Category: ಜಾಗೋ ಭಾರತ್

‘ಪ್ರಜಾಕೀಯ’ ಉಪ್ಪಿ-3 ಆಗದಿದ್ದರೆ ಸಾಕು!

‘ಪ್ರಜಾಕೀಯ’ ಉಪ್ಪಿ-3 ಆಗದಿದ್ದರೆ ಸಾಕು!

ಕನರ್ಾಟಕಕ್ಕೆ ವಿಪುಲವಾದ ಅವಕಾಶವಿದೆ. ಆರುಕೋಟಿ ಜನಸಂಖ್ಯೆ ದಾಟಿದೆ. ಇದರಲ್ಲಿ ಅರ್ಧದಷ್ಟು ತರುಣರೆಂದು ಭಾವಿಸಿದರೂ 18 ರಿಂದ 40 ರ ನಡುವಿನ ಮೂರು ಕೋಟಿಗೂ ಮಿಕ್ಕಿ ಜನರಿದ್ದಾರೆ. ಸೇವಾ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದ ಸಾಧು-ಸಂತರು ಬೇಕಾದಷ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಮೋದಿಯವರ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ಸಾಮಾಜಿಕ ಚಟುವಟಿಕೆಯಲ್ಲಿ ತಮ್ಮನ್ನು ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡ ಅನೇಕ ಸಂಘಟನೆಗಳು ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡಿವೆ. ಪರಿವರ್ತನೆಗೆ ಸಿದ್ಧವಾಗಿರುವ ತಾಯಂದಿರಿದ್ದಾರೆ. ಬೇಕಿರೋದು ಸಮರ್ಥ ನಾಯಕತ್ವ ಅಷ್ಟೇ.

ಉಪ್ಪಿ ರಾಜಕೀಯಕ್ಕೆ ಎಂಬ ಸುದ್ದಿ ವ್ಯಾಪಕವಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಅನೇಕರಲ್ಲಿ ಸಂಚಲನವುಂಟಾಗಿದೆ. ಸಮಾಜದ ಎಲ್ಲಾ ದಿಕ್ಕಿನಿಂದಲೂ ಮಿಶ್ರ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ವ್ಯಕ್ತವಾಗಿದೆ. ಕೆಲವರು ಉಪ್ಪಿಯ ರಾಜಕೀಯ ಪ್ರವೇಶದ ನಿಧರ್ಾರವೇ ತಪ್ಪು ಎಂದರೆ ಮತ್ತೆ ಕೆಲವರು ಬದಲಾವಣೆಯ ಪರ್ವವೆಂದು ಅಭಿನಂದಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಗೆ ಹಬ್ಬ, ಬಿಜೆಪಿಗೆ ತಳಮಳ. ಬಿಡಿ. ಇವೆಲ್ಲ ರಾಜಕೀಯ ವಲಯದಲ್ಲಿ ಇದ್ದದ್ದೇ. ಹದಿನೈದಿಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ತಮಗಿಂತ ಮುಂದಿರುವವರ ಜೀತ ಮಾಡುತ್ತಾ, ಒಂದು ಸೀಟಿಗಾಗಿ ಜೊಲ್ಲು ಸುರಿಸುತ್ತ ನಿಂತ ಮಂದಿ ಅದೆಷ್ಟಿಲ್ಲ. ಸ್ಥಾಪಿತ ನಾಯಕರಿಗೂ ಇಂಥವರೇ ಅಸ್ತ್ರಗಳು. ತುಂಬಿದ ಸಭೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ನಿಮಗೇಕೆ ಈ ಬಾರಿ ಸೀಟು ಕೊಡಬಾರದು? ಅಂತ ಕೇಳಿಬಿಟ್ಟರೆ ಸಾಕು. ಸಫಾರಿ ಹೊಲೆಸಿ ಆತ ಸಿದ್ಧ. ನಾಯಕರ ಮುಂದಿನ ಎಲ್ಲ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳನ್ನು ಅವನೇ ನಿಭಾಯಿಸೋದು! ಇಂಥವನು ಸೀಟು ಪಡೆದು, ಗೆದ್ದು ಬಂದುಬಿಟ್ಟರೆ ಇಂಥದ್ದೇ ಮತ್ತೊಂದಷ್ಟು ಸಂತಾನಗಳು ವೃದ್ಧಿಯಾದಾವಷ್ಟೇ. ಕಳೆದ ಆರೇಳು ದಶಕಗಳಲ್ಲಿ ಕನರ್ಾಟಕದಲ್ಲಿ ಇಂಥವರದ್ದೇ ಪಾರುಪತ್ಯ. ಇಲ್ಲಿ ಅಪ್ಪ-ಮಕ್ಕಳೇ ಸೇರಿ ಕಟ್ಟಿದ ಅಪ್ಪಾಜಿ ಪಕ್ಷದಿಂದ ಹಿಡಿದು ಅಪ್ಪ-ಮಕ್ಕಳಿಬ್ಬರೂ ರಾಜ್ಯ-ಕೇಂದ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಅಧಿಕಾರದಲ್ಲಿರಬೇಕೆಂದು ಬಯಸುವ ಪಕ್ಷಗಳೂ ಇವೆ. ಅಧಿಕಾರ ಎನ್ನುವುದು ವಂಶದ ಪಾರುಪತ್ಯವಾಗಿರುವುದರಿಂದಲೇ ಪ್ರಜಾರಾಜ್ಯದ ಕಲ್ಪನೆ ದೂರವಾಗಿಬಿಟ್ಟಿರುವುದು. ಕೇಂದ್ರದಲ್ಲಿ ಈ ಬಗೆಯ ರಾಜಕಾರಣವನ್ನು ನೋಡಿ, ನೋಡಿ ಬೇಸತ್ತೇ ಜನ ಚಾಯ್ವಾಲಾ ಮೋದಿಯತ್ತ ಹೊರಳಿದ್ದು. ಬರಿ ಹೊರಳಿದ್ದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ; ರಾಷ್ಟ್ರದಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಅಪ್ಪ-ಮಕ್ಕಳು ಯಾರ್ಯಾರು ಅಧಿಕಾರದ ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿದ್ದಾರೋ ಅವರೆಲ್ಲರ ಕಾಲು ಮುರಿದು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕೂರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಉತ್ತರ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ನೋಡಿಯಾಯ್ತು. ಬಿಹಾರದಲ್ಲಿ ಗೆದ್ದಂತೆ ಕಂಡರೂ ಅಪ್ಪ-ಮಕ್ಕಳು ಈಗ ಬೀದಿ ಪಾಲೇ.

1

ಹೌದು. ಜನ ಬೇಸತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅವರಿಗೀಗ ನೆಹರು ರಾಜಕಾರಣ ಬೇಕಿಲ್ಲ. ಕ್ರಿಯಾಶೀಲವಾಗಿರುವ, ಸರ್ವಸ್ವವನ್ನೂ ತ್ಯಾಗ ಮಾಡಬಲ್ಲ, ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆಯ ಪ್ರಜ್ಞೆಯೊಂದಿಗೆ ದುಡಿಯಬಲ್ಲ ಸಮರ್ಥ ವ್ಯಕ್ತಿ ಆಳಲು ಬರಬೇಕೆಂಬ ತುಡಿತ ಶುರುವಾಗಿದೆ. ಕನರ್ಾಟಕದಲ್ಲಿ ಕಾಣುತ್ತಿರುವುದು ಅದರ ಪ್ರತಿಬಿಂಬ ಅಷ್ಟೇ. ಇಲ್ಲಿ ಅದಾಗಲೇ ಅನೇಕರು ಶುದ್ಧ ರಾಜಕಾರಣದ, ಪ್ರಗತಿಯ ಕನಸು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವೇ ಇಷ್ಟೂ ದಿನ ಆಳಿದ ಪುಣ್ಯಾತ್ಮರು! ಹೌದಲ್ಲವೇ ಮತ್ತೆ? ಇಪ್ಪತ್ತು-ಇಪ್ಪತ್ತರ ಆಡಳಿತದಿಂದ ಕನರ್ಾಟಕದ ಕೆಟ್ಟಕಾಲ ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ಶುರುವಾಯಿತು. ಕುಮಾರಸ್ವಾಮಿ ಅಚಾನಕ್ಕಾಗಿ ಬಿಜೆಪಿಯೊಂದಿಗೆ ಕೈ ಜೋಡಿಸಿ ಸಕರ್ಾರ ರಚನೆ ಮಾಡಿದಾಗ ಜನ ಒಮ್ಮೆ ಗಾಬರಿಗೊಂಡಿದ್ದರು. ಸದಾ ಸೈದ್ಧಾಂತಿಕ ಭಿನ್ನತೆಗಳನ್ನೇ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಲೇವಡಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ಎರಡು ಪಕ್ಷಗಳು ಒಟ್ಟಾಗಿದ್ದನ್ನು ಜನ ಮತ್ತೆ ಹೇಗೆ ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕಿತ್ತು ಹೇಳಿ. ಕುಮಾರಸ್ವಾಮಿಯ ಇಪ್ಪತ್ತು ತಿಂಗಳ ಅಧಿಕಾರಾವಧಿಯಲ್ಲಿ ಎಂದೂ ಮೂಗು ತೂರಿಸದ ದೇವೇಗೌಡರು ಅಧಿಕಾರ ವಗರ್ಾವಣೆಯ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಹೃದಯ ಬೇನೆಯನ್ನು ತೋಡಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಕುಮಾರಸ್ವಾಮಿಯವರೂ ತಮಗಾದ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪವನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಂಡು ಸಕರ್ಾರಕ್ಕೆ ಕೊಡಬೇಕಿದ್ದ ಬೆಂಬಲವನ್ನು ಹಿಂಪಡೆದರು. ಅಧಿಕಾರವಂಚಿತ ಯಡಿಯೂರಪ್ಪ ಆಗ ಕಾಲಿಗೆ ಚಕ್ರ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ತಿರುಗಾಡಿದ್ದರು. ಅವರ ಆಕ್ರೋಶ ಅವರನ್ನು ಬೀದಿಗೆ ತಂದು ನಿಲ್ಲಿಸಿತ್ತು. ಅನುಕಂಪದ ಅಲೆಯಲ್ಲಿ ಬಿಜೆಪಿ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಗಿಟ್ಟಿಸಿತು. ಆದರೆ ಹೀಗೆ ಅಧಿಕಾರ ಪಡೆಯುವ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಪಕ್ಷ ಕಳಕೊಂಡಿದ್ದು ಮಾತ್ರ ಅಪಾರವಾದುದು. ಹಣದ ತಾಂಡವ ನೃತ್ಯವಾಯಿತು; ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳೆಲ್ಲ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಒಂಟಿಯಾಗಿ ರೋದಿಸತೊಡಗಿದವು. ಅರಿವೇ ಇಲ್ಲದೇ ಬಿಜೆಪಿ ಬೆಂಬಲಿಗರೂ ಇದನ್ನು ಅನುಮೋದಿಸಿ ಚಪ್ಪರಿಸಿದರು. ಈ ಧಾವಂತದಲ್ಲಿ 60 ವರ್ಷಗಳ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು-ದಳದ ರಾಜಕಾರಣದ ಪಥವನ್ನೇ ಬಜೆಪಿಯು ಆರಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಮರೆತುಬಿಟ್ಟಿದ್ದರು. 5 ವರ್ಷಗಳ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಮೂರು-ಮೂರು ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳ ಮೆರವಣಿಗೆಯಾಯ್ತು. ಮುಂದಿನ ಬಾರಿ ಅಧಿಕಾರ ಖಾತ್ರಿಯಿಲ್ಲ ಎಂದರಿತವರೆಲ್ಲ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣುವಂತೆ ತಿಂದು ತೇಗಿದ್ದರು.

ಅಲ್ಲಿಗೆ ಒಂದು ಪಕ್ಷ ಕೊಟ್ಟ ಮಾತು ತಪ್ಪಿತು ಮತ್ತೊಂದು ಮಾತುಗಳೆಲ್ಲ ಬೂಟಾಟಿಕೆ ಎಂದು ಸಾಬೀತು ಪಡಿಸಿತು. ಉಳಿದವರು ಮಾತೇ ಆಡದ ಮನಮೋಹನ ಸಿಂಗರ ಅನುಯಾಯಿಗಳು. ಅನಿವಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಅವರನ್ನೇ ಆರಿಸಿತು ರಾಜ್ಯ. ಅಲ್ಲಿಂದಾಚೆಗೆ ನಮ್ಮ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ನಾಯಿ ಪಾಡು! ಕನರ್ಾಟಕ ಕಳೆದ 5 ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಕನಿಷ್ಠ 25 ವರ್ಷಗಳಷ್ಟು ಹಿಂದೆ ಹೋಗಿ ನಿಂತಿದೆ. ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿಯೊಬ್ಬರು ಕೇಂದ್ರದಲ್ಲಿ ಚುಕ್ಕಾಣಿ ಹಿಡಿಯದೇ ಹೋಗಿದ್ದರೆ ಕನರ್ಾಟಕದ ಪಾಲಿಗೆ ಬೆಳ್ಳಿಯ ರೇಖೆಯೇ ಇರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲವೇನೋ? ಈಗ ನೋಡಿ. ಗ್ರಾಮ ಪಂಚಾಯತಿ ಚುನಾವಣೆಯಿಂದ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯ ಆಯ್ಕೆಯವರೆಗೂ ಚುನಾವಣೆ ಗೆಲ್ಲಲು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿಯದ್ದೇ ಫೋಟೋ ಬೇಕು. ಡಿಕೆ ಶಿವಕುಮಾರರ ಮೇಲೆ ಐಟಿ ದಾಳಿಯಾಗಿ ಕೋಟಿ-ಕೋಟಿ ಹಣ ಸಿಕ್ಕಾಗಲೂ ಮಾತನಾಡುವ ‘ಧಮ್’ ಇರದವರಿಗೆ ಮೋದಿ ಮುಖವಾಡವಲ್ಲದೇ ಮತ್ಯಾವುದು ಉಳಿಸೀತು ಹೇಳಿ!!

3

ಇಂತಹ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿಯೇ ತರುಣರ ಸಹನೆಯ ಕಟ್ಟೆಯೊಡೆಯೋದು. ಆಗಲೇ ಉಪೇಂದ್ರರಂತವರು ತಮ್ಮ ಕಾರ್ಯಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನೇ ತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿ ಇಂತಹದೊಂದು ಸಾಹಸಕ್ಕೆ ಕೈ ಹಾಕೋದು. ಜನರೂ ಅದೆಷ್ಟು ಬೇಸತ್ತಿದ್ದಾರೆಂದರೆ ಆಪ್ನ ಪ್ರಯೋಗ ವ್ಯರ್ಥವಾದ ನಂತರವೂ ಇನ್ನೊಂದು ಆಸೆ ಅವರಲ್ಲಿ ಈಗಲೂ ಇದೆ. ಮೋದಿಗೆ ಸಮನಾದ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಹುಡುಕಾಟ ಎಲ್ಲೆಡೆ ತೀವ್ರವಾಗಿದೆ. ಗೋವಾಕ್ಕೆ ಪರಿಕ್ಕರ್, ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರಕ್ಕೆ ಫಡ್ನವೀಸ್, ಹರ್ಯಾಣಕ್ಕೆ ಖಟ್ಟರ್ರನ್ನು ಕೊಟ್ಟ ಮೋದಿ ಕನರ್ಾಟಕಕ್ಕೆ ಸಮರ್ಥರನ್ನೇಕೆ ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರ ದೊರಕದಿದ್ದಾಗಲೇ ಮಡುಗಟ್ಟಿರುವ ಆಕ್ರೋಶ ರಾಜಕಾರಣದ ಹೊಸ ಹಾದಿ ನಿಮರ್ಾಣಕ್ಕೆ ತೊಡಗೋದು. ಹಾಗಂತ ಉಪೇಂದ್ರರ ರಾಜಕೀಯ ಆಕಾಂಕ್ಷೆ ಇಂದು ನಿನ್ನೆಯದಲ್ಲ. ಅವರು ಸಿನಿಮಾ ಕ್ಷೇತ್ರ ಆರಿಸಿಕೊಂಡದ್ದೇ ನಾಡಿನ ಚುಕ್ಕಾಣಿ ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ಎಂದು ಅವರೇ ಹೇಳಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಪ್ರತಿ ಸಿನಿಮಾದಲ್ಲೂ ಅವರು ತೋರುವ ಆಸ್ಥೆ ಅದರಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸಿನ ತೊಳಲಾಟಗಳನ್ನು ತೋರುವ ಅವರ ಪ್ರಯತ್ನ ಎಲ್ಲಕ್ಕೂ ಮಿಗಿಲಾಗಿ ಆಗಾಗ ದೇಶದ ಕುರಿತಂತಹ ಕಾಳಜಿ ವ್ಯಕ್ತವಾಗುವ ರೀತಿ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಅವರನ್ನು ರಾಜಕಾರಣದ ಪಡಸಾಲೆಗೆ ಹತ್ತಿರ ತಂದು ನಿಲ್ಲಿಸಿತ್ತು. ಈಗ ಅದು ರೂಪ ಪಡೆದುಕೊಂಡಿದೆ ಅಷ್ಟೇ.

ಉಪ್ಪಿ ಬಲು ಸರಳವಾಗಿ ಆಲೋಚಿಸಿದ್ದಾರೆ. ರಾಜ್ಯದ ಒಟ್ಟಾರೆ ಬಜೆಟ್ ಹತ್ತಿರ ಹತ್ತಿರ 2 ಲಕ್ಷ ಕೋಟಿ. ಇದರಲ್ಲಿ ಬಹುತೇಕ ಹಣವನ್ನು ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೇ ನುಂಗಿ ನೀರು ಕುಡಿದುಬಿಡುತ್ತದೆ. ನೆನಪಿರಲಿ. ಈ ನಾಡಿನ ಯಾವ ಕಾಪರ್ೋರೇಟರನೂ ಬಿಟ್ಟಿಯಾಗಿ ದುಡಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ಎಂ.ಎಲ್.ಎ ಆಗಲಿ ಎಂಪಿ ಆಗಲಿ ಸಂಬಳಕ್ಕೇ ದುಡಿಯೋದು. ಆದರೆ ಅವರಿಗೇ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದೇ ಸೇವೆ ಮಾಡುತ್ತೇವೆಂದು ಭಾವಿಸಿಕೊಂಡುಬಿಟ್ಟಿರುತ್ತಾರೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಪೂರಕವಾದ ದರ್ಪ, ದುರಂಹಕಾರಗಳನ್ನು ಮೈಗೂಡಿಸಿಕೊಂಡುಬಿಟ್ಟಿರುತ್ತಾರೆ. ಉಪೇಂದ್ರ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳು ಜನರ ತೆರಿಗೆ ಹಣದಲ್ಲಿ ಕೂಲಿಗಿರುವ ಕಾಮರ್ಿಕರು ಎಂಬುದನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಡಲೆಂದು ಬಂದಿರುವಂತಿದೆ. ಹೇಗೆ ಸಾಫ್ಟ್ವೇರ್ ಕಂಪೆನಿಯಲ್ಲಿ ಬೆಳಿಗ್ಗೆಯಿಂದ ಸಂಜೆಯವರೆಗೂ ಮೈಬಗ್ಗಿಸಿ ದುಡಿಯುತ್ತಾರೋ ಹಾಗೆಯೇ ಆಯ್ಕೆಯಾದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಯೂ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಸಮವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿಯೇ ಇತರರಂತೆ ದುಡಿಯಬೇಕೆಂಬುದು ಅವರ ಆಶಯ. ಓಹ್! ಆಚರಣೆಯಲ್ಲಿ ಕಷ್ಟವಿದೆ ಎನಿಸಿದರೂ, ಕೇಳಿದಾಗ ರೋಮಾಂಚನವಾಗುವುದು ಸಹಜ. ಕನರ್ಾಟಕಕ್ಕೆ ಈಗ ಬೇಕಿರುವುದು ಕನಸುಗಳನ್ನು ಬಿತ್ತಿ ಅದನ್ನು ಬೆಳೆಸುವಲ್ಲಿ ಪ್ರೇರೇಪಣೆ ಕೊಡಬಲ್ಲ ನಾಯಕತ್ವ. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಮೋದಿ ಕನರ್ಾಟಕದ ಎಂ.ಪಿಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿಕೊಂಡು ಹಳೆಯ ರಾಜಕಾರಣವನ್ನು ಬಿಡಿ, ಹೊಸದಾದ ಹಾದಿಯನ್ನು ಹುಡುಕಿಕೊಳ್ಳಿ ಎಂದು ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಅದು ಅಕ್ಷರಶಃ ಉಪೇಂದ್ರ ಹೇಳುವಂತಹ ಆಲೋಚನೆ ಎನಿಸಿದರೆ ಅತಿಶಯೋಕ್ತಿಯಲ್ಲ.

2

ಕನರ್ಾಟಕಕ್ಕೆ ವಿಪುಲವಾದ ಅವಕಾಶವಿದೆ. ಆರುಕೋಟಿ ಜನಸಂಖ್ಯೆ ದಾಟಿದೆ. ಇದರಲ್ಲಿ ಅರ್ಧದಷ್ಟು ತರುಣರೆಂದು ಭಾವಿಸಿದರೂ 18 ರಿಂದ 40 ರ ನಡುವಿನ ಮೂರು ಕೋಟಿಗೂ ಮಿಕ್ಕಿ ಜನರಿದ್ದಾರೆ. ಸೇವಾ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದ ಸಾಧು-ಸಂತರು ಬೇಕಾದಷ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಮೋದಿಯವರ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ಸಾಮಾಜಿಕ ಚಟುವಟಿಕೆಯಲ್ಲಿ ತಮ್ಮನ್ನು ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡ ಅನೇಕ ಸಂಘಟನೆಗಳು ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡಿವೆ. ಪರಿವರ್ತನೆಗೆ ಸಿದ್ಧವಾಗಿರುವ ತಾಯಂದಿರಿದ್ದಾರೆ. ಬೇಕಿರೋದು ಸಮರ್ಥ ನಾಯಕತ್ವ ಅಷ್ಟೇ. ಈ ನಾಡಿಗೆ ಸೂಕ್ತವಾದ ಯೋಜನೆಗಳನ್ನೇ ರೂಪಿಸಿ, ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರದಿಂದ ತಾನು ದೂರವಿದ್ದು ಇತರರನ್ನು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯೆಡೆ ಪ್ರೇರೇಪಿಸಬಲ್ಲ ನಾಯಕ ಬೇಕಿದ್ದಾನೆ. ಉತ್ತರ ಮತ್ತು ದಕ್ಷಿಣ ಕನರ್ಾಟಕಗಳನ್ನು ಸಮಾನವಾಗಿ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೆ ಪಕ್ವವಾಗಿಸಬೇಕಾದ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇದೆ. ಉದ್ಯೋಗ ಸೃಷ್ಟಿಗೆ ಜಗತ್ತನ್ನು ಸೆಳೆದು ಮೇಕ್ ಇನ್ ಇಂಡಿಯಾ ಎಂಬ ಪ್ರಧಾನಿಯ ಯೋಜನೆಗೆ ಸೂಕ್ತವಾಗಿ ಪ್ರತಿಸ್ಪಂದಿಸಿದರೆ ಸಾಕು ಕನರ್ಾಟಕ ಓಡಲಾರಂಭಿಸುತ್ತದೆ. ನೆನಪಿಡಿ. ಇಲ್ಲಿ ಕೌಶಲ್ಯಕ್ಕೆ ಕೊರತೆಯೇ ಇಲ್ಲ. ಪ್ರಗತಿಪರ ಕೃಷಿಕನಿದ್ದಾನೆ, ಬುದ್ಧಿವಂತ ಕಾಮರ್ಿಕನೂ ಇದ್ದಾನೆ. ಇವರೆಲ್ಲರನ್ನೂ ನಾಡಿನ ಪ್ರಗತಿಯ ಓಟದೊಂದಿಗೆ ಬೆಸೆಯಬೇಕಿದೆ ಅಷ್ಟೇ.

ಆದರೆ ಉಪ್ಪಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಆತುರ ತೋರಿದರೆನಿಸುತ್ತಿದೆ. ಮೊದಲ ಪತ್ರಿಕಾ ಗೋಷ್ಠಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಅವರು ಇಂತಹುದೊಂದು ಸಾಹಸಕ್ಕೆ ಪೂರ್ಣ ಸಿದ್ಧರಾಗಿರಲಿಲ್ಲವೆಂಬುದು ಗೋಚರವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅವರು ಪಾಟರ್ಿಗೂ ಮುನ್ನ ಒಂದು ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಂಘಟನೆ ಕಟ್ಟಿ ಸ್ವಲ್ಪ ನಾಡು ತಿರುಗಾಡಿದ್ದರೆ ಸರಿ ಹೋಗುತ್ತಿತ್ತೇನೋ? ಸಿನಿಮಾಕ್ಕೂ ಜೀವನಕ್ಕೂ ಅಜಗಜಾಂತರ. ಆದರೆ ಉಪ್ಪಿಯೊಂದಿಗೆ ಅನೇಕ ಪ್ರಜ್ಞಾವಂತರೂ ಇದ್ದಾರೆಂಬುದನ್ನು ಮರೆಯುವಂತಿಲ್ಲ. ಹೀಗಾಗಿ ಪ್ರಜಾಕೀಯದ ಭವಿಷ್ಯವೇನೋ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ ಆದರೆ ಸ್ಥಾಪಿತ ಪಕ್ಷಗಳಿಗೆ ಈ ಬಾರಿಯ ಚುನಾವಣೆ ಸಲೀಸಾಗಿರಲಾರದೆಂಬುದಂತೂ ಸತ್ಯ. ಅಮಿತ್ ಶಾಹ್ ಹೇಳಿ ಹೋದ ಪಾಠವೂ ಅದೇ ತಾನೇ?

ಸೋರುತಿಹುದು ಮನೆಯ ನೆಲ ಮಾಳಿಗೆ!!

ಸೋರುತಿಹುದು ಮನೆಯ ನೆಲ ಮಾಳಿಗೆ!!

ಪಾಪ. ಇಡಿಯ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ಪತರಗುಟ್ಟಿದೆ. ಜೊತೆಗೆ ಮೋದಿ ವಿರೋಧಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಚೀನಾ ಚೇಲಾಗಳು ಕೂಡ. ಅವರು ಮೈಯೆಲ್ಲಾ ಪರಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅದಾಗಲೇ ಕೆಲವರು ಪ್ರತಿಭಟನೆ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ, ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರಂತೂ ಒಂದು ಹೆಜ್ಜೆ ಮುಂದೆ ಹೋಗಿ, ಮಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿರುವ ತೆರಿಗೆ ಕಚೇರಿಗೆ ಕಲ್ಲೆಸೆದು ಬಂದಿದ್ದಾರೆ. ಗೋವಿನ ಹೆಸರಿನ ರಾಜಕಾರಣ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಆಲೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಈಗ ಸ್ವಂತದ ಮನೆಯನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಹೆಣಗಾಡುತ್ತಿದೆ.

ದೇಶದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೊ ಬಾಂಬ್ ಸ್ಫೋಟಗಳು ನಡೆಯುತ್ತವೆಂದು ಎಲ್ಲರೂ ಊಹಿಸುತ್ತ ಕುಳಿತಿದ್ದರೆ ಅದು ಯಾರ್ಯಾರದೋ ಕಾಲಬುಡದಲ್ಲಿ ಸಿಡಿಯುತ್ತಿದೆ. ಅತ್ತ ಡೋಕ್ಲಂನಲ್ಲಿ ಚೀನಾದೆದುರಿಗೆ ಭಾರತದ ಸೈನಿಕರ ರಂಪಾಟಕ್ಕೆ ಚೀನಾ ಪತ್ರಿಕೆಗಳು ಪತರಗುಟ್ಟಿವೆ. ಇತ್ತ ಕಾಶ್ಮೀರದಲ್ಲಿ ಸದಾ ಇತರರ ಜೀವದೊಂದಿಗೆ ಚೆಲ್ಲಾಟವಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಭಯೋತ್ಪಾದಕರು ತಮ್ಮ ಜೀವವುಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಹೆಣಗಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಚೀನಿ ರಾಯಭಾರಿಯನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡಿ ಬಂದ ರಾಹುಲ್ ಗಾಂಧಿ ಹೊಸದೇನೋ ಪ್ರಯತ್ನಕ್ಕೆ ಕೈಹಾಕಿ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಗೋಸಂಬಂಧಿ ಹತ್ಯೆಗಳನ್ನು ಸುದ್ದಿಯಾಗಿಸುವ ತವಕದಲ್ಲಿದ್ದರು. ದೇಶದಾದ್ಯಂತ ಹಿಂದೂ-ಮುಸ್ಲೀಂ ಕದನಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗುವಂತೆ ಮಾಡಿ ಕೊನೆಯ ಒಂದೂವರೆ ವರ್ಷದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಮೋದಿ ಕಿರಿಕಿರಿ ಅನುಭವಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುವ ಆತುರವೂ ಇತ್ತು ಅವರಿಗೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಪೂರಕವಾಗಿಯೇ ದೆಹಲಿಯಿಂದ ನೂರು ಜನರ ಬೈಕ್ ರ್ಯಾಲಿ ದೇಶದಾದ್ಯಂತ ತಿರುಗಿ ಗೋವಿನ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಜನರನ್ನು ಎತ್ತಿ ಕಟ್ಟುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಶುರು ಮಾಡಿತು. ಸಂಜಯ್ ಝಾ ಮುಸಲ್ಮಾನರಿಗಿಂತ ಗೋವಿನ ಪ್ರಾಣವೇ ಹೆಚ್ಚಾಯಿತೇ ಎಂಬರ್ಥದ ಲೇಖನ ಬರೆದು ಆತಂಕ ವ್ಯಕ್ತ ಪಡಿಸಿದರು. ಅದನ್ನು ಮೂಲ ಬಂಡವಾಳವಾಗಿಸಿಕೊಂಡು ಟ್ವೀಟ್ ಮಾಡಿದ ಶಶಿ ತರೂರು ತಮ್ಮ ಪಾಲಿನದ್ದನ್ನೂ ಒಂದಷ್ಟು ಸೇರಿಸಿ ಕೈ ಮುಗಿದರು. ಕೇರಳದ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಪಿಣರಾಯಿ ವಿಜಯನ್ ಕೇರಳದಿಂದ ಸಾವಿರಾರು ಮೈಲು ದೂರದ ದಾದ್ರಿಗೆ ಹೋಗಿ ಸತ್ತವರಿಗೆ ಸಾಂತ್ವನ ಹೇಳಿಬಂದರು. ಅಲ್ಲಿಗೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಮತ್ತು ಎಡ ಪಕ್ಷಗಳ ಒಟ್ಟೂ ಯೋಜನೆ ಪಕ್ಕಾ ಆಯಿತು. ಸ್ವಲ್ಪ ಎಡವಟ್ಟಾಗಿದ್ದರೂ ದೇಶದಾದ್ಯಂತ ಹಿಂದೂ ಮುಸ್ಲೀಂ ದಂಗೆಗಳೇ ಆಗಿ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮನೋಸ್ಥೈರ್ಯವೇ ಕುಸಿದು ಹೋಗಬೇಕಿತ್ತು. ಚೀನಾದೆದುರು ಭಾರತೀಯ ಪಡೆ ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ಹಿನ್ನೆಡೆ ಅನುಭವಿಸಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಅತ್ತ ಕಾಶ್ಮೀರದಲ್ಲಿ ನಡೆದಿರುವ ಆಪರೇಷನ್ ಆಲ್ಔಟ್ ಕೂಡ ಕ್ಷಣಕಾಲ ಹಿಂಜರಿತಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಹೇಳಿದೆನಲ್ಲ, ಬೇರೆಯವರ ಮನೆಗೆ ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚಿ ಚಳಿ ಕಾಯಿಸಬೇಕೆಂದುಕೊಂಡಿದ್ದವರೆಲ್ಲ ಈಗ ತಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಹಚ್ಚಿರುವ ಬೆಂಕಿ ಆರಿಸುವಲ್ಲಿ ತಲ್ಲೀನರಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ತಲೆ ಕೆಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಡಿ. ಸಾವಿರ ಗುಡಿಸಲುಗಳಿಗೆ ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚುವ ತವಕದಲ್ಲಿದ್ದ ಸಿರಿವಂತನ ಬಂಗಲೆಯೊಂದು ಉರಿದುಹೋದರೆ ಬೇಸರಿಸುವ ಕಾರಣವಿಲ್ಲ.

1

ಹೌದು. ನಾನು ಡಿಕೆ ಶಿವಕುಮಾರ್ರವರ ಬಗ್ಗೆಯೇ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರೋದು. ಅವರ ಮನೆಯ ಮೇಲೆ, ಇನ್ನೊಂದು ಮನೆಯ ಮೇಲೆ, ಮತ್ತೊಂದು ಮನೆಯ ಮೇಲೆ, ಅಲ್ಲೊಂದು ಮನೆ-ಇಲ್ಲೊಂದು ಮನೆಯ ಮೇಲೆ (ಎಷ್ಟೂಂತ ಹೇಳೋದು? ಮುಂಬೈನಲ್ಲಿಯೇ ನೂರಾರು ಕೋಟಿ ಬೆಲೆ ಬಾಳುವ ನೂರಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಫ್ಲ್ಯಾಟುಗಳಿವೆಯಂತೆ!) ಭರ್ಜರಿ ದಾಳಿಗಳು ನಡೆದವು. ಹತ್ತಾರು ಕೋಟಿ ನಗದು ವಶ ಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಯಿತು. ರಾಜ್ಯದ ಜನತೆ ಕರೆಂಟ್ ಹೋಗಿ ಅಂಧಕಾರದಲ್ಲಿ ನರಳುವಾಗಲೂ ತಲೆ ಕೆಡಿಸಿಕೊಳ್ಳದ ಇಂಧನ ಸಚಿವ ಏಕಾಕಿ ದಾಳಿಯಾದಾಗ ಮುಖ ಬಾಡಿಸಿಕೊಂಡು ಕುಳಿತಿದ್ದುದನ್ನು ನೋಡಬೇಕಿತ್ತು. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಟೌನ್ಹಾಲ್ ಮಿತ್ರನ ಕರುಳು ಕಿತ್ತು ಬರುವಂತಿತ್ತು. ಗುಜರಾತಿನ ಶಾಸಕರನ್ನು ರೆಸಾಟರ್್ನಲ್ಲಿ ಕೂಡಿಹಾಕಿಕೊಂಡು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ರೆಸಾಟರ್್ ರಾಜಕಾರಣ ಮಾಡುವಾಗ ಈ ದಾಳಿ ನಡೆದದ್ದು ಅನೇಕರ ನಿದ್ದೆ ಕೆಡಿಸಿಬಿಟ್ಟಿತ್ತು. ಮೋದಿ ಹೇಳಿದೊಡನೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಲು ತಯಾರಾಗಿ ನಿಂತ ತೆರಿಗೆ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಎಂದೆಲ್ಲ ಅನೇಕರು ಬಾಯಿ ಬಡಿದುಕೊಂಡರು. ಇದರಲ್ಲಿ ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ಬುದ್ಧಿವಂತರೆಂದು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಮೆರೆಯುವ ಅನೇಕರು ಸೇರಿದ್ದರು. ಐಟಿ ಅಧಿಕಾರಿಗಳೆಂದರೆ ವಿವೇಚನಾ ಸಾಮಥ್ರ್ಯವಿಲ್ಲದ ಪಕ್ಷದ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರಂತಲ್ಲ ಎಂದು ಅವರಿಗೆ ಬಿಡಿಸಿ ಹೇಳುವವರು ಯಾರು? ಇಷ್ಟಕ್ಕೂ ಮೋದಿಯ ಮಾತಿಗೆ ಈ ಪರಿಯ ದೊಡ್ಡದೊಂದು ಪಡೆ ಎರಡೇ ದಿನದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿಕೊಂಡು ಅಖಾಡಾಕ್ಕೆ ಧುಮುಕುತ್ತದೆನ್ನುವನ್ನು ಒಪ್ಪುವುದಾದರೆ, ಅವರ ತಾಕತ್ತನ್ನು ಮೆಚ್ಚಲೇ ಬೇಕು. ಅಧಿಕಾರಿ ವರ್ಗವನ್ನು ಈ ಪರಿ ಏಕಮುಖಿಯಾಗಿ ಪ್ರೇರೇಪಿಸುವ ಸಾಮಥ್ರ್ಯ ಸಾಮಾನ್ಯವೇನು? ತಮ್ಮಡಿಯಲ್ಲೇ ಇರುವ ಪೊಲೀಸು ಇಲಾಖೆಯನ್ನು ಸೂಕ್ತವಾಗಿ ಹಿಡಿತಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಲಾಗದೇ ಹೆಣಗಾಡುತ್ತಿರುವ, ಅಧಿಕಾರಿಗಳನ್ನು ಏಕಸೂತ್ರದಲ್ಲಿ ಬಂಧಿಸಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದೇ ಕಣ್ಣೀರಿಡುತ್ತಿರುವ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳು ಸಮರ್ಥವಾಗಿ ರಾಜ್ಯ ಮುನ್ನೆಡೆಸುವ ಪಾಠವನ್ನು ಮೋದಿಯಿಂದ ಕಲಿತು ಬರುವುದೇ ಒಳ್ಳೆಯದು.

ಇದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಬದಿಗಿಟ್ಟು ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳಿ. ಜನಾರ್ದನ ರೆಡ್ಡಿಯವರ ವಿರುದ್ಧ ಪಾದಯಾತ್ರೆ ಮಾಡಿದ ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯ ಅವತ್ತು ಅರಚಾಡಿ ರಂಪ ಮಾಡಿದ್ದರು. ಈತನನ್ನು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕಿನಿಂದಲೂ ಮುಗಿಸಿಬಿಡುತ್ತೇನೆಂದು ಸಂಕಲ್ಪ ಮಾಡಿ ಬಳ್ಳಾರಿಯಲ್ಲಿ ತೊಡೆ ತಟ್ಟಿದ್ದರು. ಅದಾದ ನಂತರವೇ ಇಲ್ಲಿ ಐಟಿ ದಾಳಿಗಳಾಗಿ ಕೊನೆಗೆ ರೆಡ್ಡಿ, ಜೈಲಿಗೂ ಹೋಗಿ ಹೈರಾಣಾಗಿ ಮರಳಿ ಬಂದರು. ಆಗೆಲ್ಲ ಬಲಪಂಥೀಯರೆನಿಸಿಕೊಂಡವರು ಕಣ್ಣಿರಿಟ್ಟು ಅಂಗಿ ಹರಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. ರಾಜಕೀಯ ದ್ವೇಷದ ಮಾತಾಡುತ್ತ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿಗರಿಗೆ ಶಾಪ ಹಾಕಲಿಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ ಟೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ಬಂದ ರಂಗುರಂಗಿನ ವರದಿಯನ್ನು ಆನಂದಿಸಿದರು, ಕರ್ಮ ಸಿದ್ಧಾಂತದ ಕುರಿತಂತೆ ಹೆಮ್ಮೆ ಪಟ್ಟುಕೊಂಡರು. ಹೆಚ್ಚೆಂದರೆ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ‘ಪಾಪ! ಇದ್ದಾಗ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮೆರೆದ’ ಅಂತ ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಟ್ಟಿರಬಹುದಷ್ಟೇ. ಆದರೆ ಈಗಿನ ಕಥೆ ಬೇರೆಯೇ. ಡಿಕೆಶಿವಕುಮಾರ್ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕೋಟಿ-ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿ ಸಿಗುತ್ತಿರುವಾಗ ಸಾಮಾಜಿಕ ನ್ಯಾಯದ ಪರವಾಗಿದ್ದವರ ವರಸೆಯೇ ಬದಲಾಗಿ ಬಿಟ್ಟಿದೆ. ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಸಮಾನವಾಗಿ ಹಂಚಬೇಕೆಂದು ಪುಂಖಾನುಪುಂಖವಾಗಿ ಬರೆದು-ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದವರೆಲ್ಲ ಯಾಕೋ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿಯ ಶತ್ರುತ್ವ ಭರಿತ ರಾಜಕಾರಣದ ಕುರಿತಂತೆ ಕೆಂಡಕಾರುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಆಯಿತು. ಈ ದಾಳಿ ದ್ವೇಷದಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು ಅಂತಾನೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಲ ನಂಬೋಣ. ಆದರೆ ಮಂತ್ರಿ ಮಹೋದಯರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟೆಲ್ಲ ಹಣ ಸಿಕ್ಕಿತಲ್ಲ ಅದಕ್ಕೇನೆನ್ನೋಣ? ಮುಂಬೈನ ಬಂಗಲೆಗಳ ಲೆಕ್ಕ ಏನು ಮಾಡೋಣ? ಜನರ ಕೈಲಿ ಡೀಮಾನಿಟೈಜéೇಷನ್ನಿಂದಾಗಿ ಹಣ ಓಡಾಡುತ್ತಿಲ್ಲವೆಂದ ಪುಣ್ಯಾತ್ಮನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಹೊಸ ನೋಟುಗಳು ಕಂತೆ ಕಂತೆ ಸಿಕ್ಕಿದವಲ್ಲ ಅದಕ್ಕಾದರೂ ಮಾತಾಡೋದು ಬೇಡವೇ? ರೆಸಾಟರ್್ನ ಹಾಸಿಗೆಯಡಿಯಲ್ಲಿ ಕಂತೆ ಕಂತೆ ನೋಟು ಪೇರಿಸಿಟ್ಟಿದ್ದರಂತಲ್ಲ ಇದು ಆಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಸಂಗತಿಯಲ್ಲವೇನು?

3

ಪಾಪ. ಇಡಿಯ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ಪತರಗುಟ್ಟಿದೆ. ಜೊತೆಗೆ ಮೋದಿ ವಿರೋಧಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಚೀನಾ ಚೇಲಾಗಳು ಕೂಡ. ಅವರು ಮೈಯೆಲ್ಲಾ ಪರಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅದಾಗಲೇ ಕೆಲವರು ಪ್ರತಿಭಟನೆ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ, ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರಂತೂ ಒಂದು ಹೆಜ್ಜೆ ಮುಂದೆ ಹೋಗಿ, ಮಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿರುವ ತೆರಿಗೆ ಕಚೇರಿಗೆ ಕಲ್ಲೆಸೆದು ಬಂದಿದ್ದಾರೆ. ಗೋವಿನ ಹೆಸರಿನ ರಾಜಕಾರಣ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಆಲೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಈಗ ಸ್ವಂತದ ಮನೆಯನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಹೆಣಗಾಡುತ್ತಿದೆ.
ಹಾಗಂತ ಇಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ. ದೆಹಲಿಯ ಪಡಸಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಅದಾಗಲೇ ಶಶಿ ತರೂರು ಸುದ್ದಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಸುನಂದಾ ಪುಷ್ಕರ್ ಕೊಲೆಯ ಕೇಸು ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಆತ ಹೆಂಗೆಂಗೋ ಆಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ದೆಹಲಿಯಲ್ಲಿ ಈ ವಿಚಾರವಾಗಿ ಕರೆದ ಪತ್ರಿಕಾಗೋಷ್ಠಿಗೆ ರಿಪಬ್ಲಿಕ್ ಚಾನೆಲ್ಲಿನ ಪತ್ರಕರ್ತರನ್ನು ಹೊರಗೆ ತಳ್ಳಿ ಸುದ್ದಿ ಮಾಡಿದ್ದರು. ಕಾರಣವೇನು ಗೊತ್ತೇ? ರಿಪಬ್ಲಿಕ್ ಚಾನೆಲ್ಲು ಈ ಸುದ್ದಿಯನ್ನು ಹೊರಗೆ ತಂದಿತ್ತು ಅಂತ. ಇಷ್ಟಕ್ಕೂ ಶಶಿ ತರೂರನ್ನು ಕಾಪಾಡಲು ಇಡಿಯ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ಹಿಂದೆ ಬಿದ್ದಿರುವುದೇತಕ್ಕೆ? ಅಲ್ಲದೇ ಈ ಹಿಂದೆ ಸ್ವತಃ ತರೂರು ಮೋದಿಯವರನ್ನು ಹೊಗಳಿ ಬಣ್ಣದ ಮಾತಾಡಿದ್ದು ಏಕೆ? ಬಹಳ ಜನರಿಗೆ ಗೊತ್ತಿರಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ, ಸುನಂದಾ ಕೊಲೆಯ ಹಿಂದೆ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿರುವ ಕೈ ಶಶಿ ತರೂರ್ದ್ದಾದರೂ ಅದು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿನ ಒಳಕೋಣೆಯನ್ನು ಭೇದಿಸಬಲ್ಲ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ತನ್ನೊಳಗೆ ಅಡಗಿಸಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಕೂತಿದೆ. ಪ್ರತಿ ಬಾರಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ದೇಶ ಭೇದಿಸುವ ಹೊಸ ಯೋಜನೆ ರೂಪಿಸುವ ಸುದ್ದಿ ಸಿಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಸುನಂದಾ ಸದ್ದು ಮಾಡುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತಾಳೆ. ಅದರ ಎಳೆಗಳು ಸುರುಳಿ ಬಿಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ಸಹಿಸಲಾಗದ ವೇದನೆ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ. ಅದನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಕಿರಿಕಿರಿಯೊಳಗೆ ತನ್ನ ದೇಶ ವಿಭಜನೆಯ ಯೋಜನೆಯನ್ನೆಲ್ಲ ಪಕ್ಕಕ್ಕಿಟ್ಟು ಸುಮ್ಮನಾಗಿಬಿಡುತ್ತದೆ.

ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ಅಧಿಕಾರದಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಬೆಟ್ಟದಷ್ಟು ತಪ್ಪು ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟಿದೆ. ಅದನ್ನು ಸಮಾಧಿಯೊಳಗೆ ಅಡಗಿಸಿಬಿಡುವ ಮುನ್ನ ಮೋದಿ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದುಬಿಟ್ಟರು. ಗುಜರಾತಿನಲ್ಲಿ ಮೋದಿಯ ಕಾರ್ಯವೈಖರಿಯನ್ನು ಕಂಡೇ ಅವರನ್ನು ಪ್ರಧಾನಿ ಪಟ್ಟಕ್ಕೆ ಬೇಡವೆಂದಿತ್ತು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು. ಅವರಿಗೆ ಮೋದಿಯ ಬದಲಿಗೆ ಅಡ್ವಾಣಿ, ಸುಷ್ಮಾ, ಅನಂತ್ ಕುಮಾರ್, ಮುರಳಿ ಮನೋಹರ್ ಜೋಷಿ ಯಾರಾದರೂ ಪರವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ; ಮೋದಿಯೊಬ್ಬ ಬೇಡವಾಗಿತ್ತು. ಈಗ ನೋಡಿ ಚಿದಂಬರಂ ತಮ್ಮ ಮಗನೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಜೈಲಿನ ಎದುರಿಗೆ ನಿಂತಿದ್ದಾರೆ. ಸೋನಿಯಾ, ರಾಹುಲ್ ಜೊತೆಗೆ ನ್ಯಾಶನಲ್ ಹೆರಾಲ್ಡ್ನ ಕೇಸಿನಲ್ಲಿ ಪರಿತಪಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಶಶಿ ತರೂರ್ ಬಾಲ ಹಿಡಿದ ಅನೇಕರು ಉಗುಳಲೂ ಆಗದೇ, ನುಂಗಲೂ ಆಗದೇ ಕಣ್ಣೀರಿಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇತ್ತ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಧ್ವಜ, ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಧರ್ಮ ಎಂದೆಲ್ಲ ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚಿ ರಾಜ್ಯ ಒಡೆದು ಅಧಿಕಾರ ಪಡೆಯುವ ಕನಸು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದ ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯ ಡಿಕೆ ಶಿವಕುಮಾರರಿಂದಾಗಿ ಕಂಪಿಸಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಎಲ್ಲರ ದೃಷ್ಟಿಯೂ ಈಗ ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದರಲ್ಲಿ ಮಗ್ನವಾಗಿದೆ. ದಾದ್ರಿ-ಅಖಲಾಕ್ ಪಾಪ ಮರೆತೇ ಹೋಗಿದ್ದಾರೆ. ಬೈಕ್ ತೊಗೊಂಡು ದಿಲ್ಲಿಯಿಂದ ಹೊರಟವರು ಪೆಟ್ರೋಲಿಗೂ ಕಾಸಿಲ್ಲದೇ ಮರಳಿದರೆ ಅಚ್ಚರಿ ಪಡಬೇಡಿ.

4

ಹೇಳೋದು ಮರೆತಿದ್ದೆ. ಈ ಎಲ್ಲ ಗಲಾಟೆಗಳ ನಡುವೆ ಕಾಶ್ಮೀರದಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖ ಉಗ್ರಗಾಮಿಗಳ ಹತ್ಯೆಯನ್ನು ಎಗ್ಗಿಲ್ಲದೇ ಮಾಡುತ್ತಿದೆ ಸೇನೆ. ಮುಂದಿನ ಡಿಸೆಂಬರ್ ಒಳಗೆ ಕಾಶ್ಮೀರವನ್ನು ಭಯೋತ್ಪಾದಕ ಮುಕ್ತ ಮಾಡುವ ನಾಡಿನ ಹಂಬಲಕ್ಕೆ ಅವರು ಪೂರಕವಾಗಿ ದುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಶತಾಯಗತಾಯ ವಿರೋಧ ವ್ಯಕ್ತ ಪಡಿಸಬೇಕಾಗಿದ್ದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ಮತ್ತೊಂದಿಷ್ಟು ಪತ್ರಕರ್ತರು ಈಗ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಮನೆಯ ನೆಲ ಮಾಳಿಗೆಯಲ್ಲಿರುವ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಅಡಗಿಸಿಡುವಲ್ಲಿ ವ್ಯಸ್ತರಾಗಿದ್ದಾರೆ.

ಮೋದಿ ಸಾಮಾನ್ಯರಲ್ಲ.

ಮತಾಂತರದ ಹೊಸವಿಧಾನಕ್ಕೆ ಸೂಕ್ತವಾಗಿ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಬೇಕಿದೆ!

ಮತಾಂತರದ ಹೊಸವಿಧಾನಕ್ಕೆ ಸೂಕ್ತವಾಗಿ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಬೇಕಿದೆ!

ಕಳೆದ ನಾಲ್ಕಾರು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಸೌದಿಯಿಂದ ಅಪಾರ ಪ್ರಮಾಣದ ಹಣ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯಶೈಲಿಯನ್ನು ಆಮದು ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಸಲಫಿ ಮುಸಲ್ಮಾನರು ಮತಾಂತರದ ರೀತಿಯನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.. ಇದನ್ನು ಇಂಟಲೆಕ್ಚುಯಲ್ ಜಿಹಾದ್ ಅಂತ ಕರೆಯಬಹುದು. ಈ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಅದೆಷ್ಟು ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ನಡೆದಿದೆಯೆಂದರೆ ನಮಗೇ ಅರಿವಿಲ್ಲದಂತೆ ನಮ್ಮ-ನಮ್ಮ ಮನೆಗಳು ಇದಕ್ಕೆ ಆಹುತಿಯಾಗುತ್ತಿವೆ. ಲವ್ ಜಿಹಾದ್ ಶೇಕಡಾ ಹತ್ತರಷ್ಟು ಮತಾಂತರಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾದರೆ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಬೌದ್ಧಿಕ ಜಿಹಾದ್ಗೇ ಬಲಿಯಾಗುತ್ತಿರೋದು ನಮ್ಮ ಜನ.

ಲವ್ ಜಿಹಾದ್ನ ಕುರಿತಂತೆ ಚಚರ್ೆಗಳು ಸಾಕಷ್ಟಾಗಿವೆ. ಹಿಂದೂ ಹೆಣ್ಣುಮಗಳೊಬ್ಬಳು ಮುಸಲ್ಮಾನನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಿ ಓಡಿಹೋಗುವುದರ ಕುರಿತಂತೆ ಗಲಾಟೆಯೂ ಮಾಡಿಯಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಕಳೆದ ನಾಲ್ಕಾರು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಸೌದಿಯಿಂದ ಅಪಾರ ಪ್ರಮಾಣದ ಹಣ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯಶೈಲಿಯನ್ನು ಆಮದು ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಸಲಫಿ ಮುಸಲ್ಮಾನರು ಮತಾಂತರದ ರೀತಿಯನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.. ಇದನ್ನು ಇಂಟಲೆಕ್ಚುಯಲ್ ಜಿಹಾದ್ ಅಂತ ಕರೆಯಬಹುದು. ಈ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಅದೆಷ್ಟು ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ನಡೆದಿದೆಯೆಂದರೆ ನಮಗೇ ಅರಿವಿಲ್ಲದಂತೆ ನಮ್ಮ-ನಮ್ಮ ಮನೆಗಳು ಇದಕ್ಕೆ ಆಹುತಿಯಾಗುತ್ತಿವೆ. ಲವ್ ಜಿಹಾದ್ ಶೇಕಡಾ ಹತ್ತರಷ್ಟು ಮತಾಂತರಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾದರೆ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಬೌದ್ಧಿಕ ಜಿಹಾದ್ಗೇ ಬಲಿಯಾಗುತ್ತಿರೋದು ನಮ್ಮ ಜನ. ನೆನಪಿಡಿ. ಪ್ರೇಮದ ಪಾಶಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಿಸಿ, ನಾಲ್ಕಾರು ವರ್ಷ ಕಾದು, ಕೊನೆಗೆ ಎಲ್ಲರೊಡನೆ ಕಾದಾಡಿ ಮದುವೆಯಾಗಿ ಆ ಹುಡುಗಿಯನ್ನು ಸಂಭಾಳಿಸುವ ವೇಳೆಗೆ ಹುಡುಗ ಹೈರಾಣು. ಸ್ವಲ್ಪ ಎಡವಟ್ಟಾದರೂ ಜೀವಕ್ಕೆ ಕುತ್ತು. ಆ ಹೆಣ್ಣುಮಗಳು ಮರಳಿ ಬಂದುಬಿಟ್ಟರಂತೂ ಶತ್ರುಗಳಿಗೆ ಬಲವಾದ ಅಸ್ತ್ರವಾಗಿಬಿಡುತ್ತಾಳೆ. ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಅವಲೋಕಿಸಿಯೇ ಹೊಸದೊಂದು ಮಾರ್ಗ ಮುಸಲ್ಮಾನ ಕಟ್ಟರ್ ಪಂಥೀಯರು ಹುಟ್ಟುಹಾಕಿರೋದು. ಬೌದ್ಧಿಕ ಜಿಹಾದ್. ‘ಖಚರ್ು ಕಡಿಮೆ, ಇಳುವರಿ ಹೆಚ್ಚು!!’

ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಫೇಸ್ ಬುಕ್ನಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಕೆಲವರ ಮೊಬೈಲಿನ ಸ್ಕ್ರೀನ್ ಶಾಟ್ಗಳು ಬಂದವು. ನಿಮಗೆ ಇಸ್ಲಾಂನ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವ ಕುತೂಹಲವಿದ್ದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿ ಅಂತ ಟೋಲ್ ಫ್ರೀ ಸಂಖ್ಯೆಗಳು ನಮೂದಾಗಿದ್ದ ಸಂದೇಶ ಅದು. ದಿನಕ್ಕೆರಡಾದರೂ ಆ ಬಗೆಯ ಸ್ಕ್ರೀನ್ ಶಾಟ್ಗಳು ಬರಲಾರಂಭಿಸಿದ ಮೇಲೆ ತಲೆಕೆಡಲಾರಂಭಿಸಿತು. ಸ್ವಲ್ಪ ಹುಡುಕಾಟ ನಡೆಸಿದ ಮೇಲೆ ಗೊತ್ತಾಯ್ತು, ಆನ್ಲೈನ್ ಸವರ್ೆಗಳಲ್ಲಿ ಪಡೆದುಕೊಂಡ ಮೊಬೈಲ್ ಸಂಖ್ಯೆಗಳನ್ನು ವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾಗಿ ಉಪಯೋಗಿಸಿಕೊಂಡು ಅವುಗಳಿಗೆ ಪದೇ ಪದೇ ಈ ಸಂದೇಶಗಳನ್ನು ಕಳಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಒಮ್ಮೆಗೆ ಒಂದು ಲಕ್ಷ ಜನರಿಗೆ ಸಂದೇಶ ಹೋದರೆ ಅದರಲ್ಲಿ ಶೇಕಡಾ ಹತ್ತರಷ್ಟು ಜನ ಆಸಕ್ತಿ ತೋರಿ ಕರೆ ಮಾಡಿದರೆ, ವೆಬ್ ಸೈಟ್ಗೆ ಭೇಟಿ ಕೊಟ್ಟರೆ ಅದೇ ಹತ್ತು ಸಾವಿರವಾಯ್ತು. ಅದರಲ್ಲಿ ಶೇಕಡಾ ಹತ್ತರಷ್ಟು ಜನ ಗೊಂದಲಕ್ಕೊಳಗಾದರೆ ಒಂದು ಸಾವಿರ ಜನರ ತಲೆ ಕೆಡಿಸಲು ಯಶಸ್ಸು ಪಡೆದಂತಾಯ್ತು. ಕೊನೆಗೆ ಮದರಸಾದ ಮೌಲ್ವಿಗಳೊಂದಿಗೆ ನೂರೇ ಜನ ಚಚರ್ೆಗೆ ಕುಳಿತರೂ ಸಾಕು, ಲವ್ ಜಿಹಾದಿಗಿಂತ ಸುಲಭವಾಗಿ ಕದನವಿಲ್ಲದೇ ಮತಾಂತರ ಮಾಡಿಬಿಡಬಹುದು.

2

ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಮದುವೆಯಾಗಿ ಮುದ್ದಾದ ಮಗುವೊಂದನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ತಾಯಿಯೊಬ್ಬಳು ಚಿತ್ರದುರ್ಗದ ತನ್ನ ತವರು ಮನೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದಾಗ ಇದೇ ರೀತಿಯ ಸಂದೇಶವೊಂದನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ಇಂಟನರ್ೆಟ್ ಜಾಲಾಡಿದಳು. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ. ಅಲ್ಲಿನ ವಿವರಣೆಗಳಿಗೆ ಅಚ್ಚರಿಪಡುತ್ತ ತಾನು ಅನುಸರಿಸುವ ಪಂಥಕ್ಕಿಂತ ಇದೇ ವಾಸಿ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ ಅತ್ತ ವಾಲಿಕೊಂಡಳು. ಮಾವನ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಲು ನಿರಾಕರಿಸಿದಳು. ಮದರಸಾಕ್ಕೇ ಹೋಗಿ ನೆಲೆಸಲಾರಂಭಿಸಿದಳು. ಮೈತುಂಬಾ ಬುಖರ್ಾ, ಬಾಯ್ತೆರೆದರೆ ‘ಇನ್ಶಾ ಅಲ್ಲಾಹ್’ ಗಂಡನಾದರೂ ಹೇಗೆ ಸಹಿಸಿಕೊಂಡಾನು ಹೇಳಿ. ಆತ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಬಿಡುವ ಮಾತಾಡಿದಗಲೂ ಆಕೆ ವಿಚಲಿತಳಾಗಲಿಲ್ಲ. ಮಗುವನ್ನು ಬಿಡಲೂ ಸಿದ್ಧವಾದಳು. ಇಸ್ಲಾಂಗಾಗಿಯೇ ಪರಿವಾರ ತ್ಯಜಿಸಿದವಳೆಂಬ ಕೀತರ್ಿ ಆಕೆಗೆ ಮದರಸಾದಲ್ಲಿ. ಹೊಗಳಿ ಹೊಗಳಿಯೇ ಆಕೆಯನ್ನು ಅಟ್ಟಕ್ಕೇರಿಸಿಬಿಟ್ಟರು ಅಲ್ಲಿ. ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಹೆದರದಿರುವಂತೆ ನೈತಿಕ ಬೆಂಬಲ ಕೂಡ ದೊರೆಯಿತು. ಆಕೆಗೆ ಆಗಾಗ ಕರೆ ಮಾಡಿ ಅತೀವ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಮಾತನಾಡುವ ಅವರ ಮಂದಿ. ಇತ್ತ ಆಕೆಗೆ ಹೊಡೆಯುವ, ಬಡಿಯುವ, ಕೊಲ್ಲುವ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡುವ ಮನೆಯ ಜನ. ಕೇಸರೀ ಶಾಲು ಸುತ್ತಿಕೊಂಡು ಬಂದವರೊಂದಷ್ಟು ಜನರಂತೂ ಆಕೆಯನ್ನು ಮದರಸಾದಿಂದ ಎಳತಂದು ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಕೊಚ್ಚಿಬಿಡುತ್ತೇವೆಂದು ಬೆದರಿಸಿದಾಗ ಆಕೆಗೆ ಅಸಹ್ಯವಾಗಿತ್ತೇ ಹೊರತು ಹೆದರಿಕೆಯಲ್ಲ. ಆಕೆ ಮನೆಯವರಿಂದಲೂ ದೂರವಾದಳು. ಅವಳೀಗ ದುರ್ಗದಿಂದ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ವಗರ್ಾಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾಳೆ. ಅವಳೀಗ ಅರಾಬಿಕ್ ಕಲಿತು ಕುರಾನ್ನ್ನು ಅದೇ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕೆ ಸಜ್ಜಾಗಿದ್ದಾಳೆ. ತನ್ನ ತಂದೆ ತಾಯಿಯರು ತನ್ನ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿರುವರಲ್ಲ ಅನ್ನೋದು ಅವಳ ಕೊರಗಂತೆ. ಇಲ್ಲಿ ಆಕೆ ಲವ್ ಜೀಹಾದ್ಗೆ ಬಲಿಯಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಅರಸಿ ಹೋದದ್ದಲ್ಲ; ಸತ್ಯದ ಹುಡುಕಾಟಕ್ಕೆ. ಹೌದು. ಅವಳಿಗೆ ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿನ ಸತ್ಯ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ. ಅಥವಾ ಅದನ್ನು ತೋರಿಸುವ ನಮ್ಮ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಕೊರತೆ ಇದೆ.

ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಸಲಫಿಗಳು ಅಥವಾ ವಹಾಬಿಗಳು ಅದೆಷ್ಟು ಕ್ರಿಯಾಶೀಲರಾಗಿದ್ದಾರೆಂದರೆ ಲಕ್ಷಾಂತರ ರೂಪಾಯಿ ಖಚರ್ು ಮಾಡಿ ‘ದಾವಾ’ ನಡೆಸುತ್ತಾರೆ. ಸಂವಿಧಾನದಲ್ಲಿರುವ ಮತ ಪ್ರಚಾರದ ಹಕ್ಕನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡೇ ತಮ್ಮ ಮತವನ್ನು ಸಾರುವ ಕ್ರಿಯೆ ಅದು. ರಂಗು ರಂಗಿನ ಜಾಹೀರಾತುಗಳ ಮೂಲಕ ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರಚಾರ ಕೊಟ್ಟು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಆಕಷರ್ಿಸುತ್ತಾರೆ. ನೆನಪಿಡಿ. ಈ ಮಹಾ ಸಭೆಗಳಿಗೆ ಹಿಂದೂ-ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ನರಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೇ ಸಲಫಿಗಳಲ್ಲದ ಮುಸಲ್ಮಾನರೂ ಸೆಳೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ. ಅಲ್ಲಿ ಭಿನ್ನ ಭಿನ್ನ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಆಯಾ ಮತೀಯರನ್ನೇ ಮಾತನಾಡಿಸುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಇರುತ್ತದೆ. ಅತ್ಯಂತ ಸುಲಭ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳ ಮೂಲಕ ಬಂದವರನ್ನು ಗೊಂದಲಕ್ಕೊಳಪಡಿಸುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಶುರುವಾಗುತ್ತದೆ. ‘ಸ್ವಂತ ಮಗನ ತಲೆಯನ್ನೇ ಕತ್ತರಿಸುವ ತಂದೆ ದೇವರಾಗಲು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ?’ ಎಂದು ಶಿವನ ಕುರಿತಂತೆ ಕೇಳಿದರೆ ನಮ್ಮವರಲ್ಲಿ ಉತ್ತರವಿಲ್ಲ. ‘ಛೇ! ಆತ ತನ್ನ ಮಗನೆಂದು ಅವನಿಗೆ ಗೊತ್ತೇ ಇರಲಿಲ್ಲ’ ಅಂತ ನೀವು ಸಮಥರ್ಿಸಿಕೊಂಡರೆ ಮುಗಿದೇ ಹೋಯ್ತು. ‘ಕೊಲೆಗಡುಕನಾದವ ದೇವರಾಗಬಹುದೇ?’ ಅಂತ ಮರು ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಾರೆ. ನೀವು ತಡಬಡಾಯಿಸಿದೊಡನೆ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಆಕ್ರಮಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾರಂಭಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇಸ್ಲಾಂನ್ನೇ ನಿಮ್ಮೆದುರು ತೆರೆದಿಡುತ್ತಾರೆ. ನೀವು ನಿಮಗೇ ಅರಿವಿಲ್ಲದಂತೆ ಸೆಳೆತಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತೀರಿ. ನಿಮ್ಮೊಡನೆ ಮಾತನಾಡಿದವ ನಿಮ್ಮ ಬಳಿ ಬಂದು ‘ಈ ಹಿಂದೆ ನಾನೂ ಹಿಂದುವಾಗಿದ್ದೆ. ಈಗ ಈ ಮತಕ್ಕೆ ಬಂದು ಸತ್ಯ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ’ ಎನ್ನುತ್ತಾನೆ. ಅಲ್ಲಿಗೆ ನಿಮ್ಮ ಮತಾಂತರದ ಒಂದು ಹಂತ ಮುಗಿಯಿತು.

 

ಇದನ್ನು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಎದುರಿಸಬೇಕಾದ ತುತರ್ಿನಲ್ಲಿದ್ದೇವೆ ನಾವು. ಈ ಹೋರಾಟದಲ್ಲಿ ಎದುರಾಳಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಕಾದಾಡುವುದಕ್ಕಿಂತ ನಮ್ಮ ಧರ್ಮದ ಕುರಿತಂತೆ ಜ್ಞಾನ ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ಬೌದ್ಧಿಕ ಚಚರ್ೆಗಳಿಗೆ ಸಿದ್ಧರಾಗಿ ಇಸ್ಲಾಂ-ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯಾನಿಟಿಗಳನ್ನು ಅವುಗಳಲ್ಲಿರುವ ಮೂಲ ದೋಷಗಳೊಂದಿಗೆ ಬಯಲಿಗೆಳೆಯಬೇಕಾದ ಜರೂರತ್ತಿದೆ. ಹಿಂದೊಮ್ಮೆ ದಯಾನಂದ ಸರಸ್ವತಿಯವರು ತಮ್ಮ ಬಲವಾದ ಗದಾ ಪ್ರಹಾರದ ಮೂಲಕ ಎದುರಾಳಿಗಳ ಹುಟ್ಟಡಗಿಸಿದ್ದರಲ್ಲ ಹಾಗೆಯೇ ಪ್ರಹಾರ ಮಾಡಬೇಕಾದ ಸಮಯ ಬಂದಿದೆ. ಈಗಿನ ಹೋರಾಟ ರಕ್ತ ಹರಿಸುವಂಥದಲ್ಲ ಬದಲಿಗೆ ಶಾಂತವಾಗಿ, ಸಮಾಧಾನ ಚಿತ್ತದಿಂದ ಮಾಡಬೇಕಾದಂಥದ್ದು. ಈಗಿನ ಕದನ ಕೂಗಾಡಿ ರಂಪಾಟ ಮಾಡಿ ಮಾಡುವಂಥದ್ದಲ್ಲ ಬದಲಿಗೆ ವ್ಯೂಹಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಆಲೋಚಿಸಬೇಕಾದಂಥದ್ದು. ನಾವು ಇತಿಹಾಸದುದ್ದಕ್ಕೂ ಸೋತಿರುವುದೇ ಇಲ್ಲಿ. ಚಾಣಕ್ಯರ ರಾಜನೈತಿಕ ಪ್ರಜ್ಞೆ ನಮಗೆ ಬರಲೇ ಇಲ್ಲ; ಶಂಕರರ ಧಾಮರ್ಿಕ ರಾಜನೀತಿ ನಮಗೆ ತಿಳಿಯಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಒಗ್ಗಟ್ಟಾಗುವ ಮುನ್ನವೇ ಒಡೆಯುವ ಶಕ್ತಿಗಳು ಬಲವಾಗುತ್ತಿವೆ. ಲಿಂಗಾಯತ ಧರ್ಮವೆಂಬ ಚಚರ್ೆಗಳೆಲ್ಲ ಇದೇ ಷಡ್ಯಂತ್ರದ ಮುಂದುವರಿದ ಭಾಗಗಳಷ್ಟೇ. ಧರ್ಮ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ನಿಲ್ಲಬೇಕಾದ ಮಠಾಧೀಶರಿಗೂ ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳು ಮತ್ತು ರಾಜಕೀಯ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಧರ್ಮಕ್ಕಿಂತ ದೊಡ್ಡವಾಗಿಬಿಡುತ್ತವೆ. ಅವರ ಪರವಾಗಿ, ವಿರೋಧವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ ಧರ್ಮವನ್ನು ಹಿಂದಿನ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಕುಳ್ಳಿರಿಸಿಬಿಡುತ್ತಾರೆ.

3

ನಮ್ಮ ನಡುವೆ ಈ ಬಗೆಯ ಕದನಗಳಾಗುವಂತೆ ಮಾಡುವಲ್ಲಿ ಹೊರಗಿನ ಶಕ್ತಿಗಳ ಕೈವಾಡವೂ ಇದೆ. ಗೋಹತ್ಯೆಯ ಕುರಿತಂತೆ ವಿಚಾರ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಮುಖ್ಯ ಚಚರ್ೆಗೆ ಬಂದು ಕುಳಿತುಬಿಟ್ಟರೆ. ಯಾರು ಹೇಗೆ ಸತ್ತರೂ ಗೋರಕ್ಷಕರು ಮಾಡಿದ ಕೃತ್ಯವೆಂಬಂತೆ ಬಿಂಬಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಇದು ಮೋದಿ ನಂತರ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಆಗುತ್ತಿರುವ ಅತ್ಯಾಚಾರವೆಂದು ಜಗತ್ತಿನೆದುರು ಮಂಡಿಸಿ ಅಪಾರ ಪ್ರಮಾಣದ ಹಣವನ್ನು ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಭಯೋತ್ಪಾದನೆಗೆ ಸೆಳೆಯಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಇರಾನಿನ ಷಿಯಾ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರಾದ ಆಯತುಲ್ಲಾ ಖೋಮೇನಿಯವರು ಕಾಶ್ಮೀರದ ಹೋರಾಟದ ಕುರಿತಂತೆ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಕೊಟ್ಟ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯನ್ನು ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿಯೇ ಗಮನಿಸಬೇಕಾದ್ದು ಅಗತ್ಯ. ಚೀನಾದೊಂದಿಗೆ ಭಾರತ ಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಕದನಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಿದಾಗ ಇಲ್ಲಿ ಗೋವಿನ ವಿಚಾರಕ್ಕೆ ಗಲ್ಲಿ-ಗಲ್ಲಿಯಲ್ಲಿ ಗಲಾಟೆಯೆಬ್ಬಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿ ಆಂತರಿಕ ಸಂಘರ್ಷವಾಗುವಂತೆ ಪ್ರೇರೇಪಣೆ ಕೊಡಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ನೆನಪಿಡಿ. ಯುದ್ಧದ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಹಿಂದೂ-ಮುಸ್ಲೀಂ ಜಗಳಗಳು ತೀವ್ರಗೊಂಡರೆ ಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಹೋರಾಟ ಸಲೀಸಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕೆಂದೇ ಪ್ರಧಾನ ಮಂತ್ರಿಗಳು ಪದೇ ಪದೇ ನಕಲಿ ಗೋ ರಕ್ಷಕರ ಕುರಿತಂತೆ ಆಕ್ರೋಶ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಿರೋದು. ನಿದರ್ಾಕ್ಷಿಣ್ಯವಾಗಿ ಅಂಥವರನ್ನು ಹತ್ತಿಕ್ಕಲಾಗುವುದು ಎಂದಿರೋದು. ಈ ಸಂದೇಶ ಗೋ ರಕ್ಷಕ ದಳಕ್ಕಲ್ಲ ಆ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಬರಲಿರುವ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಅಂತಯರ್ುದ್ಧಕ್ಕೆ ಯೋಜನೆ ಹಾಕಿರುವ ರಾಷ್ಟ್ರವಿರೋಧಿ ಶಕ್ತಿಗಳಿಗೆ.

ಹೇಳಿದೆನಲ್ಲ. ಈಗ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡಬೇಕು. ಈ ಬಾರಿಯದ್ದು ಮಹತ್ವದ ಹೋರಾಟ. ನಾವದಕ್ಕೆ ಸಜ್ಜಾಗಬೇಕು. ಬೌದ್ಧಿಕ ಜಿಹಾದ್ಗೆ ವ್ಯೂಹಾತ್ಮಕವಾದ ಉತ್ತರ ಕೊಡಬೇಕು.

ಮುಸಲ್ಮಾನರೇ ವಿರೋಧಿಸುವ ಮುಸ್ಲೀಂ ಪಂಗಡವೊಂದಿದೆ, ಗೊತ್ತಾ?

ಮುಸಲ್ಮಾನರೇ ವಿರೋಧಿಸುವ ಮುಸ್ಲೀಂ ಪಂಗಡವೊಂದಿದೆ, ಗೊತ್ತಾ?

ಜಾತಿ, ಮತಗಳ ಗೊಡವೆ ಇಲ್ಲವೆಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವ ಇಸ್ಲಾಂ, ಅಹ್ಮದಿಯಾಗಳೆಂಬ ತಮ್ಮೊಳಗಿನ ಪಂಗಡವೊಂದಕ್ಕೆ ಬದುಕುವ ಯೋಗ್ಯತೆ ಇಲ್ಲವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತ ಅವರ ಮಸೀದಿಗಳನ್ನು ಕೆಡವುವ, ಅನುಯಾಯಿಗಳನ್ನು ಬರ್ಬರವಾಗಿ ಕೊಲ್ಲುವ ಕಾರ್ಯ ಜಗತ್ತಿನೆಲ್ಲೆಡೆ ಮಾಡುತ್ತಿದೆ. ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ಅಹ್ಮದಿಯಾಗಳೆಂದು ಧೈರ್ಯವಾಗಿ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಜನ ಜಗತ್ತಿನೆಲ್ಲೆಡೆ ಹರಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಪಾಕೀಸ್ತಾನದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಂತೂ ಬಲು ಕೆಟ್ಟದ್ದು.

ಜೀಸಸ್ ಕ್ರಿಸ್ತ್ ಎನ್ನು ಐತಿಹಾಸಿಕ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಬ್ಬರು ಬದುಕಿದ್ದುದೇ ಸುಳ್ಳು ಅಂತ ಒಂದು ವಾದವಿದೆ. ಅಕಸ್ಮಾತ್ ಬದುಕಿದ್ದರೂ ಆತ ತನ್ನ ಜೀವನದ ಕೊನೆಯ ಅವಧಿಯನ್ನು ಕಳೆದಿದ್ದು ಕಾಶ್ಮೀರದಲ್ಲಿ ಅಂತ ಹೇಳುವಂತಹ ಅನೇಕ ಸಾಹಿತ್ಯಗಳನ್ನು ನಾನು ಓದಿದ್ದೇನೆ. ಒಮ್ಮೆ ಜೀಸಸ್ ಗೋರಿಯೊಂದು ಕಾಶ್ಮೀರದಲ್ಲಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಕೇಳಿ ಅದನ್ನು ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ಹೋಗಿದ್ದೆ. ರೋಝಾ ಬಾಲ್ನ ಆ ಗೋರಿಯೆದುರು ನಿಂತಾಗ ಅಕ್ಕಪಕ್ಕದ ಜನ ಕೆಕ್ಕರಿಸಿಕೊಂಡು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರು. ನಮ್ಮನ್ನು ಕರೆದೊಯ್ದಿದ್ದ ಕಾರು ಚಾಲಕ ಯಾರೊಡನೆಯೋ ಕಿತ್ತಾಡುತ್ತಿದ್ದ. ನಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು ಬೇಗ ಹೊರಡುವಂತೆ ಪೀಡಿಸುತ್ತಿದ್ದ. ಇಸ್ಲಾಮಿಗೆ ನೀವೇ ಕಳಂಕ ತರುತ್ತೀರಿ ಅಂತ ಅವನ ಮೇಲೆ ರೇಗಾಡುತ್ತಿದ್ದರು ಅಲ್ಲಿನ ಜನ. ನಮಗೂ ಅದ್ಯಾವ ಭಂಡ ಧೈರ್ಯವಿತ್ತೋ ಮುಲಾಜಿಲ್ಲದೇ ಆ ಗೋರಿಯ ಸುತ್ತ-ಮುತ್ತ ತಿರುಗಾಡುತ್ತಲೇ ಇದ್ದೆವು. ಅದಕ್ಕೆ ಬೀಗ ಜಡಿಯಲಾಗಿತ್ತು. ಹೊರಗೆ ದೊಡ್ಡದೊಂದು ಫಲಕ. ‘ಇಲ್ಲಿ ಈಸಾ ಮಸೀಹಾನ ದೇಹವಿದೆ ಎಂಬುದು ಸುಳ್ಳು. ಅವರು ಕುರಾನಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳಿರುವಂತೆ ಜೀವಂತ ಸ್ವರ್ಗ ಸೇರಿದ್ದಾರೆ. ಮತ್ತು ಜಗತ್ತಿನ ಕೊನೆಯಾಗುವ ಮುನ್ನ ಮರಳಿಬಂದು ಜನಕ್ಕೆ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಭಗವಂತನ ದಾರಿ ತೋರುತ್ತಾರೆ’ ಅಂತ ಬರೆದಿತ್ತು. ಅದನ್ನು ಓದುವಾಗಲೇ ಏಸುವಿನ ದೇಹ ಅರಸಿ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಹಳ ಜನ ಬರುತ್ತಾರೆ ಅಂತ ಗೊತ್ತಾಗಿದ್ದು. ಅಲ್ಲಿಯೇ ಕೈಯ್ಯಲ್ಲೊಂದು ಪುಸ್ತಕ ಹಿಡಿದ ಮುಸ್ಲಿಂ ತರುಣನನ್ನು ಮಾತಿಗೆಳೆದೆ. ಬಂದಿದ್ದೇಕೆಂದು ಕೇಳಿದೆ. ಅವನ ಮಾತಿಗೆ ಪೂರಕವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಲಾರಂಭಿಸಿದ್ದರಿಂದ ಆತನೂ ಕಿರಿಕಿರಿ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ಅಕ್ಕಪಕ್ಕದ ಜನರೂ ನಮ್ಮನ್ನು ಶತ್ರುಗಳಂತೆ ಕಾಣುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬಿಟ್ಟರು. ಆ ತರುಣ ಮುಸಲ್ಮಾನ ಮೌಲ್ವಿ ಹೊಸದೊಂದು ಲೋಕವನ್ನೇ ನಮ್ಮದುರಿಗೆ ತೆರೆದಿಟ್ಟ. ಇಸ್ಲಾಂ ಜಗತ್ತು ಇಂದು ಕಾಫಿರರೆಂದು ಗುರುತಿಸಿ ಅತ್ಯಂತ ಕೆಟ್ಟದಾಗಿ ಕಾಣುವ ಪಂಜಾಬ್ನ ಕಾದಿಯಾನ್ನ ಅಹ್ಮದಿಯಾಗಳ ಪರಿಚಯ ಮಾಡಿಸಿದ.

2

ನಮಗೀಗ ಈ ಕುರಿತಂತೆ ಕೆದಕುವ ಬಯಕೆಯಾಯ್ತು. ಅಲ್ಲಿರಬಹುದಾದ ಅಹ್ಮದಿಯಾಗಳ ಪಟ್ಟಿ ತೆಗೆಸಿ ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ಹೊರೆಟೆವು. ಅದೊಂದು ವಿಶಾಲವಾದ ಮನೆ. ಪೋಟೋಗಳಿಗೆ ಫ್ರೇಮ್ ಹಾಕಿಸುವ ಕುಟುಂಬ. ಅಲ್ಲಿನ ಕೆಲಸಗಾರರು ನಮ್ಮನ್ನು ಕೆಕ್ಕರಿಸಿ ನೋಡಿದರು. ಹಿರಿಯರು ಬಂದೊಡನೆ ಮಾತು ಶುರುವಾಯ್ತು. ನೇರವಾಗಿ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಬರಲು ಹೆದರಿಕೆ. ಕಾಶ್ಮೀರದ ಸ್ಥಿತಿ-ಗತಿ ಗೊತ್ತಿರುವವರಾರೂ ಇಂತಹುದೊಂದು ಸಾಹಸಕ್ಕೆ ಕೈಹಾಕಲಾರರು. ಸುತ್ತಿ ಬಳಸಿ ಮಾತಿಗೆ ಬಂದೆವು. ಆತ ಹೆದರಿಕೊಂಡೇ ಪಿಸುಗುಟ್ಟಿದ. ತಮ್ಮ ಪಂಥದಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ತಿಳಿದುಕೊಂಡಿರುವವರ ಮನೆಗೆ ನಮ್ಮನ್ನೊಯ್ದ. ಗಂಟೆಗಟ್ಟಲೆ ಮಾತಾಡಿದೆವು. ಇಸ್ಲಾಂ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಕಾಫೀರರೆನಿಸಿಕೊಂಡು ಬದುಕುತ್ತಿರುವ ಜನಾಂಗವೊಂದರ ಪರಿಚಯವಾಯ್ತು.

ಹೌದು. ಜಾತಿ, ಮತಗಳ ಗೊಡವೆ ಇಲ್ಲವೆಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವ ಇಸ್ಲಾಂ, ಅಹ್ಮದಿಯಾಗಳೆಂಬ ತಮ್ಮೊಳಗಿನ ಪಂಗಡವೊಂದಕ್ಕೆ ಬದುಕುವ ಯೋಗ್ಯತೆ ಇಲ್ಲವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತ ಅವರ ಮಸೀದಿಗಳನ್ನು ಕೆಡವುವ, ಅನುಯಾಯಿಗಳನ್ನು ಬರ್ಬರವಾಗಿ ಕೊಲ್ಲುವ ಕಾರ್ಯ ಜಗತ್ತಿನೆಲ್ಲೆಡೆ ಮಾಡುತ್ತಿದೆ. ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ಅಹ್ಮದಿಯಾಗಳೆಂದು ಧೈರ್ಯವಾಗಿ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಜನ ಜಗತ್ತಿನೆಲ್ಲೆಡೆ ಹರಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಪಾಕೀಸ್ತಾನದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಂತೂ ಬಲು ಕೆಟ್ಟದ್ದು. 1974 ರಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಅಹ್ಮದಿಯಾಗಳನ್ನು ಮುಸಲ್ಮಾನರಲ್ಲವೆಂಬ ಠರಾವು ಮಂಡಿಸಿ ಸಂವಿಧಾನಕ್ಕೆ ತಿದ್ದುಪಡಿಯೂ ಮಾಡಲಾಯ್ತು. 2012 ರಲ್ಲಿ ಎರಡು ಮಸೀದಿಗಳನ್ನು ಅಹ್ಮದಿಯಾಗಳಿಗೆ ಸೇರಿತ್ತೆಂಬ ಒಂದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಅಲ್ಲಿನ ಸಕರ್ಾರವೇ ಉರುಳಿಸಿ ಬಿಸಾಡಿತ್ತು. ಬಾಬ್ರೀ ಮಸೀದಿ ಉರುಳಿಸಿದ್ದಕ್ಕೆ ಬೊಬ್ಬೆ ಹಾಕಿದ್ದ ಜಗತ್ತಿನ ಯಾವ ಮುಸ್ಲೀಂರೂ ಅದರ ವಿರುದ್ಧ ಚಕಾರವೆತ್ತಲಿಲ್ಲ.

Mirza_Ghulam_Ahmad_(c._1897)
1835 ರಲ್ಲಿ ಪಂಜಾಬಿನ ಕಾದಿಯಾನಿಯಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಗುಲಾಮ್ ಅಹ್ಮದ್ರು ಇಸ್ಲಾಂನ ಸಂದೇಶಗಳು ಮತ್ತು ಆಚರಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಅಜಗಜಾಂತರವನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ಅದನ್ನು ಸರಿ ಪಡಿಸುವ ಹೊಣೆ ಹೊತ್ತರು. ಅವರು ಪ್ರವಾದಿಯವರನ್ನು ಕಾನೂನು ನೀಡಲು ಬಂದವರೆಂದೂ ತಮ್ಮನ್ನು ಆ ಕಾನೂನನ್ನು ಸೂಕ್ತವಾಗಿ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸುವ ಗುರು ಎಂದುಕೊಂಡರು. ಪ್ರವಾದಿ ಮಹಮ್ಮದರು ಹೇಳಿರುವಂತಹ ಭವಿಷ್ಯದ ಮಸೀಹಾ ತಾನೇ ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿಕೊಂಡ ಗುಲಾಮ್ ಅಹ್ಮದ್ರು ಏಸುವಿನ ಇಂದಿನ ರೂಪ ತಾನೇ ಎನ್ನಲೂ ಹಿಂಜರಿಯಲಿಲ್ಲ. ಜಾಗತಿಕವಾದ ಮತೀಯ ಯುದ್ಧಗಳನ್ನು ತಡೆಯಲೆಂದೇ ತನ್ನ ಅವತಾರ ಎಂದು ಮುಕ್ತವಾಗಿ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಲಾರಂಭಿಸಿದರು. ತಮ್ಮ ವಾದಕ್ಕೆ ಪುಷ್ಟಿ ದೊರೆಯಲೆಂದೇ ಏಸುವಿನ ಗೋರಿ ಕಾಶ್ಮೀರದಲ್ಲಿದೆ ಎಂಬ ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯನ್ನು ನುಡಿದರು. ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ ಯಾರಿಗೂ ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಅರಿವಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವರ ಹೇಳಿಕೆಯ ನಂತರ ರೋಝಾಬಾಲ್ನಲ್ಲಿನ ಗೋರಿಯನ್ನು ಹುಡುಕಿ ತೆಗೆಯಲಾಯ್ತು. ಅದು ಇತರೆಲ್ಲ ಮುಸ್ಲೀಂ ಗೋರಿಗಳಿಗಿಂತ ಭಿನ್ನವಾಗಿ ಯಹೂದಿಗಳ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಹೂಳಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು. ಅದನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಲೂ ಯಹೂದಿ ಮೂಲದವರೇ ಇದ್ದಿದ್ದು ಅಹ್ಮದಿಯಾ ಮಾತಿಗೆ ಇಂಬು ಕೊಟ್ಟಿತ್ತು. ಬರು ಬರುತ್ತ ಗುಲಾಮ್ ಅಹ್ಮದ್ರು ಇಸ್ಲಾಂನ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ನಡೆಸುವ ಎಲ್ಲ ಕ್ರೌರ್ಯವನ್ನು ಖಂಡಿಸಿದರು. ಜೀಹಾದನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಿದರು. ಶಾಂತಿಯ ಸಂದೇಶವಾಹಕರಾದರು. ಕತ್ತಿಯ ಜಿಹಾದ್ ಅಲ್ಲ, ಲೇಖನಿ ಬಳಸಿ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಸಂದೇಶ ಪ್ರಚಾರ ಮಾಡುವ ಸಾತ್ವಿಕ ಜಿಹಾದ್ ನಡೆಯಬೇಕಿದೆಯೆಂಬ ಅವರ ಮಾತಿಗೆ ಅನೇಕರು ತಲೆದೂಗಿದರು. ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಕ್ರೌರ್ಯದ ಸೆರಗಿನಲ್ಲಿ ಮತ ಪ್ರಚಾರಕ್ಕೆ ನಿಂತಿದ್ದವರಿಗೆ ಕಿರಿಕಿರಿಯಾಗಲಾರಂಭಿಸಿತು. ಇದರಿಂದ ದೂರವುಳಿಯಲು ಬಯಸಿದ್ದ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನತೆ ಮಾತ್ರ ಅಹ್ಮದಿಯಾ ಪಂಥದೆಡೆಗೆ ಆಕಷರ್ಿತರಾದರು.
ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಇದನ್ನು ಸಹಿಸಲಾಗದ ಕಟ್ಟರ್ ಪಂಥಿಗಳು ಕಾದಿಯಾನಿಯ ಈ ಪಂಗಡದ ಮೇಲೆ ಮುಗಿಬಿದ್ದರು. ಅಪವಾದಗಳ ಸರಮಾಲೆಯೇ ಆಯ್ತು. ಇವರದ್ದು ಇಸ್ಲಾಂ ಅಲ್ಲವೇ ಅಲ್ಲ. ಇದೊಂದು ಹೊಸ ಪಂಥವೆಂದರು. ಆದರೆ ಇಸ್ಲಾಂನ ಐದೂ ಸ್ತಂಭಗಳನ್ನು ಒಪ್ಪುವ ಈ ಪಂಥವನ್ನು ಹೊಸದೆಂದು ಕರೆಯುವುದು ಹೇಗೆಂಬುದಕ್ಕೆ ಅವರಲ್ಲಿ ಉತ್ತರವಿರಲಿಲ್ಲ. ಮಿಜರ್ಾ ಗುಲಾಮ್ ಅಹ್ಮದ್ರ ಕುರಿತಂತೆ ಇಲ್ಲ ಸಲ್ಲದ ಆರೋಪಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರು. ಆತ ಪ್ರವಾದಿ ಮಹಮ್ಮದರ ವಿರೋಧಿ ಅಂದರು. ಆದರೆ ಸ್ವತಃ ಗುಲಾಮ್ ಅಹ್ಮದ್ರು ಪ್ರವಾದಿಯ ಕುರಿತಂತೆ ಅಪಾರ ಗೌರವವನ್ನು ಹೊಂದಿದವರಾಗಿದ್ದರು. ಗುಲಾಮ್ ಅಹ್ಮದ್ರನ್ನು ಬ್ರಿಟೀಷರ, ಇಸ್ರೇಲಿಗಳ ದಾಳವೆಂದರು. ಪಾಪ. ತಮ್ಮದೇ ಪಂಥದವರಿಂದ ಬಿಟ್ಟು ಇತರರಿಂದ ಒಂದು ಪೈಸೆಯೂ ಸ್ವೀಕರಿಸಬಾರದೆಂದು ಸಂಕಲ್ಪ ಹೊಂದಿರುವ ಪಂಥ ಅದು. ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ, ಅಮೇರಿಕಾದಿಂದ ಭಿಕ್ಷೆ ಪಡೆದು ಭಯೋತ್ಪಾದನಾ ಸಂಘಟನೆ ಕಟ್ಟಿದ ಒಸಾಮಾ ಬಿನ್ ಲಾಡೆನ್ನ ಮೇಲೆ ಈ ಅಪವಾದ ಇರಬೇಕಿತ್ತು. ಆದರೆ ಇಸ್ಲಾಂ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಆತ ಮಹಾ ನಾಯಕ. ಇಸ್ಲಾಂ ಜಗತ್ತು ಅಹ್ಮದಿಯಾ ಪಂಗಡವನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಲು ಸ್ಪಷ್ಟ ಕಾರಣವಿದೆ. ಜಗತ್ತಿನ ಎಷ್ಟೇ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಿಗೆ ಇಸ್ಲಾಂ ಹಬ್ಬಿದರೂ ಅದರ ಲಗಾಮು ತಮ್ಮ ಬಳಿಯೇ ಇರಬೇಕೆಂದು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ ಸೌದಿಗಳು. ಹೀಗಾಗಿಯೇ ಇಸ್ಲಾಂನ್ನು ಅರಬ್ ವಸಾಹತುಷಾಹೀ ಆಡಳಿತವೆಂದು ಅನೇಕಬಾರಿ ಹೇಳೋದು ಕೂಡ. ಈಗ ಪ್ರವಾದಿ ಮೊಹಮ್ಮದರು ಭವಿಷ್ಯ ನುಡಿದ ಮಸೀಹಾ ಒಬ್ಬ ಭಾರತದಿಂದ ಉದಯಿಸಿ ಬರುವುದನ್ನು ಅವರು ಸಹಿಸುವುದಾದರೂ ಹೇಗೆ? ಹಾಗೆಂದೇ ಅವರ ಮೇಲೆ ಬಗೆಬಗೆಯ ಆರೋಪಗಳು. ಇಷ್ಟರ ನಡುವೆಯೂ ಅಹ್ಮದಿಯಾ ಪಂಥ ವೇಗವಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದೆ. 1908ರಲ್ಲಿ ಅಹ್ಮದರು ತೀರಿಕೊಂಡ ನಂತರವೂ ಅಷ್ಟೇ ಪ್ರಭಾವಿಯಾಗಿ ಮತ ವಿಸ್ತಾರಕ್ಕೆಂದು ಅನೇಕ ನಾಯಕರು ಸಮಪರ್ಿಸಿಕೊಂಡರು. ಇಂದು ಐದನೇ ಖಲೀಫಾ ಮಿಝರ್ಾ ಮಸೂರ್ ಅಹ್ಮದ್ ತಮ್ಮ ಮೂಲ ಸತ್ವವನ್ನು ಬಿಡದಂತೆ ಅದಾಗಲೇ 206 ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಿಗೆ ಪಂಥವನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಿದ್ದಾರೆ. 16 ಸಾವಿರಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಮಸೀದಿಗಳು, 500ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಶಾಲೆಗಳು, 30ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳನ್ನು ನಿಮರ್ಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಇದುವರೆಗೂ ಎಲ್ಲಿಯೂ ಈ ಪಂಥದ ವಿರುದ್ಧ ಒಂದೇ ಒಂದು ಕ್ರೌರ್ಯದ ಪ್ರಕರಣ ದಾಖಲಾಗಿಲ್ಲ. ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ ಜಿಹಾದಿಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಜಾಗತಿಕವಾದ ದನಿ ಎತ್ತುವ ಮುಸಲ್ಮಾನರ ಬಲವಾದ ಪಂಗಡ ಇದೇ. ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದ 30 ಸಾವಿರಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಜನ ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿನಲ್ಲಿ 2016 ರಲ್ಲಿ ಸಭೆ ಸೇರಿ, ಭಯೋತ್ಪಾದಕ ಸಂಘಟನೆಗಳ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಠರಾವು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ್ದರು. ಈ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಮುಸಲ್ಮಾನ ಭಯೋತ್ಪಾದಕರ ಕೋಪಕ್ಕೆ ತುತ್ತಾದವರೂ ಇವರೇ. ಲಂಡನ್ನಿನಲ್ಲಿ ಭಯೋತ್ಪಾದಕ ದಾಳಿಯಾದಾಗ ಅದನ್ನು ಖಂಡಿಸಿ ವೆಸ್ಟ್ಮಿನಿಸ್ಟರ್ ಸೇತುವೆಯ ಮೇಲೆ ತಮ್ಮ ಯುವ ಸಂಘಟನೆಯ ಮುಖಾಂತರ ಬಲುದೊಡ್ಡ ಪ್ರದರ್ಶನ ಏರ್ಪಡಿಸಿದ್ದವರೂ ಇವರೇ. ಹಾಗಂತ ಅಲ್ಲಿಯೂ ಎಲ್ಲರೂ ಇವರನ್ನು ನಂಬಿಬಿಟ್ಟರೆಂದು ಹೇಳಲಾಗದು. ಅನೇಕ ಕಟ್ಟರ್ ಕ್ರಿಸ್ತಾನುಯಾಯಿಗಳು ಇದನ್ನು ನಾಟಕವೆಂದು ಜರಿದು ಇಸ್ಲಾಂನ್ನು ಹಬ್ಬಿಸುವ ಮುಖವಾಡವಿದು ಎಂದರು. ಅತ್ತ ಭಯೋತ್ಪಾದಕ ದಾಳಿಯನ್ನು ಖಂಡಿಸುವ ಮೂಲಕ ಅಹ್ಮದಿಯಾಗಳು ಅವರ ಗಮನವನ್ನು ತಮ್ಮತ್ತ ಸೆಳೆದುಕೊಂಡು ದಾಳಿಗೆ ತುತ್ತಾಗಿ ಜನರ ಕರುಣೆಗೆ ಪಾತ್ರವಾಗುವ ನಾಟಕ ಮಾಡುತ್ತಾರೆಂದೂ ಮುಸಲ್ಮಾನರೂ ತೆಗಳುತ್ತಾರೆ.

3

ಒಂದಂತೂ ಸತ್ಯ. ಮುಸಲ್ಮಾನರೊಳಗಿನ ಈ ಜಾತಿಯ ಜನ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿದ್ದಾರೋ ಅವರೆಲ್ಲ ಸಮಾಜದೊಂದಿಗೆ ಸೌಹಾರ್ದಯುತವಾಗಿಯೇ ಬದುಕಿದ್ದಾರೆ. ಗುಲಾಂ ಅಹ್ಮದ್ರ ಪ್ರಮುಖ ಸಂದೇಶವೇ ರಾಜಕಾರಣದಿಂದ ದೂರವಿರುವ ಮಸೀದಿಯ ಕುರಿತಂಥದ್ದು. ನೂರು ವರ್ಷಗಳಷ್ಟು ಹಿಂದೆಯೇ ತಮ್ಮ ಅನುಯಾಯಿಗಳಿಗೆ, ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರವೆರಡರ ಗೌರವವನ್ನೂ ಉಳಿಸುವಂತೆ ಆದೇಶಿಸಿದ್ದರು ಅವರು. ಭಗವಂತನ ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಕಾಪಾಡುವ ಹೊಣೆ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಮೇಲೆಯೂ ಇದೆ ಎಂಬುದು ಅವರ ವಾದವಾಗಿತ್ತು. ಈ ಜನ ಭಾರತದಲ್ಲೂ ಅಲ್ಪ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ. ಕಟ್ಟರತೆಯನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸಿ ಮಾನವತೆಯನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವ, ಅರಬ್ ರಾಷ್ಟ್ರದ ಜೀತವನ್ನು ಧಿಕ್ಕರಿಸಿ ಭಾರತವನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವ ಇಲ್ಲಿನ ಮುಸಲ್ಮಾನರು ಅಹ್ಮದಿಯಾದತ್ತ ಒಲವು ತೋರಿಸುವುದು ಒಳಿತೇ. ಸಲಫೀ, ವಹಾಬಿಗಳ ತೀವ್ರತೆ ಇಲ್ಲವಾಗಿ ಕಾದಿಯಾನದ ಅಹ್ಮದಿಯಾಗಳ ಪ್ರೇಮ ಹಬ್ಬುವುದು ಮಾನವತೆಗೆ ಸಂತಸದಾಯಕವೇ.

ಅಂದಹಾಗೆ ಈ ಪಂಥದ ಪ್ರಮುಖರೊಬ್ಬರು ಇಸ್ರೇಲಿನಲ್ಲಿ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿಯವರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಿ ಹೂ ಗುಚ್ಛ ಕೈಗಿತ್ತು, ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಅಹ್ಮದಿಯಾಗಳಿಗೆ ಬೆಂಬಲ ಕೊಡುತ್ತಿರುವುದಕ್ಕೆ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಅಭಿನಂದಿಸಿದರು. ಅದಕ್ಕೆ ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಹೇಳಬೇಕಾಯಿತು.

ಇನ್ನಾದರೂ ಗುಲಾಮರಂತೆ ಯೋಚಿಸುವುದು ಬಿಡಿ

ಇನ್ನಾದರೂ ಗುಲಾಮರಂತೆ ಯೋಚಿಸುವುದು ಬಿಡಿ

ಗೋಹತ್ಯೆ ಯಾಂತ್ರಿಕ ಕಸಾಯಿ ಖಾನೆಗಳ ಮೂಲಕ ವ್ಯಾಪಕವಾಯ್ತು. ಗೋವು ನಮಗೆ ಮಾಂಸದ ಮೂಲಕ ಹಣ ತರುವ ವಸ್ತುವಾಯ್ತು. ಅಕ್ಷರಶಃ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಬ್ರಿಟೀಷರು ನಮಗೆ ಬಿಟ್ಟು ಹೋದ ಬಳುವಳಿ. ಅವರದ್ದೇ ಮಾನಸಿಕತೆಯ ಮುಂದುವರೆದ ಭಾಗ. ಗುಲಾಮಿ ಮಾನಸಿಕತೆ ಅಂದರೆ ಇದೇ.

ಗೋವಿನ ಕುರಿತಂತೆ ಗಾಂಧಿವಾದಿ ಧರ್ಮಪಾಲರದು ವಿಶೇಷ ಅಧ್ಯಯನ ಮತ್ತು ಆಳವಾದ ಹೊಳಹು. ಅಟಲ್ ಬಿಹಾರಿ ವಾಜಪೇಯಿಯವರು ಪ್ರಧಾನಿಯಾಗಿದ್ದಾಗ ಗೋವಿನ ಕುರಿತಂತೆ ರಚಿಸಿದ ವಿಶೇಷ ಸಮಿತಿಯಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ಪ್ರಧಾನ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಇತ್ತು. ಗೋಹತ್ಯಾ ನಿಷೇಧ ಕುರಿತಂತೆ ದೇಶದಾದ್ಯಂತ ವ್ಯಾಪಕ ಚಚರ್ೆ ಶುರುವಾಗಿ ಕಾನೂನುಗಳೇ ರಚನೆಗೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಈ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಅವರು ಮಂಡಿಸಿದ ಚಿಂತನೆಯನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮೆಲುಕು ಹಾಕುವುದು ಸೂಕ್ತವೆನಿಸುತ್ತದೆ.
ಅನುಮಾನಕ್ಕೆಡೆಯಿಲ್ಲದಂತೆ ವಿಶೇಷ ಬುದ್ಧಿಯ ಕೆಲವು ಜೀವಿಗಳು ಬಿಟ್ಟರೆ ಉಳಿದೆಲ್ಲರೂ ಭಾರತವನ್ನು ಕೃಷಿ ಪ್ರಧಾನ ದೇಶವೆಂದು ಒಪ್ಪುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಕೃಷಿಗೆ ಗೋವು ಅಗತ್ಯವೆಂದೂ ಒಪ್ಪುತ್ತಾರೆ. ಹೀಗಾಗಿಯೇ ಇಲ್ಲಿ ಗೋವಿಗೆ ಇತರೆಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಬೆಲೆ. ಗೋವಿನ ಹಾಲು ಬಿಡಿ ರೈತನಾದವ ಗೋಮೂತ್ರ ಮತ್ತು ಸಗಣಿಯನ್ನೂ ಕೃಷಿಗೆ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುವುದರಿಂದ ಅವನು ಅದನ್ನು ದೇವರೆಂದು ಕರೆದು ಆರಾಧಿಸಿದ. ಇಷ್ಟಕ್ಕೂ ಉಪಕಾರ ಮಾಡಿದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರನ್ನೂ ಸ್ಮರಿಸಿ ಕೃತಜ್ಞತೆ ಸಲ್ಲಿಸಿ ದೇವರೆಂದು ಆರಾಧಿಸುವ ಪರಂಪರೆಯಲ್ಲವೇನು ನಮ್ಮದು!

G1

ಇಲ್ಲಿನ ಮಣ್ಣು ಮೃದುವಾದುದರಿಂದ ನಮಗೆ ಉಳಲು ಬಲಾಢ್ಯ ಯಂತ್ರ ಬೇಕಾಗಲಿಲ್ಲ ಬದಲಿಗೆ ಎತ್ತುಗಳೇ ಸಾಕಾದವು. ರೈತ ವಿಕಸಿತಗೊಳಿಸಿದ ಕೃಷಿ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದಿಂದಾಗಿ ಅಂದಿನ ಕೇರಳ, ತಮಿಳುನಾಡು, ಕನರ್ಾಟಕಗಳ ಕೃಷಿ ಉತ್ಪನ್ನವೇ ಆಧುನಿಕ ಜಪಾನಿನ ಕೃಷಿ ಉತ್ಪನ್ನಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿತ್ತು. ಬರಿಯ ಕೃಷಿಗಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ. ಸರಕು ಸಾಗಾಣೆಗೂ ಭಾರತ ಗೋ ವಂಶದ ಮೇಲೆಯೇ ನಿರ್ಭರವಾಗಿದ್ದುದರಿಂದ ಅನ್ಯ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಮೇಲಿನ ಅವಲಂಬನೆ ಗೌಣವಾಗಿದ್ದು ಬಲಾಢ್ಯವಾಗಿತ್ತು ಭಾರತ. ಆಂಗ್ಲರು ಆಧಿಪತ್ಯ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ ಮೇಲೂ ಆಂಗ್ಲ ಸೇನೆಯ ಸರಕು ಸಾಗಣೆ ಹಳ್ಳಿಗರಿಂದ ಒತ್ತಾಯವಾಗಿ ಕಸಿದ ಎತ್ತುಗಳಿಂದಲೇ ಆಗುತ್ತಿತ್ತು. ರೈಲು ಸಂಚಾರ ಆರಂಭವಾಗುವವರೆಗೆ ಎತ್ತುಗಳ ಮೇಲಿನ ಅವಲಂಬನೆ ಹೀಗೆಯೇ ಇತ್ತು. ಹಾಗಂತ ಗೋವುಗಳನ್ನು ತಿನ್ನುವ ಪರಿಪಾಠ ಇರಲಿಲ್ಲವೇ? ಖಂಡಿತು ಇತ್ತು. ಅರಬ್ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯಿಂದ ಪ್ರಭಾವಿತರಾದ ತುಕರ್ಿ, ಇರಾನ್, ಅರಬ್, ಆಫ್ಗಾನಿಸ್ತಾನ್ ಮುಂತಾದ ದೇಶಗಳ ಆಕ್ರಮಣಕ್ಕೆ ತುತ್ತಾಗುತ್ತಲೇ ಇದ್ದ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಅವರುಗಳ ವಿಜಯದ ನಂತರ ಗೋಮಾಂಸ ಭಕ್ಷಣೆ ಆರಂಭವಾಗಿರುವುದರಲ್ಲಿ ಅನುಮಾನವಿಲ್ಲ. ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ ಅರಬ್ರ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯಲ್ಲೂ ಗೋವಿನ ಭಕ್ಷಣೆ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದ ನಂತರವೇ ಅವರು ರೂಢಿಸಿಕೊಂಡ ಅನಿಷ್ಟ ಪದ್ಧತಿ ಇದು. ಒಂಟೆಗಳ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಗೋವನ್ನು ಬಲಿಕೊಡುವ ಪರಂಪರೆ ಶುರುವಾದ ಮೇಲೆ ಬಹುಶಃ ಹಿಂದೂಗಳಿಗೆ ಮಾನಸಿಕ ಕಿರಿಕಿರಿ ಕೊಡುವ ಏಕೈಕ ಮಾರ್ಗವಿದು ಎಂದೆನಿಸಿ ಇದನ್ನು ವ್ಯಾಪಕಗೊಳಿಸಿರಬೇಕು ಅವರು. ಆಗಲೂ ಅಷ್ಟೇ, ಈಗಲೂ ಕೂಡ ಬಹುತೇಕ ಮುಸಲ್ಮಾನರಿಗೆ ಗೋವು ಆಹಾರವಲ್ಲ.

ಇಸ್ಲಾಮಿ ರಾಜ್ಯ ಸ್ಥಾಪನೆಯಾದಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಗೋಮಾಂಸ ಭಕ್ಷಣೆ ಆರಂಭವಾಯಿತಾದರೂ ಆ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಜನಮಾನಸದ ಬೆಂಬಲ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿ ಆಳ್ವಿಕೆಯೂ ಕಷ್ಟವಾಗತೊಡಗಿತು. ಹೀಗಾಗಿಯೇ ಕಾಲಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಮುಸ್ಲೀಂ ರಾಜರೂ ಗೋಹತ್ಯೆ ನಿಷೇಧದತ್ತ ಒಲವು ತೋರಿದರು. ಬಾಬರ್, ಹುಮಾಯೂನ್, ಜಹಾಂಗೀರ್, ಔರಂಗಜೇಬರೂ ಈ ನಿಷೇಧಕ್ಕೆ ಮನಸ್ಸು ಮಾಡಿದ್ದರೆನ್ನುತ್ತಾರೆ ಧರ್ಮಪಾಲ್ಜೀ. ಈ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿಯೇ ಔರಂಗಜೇಬನ ನಂತರ ಗೋವಧೆ ಹೆಚ್ಚು ಕಡಿಮೆ ನಿಂತೇ ಹೋಗಿತ್ತು ಎನ್ನುತ್ತದೆ ಇತಿಹಾಸ. ಆನಂತರ ಬಂದ ಯೂರೋಪಿಯನ್ನರಿಂದಾಗಿ ಗೋವಿನ ದೆಸೆ ಮತ್ತೆ ಬದಲಾಯ್ತು. ವ್ಯಾಪಕವಾದ ಗೋಹತ್ಯೆ ಶುರುವಾಯ್ತು. ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಆಂಗ್ಲರು ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿನಿಂದ ಒಣಗಿದ ಗೋಮಾಂಸ ತರಿಸಿಕೊಂಡು ತಿನ್ನುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರ ಕೈ ಭಾರತದ ಮೇಲೆ ಬಲವಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಇಲ್ಲಿಯೇ ಗೋಹತ್ಯೆ ಆರಂಭಿಸಿದರು. ಗೋಮಾಂಸದಿಂದ ಶಕ್ತಿ ವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತದೆಂಬ ರಷ್ಯಾದ ನಂಬಿಕೆಯೇ ಅವರನ್ನು ಗೋಭಕ್ಷಣೆಗೆ ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿರಬಹುದು ಅಥವಾ ಅವರ ತಣ್ಣಗಿನ ವಾತಾವರಣವೇ ಗೋಮಾಂಸಕ್ಕೆ ಬೇಡಿಕೆ ಹೆಚ್ಚಿಸಿರಬಹುದು ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ ಧರ್ಮಪಾಲ್ಜಿ. ಗೋಹತ್ಯೆ ಎಷ್ಟು ಎಗ್ಗಿಲ್ಲದೇ ನಡೆಯಿತೆಂದರೆ ಮಹಾತ್ಮಾ ಗಾಂಧೀಜಿ 1871 ರಲ್ಲಿ ಆಂಗ್ಲ ಶಾಸನದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿನಿತ್ಯ 30 ಸಾವಿರ ಗೋವುಗಳ ಹತ್ಯೆಯಾಗುತ್ತಿತ್ತು ಎಂದಿದ್ದರು.

cattle-trafficking-3

ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಆಂಗ್ಲ ಸೈನಿಕರಿಗಾಗಿ ಶುರುವಾದ ಗೋವಧೆ ಕಾಲಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಸೈನ್ಯದಲ್ಲಿರದ ಆಂಗ್ಲರಿಗೂ ವಿಸ್ತಾರಗೊಂಡಿತು. 1800 ರ ವೇಳೆಗೆ ಆಂಗ್ಲ ಸೈನಿಕರ ಸಂಖ್ಯೆ 20 ಸಾವಿರದಷ್ಟಿದ್ದರೆ ಸೈನಿಕರಲ್ಲದವರು ಒಂದೆರಡು ಲಕ್ಷವಾದರೂ ಇದ್ದರು. ಇವರಿಗೆ ಗೋಮಾಂಸ ಪೂರೈಸಲೆಂದು ಸೈನಿಕ ವಲಯದೊಳಗೆ ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಕಸಾಯಿಖಾನೆ ತೆರೆಯಲಾಯ್ತು. ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಗೋವಧೆಯ ಆರಂಭದ ಹೆಜ್ಜೆಗಳು ಹೀಗಿದ್ದವು. ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಇತರೆ ಮಾಂಸ ಕಡಿಯುವ ಕಟುಕರನ್ನೇ ಆಮಿಷವೊಡ್ಡಿ ಈ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ನೇಮಿಸಲಾಯಿತು. ಬರುಬರುತ್ತ ಆಂಗ್ಲ ಸೈನಿಕರ ಸಂಖ್ಯೆ ಮತ್ತು ಇತರ ಬಿಳಿಯರ ಸಂಖ್ಯೆ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಗೋವು ಕಡಿಯುವ ಕಟುಕರ ಸಂಖ್ಯೆ 30 ಪಟ್ಟು ವೃದ್ಧಿಯಾಯಿತು. ಈ ಕಟುಕರನ್ನು ಮುಂದಿರಿಸಿಕೊಂಡು ಮುಸಲ್ಮಾನರ ವಿರುದ್ಧ ಹಿಂದೂಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿ ಕಟ್ಟುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಬಿಳಿಯರದಿತ್ತು. ಇಷ್ಟಾದಾಗ್ಯೂ ಸತ್ಯದ ಅರಿವು ಅವರಿಗಿದ್ದೇ ಇತ್ತು. 1893 ರಲ್ಲಿ ವಿಕ್ಟೋರಿಯಾ ರಾಣಿ ವೈಸರಾಯ್ಗೆ ಬರೆದ ಪತ್ರದಲ್ಲಿ ‘ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಗೋಹತ್ಯೆಯ ವಿರುದ್ಧ ನಡೆದಿರುವ ಆಂದೋಲನ ಮುಸಲ್ಮಾನರ ವಿರುದ್ಧವಲ್ಲ, ನಮ್ಮ ವಿರುದ್ಧವೇ, ಏಕೆಂದರೆ ಬಹಳಷ್ಟು ಗೋವಧೆ ಮಾಡುವವರು ನಾವೇ’ ಎಂದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಹಾಗಂತ ಆಂಗ್ಲರು ಮುಸಲ್ಮಾನ ಆಡಳಿತಗಾರರಂತೆ ಭಂಡತನದಿಂದ ಇದನ್ನು ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ ಭಾರತೀಯ ಗೋತಳಿ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಬಾರದ್ದೆಂದು ಇಲ್ಲಿನ ಬುದ್ಧಿವಂತರನ್ನು ನಂಬಿಸಿದರು. ಗೋತಳಿಯಷ್ಟೇ ಏಕೆ? ಇಲ್ಲಿನ ಮನುಷ್ಯ, ಅವನ ಜೀವನ, ಇಲ್ಲಿನ ಕಲೆ, ಪ್ರಕೃತಿ ಎಲ್ಲವೂ ಕಳಪೆ ದಜರ್ೆಯದೆಂದು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಹೇಳಿ ಒಪ್ಪಿಸಿದರು. ನಾವು ಅದನ್ನು ನಂಬಿ ಇತರರಿಗೆ ಬೋಧಿಸಲು ಶುರು ಮಾಡಿದೆವು. ಹಾಗೆಂದೇ ಪ್ರೇಮಚಂದರು ತಮ್ಮ ಕಥೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ರೈತನ ಬಾಯಲ್ಲಿ ‘ಹಸುವಿನ ತಳಿ ವಿದೇಶದ್ದಾಗಿರಬೇಕು’ ಎಂದು ಹೇಳಿಸಿದ್ದು! 1928 ರಲ್ಲಿ ಆಂಗ್ಲರೇ ರಚಿಸಿದ ಕೃಷಿ ಆಯೋಗ ಭಾರತೀಯ ಪಶುಗಳು ಕಳಪೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಬೇಕಂತಲೇ ಎತ್ತಿ ಹಿಡಿಯಿತು. ಅದಾದ ಮೇಲೆಯೇ ಭಾರತಕ್ಕೆ ವಿದೇಶೀ ತಳಿಯ ಹಸುಗಳು ಕಾಲಿರಿಸಿದ್ದು.
1940 ರಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ನೆಹರೂ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಯೋಜನಾ ಸಮಿತಿಯೊಂದನ್ನು ರಚಿಸಿತು. ಅದರ ಅನೇಕ ಉಪಸಮಿತಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕೃಷಿ ಮತ್ತು ಗೋವಿನ ಕುರಿತಂತೆಯೇ ಆಗಿತ್ತು. ಈ ಸಮಿತಿಯ ಸಲಹೆಯಂತೆ ಭಾರತದ ಕೃಷಿ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ಗೋಹತ್ಯೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ನಿಷೇಧವಾಗಬೇಕಿತ್ತು. ಆದರೆ ವಾಣಿಜ್ಯಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಮತ್ತೊಂದು ಉಪ ಸಮಿತಿ ವಿದೇಶೀ ವಿನಿಮಯ ಗಳಿಸಲು ಗೋಮಾಂಸ ರಫ್ತು ಮಾಡಲೇಬೇಕು ಎಂದಿತ್ತು. ಹೀಗೆ ಗೋವು ಕೃಷಿ ಉತ್ಪನ್ನ ವೃದ್ಧಿಸುವ ಸಾಧನದಿಂದ ವಿದೇಶೀ ವಿನಿಮಯ ಉಳಿಸುವ ಸಾಧನವಾಗಿ ಉಳಿದುಬಿಟ್ಟಿತು. 1948 ರ ದಾತಾರ್ಸಿಂಗ್ ನೇತೃತ್ವದ ಸಮಿತಿ ಮೊದಲ ಹಂತದಲ್ಲಿ 15 ವರ್ಷಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆ ಆಯಸ್ಸಿನ ಕ್ರಮೇಣ ಪೂರ್ಣ ಗೋಹತ್ಯಾ ನಿಷೇಧ ಆಗಬೇಕೆಂದು ಸಲಹೆ ನೀಡಿತ್ತು. ಊಹೂಂ. ಸಕರ್ಾರ ತಲೆ ಕೆಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. 1950 ರ ವರದಿಯೂ ಮೂಲೆಗುಂಪಾಯ್ತು. ಸ್ವತಃ ಸಂವಿಧಾನ ರೂಪಿಸುವ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಬಿಸಿ ಬಿಸಿ ಚಚರ್ೆಗಳಾದರೂ ನಾಲ್ಕಾರು ಮುಸಲ್ಮಾನರಾದಿಯಾಗಿ ಬಹುತೇಕರು ಗೋಹತ್ಯಾ ನಿಷೇಧದ ಪರವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿದ್ದರೂ ಆಂಗ್ಲ ಮಾನಸಿಕತೆಯಿಂದ ಪ್ರಭಾವಿತರಾಗಿದ್ದ ಆಳುವ ಧಣಿಗಳು ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. ಗೋಹತ್ಯಾ ನಿಷೇಧ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧ ಪಟ್ಟ ವಿಷಯವಾಗಲೆಂದು ಕಾನೂನು ರೂಪಿಸಿ ತೇಪೆ ಹಚ್ಚಿಬಿಟ್ಟಿತು. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ. ಭಾರತೀಯ ಕೃಷಿ ಮತ್ತು ಗೋವನ್ನು ಆಧುನಿಕ ಗೊಳಿಸುವ ವಿಚಾರವನ್ನು ಸಂವಿಧಾನದಲ್ಲಿ ತುರುಕಲಾಯಿತು. ಅದಾದ ಮೇಲೆಯೇ ಭಾರೀ ಪ್ರಮಾಣದ ರಾಸಾಯನಿಕ ಗೊಬ್ಬರಗಳ ಆಮದು ಶುರುವಾಗಿದ್ದು. ಆನಂತರವೇ ಹೈಬ್ರೀಡ್ ಬೀಜ ಬಳಕೆ ಶುರುವಾಗಿದ್ದು. ಗೋವಿಗೆ ಅಪ್ರಾಕೃತಿಕ ರೀತಿಯ ಗರ್ಭದಾನ ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಶುರುವಾಗಿದ್ದೂ ಆನಂತರವೇ. 1952 ರಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಗೋಹತ್ಯಾ ನಿಷೇಧ ಚಚರ್ೆ ಸದನದಲ್ಲಿ ತೀವ್ರಗೊಂಡಿತು. ವಾದ-ವಾಗ್ವಾದಗಳ ನಡುವೆ ಗೋವನ್ನು ಉಳಿಸಬೇಕೆಂದವರ ಸಂಖ್ಯೆಯೇ ಹೆಚ್ಚಾದಾಗ ನೆಹರೂ ಮಧ್ಯೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಈ ಪ್ರಸ್ತಾವ ಸ್ವೀಕೃತವಾದರೆ ರಾಜೀನಾಮೆ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ ಎಂದುಬಿಟ್ಟರು. ಪ್ರಸ್ತಾವ ಬಿದ್ದು ಹೋಯಿತು.

1

1954 ರಲ್ಲಿ ಭಾರತ ಸಕರ್ಾರ ರಚಿಸಿದ ಸಮಿತಿಯಂತೂ ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲಿ 40 ಪ್ರತಿಶತ ಗೋವುಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಸಾಕಲು ಸಾಧ್ಯ ಎಂದು ವರದಿ ಕೊಟ್ಟಿತು. ಅದರ ಪ್ರಕಾರ ಶೇ 60 ರಷ್ಟು ಗೋವುಗಳು ಮಾಂಸವಾಗಲು ಯೋಗ್ಯವೆಂದಾಗಿತ್ತು. ಇದೇ ಬಗೆಯ ಮಾನಸಿಕತೆ ವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತ ನಡೆದಂತೆ ಗೋಹತ್ಯೆ ಯಾಂತ್ರಿಕ ಕಸಾಯಿ ಖಾನೆಗಳ ಮೂಲಕ ವ್ಯಾಪಕವಾಯ್ತು. ಗೋವು ನಮಗೆ ಮಾಂಸದ ಮೂಲಕ ಹಣ ತರುವ ವಸ್ತುವಾಯ್ತು. ಅಕ್ಷರಶಃ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಬ್ರಿಟೀಷರು ನಮಗೆ ಬಿಟ್ಟು ಹೋದ ಬಳುವಳಿ. ಅವರದ್ದೇ ಮಾನಸಿಕತೆಯ ಮುಂದುವರೆದ ಭಾಗ. ಗುಲಾಮಿ ಮಾನಸಿಕತೆ ಅಂದರೆ ಇದೇ. ಗೋಹತ್ಯೆಯ ನಿಷೇಧವೆಂದರೆ ಈ ಗುಲಾಮಿ ಚಿಂತನೆಯನ್ನು ಕೊಡವಿಕೊಂಡು ಏಳುವುದೇ. ಆ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ದಿಟ್ಟ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಟ್ಟಿದೆ ಭಾರತ. ಜೊತೆಗೆ ನಿಲ್ಲಬೇಕಿದೆ ಅಷ್ಟೇ.

ಇನ್ನೂ ಎರಡೇ ವರ್ಷ. ಸವಾಲುಗಳು ಮಾತ್ರ ಅಸಂಖ್ಯ

ಇನ್ನೂ ಎರಡೇ ವರ್ಷ. ಸವಾಲುಗಳು ಮಾತ್ರ ಅಸಂಖ್ಯ

ಇದು ಭಾರತದ ಪಾಲಿಗೆ ಪರ್ವಕಾಲ. ತರುಣರ ಸಂಖ್ಯೆ ಹಿಂದೆಂದಿಗಿಂತಲೂ ಅಧಿಕವಾಗಿದೆ ಈಗ. ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನೋಡುವುದಾದರೆ ಎಲ್ಲಾ ಬಗೆಯ ಹೊಸ ಕೆಲಸಗಳಿಗೂ ತರುಣರ ಪಡೆ ಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ. ರಾಷ್ಟ್ರ ಕಟ್ಟುವ ಯಾವುದೇ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಮೋದಿ ಕರೆ ಕೊಟ್ಟಾಗ್ಯೂ ಅವರು ಧಾವಿಸಿ ಬರುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲ ಕೆಲಸವನ್ನೇ ಅವರಿಗೆ ಕೊಡಲಿಲ್ಲವೆಂದರೆ ಹೇಗೆ? ಕಾಲ ಕಳೆದಂತೆ ಈ ಸಮಸ್ಯೆ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿಯವರ ಎಲ್ಲಾ ಮಹತ್ವಾಕಾಂಕ್ಷೆಗೂ ತಣ್ಣೀರೆರೆಚಿಬಿಡಬಲ್ಲದು.

ತೊಂದರೆಗಳಿಲ್ಲದ ಬದುಕು ನಡೆಸಲು ಎರಡು ಮಾರ್ಗವಿದೆ. ಮೊದಲನೆಯದು ಮುಂದೆಂದೋ ಬರುವ ತೊಂದರೆಗಳನ್ನು ಇಂದೇ ಮೈ ಮೇಲೆಳೆದುಕೊಂಡು ಅದನ್ನು ಮಣಿಸಿ ಗೆಲುವಿನ ನಗೆ ಬೀರಿ ನೆಮ್ಮದಿಯಿಂದ ಇದ್ದುಬಿಡೋದು. ಅಥವಾ ಬರಲಿರುವ ತೊಂದರೆಗಳನ್ನು ಕಂಡೂ ಕಾಣದಂತೆ ನೆಮ್ಮದಿಯಿಂದಲೇ ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದೇವಲ್ಲ ಅಂತ ನಮಗೆ ನಾವೇ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರೋದು. ಮಾಜಿ ಪ್ರಧಾನಿ ಮನಮೋಹನ ಸಿಂಗರದು ಎರಡನೇ ಮಾರ್ಗ. ಅವರು ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಮುಂದೂಡುತ್ತ ಹೋದರಷ್ಟೇ. ಮೋದಿಯವರದು ಮೊದಲ ಹಾದಿ, ಸಿಂಹ ಮಾರ್ಗ.

11

ಹಾಗೇ ಯೋಚಿಸಿ. ಚೀನಾ ಪಾಕೀಸ್ತಾನದ ಮೂಲಕ ಹಾದು ಹೋಗುವ ‘ಎಕಾನಾಮಿಕ್ ಕಾರಿಡಾರ್’ ರಸ್ತೆ ಮಾಡಿದ್ದರೆ ನಮಗೇನು ತೊಂದರೆ ಅಂತ ಸುಮ್ಮನಿದ್ದುಬಿಡಬಹುದಿತ್ತು. 2019ರವರೆಗೆ ಅತ್ತ ತಲೆ ಹಾಕದೇ ಮುಂದಿನ ಐದು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ನೋಡಿಕೊಂಡರಾಯಿತು ಅಂತ ಪ್ಯಾದೆ ನಗು ಬೀರಿಕೊಂಡು ಇದ್ದು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದರೆ ಚೀನಾಕ್ಕೂ, ರಷ್ಯಾಕ್ಕೂ ಒಳ್ಳೆಯವರಾಗಿ ಹಾಯಾಗಿ ಬದುಕಿಬಿಡಬಹುದಿತ್ತು. ಪುಣ್ಯಾತ್ಮ ಹಾಗೆ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ಎದೆಗೊಟ್ಟು ನಿಂತರು. ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿ ಹೋರಾಡುತ್ತೇನೆಂದರು. ಭವಿಷ್ಯದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಸಕರ್ಾರ ಯಾರದ್ದೇ ಬರಲಿ, ಭಾರತದ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ಭಂಗವಾಗದಿರಲಿ ಎಂಬ ಒಂದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲಾ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಮೈಮೇಲೆಳೆದುಕೊಂಡರು. ಅವರ ಈ ಭಂಡತನಕ್ಕೆ ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷಗಳಲ್ಲ ಒಳಗಿನವರೇ ಮೂಗು ಮುರಿದರು. ಏಕಕಾಲಕ್ಕೆ ಪಾಕೀಸ್ತಾನ ಮತ್ತು ಚೀನಾದವರನ್ನು ಮೈಮೇಲೆಳೆದುಕೊಳ್ಳಬಾರದೆಂಬ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿನ ರಣ ನೀತಿಯನ್ನೇ ಮಾತನಾಡಿದರು. ಪಾಕೀಸ್ತಾನ ಮುಖವಾಡವಷ್ಟೇ ಅದನ್ನು ತೊಟ್ಟಿರೋದು ಚೀನಾ ಎಂಬುದು ಗೊತ್ತಿರುವ ಯಾವ ಮೂರ್ಖನೂ ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡಲಾರ. ಮೋದಿ ಮುಖವಾಡಕ್ಕೆ ಗುದ್ದಿದರು, ಅದನ್ನು ತೊಟ್ಟವನ ಬೆನ್ನಿಗೂ ಬಾರಿಸಿದರು. ಆಗಲೇ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಜಪಾನ್, ಅಮೇರಿಕಾಗಳು ಬೆಂಬಲವಾಗಿ ನಿಂತದ್ದು. ಎದುರಿಸುವ ಛಾತಿ ತೋರಿದರೆ ಮಾತ್ರ ಉಳಿದವರು ಬೆಂಬಲಕ್ಕೆ ನಿಲ್ಲೋದು ಅನ್ನೋದು ಮತ್ತೆ ಸಾಬೀತಾಯ್ತು.

ಹಾಗಂತ ಸವಾಲುಗಳು ಮುಗಿಯಲಿಲ್ಲ. ಈ ಬಾರಿಯ ಶಾಂಘಾಯ್ ಶೃಂಗ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಥಮ ಬಾರಿಗೆ ಸದಸ್ಯತ್ವ ಪಡೆದ ಭಾರತ ಕಜಕಿಸ್ತಾನದ ಅಸ್ತಾನದಲ್ಲಿ ಮುಖಾಮುಖಿಯಾಗಬೇಕಿತ್ತು. ಒಂದೆಡೆ ಪಾಕೀಸ್ತಾನ ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ ಚೀನಾ. ಮೋದಿ ಮತ್ತೆ ಇಲ್ಲಿ ಭಯೋತ್ಪಾದನೆ ನಡೆಸುವ ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸುವ ಜನರಿಗೆ ತಪರಾಕಿಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟರು. ದ್ವಿಪಕ್ಷೀಯ ನಡವಳಿಕೆಗಳು ಮತ್ತೊಬ್ಬನ ಸಾರ್ವಭೌಮತೆಗೆ ಭಂಗವಾಗದಂತೆ ಇರಬೇಕೆಂದು ತಾಕೀತು ಮಾಡಿದರು. ನಿಸ್ಸಂಶಯವಾಗಿ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಚೀನಾವನ್ನೇ ಗುರಿಯಾಗಿಸಿಕೊಂಡು ಹೇಳಿದ ಮಾತಾಗಿತ್ತು. ಇದು ಬೇಕಿತ್ತಾ ಅಂತ ಯಾರಾದರೂ ಕೇಳಿದರೆ, ಬೇಕಿತ್ತು ಅಂತನೂ ಹೇಳಬೇಕು, ಅಗತ್ಯವಿರಲಿಲ್ಲ ಅಂತಾನೂ ಹೇಳಬೇಕು. ಏಕೆಂದರೆ ಈ ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಚದುರಂಗದಾಟದಲ್ಲಿ ಮೋದಿ ಮುಂದಿಟ್ಟ ನಡೆಯನ್ನು ಊಹಿಸುವುದು ಅಷ್ಟು ಸುಲಭವಲ್ಲ. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಟಿವಿ ಚಚರ್ೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ಮತ್ತು ದಳದ ಮುಖಂಡರು ಮಾತನಾಡುತ್ತ ‘ಅಮೇರಿಕಾಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಬಂದರೆ ಬಡವರಿಗೆ ಅನ್ನ ಸಿಗುತ್ತಾ?’ ಅಂತ ಪ್ರಶ್ನೆ ಬಾಲಿಶವಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಚುನಾವಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಗೆದ್ದು ಜನಪ್ರತಿನಿಧಿಯಾಗಿ ವಿಧಾನಸೌಧದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತ ಈ ಜನರಿಗೇ ಚೀನಾ-ಅಮೇರಿಕಾ-ರಷ್ಯಾಗಳ ರಾಜಕೀಯಗಳು ಅರಿವಾಗದಿರುವಾಗ ಇನ್ನು ಬೇರೆಯವರ ಪಾಡೇನು? ಒಂದಂತೂ ಸತ್ಯ. ಭಾರತೀಯರೆಂದಿಗೂ ವಿದೇಶೀ ನೀತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ತಲೆ ಕೆಡಿಸಿಕೊಂಡೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಎಸ್.ಎಂ ಕೃಷ್ಣ ವಿದೇಶಕ್ಕೆ ಹೋದಾಗ ಎದುರು ರಾಷ್ಟ್ರದ ವಿದೇಶಾಂಗ ಸಚಿವರ ಭಾಷಣವನ್ನು ಓದಿ ಮುಜುಗರಕ್ಕೀಡಾಗಿದ್ದನ್ನು ನಾವು ಆಡಿಕೊಂಡು ನಕ್ಕಿದ್ದೆವಷ್ಟೇ. ಪ್ರತಿ ಪ್ರಧಾನಿ ತಮ್ಮ ಪತ್ನಿಯೊಂದಿಗೆ ಇಲ್ಲಿಂದ ಕೈ ಬೀಸಿ ಹೋಗುವುದು ಅಲ್ಲಿಂದ ಸ್ವಾಗತಿಸಲ್ಪಡುವುದು ಇಷ್ಟನ್ನೂ ದೂರದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಚಿಕ್ಕಂದಿನಿಂದ ನೋಡಿದ್ದಷ್ಟೇ ನೆನಪು. ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಮೋದಿ ಇವೆಲ್ಲಕ್ಕೂ ಹೊಸ ಲೇಪ ಮಾಡಿಸಿದರು. ನಿಸ್ಸಂಶಯವಾಗಿ ಜಾಗತಿಕ ನಾಯಕನಾಗಿ ಬೆಳೆದು ನಿಂತರು.
ಮೂರು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಜಗತ್ತಿನಾದ್ಯಂತ ತಮ್ಮ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಿದರು ನಿಜ. ಆದರೆ ಒಳಗೆ ಅಂದುಕೊಂಡದ್ದನ್ನು ಸಾಧಿಸಲಾಗಲಿಲ್ಲವೆಂಬ ನೋವಂತೂ ಅವರಿಗಿರಲೇಬೇಕು. ದುರದೃಷ್ಟವಶಾತ್ ಮೋದಿಯವರನ್ನು ತರ್ಕಬದ್ಧವಾಗಿ, ವಸ್ತು ನಿಷ್ಟವಾಗಿ ಎದುರಿಸಬಲ್ಲ ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷವೇ ಇಲ್ಲ. ಟಿವಿ ಚಚರ್ೆಯಲ್ಲಿ ಮೋದಿಯವರ ಸಕರ್ಾರ ಮೂರು ಅಪೂರ್ಣ ಭರವಸೆಗಳನ್ನು ಹೇಳಿರೆಂದು ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷಗಳವರನ್ನು ಕೇಳಿಕೊಂಡರೆ ಒಂದನ್ನೂ ಸಮರ್ಥವಾಗಿ ಹೇಳಲಾಗಲಿಲ್ಲವಲ್ಲ; ಏನನ್ನಬೇಕು ಇವರಿಗೆ. ಹದಿನೈದು ಲಕ್ಷ ನಮ್ಮ ಅಕೌಂಟಿಗೆ ಬರಲಿಲ್ಲವಲ್ಲ ಎಂಬ ತೃತೀಯ ದಜರ್ೆಯ ಚಚರ್ೆಗೆ ಇಳಿದುಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ಈ ಚವರ್ಿತ ಚರ್ವಣ ವಾದ ಕೇಳಿ ಜನರೂ ರೋಸಿ ಹೋಗಿದ್ದಾರೆ. ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಅದೇ ಪ್ರಧಾನಮಂತ್ರಿಗಳ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದೆ.

Modi_PTI-L

ಹಾಗೆ ಯೋಚಿಸಿ. ನೋಟು ಅಮಾನ್ಯೀಕರಣದ ನಂತರ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಇಳಿಯುತ್ತಿರುವ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಉತ್ಪನ್ನ ಸೂಚ್ಯಂಕ ಆತಂಕಕಾರಿಯಲ್ಲವೇನು? 2016-17 ರ ಮೊದಲ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದ 7.9 ರಷ್ಟು ಜಿಡಿಪಿ, 7.5ಕ್ಕೆ, 7 ಕ್ಕೆ ಮತ್ತು ಕೊನೆ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ 6.1ಕ್ಕಿಳಿಯಿತಲ್ಲ. ಸ್ವಲ್ಪ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಕೃಷಿ ಚೇತರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರಿಂದ ಇಷ್ಟಾದರೂ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಇದೆ. ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ನೆಲಕಚ್ಚಿಬಿಟ್ಟಿರುತ್ತಿತ್ತಲ್ಲ. ಹಣದ ಹರಿವಿನ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ್ದ ರಿಯಲ್ ಎಸ್ಟೇಟ್ ಉದ್ದಿಮೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ತಳಕಚ್ಚಿದೆ. ಹೋಟೆಲ್ಲು, ಸಾಗಾಣಿಕೆಯಂತಹ ಉದ್ಯಮಗಳಂತೂ ಗಂಭೀರ ಹೊಡೆತ ಕಂಡಿದೆ. ಹೊಸ ವ್ಯಾಪಾರ ಉದ್ದಿಮೆಗಳಿಗೆ ಕೈ ಹಾಕುವ ಧೈರ್ಯವಿಲ್ಲ. ಇವೆಲ್ಲವೂ ರಾಷ್ಟ್ರ ಮುನ್ನಡೆಸುವವನಿಗೆ ಆತಂಕಗಳೇ. ಆದಷ್ಟು ಬೇಗ ಕೈಲಿ ಹಣ ಓಡಾಡುವಂತೆ ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ಇದಕ್ಕೆ ಪರಿಹಾರ ಕೊಡುವುದು ಸಹಜವಾದ, ಎಲ್ಲರೂ ಆಲೋಚಿಸಬಹುದಾದ ಮಾರ್ಗ. ಆದರೆ ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದರೆ ನೋಟು ಅಮಾನ್ಯೀಕರಣದ ಸರ್ಕಸ್ ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ಇನ್ನೂ ಜನರನ್ನು ಲೆಸ್ ಕ್ಯಾಶ್ನತ್ತ ತರುವುದು ಸುಲಭವಲ್ಲ. ಕೊನೆಯದೊಂದೇ ಮಾರ್ಗ. ಬ್ಯಾಂಕುಗಳಲ್ಲಿ ತುಂಬಿರುವ ಹಣವನ್ನು ಆದಷ್ಟು ಬೇಗ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ ಮುಗಿಸಿ ಕಡಿಮೆ ಬಡ್ಡಿಗೆ ಸಾಲ ಕೊಡಬೇಕು. ಜನರನ್ನು ಹೊಸ ಉದ್ದಿಮೆಗಳಿಗೆ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸಬೇಕು. ಸದ್ಯಕ್ಕಂತೂ ಅದು ಸುಲಭವೆನಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ. ಇನ್ನು ಆರೆಂಟು ತಿಂಗಳಾದರೂ ಬೇಕಾದೀತು. ಅತ್ತ ಉದ್ದಿಮೆಗಳು ಇಳಿಮುಖವಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ನೌಕರಿಗಳು ಕಡಿಮೆಯಾಗಿ ಹಾಹಾಕಾರ ಎದ್ದಿದೆ. ಇದು ಭಾರತದ ಪಾಲಿಗೆ ಪರ್ವಕಾಲ. ತರುಣರ ಸಂಖ್ಯೆ ಹಿಂದೆಂದಿಗಿಂತಲೂ ಅಧಿಕವಾಗಿದೆ ಈಗ. ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನೋಡುವುದಾದರೆ ಎಲ್ಲಾ ಬಗೆಯ ಹೊಸ ಕೆಲಸಗಳಿಗೂ ತರುಣರ ಪಡೆ ಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ. ರಾಷ್ಟ್ರ ಕಟ್ಟುವ ಯಾವುದೇ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಮೋದಿ ಕರೆ ಕೊಟ್ಟಾಗ್ಯೂ ಅವರು ಧಾವಿಸಿ ಬರುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲ ಕೆಲಸವನ್ನೇ ಅವರಿಗೆ ಕೊಡಲಿಲ್ಲವೆಂದರೆ ಹೇಗೆ? ಕಾಲ ಕಳೆದಂತೆ ಈ ಸಮಸ್ಯೆ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿಯವರ ಎಲ್ಲಾ ಮಹತ್ವಾಕಾಂಕ್ಷೆಗೂ ತಣ್ಣೀರೆರೆಚಿಬಿಡಬಲ್ಲದು. ಹಾಗೆಂದೇ ಅವರು ನರೇಗಾದ ಮುಖಾಂತರ ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು ಮೂಲ ಸೌಕರ್ಯ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೆ ಗಮನ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಬರಲಿರುವ ಎರಡು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಇದುವೇ ಬಲು ದೊಡ್ಡ ಸವಾಲು. ವಿದೇಶೀ ಬಂಡವಾಳ ಹೂಡಿಕೆ, ಮೇಕ್ ಇನ್ ಇಂಡಿಯಾಗಳು ಎಷ್ಟು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗುತ್ತವೆಯೋ ಅಷ್ಟು ವೇಗವಾಗಿ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ಮಿಂಚಲಿದ್ದಾರೆ.

ಮೂರು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಮಧ್ಯ ಪ್ರದೇಶ, ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡು ಬಂದಿರುವ ರೈತರ ಪ್ರತಿಭಟನೆ ಒಳ್ಳೆಯ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಲ್ಲ. ರೈತರ ಸಾಲ ಮನ್ನಾ ಮಾಡುವುದು ಯಾವುದೇ ಸಕರ್ಾರದ ಬುದ್ಧಿವಂತ ನಿಧರ್ಾರವಲ್ಲ. ಸ್ವತಃ ಮೋದಿ ಅದನ್ನು ಅನುಮೋದಿಸಿದವರಲ್ಲ. ಯೋಗಿ ಆದಿತ್ಯನಾಥರು ಅದಕ್ಕೆ ಕೈ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಎಲ್ಲಾ ರಾಜ್ಯಗಳ ರೈತರೂ ಆಸೆ ಕಣ್ಣಿನಿಂದ ಕುಳಿತು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಪ್ರತೀ ರಾಜ್ಯವೂ ಸಾಲದ ಸುಳಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕು ಪರಿತಪಿಸುತ್ತಿದೆ. ಸ್ವತಃ ರಿಸವರ್್ ಬ್ಯಾಂಕು ಕೆಲವು ರಾಜ್ಯಗಳಿಗೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ನೀಡಿದೆ. ವಿತ್ತೀಯ ಕೊರತೆ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ಕುರಿತಂತೆ ಆತಂಕ ವ್ಯಕ್ತ ಪಡಿಸಿದ ರಿಸವರ್್ ಬ್ಯಾಂಕಿನ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರು ‘ನಾವು ಎಚ್ಚರಿಸಬಹುದಷ್ಟೇ, ಉಳಿದುದನ್ನು ರಾಜ್ಯಗಳೇ ಆಲೋಚಿಸಬೇಕು’ ಎಂದಿರುವುದು ಈ ಆತಂಕದ ಅಂದಾಜು ಖಂಡಿತ ಮಾಡಿಸಬಲ್ಲದು.

ವೈದ್ಯಕೀಯ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಗಣನೀಯ ಹೂಡಿಕೆಯೂ ಆಗಿಲ್ಲ, ಕಣ್ಣಿಗೆ ರಾಚುವಂತಹ ಬದಲಾವಣೆಯೂ ಕಂಡು ಬಂದಿಲ್ಲ. ಅದರ ನಡುವೆಯೇ ಜನರಿಕ್ ಔಷಧಿಗಳ ಮಳಿಗೆಗಳು ಊರೂರಲ್ಲಿಯೂ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳಲು ತಯಾರಾಗಿರುವುದು ಜನ ಸಾಮಾನ್ಯರಿಗೆ ನೆಮ್ಮದಿಯಂತೂ ತಂದಿರಲು ಸಾಕು. ಸುಲಭ ಬೆಲೆಗೆ ಆರೋಗ್ಯ ದಕ್ಕುವ ವಿಶ್ವಸವಂತೂ ಸಿದ್ಧಿಸಿದೆ.

ಇವೆಲ್ಲದರ ನಡುವೆ ರಸ್ತೆ ನಿಮರ್ಾಣ ವೇಗವಾಗಿದೆ. ರೈಲಿನ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲೂ ಕಂಡು ಬಂದ ಸುಧಾರಣೆಗೆ ಅಸಾಧಾರಣ. ಭಾರತ ಪವರ್ ಸಪ್ರ್ಲಸ್ ಆಗಿದ್ದು ವಿಶೇಷ. ಎಲ್ಲಕ್ಕೂ ಮಿಗಿಲಾಗಿ ರಕ್ಷಣಾ ಇಲಾಖೆಯಲ್ಲಿ ಕಂಡು ಬಂದ ಅಭೂತಪೂರ್ವ ಮಿಂಚಿನ ಸಂಚಾರ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಹಿಂದೆಂದೂ ಊಹಿಸಲಾಗದ ಸಾಧನೆಗಳೇ. ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ದಿನಗಳು ವೇಗವಾಗಿ ಓಡುತ್ತವೆ. ಪ್ರತಿ ಪಕ್ಷಗಳು ಚುರುಕಾಗಿ ಬಿಡುತ್ತವೆ. ದಿನಕ್ಕೊಂದು ಹೊಸ ಆರೋಪ, ಹಳೆಯ ಶೈಲಿಯ ನಾಟಕಗಳು. ಇವೆಲ್ಲವುಗಳ ನಡುವೆ ಇಷ್ಟು ದಿನ ಮಾಡಿದ್ದನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡು ಹೊಸದಕ್ಕೂ ಕೈ ಹಾಕಿ ವಿಶ್ವಾಸ ಗಳಿಸಿ ಗೆಲ್ಲುವ ಕೆಲಸ ಆಗಬೇಕು. ಕೊನೆಯ ವರ್ಷ ಚುನಾವಣೆಗೆ ಅಂತ ಮೀಸಲಿಡುವುದಾದರೆ ಇನ್ನು ಒಂದೇ ವರ್ಷ ಬಾಕಿ. ಸವಾಲುಗಳು ಮಾತ್ರ ಅಸಂಖ್ಯ.

ಕಾವೇರಿ ದಡದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ-ತಮಿಳುಗಳ ಬಲವಾದ ‘ಮೈಟ್ರೀ’!

ಕಾವೇರಿ ದಡದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ-ತಮಿಳುಗಳ ಬಲವಾದ ‘ಮೈಟ್ರೀ’!

ಮೊದಲ ಬಾರಿ ಕಲ್ಯಾಣಿ ಸ್ವಚ್ಛತೆಯ ಕಲ್ಪನೆ ನಾವು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಾಗ ಅನೇಕರು ನಕ್ಕಿದ್ದರು. ಈ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಈ ರೀತಿಯ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಿಗೆ ಬೆಲೆ ಇಲ್ಲವೆಂದಿದ್ದರು. ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಹರಿಯುತ್ತಿರುವುದು ಋಷಿ ರಕ್ತ ಎನ್ನುವಾಗ ನಕ್ಕು ಆಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಕೆಡವುವರ ನಡುವೆ ಕಟ್ಟುವ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಬೆಲೆ ಇದೆ. ಎಲ್ಲವನ್ನು ಆಡಳಿತ ಯಂತ್ರವೇ ಮಾಡಬೇಕೆನ್ನುವುದು ಬ್ರಿಟೀಷರು ನಮಗೆ ಕಲಿಸಿಕೊಟ್ಟು ಹೋದ ಪಾಠ. ನಾವೀಗ ಬದಲಾಗಬೇಕಿದೆ. ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಬದಲು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲೇಬೇಕಿದೆ. ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿಯೇ ಹೊಸ ತಾರುಣ್ಯದ ಮೇಲೆ ವಿಶ್ವಾಸವುಕ್ಕೇರೋದು.

bus-fire-thumb

ಕಾವೇರಿಗಾಗಿ ಗಲಾಟೆ ತೀವ್ರವಾಗಿದ್ದ ಹೊತ್ತದು. ತಮಿಳುನಾಡು, ಕನರ್ಾಟಕಗಳನ್ನು ತಾನು ಹರಿಯುವ ಮೂಲಕ ಬೆಸೆದಿದ್ದ ಕಾವೇರಿ ಅದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಬೇರ್ಪಡಿಸಲೂ ಕಾರಣವಾಗಿದ್ದಳು. ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಗಲ್ಲಿ-ಗಲ್ಲಿಗಳು ಬಿಕೋ ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದವು. ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಟೈರು ಸುಟ್ಟ ರಸ್ತೆಗಳು. ಪ್ರತಿಭಟನೆಗೆ ಬೆಂಬಲ ಕೊಡದ ಮಂಗಳೂರಿಗರ ಮೇಲೆ ಅನೇಕರಿಗೆ ಕೋಪ. ‘ಅಲ್ಲಿ ಬಸ್ಸುಗಳು ಸುಟ್ಟವು ಇಲ್ಲಿ, ಅಂಗಡಿಗೆ ಬೆಂಕಿ’ ಈ ರೀತಿಯ ಸುದ್ದಿ ಸವರ್ೇ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ಇವೆಲ್ಲದರ ನಡುವೆ ಕಾವೇರಿಯ ನೀರಿನ ಹರಿವು ವರ್ಷದಿಂದ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಯಾರೂ ಗಮನಿಸಿದಂತೆಯೇ ಇರಲಿಲ್ಲ.

ಕಳೆದ ಒಂದು ದಶಕದಲ್ಲಿ ಕಾವೇರಿಯ ಜಲಾನಯನ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಮಳೆ ವಾಡಿಕೆಗಿಂತ ಅರ್ಧದಷ್ಟು ಕಡಿಮೆಯಾಗಿದೆ. ವಿಪರೀತ ಕಾಡಿನ ನಾಶ ಈ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಆಗಿದೆ. ಕಾಫಿ ಎಸ್ಟೇಟುಗಳು ವರ್ಷದಿಂದ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ವಿಸ್ತಾರವಾಗುತ್ತಲೇ ಇದೆ. ವಿದ್ಯುತ್ ತಂತಿ ಎಳೆವ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಮತ್ತಷ್ಟು ಮರಗಳ ಸಾವು. ಹೀಗೆಯೇ ಮುಂದುವರೆದರೆ ತಮಿಳುನಾಡಿನವರೆಗೂ ಸಾಗುವುದಿರಲಿ ಕಾವೇರಿ ತವರು ಮನೆ ಮಡಿಕೇರಿ ಬಿಟ್ಟು ಬರುವುದೂ ಕಷ್ಟವಾದೀತೇನೋ? ಹಾಗಂತಲೇ ಈ ಗಲಾಟೆಯ ನಡುವೆ ಕನ್ನಡ ಮತ್ತು ತಮಿಳಿಗರು ಸೇರಿ ಕಾವೇರಿ ತೀರದಲ್ಲಿ ಗಿಡನೆಟ್ಟು ಆಕೆ ತುಂಬಿ ಹರಿಯಲೆಂದು ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಸಲ್ಲಿಸುವ ಕಲ್ಪನೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದೆವು. ತಮಿಳು ಮಿತ್ರರೊಂದಿಗೆ ಮಾತುಕತೆಯೂ ನಡೆದಿತ್ತು. ಕಳೆದ ಅನೇಕ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ದೇವಸ್ಥಾನಗಳ ಸ್ವಚ್ಛತೆ ಮಾಡುವ ತಮಿಳಿಗರ ತಂಡವೊಂದಿದೆ. ಸ್ವಚ್ಛತೆ ಅಂದರೆ ಬರಿಯ ಕಸ ಗುಡಿಸಿ ಕೈಮುಗಿದು ಹೊರಡುವುದಲ್ಲ; ಪ್ರಾಂಗಣದಿಂದ ಶುರುಮಾಡಿ ಗೋಪುರದವರೆಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಆಮೂಲಾಗ್ರವಾಗಿ ಸ್ವಚ್ಛಗೊಳಿಸಿ ಕೊನೆಗೆ ಅಗತ್ಯವಿದ್ದೆಡೆ ಸುಣ್ಣ ಬಳಿದು ದೇವಾಲಯಕ್ಕೆ ಹೊಸ ರೂಪು ಕೊಡುವ ಅಪರೂಪದ ತಂಡವದು. ತಮಿಳುನಾಡಿನ ಗುಡಿಗಳನ್ನು ಸ್ವಚ್ಛ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದವರು ಒಮ್ಮೆ ಕನರ್ಾಟಕದ ಮುಳಬಾಗಿಲಿನ ಮಂದಿರ ಸ್ವಚ್ಛತೆಗೆ ಮುಂದಾದಾಗ ಯುವಾಬ್ರಿಗೇಡಿನ ಸಂಪರ್ಕಕ್ಕೆ ಬಂದರು. ಅವರೊಂದಿಗೆ ಕೈ ಜೋಡಿಸಿ ದುಡಿಯುವಾಗ ಗೊತ್ತಾಗಿದ್ದು ಅವರು ಅಸಾಧಾರಣ ಕೆಲಸಗಾರರು ಅಂತ. ನಮ್ಮ ನಡುವೆ ಭಾಷೆಯ ಭೇದ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ, ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಭಿನ್ನತೆಗಳು ಕಂಡು ಬರಲಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮನ್ನು ಬೆಸೆದಿದ್ದು ಮುಳಬಾಗಿಲಿನ ದೇವಸ್ಥಾನ ಮಾತ್ರ. ಬೇರ್ಪಡಿಸುವ ಸಂಗತಿಗಳ ನಡುವೆಯೇ ಬೆಸೆಯುವ ಫೆವಿಕ್ವಿಕ್ ಹುಡುಕುವುದು ಬಹುಮುಖ್ಯ. ಅಂದೇ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಕಾವೇರಿ ತಟದಲ್ಲಿ ಸೇರುವ ನಿಶ್ಚಯ ಮಾಡಿದ್ದೆವು. ಎರಡು ರಾಜ್ಯಗಳ ನಡುವಣ ಬಾಂಧವ್ಯವನ್ನು ಬೆಸೆಯಲಿ ನಾವು ನೆಡುವ ಸಸಿ ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ‘ಮೈTree’ ಎಂಬ ಹೆಸರನ್ನು ಯೋಜನೆಗೆ ನಾಮಕರಣ ಮಾಡಲಾಯ್ತು.

18742310_1906335972725618_1169205404_o

ಮಳೆಗಾಲ ಹತ್ತಿರ ಬರುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಕೊಡಗಿನತ್ತ ಧಾವಿಸುವ ಚಡಪಡಿಕೆ ಶುರುವಾಗಿತ್ತು. ಅದಾಗಲೇ ಕಾವೇರಿಗಾಗಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಬಿಎಸ್ಎನ್ಎಲ್ನಿಂದ ಸ್ವಯಂ ನಿವೃತ್ತಿ ಪಡೆದ ಚಂದ್ರಮೋಹನ್ ಜೊತೆಯಾದರು. ಗಿಡ ನೆಡಲು ಜಾಗ ಅರಸುವ, ಗಿಡ ಪಡೆಯುವ, ಅದರ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ಬೇಕಾದ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಎಲ್ಲಾ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳು ಬಿರುಸಾಗಿ ನಡೆದವು. ತಮಿಳುನಾಡಿನ ಹುಡುಗರೂ ಕಾವೇರಿ ದಡದತ್ತ ಬರಲು ಉತ್ಸುಕರಾಗಿಯೇ ಸಿದ್ಧರಾದರು. ಆಗಲೇ ಚಂದ್ರಮೋಹನ್ ಗಿಡ ನೆಡುವುದರೊಂದಿಗೆ ಕುಶಾಲನಗರ ಭಾಗದ ಕಾವೇರಿಯನ್ನು ಸಾಂಕೇತಿಕವಾಗಿ ಸ್ವಚ್ಛಗೊಳಿಸೋಣವೆಂದು ಅಳುಕಿನಿಂದಲೇ ಕೇಳಿದರು. ಅಳುಕು ಸಹಜವೇ. ನದಿಯ ಸ್ವಚ್ಛತೆ ಅಂದರೆ ಸಲೀಸು ಕೆಲಸವೇನಲ್ಲ. ಗಿಡನೆಟ್ಟು ಫೋಟೋಗೆ ಪೋಸು ಕೊಡುವವರು ಬಹಳ. ಹಾಗೆ ಬರುವವರು ನದಿ ಸ್ವಚ್ಛತೆಗೆ ಕೈ ಹಾಕಬಲ್ಲರೇ ಎಂಬ ಹೆದರಿಕೆ ಅವರಿಗೆ ಇದ್ದೇ ಇತ್ತು. ಅವರಿಗೆ ರಾಜ್ಯಾದ್ಯಂತ 80ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಕಲ್ಯಾಣಿಗಳನ್ನು ಪುನರುಜ್ಜೀವನಗೊಳಿಸಿದ, ಕಪಿಲೆಯೊಳಗಿನ ಕೊಳಕನ್ನು ತೆಗೆದು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಿದ ತಂಡವಿದು ಎಂಬ ಅರಿವಿರಲಿಲ್ಲ ಅಷ್ಟೇ.

ಮೇ 20 ರ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ 6 ಗಂಟೆಗೆ ಕುಶಾಲನಗರದ ಸೇತುವೆಯ ಬಳಿಯಲ್ಲಿರುವ ಕಾವೇರಿ ಮಾತೆಯ ಮೂತರ್ಿಗೆ ಪೂಜೆ ಸಲ್ಲಿಸಿ, ಆರತಿಗೈದು ಆಶೀವರ್ಾದ ಪಡೆದೇ ನದಿಯತ್ತ ಹೊರಟೆವು. ಒಂದೆರಡು ದಿನದ ಹಿಂದೆಯೇ ಬಿದ್ದ ಮಳೆಯಿಂದ ನೀರು ಕೆಸರು ಬಣ್ಣಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿತ್ತು. ಅಕ್ಕಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದ ಪಾಲಿಥೀನ್ ಕವರ್ಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗಲೇ ಕೆಸರಿನೊಳಗೆ ಹೂತ ಬಟ್ಟೆಯ ಚೀಲಗಳು, ಮಡಕೆಗಳು, ಮನೆಯ ಗಲೀಜನ್ನು ತುಂಬಿ ಬಿಸಾಡಿದ ಕವರುಗಳು, ಶವ ಸಂಸ್ಕಾರದ ನಂತರ ಹೂ ತುಂಬಿ ಎಸೆದ ಚೀಲಗಳು, ಪ್ಯಾಂಟು-ಶಟರ್ು-ಸೀರೆಗಳು ಎಲ್ಲವೂ ಸಿಗಲಾರಂಭಿಸಿದವು. ಹಾಗೆಯೇ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಸಾಗಿ ಸೇತುವೆಯ ಅಡಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ ನೀರೊಳಗೆ ಕೈ ಹಾಕಿದರೆ ಸಾಕು ಏನಾದರೂ ಸಿಗುತ್ತಿತ್ತು. ಒಂದರ್ಧಗಂಟೆಯ ಕೆಲಸ ಅಂದುಕೊಂಡೆವು ನೋಡ ನೊಡುತ್ತಲೇ ಪ್ರತೀ ಕಾರ್ಯಕರ್ತನೂ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ಮಗ್ನನಾಗಿಬಿಟ್ಟ. ನೀರೊಳಗೆ ಕೈ ಹಾಕಿ ಏನಾದರೂ ಹುಡುಕಿ ದಡದತ್ತ ಎಸೆಯಲಾರಂಭಿಸಿದ. ಹೀಗೆ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ ವಸ್ತುಗಳು ನಾಲ್ಕಾರು ಟ್ರ್ಯಾಕ್ಟರು ತುಂಬುವಷ್ಟಾಗಿತ್ತು. ಅಷ್ಟರೊಳಗೆ ಮೂರು ತಾಸು ಸರಿದೇ ಹೋಗಿತ್ತು. ಹಾಗಂತ ಕೆಲಸ ಮುಗಿದಿರಲಿಲ್ಲ. ಈ ದಡವೂ ಭೂ ಮೇಲ್ಮೈಯಿಂದ ಕನಿಷ್ಠ 50 ಅಡಿ ಕೆಳಗಿತ್ತು. 25ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳು ಮತ್ತು ಕೊನೆಯ 20 ಅಡಿ ಮಣ್ಣಿನ ದಿಬ್ಬವನ್ನು ಏರಿಕೊಂಡು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ್ದ ಕಸ ಬಿಸಾಡುವ ಕೆಲಸ ಆಗಲೇಬೇಕಿತ್ತು.

18789150_1906335412725674_905080395_o

 

ಕುಶಾಲನಗರದ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರೊಂದಷ್ಟು ಜನ ಮುಂದೆ ಬಂದು ಈ ಕಸ ಇಲ್ಲಿಯೇ ಇರಲಿ ಇದಕ್ಕೆ ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚಿ ವಿಲೇವಾರಿ ಮಾಡುತ್ತೇವೆಂದು ಉತ್ಸಾಹದಿಂದಲೇ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಯಾಕೋ ನಮಗೆ ಸರಿ ಎನಿಸಲಿಲ್ಲ. ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ನೀರಿನಿಂದೆತ್ತಿ ಬಿಸಾಡಿದ ಈ ಕಸ ಒಂದೇ ಮಳೆಗೆ ಮತ್ತೆ ನೀರಿಗೆ ಸೇರಿಕೊಳ್ಳುವ ಎಲ್ಲಾ ಅಪಾಯವೂ ಇದ್ದುದರಿಂದ ಅದನ್ನು ಕಾವೇರಿ ತಾಯಿಯ ಪ್ರತಿಮೆಯಡಿ ಒಯ್ದು ತಲುಪಿಸುವುದೇ ಸೂಕ್ತ ಎಂದು ನಿಶ್ಚಯಿಸಲಾಯಿತು. ಅದರೊಟ್ಟಿಗೆ ನಿಜವಾದ ಯುವಾಬ್ರಿಗೇಡಿನ ಸಾಹಸ ಶುರುವಾಯಿತು. ಹೆಣವನ್ನೊಯ್ಯಲು ಬಿದಿರ ಬೊಂಬುಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟುವಂತೆ ಕಟ್ಟಿ ಕಸದ ಚಟ್ಟ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಲಾಯಿತು. ಅದರ ಮೇಲೆ ದಡದ ಬದಿಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದ ತಗಡಿನ ಶೀಟುಗಳನ್ನು ಹಾಸಿ ಕಸವೆಂಬ ಹೆಣವನ್ನು ಅದರ ಮೇಲೆ ತುಂಬಲಾಯಿತು. ಪ್ರತೀ ಬಾರಿಯೂ ಅರ್ಧ ಟ್ರ್ಯಾಕ್ಟರಿಗಾಗುವಷ್ಟು ಕಸ ತುಂಬಿಕೊಂಡು ಹದಿನೈದಿಪ್ಪತ್ತು ಕಾರ್ಯಕರ್ತರು ಒಂದೊಂದೇ ಮಟ್ಟಿಲನ್ನೇರುವಾಗ ಸೇತುವೆಯುದ್ದಕ್ಕೂ ಸ್ಥಳೀಯರನೇಕರು ನಿಂತು ಆನಂದಿಸುತ್ತಿದ್ದರು! ಹಳೆಯ ಸೀರೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಸ ತುಂಬಿಕೊಂಡು ಮೇಲೊಯ್ದು ಬಿಸಾಡಿದವರು ಕೆಲವರು. ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳ ಮೇಲೆ ನಿಂತು ಕಸ ತುಂಬಿದ ಚೀಲಗಳನ್ನು ಕೈ ಬದಲಾಯಿಸಿ ಮೇಲೆ ತಲುಪಿಸಿದರು. ಓಹ್! ಸುಮಾರು ಒಂದೂವರೆ ತಾಸುಗಳ ನಿರಂತರ ಪ್ರಯಾಸ. ಕೊನೆಗೂ ದಡ ಕಸಮುಕ್ತವಾಯ್ತು. ಕಾಕತಾಳೀಯವೆಂಬಂತೆ ಮುನ್ಸಿಪಾಲಿಟಿಯ ಕಡೆಯಿಂದ ಎರಡೆರೆಡು ಟ್ಯ್ರಾಕ್ಟರುಗಳು ಬಂದು ನಿಂತಿದ್ದವು. ರಸ್ತೆ ಬದಿಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮದೇ ಅಜ್ಞಾನದಿಂದಾಗಿ ಕಾವೇರಿಯನ್ನು ಮಲಿನಗೊಳಿಸಿದ್ದ ಕಸ ಅಂಗಾತವಾಗಿ ಮಲಗಿಕೊಂಡು ಜನರನ್ನು ಹಂಗಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಅದೇ ವೇಳೆಗೆ ಕಾರಿನಿಂದಿಳಿದ ಟೈ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಬಂದ ವ್ಯಕ್ತಿ ತನ್ನ ಕಾರಿನಿಂದ ನೀರಿಗೆಸೆಯಲು ಕಸ ತುಂಬಿದ ಚೀಲವೊಂದನ್ನು ಹೊರ ತೆಗೆದ ಅಷ್ಟೇ. ಅಲ್ಲೊಂದು ಮಿನಿ ಕದನವೇ ಶುರುವಾಯಿತು. ಆತ ಸದ್ದಿಲ್ಲದೇ ಕಾರು ಹತ್ತಿ ಹೊರಟುಬಿಟ್ಟ. ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ನಮಗೆ ಬೇಕಿರೋದು ಇದೇ ಸಾಕ್ಷರತೆ. ಪ್ರಕೃತಿಗೆ ಪೂರಕವಾಗಿ ಬದುಕುವ ಸಾಕ್ಷರತೆ, ನೆಲ-ಜಲಗಳ ರಕ್ಷಣೆಯ ಸಾಕ್ಷರತೆ. ಅದಿಲ್ಲದೇ ಯಾವ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ಡಾಕ್ಟರೇಟ್ ಪಡೆದೂ ಏನುಪಯೋಗ?

18528100_1390421851052531_8237759807290330000_n

ಬಿಡಿ. ಅಲ್ಲಿಂದ ಮುಂದೆ ನೂರೈವತ್ತಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಗಿಡಗಳನ್ನು ಕಾವೇರಿ ತೀರದುದ್ದಕ್ಕೂ ನೆಟ್ಟು ಅದನ್ನುಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯನ್ನು ಸ್ಥಳೀಯರಿಬ್ಬರಿಗೆ ವಹಿಸಿ ನದಿಯಲ್ಲಿ ಮೀಯುವ ವೇಳೆಗೆ ಸಾರ್ಥಕತೆಯ ಭಾವ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಿತ್ತು. ಅಲ್ಲವೇ ಮತ್ತೆ? ಕೆಡವುವರ ನಡುವೆ ಕಟ್ಟುವ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಬೆಲೆ ಇದೆ. ಎಲ್ಲವನ್ನು ಆಡಳಿತ ಯಂತ್ರವೇ ಮಾಡಬೇಕೆನ್ನುವುದು ಬ್ರಿಟೀಷರು ನಮಗೆ ಕಲಿಸಿಕೊಟ್ಟು ಹೋದ ಪಾಠ. ನಾವೀಗ ಬದಲಾಗಬೇಕಿದೆ. ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಬದಲು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲೇಬೇಕಿದೆ. ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿಯೇ ಹೊಸ ತಾರುಣ್ಯದ ಮೇಲೆ ವಿಶ್ವಾಸವುಕ್ಕೇರೋದು. ರಾಜ್ಯಾದ್ಯಂತ ಕಳೆದ ಮೂರು ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಯುವಾಬ್ರಿಗೇಡಿನ ತರುಣರೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿಕೊಂಡ ಇತರೆ ಯುವಕರು ಪ್ರತೀ ಭಾನುವಾರ ಒಂದಿಲ್ಲೊಂದು ಕಲ್ಯಾಣಿ, ಬಾವಿ ಸ್ವಚ್ಛ ಮಾಡುವ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಕೆಲವೆಡೆ ಸ್ವಚ್ಛ ಮಾಡುತ್ತ ಮಾಡುತ್ತಲೇ ನೀರು ಜಿನುಗಿ ಸುತ್ತಲಿನ ಜನರ ಹುಬ್ಬೇರುವಂತಾಗಿದೆ. ಗದಗ್ನಲ್ಲಿ ಒಂದು ದಿನವೂ ಬಿಡದೇ ನೀವು ಲೇಖನ ಓದುವಾಗ ನೂರನೇ ದಿನದ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಕೊನೆರಿ ಹೊಂಡಕ್ಕಿಳಿದಿರುತ್ತಾರೆ ತರುಣರು.

ಮೊದಲ ಬಾರಿ ಕಲ್ಯಾಣಿ ಸ್ವಚ್ಛತೆಯ ಕಲ್ಪನೆ ನಾವು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಾಗ ಅನೇಕರು ನಕ್ಕಿದ್ದರು. ಈ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಈ ರೀತಿಯ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಿಗೆ ಬೆಲೆ ಇಲ್ಲವೆಂದಿದ್ದರು. ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಹರಿಯುತ್ತಿರುವುದು ಋಷಿ ರಕ್ತ ಎನ್ನುವಾಗ ನಕ್ಕು ಆಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಈಗ ನೋಡಿ. ಕೆರೆ ಸ್ವಚ್ಛತೆಗೆ ಜನ ಮುಂದೆ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ, ಜಲಾಶಯಗಳ ಹೂಳೆತ್ತಲು ರೈತರು ಸಕರ್ಾರದ ಸೆರಗು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ನದಿಗಳ ಕಾಯಕಲ್ಪಕ್ಕೆ ಮತ್ತೆ ಕೈ ಹಾಕಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಹೌದು. ನಮ್ಮ ಕನಸಿನ ಕನರ್ಾಟಕ ಹೀಗೇ ನಿಮರ್ಾಣವಾಗೋದು. ನಮ್ಮ ಕನಸುಗಳ ಅರ್ಧದಷ್ಟನ್ನು ಸಾಕಾರಗೊಳಿಸಲು ಸಕರ್ಾರವೇ ಬೇಕಿಲ್ಲ. ರಸ್ತೆ, ಸೇತುವೆ, ಮೂಲ ಸೌಕರ್ಯಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸಲು ಜನಪ್ರತಿನಿಧಿಯ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ. ಬುದ್ಧಿವಂತರೊಂದಷ್ಟು ಜನ ಜಿಲ್ಲಾಧಿಕಾರಿ, ತಹಶೀಲ್ದಾರರ ಜೊತೆ ಸಂಪರ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದರೆ ಸಾಕು. ಜನಪ್ರತಿನಿಧಿ ಬೇಕಿರೋದು ಅಸಾಧ್ಯವೆನಿಸುವ ಸವಾಲುಗಳುಳ್ಳ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು ಮಾತ್ರ. ಐದು ವರ್ಷಗಳ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ಅನೇಕ ಕೆಲಸ ಮಾಡಬಲ್ಲ ಸಾಮಥ್ರ್ಯವುಳ್ಳ ನಾಯಕನನ್ನು ಆರಿಸುವುದಷ್ಟೇ ನಮ್ಮ ಬುದ್ಧಿ ಮತ್ತೆ.

ಓಹ್! ನೀರಿನಿಂದ ನಾಯಕನವರೆಗೆ ಬಂದುಬಿಟ್ಟೆವು. ಬೆಂಗಳೂರು ಒಂದು ಮಳೆಗೆ ಅಸ್ತವ್ಯಸ್ತಗೊಂಡಿದ್ದನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ನೀರನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸಲೂ ಜಾಗೃತ ನಾಯಕ ಅವಶ್ಯಕ ಎಂಬುದು ಎಂಥವನಿಗೂ ಅರಿವಾಗದಿರದು.