗೇರುತ್ತಿದೆ ರಾಜ್ಯದ ಚುನಾವಣೆ!

ರಂಗೇರುತ್ತಿದೆ ರಾಜ್ಯದ ಚುನಾವಣೆ!

ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ಎರಡೂ ಪಕ್ಷಗಳ ಸಮಸ್ಯೆ ಒಂದೇ. ಕನರ್ಾಟಕದಲ್ಲಿ ಒಗ್ಗಟ್ಟು ಬರಬೇಕೆಂದರೆ ಮೇಲಿನವರು ಜುಟ್ಟು ಬಲವಾಗಿ ಹಿಡಿಯಬೇಕು. ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ ಮೇಲ್ನೋಟಕ್ಕೆ ಈ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಗೆದ್ದಿರುವುದು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸೇ.  ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯನವರ ನೇತೃತ್ವವನ್ನು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ಪೂತರ್ಿ ಒಪ್ಪಿದಂತಿದೆ.

ಏನೇ ಹೇಳಿ, ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳ ಮಾಧ್ಯಮ ಸಲಹೆಗಾರರು ಜಾಗ ಬಿಟ್ಟ ನಂತರ ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯನವರು ಸ್ವಲ್ಪ ಚುರುಕಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಕೆಲವರು ಹಾಗೆಯೇ ತಾವು ಕೆಡುವುದಲ್ಲದೇ ವನವನ್ನೆಲ್ಲ ಕೆಡಿಸುತ್ತಾರೆ. ಬಹುಶಃ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದ ಆರಂಭದಿಂದಲೂ ದಿನೇಶ್ ಅಮೀನ್ ಮಟ್ಟುರವರನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರ ಇಟ್ಟಿದ್ದರೆ ರಾಜ್ಯ ಒಂದು ಒಳ್ಳೆಯ ಆಡಳಿತವನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತೇನೋ?

ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಕನರ್ಾಟಕದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿನ ಚಹರೆಯನ್ನು ಬದಲು ಮಾಡುವ ಬಲುದೊಡ್ಡ ಪ್ರಯತ್ನ ನಡೆದಿರುವಂತೂ ನಿಜ. ಆದರೆ ಹೇಗೆ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿಯವರ ಖ್ಯಾತಿ ಜನರ ಮನದಾಳದಲ್ಲಿ ಹೊಕ್ಕಿದೆಯೋ ಹಾಗೆಯೇ ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯನವರು ಐದು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಗಳಿಸಿರುವ ಕುಖ್ಯಾತಿ ಕೂಡ ಜನ ಮಾನಸವನ್ನು ಹೊಕ್ಕಿ ಕುಳಿತುಬಿಟ್ಟಿದೆ. ಅದನ್ನು ಹೊರಗೆಳೆದು ಬಿಸಾಡಲು ಭಾರೀ ದೊಡ್ಡ ಸಾಹಸವೇ ಬೇಕಾದೀತು. ಆದರೂ ಕಳೆದ ಮೂರ್ನಾಲ್ಕು ತಿಂಗಳಿಂದ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳು ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳು ಎಂಥವನಿಗೂ ಅಚ್ಚರಿ ಹುಟ್ಟಿಸುವಂಥದ್ದು. ಪ್ರಶಾಂತ್ ಕಿಶೋರ್ ಕನರ್ಾಟಕಕ್ಕೆ ಬಂದು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಪುಕಾರು ಹಬ್ಬುವಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ!

FB_IMG_1508034298830

ಹಾಗೆ ಸುಮ್ಮನೆ ಗಮನಿಸಿ ನೋಡಿ. ಮುಖ್ಮಂತ್ರಿಗಳೆಂಬ ಘನತೆಯನ್ನೂ ಮರೆತು ಅಧಿಕೃತ ಟ್ವಿಟರ್ ಐಡಿಯಿಂದ ಕಳಪೆ ಟ್ವೀಟ್ಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು ಅವರು. ವೈಯಕ್ತಿಕವಾದ ಆಕ್ರೋಶಗಳನ್ನು ಅದರ ಮೂಲಕ ಹೊರ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದರು. ಪ್ರಧಾನ ಮಂತ್ರಿಗಳನ್ನು ನಿಂದಿಸುತ್ತಿದ್ದರು; ಕೊನೆಗೆ ಕುಟುಂಬದೊಡನೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಬಹುದಾದ್ದನ್ನು ಅಧಿಕೃತ ಟ್ವಿಟರ್ ಖಾತೆಯಿಂದ ಜನರೆದುರು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳ ಕಚೇರಿಯ ಖಾತೆ ಒಬ್ಬರಿಗೆ ಸೇರಿದ್ದಲ್ಲ, ಅದು ಏಳು ಕೋಟಿ ಕನ್ನಡಿಗರ ಆಸ್ತಿ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಅವರು ಮರೆತಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಅದೆಷ್ಟೇ ತಿವಿದರೂ ತಿದ್ದುಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿರಲಿಲ್ಲ. ಅದನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸುವವರ ಬುದ್ಧಿಮತ್ತೆ ಹಾಗಿತ್ತು. ಮಾಧ್ಯಮ ಸಲಹೆಗಾರರು ಜಾಗ ಖಾಲಿ ಮಾಡಿ ಹೋದ ನಂತರ ಬದಲಾವಣೆ ಬಂತು. ಅವರ ಖಾತೆ ಬದಲಾಯಿತು. ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ತಮ್ಮದೇ ಖಾತೆ ಆರಂಭಿಸಿದರು. ವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾಗಿ ಟ್ವೀಟ್ ಮಾಡಲು ಶುರು ಮಾಡಿದರು.

3

ವೇಣುಗೋಪಾಲ್ ಅವರು ಕನರ್ಾಟಕದ ಉಸ್ತುವಾರಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದಾಗಿನಿಂದ ಇಲ್ಲಿನ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ಚುರುಕಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದೆ. ಅವರು ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಮನೆ ಮಾಡಿ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಇಪ್ಪತ್ತು ದಿನ ಇಲ್ಲಿಯೇ ಇರುತ್ತೇನೆ ಎಂದಾಗ ಕಾಂಗ್ರೆಸಿಗರು ಹುಬ್ಬೇರಿಸಿದ್ದರು. ದಿಗ್ವಿಜಯ್ ಸಿಂಗ್ರ ಅಧಿಕಾರಾವಧಿಯಲ್ಲಿ ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯನವರು ತಮ್ಮ ಮಾತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಹೈಕಮಾಂಡ್ ನಡೆಯುವಂತೆ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ವೇಣುಗೋಪಾಲರ ಆಗಮನದಿಂದ ಚಿತ್ರಣ ಬದಲಾಯಿತು. ಅವರು ಅಮಿತ್ ಶಾಹ್ರಂತೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿಗರನ್ನು ಝಾಡಿಸಲು ಶುರು ಮಾಡಿದರು. ಮುಂದಿನ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯನವರೇ ಎಂದು ವಿವಾದಕ್ಕೆಡೆಯಿಲ್ಲದಂತೆ ಖಾತ್ರಿ ಮಾಡಿದರು. ಎಲ್ಲ ವಿಭಾಗಗಳನ್ನು ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಹಚ್ಚಿದರು. ಥೇಟು ಭಾಜಪಾದ ಶೈಲಿಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಆರಂಭವಾಯಿತು. ಮನೆಮನೆಗೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ಎಂಬ ಸಂಘದ ಪಾಲಿಗೆ ಬಲು ಹಳೆಯದಾದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿನ ಪಾಲಿಗೆ ಹೊಚ್ಚ ಹೊಸದಾದ ಯೋಜನೆ ರೂಪಿಸಲಾಯಿತು. ಆಲೋಚನೆ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ. ಆಚರಣೆ ಸುಲಭವಲ್ಲ. ಮನೆಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ ಜನರನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡಲು ಕನರ್ಾಟಕ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿಗೆ ಎಂಟೆದೆಯೇ ಬೇಕು. ಇದುವರೆಗೂ ಹಿಂದು ವಿರೋಧಿಯಾಗಿ ನಡೆದುಕೊಂಡಿರುವ ರೀತಿ, ಜಾತಿ-ಜಾತಿಗಳ ನಡುವೆ ತಂದಿರುವ ಒಡಕು, ಧರ್ಮವನ್ನು ಒಡೆಯುವಲ್ಲಿ ಮಾಡಿರುವ ಪ್ರಯತ್ನ, ಹದಗೆಟ್ಟಿರುವ ಕನರ್ಾಟಕದ ಆಥರ್ಿಕ ಸ್ಥಿತಿ, ಉದ್ಯೋಗ ಸೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಸೋತಿರುವ ರಾಜ್ಯ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನತೆಯಲ್ಲಿ ಆಕ್ರೋಶವನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸಿದೆ. ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ನೋಟು ಅಮಾನ್ಯೀಕರಣದಿಂದ, ಜಿಎಸ್ಟಿ ಜಾರಿಗೆ ತಂದಿದ್ದರಿಂದ ಸಿರಿವಂತರನ್ನು ಎದುರು ಹಾಕಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಇಷ್ಟೂ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಸಿರಿವಂತರ ದರ್ಪದಿಂದ ಕಂಗಾಲಾಗಿದ್ದ ಬಡವರಿಗೆ ಒಳಿತಾಗಿದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಅವರೊಡನೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನತೆ ನಿಂತಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯನವರು ಹಾಗಲ್ಲ. ಅವರು ತಂದಿರುವ ಯೋಜನೆಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನತೆಯನ್ನು ಮುಟ್ಟುವಲ್ಲಿ ಸೋತುಹೋಗಿವೆ. ಹೊಗಳುಭಟ್ಟರ ಬಹು ಪರಾಖಿನಲ್ಲಿ ಅವರು ಇಷ್ಟು ದಿನ ಕಾಲ ಕಳೆದು ಈಗ ಏಕಾಕಿ ಜಾಗೃತರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಒಳ್ಳೆಯದೇ. ಸುದೀರ್ಘ ನಿದ್ದೆಯಲ್ಲಿರುವ ವಿರೋಧಿಗಳಿಗೆ ಇದು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ಕರೆಗಂಟೆಯಾದರೂ ಆಗಲಿ.

2

ಅತ್ತ ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯನವರು ಚುರುಕಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದರೆ ಇತ್ತ ಕನರ್ಾಟಕದ ಬಿಜೆಪಿ ಅರೆ ಪ್ರಜ್ಞಾವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಇದೆ. ಆಡಳಿತ ವಿರೋಧಿ ಅಲೆಯಲ್ಲಿಯೇ ತೇಲಿಕೊಂಡು ವಿಧಾನಸೌಧಕ್ಕೆ ಸೇರಿಕೊಂಡುಬಿಡುತ್ತೇವೆಂಬ ಅವರ ನಂಬಿಕೆ ಈಗ ಹುಸಿಯಾಗುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. ಆಡಳಿತ ವಿರೋಧಿ ಅಲೆ ಜೋರಾಗಿದ್ದಾಗ ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷಗಳು ಗೆಲ್ಲುವ ವಿಶ್ವಾಸ ತೋರುವುದು ಸಹಜ. ಆದರೆ ಆಗಲೇ ಅಲ್ಲಿಯೂ ಟಿಕೇಟಿಗಾಗಿ ಆಕಾಂಕ್ಷಿಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಯೂ ವೃದ್ಧಿಯಾಗೋದು. ಹೈಕಮಾಂಡು ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಪಟ್ಟಕ್ಕೆ ಸಫಾರಿ ಹೊಲಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದವರು ನೀವೇ ಎಂದ ಮೇಲೂ ಯಡಿಯೂರಪ್ಪನವರ ಮನದೊಳಗಣ ಬೇಗುದಿ ಆರಿಲ್ಲ. ಇಲ್ಲಿನ ಹಿರಿಯರೆನಿಸಿಕೊಂಡವರೆಲ್ಲರ ವಿರೋಧಿ ಸಂಘಟನಾ ಕಾರ್ಯದಶರ್ಿ ಸಂತೋಷ್ ಅವರು ಕೇರಳದಲ್ಲಿ ಜನ ರಕ್ಷಾ ಯಾತ್ರೆಯನ್ನು ಬಲು ಜೋರಾಗಿ ಸಂಘಟಿಸಿ ಸೈ ಎನಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಹಾಗಂತ ಅಮಿತ್ ಷಾಹ್ ಪಡೆ ಸುಮ್ಮನಿಲ್ಲ. ಕೇರಳದ ಹತ್ಯೆಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಹೋರಾಟದ ನೇತೃತ್ವವನ್ನು ಮಾಜಿ ಉಪ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಅಶೋಕ್ ಕೈಲಿಟ್ಟು ಚಾಣಾಕ್ಷ ನಡೆ ಪ್ರದಶರ್ಿಸಿದೆ. ಈಗ ನಡೆಯಬೇಕಿರುವ ಪರಿವರ್ತನಾ ರ್ಯಾಲಿಗೆ ಸಂಸದೆ ಶೋಭಾ ಅವರನ್ನು ಮುಂದೆ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಒಳಗಿನ ವಿರೋಧಿಗಳಿಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟ ಸಂದೇಶ ರವಾನಿಸಿದೆ.

ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ಎರಡೂ ಪಕ್ಷಗಳ ಸಮಸ್ಯೆ ಒಂದೇ. ಕನರ್ಾಟಕದಲ್ಲಿ ಒಗ್ಗಟ್ಟು ಬರಬೇಕೆಂದರೆ ಮೇಲಿನವರು ಜುಟ್ಟು ಬಲವಾಗಿ ಹಿಡಿಯಬೇಕು. ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ ಮೇಲ್ನೋಟಕ್ಕೆ ಈ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಗೆದ್ದಿರುವುದು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸೇ.  ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯನವರ ನೇತೃತ್ವವನ್ನು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ಪೂತರ್ಿ ಒಪ್ಪಿದಂತಿದೆ. ವೇಣುಗೋಪಾಲ್ ಈ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಅಮಿತ್ ಶಾಹ್ರಿಗಿಂತ ಒಂದು ಹೆಜ್ಜೆ ಮುಂದಿದ್ದಾರೆ. ಸ್ವತಃ ರಾಜಕೀಯದಲ್ಲಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಪಳಗಿರುವ ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯ ತಮ್ಮ ಚುರುಕು ನಡೆಗಳಿಂದ ಎದುರಾಳಿಗಳಿಗೆ ಗಾಬರಿ ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಮಾಡುತ್ತಾರೋ, ಹೇಳಿಕೆ ಕೊಟ್ಟು ಸುಮ್ಮನಾಗುತ್ತಾರೋ ಗೋವಾದ ನಿರಾಶ್ರಿತರಿಗೆ ನಿವೇಶನವನ್ನಂತೂ ಘೋಷಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಚುನಾವಣೆಯ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಅದು ಅವರಿಗೆ ಶಕ್ತಿಯಂತೂ ಹೌದು. ಗೋವಾದಲ್ಲಿರುವ ಸಕರ್ಾರ ಬೀಜೇಪಿಯದ್ದೆಂಬುದಂತೂ ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯ ಸೂಕ್ತವಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದಾದ ಅಸ್ತ್ರ. ಕಳೆದ ಆರು ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳು ರಾಜ್ಯದ ಪಟ್ಟಭದ್ರ ಮತಬ್ಯಾಂಕುಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಒಡೆದು ಬಿಸಾಡಿದ್ದಾರೆ ಅವರು. ಹಾಗೇ ಯೋಚಿಸಿ, ಉತ್ತರ ಕನರ್ಾಟಕದ ಜನ ಭಾಜಪಾದ ಒಲವಿರುವವರು. ಆದರೆ ಲಿಂಗಾಯತ-ವೀರಶೈವ ಕಿತ್ತಾಟದ ನಂತರ ಅದೆಷ್ಟು ಜನ ಯಡಿಯೂರಪ್ಪನ ಪರ ಬಲವಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದಾರೆನ್ನುವುದು ಅನುಮಾನ. ಇತ್ತ ಕರಾವಳಿಯಲ್ಲಿ ಬಿಜೇಪಿಯ ಅಲೆ ಜೋರೆನಿಸುತ್ತಿತ್ತು, ಈಗಲೂ ಇದೆ. ಆದರೆ ಟಿಕೇಟ್ ಆಕಾಂಕ್ಷಿಗಳು ಅದೆಷ್ಟು ಮಂದಿ ಇದ್ದಾರೆಂದರೆ, ಟಿಕೇಟ್ ಸಿಗದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನೂ ಪಕ್ಷಕ್ಕೆ ಮುಳುವಾದರೆ ಅಚ್ಚರಿ ಪಡಬೇಕಿಲ್ಲ. ಮೈಸೂರು ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಜನತಾ ದಳ ಪ್ರಭಾವಿ ಎನಿಸಿದರೂ ಮುಸಲ್ಮಾನರನ್ನು ಆರಿಸಿ-ಆರಿಸಿ ಬುಟ್ಟಿಗೆ ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯ ತನ್ನ ತಾನು ಪ್ರಭಾವೀ ಹಿಂದು ವಿರೋಧಿ ಎಂದು ಬಿಂಬಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅದಕ್ಕೇ ಅಲ್ಲಿ ದಳದ ನೆಲೆಯೂ ಅಷ್ಟು ಬಲವಾಗಿಲ್ಲ. ಒಂದಂತೂ ಸತ್ಯ. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬರದಿದ್ದರೂ ಬೀಜೇಪಿಗೆ ಅಧಿಕಾರ ಸುಲಭವಲ್ಲ ಎಂಬ ವಾತಾವರಣವನ್ನಂತೂ ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಿದೆ.

21-1432206003-ramya-challenge-to-pm-modi-7

 

ಅತ್ತ ರಾಷ್ಟ್ರ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ಮಾಡು ಇಲ್ಲವೇ ಮಡಿ ಎಂಬ ವಾತಾವರಣದ ಸೃಷ್ಟಿಗೆ ಬದ್ಧವಾಗಿ ನಿಂತಿದೆ. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಸಿಪಿಎಮ್ನ ಪ್ರಕಾಶ್ ಕಾರಟ್ ಬಿಜೇಪಿ, ಆರೆಸ್ಸೆಸ್ಗಳನ್ನು ಮಟ್ಟಹಾಕಲು ವೇದಿಕೆ ರೂಪಿಸುವ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅವರೊಂದಿಗೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು, ಸಮಾಜವಾದಿ, ಬಹುಜನ, ಮುಸ್ಲೀಂ ಲೀಗು, ಚೀನಾ ಚೇಲಾ, ಪಾಕೀಸ್ತಾನ್ ಭಕ್ತರೆಲ್ಲ ಸೇರಿಕೊಳ್ಳುವುದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಅನುಮಾನವೂ ಇಲ್ಲ. ಮೋದಿಯನ್ನು ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಮತ್ತೆ ತರಲು ರಾಷ್ಟ್ರದ ಜನ ಹಣ ಸಂಗ್ರಹಿಸುವ ದದರ್ಿನಲ್ಲಿದ್ದರೆ, ಅವರನ್ನು ಅಧಿಕಾರದಿಂದ ದೂರವಿರಿಸಲು ಭಾರತ ವಿರೋಧಿ ಶಕ್ತಿಗಳು ಹಣ ಸುರಿಯುವ ಎಲ್ಲ ಲಕ್ಷಣಗಳೂ ಇವೆ. ಮೋದಿಯನ್ನು ವಯಕ್ತಿಕವಾಗಿ ಹಳಿಯಲು ಭಿನ್ನ ಭಿನ್ನ ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ಅದಾಗಲೇ ಬಳಸಲಾರಂಭಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿನ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳು ಹುಚ್ಚೆದ್ದು ಕುಣಿಯುತ್ತಿವೆ. ಪ್ರತಿನಿತ್ಯ ನೂರಾರು ಫೇಕ್ ಅಕೌಂಟುಗಳು ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗುತ್ತಿವೆ. ಅವುಗಳ ಮೂಲಕ ಮೋದಿ ವಿರೋಧಿ ಚಿಂತನೆಗಳನ್ನು ಬಿತ್ತುವ ಕಾರ್ಯ ಸೊಗಸಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ಕನ್ನಡದ ನಟಿ ರಮ್ಯಾಳಿಗೆ ಇದರ ಶ್ರೇಯ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಅನುಮಾನವೂ ಇಲ್ಲ. ಸ್ವಲ್ಪ ದಿನ ಚಟುವಟಿಕೆ ತೋರಿದ್ದ ದಳದ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳ ತಂಡವೀಗ ಪೂರ್ಣ ಸ್ತಬ್ಧವಾಗಿದೆ. ಇತ್ತ ಭಾರತೀಯ ಜನತಾ ಪಾಟರ್ಿಯ ಐಟಿ ಸೆಲ್ ನಿಷ್ಕ್ರಿಯವೇ ಆಗಿಬಿಟ್ಟಿದೆ.

ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯದ ಚುನಾವಣೆ ಈಗ ರಂಗೇರಿದೆ. ಕೇಸರಿ, ಹಸಿರು, ಕೆಂಪು, ನೀಲಿ ಎಲ್ಲ ಬಣ್ಣಗಳೂ ಆಗಸಕ್ಕೆ ರಾಚಿಕೊಳ್ಳಲಿವೆ. ನಾವೀಗ ಕಾದು ನೋಡಬೇಕಷ್ಟೇ.

 

  ಗೋವಾದ ಕನ್ನಡಿಗರ ಸಮಸ್ಯೆಗೆ ಪರಿಹಾರವೇನು?

  ಗೋವಾದ ಕನ್ನಡಿಗರ ಸಮಸ್ಯೆಗೆ ಪರಿಹಾರವೇನು?

ಹೇಗೆ ಕನರ್ಾಟಕದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಪ್ರೇಮವೆಂದರೆ ತಮಿಳು-ಹಿಂದಿ ದ್ವೇಷವೆಂಬುದನ್ನು ನಾವು ಮುಂದಿಡುತ್ತೇವೆಯೋ ಹಾಗೆಯೇ ಅಲ್ಲಿ ಗೋವಾದ ಪ್ರೇಮವೆಂದರೆ ಕನರ್ಾಟಕದ ವಿರೋಧವೆಂಬಂತಾಗಿದೆ. ಅಲ್ಲಿನ ಒಟ್ಟೂ ಜನಸಂಖ್ಯೆ ಹದಿನೈದು ಲಕ್ಷವಾದರೆ, ಕನ್ನಡಿಗರೇ ಮೂರು ಲಕ್ಷದಷ್ಟಿದ್ದಾರಂತೆ! ಅಂದರೆ ಪ್ರತಿ ಐವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಕನ್ನಡಿಗ. ಹೀಗೆ ಬಂದಿರುವ ಅನೇಕರಲ್ಲಿ ಮುಸಲ್ಮಾನರೂ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿರುವುದರಿಂದ ಅವರಿಂದ ನಿಮರ್ಾಣಗೊಂಡಿರುವ ಎಲ್ಲ ಪ್ರತ್ಯೇಕತಾವಾದಿ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೂ ಅವರೀಗ ಕನರ್ಾಟಕವನ್ನೇ ದೂರುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ. ಇಲ್ಲಿನ ಗಣಿ ಉದ್ಯಮದಲ್ಲಿ ಬಹುಪಾಲು ಮುಖ್ಯ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡಿಗರೇ ಇದ್ದಾರೆ. ಬ್ಯಾಂಕುಗಳಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡಿಗರಿದ್ದಾರೆ. ಇಲ್ಲಿನ ಹೋಟೆಲ್ ಉದ್ಯಮ ಕನ್ನಡಿಗರ ಕೈಲಿದೆ. ಓಹ್. ಒಬ್ಬ ಗೋವೆಯನ್ನನಿಗೆ ಕನ್ನಡಿಗರ ಕಂಡು ಉರಿದು ಬೀಳಲು ಅಷ್ಟು ಸಾಕು.

ಗೋವಾದ ಬಾಯ್ಣಾದಲ್ಲಿ ಕಳೆದ ಎರಡು ವಾರಗಳಿಂದ ಬಿಗುವಿನ ವಾತಾವರಣ. ನಾಲ್ಕು ದಶಕಗಳಿಂದ ಕೂಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಸಮುದ್ರ ತೀರದಲ್ಲಿ ನೆಲೆ ನಿಂತಿದ್ದ ಸುಮಾರು ಐವತ್ತಾರು ಕುಟುಂಬಗಳನ್ನು ಒಕ್ಕಲೆಬ್ಬಿಸಿ ಬೀದಿಗೆ ತಳ್ಳಲಾಗಿದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಕನರ್ಾಟಕ-ಗೋವಾ ಬಣ್ಣ ಬೇರೆ ಬಂದು ಬಿಟ್ಟಿರುವುದರಿಂದ ನಿಜಕ್ಕೂ ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ಮುಗಿಯಲಾರದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದೆ ಈ ವಿವಾದ.

3

ಬಾಯ್ಣಾ ಬೀಚಿನ ಈ ಒಕ್ಕಲೆಬ್ಬಿಸುವಿಕೆ ಹೊಸ ವಿವಾದವಲ್ಲ. 2004ರಲ್ಲಿಯೇ ಈ ಕುರಿತಂತೆ ಗಲಾಟೆಗಳು ಭುಗಿಲೆದ್ದಿದ್ದವು. ಈ ಎಲ್ಲ ಗಲಾಟೆಗಳ ಹಿಂದಿರುವುದು ವೇಶ್ಯಾವಾಟಿಕೆಯ ಸಮಸ್ಯೆ ಅನ್ನೋದು ಅನೇಕರಿಗೆ ಹೊಸ ವಿಷಯವೆನಿಸಬಹುದು. ಗೋವಾದಲ್ಲಿನ ಸೆಕ್ಸ್ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳು ನಡೆಯುವ ಕೇಂದ್ರ ಯಾವುದೆಂದು ಕೇಳಿದರೆ ತಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಸಿಗುವ ಉತ್ತರವೇ ಬಾಯ್ಣಾ ಬೀಚಿನದು. ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಉತ್ತರ ಕನರ್ಾಟಕದ ಮತ್ತು ಆಂಧ್ರ-ಒರಿಸ್ಸಾಗಳ ಕರಾವಳಿಯ ಅನೇಕರಿಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಇದೇ ಉದ್ಯೋಗವಾಗಿತ್ತು. ಈ ಬೀಚಿಗೆ ಬರಲು ಜನರು ಹೆದರುತ್ತಿದ್ದ ಕಾಲ ಅದು. ಥೇಟು ಹಿಂದಿ ಸಿನಿಮಾಗಳಂತೆ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಮನೆಯ ಹೊರಗೆ ನಿಂತು ಗಿರಾಕಿಗಳನ್ನು ಆಕಷರ್ಿಸುವ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳು ಇಡಿಯ ಬಾಯ್ಣಾಕ್ಕೆ ಕೆಟ್ಟ ಹೆಸರು ಕೊಟ್ಟಾಗಿತ್ತು. ಸ್ವಚ್ಛ ನೀಲಿ ನೀರಿನ ಸುಂದರವಾದ ಈ ಬೀಚಿಗೆ ಜನ ಬರುವ ಉದ್ದೇಶ ಬೇರೆಯೇ ಆಗಿದ್ದರಿಂದ ಇದರ ಆಸುಪಾಸಿಗೆ ಜನ ಉಳಿದುಕೊಳ್ಳುವುದೇ ಕಷ್ಟವೆನಿಸುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ. ಗೋವಾ ಸಕರ್ಾರಕ್ಕೆ ದೊಡ್ಡ ತಲೆನೋವಾಗಿತ್ತು ಇದು. ಹಾಗಂತ ಇದು ಒಂದು ದಶಕದ ಹಿಂದಿನದ್ದಷ್ಟೇ ಸಮಸ್ಯೆಯಲ್ಲ, ಸುಮಾರು ನಲವತ್ತು ವರ್ಷಗಳಿಂದಲೂ ಇಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಜನರ ತೊಂದರೆ.

2004ರಲ್ಲಿ ಅಂದಿನ ಸಕರ್ಾರ ಮುಲಾಜಿಲ್ಲದೇ ಬಾಯ್ಣಾದಿಂದ ಈ ಹಣೆಪಟ್ಟಿಯನ್ನು ಕಿತ್ತೆಸೆಯುವ ಸಂಕಲ್ಪ ಮಾಡಿ ಅಲ್ಲಿನ ಮನೆಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣ ನೆಲಸಮ ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟಿತು. ಸಾವಿರಾರು ಜನ ಬೀದಿಗೆ ಬಂದರು. ಹಾಗಂತ ಅವರ ಪರವಾಗಿ ದನಿ ಎತ್ತುವವರೂ ಯಾರೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಬೇರೆಯವರು ಬಿಡಿ. ಸ್ವತಃ ಒಕ್ಕಲೆಬ್ಬಿಸಿಕೊಂಡವರೂ ಪ್ರತಿಭಟನೆಗೆ ನಿಲ್ಲಲಿಲ್ಲ ಏಕೆಂದರೆ ಅವರಿಗೇ ಆ ವಿಶ್ವಾಸವಿರಲಿಲ್ಲ. ಒಂದಷ್ಟು ಜನರನ್ನು ಸಕರ್ಾರೇತರ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಸುಪದರ್ಿಗೆ ಕೊಟ್ಟು ಅವರನ್ನು ತಿದ್ದಿ ತೀಡುವ, ಬದುಕು ಕಟ್ಟಿ ಕೊಡುವ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನೂ ಆಗ ಮಾಡಲಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ವೇಶ್ಯಾವಾಟಿಕೆ ಎನ್ನುವುದು ನದಿಯೊಳಗಿನ ಸುಳಿಯಿದ್ದಂತೆ. ಒಮ್ಮೆ ಸಿಕ್ಕಿಕೊಂಡರೆ ಮುಗಿಯಿತು, ಹೊರಗೆ ಬರುವುದು ಬಲು ಕಷ್ಟ. ಬಾಯ್ಣಾದ ಇದೇ ಜನರ ಸಮಸ್ಯೆಯ ಕುರಿತಂತೆ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಫ್ರಂಟ್ಲೈನ್ ಎಂಬ ಪತ್ರಿಕೆಯೊಂದು ಸವಿಸ್ತಾರವಾಗಿ ವರದಿ ಮಾಡಿದೆ. ಬಳ್ಳಾರಿಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸಕೊಡಿಸುವೆನೆಂದು ಬಾಗಲಕೋಟೆಯಿಂದ ಹೆಣ್ಣುಮಗಳನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದ ದಲ್ಲಾಳಿಯೊಬ್ಬ ಇಲ್ಲಿನ ಹೆಂಗಸೊಬ್ಬಳಿಗೆ ಆಕೆಯನ್ನು ಮಾರಿ ಹೋದ. ಅವಳ ಬದುಕು ಬೀಚಿನಲ್ಲಿಯೇ ಮರಳಾಗಿಬಿಟ್ಟಿತಷ್ಟೇ. ಇಲ್ಲಿ ಆಕೆಯ ಧಂಧೆಯ ಅರಿವಾದೊಡನೆ ಮನೆಯವರೂ, ಸಂಬಂಧಿಕರೂ ಆಕೆಯನ್ನು ದೂರ ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟರು. ಅಲ್ಲಿಗೆ ಅವಳ ಬದುಕನ್ನು ಯಾವ ಸಂಘಟನೆಗಳೂ ಸುಧಾರಿಸಲಾರವು. ಇಂತಹ ಅನೇಕರನ್ನು 2004ರಲ್ಲಿ ಸಂಘಟಿಸಿ ಅವರಿಗೆ ಒಂದಷ್ಟು ಮೌಲ್ಯಯುತ ಜೀವನದ ಪಾಠ ಹೇಳಿ ಅವರವರ ಊರಿನ ಗಾಡಿ ಹತ್ತಿಸಿ ಕಳಿಸಿಕೊಟ್ಟರೆ ಗೋವಾ ಗಡಿ ದಾಟುವ ಮುನ್ನವೇ ಇಳಿದು ಮರಳಿ ಬಂದು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದರು. ಬಾಯ್ಣಾದಲ್ಲಿ ಕೇಂದ್ರೀಕೃತವಾಗಿದ್ದ ವಹಿವಾಟು ಇಡಿಯ ಗೋವಾಕ್ಕೆ ವಿಸ್ತಾರವಾಗುತ್ತಿತ್ತು.

5

ಇವರ ಸಂಖ್ಯೆ ಬಲು ಜೋರಾಗಿದ್ದುದರಿಂದ ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳೂ ಇವರೊಂದಿಗೆ ಕೈ ಜೋಡಿಸಿಯೇ ಇದ್ದವು. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿಗೆ ವೋಟು ಹಾಕುವ ಜನರಾದರೆ ಬಾಂಗ್ಲಾ-ರೋಹಿಂಗ್ಯಾಗಳಾದರೂ ಪರವಾಗಿಲ್ಲವೆಂಬ ಮನಸ್ಥಿತಿ ಇರುವಾಗ ಇವರನ್ನು ಬಿಟ್ಟೀತೇನು? ಈ ಜನರಿಗೆ ಮತ ಚಲಾಯಿಸುವ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ಎಲ್ಲ ಸವಲತ್ತುಗಳನ್ನು ಸ್ಥಳೀಯ ನಾಯಕರು ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟುಬಿಟ್ಟರು. ಕರೆಂಟು, ನೀರು ಈ ಬಗೆಯ ಮೂಲ ಸೌಲಭ್ಯಗಳೆಲ್ಲ ಅಲ್ಲದೇ ಅವರವರ ಜಾಗದ ತೆರಿಗೆಯನ್ನೂ ಅವರು ನಗರ ಪಾಲಿಕೆಗೆ ಕಟ್ಟುವಂತೆ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಿಕೊಡಲಾಯಿತು. ಅವರೀಗ ಅಧಿಕೃತ ನಿವಾಸಿಗಳಾಗಿಬಿಟ್ಟರು. ನಲವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ದೀರ್ಘ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ಮಕ್ಕಳಾದರು, ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳಾದರು. ಅನೇಕರಿಗೆ ಉದ್ಯೋಗ ದೊರೆಯಿತು. ಕೊಂಕಣಿ ಅವರ ಮನೆಮಾತಾಗಿಬಿಟ್ಟಿತು. ಬಾಯ್ಣಾದಲ್ಲಿದ್ದು ಅವರು ಗೋವಾದವರೇ ಆಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದರು. ಕೆಲವು ಕುಟುಂಬಗಳ ಹೊಸ ಪೀಳಿಗೆಗಳು ವೇಶ್ಯಾವಾಟಿಕೆಯಿಂದ ಹೊರಬಂದವು ಕೂಡ. ಆದರೆ ಅವರಿಗೆ ಅಂಟಿದ್ದ ವೇಶ್ಯಾವಾಟಿಕೆಯ ಹಣೆಪಟ್ಟಿಯಿಂದ ಮಾತ್ರ ಹೊರಬರಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ಈ ಕಾರಣಕ್ಕೇ 2004ರಲ್ಲಿ ಒಂದಿಡೀ ಓಣಿಯನ್ನು ಧ್ವಂಸಗೊಳಿಸಿದಾಗ ಹುಯಿಲೆದ್ದಿದ್ದು ನಿಜವಾದರೂ ಗೋವಾದ ಜನತೆಗೆ ಅದರಲ್ಲೂ ಬಾಯ್ಣಾದ ಆಸುಪಾಸಿನ ಜನರಿಗೆ ಅದು ನೆಮ್ಮದಿಯನ್ನು ತಂದುಕೊಟ್ಟಿತು. ಹೊರ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಈ ವಿಚಾರವನ್ನು ಹೇಳದೇ ಅಲ್ಲಿನ ಸಕರ್ಾರ ಸಮುದ್ರ ತೀರದಲ್ಲಿ ಮನೆಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟುವಂತಿಲ್ಲ, ವಸತಿ ಮಾಡುವಂತಿಲ್ಲ ಎಂಬೆಲ್ಲ ನೆಪ ಹೇಳಿತ್ತು.

 

ಒಂದಷ್ಟು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಉಳಿದ ಕೆಲವರನ್ನೂ ಒಕ್ಕಲೆಬ್ಬಿಸಬೇಕು ಅಂತ ಚಚರ್ೆ ನಡೆದೇ ಇತ್ತು. ಮನೋಹರ್ ಪರಿಕ್ಕರ್ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದ ಮೇಲೆ ಇದಕ್ಕೆ ತೀವ್ರವಾದ ವೇಗ ಬಂದಿತ್ತು. ಹೇಗೆ ಕನ್ನಡಿಗರಿಗಾಗಿ ಕನರ್ಾಟಕ ಎಂಬ ಕೂಗು ಜೋರಾದಾಗಲೆಲ್ಲ ಇಲ್ಲಿನ ಭಾರತೀಯ ಜನತಾ ಪಕ್ಷವನ್ನು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯವಾದಿ ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ವಿರೋಧಿಸುತ್ತೇವೆಯೋ ಅಲ್ಲಿಯೂ ಹಾಗೆಯೇ. ಗೋಮಾಂತಕದ ಭಾವನೆಗಳು ಬಲವಾದಾಗಲೆಲ್ಲ ಅಲ್ಲಿನ ರಾಜಕೀಯ ಆಕಾಂಕ್ಷಿಗಳು ಬಿಜೇಪಿಯನ್ನು ಕಂಠಮಟ್ಟ ವಿರೋಧಿಸುತ್ತಾರೆ. ಈ ಪ್ರಾಂತವಾದದಿಂದಾಗಿಯೇ ಮಹದಾಯಿಗೆ ಉತ್ತರ ಸಿಗದೇ ತೊಳಲಾಟ ನಡೆದಿರೋದು. ಮಹದಾಯಿ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋಟರ್್ನಲ್ಲಿ ಗೆಲುವಾದಾಗ ಈಗಿನ ಸಕರ್ಾರ ಬಹುವಾಗಿ ಸಂಭ್ರಮಿಸಿತ್ತು. ಕಾರಣ ಬಲು ಸ್ಪಷ್ಟ. ಗೋವಾಕ್ಕಾಗಿ ನಾವೂ ಇದ್ದೇವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಜನರ ಮುಂದೆ ಸಾಬೀತು ಪಡಿಸಲಿಕ್ಕಾಗಿ ಅಷ್ಟೇ. ಹೇಗೆ ಕನರ್ಾಟಕದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಪ್ರೇಮವೆಂದರೆ ತಮಿಳು-ಹಿಂದಿ ದ್ವೇಷವೆಂಬುದನ್ನು ನಾವು ಮುಂದಿಡುತ್ತೇವೆಯೋ ಹಾಗೆಯೇ ಅಲ್ಲಿ ಗೋವಾದ ಪ್ರೇಮವೆಂದರೆ ಕನರ್ಾಟಕದ ವಿರೋಧವೆಂಬಂತಾಗಿದೆ. ಬಾಯ್ಣಾದಲ್ಲಿ ಒಕ್ಕಲೆದ್ದ ಜನರ ಮಾತನಾಡಿಸಿ ನೇರ ಗೋವಾದಲ್ಲಿರುವ ಕನ್ನಡಿಗರೊಂದಷ್ಟು ಜನರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾದಾಗ ಅಚ್ಚರಿಯೆನಿಸುವ ಒಂದಷ್ಟು ಸಂಗತಿಗಳು ಹೊರಬಂದವು. ಅಲ್ಲಿನ ಒಟ್ಟೂ ಜನಸಂಖ್ಯೆ ಹದಿನೈದು ಲಕ್ಷವಾದರೆ, ಕನ್ನಡಿಗರೇ ಮೂರು ಲಕ್ಷದಷ್ಟಿದ್ದಾರಂತೆ! ಅಂದರೆ ಪ್ರತಿ ಐವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಕನ್ನಡಿಗ. ಹೀಗೆ ಬಂದಿರುವ ಅನೇಕರಲ್ಲಿ ಮುಸಲ್ಮಾನರೂ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿರುವುದರಿಂದ ಅವರಿಂದ ನಿಮರ್ಾಣಗೊಂಡಿರುವ ಎಲ್ಲ ಪ್ರತ್ಯೇಕತಾವಾದಿ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೂ ಅವರೀಗ ಕನರ್ಾಟಕವನ್ನೇ ದೂರುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ. ಇಲ್ಲಿನ ಗಣಿ ಉದ್ಯಮದಲ್ಲಿ ಬಹುಪಾಲು ಮುಖ್ಯ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡಿಗರೇ ಇದ್ದಾರೆ. ಬ್ಯಾಂಕುಗಳಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡಿಗರಿದ್ದಾರೆ. ಇಲ್ಲಿನ ಹೋಟೆಲ್ ಉದ್ಯಮ ಕನ್ನಡಿಗರ ಕೈಲಿದೆ. ಓಹ್. ಒಬ್ಬ ಗೋವೆಯನ್ನನಿಗೆ ಕನ್ನಡಿಗರ ಕಂಡು ಉರಿದು ಬೀಳಲು ಅಷ್ಟು ಸಾಕು. ಇತ್ತೀಚೆಗಂತೂ ಒಂದೆರಡು ಕಡೆ ಪಂಚಾಯತ್ ಪ್ರಮುಖರೂ ಕನ್ನಡಿಗರೇ ಆಗಿಬಿಟ್ಟ ಮೇಲಂತೂ ಆಳುವ ವರ್ಗವಾಗಿ ಪರಿವರ್ತನೆಯಾಗುತ್ತಿರುವುದು ಅವರಿಗೆ ಸಹಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಮಾವರ್ಾಡಿ ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳನ್ನು ಕಂಡಾಗ, ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಮಾಕರ್ೆಟ್ನಲ್ಲಿ ತಮಿಳರನ್ನು ಕಂಡಾಗ, ಸಾಫ್ಟ್ವೇರ್ ಉದ್ಯಮದಲ್ಲಿ ಉತ್ತರ ಭಾರತೀಯರನ್ನು ಕಂಡಾಗ ನಮಗೂ ಹೀಗೇ ಆಗುತ್ತಲ್ಲವೇ?

1

ಈ ಬಗೆಯ ಭಾವತಂತುಗಳನ್ನು ಮೀಟಿಯೇ ಗೋವಾ ಫಾರ್ವಡರ್್ ಪಾಟರ್ಿಯ ಮೂರು ಜನ ಶಾಸಕರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಅಲ್ಲಿನ ಖಿಚಡಿ ಸಕರ್ಾರದಲ್ಲಿ ಮೂವರೂ ಮಂತ್ರಿಗಳಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಗೋವಾ ಗೋವೆಯನ್ನರಿಗಾಗಿ ಎಂಬ ಹೇಳಿಕೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದೇ ಅವರು ಮುಂದಿನ ಚುನಾವಣೆಗೆ ತಯಾರಿ ನಡೆಸುತ್ತಿರೋದು. ಇದನ್ನು ಸರಿದೂಗಿಸಲು ಗೋವಾ ಸಕರ್ಾರಕ್ಕೆ ಇರುವ ಅಸ್ತ್ರವೇ ತಾವೂ ಗೋವೆಗಾಗಿಯೇ ಇರುವವರೆಂದು ತೋರಿಸೋದು ಮಾತ್ರವೇ. ಅದಕ್ಕೆ ಮೊದಲ ಹೆಜ್ಜೆ ಮಹದಾಯಿ ತಿರಸ್ಕಾರವಾದರೆ ಎರಡನೆಯದು ಬಾಯ್ಣಾ ಬೀಚಿನ ಕಾಯರ್ಾಚರಣೆ ಎನ್ನುವುದು ವಿಶ್ಲೇಷಕರ ಅಂಬೋಣ. ದುದರ್ೈವವೇನು ಗೊತ್ತೇ? ಈ ಬಾರಿ ಒಕ್ಕಲೆಬ್ಬಿಸಿದ ಸುಮಾರು 55 ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಕೂಲಿ ಕಾಮರ್ಿಕರೇ ಇದ್ದರು. ನಾಲ್ಕು ದಶಕಗಳಿಂದ ಅಲ್ಲಿಯೇ ನೆಲೆಸಿ ತಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನು ಸರಿದೂಗಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರು ನೆಲೆಸಿದ್ದ ಚಚರ್ಿಗೆ ಸೇರಿದ್ದ ಆ ಜಾಗವನ್ನು ಚಚರ್ು ಉದ್ಯಮಿಯೊಬ್ಬರಿಗೆ ಮಾರಿದಾಗಿನಿಂದ ಅವರ ಬದುಕು ಮೂರಾಬಟ್ಟೆಯಾಯ್ತು. ನೆಮ್ಮದಿ ಕಳೆದು ಹೋಯ್ತು. ನೋಟೀಸುಗಳು ಬರಲಾರಂಭಿಸಿದವು, ಕೋಟರ್ಿನ ಮೆಟ್ಟಿಲೇರಿದರು. ಅಲ್ಲಿಯೂ ನೆಮ್ಮದಿ ಸಿಗದಾದಾಗ ಅವರು ಜಿಲ್ಲಾಧಿಕಾರಿಯಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ಅವಕಾಶ ಪಡೆದುಕೊಂಡರು. ಆದರೆ ಜಾಗ ತಮ್ಮದೆನ್ನುವ ಯಾವ ಆಧಾರ ಪತ್ರಗಳೂ ಇಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ ಏಕಾಕಿ ಹದಿನೈದು ಬುಲ್ಡೋಜéರುಗಳೊಂದಿಗೆ ನುಗ್ಗಿದ ಪೊಲೀಸು ಪಡೆ ಮನೆಯನ್ನು ಬಿಡಿ, ಎರಡು ಮಂದಿರವನ್ನೂ ನೆಲಸಮ ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟಿತು. ಮಳೆಗಾಲವಾದ್ದರಿಂದ ಅಷ್ಟೂ ಜನ ಅನಾಥರೇ. ಪರೀಕ್ಷಾ ಸಮಯವಾದ್ದರಿಂದ ಮಕ್ಕಳ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯೂ ಅಯೋಮಯ. ಕೆಲವರು ತಂತಮ್ಮ ಊರುಗಳಿಗೆ ಮರಳಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯ ಕಳೆದ ನಂತರ ಮರಳುವ ಯೋಚನೆಯಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಐವತ್ತೈದು ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ಮತ್ತದೇ ಚಟುವಟಿಕೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದವರೂ ಇರಬಹುದು. ಅಂಥವರು ತಮ್ಮ ನೆಲೆಯನ್ನು ಮುಂಬೈಗೆ ಸ್ಥಳಾಂತರಿಸಿದ್ದಾರೆ ಎನ್ನುತ್ತದೆ ಪತ್ರಿಕೆಯ ವರದಿ. ಪಾರಿಕ್ಕರ್ ಕೂಡ ಸುಮ್ಮನಿಲ್ಲ. ಸೆಕ್ಸ್ ವರ್ಕಸರ್್ ಅಲ್ಲದವರಿಗೆ ನವೆಂಬರ್ ವೇಳೆಗೆ ಪುನರ್ವಸತಿ ಕಲ್ಪಿಸಲಾಗುವುದು ಎಂದು ಹೇಳಿಕೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರಲ್ಲದೇ ಅಂಥವರು ನೋಂದಾಯಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಕರೆ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ. ಸ್ಥಳೀಯ ತಹಶೀಲ್ದಾರರ ಪ್ರಕಾರ ಹೀಗೆ ಬಂದ 300 ಕುಟುಂಬಗಳಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು 80 ಕುಟುಂಬಗಳು ಮಾತ್ರ ಪುನರ್ವಸತಿಗೆ ಸೂಕ್ತವಾದವೆಂದು ದೃಢಪಟ್ಟಿದೆ. ಉಳಿದವರು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಹಾದಿ ತಾವೇ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಷ್ಟೇ.

ಈಗ ನಮ್ಮ ಮುಂದಿರುವ ಹಾದಿ ಏನು? ಈ ಇಡಿಯ ವಿಚಾರವನ್ನು ಕನ್ನಡಿಗ-ಗೋವಾ ಎಂಬ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಿಂದ ಹುಯಿಲೆಬ್ಬಿಸುವುದೇ ಅಥವಾ ಬಡವರನ್ನು ಬೀದಿಗೆ ತರುವ ಸಕರ್ಾರದ ನೀತಿಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಪ್ರತಿಭಟಿಸುವುದೇ? ಕನ್ನಡ-ಗೋವಾ ಕಂದಕದ ಮೇಲೆಯೇ ಅಲ್ಲಿನ ಹೊಸ ರಾಜಕಾರಣ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಇಡಿಯ ಹೋರಾಟಕ್ಕೆ ಕನ್ನಡತನದ ರಂಗು ತುಂಬಿದರೆ ಲಾಭಕ್ಕಿಂತ ನಷ್ಟವೇ ಹೆಚ್ಚು. ನಾವೀಗ ಇದನ್ನು ಬೀದಿಗೆ ಬಿದ್ದ ಬಡವರ ಹೋರಾಟವಾಗಿ ರೂಪಿಸುವ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ. ರಾಜ್ಯವನ್ನಾಳುವ ನಾಯಕರು ಅಕ್ಕಪಕ್ಕದ ರಾಜಕೀಯ ನಾಯಕರೊಂದಿಗೆ ಸುಂದರವಾದ ಗೆಳೆತನವೊಂದನ್ನು ಸಂಭಾಳಿಸಿಕೊಂಡು ತಮ್ಮ ರಾಜ್ಯದ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಯನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಿದೆ. ಮೋದಿ ಜಾಗತಿಕ ನಾಯಕರೊಂದಿಗೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡ ಬಾಂಧವ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿಯೂ ಕಲಿಯದಿದ್ದರೆ ಏನೆನ್ನಬೇಕು ಹೇಳಿ? ಬಿಡಿ. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ದೇಶದ ಹಿತಕ್ಕಿಂತ ಕುಚರ್ಿಯ ವ್ಯಾಮೋಹವೇ ಬಹಳವಾಗಿರುವಾಗ ಇವೆಲ್ಲ ಮಾತಾಡಿಯೂ ಪ್ರಯೋಜನವಿಲ್ಲ.

ನಾವೀಗ ಸಮಸ್ಯೆಯ ಬದಲು ಪರಿಹಾರದ ಕುರಿತಂತೆ ಮಾತಾಡಬೇಕು. ಒಕ್ಕಲೆಬ್ಬಿಸಿದವರಿಗೆ ಮತ್ತೆಲ್ಲಾದರೂ ಜಾಗ ಕೊಟ್ಟು ವಸತಿ ನಿಮರ್ಿಸಿಕೊಡುವಂತೆ ಸಕರ್ಾರದ ಮೇಲೆ ಒತ್ತಡ ತರಬೇಕು. ಕಠೋರವಾದ ಪತ್ರ ಬರೆದರೆ ಪಕ್ಕದ ರಾಜ್ಯದವರು ಹೆದರುತ್ತಾರೆಂದು ಭಾವಿಸಿದರೆ ಅದು ಮೂರ್ಖತನವೇ. ತಮಿಳುನಾಡಿನ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಕಾವೇರಿಗಾಗಿ ಕಠೋರ ಪತ್ರ ಬರೆಯಲಿಲ್ಲ ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಕೇಂದ್ರ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಲಾಬಿ ಮಾಡಿದರೆಂಬುದನ್ನು ಮರೆಯದಿರಿ. ನಾವಿನ್ನೂ ಮೂಗಿಗೆ ತುಪ್ಪ ಸವರುವ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳ ಸಹವಾಸದಲ್ಲೇ ಇದ್ದೇವೆ.

ಅಂದಹಾಗೆ ನನಗೆ ಅರ್ಥವಾಗದ ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ಇದೆ. ತೆಲುಗರ ಮೇಲಿಲ್ಲದ ನಮ್ಮ ದ್ವೇಷ ತಮಿಳಿಗರ ಮೇಲಿದೆಯಲ್ಲ ಏಕೆ? ಮರಾಠಿಗರನ್ನು ಕಂಡರೆ ಪ್ರೀತಿಸುವ ಗೋವಾದವ ಕನ್ನಡಿಗರನ್ನು ಕಂಡೊಡನೆ ಕೆಂಡಕಾರುತ್ತಾನಲ್ಲ ಏಕೆ? ಹಿಂದಿ ಭಾಷಿಗರನ್ನು ಕಂಠಮಟ್ಟ ದ್ವೇಷಿಸುವ ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದ ಜನ ಕನ್ನಡಿಗರ ಮೇಲೆ ಪ್ರೀತಿ ತೋರುತ್ತಾರಲ್ಲ ಏಕಿರಬಹುದು? ಬಹುಶಃ ಈ ವಿಚಾರವನ್ನು ಸೂಕ್ತವಾಗಿ ಅಳೆದು ಸುರಿದರೆ ಪ್ರಾಂತವಾದದ ಅನೇಕ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೆ ಪರಿಹಾರ ಹುಡುಕಬಹುದೇನೋ?

ಪರರ ಕೇಡು ಬಯಸಿದವರ ಅಂತ್ಯ ಬಲು ಕೆಟ್ಟದ್ದೇ!

ಪರರ ಕೇಡು ಬಯಸಿದವರ ಅಂತ್ಯ ಬಲು ಕೆಟ್ಟದ್ದೇ!

ಈಗ ಲಂಡನ್ನಿನಲ್ಲಿಯೇ ಬಾಂಬು ಸಿಡಿದಿದೆ. ವಲಸೆ ಬಂದವರಿಂದಾಗಿಯೇ ಕಳೆದ ವರ್ಷದ ಬ್ರುಸೆಲ್ಸ್ ದಾಳಿ ಮತ್ತು 2015 ರಲ್ಲಿ ಜರ್ಮನಿಯಲ್ಲಿ ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ನಡೆದಿದ್ದನ್ನು ಮರೆಯುವುದು ಹೇಗೆ? ಅದರದ್ದೇ ಮುಂದುವರಿದ ಭಾಗವಾಗಿ ಪಾರ್ಸನ್ ಗ್ರೀನ್ ಟ್ಯೂಬ್ ಟ್ರೇನ್ನಲ್ಲಿ ದಾಳಿಯಾಗಿದೆ. ಹೊರಗಿನಿಂದ ಬಂದವರು ಎಷ್ಟಾದರೂ ಹೊರಗಿನವರೇ.

ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕ್ರಿಯೆಗೂ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಇರಲೇಬೇಕು ಎನ್ನುವುದು ವಿಜ್ಞಾನದ ನಿಯಮ. ಆಧ್ಯಾತ್ಮವೂ ಒಂದಲ್ಲ ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅದನ್ನೇ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಕರ್ಮ ಸಿದ್ಧಾಂತದ ಅಡಿಪಾಯವೇ ಅದು. ಇಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಯೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಆಲೋಚನೆಗೂ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯಿರುತ್ತದೆ. ಅದಕ್ಕೇ ಆಲೋಚನೆ ಮಾಡುವಾಗಲೂ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ವಹಿಸಬೇಕು ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದುದು ಸ್ವಾಮಿ ವಿವೇಕಾನಂದರು. ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ಪೀಠಿಕೆ ಏಕೆಂದರೆ, ಲಂಡನ್ನಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಭಯೋತ್ಪಾದನಾ ದಾಳಿಯಾಗಿದೆ.

1947 ರಲ್ಲಿ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಕೊಡುವ ಆಲೋಚನೆ ಮಾಡಿತಲ್ಲ ಇಂಗ್ಲೆಂಡು ಆಗಲೇ ಭಾರತವನ್ನು ವಿಭಜಿಸುವ ಯೋಜನೆಯನ್ನೂ ಗಟ್ಟಿಗೊಳಿಸಿಕೊಂಡುಬಿಟ್ಟಿತ್ತು. ಹಿಂದೂ-ಮುಸಲ್ಮಾನರು ಜೊತೆಗಿದ್ದರೆ ಕಾದಾಡುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತಾರೆ ಅದಕ್ಕೇ ಅವರನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿರಿಸುವುದು ಶಾಂತಿ-ನೆಮ್ಮದಿಯ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಒಳಿತೆಂದು ಅವರು ಜಗತ್ತನ್ನು ನಂಬಿಸಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದರು. ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ವಿರೋಧಗಳಿದ್ದರೂ ಮತದ ಅಫೀಮು ಕುಡಿದ ಒಂದಷ್ಟು ಮರ್ಕಟಗಳು ಮತ್ತು ಅಧಿಕಾರದ ಅಮಲೇರಿಸಿಕೊಂಡ ದುಷ್ಟ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳು ಕೈಜೋಡಿಸಿಯಾಗಿತ್ತು. ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ದ್ವಿರಾಷ್ಟ್ರ ಸಿದ್ಧಾಂತಕ್ಕೆ ಭಾರತ ತಲೆ ಬಾಗಲೇಬೇಕಾಯಿತು. ಮುಸಲ್ಮಾನರ ಮತಾವೇಶವನ್ನು ಕಂಡು ಬಾಬಾ ಸಾಹೇಬ ಅಂಬೇಡ್ಕರರು ಸ್ಪಷ್ಟ ದನಿಯಲ್ಲಿ, ‘ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಹೊರಗಿಟ್ಟು ಯುದ್ಧಮಾಡುವುದು ಅವರನ್ನು ಒಳಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಕಾದಾಡುವುದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಒಳ್ಳೆಯದು’ ಎಂದಿದ್ದರು.

ಆದರೆ ಆದದ್ದೇನು? ವಿಭಜನೆಯ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ಅರವತ್ತು ಲಕ್ಷ ಮುಸಲ್ಮಾನರು ನಾಡಿನೆಲ್ಲೆಡೆಯಿಂದ ಪಾಕೀಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ವಗರ್ಾಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು. ಅತ್ತಲಿಂದ ನಲವತ್ತು ಲಕ್ಷಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಜನ ಇತ್ತ ಬಂದರು. ಈ ಸರ್ಕಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಕಡಿಮೆ ಎರಡು ಲಕ್ಷದಿಂದ ಇಪ್ಪತ್ತು ಲಕ್ಷದಷ್ಟು ಜನ ಕೊಲೆಯಾಗಿ ಹೋದರು. ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳ ಮೇಲಿನ ಅತ್ಯಾಚಾರ ಎಗ್ಗಿಲ್ಲದೇ ನಡೆಯಿತು. ಅರಾಜಕತೆಯಿಂದಾಗಿ ಸೇಡಿನ ಬೆಂಕಿ ಧಗಧಗನೆ ಉರಿಯಿತು. ಈ ನಡುವೆ ಬ್ರಿಟನ್ ಭಾರತವನ್ನು ಆಳಲಾಗದೇ ಸೋತು ಮರಳಿದ್ದನ್ನು ಜಗತ್ತು ಮಾತನಾಡಲು ಮರೆತೇ ಹೋಗಿತ್ತು. ಅದು ಪಕ್ಕಾ ರಾಜಕಾರಣ. ಜನರ ಗಮನವನ್ನು ತಮ್ಮ ವೈಫಲ್ಯದಿಂದ ಬೇರೆಡೆ ಸೆಳೆಯಲು ಮತ್ತೊಂದು ಸ್ಫೋಟಕ ಸುದ್ದಿಯನ್ನು ಹೊರ ಹಾಕೋದು. ಕನರ್ಾಟಕದ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳು ಸಕರ್ಾರದ ವೈಫಲ್ಯದಿಂದ ಜನರನ್ನು ಲಿಂಗಾಯತ ಧರ್ಮದೆಡೆಗೆ ಸೆಳೆದು ತಂದಿಲ್ಲವೇ ಹಾಗೆಯೇ! ನಮಗೂ ಅಷ್ಟೇ. ಮತ-ಪಂಥಗಳ ಸೆಳವು ಅದೆಷ್ಟಿದೆಯೆಂದರೆ ರಾಜ್ಯ, ರಾಷ್ಟ್ರ, ಪ್ರಗತಿ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಮೂಲೆಗೆ ಹೋಗಿ ಕುಳಿತುಬಿಡುತ್ತದೆ. ಬ್ರಿಟೀಷರು ಲಕ್ಷಾಂತರ ಜನರನ್ನು ನಡು ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಬಲಿ ಕೊಟ್ಟು ತಮ್ಮ ಮನೋಗತವನ್ನು ಈಡೇರಿಸಿಕೊಂಡುಬಿಟ್ಟಿದ್ದರು. ಇಷ್ಟಕ್ಕೂ ಇಡಿಯ ದೇಶ ಆಗ ಅವರ ಕೈಲೇ ಇತ್ತು. ಮನಸ್ಸು ಮಾಡಿದ್ದರೆ ಜನರ ವಿನಿಮಯವನ್ನು ತೊಂದರೆಯಾಗದಂತೆ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಒಪ್ಪುವಂತೆ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟು ಅಖಂಡ ಭಾರತೀಯರ ಎದೆಯಲ್ಲಿ ವಿರಾಜಮಾನರಾಗಬಹುದಿತ್ತು. ಅವರು ಹಾಗೆ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ದಂಗೆಗಳಿಗೆ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ ನೀಡಿ ಭಾರತದ ಜನ ಆಳಿಕೊಳ್ಳಲು ಅಯೋಗ್ಯರೆಂದು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸುವ ಹಠಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದರು. ಆ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಭಾರತ ಅನುಭವಿಸಿದ ವೇದನೆ, ನಂಬಿಕೆ ಕಳೆದು ಕೊಂಡಿದ್ದ ಇಲ್ಲಿನ ಮುಸಲ್ಮಾನರ ನೋವು ದಾಖಲು ಮಾಡಿ ಮುಗಿಸಬಹುದಾದ್ದಲ್ಲ. ಆದರೆ ಆಳುವ ಅಧಿಕಾರ ಪಡೆದ ನಾಯಕರು ಬ್ರಿಟೀಷರ ಶೂಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಕಾಲಿರಿಸಿದರೇ ಹೊರತು ಹೊಸ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ, ಹೊಸ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕುವ ಗೋಜಿಗೇ ಹೋಗಲಿಲ್ಲ. ಹಿಂದೂಗಳ ಔದಾರ್ಯದಿಂದ ಇಲ್ಲಿಯೇ ಉಳಿದಿದ್ದ ಮುಸಲ್ಮಾನರನ್ನು ಮುಖ್ಯವಾಹಿನಿಗೆ ಕರೆತಂದು ಅವರನ್ನು ಭಾರತದ ಪ್ರಗತಿಯ ಓಟಕ್ಕೆ ಪಾಲುದಾರರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಬಿಡಬೇಕಿತ್ತು; ನಾವು ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರೆಂಬ ಬಿರುದು ಕೊಟ್ಟು ಅವರನ್ನು ಖಲೀಫಾಗಳಿಗೇ ಅಧಿನರಾಗಿರಿಸಿದೆವೇ ಹೊರತು ಭಾರತ ಭಕ್ತರಾಗಿಸಲಿಲ್ಲ.

12

ಇಸ್ಲಾಂ ಬಲುಬೇಗ ಆವೇಶಕ್ಕೊಳಗಾಗುವ ಪಂಥ. ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವಿಚಾರವನ್ನೂ ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ, ಒತ್ತಾಯದಿಂದ ತುರುಕಲಾಗುತ್ತದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ರಕ್ತಗತವಾಗಿಹೋಗಿರುವ ನಂಬಿಕೆಗಳು ಸ್ವಲ್ಪ ಅಲುಗಾಡಿದರೂ ಅವರು ಅದನ್ನು ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾರರು. ಸಹ ಮಾನವರೊಡನೆ ಬದುಕಲು ಅವರಿನ್ನೂ ಸಾಕಷ್ಟು ವಿಚಾರವಂತರಾಗಬೇಕಿದೆ. ಒಂದೇ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ ಇಸ್ಲಾಂ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಲ್ಲೇ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬದುಕಲು ಹೆಣಗಾಡುವ ಮುಸಲ್ಮಾನರು, ಸೆಕ್ಯುಲರ್ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಅದು ಹೇಗೆ ಬದುಕಬಲ್ಲರು ಹೇಳಿ? ಹಾಗೇನಾದರೂ ಬದುಕುವ ಕಲೆ ಕಲಿಸಿಕೊಟ್ಟು ಅವರನ್ನು ನಾಗರೀಕರಾಗಿಸುವ ಸಾಮಥ್ರ್ಯವಿದ್ದರೆ ಅದು ಭಾರತಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ. ಹೂಣರಂತಹ ಹೂಣರನ್ನೇ ತನ್ನೊಳಗೆ ಸಮ್ಮಿಳಿತಗೊಳಿಸಿಕೊಂಡ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಇವರು ಬಲು ದೊಡ್ಡ ಸವಾಲಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಬಹದ್ದೂರ್ ಷಾಹ್ ಜಫರ್ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಅದು ಆಗಿಯೂ ಬಿಡುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಬಿಳಿಯರು ತಡೆಗೋಡೆಯಾಗಿ ನಿಂತುಬಿಟ್ಟರು ಅಷ್ಟೇ. ಹಿಂದೂ-ಮುಸ್ಲೀಂ ಕಂದಕ ದೊಡ್ಡದು ಮಾಡಿದಷ್ಟೂ ಆಳುವುದು ಸುಲಭವೆಂದು ಅವರ ಅನುಭವ ಹೇಳುತ್ತಿತ್ತು. ಹಾಗೆಂದೇ ಅವರು ವಿಭಿನ್ನ ಪ್ರಯೋಗಗಳನ್ನು ನಡೆಸಿ ಮುಸಲ್ಮಾನರನ್ನು ಭಡಕಾಯಿಸಲು ಶುರು ಮಾಡಿದ್ದು. ಢಾಕಾದ ನವಾಬ ಸಲೀಮುಲ್ಲಾನಿಗೆ ಹಣದ ಆಮಿಷವೊಡ್ಡಿ ಹಿಂದೂ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳ ಅತ್ಯಾಚಾರ ಮಾಡುವಂತೆ ಅಧಿಕಾರಿಗಳೇ ಸಲಹೆ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದುದು ಈಗ ಇತಿಹಾಸ. ಅವನ ಕೃಪಾ ಪೋಷಿತ ಗೂಂಡಾಗಳು ಅಲ್ಲಿ ಹಿಂದುಗಳ ಬದುಕನ್ನು ನರಕಗೊಳಿಸಿಬಿಟ್ಟರು. ಮುಸಲ್ಮಾನರನ್ನು ಭಡಕಾಯಿಸುವುದು ಬಲು ಸುಲಭ. ಮೆಕ್ಕಾಕ್ಕೆ ಅವಮಾನ, ಪ್ರವಾದಿಗಳಿಗೆ ಅವಮಾನ, ಕುರಾನಿಗೆ ಅವಮಾನ ಎಂದು ಪುಕಾರು ಹಬ್ಬಿಸಿದರಾಯಿತು. ಮೂತರ್ಿ ಪೂಜೆಯನ್ನೇ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ ಎನ್ನುತ್ತ ಮತದ ಸಂಕೇತಗಳಿಗೆ ಅವಮಾನವಾದರೂ ಸಹಿಸದಂತಾಡುತ್ತಾರೆ. ಹಿಂದುಗಳಾದರೋ ವೈಭವದ ಮೂತರ್ಿ ಪೂಜೆಯನ್ನೇ ಮಾಡಿ ಅದನ್ನೂ ಮೀರಿ ಹೋಗುವುದನ್ನೇ ಆಲೋಚಿಸುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ. ಅದು ಬೇರೊಂದು ಚಚರ್ೆ. ಸದ್ಯದ ಸಂಗತಿ ಎಂದರೆ, ಈ ಬಗೆಯ ಕಿಡಿ ಹೊತ್ತಿಸಿ ಮುಸಲ್ಮಾನರನ್ನು ಅಂದಿನಿಂದ ಇಂದಿನವರೆಗೂ ಭಡಕಾಯಿಸುತ್ತಲೇ ಬಂದರು ಆಳುವ ಧಣಿಗಳು. ಅದಕ್ಕೆ ಅವರೂ ಪೂರಕವಾಗಿ ಪ್ರತಿಸ್ಪಂದಿಸಿದರು. ತಮ್ಮ ತಮ್ಮಲ್ಲೆ ಕಾದಾಡಿ ನಾಶವಾಗಿ ಹೋದವರ ಸಮಾಧಿಯ ಮೇಲೆ ತಮ್ಮ ವಿಜಯ ಪತಾಕೆ ಹಾರಿಸುವ ಹುಚ್ಚು ಬಿಳಿಯರಿಗೆ. ಜಗತ್ತಿನಾದ್ಯಂತ ಇದನ್ನೇ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಬಂದವರು ಅವರು. ಆ ಕುರಿತಂತೆ ಹೆಮ್ಮೆಯಿದೆ ಅವರಿಗೆ. ಅದನ್ನು ಗಮನಿಸಿಯೇ ವಿವೇಕಾನಂದರೊಮ್ಮೆ ತಮ್ಮ ವಿದೇಶದ ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ ಭವಿಷ್ಯದ ನಾಶದ ಮುನ್ಸೂಚನೆ ಕೊಡುತ್ತ ಒಂದು ಕಾಲ ಬರುತ್ತದೆ ಆಗ ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಒಂದು ಇಟ್ಟಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಮತ್ತೊಂದು ಇಟ್ಟಿಗೆ ನಿಲ್ಲಲಾರದು ಎಂದು ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಎಚ್ಚರಿಸಿದ್ದರು. ಅದಕ್ಕೆ ಯಾರು ಕಾರಣರಾಗಬಹುದೆಂಬ ಸೂಕ್ಷ್ಮವನ್ನೂ ಹೇಳಿ, ಅದಕ್ಕೆ ಸಾಕಷ್ಟು ಸಮಯ ಬೇಕೆಂದು ಸಮಾಧಾನವನ್ನೂ ಮಾಡಿದ್ದರು.
ಅಲ್ಲವೇ ಮತ್ತೆ? ಇತರರನ್ನು ಕೊಂದಾದರೂ ಸರಿ ತಾವು ಮತ್ತು ತಮ್ಮವರು ರಾಜ್ಯವಾಳಬೇಕೆಂಬ ಕ್ರೌರ್ಯದಿಂದ ಆಧಿಪತ್ಯ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದವರಿಗೆ ಪ್ರತಿಫಲ ದಕ್ಕುವುದಾದರೂ ಯಾವಾಗ? ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಬಂದ ಮೇಲಾದರೂ ಸುಮ್ಮನಿದ್ದರೇನು? ಪಾಕೀಸ್ತಾನವನ್ನು ಭಡಕಾಯಿಸಿ ನಮ್ಮ ವಿರುದ್ದ ಎತ್ತಿಕಟ್ಟಿ ನಾವು ಭಯೋತ್ಪಾದನೆಯ ಸುಲಭದ ತುತ್ತಾಗುವಂತೆ ನೋಡಿಕೊಂಡರಲ್ಲ. ಅವತ್ತು ನಾವು ಪಾಕೀಸ್ತಾನ ಪ್ರೇರಿತ ಭಯೋತ್ಪಾದನೆಯೆಂದು ಜಗತ್ತಿನ ಮುಂದೆ ಕಣ್ಣೀರಿಡುವಾಗ ‘ಕಾನೂನು-ಸುವ್ಯವಸ್ಥೆ ಕಾಪಾಡಲಾಗದ ಅಪ್ರಯೋಜಕ ರಾಷ್ಟ್ರ ಭಾರತ’ ಎಂದು ಜಗತ್ತಿನ ಮುಂದೆ ಮೂದಲಿಸುತ್ತ ಕುಳಿತಿತ್ತಲ್ಲ ಪಶ್ಚಿಮದ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು; ಈಗ ಅವುಗಳ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ನೋಡಿ. ಭಾರತವೇನೋ ಈ ಬಾಡಿಗೆ ಗೂಂಡಾಗಳನ್ನು, ಮತೋನ್ಮತ್ತರನ್ನು ಎದುರಿಸುವುದನ್ನು ಕಲಿತುಬಿಟ್ಟಿದೆ ಆದರೆ ಬೇರೆಯವರ ಮೇಲೆ ಛೂ ಬಿಡಲೆಂದೇ ತಯಾರು ಮಾಡಿದ ನಾಯಿಗಳು ಈಗ ತನ್ನತ್ತಲೇ ತಿರುಗಿ ನಿಂತಾಗ ಪತರಗುಟ್ಟುವ ಮಾಲೀಕನಂತಾಗಿದೆ ಇಂಗ್ಲೆಂಡು. ಇತರರ ಸರ್ವನಾಶದ ಆಲೋಚನೆಯೊಳಗೆ ತನ್ನದೇ ಸರ್ವನಾಶದ ಬೀಜ ಅಡಗಿದೆ ಎನ್ನುವುದು ಅದಕ್ಕೀಗ ಅರಿವಾಗುತ್ತಿದೆ.

sadiq_khan-680x408

ಲಂಡನ್ನಿನ ಮೇಯರ್ ಆಗಿ ಸಾದಿಕ್ ಖಾನ್ ಆಯ್ಕೆಯಾದ ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನ್ಯೂಯಾಕರ್ಿನಲ್ಲ್ಲಿ ಭಯೋತ್ಪಾದಕ ದಾಳಿ ನಡೆದಿತ್ತು. ಆಗ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಇದ್ದ ಸಾಧಿಕ್ ಖಾನ್, ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ನಗರಗಳಲ್ಲಿ ಭಯೋತ್ಪಾದಕ ದಾಳಿ ದಿನನಿತ್ಯದ ವಹಿವಾಟಿನಂತೆ. ಜನ ಜಾಗೃತರಾಗಿರಬೇಕಷ್ಟೇ ಎಂದಿದ್ದರು. ನನಗೆ ತಿಳಿದಿರುವ ಇಸ್ಲಾಂ ಇಂತಹ ದಾಳಿಗಳನ್ನು ಮಾಡಲು ಹೇಳಲಾರದೆಂದು ಹೇಳಿಕೆ ಕೊಟ್ಟು ಇಸ್ಲಾಂ ಪರ ಬ್ಯಾಟಿಂಗ್ ಮಾಡಲು ನಿಂತರು. ಒಂದು ಹೆಜ್ಜೆ ಮುಂದೆ ಹೋಗಿ ಟ್ರಂಪ್ ವಲಸೆಗಾರರ ವಿರುದ್ಧ ಕೊಟ್ಟ ಕಠೋರ ಹೇಳಿಕೆಯನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಿದರು ಕೂಡ. ಈಗ ಲಂಡನ್ನಿನಲ್ಲಿಯೇ ಬಾಂಬು ಸಿಡಿದಿದೆ. ವಲಸೆ ಬಂದವರಿಂದಾಗಿಯೇ ಕಳೆದ ವರ್ಷದ ಬ್ರುಸೆಲ್ಸ್ ದಾಳಿ ಮತ್ತು 2015 ರಲ್ಲಿ ಜರ್ಮನಿಯಲ್ಲಿ ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ನಡೆದಿದ್ದನ್ನು ಮರೆಯುವುದು ಹೇಗೆ? ಅದರದ್ದೇ ಮುಂದುವರಿದ ಭಾಗವಾಗಿ ಪಾರ್ಸನ್ ಗ್ರೀನ್ ಟ್ಯೂಬ್ ಟ್ರೇನ್ನಲ್ಲಿ ದಾಳಿಯಾಗಿದೆ. ಹೊರಗಿನಿಂದ ಬಂದವರು ಎಷ್ಟಾದರೂ ಹೊರಗಿನವರೇ. ಸಾದಿಕ್ ಖಾನ್ಗೆ ಈಗ ಬುದ್ಧಿ ಬಂದಿರಬಹುದೇನೋ? ‘ಈ ನಗರ ಹೇಡಿತನದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಈ ಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ವಿರೋಧಿಸುತ್ತದೆ’ ಎಂಬ ಹೇಳಿಕೆ ಕೊಟ್ಟು ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ಸುಮ್ಮನಾಗಿದ್ದಾರೆ.

ಅಂದಹಾಗೆ ಭಾರತದಲ್ಲೂ ವಲಸೆಕೋರರ ಹಾವಳಿ ಸಾಕಷ್ಟಿದೆ. ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶಿಗರಲ್ಲದೇ, ರೋಹಿಂಗ್ಯಾದ ಮುಸಲ್ಮಾನರು ಇಲ್ಲಿ ಬೀಡುಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಢಾಕಾದ ನವಾಬ ಸಲೀಮುಲ್ಲಾನ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಬಂಗಾಳದ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಮಮತಾ ಬ್ಯಾನಜರ್ೀ ಇದ್ದಾರೆ. ಬ್ರಿಟೀಷರ ವೈರಸ್ಸು ಕೊರೆದಿರುವ ಬುದ್ಧಿಜೀವಿಗಳು ಬೆಂಬಲಕ್ಕೆ ಈಗಲೂ ಇದ್ದಾರೆ! ಭಾರತ ಮತ್ತೊಂದು ತುಂಡಾಗುವ ಮುನ್ನ ಎಚ್ಚೆತ್ತುಕೊಳ್ಳಬೇಕಿದೆ!

 

‘ಪ್ರಜಾಕೀಯ’ ಉಪ್ಪಿ-3 ಆಗದಿದ್ದರೆ ಸಾಕು!

‘ಪ್ರಜಾಕೀಯ’ ಉಪ್ಪಿ-3 ಆಗದಿದ್ದರೆ ಸಾಕು!

ಕನರ್ಾಟಕಕ್ಕೆ ವಿಪುಲವಾದ ಅವಕಾಶವಿದೆ. ಆರುಕೋಟಿ ಜನಸಂಖ್ಯೆ ದಾಟಿದೆ. ಇದರಲ್ಲಿ ಅರ್ಧದಷ್ಟು ತರುಣರೆಂದು ಭಾವಿಸಿದರೂ 18 ರಿಂದ 40 ರ ನಡುವಿನ ಮೂರು ಕೋಟಿಗೂ ಮಿಕ್ಕಿ ಜನರಿದ್ದಾರೆ. ಸೇವಾ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದ ಸಾಧು-ಸಂತರು ಬೇಕಾದಷ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಮೋದಿಯವರ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ಸಾಮಾಜಿಕ ಚಟುವಟಿಕೆಯಲ್ಲಿ ತಮ್ಮನ್ನು ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡ ಅನೇಕ ಸಂಘಟನೆಗಳು ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡಿವೆ. ಪರಿವರ್ತನೆಗೆ ಸಿದ್ಧವಾಗಿರುವ ತಾಯಂದಿರಿದ್ದಾರೆ. ಬೇಕಿರೋದು ಸಮರ್ಥ ನಾಯಕತ್ವ ಅಷ್ಟೇ.

ಉಪ್ಪಿ ರಾಜಕೀಯಕ್ಕೆ ಎಂಬ ಸುದ್ದಿ ವ್ಯಾಪಕವಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಅನೇಕರಲ್ಲಿ ಸಂಚಲನವುಂಟಾಗಿದೆ. ಸಮಾಜದ ಎಲ್ಲಾ ದಿಕ್ಕಿನಿಂದಲೂ ಮಿಶ್ರ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ವ್ಯಕ್ತವಾಗಿದೆ. ಕೆಲವರು ಉಪ್ಪಿಯ ರಾಜಕೀಯ ಪ್ರವೇಶದ ನಿಧರ್ಾರವೇ ತಪ್ಪು ಎಂದರೆ ಮತ್ತೆ ಕೆಲವರು ಬದಲಾವಣೆಯ ಪರ್ವವೆಂದು ಅಭಿನಂದಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಗೆ ಹಬ್ಬ, ಬಿಜೆಪಿಗೆ ತಳಮಳ. ಬಿಡಿ. ಇವೆಲ್ಲ ರಾಜಕೀಯ ವಲಯದಲ್ಲಿ ಇದ್ದದ್ದೇ. ಹದಿನೈದಿಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ತಮಗಿಂತ ಮುಂದಿರುವವರ ಜೀತ ಮಾಡುತ್ತಾ, ಒಂದು ಸೀಟಿಗಾಗಿ ಜೊಲ್ಲು ಸುರಿಸುತ್ತ ನಿಂತ ಮಂದಿ ಅದೆಷ್ಟಿಲ್ಲ. ಸ್ಥಾಪಿತ ನಾಯಕರಿಗೂ ಇಂಥವರೇ ಅಸ್ತ್ರಗಳು. ತುಂಬಿದ ಸಭೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ನಿಮಗೇಕೆ ಈ ಬಾರಿ ಸೀಟು ಕೊಡಬಾರದು? ಅಂತ ಕೇಳಿಬಿಟ್ಟರೆ ಸಾಕು. ಸಫಾರಿ ಹೊಲೆಸಿ ಆತ ಸಿದ್ಧ. ನಾಯಕರ ಮುಂದಿನ ಎಲ್ಲ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳನ್ನು ಅವನೇ ನಿಭಾಯಿಸೋದು! ಇಂಥವನು ಸೀಟು ಪಡೆದು, ಗೆದ್ದು ಬಂದುಬಿಟ್ಟರೆ ಇಂಥದ್ದೇ ಮತ್ತೊಂದಷ್ಟು ಸಂತಾನಗಳು ವೃದ್ಧಿಯಾದಾವಷ್ಟೇ. ಕಳೆದ ಆರೇಳು ದಶಕಗಳಲ್ಲಿ ಕನರ್ಾಟಕದಲ್ಲಿ ಇಂಥವರದ್ದೇ ಪಾರುಪತ್ಯ. ಇಲ್ಲಿ ಅಪ್ಪ-ಮಕ್ಕಳೇ ಸೇರಿ ಕಟ್ಟಿದ ಅಪ್ಪಾಜಿ ಪಕ್ಷದಿಂದ ಹಿಡಿದು ಅಪ್ಪ-ಮಕ್ಕಳಿಬ್ಬರೂ ರಾಜ್ಯ-ಕೇಂದ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಅಧಿಕಾರದಲ್ಲಿರಬೇಕೆಂದು ಬಯಸುವ ಪಕ್ಷಗಳೂ ಇವೆ. ಅಧಿಕಾರ ಎನ್ನುವುದು ವಂಶದ ಪಾರುಪತ್ಯವಾಗಿರುವುದರಿಂದಲೇ ಪ್ರಜಾರಾಜ್ಯದ ಕಲ್ಪನೆ ದೂರವಾಗಿಬಿಟ್ಟಿರುವುದು. ಕೇಂದ್ರದಲ್ಲಿ ಈ ಬಗೆಯ ರಾಜಕಾರಣವನ್ನು ನೋಡಿ, ನೋಡಿ ಬೇಸತ್ತೇ ಜನ ಚಾಯ್ವಾಲಾ ಮೋದಿಯತ್ತ ಹೊರಳಿದ್ದು. ಬರಿ ಹೊರಳಿದ್ದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ; ರಾಷ್ಟ್ರದಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಅಪ್ಪ-ಮಕ್ಕಳು ಯಾರ್ಯಾರು ಅಧಿಕಾರದ ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿದ್ದಾರೋ ಅವರೆಲ್ಲರ ಕಾಲು ಮುರಿದು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕೂರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಉತ್ತರ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ನೋಡಿಯಾಯ್ತು. ಬಿಹಾರದಲ್ಲಿ ಗೆದ್ದಂತೆ ಕಂಡರೂ ಅಪ್ಪ-ಮಕ್ಕಳು ಈಗ ಬೀದಿ ಪಾಲೇ.

1

ಹೌದು. ಜನ ಬೇಸತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅವರಿಗೀಗ ನೆಹರು ರಾಜಕಾರಣ ಬೇಕಿಲ್ಲ. ಕ್ರಿಯಾಶೀಲವಾಗಿರುವ, ಸರ್ವಸ್ವವನ್ನೂ ತ್ಯಾಗ ಮಾಡಬಲ್ಲ, ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆಯ ಪ್ರಜ್ಞೆಯೊಂದಿಗೆ ದುಡಿಯಬಲ್ಲ ಸಮರ್ಥ ವ್ಯಕ್ತಿ ಆಳಲು ಬರಬೇಕೆಂಬ ತುಡಿತ ಶುರುವಾಗಿದೆ. ಕನರ್ಾಟಕದಲ್ಲಿ ಕಾಣುತ್ತಿರುವುದು ಅದರ ಪ್ರತಿಬಿಂಬ ಅಷ್ಟೇ. ಇಲ್ಲಿ ಅದಾಗಲೇ ಅನೇಕರು ಶುದ್ಧ ರಾಜಕಾರಣದ, ಪ್ರಗತಿಯ ಕನಸು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವೇ ಇಷ್ಟೂ ದಿನ ಆಳಿದ ಪುಣ್ಯಾತ್ಮರು! ಹೌದಲ್ಲವೇ ಮತ್ತೆ? ಇಪ್ಪತ್ತು-ಇಪ್ಪತ್ತರ ಆಡಳಿತದಿಂದ ಕನರ್ಾಟಕದ ಕೆಟ್ಟಕಾಲ ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ಶುರುವಾಯಿತು. ಕುಮಾರಸ್ವಾಮಿ ಅಚಾನಕ್ಕಾಗಿ ಬಿಜೆಪಿಯೊಂದಿಗೆ ಕೈ ಜೋಡಿಸಿ ಸಕರ್ಾರ ರಚನೆ ಮಾಡಿದಾಗ ಜನ ಒಮ್ಮೆ ಗಾಬರಿಗೊಂಡಿದ್ದರು. ಸದಾ ಸೈದ್ಧಾಂತಿಕ ಭಿನ್ನತೆಗಳನ್ನೇ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಲೇವಡಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ಎರಡು ಪಕ್ಷಗಳು ಒಟ್ಟಾಗಿದ್ದನ್ನು ಜನ ಮತ್ತೆ ಹೇಗೆ ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕಿತ್ತು ಹೇಳಿ. ಕುಮಾರಸ್ವಾಮಿಯ ಇಪ್ಪತ್ತು ತಿಂಗಳ ಅಧಿಕಾರಾವಧಿಯಲ್ಲಿ ಎಂದೂ ಮೂಗು ತೂರಿಸದ ದೇವೇಗೌಡರು ಅಧಿಕಾರ ವಗರ್ಾವಣೆಯ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಹೃದಯ ಬೇನೆಯನ್ನು ತೋಡಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಕುಮಾರಸ್ವಾಮಿಯವರೂ ತಮಗಾದ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪವನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಂಡು ಸಕರ್ಾರಕ್ಕೆ ಕೊಡಬೇಕಿದ್ದ ಬೆಂಬಲವನ್ನು ಹಿಂಪಡೆದರು. ಅಧಿಕಾರವಂಚಿತ ಯಡಿಯೂರಪ್ಪ ಆಗ ಕಾಲಿಗೆ ಚಕ್ರ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ತಿರುಗಾಡಿದ್ದರು. ಅವರ ಆಕ್ರೋಶ ಅವರನ್ನು ಬೀದಿಗೆ ತಂದು ನಿಲ್ಲಿಸಿತ್ತು. ಅನುಕಂಪದ ಅಲೆಯಲ್ಲಿ ಬಿಜೆಪಿ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಗಿಟ್ಟಿಸಿತು. ಆದರೆ ಹೀಗೆ ಅಧಿಕಾರ ಪಡೆಯುವ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಪಕ್ಷ ಕಳಕೊಂಡಿದ್ದು ಮಾತ್ರ ಅಪಾರವಾದುದು. ಹಣದ ತಾಂಡವ ನೃತ್ಯವಾಯಿತು; ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳೆಲ್ಲ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಒಂಟಿಯಾಗಿ ರೋದಿಸತೊಡಗಿದವು. ಅರಿವೇ ಇಲ್ಲದೇ ಬಿಜೆಪಿ ಬೆಂಬಲಿಗರೂ ಇದನ್ನು ಅನುಮೋದಿಸಿ ಚಪ್ಪರಿಸಿದರು. ಈ ಧಾವಂತದಲ್ಲಿ 60 ವರ್ಷಗಳ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು-ದಳದ ರಾಜಕಾರಣದ ಪಥವನ್ನೇ ಬಜೆಪಿಯು ಆರಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಮರೆತುಬಿಟ್ಟಿದ್ದರು. 5 ವರ್ಷಗಳ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಮೂರು-ಮೂರು ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳ ಮೆರವಣಿಗೆಯಾಯ್ತು. ಮುಂದಿನ ಬಾರಿ ಅಧಿಕಾರ ಖಾತ್ರಿಯಿಲ್ಲ ಎಂದರಿತವರೆಲ್ಲ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣುವಂತೆ ತಿಂದು ತೇಗಿದ್ದರು.

ಅಲ್ಲಿಗೆ ಒಂದು ಪಕ್ಷ ಕೊಟ್ಟ ಮಾತು ತಪ್ಪಿತು ಮತ್ತೊಂದು ಮಾತುಗಳೆಲ್ಲ ಬೂಟಾಟಿಕೆ ಎಂದು ಸಾಬೀತು ಪಡಿಸಿತು. ಉಳಿದವರು ಮಾತೇ ಆಡದ ಮನಮೋಹನ ಸಿಂಗರ ಅನುಯಾಯಿಗಳು. ಅನಿವಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಅವರನ್ನೇ ಆರಿಸಿತು ರಾಜ್ಯ. ಅಲ್ಲಿಂದಾಚೆಗೆ ನಮ್ಮ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ನಾಯಿ ಪಾಡು! ಕನರ್ಾಟಕ ಕಳೆದ 5 ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಕನಿಷ್ಠ 25 ವರ್ಷಗಳಷ್ಟು ಹಿಂದೆ ಹೋಗಿ ನಿಂತಿದೆ. ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿಯೊಬ್ಬರು ಕೇಂದ್ರದಲ್ಲಿ ಚುಕ್ಕಾಣಿ ಹಿಡಿಯದೇ ಹೋಗಿದ್ದರೆ ಕನರ್ಾಟಕದ ಪಾಲಿಗೆ ಬೆಳ್ಳಿಯ ರೇಖೆಯೇ ಇರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲವೇನೋ? ಈಗ ನೋಡಿ. ಗ್ರಾಮ ಪಂಚಾಯತಿ ಚುನಾವಣೆಯಿಂದ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯ ಆಯ್ಕೆಯವರೆಗೂ ಚುನಾವಣೆ ಗೆಲ್ಲಲು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿಯದ್ದೇ ಫೋಟೋ ಬೇಕು. ಡಿಕೆ ಶಿವಕುಮಾರರ ಮೇಲೆ ಐಟಿ ದಾಳಿಯಾಗಿ ಕೋಟಿ-ಕೋಟಿ ಹಣ ಸಿಕ್ಕಾಗಲೂ ಮಾತನಾಡುವ ‘ಧಮ್’ ಇರದವರಿಗೆ ಮೋದಿ ಮುಖವಾಡವಲ್ಲದೇ ಮತ್ಯಾವುದು ಉಳಿಸೀತು ಹೇಳಿ!!

3

ಇಂತಹ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿಯೇ ತರುಣರ ಸಹನೆಯ ಕಟ್ಟೆಯೊಡೆಯೋದು. ಆಗಲೇ ಉಪೇಂದ್ರರಂತವರು ತಮ್ಮ ಕಾರ್ಯಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನೇ ತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿ ಇಂತಹದೊಂದು ಸಾಹಸಕ್ಕೆ ಕೈ ಹಾಕೋದು. ಜನರೂ ಅದೆಷ್ಟು ಬೇಸತ್ತಿದ್ದಾರೆಂದರೆ ಆಪ್ನ ಪ್ರಯೋಗ ವ್ಯರ್ಥವಾದ ನಂತರವೂ ಇನ್ನೊಂದು ಆಸೆ ಅವರಲ್ಲಿ ಈಗಲೂ ಇದೆ. ಮೋದಿಗೆ ಸಮನಾದ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಹುಡುಕಾಟ ಎಲ್ಲೆಡೆ ತೀವ್ರವಾಗಿದೆ. ಗೋವಾಕ್ಕೆ ಪರಿಕ್ಕರ್, ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರಕ್ಕೆ ಫಡ್ನವೀಸ್, ಹರ್ಯಾಣಕ್ಕೆ ಖಟ್ಟರ್ರನ್ನು ಕೊಟ್ಟ ಮೋದಿ ಕನರ್ಾಟಕಕ್ಕೆ ಸಮರ್ಥರನ್ನೇಕೆ ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರ ದೊರಕದಿದ್ದಾಗಲೇ ಮಡುಗಟ್ಟಿರುವ ಆಕ್ರೋಶ ರಾಜಕಾರಣದ ಹೊಸ ಹಾದಿ ನಿಮರ್ಾಣಕ್ಕೆ ತೊಡಗೋದು. ಹಾಗಂತ ಉಪೇಂದ್ರರ ರಾಜಕೀಯ ಆಕಾಂಕ್ಷೆ ಇಂದು ನಿನ್ನೆಯದಲ್ಲ. ಅವರು ಸಿನಿಮಾ ಕ್ಷೇತ್ರ ಆರಿಸಿಕೊಂಡದ್ದೇ ನಾಡಿನ ಚುಕ್ಕಾಣಿ ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ಎಂದು ಅವರೇ ಹೇಳಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಪ್ರತಿ ಸಿನಿಮಾದಲ್ಲೂ ಅವರು ತೋರುವ ಆಸ್ಥೆ ಅದರಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸಿನ ತೊಳಲಾಟಗಳನ್ನು ತೋರುವ ಅವರ ಪ್ರಯತ್ನ ಎಲ್ಲಕ್ಕೂ ಮಿಗಿಲಾಗಿ ಆಗಾಗ ದೇಶದ ಕುರಿತಂತಹ ಕಾಳಜಿ ವ್ಯಕ್ತವಾಗುವ ರೀತಿ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಅವರನ್ನು ರಾಜಕಾರಣದ ಪಡಸಾಲೆಗೆ ಹತ್ತಿರ ತಂದು ನಿಲ್ಲಿಸಿತ್ತು. ಈಗ ಅದು ರೂಪ ಪಡೆದುಕೊಂಡಿದೆ ಅಷ್ಟೇ.

ಉಪ್ಪಿ ಬಲು ಸರಳವಾಗಿ ಆಲೋಚಿಸಿದ್ದಾರೆ. ರಾಜ್ಯದ ಒಟ್ಟಾರೆ ಬಜೆಟ್ ಹತ್ತಿರ ಹತ್ತಿರ 2 ಲಕ್ಷ ಕೋಟಿ. ಇದರಲ್ಲಿ ಬಹುತೇಕ ಹಣವನ್ನು ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೇ ನುಂಗಿ ನೀರು ಕುಡಿದುಬಿಡುತ್ತದೆ. ನೆನಪಿರಲಿ. ಈ ನಾಡಿನ ಯಾವ ಕಾಪರ್ೋರೇಟರನೂ ಬಿಟ್ಟಿಯಾಗಿ ದುಡಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ಎಂ.ಎಲ್.ಎ ಆಗಲಿ ಎಂಪಿ ಆಗಲಿ ಸಂಬಳಕ್ಕೇ ದುಡಿಯೋದು. ಆದರೆ ಅವರಿಗೇ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದೇ ಸೇವೆ ಮಾಡುತ್ತೇವೆಂದು ಭಾವಿಸಿಕೊಂಡುಬಿಟ್ಟಿರುತ್ತಾರೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಪೂರಕವಾದ ದರ್ಪ, ದುರಂಹಕಾರಗಳನ್ನು ಮೈಗೂಡಿಸಿಕೊಂಡುಬಿಟ್ಟಿರುತ್ತಾರೆ. ಉಪೇಂದ್ರ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳು ಜನರ ತೆರಿಗೆ ಹಣದಲ್ಲಿ ಕೂಲಿಗಿರುವ ಕಾಮರ್ಿಕರು ಎಂಬುದನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಡಲೆಂದು ಬಂದಿರುವಂತಿದೆ. ಹೇಗೆ ಸಾಫ್ಟ್ವೇರ್ ಕಂಪೆನಿಯಲ್ಲಿ ಬೆಳಿಗ್ಗೆಯಿಂದ ಸಂಜೆಯವರೆಗೂ ಮೈಬಗ್ಗಿಸಿ ದುಡಿಯುತ್ತಾರೋ ಹಾಗೆಯೇ ಆಯ್ಕೆಯಾದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಯೂ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಸಮವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿಯೇ ಇತರರಂತೆ ದುಡಿಯಬೇಕೆಂಬುದು ಅವರ ಆಶಯ. ಓಹ್! ಆಚರಣೆಯಲ್ಲಿ ಕಷ್ಟವಿದೆ ಎನಿಸಿದರೂ, ಕೇಳಿದಾಗ ರೋಮಾಂಚನವಾಗುವುದು ಸಹಜ. ಕನರ್ಾಟಕಕ್ಕೆ ಈಗ ಬೇಕಿರುವುದು ಕನಸುಗಳನ್ನು ಬಿತ್ತಿ ಅದನ್ನು ಬೆಳೆಸುವಲ್ಲಿ ಪ್ರೇರೇಪಣೆ ಕೊಡಬಲ್ಲ ನಾಯಕತ್ವ. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಮೋದಿ ಕನರ್ಾಟಕದ ಎಂ.ಪಿಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿಕೊಂಡು ಹಳೆಯ ರಾಜಕಾರಣವನ್ನು ಬಿಡಿ, ಹೊಸದಾದ ಹಾದಿಯನ್ನು ಹುಡುಕಿಕೊಳ್ಳಿ ಎಂದು ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಅದು ಅಕ್ಷರಶಃ ಉಪೇಂದ್ರ ಹೇಳುವಂತಹ ಆಲೋಚನೆ ಎನಿಸಿದರೆ ಅತಿಶಯೋಕ್ತಿಯಲ್ಲ.

2

ಕನರ್ಾಟಕಕ್ಕೆ ವಿಪುಲವಾದ ಅವಕಾಶವಿದೆ. ಆರುಕೋಟಿ ಜನಸಂಖ್ಯೆ ದಾಟಿದೆ. ಇದರಲ್ಲಿ ಅರ್ಧದಷ್ಟು ತರುಣರೆಂದು ಭಾವಿಸಿದರೂ 18 ರಿಂದ 40 ರ ನಡುವಿನ ಮೂರು ಕೋಟಿಗೂ ಮಿಕ್ಕಿ ಜನರಿದ್ದಾರೆ. ಸೇವಾ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದ ಸಾಧು-ಸಂತರು ಬೇಕಾದಷ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಮೋದಿಯವರ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ಸಾಮಾಜಿಕ ಚಟುವಟಿಕೆಯಲ್ಲಿ ತಮ್ಮನ್ನು ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡ ಅನೇಕ ಸಂಘಟನೆಗಳು ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡಿವೆ. ಪರಿವರ್ತನೆಗೆ ಸಿದ್ಧವಾಗಿರುವ ತಾಯಂದಿರಿದ್ದಾರೆ. ಬೇಕಿರೋದು ಸಮರ್ಥ ನಾಯಕತ್ವ ಅಷ್ಟೇ. ಈ ನಾಡಿಗೆ ಸೂಕ್ತವಾದ ಯೋಜನೆಗಳನ್ನೇ ರೂಪಿಸಿ, ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರದಿಂದ ತಾನು ದೂರವಿದ್ದು ಇತರರನ್ನು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯೆಡೆ ಪ್ರೇರೇಪಿಸಬಲ್ಲ ನಾಯಕ ಬೇಕಿದ್ದಾನೆ. ಉತ್ತರ ಮತ್ತು ದಕ್ಷಿಣ ಕನರ್ಾಟಕಗಳನ್ನು ಸಮಾನವಾಗಿ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೆ ಪಕ್ವವಾಗಿಸಬೇಕಾದ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇದೆ. ಉದ್ಯೋಗ ಸೃಷ್ಟಿಗೆ ಜಗತ್ತನ್ನು ಸೆಳೆದು ಮೇಕ್ ಇನ್ ಇಂಡಿಯಾ ಎಂಬ ಪ್ರಧಾನಿಯ ಯೋಜನೆಗೆ ಸೂಕ್ತವಾಗಿ ಪ್ರತಿಸ್ಪಂದಿಸಿದರೆ ಸಾಕು ಕನರ್ಾಟಕ ಓಡಲಾರಂಭಿಸುತ್ತದೆ. ನೆನಪಿಡಿ. ಇಲ್ಲಿ ಕೌಶಲ್ಯಕ್ಕೆ ಕೊರತೆಯೇ ಇಲ್ಲ. ಪ್ರಗತಿಪರ ಕೃಷಿಕನಿದ್ದಾನೆ, ಬುದ್ಧಿವಂತ ಕಾಮರ್ಿಕನೂ ಇದ್ದಾನೆ. ಇವರೆಲ್ಲರನ್ನೂ ನಾಡಿನ ಪ್ರಗತಿಯ ಓಟದೊಂದಿಗೆ ಬೆಸೆಯಬೇಕಿದೆ ಅಷ್ಟೇ.

ಆದರೆ ಉಪ್ಪಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಆತುರ ತೋರಿದರೆನಿಸುತ್ತಿದೆ. ಮೊದಲ ಪತ್ರಿಕಾ ಗೋಷ್ಠಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಅವರು ಇಂತಹುದೊಂದು ಸಾಹಸಕ್ಕೆ ಪೂರ್ಣ ಸಿದ್ಧರಾಗಿರಲಿಲ್ಲವೆಂಬುದು ಗೋಚರವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅವರು ಪಾಟರ್ಿಗೂ ಮುನ್ನ ಒಂದು ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಂಘಟನೆ ಕಟ್ಟಿ ಸ್ವಲ್ಪ ನಾಡು ತಿರುಗಾಡಿದ್ದರೆ ಸರಿ ಹೋಗುತ್ತಿತ್ತೇನೋ? ಸಿನಿಮಾಕ್ಕೂ ಜೀವನಕ್ಕೂ ಅಜಗಜಾಂತರ. ಆದರೆ ಉಪ್ಪಿಯೊಂದಿಗೆ ಅನೇಕ ಪ್ರಜ್ಞಾವಂತರೂ ಇದ್ದಾರೆಂಬುದನ್ನು ಮರೆಯುವಂತಿಲ್ಲ. ಹೀಗಾಗಿ ಪ್ರಜಾಕೀಯದ ಭವಿಷ್ಯವೇನೋ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ ಆದರೆ ಸ್ಥಾಪಿತ ಪಕ್ಷಗಳಿಗೆ ಈ ಬಾರಿಯ ಚುನಾವಣೆ ಸಲೀಸಾಗಿರಲಾರದೆಂಬುದಂತೂ ಸತ್ಯ. ಅಮಿತ್ ಶಾಹ್ ಹೇಳಿ ಹೋದ ಪಾಠವೂ ಅದೇ ತಾನೇ?

ಸೋರುತಿಹುದು ಮನೆಯ ನೆಲ ಮಾಳಿಗೆ!!

ಸೋರುತಿಹುದು ಮನೆಯ ನೆಲ ಮಾಳಿಗೆ!!

ಪಾಪ. ಇಡಿಯ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ಪತರಗುಟ್ಟಿದೆ. ಜೊತೆಗೆ ಮೋದಿ ವಿರೋಧಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಚೀನಾ ಚೇಲಾಗಳು ಕೂಡ. ಅವರು ಮೈಯೆಲ್ಲಾ ಪರಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅದಾಗಲೇ ಕೆಲವರು ಪ್ರತಿಭಟನೆ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ, ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರಂತೂ ಒಂದು ಹೆಜ್ಜೆ ಮುಂದೆ ಹೋಗಿ, ಮಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿರುವ ತೆರಿಗೆ ಕಚೇರಿಗೆ ಕಲ್ಲೆಸೆದು ಬಂದಿದ್ದಾರೆ. ಗೋವಿನ ಹೆಸರಿನ ರಾಜಕಾರಣ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಆಲೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಈಗ ಸ್ವಂತದ ಮನೆಯನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಹೆಣಗಾಡುತ್ತಿದೆ.

ದೇಶದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೊ ಬಾಂಬ್ ಸ್ಫೋಟಗಳು ನಡೆಯುತ್ತವೆಂದು ಎಲ್ಲರೂ ಊಹಿಸುತ್ತ ಕುಳಿತಿದ್ದರೆ ಅದು ಯಾರ್ಯಾರದೋ ಕಾಲಬುಡದಲ್ಲಿ ಸಿಡಿಯುತ್ತಿದೆ. ಅತ್ತ ಡೋಕ್ಲಂನಲ್ಲಿ ಚೀನಾದೆದುರಿಗೆ ಭಾರತದ ಸೈನಿಕರ ರಂಪಾಟಕ್ಕೆ ಚೀನಾ ಪತ್ರಿಕೆಗಳು ಪತರಗುಟ್ಟಿವೆ. ಇತ್ತ ಕಾಶ್ಮೀರದಲ್ಲಿ ಸದಾ ಇತರರ ಜೀವದೊಂದಿಗೆ ಚೆಲ್ಲಾಟವಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಭಯೋತ್ಪಾದಕರು ತಮ್ಮ ಜೀವವುಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಹೆಣಗಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಚೀನಿ ರಾಯಭಾರಿಯನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡಿ ಬಂದ ರಾಹುಲ್ ಗಾಂಧಿ ಹೊಸದೇನೋ ಪ್ರಯತ್ನಕ್ಕೆ ಕೈಹಾಕಿ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಗೋಸಂಬಂಧಿ ಹತ್ಯೆಗಳನ್ನು ಸುದ್ದಿಯಾಗಿಸುವ ತವಕದಲ್ಲಿದ್ದರು. ದೇಶದಾದ್ಯಂತ ಹಿಂದೂ-ಮುಸ್ಲೀಂ ಕದನಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗುವಂತೆ ಮಾಡಿ ಕೊನೆಯ ಒಂದೂವರೆ ವರ್ಷದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಮೋದಿ ಕಿರಿಕಿರಿ ಅನುಭವಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುವ ಆತುರವೂ ಇತ್ತು ಅವರಿಗೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಪೂರಕವಾಗಿಯೇ ದೆಹಲಿಯಿಂದ ನೂರು ಜನರ ಬೈಕ್ ರ್ಯಾಲಿ ದೇಶದಾದ್ಯಂತ ತಿರುಗಿ ಗೋವಿನ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಜನರನ್ನು ಎತ್ತಿ ಕಟ್ಟುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಶುರು ಮಾಡಿತು. ಸಂಜಯ್ ಝಾ ಮುಸಲ್ಮಾನರಿಗಿಂತ ಗೋವಿನ ಪ್ರಾಣವೇ ಹೆಚ್ಚಾಯಿತೇ ಎಂಬರ್ಥದ ಲೇಖನ ಬರೆದು ಆತಂಕ ವ್ಯಕ್ತ ಪಡಿಸಿದರು. ಅದನ್ನು ಮೂಲ ಬಂಡವಾಳವಾಗಿಸಿಕೊಂಡು ಟ್ವೀಟ್ ಮಾಡಿದ ಶಶಿ ತರೂರು ತಮ್ಮ ಪಾಲಿನದ್ದನ್ನೂ ಒಂದಷ್ಟು ಸೇರಿಸಿ ಕೈ ಮುಗಿದರು. ಕೇರಳದ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಪಿಣರಾಯಿ ವಿಜಯನ್ ಕೇರಳದಿಂದ ಸಾವಿರಾರು ಮೈಲು ದೂರದ ದಾದ್ರಿಗೆ ಹೋಗಿ ಸತ್ತವರಿಗೆ ಸಾಂತ್ವನ ಹೇಳಿಬಂದರು. ಅಲ್ಲಿಗೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಮತ್ತು ಎಡ ಪಕ್ಷಗಳ ಒಟ್ಟೂ ಯೋಜನೆ ಪಕ್ಕಾ ಆಯಿತು. ಸ್ವಲ್ಪ ಎಡವಟ್ಟಾಗಿದ್ದರೂ ದೇಶದಾದ್ಯಂತ ಹಿಂದೂ ಮುಸ್ಲೀಂ ದಂಗೆಗಳೇ ಆಗಿ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮನೋಸ್ಥೈರ್ಯವೇ ಕುಸಿದು ಹೋಗಬೇಕಿತ್ತು. ಚೀನಾದೆದುರು ಭಾರತೀಯ ಪಡೆ ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ಹಿನ್ನೆಡೆ ಅನುಭವಿಸಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಅತ್ತ ಕಾಶ್ಮೀರದಲ್ಲಿ ನಡೆದಿರುವ ಆಪರೇಷನ್ ಆಲ್ಔಟ್ ಕೂಡ ಕ್ಷಣಕಾಲ ಹಿಂಜರಿತಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಹೇಳಿದೆನಲ್ಲ, ಬೇರೆಯವರ ಮನೆಗೆ ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚಿ ಚಳಿ ಕಾಯಿಸಬೇಕೆಂದುಕೊಂಡಿದ್ದವರೆಲ್ಲ ಈಗ ತಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಹಚ್ಚಿರುವ ಬೆಂಕಿ ಆರಿಸುವಲ್ಲಿ ತಲ್ಲೀನರಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ತಲೆ ಕೆಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಡಿ. ಸಾವಿರ ಗುಡಿಸಲುಗಳಿಗೆ ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚುವ ತವಕದಲ್ಲಿದ್ದ ಸಿರಿವಂತನ ಬಂಗಲೆಯೊಂದು ಉರಿದುಹೋದರೆ ಬೇಸರಿಸುವ ಕಾರಣವಿಲ್ಲ.

1

ಹೌದು. ನಾನು ಡಿಕೆ ಶಿವಕುಮಾರ್ರವರ ಬಗ್ಗೆಯೇ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರೋದು. ಅವರ ಮನೆಯ ಮೇಲೆ, ಇನ್ನೊಂದು ಮನೆಯ ಮೇಲೆ, ಮತ್ತೊಂದು ಮನೆಯ ಮೇಲೆ, ಅಲ್ಲೊಂದು ಮನೆ-ಇಲ್ಲೊಂದು ಮನೆಯ ಮೇಲೆ (ಎಷ್ಟೂಂತ ಹೇಳೋದು? ಮುಂಬೈನಲ್ಲಿಯೇ ನೂರಾರು ಕೋಟಿ ಬೆಲೆ ಬಾಳುವ ನೂರಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಫ್ಲ್ಯಾಟುಗಳಿವೆಯಂತೆ!) ಭರ್ಜರಿ ದಾಳಿಗಳು ನಡೆದವು. ಹತ್ತಾರು ಕೋಟಿ ನಗದು ವಶ ಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಯಿತು. ರಾಜ್ಯದ ಜನತೆ ಕರೆಂಟ್ ಹೋಗಿ ಅಂಧಕಾರದಲ್ಲಿ ನರಳುವಾಗಲೂ ತಲೆ ಕೆಡಿಸಿಕೊಳ್ಳದ ಇಂಧನ ಸಚಿವ ಏಕಾಕಿ ದಾಳಿಯಾದಾಗ ಮುಖ ಬಾಡಿಸಿಕೊಂಡು ಕುಳಿತಿದ್ದುದನ್ನು ನೋಡಬೇಕಿತ್ತು. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಟೌನ್ಹಾಲ್ ಮಿತ್ರನ ಕರುಳು ಕಿತ್ತು ಬರುವಂತಿತ್ತು. ಗುಜರಾತಿನ ಶಾಸಕರನ್ನು ರೆಸಾಟರ್್ನಲ್ಲಿ ಕೂಡಿಹಾಕಿಕೊಂಡು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ರೆಸಾಟರ್್ ರಾಜಕಾರಣ ಮಾಡುವಾಗ ಈ ದಾಳಿ ನಡೆದದ್ದು ಅನೇಕರ ನಿದ್ದೆ ಕೆಡಿಸಿಬಿಟ್ಟಿತ್ತು. ಮೋದಿ ಹೇಳಿದೊಡನೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಲು ತಯಾರಾಗಿ ನಿಂತ ತೆರಿಗೆ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಎಂದೆಲ್ಲ ಅನೇಕರು ಬಾಯಿ ಬಡಿದುಕೊಂಡರು. ಇದರಲ್ಲಿ ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ಬುದ್ಧಿವಂತರೆಂದು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಮೆರೆಯುವ ಅನೇಕರು ಸೇರಿದ್ದರು. ಐಟಿ ಅಧಿಕಾರಿಗಳೆಂದರೆ ವಿವೇಚನಾ ಸಾಮಥ್ರ್ಯವಿಲ್ಲದ ಪಕ್ಷದ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರಂತಲ್ಲ ಎಂದು ಅವರಿಗೆ ಬಿಡಿಸಿ ಹೇಳುವವರು ಯಾರು? ಇಷ್ಟಕ್ಕೂ ಮೋದಿಯ ಮಾತಿಗೆ ಈ ಪರಿಯ ದೊಡ್ಡದೊಂದು ಪಡೆ ಎರಡೇ ದಿನದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿಕೊಂಡು ಅಖಾಡಾಕ್ಕೆ ಧುಮುಕುತ್ತದೆನ್ನುವನ್ನು ಒಪ್ಪುವುದಾದರೆ, ಅವರ ತಾಕತ್ತನ್ನು ಮೆಚ್ಚಲೇ ಬೇಕು. ಅಧಿಕಾರಿ ವರ್ಗವನ್ನು ಈ ಪರಿ ಏಕಮುಖಿಯಾಗಿ ಪ್ರೇರೇಪಿಸುವ ಸಾಮಥ್ರ್ಯ ಸಾಮಾನ್ಯವೇನು? ತಮ್ಮಡಿಯಲ್ಲೇ ಇರುವ ಪೊಲೀಸು ಇಲಾಖೆಯನ್ನು ಸೂಕ್ತವಾಗಿ ಹಿಡಿತಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಲಾಗದೇ ಹೆಣಗಾಡುತ್ತಿರುವ, ಅಧಿಕಾರಿಗಳನ್ನು ಏಕಸೂತ್ರದಲ್ಲಿ ಬಂಧಿಸಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದೇ ಕಣ್ಣೀರಿಡುತ್ತಿರುವ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳು ಸಮರ್ಥವಾಗಿ ರಾಜ್ಯ ಮುನ್ನೆಡೆಸುವ ಪಾಠವನ್ನು ಮೋದಿಯಿಂದ ಕಲಿತು ಬರುವುದೇ ಒಳ್ಳೆಯದು.

ಇದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಬದಿಗಿಟ್ಟು ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳಿ. ಜನಾರ್ದನ ರೆಡ್ಡಿಯವರ ವಿರುದ್ಧ ಪಾದಯಾತ್ರೆ ಮಾಡಿದ ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯ ಅವತ್ತು ಅರಚಾಡಿ ರಂಪ ಮಾಡಿದ್ದರು. ಈತನನ್ನು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕಿನಿಂದಲೂ ಮುಗಿಸಿಬಿಡುತ್ತೇನೆಂದು ಸಂಕಲ್ಪ ಮಾಡಿ ಬಳ್ಳಾರಿಯಲ್ಲಿ ತೊಡೆ ತಟ್ಟಿದ್ದರು. ಅದಾದ ನಂತರವೇ ಇಲ್ಲಿ ಐಟಿ ದಾಳಿಗಳಾಗಿ ಕೊನೆಗೆ ರೆಡ್ಡಿ, ಜೈಲಿಗೂ ಹೋಗಿ ಹೈರಾಣಾಗಿ ಮರಳಿ ಬಂದರು. ಆಗೆಲ್ಲ ಬಲಪಂಥೀಯರೆನಿಸಿಕೊಂಡವರು ಕಣ್ಣಿರಿಟ್ಟು ಅಂಗಿ ಹರಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. ರಾಜಕೀಯ ದ್ವೇಷದ ಮಾತಾಡುತ್ತ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿಗರಿಗೆ ಶಾಪ ಹಾಕಲಿಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ ಟೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ಬಂದ ರಂಗುರಂಗಿನ ವರದಿಯನ್ನು ಆನಂದಿಸಿದರು, ಕರ್ಮ ಸಿದ್ಧಾಂತದ ಕುರಿತಂತೆ ಹೆಮ್ಮೆ ಪಟ್ಟುಕೊಂಡರು. ಹೆಚ್ಚೆಂದರೆ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ‘ಪಾಪ! ಇದ್ದಾಗ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮೆರೆದ’ ಅಂತ ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಟ್ಟಿರಬಹುದಷ್ಟೇ. ಆದರೆ ಈಗಿನ ಕಥೆ ಬೇರೆಯೇ. ಡಿಕೆಶಿವಕುಮಾರ್ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕೋಟಿ-ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿ ಸಿಗುತ್ತಿರುವಾಗ ಸಾಮಾಜಿಕ ನ್ಯಾಯದ ಪರವಾಗಿದ್ದವರ ವರಸೆಯೇ ಬದಲಾಗಿ ಬಿಟ್ಟಿದೆ. ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಸಮಾನವಾಗಿ ಹಂಚಬೇಕೆಂದು ಪುಂಖಾನುಪುಂಖವಾಗಿ ಬರೆದು-ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದವರೆಲ್ಲ ಯಾಕೋ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿಯ ಶತ್ರುತ್ವ ಭರಿತ ರಾಜಕಾರಣದ ಕುರಿತಂತೆ ಕೆಂಡಕಾರುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಆಯಿತು. ಈ ದಾಳಿ ದ್ವೇಷದಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು ಅಂತಾನೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಲ ನಂಬೋಣ. ಆದರೆ ಮಂತ್ರಿ ಮಹೋದಯರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟೆಲ್ಲ ಹಣ ಸಿಕ್ಕಿತಲ್ಲ ಅದಕ್ಕೇನೆನ್ನೋಣ? ಮುಂಬೈನ ಬಂಗಲೆಗಳ ಲೆಕ್ಕ ಏನು ಮಾಡೋಣ? ಜನರ ಕೈಲಿ ಡೀಮಾನಿಟೈಜéೇಷನ್ನಿಂದಾಗಿ ಹಣ ಓಡಾಡುತ್ತಿಲ್ಲವೆಂದ ಪುಣ್ಯಾತ್ಮನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಹೊಸ ನೋಟುಗಳು ಕಂತೆ ಕಂತೆ ಸಿಕ್ಕಿದವಲ್ಲ ಅದಕ್ಕಾದರೂ ಮಾತಾಡೋದು ಬೇಡವೇ? ರೆಸಾಟರ್್ನ ಹಾಸಿಗೆಯಡಿಯಲ್ಲಿ ಕಂತೆ ಕಂತೆ ನೋಟು ಪೇರಿಸಿಟ್ಟಿದ್ದರಂತಲ್ಲ ಇದು ಆಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಸಂಗತಿಯಲ್ಲವೇನು?

3

ಪಾಪ. ಇಡಿಯ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ಪತರಗುಟ್ಟಿದೆ. ಜೊತೆಗೆ ಮೋದಿ ವಿರೋಧಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಚೀನಾ ಚೇಲಾಗಳು ಕೂಡ. ಅವರು ಮೈಯೆಲ್ಲಾ ಪರಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅದಾಗಲೇ ಕೆಲವರು ಪ್ರತಿಭಟನೆ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ, ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರಂತೂ ಒಂದು ಹೆಜ್ಜೆ ಮುಂದೆ ಹೋಗಿ, ಮಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿರುವ ತೆರಿಗೆ ಕಚೇರಿಗೆ ಕಲ್ಲೆಸೆದು ಬಂದಿದ್ದಾರೆ. ಗೋವಿನ ಹೆಸರಿನ ರಾಜಕಾರಣ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಆಲೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಈಗ ಸ್ವಂತದ ಮನೆಯನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಹೆಣಗಾಡುತ್ತಿದೆ.
ಹಾಗಂತ ಇಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ. ದೆಹಲಿಯ ಪಡಸಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಅದಾಗಲೇ ಶಶಿ ತರೂರು ಸುದ್ದಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಸುನಂದಾ ಪುಷ್ಕರ್ ಕೊಲೆಯ ಕೇಸು ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಆತ ಹೆಂಗೆಂಗೋ ಆಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ದೆಹಲಿಯಲ್ಲಿ ಈ ವಿಚಾರವಾಗಿ ಕರೆದ ಪತ್ರಿಕಾಗೋಷ್ಠಿಗೆ ರಿಪಬ್ಲಿಕ್ ಚಾನೆಲ್ಲಿನ ಪತ್ರಕರ್ತರನ್ನು ಹೊರಗೆ ತಳ್ಳಿ ಸುದ್ದಿ ಮಾಡಿದ್ದರು. ಕಾರಣವೇನು ಗೊತ್ತೇ? ರಿಪಬ್ಲಿಕ್ ಚಾನೆಲ್ಲು ಈ ಸುದ್ದಿಯನ್ನು ಹೊರಗೆ ತಂದಿತ್ತು ಅಂತ. ಇಷ್ಟಕ್ಕೂ ಶಶಿ ತರೂರನ್ನು ಕಾಪಾಡಲು ಇಡಿಯ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ಹಿಂದೆ ಬಿದ್ದಿರುವುದೇತಕ್ಕೆ? ಅಲ್ಲದೇ ಈ ಹಿಂದೆ ಸ್ವತಃ ತರೂರು ಮೋದಿಯವರನ್ನು ಹೊಗಳಿ ಬಣ್ಣದ ಮಾತಾಡಿದ್ದು ಏಕೆ? ಬಹಳ ಜನರಿಗೆ ಗೊತ್ತಿರಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ, ಸುನಂದಾ ಕೊಲೆಯ ಹಿಂದೆ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿರುವ ಕೈ ಶಶಿ ತರೂರ್ದ್ದಾದರೂ ಅದು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿನ ಒಳಕೋಣೆಯನ್ನು ಭೇದಿಸಬಲ್ಲ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ತನ್ನೊಳಗೆ ಅಡಗಿಸಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಕೂತಿದೆ. ಪ್ರತಿ ಬಾರಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ದೇಶ ಭೇದಿಸುವ ಹೊಸ ಯೋಜನೆ ರೂಪಿಸುವ ಸುದ್ದಿ ಸಿಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಸುನಂದಾ ಸದ್ದು ಮಾಡುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತಾಳೆ. ಅದರ ಎಳೆಗಳು ಸುರುಳಿ ಬಿಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ಸಹಿಸಲಾಗದ ವೇದನೆ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ. ಅದನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಕಿರಿಕಿರಿಯೊಳಗೆ ತನ್ನ ದೇಶ ವಿಭಜನೆಯ ಯೋಜನೆಯನ್ನೆಲ್ಲ ಪಕ್ಕಕ್ಕಿಟ್ಟು ಸುಮ್ಮನಾಗಿಬಿಡುತ್ತದೆ.

ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ಅಧಿಕಾರದಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಬೆಟ್ಟದಷ್ಟು ತಪ್ಪು ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟಿದೆ. ಅದನ್ನು ಸಮಾಧಿಯೊಳಗೆ ಅಡಗಿಸಿಬಿಡುವ ಮುನ್ನ ಮೋದಿ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದುಬಿಟ್ಟರು. ಗುಜರಾತಿನಲ್ಲಿ ಮೋದಿಯ ಕಾರ್ಯವೈಖರಿಯನ್ನು ಕಂಡೇ ಅವರನ್ನು ಪ್ರಧಾನಿ ಪಟ್ಟಕ್ಕೆ ಬೇಡವೆಂದಿತ್ತು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು. ಅವರಿಗೆ ಮೋದಿಯ ಬದಲಿಗೆ ಅಡ್ವಾಣಿ, ಸುಷ್ಮಾ, ಅನಂತ್ ಕುಮಾರ್, ಮುರಳಿ ಮನೋಹರ್ ಜೋಷಿ ಯಾರಾದರೂ ಪರವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ; ಮೋದಿಯೊಬ್ಬ ಬೇಡವಾಗಿತ್ತು. ಈಗ ನೋಡಿ ಚಿದಂಬರಂ ತಮ್ಮ ಮಗನೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಜೈಲಿನ ಎದುರಿಗೆ ನಿಂತಿದ್ದಾರೆ. ಸೋನಿಯಾ, ರಾಹುಲ್ ಜೊತೆಗೆ ನ್ಯಾಶನಲ್ ಹೆರಾಲ್ಡ್ನ ಕೇಸಿನಲ್ಲಿ ಪರಿತಪಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಶಶಿ ತರೂರ್ ಬಾಲ ಹಿಡಿದ ಅನೇಕರು ಉಗುಳಲೂ ಆಗದೇ, ನುಂಗಲೂ ಆಗದೇ ಕಣ್ಣೀರಿಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇತ್ತ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಧ್ವಜ, ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಧರ್ಮ ಎಂದೆಲ್ಲ ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚಿ ರಾಜ್ಯ ಒಡೆದು ಅಧಿಕಾರ ಪಡೆಯುವ ಕನಸು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದ ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯ ಡಿಕೆ ಶಿವಕುಮಾರರಿಂದಾಗಿ ಕಂಪಿಸಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಎಲ್ಲರ ದೃಷ್ಟಿಯೂ ಈಗ ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದರಲ್ಲಿ ಮಗ್ನವಾಗಿದೆ. ದಾದ್ರಿ-ಅಖಲಾಕ್ ಪಾಪ ಮರೆತೇ ಹೋಗಿದ್ದಾರೆ. ಬೈಕ್ ತೊಗೊಂಡು ದಿಲ್ಲಿಯಿಂದ ಹೊರಟವರು ಪೆಟ್ರೋಲಿಗೂ ಕಾಸಿಲ್ಲದೇ ಮರಳಿದರೆ ಅಚ್ಚರಿ ಪಡಬೇಡಿ.

4

ಹೇಳೋದು ಮರೆತಿದ್ದೆ. ಈ ಎಲ್ಲ ಗಲಾಟೆಗಳ ನಡುವೆ ಕಾಶ್ಮೀರದಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖ ಉಗ್ರಗಾಮಿಗಳ ಹತ್ಯೆಯನ್ನು ಎಗ್ಗಿಲ್ಲದೇ ಮಾಡುತ್ತಿದೆ ಸೇನೆ. ಮುಂದಿನ ಡಿಸೆಂಬರ್ ಒಳಗೆ ಕಾಶ್ಮೀರವನ್ನು ಭಯೋತ್ಪಾದಕ ಮುಕ್ತ ಮಾಡುವ ನಾಡಿನ ಹಂಬಲಕ್ಕೆ ಅವರು ಪೂರಕವಾಗಿ ದುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಶತಾಯಗತಾಯ ವಿರೋಧ ವ್ಯಕ್ತ ಪಡಿಸಬೇಕಾಗಿದ್ದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ಮತ್ತೊಂದಿಷ್ಟು ಪತ್ರಕರ್ತರು ಈಗ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಮನೆಯ ನೆಲ ಮಾಳಿಗೆಯಲ್ಲಿರುವ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಅಡಗಿಸಿಡುವಲ್ಲಿ ವ್ಯಸ್ತರಾಗಿದ್ದಾರೆ.

ಮೋದಿ ಸಾಮಾನ್ಯರಲ್ಲ.

ಮತಾಂತರದ ಹೊಸವಿಧಾನಕ್ಕೆ ಸೂಕ್ತವಾಗಿ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಬೇಕಿದೆ!

ಮತಾಂತರದ ಹೊಸವಿಧಾನಕ್ಕೆ ಸೂಕ್ತವಾಗಿ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಬೇಕಿದೆ!

ಕಳೆದ ನಾಲ್ಕಾರು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಸೌದಿಯಿಂದ ಅಪಾರ ಪ್ರಮಾಣದ ಹಣ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯಶೈಲಿಯನ್ನು ಆಮದು ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಸಲಫಿ ಮುಸಲ್ಮಾನರು ಮತಾಂತರದ ರೀತಿಯನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.. ಇದನ್ನು ಇಂಟಲೆಕ್ಚುಯಲ್ ಜಿಹಾದ್ ಅಂತ ಕರೆಯಬಹುದು. ಈ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಅದೆಷ್ಟು ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ನಡೆದಿದೆಯೆಂದರೆ ನಮಗೇ ಅರಿವಿಲ್ಲದಂತೆ ನಮ್ಮ-ನಮ್ಮ ಮನೆಗಳು ಇದಕ್ಕೆ ಆಹುತಿಯಾಗುತ್ತಿವೆ. ಲವ್ ಜಿಹಾದ್ ಶೇಕಡಾ ಹತ್ತರಷ್ಟು ಮತಾಂತರಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾದರೆ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಬೌದ್ಧಿಕ ಜಿಹಾದ್ಗೇ ಬಲಿಯಾಗುತ್ತಿರೋದು ನಮ್ಮ ಜನ.

ಲವ್ ಜಿಹಾದ್ನ ಕುರಿತಂತೆ ಚಚರ್ೆಗಳು ಸಾಕಷ್ಟಾಗಿವೆ. ಹಿಂದೂ ಹೆಣ್ಣುಮಗಳೊಬ್ಬಳು ಮುಸಲ್ಮಾನನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಿ ಓಡಿಹೋಗುವುದರ ಕುರಿತಂತೆ ಗಲಾಟೆಯೂ ಮಾಡಿಯಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಕಳೆದ ನಾಲ್ಕಾರು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಸೌದಿಯಿಂದ ಅಪಾರ ಪ್ರಮಾಣದ ಹಣ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯಶೈಲಿಯನ್ನು ಆಮದು ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಸಲಫಿ ಮುಸಲ್ಮಾನರು ಮತಾಂತರದ ರೀತಿಯನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.. ಇದನ್ನು ಇಂಟಲೆಕ್ಚುಯಲ್ ಜಿಹಾದ್ ಅಂತ ಕರೆಯಬಹುದು. ಈ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಅದೆಷ್ಟು ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ನಡೆದಿದೆಯೆಂದರೆ ನಮಗೇ ಅರಿವಿಲ್ಲದಂತೆ ನಮ್ಮ-ನಮ್ಮ ಮನೆಗಳು ಇದಕ್ಕೆ ಆಹುತಿಯಾಗುತ್ತಿವೆ. ಲವ್ ಜಿಹಾದ್ ಶೇಕಡಾ ಹತ್ತರಷ್ಟು ಮತಾಂತರಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾದರೆ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಬೌದ್ಧಿಕ ಜಿಹಾದ್ಗೇ ಬಲಿಯಾಗುತ್ತಿರೋದು ನಮ್ಮ ಜನ. ನೆನಪಿಡಿ. ಪ್ರೇಮದ ಪಾಶಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಿಸಿ, ನಾಲ್ಕಾರು ವರ್ಷ ಕಾದು, ಕೊನೆಗೆ ಎಲ್ಲರೊಡನೆ ಕಾದಾಡಿ ಮದುವೆಯಾಗಿ ಆ ಹುಡುಗಿಯನ್ನು ಸಂಭಾಳಿಸುವ ವೇಳೆಗೆ ಹುಡುಗ ಹೈರಾಣು. ಸ್ವಲ್ಪ ಎಡವಟ್ಟಾದರೂ ಜೀವಕ್ಕೆ ಕುತ್ತು. ಆ ಹೆಣ್ಣುಮಗಳು ಮರಳಿ ಬಂದುಬಿಟ್ಟರಂತೂ ಶತ್ರುಗಳಿಗೆ ಬಲವಾದ ಅಸ್ತ್ರವಾಗಿಬಿಡುತ್ತಾಳೆ. ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಅವಲೋಕಿಸಿಯೇ ಹೊಸದೊಂದು ಮಾರ್ಗ ಮುಸಲ್ಮಾನ ಕಟ್ಟರ್ ಪಂಥೀಯರು ಹುಟ್ಟುಹಾಕಿರೋದು. ಬೌದ್ಧಿಕ ಜಿಹಾದ್. ‘ಖಚರ್ು ಕಡಿಮೆ, ಇಳುವರಿ ಹೆಚ್ಚು!!’

ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಫೇಸ್ ಬುಕ್ನಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಕೆಲವರ ಮೊಬೈಲಿನ ಸ್ಕ್ರೀನ್ ಶಾಟ್ಗಳು ಬಂದವು. ನಿಮಗೆ ಇಸ್ಲಾಂನ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವ ಕುತೂಹಲವಿದ್ದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿ ಅಂತ ಟೋಲ್ ಫ್ರೀ ಸಂಖ್ಯೆಗಳು ನಮೂದಾಗಿದ್ದ ಸಂದೇಶ ಅದು. ದಿನಕ್ಕೆರಡಾದರೂ ಆ ಬಗೆಯ ಸ್ಕ್ರೀನ್ ಶಾಟ್ಗಳು ಬರಲಾರಂಭಿಸಿದ ಮೇಲೆ ತಲೆಕೆಡಲಾರಂಭಿಸಿತು. ಸ್ವಲ್ಪ ಹುಡುಕಾಟ ನಡೆಸಿದ ಮೇಲೆ ಗೊತ್ತಾಯ್ತು, ಆನ್ಲೈನ್ ಸವರ್ೆಗಳಲ್ಲಿ ಪಡೆದುಕೊಂಡ ಮೊಬೈಲ್ ಸಂಖ್ಯೆಗಳನ್ನು ವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾಗಿ ಉಪಯೋಗಿಸಿಕೊಂಡು ಅವುಗಳಿಗೆ ಪದೇ ಪದೇ ಈ ಸಂದೇಶಗಳನ್ನು ಕಳಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಒಮ್ಮೆಗೆ ಒಂದು ಲಕ್ಷ ಜನರಿಗೆ ಸಂದೇಶ ಹೋದರೆ ಅದರಲ್ಲಿ ಶೇಕಡಾ ಹತ್ತರಷ್ಟು ಜನ ಆಸಕ್ತಿ ತೋರಿ ಕರೆ ಮಾಡಿದರೆ, ವೆಬ್ ಸೈಟ್ಗೆ ಭೇಟಿ ಕೊಟ್ಟರೆ ಅದೇ ಹತ್ತು ಸಾವಿರವಾಯ್ತು. ಅದರಲ್ಲಿ ಶೇಕಡಾ ಹತ್ತರಷ್ಟು ಜನ ಗೊಂದಲಕ್ಕೊಳಗಾದರೆ ಒಂದು ಸಾವಿರ ಜನರ ತಲೆ ಕೆಡಿಸಲು ಯಶಸ್ಸು ಪಡೆದಂತಾಯ್ತು. ಕೊನೆಗೆ ಮದರಸಾದ ಮೌಲ್ವಿಗಳೊಂದಿಗೆ ನೂರೇ ಜನ ಚಚರ್ೆಗೆ ಕುಳಿತರೂ ಸಾಕು, ಲವ್ ಜಿಹಾದಿಗಿಂತ ಸುಲಭವಾಗಿ ಕದನವಿಲ್ಲದೇ ಮತಾಂತರ ಮಾಡಿಬಿಡಬಹುದು.

2

ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಮದುವೆಯಾಗಿ ಮುದ್ದಾದ ಮಗುವೊಂದನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ತಾಯಿಯೊಬ್ಬಳು ಚಿತ್ರದುರ್ಗದ ತನ್ನ ತವರು ಮನೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದಾಗ ಇದೇ ರೀತಿಯ ಸಂದೇಶವೊಂದನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ಇಂಟನರ್ೆಟ್ ಜಾಲಾಡಿದಳು. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ. ಅಲ್ಲಿನ ವಿವರಣೆಗಳಿಗೆ ಅಚ್ಚರಿಪಡುತ್ತ ತಾನು ಅನುಸರಿಸುವ ಪಂಥಕ್ಕಿಂತ ಇದೇ ವಾಸಿ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ ಅತ್ತ ವಾಲಿಕೊಂಡಳು. ಮಾವನ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಲು ನಿರಾಕರಿಸಿದಳು. ಮದರಸಾಕ್ಕೇ ಹೋಗಿ ನೆಲೆಸಲಾರಂಭಿಸಿದಳು. ಮೈತುಂಬಾ ಬುಖರ್ಾ, ಬಾಯ್ತೆರೆದರೆ ‘ಇನ್ಶಾ ಅಲ್ಲಾಹ್’ ಗಂಡನಾದರೂ ಹೇಗೆ ಸಹಿಸಿಕೊಂಡಾನು ಹೇಳಿ. ಆತ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಬಿಡುವ ಮಾತಾಡಿದಗಲೂ ಆಕೆ ವಿಚಲಿತಳಾಗಲಿಲ್ಲ. ಮಗುವನ್ನು ಬಿಡಲೂ ಸಿದ್ಧವಾದಳು. ಇಸ್ಲಾಂಗಾಗಿಯೇ ಪರಿವಾರ ತ್ಯಜಿಸಿದವಳೆಂಬ ಕೀತರ್ಿ ಆಕೆಗೆ ಮದರಸಾದಲ್ಲಿ. ಹೊಗಳಿ ಹೊಗಳಿಯೇ ಆಕೆಯನ್ನು ಅಟ್ಟಕ್ಕೇರಿಸಿಬಿಟ್ಟರು ಅಲ್ಲಿ. ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಹೆದರದಿರುವಂತೆ ನೈತಿಕ ಬೆಂಬಲ ಕೂಡ ದೊರೆಯಿತು. ಆಕೆಗೆ ಆಗಾಗ ಕರೆ ಮಾಡಿ ಅತೀವ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಮಾತನಾಡುವ ಅವರ ಮಂದಿ. ಇತ್ತ ಆಕೆಗೆ ಹೊಡೆಯುವ, ಬಡಿಯುವ, ಕೊಲ್ಲುವ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡುವ ಮನೆಯ ಜನ. ಕೇಸರೀ ಶಾಲು ಸುತ್ತಿಕೊಂಡು ಬಂದವರೊಂದಷ್ಟು ಜನರಂತೂ ಆಕೆಯನ್ನು ಮದರಸಾದಿಂದ ಎಳತಂದು ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಕೊಚ್ಚಿಬಿಡುತ್ತೇವೆಂದು ಬೆದರಿಸಿದಾಗ ಆಕೆಗೆ ಅಸಹ್ಯವಾಗಿತ್ತೇ ಹೊರತು ಹೆದರಿಕೆಯಲ್ಲ. ಆಕೆ ಮನೆಯವರಿಂದಲೂ ದೂರವಾದಳು. ಅವಳೀಗ ದುರ್ಗದಿಂದ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ವಗರ್ಾಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾಳೆ. ಅವಳೀಗ ಅರಾಬಿಕ್ ಕಲಿತು ಕುರಾನ್ನ್ನು ಅದೇ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕೆ ಸಜ್ಜಾಗಿದ್ದಾಳೆ. ತನ್ನ ತಂದೆ ತಾಯಿಯರು ತನ್ನ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿರುವರಲ್ಲ ಅನ್ನೋದು ಅವಳ ಕೊರಗಂತೆ. ಇಲ್ಲಿ ಆಕೆ ಲವ್ ಜೀಹಾದ್ಗೆ ಬಲಿಯಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಅರಸಿ ಹೋದದ್ದಲ್ಲ; ಸತ್ಯದ ಹುಡುಕಾಟಕ್ಕೆ. ಹೌದು. ಅವಳಿಗೆ ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿನ ಸತ್ಯ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ. ಅಥವಾ ಅದನ್ನು ತೋರಿಸುವ ನಮ್ಮ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಕೊರತೆ ಇದೆ.

ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಸಲಫಿಗಳು ಅಥವಾ ವಹಾಬಿಗಳು ಅದೆಷ್ಟು ಕ್ರಿಯಾಶೀಲರಾಗಿದ್ದಾರೆಂದರೆ ಲಕ್ಷಾಂತರ ರೂಪಾಯಿ ಖಚರ್ು ಮಾಡಿ ‘ದಾವಾ’ ನಡೆಸುತ್ತಾರೆ. ಸಂವಿಧಾನದಲ್ಲಿರುವ ಮತ ಪ್ರಚಾರದ ಹಕ್ಕನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡೇ ತಮ್ಮ ಮತವನ್ನು ಸಾರುವ ಕ್ರಿಯೆ ಅದು. ರಂಗು ರಂಗಿನ ಜಾಹೀರಾತುಗಳ ಮೂಲಕ ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರಚಾರ ಕೊಟ್ಟು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಆಕಷರ್ಿಸುತ್ತಾರೆ. ನೆನಪಿಡಿ. ಈ ಮಹಾ ಸಭೆಗಳಿಗೆ ಹಿಂದೂ-ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ನರಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೇ ಸಲಫಿಗಳಲ್ಲದ ಮುಸಲ್ಮಾನರೂ ಸೆಳೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ. ಅಲ್ಲಿ ಭಿನ್ನ ಭಿನ್ನ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಆಯಾ ಮತೀಯರನ್ನೇ ಮಾತನಾಡಿಸುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಇರುತ್ತದೆ. ಅತ್ಯಂತ ಸುಲಭ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳ ಮೂಲಕ ಬಂದವರನ್ನು ಗೊಂದಲಕ್ಕೊಳಪಡಿಸುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಶುರುವಾಗುತ್ತದೆ. ‘ಸ್ವಂತ ಮಗನ ತಲೆಯನ್ನೇ ಕತ್ತರಿಸುವ ತಂದೆ ದೇವರಾಗಲು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ?’ ಎಂದು ಶಿವನ ಕುರಿತಂತೆ ಕೇಳಿದರೆ ನಮ್ಮವರಲ್ಲಿ ಉತ್ತರವಿಲ್ಲ. ‘ಛೇ! ಆತ ತನ್ನ ಮಗನೆಂದು ಅವನಿಗೆ ಗೊತ್ತೇ ಇರಲಿಲ್ಲ’ ಅಂತ ನೀವು ಸಮಥರ್ಿಸಿಕೊಂಡರೆ ಮುಗಿದೇ ಹೋಯ್ತು. ‘ಕೊಲೆಗಡುಕನಾದವ ದೇವರಾಗಬಹುದೇ?’ ಅಂತ ಮರು ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಾರೆ. ನೀವು ತಡಬಡಾಯಿಸಿದೊಡನೆ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಆಕ್ರಮಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾರಂಭಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇಸ್ಲಾಂನ್ನೇ ನಿಮ್ಮೆದುರು ತೆರೆದಿಡುತ್ತಾರೆ. ನೀವು ನಿಮಗೇ ಅರಿವಿಲ್ಲದಂತೆ ಸೆಳೆತಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತೀರಿ. ನಿಮ್ಮೊಡನೆ ಮಾತನಾಡಿದವ ನಿಮ್ಮ ಬಳಿ ಬಂದು ‘ಈ ಹಿಂದೆ ನಾನೂ ಹಿಂದುವಾಗಿದ್ದೆ. ಈಗ ಈ ಮತಕ್ಕೆ ಬಂದು ಸತ್ಯ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ’ ಎನ್ನುತ್ತಾನೆ. ಅಲ್ಲಿಗೆ ನಿಮ್ಮ ಮತಾಂತರದ ಒಂದು ಹಂತ ಮುಗಿಯಿತು.

 

ಇದನ್ನು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಎದುರಿಸಬೇಕಾದ ತುತರ್ಿನಲ್ಲಿದ್ದೇವೆ ನಾವು. ಈ ಹೋರಾಟದಲ್ಲಿ ಎದುರಾಳಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಕಾದಾಡುವುದಕ್ಕಿಂತ ನಮ್ಮ ಧರ್ಮದ ಕುರಿತಂತೆ ಜ್ಞಾನ ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ಬೌದ್ಧಿಕ ಚಚರ್ೆಗಳಿಗೆ ಸಿದ್ಧರಾಗಿ ಇಸ್ಲಾಂ-ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯಾನಿಟಿಗಳನ್ನು ಅವುಗಳಲ್ಲಿರುವ ಮೂಲ ದೋಷಗಳೊಂದಿಗೆ ಬಯಲಿಗೆಳೆಯಬೇಕಾದ ಜರೂರತ್ತಿದೆ. ಹಿಂದೊಮ್ಮೆ ದಯಾನಂದ ಸರಸ್ವತಿಯವರು ತಮ್ಮ ಬಲವಾದ ಗದಾ ಪ್ರಹಾರದ ಮೂಲಕ ಎದುರಾಳಿಗಳ ಹುಟ್ಟಡಗಿಸಿದ್ದರಲ್ಲ ಹಾಗೆಯೇ ಪ್ರಹಾರ ಮಾಡಬೇಕಾದ ಸಮಯ ಬಂದಿದೆ. ಈಗಿನ ಹೋರಾಟ ರಕ್ತ ಹರಿಸುವಂಥದಲ್ಲ ಬದಲಿಗೆ ಶಾಂತವಾಗಿ, ಸಮಾಧಾನ ಚಿತ್ತದಿಂದ ಮಾಡಬೇಕಾದಂಥದ್ದು. ಈಗಿನ ಕದನ ಕೂಗಾಡಿ ರಂಪಾಟ ಮಾಡಿ ಮಾಡುವಂಥದ್ದಲ್ಲ ಬದಲಿಗೆ ವ್ಯೂಹಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಆಲೋಚಿಸಬೇಕಾದಂಥದ್ದು. ನಾವು ಇತಿಹಾಸದುದ್ದಕ್ಕೂ ಸೋತಿರುವುದೇ ಇಲ್ಲಿ. ಚಾಣಕ್ಯರ ರಾಜನೈತಿಕ ಪ್ರಜ್ಞೆ ನಮಗೆ ಬರಲೇ ಇಲ್ಲ; ಶಂಕರರ ಧಾಮರ್ಿಕ ರಾಜನೀತಿ ನಮಗೆ ತಿಳಿಯಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಒಗ್ಗಟ್ಟಾಗುವ ಮುನ್ನವೇ ಒಡೆಯುವ ಶಕ್ತಿಗಳು ಬಲವಾಗುತ್ತಿವೆ. ಲಿಂಗಾಯತ ಧರ್ಮವೆಂಬ ಚಚರ್ೆಗಳೆಲ್ಲ ಇದೇ ಷಡ್ಯಂತ್ರದ ಮುಂದುವರಿದ ಭಾಗಗಳಷ್ಟೇ. ಧರ್ಮ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ನಿಲ್ಲಬೇಕಾದ ಮಠಾಧೀಶರಿಗೂ ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳು ಮತ್ತು ರಾಜಕೀಯ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಧರ್ಮಕ್ಕಿಂತ ದೊಡ್ಡವಾಗಿಬಿಡುತ್ತವೆ. ಅವರ ಪರವಾಗಿ, ವಿರೋಧವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ ಧರ್ಮವನ್ನು ಹಿಂದಿನ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಕುಳ್ಳಿರಿಸಿಬಿಡುತ್ತಾರೆ.

3

ನಮ್ಮ ನಡುವೆ ಈ ಬಗೆಯ ಕದನಗಳಾಗುವಂತೆ ಮಾಡುವಲ್ಲಿ ಹೊರಗಿನ ಶಕ್ತಿಗಳ ಕೈವಾಡವೂ ಇದೆ. ಗೋಹತ್ಯೆಯ ಕುರಿತಂತೆ ವಿಚಾರ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಮುಖ್ಯ ಚಚರ್ೆಗೆ ಬಂದು ಕುಳಿತುಬಿಟ್ಟರೆ. ಯಾರು ಹೇಗೆ ಸತ್ತರೂ ಗೋರಕ್ಷಕರು ಮಾಡಿದ ಕೃತ್ಯವೆಂಬಂತೆ ಬಿಂಬಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಇದು ಮೋದಿ ನಂತರ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಆಗುತ್ತಿರುವ ಅತ್ಯಾಚಾರವೆಂದು ಜಗತ್ತಿನೆದುರು ಮಂಡಿಸಿ ಅಪಾರ ಪ್ರಮಾಣದ ಹಣವನ್ನು ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಭಯೋತ್ಪಾದನೆಗೆ ಸೆಳೆಯಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಇರಾನಿನ ಷಿಯಾ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರಾದ ಆಯತುಲ್ಲಾ ಖೋಮೇನಿಯವರು ಕಾಶ್ಮೀರದ ಹೋರಾಟದ ಕುರಿತಂತೆ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಕೊಟ್ಟ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯನ್ನು ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿಯೇ ಗಮನಿಸಬೇಕಾದ್ದು ಅಗತ್ಯ. ಚೀನಾದೊಂದಿಗೆ ಭಾರತ ಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಕದನಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಿದಾಗ ಇಲ್ಲಿ ಗೋವಿನ ವಿಚಾರಕ್ಕೆ ಗಲ್ಲಿ-ಗಲ್ಲಿಯಲ್ಲಿ ಗಲಾಟೆಯೆಬ್ಬಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿ ಆಂತರಿಕ ಸಂಘರ್ಷವಾಗುವಂತೆ ಪ್ರೇರೇಪಣೆ ಕೊಡಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ನೆನಪಿಡಿ. ಯುದ್ಧದ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಹಿಂದೂ-ಮುಸ್ಲೀಂ ಜಗಳಗಳು ತೀವ್ರಗೊಂಡರೆ ಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಹೋರಾಟ ಸಲೀಸಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕೆಂದೇ ಪ್ರಧಾನ ಮಂತ್ರಿಗಳು ಪದೇ ಪದೇ ನಕಲಿ ಗೋ ರಕ್ಷಕರ ಕುರಿತಂತೆ ಆಕ್ರೋಶ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಿರೋದು. ನಿದರ್ಾಕ್ಷಿಣ್ಯವಾಗಿ ಅಂಥವರನ್ನು ಹತ್ತಿಕ್ಕಲಾಗುವುದು ಎಂದಿರೋದು. ಈ ಸಂದೇಶ ಗೋ ರಕ್ಷಕ ದಳಕ್ಕಲ್ಲ ಆ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಬರಲಿರುವ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಅಂತಯರ್ುದ್ಧಕ್ಕೆ ಯೋಜನೆ ಹಾಕಿರುವ ರಾಷ್ಟ್ರವಿರೋಧಿ ಶಕ್ತಿಗಳಿಗೆ.

ಹೇಳಿದೆನಲ್ಲ. ಈಗ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡಬೇಕು. ಈ ಬಾರಿಯದ್ದು ಮಹತ್ವದ ಹೋರಾಟ. ನಾವದಕ್ಕೆ ಸಜ್ಜಾಗಬೇಕು. ಬೌದ್ಧಿಕ ಜಿಹಾದ್ಗೆ ವ್ಯೂಹಾತ್ಮಕವಾದ ಉತ್ತರ ಕೊಡಬೇಕು.

ಮುಸಲ್ಮಾನರೇ ವಿರೋಧಿಸುವ ಮುಸ್ಲೀಂ ಪಂಗಡವೊಂದಿದೆ, ಗೊತ್ತಾ?

ಮುಸಲ್ಮಾನರೇ ವಿರೋಧಿಸುವ ಮುಸ್ಲೀಂ ಪಂಗಡವೊಂದಿದೆ, ಗೊತ್ತಾ?

ಜಾತಿ, ಮತಗಳ ಗೊಡವೆ ಇಲ್ಲವೆಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವ ಇಸ್ಲಾಂ, ಅಹ್ಮದಿಯಾಗಳೆಂಬ ತಮ್ಮೊಳಗಿನ ಪಂಗಡವೊಂದಕ್ಕೆ ಬದುಕುವ ಯೋಗ್ಯತೆ ಇಲ್ಲವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತ ಅವರ ಮಸೀದಿಗಳನ್ನು ಕೆಡವುವ, ಅನುಯಾಯಿಗಳನ್ನು ಬರ್ಬರವಾಗಿ ಕೊಲ್ಲುವ ಕಾರ್ಯ ಜಗತ್ತಿನೆಲ್ಲೆಡೆ ಮಾಡುತ್ತಿದೆ. ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ಅಹ್ಮದಿಯಾಗಳೆಂದು ಧೈರ್ಯವಾಗಿ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಜನ ಜಗತ್ತಿನೆಲ್ಲೆಡೆ ಹರಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಪಾಕೀಸ್ತಾನದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಂತೂ ಬಲು ಕೆಟ್ಟದ್ದು.

ಜೀಸಸ್ ಕ್ರಿಸ್ತ್ ಎನ್ನು ಐತಿಹಾಸಿಕ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಬ್ಬರು ಬದುಕಿದ್ದುದೇ ಸುಳ್ಳು ಅಂತ ಒಂದು ವಾದವಿದೆ. ಅಕಸ್ಮಾತ್ ಬದುಕಿದ್ದರೂ ಆತ ತನ್ನ ಜೀವನದ ಕೊನೆಯ ಅವಧಿಯನ್ನು ಕಳೆದಿದ್ದು ಕಾಶ್ಮೀರದಲ್ಲಿ ಅಂತ ಹೇಳುವಂತಹ ಅನೇಕ ಸಾಹಿತ್ಯಗಳನ್ನು ನಾನು ಓದಿದ್ದೇನೆ. ಒಮ್ಮೆ ಜೀಸಸ್ ಗೋರಿಯೊಂದು ಕಾಶ್ಮೀರದಲ್ಲಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಕೇಳಿ ಅದನ್ನು ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ಹೋಗಿದ್ದೆ. ರೋಝಾ ಬಾಲ್ನ ಆ ಗೋರಿಯೆದುರು ನಿಂತಾಗ ಅಕ್ಕಪಕ್ಕದ ಜನ ಕೆಕ್ಕರಿಸಿಕೊಂಡು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರು. ನಮ್ಮನ್ನು ಕರೆದೊಯ್ದಿದ್ದ ಕಾರು ಚಾಲಕ ಯಾರೊಡನೆಯೋ ಕಿತ್ತಾಡುತ್ತಿದ್ದ. ನಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು ಬೇಗ ಹೊರಡುವಂತೆ ಪೀಡಿಸುತ್ತಿದ್ದ. ಇಸ್ಲಾಮಿಗೆ ನೀವೇ ಕಳಂಕ ತರುತ್ತೀರಿ ಅಂತ ಅವನ ಮೇಲೆ ರೇಗಾಡುತ್ತಿದ್ದರು ಅಲ್ಲಿನ ಜನ. ನಮಗೂ ಅದ್ಯಾವ ಭಂಡ ಧೈರ್ಯವಿತ್ತೋ ಮುಲಾಜಿಲ್ಲದೇ ಆ ಗೋರಿಯ ಸುತ್ತ-ಮುತ್ತ ತಿರುಗಾಡುತ್ತಲೇ ಇದ್ದೆವು. ಅದಕ್ಕೆ ಬೀಗ ಜಡಿಯಲಾಗಿತ್ತು. ಹೊರಗೆ ದೊಡ್ಡದೊಂದು ಫಲಕ. ‘ಇಲ್ಲಿ ಈಸಾ ಮಸೀಹಾನ ದೇಹವಿದೆ ಎಂಬುದು ಸುಳ್ಳು. ಅವರು ಕುರಾನಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳಿರುವಂತೆ ಜೀವಂತ ಸ್ವರ್ಗ ಸೇರಿದ್ದಾರೆ. ಮತ್ತು ಜಗತ್ತಿನ ಕೊನೆಯಾಗುವ ಮುನ್ನ ಮರಳಿಬಂದು ಜನಕ್ಕೆ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಭಗವಂತನ ದಾರಿ ತೋರುತ್ತಾರೆ’ ಅಂತ ಬರೆದಿತ್ತು. ಅದನ್ನು ಓದುವಾಗಲೇ ಏಸುವಿನ ದೇಹ ಅರಸಿ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಹಳ ಜನ ಬರುತ್ತಾರೆ ಅಂತ ಗೊತ್ತಾಗಿದ್ದು. ಅಲ್ಲಿಯೇ ಕೈಯ್ಯಲ್ಲೊಂದು ಪುಸ್ತಕ ಹಿಡಿದ ಮುಸ್ಲಿಂ ತರುಣನನ್ನು ಮಾತಿಗೆಳೆದೆ. ಬಂದಿದ್ದೇಕೆಂದು ಕೇಳಿದೆ. ಅವನ ಮಾತಿಗೆ ಪೂರಕವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಲಾರಂಭಿಸಿದ್ದರಿಂದ ಆತನೂ ಕಿರಿಕಿರಿ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ಅಕ್ಕಪಕ್ಕದ ಜನರೂ ನಮ್ಮನ್ನು ಶತ್ರುಗಳಂತೆ ಕಾಣುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬಿಟ್ಟರು. ಆ ತರುಣ ಮುಸಲ್ಮಾನ ಮೌಲ್ವಿ ಹೊಸದೊಂದು ಲೋಕವನ್ನೇ ನಮ್ಮದುರಿಗೆ ತೆರೆದಿಟ್ಟ. ಇಸ್ಲಾಂ ಜಗತ್ತು ಇಂದು ಕಾಫಿರರೆಂದು ಗುರುತಿಸಿ ಅತ್ಯಂತ ಕೆಟ್ಟದಾಗಿ ಕಾಣುವ ಪಂಜಾಬ್ನ ಕಾದಿಯಾನ್ನ ಅಹ್ಮದಿಯಾಗಳ ಪರಿಚಯ ಮಾಡಿಸಿದ.

2

ನಮಗೀಗ ಈ ಕುರಿತಂತೆ ಕೆದಕುವ ಬಯಕೆಯಾಯ್ತು. ಅಲ್ಲಿರಬಹುದಾದ ಅಹ್ಮದಿಯಾಗಳ ಪಟ್ಟಿ ತೆಗೆಸಿ ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ಹೊರೆಟೆವು. ಅದೊಂದು ವಿಶಾಲವಾದ ಮನೆ. ಪೋಟೋಗಳಿಗೆ ಫ್ರೇಮ್ ಹಾಕಿಸುವ ಕುಟುಂಬ. ಅಲ್ಲಿನ ಕೆಲಸಗಾರರು ನಮ್ಮನ್ನು ಕೆಕ್ಕರಿಸಿ ನೋಡಿದರು. ಹಿರಿಯರು ಬಂದೊಡನೆ ಮಾತು ಶುರುವಾಯ್ತು. ನೇರವಾಗಿ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಬರಲು ಹೆದರಿಕೆ. ಕಾಶ್ಮೀರದ ಸ್ಥಿತಿ-ಗತಿ ಗೊತ್ತಿರುವವರಾರೂ ಇಂತಹುದೊಂದು ಸಾಹಸಕ್ಕೆ ಕೈಹಾಕಲಾರರು. ಸುತ್ತಿ ಬಳಸಿ ಮಾತಿಗೆ ಬಂದೆವು. ಆತ ಹೆದರಿಕೊಂಡೇ ಪಿಸುಗುಟ್ಟಿದ. ತಮ್ಮ ಪಂಥದಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ತಿಳಿದುಕೊಂಡಿರುವವರ ಮನೆಗೆ ನಮ್ಮನ್ನೊಯ್ದ. ಗಂಟೆಗಟ್ಟಲೆ ಮಾತಾಡಿದೆವು. ಇಸ್ಲಾಂ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಕಾಫೀರರೆನಿಸಿಕೊಂಡು ಬದುಕುತ್ತಿರುವ ಜನಾಂಗವೊಂದರ ಪರಿಚಯವಾಯ್ತು.

ಹೌದು. ಜಾತಿ, ಮತಗಳ ಗೊಡವೆ ಇಲ್ಲವೆಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವ ಇಸ್ಲಾಂ, ಅಹ್ಮದಿಯಾಗಳೆಂಬ ತಮ್ಮೊಳಗಿನ ಪಂಗಡವೊಂದಕ್ಕೆ ಬದುಕುವ ಯೋಗ್ಯತೆ ಇಲ್ಲವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತ ಅವರ ಮಸೀದಿಗಳನ್ನು ಕೆಡವುವ, ಅನುಯಾಯಿಗಳನ್ನು ಬರ್ಬರವಾಗಿ ಕೊಲ್ಲುವ ಕಾರ್ಯ ಜಗತ್ತಿನೆಲ್ಲೆಡೆ ಮಾಡುತ್ತಿದೆ. ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ಅಹ್ಮದಿಯಾಗಳೆಂದು ಧೈರ್ಯವಾಗಿ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಜನ ಜಗತ್ತಿನೆಲ್ಲೆಡೆ ಹರಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಪಾಕೀಸ್ತಾನದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಂತೂ ಬಲು ಕೆಟ್ಟದ್ದು. 1974 ರಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಅಹ್ಮದಿಯಾಗಳನ್ನು ಮುಸಲ್ಮಾನರಲ್ಲವೆಂಬ ಠರಾವು ಮಂಡಿಸಿ ಸಂವಿಧಾನಕ್ಕೆ ತಿದ್ದುಪಡಿಯೂ ಮಾಡಲಾಯ್ತು. 2012 ರಲ್ಲಿ ಎರಡು ಮಸೀದಿಗಳನ್ನು ಅಹ್ಮದಿಯಾಗಳಿಗೆ ಸೇರಿತ್ತೆಂಬ ಒಂದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಅಲ್ಲಿನ ಸಕರ್ಾರವೇ ಉರುಳಿಸಿ ಬಿಸಾಡಿತ್ತು. ಬಾಬ್ರೀ ಮಸೀದಿ ಉರುಳಿಸಿದ್ದಕ್ಕೆ ಬೊಬ್ಬೆ ಹಾಕಿದ್ದ ಜಗತ್ತಿನ ಯಾವ ಮುಸ್ಲೀಂರೂ ಅದರ ವಿರುದ್ಧ ಚಕಾರವೆತ್ತಲಿಲ್ಲ.

Mirza_Ghulam_Ahmad_(c._1897)
1835 ರಲ್ಲಿ ಪಂಜಾಬಿನ ಕಾದಿಯಾನಿಯಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಗುಲಾಮ್ ಅಹ್ಮದ್ರು ಇಸ್ಲಾಂನ ಸಂದೇಶಗಳು ಮತ್ತು ಆಚರಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಅಜಗಜಾಂತರವನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ಅದನ್ನು ಸರಿ ಪಡಿಸುವ ಹೊಣೆ ಹೊತ್ತರು. ಅವರು ಪ್ರವಾದಿಯವರನ್ನು ಕಾನೂನು ನೀಡಲು ಬಂದವರೆಂದೂ ತಮ್ಮನ್ನು ಆ ಕಾನೂನನ್ನು ಸೂಕ್ತವಾಗಿ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸುವ ಗುರು ಎಂದುಕೊಂಡರು. ಪ್ರವಾದಿ ಮಹಮ್ಮದರು ಹೇಳಿರುವಂತಹ ಭವಿಷ್ಯದ ಮಸೀಹಾ ತಾನೇ ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿಕೊಂಡ ಗುಲಾಮ್ ಅಹ್ಮದ್ರು ಏಸುವಿನ ಇಂದಿನ ರೂಪ ತಾನೇ ಎನ್ನಲೂ ಹಿಂಜರಿಯಲಿಲ್ಲ. ಜಾಗತಿಕವಾದ ಮತೀಯ ಯುದ್ಧಗಳನ್ನು ತಡೆಯಲೆಂದೇ ತನ್ನ ಅವತಾರ ಎಂದು ಮುಕ್ತವಾಗಿ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಲಾರಂಭಿಸಿದರು. ತಮ್ಮ ವಾದಕ್ಕೆ ಪುಷ್ಟಿ ದೊರೆಯಲೆಂದೇ ಏಸುವಿನ ಗೋರಿ ಕಾಶ್ಮೀರದಲ್ಲಿದೆ ಎಂಬ ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯನ್ನು ನುಡಿದರು. ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ ಯಾರಿಗೂ ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಅರಿವಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವರ ಹೇಳಿಕೆಯ ನಂತರ ರೋಝಾಬಾಲ್ನಲ್ಲಿನ ಗೋರಿಯನ್ನು ಹುಡುಕಿ ತೆಗೆಯಲಾಯ್ತು. ಅದು ಇತರೆಲ್ಲ ಮುಸ್ಲೀಂ ಗೋರಿಗಳಿಗಿಂತ ಭಿನ್ನವಾಗಿ ಯಹೂದಿಗಳ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಹೂಳಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು. ಅದನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಲೂ ಯಹೂದಿ ಮೂಲದವರೇ ಇದ್ದಿದ್ದು ಅಹ್ಮದಿಯಾ ಮಾತಿಗೆ ಇಂಬು ಕೊಟ್ಟಿತ್ತು. ಬರು ಬರುತ್ತ ಗುಲಾಮ್ ಅಹ್ಮದ್ರು ಇಸ್ಲಾಂನ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ನಡೆಸುವ ಎಲ್ಲ ಕ್ರೌರ್ಯವನ್ನು ಖಂಡಿಸಿದರು. ಜೀಹಾದನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಿದರು. ಶಾಂತಿಯ ಸಂದೇಶವಾಹಕರಾದರು. ಕತ್ತಿಯ ಜಿಹಾದ್ ಅಲ್ಲ, ಲೇಖನಿ ಬಳಸಿ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಸಂದೇಶ ಪ್ರಚಾರ ಮಾಡುವ ಸಾತ್ವಿಕ ಜಿಹಾದ್ ನಡೆಯಬೇಕಿದೆಯೆಂಬ ಅವರ ಮಾತಿಗೆ ಅನೇಕರು ತಲೆದೂಗಿದರು. ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಕ್ರೌರ್ಯದ ಸೆರಗಿನಲ್ಲಿ ಮತ ಪ್ರಚಾರಕ್ಕೆ ನಿಂತಿದ್ದವರಿಗೆ ಕಿರಿಕಿರಿಯಾಗಲಾರಂಭಿಸಿತು. ಇದರಿಂದ ದೂರವುಳಿಯಲು ಬಯಸಿದ್ದ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನತೆ ಮಾತ್ರ ಅಹ್ಮದಿಯಾ ಪಂಥದೆಡೆಗೆ ಆಕಷರ್ಿತರಾದರು.
ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಇದನ್ನು ಸಹಿಸಲಾಗದ ಕಟ್ಟರ್ ಪಂಥಿಗಳು ಕಾದಿಯಾನಿಯ ಈ ಪಂಗಡದ ಮೇಲೆ ಮುಗಿಬಿದ್ದರು. ಅಪವಾದಗಳ ಸರಮಾಲೆಯೇ ಆಯ್ತು. ಇವರದ್ದು ಇಸ್ಲಾಂ ಅಲ್ಲವೇ ಅಲ್ಲ. ಇದೊಂದು ಹೊಸ ಪಂಥವೆಂದರು. ಆದರೆ ಇಸ್ಲಾಂನ ಐದೂ ಸ್ತಂಭಗಳನ್ನು ಒಪ್ಪುವ ಈ ಪಂಥವನ್ನು ಹೊಸದೆಂದು ಕರೆಯುವುದು ಹೇಗೆಂಬುದಕ್ಕೆ ಅವರಲ್ಲಿ ಉತ್ತರವಿರಲಿಲ್ಲ. ಮಿಜರ್ಾ ಗುಲಾಮ್ ಅಹ್ಮದ್ರ ಕುರಿತಂತೆ ಇಲ್ಲ ಸಲ್ಲದ ಆರೋಪಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರು. ಆತ ಪ್ರವಾದಿ ಮಹಮ್ಮದರ ವಿರೋಧಿ ಅಂದರು. ಆದರೆ ಸ್ವತಃ ಗುಲಾಮ್ ಅಹ್ಮದ್ರು ಪ್ರವಾದಿಯ ಕುರಿತಂತೆ ಅಪಾರ ಗೌರವವನ್ನು ಹೊಂದಿದವರಾಗಿದ್ದರು. ಗುಲಾಮ್ ಅಹ್ಮದ್ರನ್ನು ಬ್ರಿಟೀಷರ, ಇಸ್ರೇಲಿಗಳ ದಾಳವೆಂದರು. ಪಾಪ. ತಮ್ಮದೇ ಪಂಥದವರಿಂದ ಬಿಟ್ಟು ಇತರರಿಂದ ಒಂದು ಪೈಸೆಯೂ ಸ್ವೀಕರಿಸಬಾರದೆಂದು ಸಂಕಲ್ಪ ಹೊಂದಿರುವ ಪಂಥ ಅದು. ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ, ಅಮೇರಿಕಾದಿಂದ ಭಿಕ್ಷೆ ಪಡೆದು ಭಯೋತ್ಪಾದನಾ ಸಂಘಟನೆ ಕಟ್ಟಿದ ಒಸಾಮಾ ಬಿನ್ ಲಾಡೆನ್ನ ಮೇಲೆ ಈ ಅಪವಾದ ಇರಬೇಕಿತ್ತು. ಆದರೆ ಇಸ್ಲಾಂ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಆತ ಮಹಾ ನಾಯಕ. ಇಸ್ಲಾಂ ಜಗತ್ತು ಅಹ್ಮದಿಯಾ ಪಂಗಡವನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಲು ಸ್ಪಷ್ಟ ಕಾರಣವಿದೆ. ಜಗತ್ತಿನ ಎಷ್ಟೇ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಿಗೆ ಇಸ್ಲಾಂ ಹಬ್ಬಿದರೂ ಅದರ ಲಗಾಮು ತಮ್ಮ ಬಳಿಯೇ ಇರಬೇಕೆಂದು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ ಸೌದಿಗಳು. ಹೀಗಾಗಿಯೇ ಇಸ್ಲಾಂನ್ನು ಅರಬ್ ವಸಾಹತುಷಾಹೀ ಆಡಳಿತವೆಂದು ಅನೇಕಬಾರಿ ಹೇಳೋದು ಕೂಡ. ಈಗ ಪ್ರವಾದಿ ಮೊಹಮ್ಮದರು ಭವಿಷ್ಯ ನುಡಿದ ಮಸೀಹಾ ಒಬ್ಬ ಭಾರತದಿಂದ ಉದಯಿಸಿ ಬರುವುದನ್ನು ಅವರು ಸಹಿಸುವುದಾದರೂ ಹೇಗೆ? ಹಾಗೆಂದೇ ಅವರ ಮೇಲೆ ಬಗೆಬಗೆಯ ಆರೋಪಗಳು. ಇಷ್ಟರ ನಡುವೆಯೂ ಅಹ್ಮದಿಯಾ ಪಂಥ ವೇಗವಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದೆ. 1908ರಲ್ಲಿ ಅಹ್ಮದರು ತೀರಿಕೊಂಡ ನಂತರವೂ ಅಷ್ಟೇ ಪ್ರಭಾವಿಯಾಗಿ ಮತ ವಿಸ್ತಾರಕ್ಕೆಂದು ಅನೇಕ ನಾಯಕರು ಸಮಪರ್ಿಸಿಕೊಂಡರು. ಇಂದು ಐದನೇ ಖಲೀಫಾ ಮಿಝರ್ಾ ಮಸೂರ್ ಅಹ್ಮದ್ ತಮ್ಮ ಮೂಲ ಸತ್ವವನ್ನು ಬಿಡದಂತೆ ಅದಾಗಲೇ 206 ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಿಗೆ ಪಂಥವನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಿದ್ದಾರೆ. 16 ಸಾವಿರಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಮಸೀದಿಗಳು, 500ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಶಾಲೆಗಳು, 30ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳನ್ನು ನಿಮರ್ಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಇದುವರೆಗೂ ಎಲ್ಲಿಯೂ ಈ ಪಂಥದ ವಿರುದ್ಧ ಒಂದೇ ಒಂದು ಕ್ರೌರ್ಯದ ಪ್ರಕರಣ ದಾಖಲಾಗಿಲ್ಲ. ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ ಜಿಹಾದಿಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಜಾಗತಿಕವಾದ ದನಿ ಎತ್ತುವ ಮುಸಲ್ಮಾನರ ಬಲವಾದ ಪಂಗಡ ಇದೇ. ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದ 30 ಸಾವಿರಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಜನ ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿನಲ್ಲಿ 2016 ರಲ್ಲಿ ಸಭೆ ಸೇರಿ, ಭಯೋತ್ಪಾದಕ ಸಂಘಟನೆಗಳ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಠರಾವು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ್ದರು. ಈ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಮುಸಲ್ಮಾನ ಭಯೋತ್ಪಾದಕರ ಕೋಪಕ್ಕೆ ತುತ್ತಾದವರೂ ಇವರೇ. ಲಂಡನ್ನಿನಲ್ಲಿ ಭಯೋತ್ಪಾದಕ ದಾಳಿಯಾದಾಗ ಅದನ್ನು ಖಂಡಿಸಿ ವೆಸ್ಟ್ಮಿನಿಸ್ಟರ್ ಸೇತುವೆಯ ಮೇಲೆ ತಮ್ಮ ಯುವ ಸಂಘಟನೆಯ ಮುಖಾಂತರ ಬಲುದೊಡ್ಡ ಪ್ರದರ್ಶನ ಏರ್ಪಡಿಸಿದ್ದವರೂ ಇವರೇ. ಹಾಗಂತ ಅಲ್ಲಿಯೂ ಎಲ್ಲರೂ ಇವರನ್ನು ನಂಬಿಬಿಟ್ಟರೆಂದು ಹೇಳಲಾಗದು. ಅನೇಕ ಕಟ್ಟರ್ ಕ್ರಿಸ್ತಾನುಯಾಯಿಗಳು ಇದನ್ನು ನಾಟಕವೆಂದು ಜರಿದು ಇಸ್ಲಾಂನ್ನು ಹಬ್ಬಿಸುವ ಮುಖವಾಡವಿದು ಎಂದರು. ಅತ್ತ ಭಯೋತ್ಪಾದಕ ದಾಳಿಯನ್ನು ಖಂಡಿಸುವ ಮೂಲಕ ಅಹ್ಮದಿಯಾಗಳು ಅವರ ಗಮನವನ್ನು ತಮ್ಮತ್ತ ಸೆಳೆದುಕೊಂಡು ದಾಳಿಗೆ ತುತ್ತಾಗಿ ಜನರ ಕರುಣೆಗೆ ಪಾತ್ರವಾಗುವ ನಾಟಕ ಮಾಡುತ್ತಾರೆಂದೂ ಮುಸಲ್ಮಾನರೂ ತೆಗಳುತ್ತಾರೆ.

3

ಒಂದಂತೂ ಸತ್ಯ. ಮುಸಲ್ಮಾನರೊಳಗಿನ ಈ ಜಾತಿಯ ಜನ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿದ್ದಾರೋ ಅವರೆಲ್ಲ ಸಮಾಜದೊಂದಿಗೆ ಸೌಹಾರ್ದಯುತವಾಗಿಯೇ ಬದುಕಿದ್ದಾರೆ. ಗುಲಾಂ ಅಹ್ಮದ್ರ ಪ್ರಮುಖ ಸಂದೇಶವೇ ರಾಜಕಾರಣದಿಂದ ದೂರವಿರುವ ಮಸೀದಿಯ ಕುರಿತಂಥದ್ದು. ನೂರು ವರ್ಷಗಳಷ್ಟು ಹಿಂದೆಯೇ ತಮ್ಮ ಅನುಯಾಯಿಗಳಿಗೆ, ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರವೆರಡರ ಗೌರವವನ್ನೂ ಉಳಿಸುವಂತೆ ಆದೇಶಿಸಿದ್ದರು ಅವರು. ಭಗವಂತನ ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಕಾಪಾಡುವ ಹೊಣೆ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಮೇಲೆಯೂ ಇದೆ ಎಂಬುದು ಅವರ ವಾದವಾಗಿತ್ತು. ಈ ಜನ ಭಾರತದಲ್ಲೂ ಅಲ್ಪ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ. ಕಟ್ಟರತೆಯನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸಿ ಮಾನವತೆಯನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವ, ಅರಬ್ ರಾಷ್ಟ್ರದ ಜೀತವನ್ನು ಧಿಕ್ಕರಿಸಿ ಭಾರತವನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವ ಇಲ್ಲಿನ ಮುಸಲ್ಮಾನರು ಅಹ್ಮದಿಯಾದತ್ತ ಒಲವು ತೋರಿಸುವುದು ಒಳಿತೇ. ಸಲಫೀ, ವಹಾಬಿಗಳ ತೀವ್ರತೆ ಇಲ್ಲವಾಗಿ ಕಾದಿಯಾನದ ಅಹ್ಮದಿಯಾಗಳ ಪ್ರೇಮ ಹಬ್ಬುವುದು ಮಾನವತೆಗೆ ಸಂತಸದಾಯಕವೇ.

ಅಂದಹಾಗೆ ಈ ಪಂಥದ ಪ್ರಮುಖರೊಬ್ಬರು ಇಸ್ರೇಲಿನಲ್ಲಿ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿಯವರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಿ ಹೂ ಗುಚ್ಛ ಕೈಗಿತ್ತು, ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಅಹ್ಮದಿಯಾಗಳಿಗೆ ಬೆಂಬಲ ಕೊಡುತ್ತಿರುವುದಕ್ಕೆ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಅಭಿನಂದಿಸಿದರು. ಅದಕ್ಕೆ ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಹೇಳಬೇಕಾಯಿತು.