Category: ಜಾಗೋ ಭಾರತ್

ಗುಜರಾತ್ನಲ್ಲಿ ಎಡವಿತೇ ಮೋದಿ-ಶಾಹ್ ಜೋಡಿ?

ಗುಜರಾತ್ನಲ್ಲಿ ಎಡವಿತೇ ಮೋದಿ-ಶಾಹ್ ಜೋಡಿ?

ಎಬಿಪಿ ನ್ಯೂಸ್ ವರದಿ ಸುಳ್ಳಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಸತ್ಯವೂ ಅಲ್ಲ. ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಅವರೆಲ್ಲರ ಪ್ರಕಾರ ಬಿಜೇಪಿಯ ಗೆಲುವು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿತ್ತು. ಕಾಲಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಅದು ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತ ಬಂದು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ಮತ್ತು ಬಿಜೇಪಿಗಳ ನಡುವೆ ಸಮಾನ ಕದನವಿತ್ತು. ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಅದು ಉಲ್ಟಾ. ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಮೋದಿ ಪಾಳಯದ ವಿರುದ್ಧ ಜನಾಕ್ರೋಶ ಘನೀಭವಿಸಿತ್ತು. ಬರು ಬರುತ್ತ ಅದನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುವಲ್ಲಿ ಮೋದಿ-ಶಾಹ್ ಜೋಡಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾಯ್ತು.

rahul-gandhi-ahmed-patel-gujarat-afp_650x400_61508665139

ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ವೋಟ್ ಬ್ಯಾಂಕಿಗಾಗಿ ಒಡೆದು ಆಳುವ ದಾರಿ ಬಳಕೆಯಾಗತೊಡಗಿದೆ. ಗುಜರಾತಿನಲ್ಲಿ ಮೋದಿಯವರು ಈ ಬಾರಿ ಇಟ್ಟ ಹೆಜ್ಜೆ ಬಲು ತೊಡಕಿನದು. 2014ರ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ತರುಣರಿಗೆಲ್ಲ ವಿಕಾಸದ ಕನಸನ್ನು ತೋರಿದ ಮೋದಿಯವರು ಗುಜರಾತಿನಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಬೇರೆಯದೇ ಹಾದಿಯೊಂದನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದರು. ಜಿಎಸ್ಟಿ ಜಾರಿಗೆ ತರುವಾಗಿನ ಅವರ ಧೈರ್ಯ ಗುಜರಾತಿನ ಚುನಾವಣೆಯ ಹೊಸ್ತಿಲಲ್ಲಿ ಇಂಗಿ ಹೋಗಿತ್ತು. ನಿಸ್ಸಂಶಯವಾಗಿ ಜಿಎಸ್ಟಿಯ ಅನುಷ್ಠಾನದಲ್ಲಿ ಸಕರ್ಾರ ಎಡವಿದ್ದು ಕಣ್ಣಿಗೆ ರಾಚುತ್ತಿತ್ತು. ಮೂರು ವರ್ಷಗಳಷ್ಟು ಸುದೀರ್ಘ ಅವಧಿ ದೊರೆತಾಗಲೂ ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಬೇಕಾದ ತಯಾರಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳದೇ ಏಕಾಕಿ, ತರಾತುರಿಯಲ್ಲಿ ತಂದಂತಿತ್ತು ಈ ತೆರಿಗೆ ವ್ಯವಸ್ಥೆ. ಪ್ರಧಾನ ಮಂತ್ರಿಗಳೇ ಆನಂತರ ಅಧಿಕಾರಗಳ ಮೇಲೆ ಹರಿಹಾಯ್ದು ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಊಹಿಸಲಿಲ್ಲವೆಂದು ಬೇಸರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಆಗಬೇಕಿದ್ದ ಸಮಸ್ಯೆಯಂತೂ ಆಗಿತ್ತು. ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳೇ ತುಂಬಿದ್ದ ಗುಜರಾತಿನಲ್ಲಿ ಆಕ್ರೋಶ ಭುಗಿಲೆದ್ದಿತ್ತು. ಗುಜರಾತಿನ ಚುನಾವಣೆಯ ಆಂತರಿಕ ವರದಿ ತರಿಸಿಕೊಂಡ ಪ್ರಧಾನಿ ಮಂತ್ರಿಗಳು ತಡಬಡಾಯಿಸಿಬಿಟ್ಟರು. ಕೇರಳದ ಪಾದಯಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಅಮಿತ್ ಶಾಹ್ರನ್ನು ತುತರ್ಾಗಿ ಕರೆಸಿಕೊಂಡು ಮುಂದಿನ ನಡೆಯ ಕುರಿತಂತೆ ರಣತಂತ್ರ ರೂಪಿಸಲಾರಂಭಿಸಿದರು. ಆಗಿಂದಾಗ್ಯೇ ಜಿಎಸ್ಟಿ ಸಭೆ ಕರೆದು ಬದಲಾವಣೆಗಳನ್ನು ಘೋಷಿಸುವ ನಿರ್ಣಯ ಮಾಡಲಾಯಿತು. ಈ ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ನಿರ್ಣಯವೊಂದರಲ್ಲಿ ಹಿಂಜರಿದಂತೆ ಕಂಡಿತ್ತು. ಜಿಎಸ್ಟಿ ಪರಿಷ್ಕರಣೆಯಲ್ಲಿ ಖಾಕ್ರಾ ಎಂಬ ಗುಜರಾತಿ ತಿಂಡಿಯನ್ನು ಸೇರಿಸಿದ್ದಂತೂ ನಿಸ್ಸಂಶಯವಾಗಿ ಚುನಾವಣೆಯ ಗಿಮಿಕ್ಕೇ ಆಗಿತ್ತು. ಮೋದಿ-ಶಾಹ್ ಜೋಡಿಯ ಮೇಲೆ ನಿರ್ಭರವಾದ ಬಿಜೇಪಿಗೆ ಇವೆಲ್ಲ ಅರಿವಾಗುವ ಮುನ್ನವೇ ಅವರೀರ್ವರೂ ತಮ್ಮ ದಾಳ ಪ್ರಯೋಗಿಸಲು ಶುರು ಮಾಡಿದ್ದರು. ಆಗಲೇ ಅವರ ಅರಿವಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ಆರು ತಿಂಗಳಿಂದ ನೆಲ ಮಟ್ಟದ ಚಟುವಟಿಕೆಯಲ್ಲಿ ನಿರತವಾಗಿದೆ ಅಂತ. ರಾಹುಲ್ ಗಾಂಧಿಯ ಇಮೇಜ್ ಹೆಚ್ಚಿಸಲು ಅಲ್ಲೊಂದು ದೊಡ್ಡ ಪಡೆ ಸಿದ್ಧವಾಗಿ ನಿಂತಿತ್ತು. ಇದ್ದಕ್ಕಿಂದ್ದಂತೆ ರಾಹುಲ್ ಚುರುಕಾಗಿದ್ದರು. ವ್ಯಾಪಕ ಓಡಾಟ, ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯ ನಡೆ, ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ಟ್ವೀಟುಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲರಲ್ಲೂ ಅಚ್ಚರಿ ಮೂಡಿಸಿದ್ದರು. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು 22 ವರ್ಷಗಳ ಬಿಜೆಪಿಯ ಆಳ್ವಿಕೆಯ ವಿರುದ್ಧ ಗುಟುರು ಹಾಕಿ ನಿಂತಿತ್ತು. ಮೊದಲೆಲ್ಲ ವಿಕಾಸದ ವಿಚಾರದಿಂದ ದೂರ ನಿಂತು ಜಾತಿ ರಾಜಕಾರಣದ ಮೇಲೆ ಅಧಿಕಾರದ ಸೌಧ ಕಟ್ಟುತ್ತಿದ್ದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ಈ ಬಾರಿ ಗುಜರಾತಿನಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಬಗೆಯದ್ದೇ ಹೋರಾಟ ಶುರು ಮಾಡಿತ್ತು. ಇಡಿಯ ಪ್ರಚಾರದಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮೆಯಾದರೂ ಅವರು ಗೋಧ್ರಾ ದುರಂತದ ಕುರಿತಂತೆ ಮಾತಾಡಲಿಲ್ಲ. ಮುಸಲ್ಮಾನರನ್ನು ಸಂತುಷ್ಟರಾಗಿಸುವ ಯಾವ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನೂ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ಗುಜರಾತಿನಲ್ಲಿ ಹಿಂದೂಗಳನ್ನು ಎದುರು ಹಾಕಿಕೊಂಡಿದ್ದೇ ಎಲ್ಲ ಸಮಸ್ಯೆಗಳ ಮೂಲವೆಂಬುದು ಅವರಿಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿತ್ತು. ಹೀಗಾಗಿಯೇ ಈ ಬಾರಿ ಅವರ ಚುನಾವಣೆಯ ತಂತ್ರಗಾರಿಕೆ ಭಿನ್ನವಾಗಿತ್ತು. ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಮೇಲೆಯೇ ದೃಷ್ಟಿ ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸಿದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ಸ್ವತಃ ಬಿಜೇಪಿ ಒಂದು ಹೆಜ್ಜೆ ಹಿಂದೆ ಹೋಗುವ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಸೃಷ್ಟಿಸಿತು. ಅದರಿಂದಾಗಿಯೇ ವಿಕಾಸದ ಮಾತಿನಿಂದ ಪ್ರಚಾರ ಆರಂಭಿಸಿದ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ಬರಬರುತ್ತ ಹಿಂದುತ್ವದ ಚಚರ್ೆಗೆ ಆತುಕೊಂಡರು. ಅತ್ತ ರಾಹುಲ್ ವಿಕಾಸದ ಚಚರ್ೆ ಮಾಡುತ್ತಲೇ ಮಂದಿರಗಳಿಗೆ ಹೋಗಲಾರಂಭಿಸಿದರು. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ನಿಮರ್ಿಸಿದ ಖೆಡ್ಡಾಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಹೋಗಿ ಬಿತ್ತು ಬಿಜೇಪಿ. ರಾಹುಲ್ ಗಾಂಧಿಯ ಜಾತಿಯ ಪ್ರಶ್ನೆ ಮಾಡಿತು. ಆತನ ಪೂವರ್ಾಪರಗಳನ್ನು ಮುಂದಿಡುವ ವಿಫಲ ಯತ್ನವನ್ನೂ ಮಾಡಿತು. ಇವೆಲ್ಲದರೊಟ್ಟಿಗೆ ಮೋದಿ ಬಳಗ ಹತಾಶವಾಗಿದ್ದಂತೂ ಎದ್ದೆದ್ದು ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ಅನುಮಾನವೇ ಇಲ್ಲ. 2014ರ ಚುನಾವಣೆಯ ವೇಳೆಗೆ ಎದುರಾಳಿಯ ಹೆಸರೂ ಎತ್ತದೇ ಗೂಳಿಯಂತೆ ನುಗ್ಗುತ್ತಿದ್ದ ಮೋದಿ ಈಗ ರಾಹುಲ್ ಎತ್ತಿದ ಪ್ರತೀ ಪ್ರಶ್ನೆಗೂ ಉತ್ತರಿಸುತ್ತ, ಆತನ ಪ್ರತೀ ನಡೆಯನ್ನೂ ಟೀಕಿಸುತ್ತ ತಮ್ಮ ಆಕ್ರೋಶವನ್ನು ಹೊರ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದರು. ಈ ಬಗೆಯ ಆಕ್ರೋಶ ಮೋದಿಯವರಲ್ಲಿ ದೆಹಲಿ ಚುನಾವಣೆಯ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಕಂಡುಬಂದಿತ್ತು. ಅವರು ಆಗಲೇ ಕೇಜ್ರೀವಾಲರನ್ನು ನಿಂದಿಸುವ ಭಾಷಣಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದು. ಸೋಲುವ ಹೆದರಿಕೆ ಬಂದಾಗಲೇ ಮೋದಿ ಆಕ್ರೋಶದ ಭಾಷಣ ಮಾಡೋದು. ಇಲ್ಲವಾದಲ್ಲಿ ಅವರು ಎದುರಾಳಿಗಳ ಕಾಲೆಳೆಯುತ್ತ ವ್ಯಂಗ್ಯ ಭರಿತ ಮೊನಚು ಮಾತುಗಳಿಂದ ಚುಚ್ಚುತ್ತ ಮಾತಿನುದ್ದಕ್ಕೂ ಮೆರೆದಾಡಿಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ಚುನಾವಣೆಯ ಫಲಿತಾಂಶ ಅರಿಯಲು ನೀವು ಮೋದಿಯ ಭಾಷಣಗಳನ್ನು ಹತ್ತಿರದಿಂದ ಗಮನಿಸಿದರೆ ಸಾಕು, ಯಾವ ಎಕ್ಸಿಟ್ ಪೋಲೂ ಬೇಕಿಲ್ಲ.

ಎಬಿಪಿ ನ್ಯೂಸ್ ವರದಿ ಸುಳ್ಳಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಸತ್ಯವೂ ಅಲ್ಲ. ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಅವರೆಲ್ಲರ ಪ್ರಕಾರ ಬಿಜೇಪಿಯ ಗೆಲುವು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿತ್ತು. ಕಾಲಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಅದು ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತ ಬಂದು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ಮತ್ತು ಬಿಜೇಪಿಗಳ ನಡುವೆ ಸಮಾನ ಕದನವಿತ್ತು. ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಅದು ಉಲ್ಟಾ. ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಮೋದಿ ಪಾಳಯದ ವಿರುದ್ಧ ಜನಾಕ್ರೋಶ ಘನೀಭವಿಸಿತ್ತು. ಬರು ಬರುತ್ತ ಅದನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುವಲ್ಲಿ ಮೋದಿ-ಶಾಹ್ ಜೋಡಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾಯ್ತು. ಚುನಾವಣೆಗೆ ಟಿಕೇಟ್ ಹಂಚುವಲ್ಲಿಯೇ ಎಡವಟ್ಟು ಮಾಡಿಕೊಂಡಿತು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು. ಯಾವಾಗಲೂ ಹಾಗೆಯೇ. ಗೆಲ್ಲುವುದು ಖಾತ್ರಿಯಿದೆ ಎಂದೆನಿಸಿದಾಗ ಆಕಾಂಕ್ಷಿಗಳು ಹೆಚ್ಚುತ್ತಾರೆ. ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡುವುದು ಸುಲಭದ ಕೆಲಸವಲ್ಲ. ಹಾದರ್ಿಕ್ ಪಟೇಲ್ನೊಂದಿಗಿನ ಸಂಬಂಧವೂ ಸಾಕಷ್ಟು ತೊಂದರೆಗೀಡುಮಾಡಿತು. ಗುಜರಾತಿನಿಂದ ಹೊರಗೆ ಬಲುವಾಗಿ ಸದ್ದು ಮಾಡಿದ್ದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ನೆಲ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿತು. ಪ್ರಚಾರಕ್ಕೆ ಜನ ಸಿಗದಾದರು. ಆಗ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿಗೆ ಸೋಲು ರಾಚಲಾರಂಭಿಸಿತು. ಹಾಗಂತ ಮೋದಿಯವರಿಗೆ ಗೆಲುವಿನ್ನೂ ಖಾತ್ರಿಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವರು ಹುಚ್ಚಾಪಟ್ಟೆ ಪ್ರವಾಸ ಮಾಡಿದರು. ಈ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲೂ ಅವರ ಜನಾಕರ್ಷಣೆಯ ರೀತಿ ಮೆಚ್ಚುವಂಥದ್ದೇ.

3
ಕಪಿಲ್ ಸಿಬಲ್ ಅಯೋಧ್ಯೆಯ ರಾಮಮಂದಿರದ ಬಗ್ಗೆ ಮಂಡಿಸಿದ ವಾದ ಗುಜರಾತಿನ ಬಿಜೇಪಿ ಪಾಳಯಕ್ಕೆ ವರದಾನವಾಯ್ತು. ಆರಂಭದಿಂದಲೂ ಹಿಂದುತ್ವದ ಕಾಡರ್್ ಬಳಸಿ ಕದನಕ್ಕಿಳಿದಿದ್ದ ಅವರಿಗೆ ಈಗ ನಿಜವಾದ ಹಿಡಿತ ದಕ್ಕಿತ್ತು. ಡಿಸೆಂಬರ್ ಆರರ ನಂತರ ಚುನಾವಣೆ ಇದ್ದದ್ದೂ ಸಾರ್ಥಕವೆನಿಸಿತ್ತು ಈಗ. ಅದರ ಹಿಂದು ಹಿಂದೆಯೇ ಮಣಿ ಶಂಕರ್ ಆಯ್ಯರ್ ಮೋದಿಯವರನ್ನು ನೀಚ ಎಂದು ಸಂಬೋಧಿಸಿದ್ದು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿನ ಪಾಲಿಗೆ ಶಾಪವಾಯ್ತು. ಮೋದಿ ತಮ್ಮ ಕೊನೆಯ ಭಾಷಣದಲ್ಲಿ ಈ ಅಂಶವನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತ, ಇದು ಗುಜರಾತಿಗರಿಗೆ ಮಾಡಿದ ಅವಮಾನವೆಂದು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿ ‘ಗುಜರಾತಿ ಅಸ್ಮಿತೆ’ಯನ್ನು ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡುತ್ತಲೇ ಇದ್ದರು.

ಕಪಿಲ್ ಸಿಬಲ್ ಮತ್ತು ಮಣಿಶಂಕರ್ ಅಯ್ಯರ್ ಇಡುಗಂಟಾಗಿ ದೊರೆಯದಿದ್ದರೆ ಈ ಬಾರಿಯ ಗುಜರಾತ್ ಚುನಾವಣೆ ಭಾಜಪಾಕ್ಕೆ ಸಲೀಸಾಗಿರಲಿಲ್ಲವೆನ್ನುವುದಂತೂ ಅಕ್ಷರಶಃ ಸತ್ಯ. ಇದು ಕನರ್ಾಟಕದ ಚುನಾವಣೆಗೆ ಹಿಡಿದ ಕೈಗನ್ನಡಿ. ಕಳೆದ ಆರೇಳು ತಿಂಗಳಿಂದೀಚೆಗೆ ಇಲ್ಲಿಯೂ ಮತ ಧ್ರುವೀಕರಣದ ಪ್ರಯಾಸ ನಡೆಯುತ್ತಲೇ ಇದೆ. ಆಳುವ ಪಕ್ಷ ಲಿಂಗಾಯತ, ವೀರಶೈವರ ನಡುವೆ ಬಿರುಕು ಮೂಡಿಸಿ ಒಂದೀಡೀ ಮತಬ್ಯಾಂಕನ್ನು ಒಡೆಯುವ ಹುನ್ನಾರ ನಡೆಸಿದ್ದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಕೇಸರೀ ಪಾಳಯ ಮಾಲೆಗಳ ರಾಜಕಾರಣ ಮಾಡುತ್ತಿದೆ. ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯ ನಿಮರ್ಿಸುತ್ತಿರುವ ಖೆಡ್ಡಾಕ್ಕೆ ಅನಾಯಾಸವಾಗಿ ಹೋಗಿ ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಪ್ರತಿಪಕ್ಷಗಳ ಧುರೀಣರು. ಟಿಪೂ ಜಯಂತಿ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳ ಮೊದಲ ದಾಳ. ಅನಂತ ಕುಮಾರ ಹೆಗಡೆ ಅದರ ಗುಂಗಿನಿಂದ ಇನ್ನೂ ಆಚೆಗೇ ಬಂದಿಲ್ಲ. ಪ್ರತಾಪ ಸಿಂಹ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಹನುಮ ಮಾಲೆಯತ್ತ ವಾಲಿಕೊಂಡಿದ್ದು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿಗೆ ಲಾಭವೇ ಆಯ್ತು. ಆತನನ್ನು ಜೈಲಿನಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಗೊಳಿಸಿದ ಮೇಲೆ ಪತ್ರಕರ್ತರೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿದ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳ ಮುಖದಲ್ಲಿದ್ದ ಮಂದಹಾಸ ನೋಡಬೇಕಿತ್ತು. ಪ್ರತಾಪ್ ಸಿಂಹ ತಮ್ಮೊಂದಿಗ ಅಮಿತ್ ಶಾಹ್ರನ್ನೂ ಕಟಕಟೆಯಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಉಡುಪಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಧರ್ಮ ಸಂಸತ್ತು ರಾಜ್ಯದ ಜನತೆಯ ಆಲೋಚನಾ ಪಥ ಬದಲಿಸಬೇಕಿತ್ತು; ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯ ಚಂಪಾ ಬಳಸಿ ಸಾಹಿತ್ಯ ಸಮ್ಮೇಳನದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿಕೆ ಕೊಡಿಸಿಬಿಟ್ಟರು. ಪ್ರತಿ ಪಕ್ಷಗಳು ಧರ್ಮಸಂಸತ್ತಿನ ಲಾಭ ಪಡೆಯುವುದು ಬಿಟ್ಟು ಚಂಪಾ ಹೇಳಿಕೆಗೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುತ್ತ ಉಳಿದುಬಿಟ್ಟವು. ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಗೆದ್ದಿದ್ದು ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳೇ.

ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯನವರನ್ನು ಈಗ ಎದುರಿಸಬೇಕಿರೋದು ಜಾತಿಯ ರಾಜಕಾರಣದ ಬಲದಿಂದಲ್ಲ. ಅವರು ಇಡಿಯ ರಾಜಕಾರಣವನ್ನು ಅದೇ ಆಧಾರದ ಮೇಲೇಯೇ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಬಂದಿರೋದು. ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ, ಸ್ವಜನ ಪಕ್ಷಪಾತ, ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ಸಾವು, ಶೂನ್ಯ ವಿಕಾಸ ಇವುಗಳನ್ನಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಹೋರಾಟ ಮಾಡಬೇಕು. ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರದಲ್ಲಿ ಹೆಸರು ಕೆಡಿಸಿಕೊಳ್ಳದ, ಜನರೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆಯ ಬಲ್ಲ ನಾಯಕರು ಇದಕ್ಕೆ ಮುಂದೆ ನಿಂತರೆ ಒಳಿತು. ಆಗ ಮಾತ್ರ ಕನರ್ಾಟಕದಲ್ಲಿ ಹೊಸದೊಂದು ಅಲೆ ಕಾಣಲು ಸಾಧ್ಯ. ಇಲ್ಲವಾದಲ್ಲಿ ಮೋದಿ ಪಾಳಯಕ್ಕೆ ಇಲ್ಲಿ ನಿರೀಕ್ಷಿತ ಫಲಿತಾಂಶ ದಕ್ಕೋದು ಬಲು ಕಷ್ಟವೇ ಇದೆ. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ತನ್ನ ರಣನೀತಿಯನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ. ಅದೀಗ ಹಿರಿಯರ ಪಕ್ಷವೆಂಬ ಹಣೆಪಟ್ಟಿ ಕಳಚಿಕೊಂಡು ತರುಣರ ಪಂಗಡ ಕಟ್ಟುವ ಪ್ರಯತ್ನದಲ್ಲಿದೆ. ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿ ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿದೆ. ಅವರಿಡುತ್ತಿರುವ ಒಂದೊಂದು ನಡೆಯೂ ಎಂಥವರನ್ನೂ ಯೋಚಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಬಲ್ಲವು. ಹೀಗಿರುವಾಗ ಹುಚ್ಚುಚ್ಚಾಗಿ ರಂಪಾಟ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಒಮ್ಮುಖವಾಗಿ ಎದುರಿಸುವ ಸವಾಲನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕಷ್ಟೇ. ಒಟ್ಟಾರೆ ಗುಜರಾತಿನಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ತಪ್ಪನ್ನು ಕನರ್ಾಟಕದಲ್ಲಿ ಮಾಡಬಾರದಷ್ಟೇ. ಏಕೆಂದರೆ ಎಲ್ಲಾ ಚುನಾವಣೆಗಳಿಗೂ ಕಪಿಲ್ ಸಿಬಲ್ ಮತ್ತು ಮಣಿಶಂಕರ್ ಅಯ್ಯರ್ರಂತಹ ಪುಣ್ಯಾತ್ಮರು ಸಹಾಯಕ್ಕೆ ಬರೋಲ್ಲ. ಏನಂತೀರಾ?

ಗುಜರಾತೇನು? ಮೋದಿ ಜಾಗತಿಕ ಚುನಾವಣೆಗಳನ್ನೂ ಗೆಲ್ಲಬಲ್ಲರು.

ಗುಜರಾತೇನು? ಮೋದಿ ಜಾಗತಿಕ ಚುನಾವಣೆಗಳನ್ನೂ ಗೆಲ್ಲಬಲ್ಲರು.

ಮೋದಿಯವರ ವಿದೇಶ ಪ್ರವಾಸದ ಕುರಿತಂತೆ ಮನಬಂದಂತೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದವರಿಗೆಲ್ಲ ಈಗ ಸಮರ್ಥವಾದ ಉತ್ತರ ದಕ್ಕಿದೆ. 1946ರ ನಂತರ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಯುನೈಟೆಡ್ ಕಿಂಗ್ಡಂನ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಬ್ಬರು ಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ನ್ಯಾಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿತ್ವವನ್ನು ಕಳೆದು ಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ! ಅದೂ ಅವರೇ ಆಳಿದ ಭಾರತೀಯರೆದುರು ಅನುಭವಿಸಿದ ಹೀನಾಯ ಸೋಲು.

1

ರಾಹುಲ್ ಗಾಂಧಿ ಮತ್ತು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ಗುಜರಾತಿನಲ್ಲಿ ಆಲೂಗಡ್ಡೆಯನ್ನು ಚಿನ್ನವಾಗಿ ಪರಿವತರ್ಿಸುವ ಗಿಮಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಕಾಲ ಕಳೆಯುತ್ತಿರುವಾಗ, ಆಮ್ ಆದ್ಮಿಯ ನೇತಾರ ಅರವಿಂದ್ ಕೇಜ್ರಿವಾಲ್ ದೆಹಲಿಯ ವಾಯುಮಾಲಿನ್ಯ ತಡೆಗಟ್ಟಲು ಸಮ-ಬೆಸಗಳ ಸಂಶೋಧನೆ ನಡೆಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯನವರು ಪಾನ ನಿಷೇಧದ ವದಂತಿ ಹರಡಿಸಿ ಅಲ್ಲಗಳೆಯುತ್ತಿರುವಾಗ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ಮತ್ತು ಅವರ ಬಳಗ ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಲಂಡನ್ನನ್ನು ಮಟ್ಟಹಾಕಿ ಭಾರತದ ಘನತೆಯನ್ನು ಎತ್ತಿ ಹಿಡಿಯುವ ಸಾಹಸಕ್ಕೆ ಹಗಲು ರಾತ್ರಿ ಒಂದು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಯಾವ ಬಿಳಿಯರು ನೂರಾ ತೊಂಭತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ನಮ್ಮನ್ನು ಆಳಿ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಕುರಿತಂತೆ ತುಚ್ಛ ಪದಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಿದ್ದರೋ; ಇಂದು ಅದೇ ಜನ ಭಾರತದೆದುರು ಹಣೆ ಹಚ್ಚಿ ನಿಲ್ಲುವಾಗ ನಾಚಿ ನೀರಾಗಿದ್ದರು! ಹೌದು ಇದು ಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ನ್ಯಾಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ಪರವಾದ ದಲ್ವೀರ್ ಭಂಡಾರಿಯವರ ಗೆಲುವಿನ ಕಥೆ!

ಮೋದಿಯವರ ವಿದೇಶ ಪ್ರವಾಸದ ಕುರಿತಂತೆ ಮನಬಂದಂತೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದವರಿಗೆಲ್ಲ ಈಗ ಸಮರ್ಥವಾದ ಉತ್ತರ ದಕ್ಕಿದೆ. 1946ರ ನಂತರ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಯುನೈಟೆಡ್ ಕಿಂಗ್ಡಂನ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಬ್ಬರು ಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ನ್ಯಾಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿತ್ವವನ್ನು ಕಳೆದು ಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ! ಅದೂ ಅವರೇ ಆಳಿದ ಭಾರತೀಯರೆದುರು ಅನುಭವಿಸಿದ ಹೀನಾಯ ಸೋಲು. ಅಲ್ಲಿನ ಪತ್ರಿಕೆಗಳೆಲ್ಲ ಕಾಡಿನೆಡೆ ಮುಖ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಒಂದೇ ಸಮನೆ ಊಳಿಟ್ಟಿವೆ. ಗಾಡರ್ಿಯನ್ ಪ್ರಕಾರ, ‘ಇಂಗ್ಲೆಂಡು ಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸಮುದಾಯದೆದುರು ಬಾಗಿದ್ದು, ಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಬ್ರೀಟೀಷ್ ಗೌರವಕ್ಕೆ ಅವಮಾನಕರ ಪೆಟ್ಟು. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಜಾಗತಿಕ ವ್ಯವಹಾರಗಳಲ್ಲಿ ಬ್ರಿಟನ್ನಿನ ಕುಗ್ಗುತ್ತಿರುವ ಪ್ರಾಬಲ್ಯದ ಮುನ್ಸೂಚನೆ’ ಇದು. ಟೈಮ್ಸ್ ಆಫ್ ಲಂಡನ್ ಹೇಳುವಂತೆ ‘ಹೊಸ ಜಗತ್ತಿನೆದುರು ಬ್ರಿಟನ್ ಸೋತಿದೆ. ಮುಂದುವರೆಯುತ್ತಿರುವ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಒಕ್ಕೂಟ ನಡೆಸಿದ ಕ್ರಾಂತಿ ಇದು.’  ಬಿಬಿಸಿಯ ವರದಿಗಾರನಂತೂ ‘ತಿಪ್ಪರಲಾಗ ಹೊಡೆದರೂ ಜಾಗತಿಕ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಬ್ರಿಟನ್ಗೆ ಹೆದರದೇ ಎದುರು ರಾಷ್ಟ್ರವನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸಿದರು. ಅವರ್ಯಾರೂ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಶಕ್ತಿಗಳಿಗೆ ಹೆದರುತ್ತಿಲ್ಲವೆಂಬುದು ಆತಂಕಕಾರಿ ಸಂಗತಿ’ ಎಂದು ಅಲವತ್ತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ.

2

ಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಜಾಗತಿಕ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೆ ಪರಿಹಾರ ಸೂಚಿಸುವ ಸಂಸ್ಥೆ. ರಾಷ್ಟ್ರ-ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ನಡುವಣ ಕದನಗಳನ್ನು ಮೆತ್ತಗೆ ಮಾಡುವ, ಅಲ್ಲಿನ ಗೊಂದಲಗಳಿಗೆ ನಿರ್ಣಯ ನೀಡುವ ಸಂಸ್ಥೆಯೂ ಹೌದು. ಎರಡು ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ನಡುವೆ ಒಪ್ಪಂದಗಳಿಗೆ ಭಂಗ ಬಂದಾಗ, ಗಡಿ ಉಲ್ಲಂಘನೆಯಾದಾಗಲೆಲ್ಲ ಮಧ್ಯೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತದೆ ಈ ನ್ಯಾಯಾಲಯ. 1945ರಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾದ ಈ ನ್ಯಾಯಾಲಯದಲ್ಲಿ 15 ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರ ಪೀಠ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತದೆ. ಇವರನ್ನು ಜಾಗತಿಕ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಒಕ್ಕೂಟ (ಯುನೈಟೆಡ್ ನೇಶನ್ಸ್ ಜನರಲ್ ಅಸೆಂಬ್ಲಿ) ಮತ್ತು ಭದ್ರತಾ ಸಮಿತಿಯ ಖಾಯಂ ಸದಸ್ಯರು ಸೇರಿ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ನೆನಪಿಡಿ. ಜನರಲ್ ಅಸೆಂಬ್ಲಿ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತಿರುವ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಗುಂಪಾದರೆ, ಭದ್ರತಾ ಸಮಿತಿ ಮುಂದುವರಿದ-ಸಿರಿವಂತ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಸಮಾಗಮ. ಈ ಹದಿನೈದು ಜನರ ಅಧಿಕಾರಾವಧಿ ಒಂಭತ್ತು ವರ್ಷಗಳು. ಪ್ರತೀ ಮೂರು ವರ್ಷಗಳಿಗೊಮ್ಮೆ ಈ ಸ್ಥಾನಗಳಿಗಾಗಿ ಮರು ಆಯ್ಕೆ ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ಈ ಬಾರಿ ಐದು ಸ್ಥಾನಗಳಿಗೆ ಆಯ್ಕೆ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ನಡೆಯಬೇಕಿತ್ತು. ಸುಮ್ಮನೆ ಆಯ್ಕೆ ನಡೆದಿದ್ದರೆ ಸಮಸ್ಯೆ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಲೆಬನಾನಿನ ಯುಎನ್ ರಾಯಭಾರಿ ತಾನೂ ಈ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಆಕಾಂಕ್ಷಿಯೆಂದು ನಾಮಪತ್ರ ಸಲ್ಲಿಸಿದರು. ಅವರಿಗೆ ಅದಾಗಲೇ ಯುಎನ್ನಲ್ಲಿ ಗೆಳೆಯರ ಬಳಗ ಸಾಕಷ್ಟಿದ್ದುದರಿಂದ ಏಷಿಯಾದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಯಾಗಿ ಆಯ್ಕೆಗೊಂಡುಬಿಟ್ಟರು. ಈಗ ಇನ್ನೊಂದು ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಬಾಕಿ ಉಳಿದಿದ್ದು ಭಾರತ ಮತ್ತು ಬ್ರಿಟನ್. ಭಾರತ ಮುಲಾಜಿಲ್ಲದೇ ಸ್ಪಧರ್ಿಸಲು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿತು. ದಲ್ವೀರ್ ಭಂಡಾರಿಯವರನ್ನು ಬ್ರಿಟನ್ನಿನ ಕ್ರಿಸ್ಟೋಫರ್ ಗ್ರೀನ್ವುಡ್ಗೆದುರಾಗಿ ಕಣಕ್ಕಿಳಿಸಿತು. ಮೇಲ್ನೋಟಕ್ಕೆ ಸೆಕ್ಯುರಿಟಿ ಕೌನ್ಸಿಲ್ನ ಮುಂದುವರಿದವರ ಬೆಂಬಲ ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿಗಿರುವುದು ಕಣ್ಣಿಗೆ ರಾಚುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಭಾರತ ಜನರಲ್ ಅಸೆಂಬ್ಲಿಯ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳ ಒಲವು ಗಳಿಸಿತ್ತು. ಎರಡರಲ್ಲು ಬಹುಮತ ಗಳಿಸಿದವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸ್ಥಾನ ದೊರೆಯುವುದೆಂಬುದು ನಿಯಮ. ಹೀಗಾಗಿ ಮುಂದುವರಿಯಲಾಗದ ಗೊಂದಲದ ಸ್ಥಿತಿ ನಿಮರ್ಾಣವಾಗಿಬಿಟ್ಟಿತ್ತು.

ಭಾರತಕ್ಕೆ ಈ ಗೆಲುವು ಅತ್ಯಗತ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ಬರಲಿರುವ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಕೀಸ್ತಾನದೊಂದಿಗಿನ ಕುಲಭೂಷಣ್ ಜಾಧವ್ರ ಕೇಸ್ ಕುರಿತಂತೆ ನಮ್ಮ ವಾದ ಬಲವಾಗಲು ಪರೋಕ್ಷವಾದ ಶಕ್ತಿಗೆ ನಮ್ಮ ಈ ಗೆಲುವು ಅನಿವಾರ್ಯವೇ ಆಗಿತ್ತು. ಹಾಗೆಯೇ ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಬಲ ಪ್ರದರ್ಶನಕ್ಕೆ ಈಗೊಂದು ವೇದಿಕೆ ಅನಾಯಾಸವಾಗಿ ನಿಮರ್ಾಣಗೊಂಡಿತ್ತು. ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ ಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ನ್ಯಾಯಾಲಯಗಳಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಅನ್ಯಾಯವಾದ ಉದಾಹರಣೆಯಿಲ್ಲ. 1955ರಲ್ಲಿ ದಾದರ್ ನಗರ್ ಹವೇಲಿಗಳಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಏಕಸ್ವಾಮ್ಯಕ್ಕೆ ಭಾರತ ಭಂಗ ತರುತ್ತಿದೆಯೆಂದು ಪೋಚರ್ುಗೀಸರು ನ್ಯಾಯಾಲಯಕ್ಕೆ ಮೊರೆ ಹೋದಾಗ ತೀಪರ್ು ನಮ್ಮ ಪರವಾಗಿಯೇ ಬಂದಿತ್ತು. 1971, 73 ಮತ್ತು 99 ರಲ್ಲಿ ಪಾಕೀಸ್ತಾನ ನಮ್ಮ ವಿರುದ್ಧ ಮೊರೆಹೋದಾಗಲೂ ಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಮನಸ್ಥಿತಿ ನಮ್ಮ ಪರವಾಗಿಯೇ ಇತ್ತು. ಮಾರ್ಷಲ್ ಐಲ್ಯಾಂಡಿನ ಕಿರಿಕಿರಿಯಾದಾಗಲೂ ತೀಪರ್ು ನಮ್ಮ ವಿರುದ್ಧವಾಗೇನೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ತೀರಾ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಪಾಕೀಸ್ತಾನ ಕುಲಭೂಷಣ್ ಜಾಧವ್ರಿಗೆ ನೇಣು ಶಿಕ್ಷೆ ಗೋಷಿಸಿದಾಗ ಇದೇ ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಅದನ್ನು ತಡೆ ಹಿಡಿದು ಪಾಕಿಗೆ ಛೀಮಾರಿ ಹಾಕಿತ್ತು. ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ಆದಮೇಲೂ ನಮ್ಮೊಬ್ಬ ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ನಮ್ಮ ಘನತೆ-ಗೌರವಗಳ ಸವಾಲೇ ಆಗಿತ್ತು. ಮೋದಿ ಮತ್ತವರ ತಂಡ ಪರೋಕ್ಷ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಸನ್ನದ್ಧವಾಗಿಯೇ ಬಿಟ್ಟಿತು. ಈ ಬಾರಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಆಳಿದೆವೆಂಬ ಹಮ್ಮಿನಿಂದ ಮೆರೆಯುತ್ತಿದ್ದವರ ವಿರುದ್ಧದ ಯುದ್ಧ. ಇಲ್ಲಿ ಸೈನಿಕರ ಗುಂಡಿನ ಮೊರೆತವಿಲ್ಲ, ರಕ್ತದ ಕಲೆಗಳಿಲ್ಲ. ಬರಿಯ ರಾಜತಾಂತ್ರಿಕರ ದಿನ ರಾತ್ರಿಯ ಕಸರತ್ತು. ಕೇರಳದಲ್ಲಿ ಕೈಗೆ ರಕ್ತದ ಕಲೆ ಮೆತ್ತಿಕೊಂಡೇ ಅಧಿಕಾರ ನಡೆಸುವ ಎಡಪಂಥೀಯರು ರಕ್ತ ಹರಿಸುವ ಯುದ್ಧದ ವಿರೋಧಿಗಳಲ್ಲವೇ? ಮೋದಿ ಅವರಿಗೊಂದು ಉಡುಗೊರೆ ಕೊಡಲೆಂದೇ ಹೊಸಬಗೆಯ ರಣತಂತ್ರ ರೂಪಿಸಿದ್ದರು.

3

ಸುಮಾರು ಹತ್ತು ದಿನಗಳ ಜಂಗಿ ಕುಸ್ತಿ ಇದು. ಜನರಲ್ ಅಸೆಂಬ್ಲಿಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಗೆಲುವು ನಿಶ್ಚಿತವಾಯ್ತು. ಅಲ್ಲಿ 115 ವೋಟುಗಳು ನಮ್ಮ ಪರವಾಗಿ ಬಂದರೆ, ಗ್ರೀನ್ವುಡ್ ಪರವಾಗಿದ್ದುದು 76 ಮಾತ್ರ. ಆತ ಅರ್ಧದ ಸಂಖ್ಯೆಗೂ ಹತ್ತಿರ ಬಂದಿರಲಿಲ್ಲ. ಸೆಕ್ಯುರಿಟಯ ಕೌನ್ಸಿಲ್ನ ಸದಸ್ಯರು ನಮ್ಮ ವಿರುದ್ಧ ಮತ ಚಲಾಯಿಸಿದರು. ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಆರು ಜನ ಸದಸ್ಯರಿದ್ದರೆ ಬ್ರಿಟನ್ನಿನ ಪರವಾಗಿ ಒಂಭತ್ತು ಜನರಿದ್ದರು. ವಿದೇಶಾಂಗ ಸಚಿವೆ ಸುಷ್ಮಾ ಸ್ವರಾಜ್ ಕಾಂಗೋದ ಉಪಾಧ್ಯಕ್ಷರೊಂದಿಗೆ ಮಾತುಕತೆಯಲ್ಲಿ ತಲ್ಲೀನವಾಗಿರುವಾಗಲೇ ಆಕೆಗೆ ಈ ಕುರಿತಂತೆ ಅಧಿಕಾರಿ ಸೈಯದ್ ಅಕ್ಬರುದ್ದೀನ್ ಕರೆ ಮಾಡಿದರು. ಜಾಗತಿಕ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಭಾವನೆ ಭಾರತದೊಂದಿಗಿರುವುದನ್ನು ಎಲ್ಲರ ಮುಂದಿರಿಸಬೇಕೆಂಬ ರಾಜತಾಂತ್ರಿಕ ಪಡೆಯ ಚಟುವಟಿಕೆ ತೀವ್ರಗೊಂಡಿತು. ದೆಹಲಿಯ ಸೌಥ್ ಬ್ಲಾಕ್ ತತ್ಕ್ಷಣ ವಾಟ್ಸ್ಅಪ್ ಅಲ್ಲದ ಸಂದೇಶ ರವಾನೆಯ ಅಪ್ಲಿಕೇಶನ್ ಒಂದನ್ನು ರೂಪಿಸಿಕೊಂಡು ಪ್ರಮುಖರದ್ದೊಂದು ಜಾಲ ನಿಮರ್ಿಸಿತು. ಸುಷ್ಮಾ ಸ್ವರಾಜ್ ಸ್ವತಃ ತಾನೇ ಅರವತ್ತು ಕರೆಗಳನ್ನು ಜಗತ್ತಿನ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ರಾಷ್ಟ್ರದ ಪ್ರಮುಖರಿಗೆ ಮಾಡಿ ಬೆಂಬಲ ಅಚಲವಾಗಿರುವಂತೆ ನೋಡಿಕೊಂಡರು. ಸ್ವತಃ ಪ್ರಧಾನಿ ಮೋದಿಯವರು ಕೆಲವು ಪ್ರಮುಖರಿಗೆ ಕರೆ ಮಾಡಿ ಒತ್ತಡ ಹೇರುವ ತಂತ್ರ ರೂಪಿಸಿದರು. ಕೆಲವರೊಡನೆ ಪ್ರೀತಿಯ ಮಾತುಗಳು ಸಾಕಾಗುತ್ತಿದ್ದವು. ಒಂದಷ್ಟು ಯೂರೋಪಿಯನ್ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಿಗೆ ಭಿನ್ನಭಿನ್ನ ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನೂ ಬಳಸಬೇಕಾಯ್ತು. ಮೋದಿ ಈ ಚಟುವಟಿಕೆಗೆ ಆಸಿಯಾನ್ ಮತ್ತು ಪೂರ್ವ ಏಷಿಯಾದ ಸಭೆಗಳನ್ನೂ ಬಿಡಲಿಲ್ಲ.  ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ದಲ್ವೀರ್ ಭಂಡಾರಿಯವರನ್ನು ಗೆಲ್ಲಿಸುವ ಸವಾಲೇ ಮುಖ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ನ್ಯೂಯಾಕರ್್ನಲ್ಲಿ ಬೀಡುಬಿಟ್ಟಿರುವ ಭಾರತದ ರಾಜತಾಂತ್ರಿಕರು ರಾತ್ರಿ ಮಲಗಿರುವಾಗ ಇಲ್ಲಿ ಬೆಳಗಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಆ ವೇಳೆಗೆ ಇಲ್ಲಿನ ವಿದೇಶಾಂಗ ಕಾಯರ್ಾಲಯದಿಂದ ಜಗತ್ತಿನ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ರಾಯಭಾರಿಗಳನ್ನು ಸಂಪಕರ್ಿಸಿ ಮಾತುಕತೆ ನಡೆಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಇಲ್ಲಿನವರು ಮಲಗುವ ವೇಳೆಗೆ ಅಲ್ಲಿ ಬೆಳಕಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತಲ್ಲ ಆಗ ಅಲ್ಲಿ ಚಟುವಟಿಕೆ ಗರಿಗೆದರುತ್ತಿತ್ತು. ಒಟ್ಟಾರೆ ದಿನದ ಇಪ್ಪತ್ನಾಲ್ಕೂ ಗಂಟೆಗಳ ಕಾಲ ಬಿಡುವಿಲ್ಲದ ಚಟುವಟಿಕೆ ನಡೆದು ಹತ್ತು ದಿನಗಳು ಸರಿದವು. ನ್ಯೂಯಾಕರ್ಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬ ರಾಜತಾಂತ್ರಿಕ ಅಧಿಕಾರಿಗೂ ಇಪ್ಪತ್ತಿಪ್ಪತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರಗಳನ್ನು ನೀಡಲಾಗಿತ್ತು. ಅವರನ್ನು ಸಂಭಾಳೀಸಿಕೊಂಡು ಮರು ಚುನಾವಣೆ ನಡೆಯುವಾಗ ಅವರು ನಮ್ಮ ಪಾಳಯ ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗದಂತೆ ನೋಡಿಕೊಂಡರಾಗಿತ್ತು ಅಷ್ಟೇ. ಭಾರತ ಯಾವ ಅವಕಾಶವನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟುಕೊಡದೇ ನಿರುತ ಪ್ರಯತ್ನದಲ್ಲಿದ್ದರೆ ಬ್ರಿಟನ್ ತನ್ನ ಎಂದಿನ ಧಿಮಾಕಿನೊಂದಿಗೆ ಗೆದ್ದೇ ಗೆಲ್ಲುವ ಹಮ್ಮಿನೊಂದಿಗೆ ಮೆರೆದಿತ್ತು. ಮುಂದಿನ ಸುತ್ತಿನ ಚುನಾವಣೆ ನಡೆದಾಗ ಭಾರತದ ಪರವಾಗಿ ಜನರಲ್ ಕೌನ್ಸಿಲ್ನಲ್ಲಿ 193ರಲ್ಲಿ 183 ವೋಟುಗಳು ಬಿದ್ದಿದ್ದವು.

ಭಾರತ ನಿಸ್ಸಂಶಯವಾಗಿ ಗೆಲುವನ್ನು ದಾಖಲಿಸಿತ್ತು. ಸೋಲುವುದು ಖಾತ್ರಿಯಾಗುವ ಲಕ್ಷಣ ಗೊತ್ತಾದೊಡನೆ ಜಂಟಿ ಸಭೆ ಕರೆದು ತನ್ನ ಗೆಲುವನ್ನು ನಿಶ್ಚಿತ ಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಹಿಂಬಾಗಿಲಿನ ಕದನದ ಮುನ್ಸೂಚನೆ ಕೊಟ್ಟಿತು ಬ್ರಿಟನ್. ತಕ್ಷಣವೇ ಭಾರತ ಜಾಗತಿಕ ಪತ್ರಿಕೆಗಳನ್ನು ಬಳಸಿ, ಭಾರತೀಯ ಮಾಧ್ಯಮಗಳನ್ನು ತನ್ನ ದಾಳವಾಗಿಸಿಕೊಂಡು ಬ್ರಿಟನ್ನಿನ ಈ ಹಿಂದಿನ ಬಂಡವಾಳಷಾಹೀ ಚರಿತ್ರೆಯನ್ನು ಬಯಲಿಗೆಳೆಯಿತು. ಅಧಿಕಾರಕ್ಕಾಗಿ ಎಂತಹ ಪಥವನ್ನು ತುಳಿಯಲೂ ಹೇಸದ ಅದರ ‘ಡಟರ್ಿ ಟ್ರಿಕ್ಸ್’ಗಳನ್ನು ಸೂಕ್ತವಾಗಿ ಬೆಳಕಿಗೆ ತಂತು. ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಅದಕ್ಕೆ ಬಲು ಮುಖಭಂಗ. ಸ್ವತಃ ಸೆಕ್ಯುರಿಟಿ ಕೌನ್ಸಿಲ್ಗೂ ಬ್ರಿಟನ್ನಿನೊಂದಿಗೆ ನಿಲ್ಲುವುದಕ್ಕೆ ಧೈರ್ಯವಿರದಂತಾಯ್ತು. ಇಷ್ಟಾದರೂ ಮೆತ್ತಗಾಗುವ ಲಕ್ಷಣ ಕಾಣದಾದಾಗ ಭಾರತ ತನ್ನ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಮುಂದಿರಿಸಿ ಕಾಮನ್ವೆಲ್ಥ್ನ ಸದಸ್ಯರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಸಿಡಿದೇಳುವ ದುಃಸ್ವಪ್ನ ತೋರಿಸಿ, ವ್ಯಾಪಾರದ ಒಪ್ಪಂದಗಳ ಕುರಿತಂತೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಮೂಡಿಸಿ ಬ್ರಿಟನ್ನ ಎದೆ ನಡುಗುವಂತೆ ಮಾಡಿತು. ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಾಗಿದ ಬ್ರಿಟನ್ ತನಗಾಗುವ ಮುಖಭಂಗವನ್ನು ತಡೆದುಕೊಳ್ಳಲು ತನ್ನ ಅಭ್ಯಥರ್ಿಯನ್ನು ಹಿಂಪಡೆಯಿತು. ದಲ್ವೀರ್ ಸಿಂಗ್ ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರ ಪೀಠದ ಸದಸ್ಯರಾಗಿ ಮುಂದುವರಿದರು. ಭಾರತ ಜಯದ ನಗೆ ಬೀರಿತು.

ಮೋದಿ ಸಾಮಾನ್ಯರಲ್ಲ. ಜಗತ್ತನ್ನು ಬೆರಳ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಆಡಿಸಬ್ಲಲರು. ಜಾಗತಿಕ ಚುನಾವಣೆಗಳನ್ನು ತಂತ್ರಗಾರಿಕೆಯಿಂದ ಗೆಲ್ಲಬಲ್ಲರು! ಎಲ್ಲಕ್ಕೂ ಮಿಗಿಲಾಗಿ ಕಳೆದುಹೋದ ಭಾರತದ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಗರಿಗೆದರುವಂತೆ ಮಾಡಬಲ್ಲರು. ವಾವ್! ಭಾರತ ಬಲಿಷ್ಠ ಕೈಗಳ್ಳಲಿದೆ.

ಈ ಬಾರಿ ಪರೀಕ್ಷೆ ಮೋದಿಗಲ್ಲ, ನಮಗೇ!

ಈ ಬಾರಿ ಪರೀಕ್ಷೆ ಮೋದಿಗಲ್ಲ, ನಮಗೇ!

ಒಗ್ಗಟ್ಟಾಗಿ ನಿಲ್ಲುವ ಸಮಯ ಬಂದಿರೋದು ಈಗಲೇ. ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿಯವರಂತಹ ನಾಯಕ ಆಗಾಗ ಬರಲಾರ. ಅದು ಅಪರೂಪಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಸಿದ್ಧಿಸುವ ರತ್ನ. ಬಿಡಬಾರದಷ್ಟೇ. ಗುಜರಾತಿನ ಚುನಾವಣೆ ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಬಲು ದೊಡ್ಡ ಪರೀಕ್ಷೆ, ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿಗಲ್ಲ ಬದಲಿಗೆ ನಾವು ಭಾರತದ ವಿಕಾಸದೊಟ್ಟಿಗೆ ನಡೆಯುವೆವಾ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ.

ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಸರಮಾಲೆಯಾಗಿ ಬರುತ್ತವೆ ಅನ್ನೋದು ಖಂಡಿತ ಸುಳ್ಳಲ್ಲ. ಎದುರಿಸಬಲ್ಲವ ಛಾತಿ ಅಗಲಿಸಿ ನಿಂತಿರಬೇಕಷ್ಟೇ. ಇಲ್ಲವಾದಲ್ಲಿ ಸಂಕಟದ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಎಂಥವನೂ ಕುಗ್ಗಿ ಹೋಗಿ ಬಿಡಬಲ್ಲ. ಭಾರತಕ್ಕೆ ಒಂದು ಬಗೆಯಲ್ಲಿ ಸವಾಲಿನ ದಿನಗಳು ಶುರುವಾಗಿವೆ. 2014ರ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದ ಮೇಲೆ ಭಾರತದ ಆಲೋಚನೆಯ ದಿಕ್ಕನ್ನೇ ಬದಲಾಯಿಸಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದರು. ಹೊಸ ಹೊಸ ಹಾದಿಯನ್ನು ತಾವೇ ನಿಮರ್ಾಣ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಮೋದಿ ಜಗತ್ತಿಗೇ ವಿಕಾಸದ ಕಿಡಿತಾಕಿಸಿಬಿಟ್ಟರು. ಭಾರತ ಈ ಪರಿಯ ಬದಲಾವಣೆ ಕಂಡೀತೆಂದು ಕನಸಲ್ಲೂ ಯೋಚಿಸಿರದ ಅವರಿಗೆಲ್ಲ ತಮ್ಮ ತಾವೇ ಚಿವುಟಿಕೊಂಡು ನೋಡಬೇಕಾದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ. ಮೂರೂವರೆ ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಈಗ ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಹೊಸ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಎದುರಾಗುವಾಗ ನಾವೆಲ್ಲ ಜೊತೆಗೂಡಿ ನಿಲ್ಲಬೇಕಾಗಿದೆ. ನೋಟು ಅಮಾನ್ಯೀಕರಣ ಮತ್ತು ಜಿಎಸ್ಟಿಯಂತಹ ನಿರ್ಣಯಗಳನ್ನು ಚುನಾವಣೆಯ ಹೊಸ್ತಿಲಲ್ಲೇ ಕೈಗೊಳ್ಳುವಾಗಲೂ ಹಿಂಜರಿಯದ ಮೋದಿಯವರಿಗೆ ಈಗ ಎದುರಾಗಿರುವ ಸಂಕಟ ಖಂಡಿತ ಸಾಮಾನ್ಯವಲ್ಲ!

ಕಳೆದೊಂದು ವಾರದಿಂದ ಸೌದಿ ಅರೇಬಿಯಾದ ರಾಜ ಮನೆತನದಲ್ಲಿ ಉಂಟಾಗಿರುವ ಬಿರುಕಿನ ವಾತಾವರಣ ನೀವೆಲ್ಲ ಗಮನಿಸುತ್ತಿರಬೇಕು. ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರದ ನೆಪದಲ್ಲಿ 208 ಜನರನ್ನು ಬಂಧಿಸಲಾಗಿದೆ. ರಾಜ ಸಲ್ಮಾನ್ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದೊಡನೆ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ ನಿಗ್ರಹ ದಳದ ಸದಸ್ಯ ಶೇಖ್ ಸೌದ್ ಅಲ್ ಮೊಜೀಬ್ರಿಂದ ವರದಿ ಪಡೆದು ಈ ಬಂಧನ ನಡೆಸಲಾಯ್ತು. ಅಲ್ಲಿನ ಸಿರಿವಂತರನೇಕರ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಅಕೌಂಟುಗಳನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡು ತನಿಖೆ ನಡೆಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಹೀಗೆ ಬಂಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರಲ್ಲಿ ಕೋಟ್ಯಧಿಪತಿಗಳಿದ್ದಾರೆ, ಮಾಜಿ ಮಂತ್ರಿಗಳು, ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳೂ ಅಲ್ಲದೇ ರಾಜ ಮನೆತನದವರೂ ಇದ್ದಾರೆ! ತನಿಖೆ ಮುಂದುವರೆಸಿ ತಪ್ಪಿತಸ್ಥರಿಗೆ ಶಿಕ್ಷೆ ಕೊಡುವುದಲ್ಲದೇ ಅವರ ಆಸ್ತಿಯನ್ನೂ ಸಕರ್ಾರಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪಿಸಲಾಗುವುದೆಂದೂ ಮಾತಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಜಗತ್ತಿನ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಮುಖ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳೂ ಕಳೆದ ಒಂದು ವಾರದಿಂದ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಗಮನಿಸುತ್ತಿರುವ ಸಂಗತಿ ಇದೊಂದೇ. ಮುಂದೇನಾಗಬಹುದೆಂಬ ಕಾತುರ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಖಂಡಿತ ಇದೆ.

1

ಸೌದಿ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ ಮುಕ್ತವಾಗಿಬಿಡುವುದು ಮೊದಲ ಸಾಧ್ಯತೆ. ಸಂತಸವೇ. ಇಂದು ಜಗತ್ತನ್ನೆಲ್ಲ ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಸಾಂಕ್ರಾಮಿಕ ರೋಗ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರವೇ. ಅದಕ್ಕೆ ಗಡಿಯಿಲ್ಲ, ಜಾತಿ-ಮತ-ಪಂಥಗಳ ಗೊಡವೆಯಿಲ್ಲ. ರಾಜನೊಬ್ಬ ಅದರ ವಿರುದ್ಧ ಚಾಟಿ ಬೀಸಲಾರಂಭಿಸಿದೊಡನೆ ಆಯಾ ರಾಷ್ಟ್ರದ ಜನ ಬಿಡಿ; ಇತರೆ ಅನೇಕ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಜನರ ರಾತ್ರಿಯ ನಿದ್ದೆ ಹಾರಿ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಮೋದಿಯ ನೋಟು ಅಮಾನ್ಯೀಕರಣದ ನಿರ್ಣಯಕ್ಕೆ ಮಮತಾ, ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯನವರು ಕೋಪಿಸಿಕೊಂಡದ್ದು ಒತ್ತಟ್ಟಿಗಿರಲಿ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ವ್ಯಾಪಾರಿಯೊಬ್ಬ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಯನ್ನೇ ಮಾಡಿಕೊಂಡುಬಿಟ್ಟ. ಅಮೇರಿಕಾದ ಕಂಪನಿಗಳು ಜಗತ್ತಿನ ಅನೇಕ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಪ್ರಧಾನ ಮಂತ್ರಿಗಳನ್ನು ತಮ್ಮ ಹಣದ ದೌಲತ್ತಿನ ಮೂಲಕ ನಿಯಂತ್ರಿಸುವ ಒಂದು ಕಾಲ ಖಂಡಿತ ಇತ್ತು. ಈಗ ಸ್ವತಃ ಚೀನೀ ಸಕರ್ಾರ ಆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದೆ. ಯಾವುದಾದರೂ ರಾಷ್ಟ್ರ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯತ್ತ ಹೊರಳಿದರೆ ಕಿರಿಕಿರಿಯಾಗುವುದೇ ಅದಕ್ಕೇ; ಅಧಿಕಾರ ಕಳೆದು ಹೋಗುತ್ತಲ್ಲ ಅಂತ. ಸೌದಿ ರಾಷ್ಟ್ರದ ಬಗ್ಗೆ ಜಗತ್ತಿಗೆಲ್ಲ ಕಾತರತೆ ಇರೋದು ಈ ಕಾರಣದಿಂದ. ಆದರೆ ಇಡಿಯ ಬಂಧನ ಪ್ರಹಸನವಾಗಿ ಹೊಸ ರಾಜ ತನ್ನ ತಾನು ಇವರೆಲ್ಲರ ಕೇಂದ್ರವಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ, ತಾನೇ ಇವರೆಲ್ಲರಿಗಿಂತಲೂ ಪ್ರಭಾವಿ ಎಂದು ತೋರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ತವಕದಲ್ಲಿದ್ದಾನಾ ಎಂಬುದು ಮುಖ್ಯ. ಹಾಗೇನಾದರೂ ಆದರೆ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರದ ಪರಿಧಿಯ ಅಳತೆ ಬದಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ಕೇಂದ್ರವಷ್ಟೇ ಬದಲಾದೀತು! ಹಾಗಲ್ಲದೇ ಆತ ಸಮರ್ಥವಾಗಿ ರಾಜ್ಯಾಡಳಿತ ಹಿಡಿದು ನಿಂತರೆ ಅದು ಸೌದಿಯ ಸಾಮಥ್ರ್ಯವನ್ನು ಖಂಡಿತ ಹೆಚ್ಚಿಸಲಿದೆ. ಸೌದಿ ಅರೇಬಿಯಾ ಬಲವಾದರೆ ನಿಸ್ಸಂಶಯವಾಗಿ ನಮ್ಮ ಬಳಕೆಯ ತೈಲದ ಬೆಲೆ ಏರಲಿದೆ. ಅದು ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಭಾರತದ ಪಾಲಿಗೆ ಕಂಟಕಪ್ರಾಯ. ಇಡಿಯ ಮುಸ್ಲೀಂ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಕಳೆದ ನಾಲ್ಕಾರು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಸಹಜ ಬದುಕಿಗೂ ತೆವಳುವ ಸ್ಥಿತಿ ಬಂದಿರುವುದು ಪೆಟ್ರೋಲಿನ ಬೆಲೆ ಇಳಿಮುಖವಾದ್ದರಿಂದಲೇ. ಅವರ ಐಷಾರಾಮಿ ಬದುಕು ಮತ್ತು ಜಗತ್ತನ್ನೆಲ್ಲ ನಾಶಗೊಳಿಸುವ ಅವರ ಆಶಯದ ಹಿಂದಿದ್ದುದು ಪೆಟ್ರೋಲಿನ ದುಡ್ಡಿನ ಮದವೇ. ಅದು ಕಳೆಯುವ ಭೀತಿ ಆವರಿಸಿಕೊಂಡ ಮೇಲೆ ಅವರು ತಮ್ಮೊಳಗೇ ಕಾದಾಡಲು ಶುರು ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದರು. ಈಗ ಮತ್ತೆ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳು ಬದಲಾಗುತ್ತಿವೆ.

2

ಮೋದಿಯವರು ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬರುವ ವೇಳೆಗೆ ಪ್ರತಿ ಬ್ಯಾರಲ್ಲಿಗೆ 100 ಡಾಲರ್ನಷ್ಟಿದ್ದ ತೈಲ ಭಾರತದ ಆಥರ್ಿಕತೆಯ ಮೇಲೆ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಕೋಟಿಗಳಷ್ಟು ಹೊರೆಯುಂಟು ಮಾಡಿತ್ತು. ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿಯವರ ಪುಣ್ಯವೇನೋ ಎಂಬಂತೆ ಅವರು ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬರುವ ವೇಳೆಗೆ ತಗ್ಗಿದ ಪೆಟ್ರೋಲು ಬೆಲೆಯಿಂದ ಬೊಕ್ಕಸಕ್ಕೆ ಸಾಕಷ್ಟು ಲಾಭವಾಗಿ ಮೋದಿಯವರು ಅದನ್ನು ರಾಷ್ಟ್ರದ ಅಭ್ಯುದಯಕ್ಕೆ ಬಳಸಲಾರಂಭಿಸಿದರು. ಈ ಹಿಂದೆ ನಮ್ಮ ತಲೆಯ ಮೇಲಿದ್ದ ಸಾಲ ತೀರಿಸಲು ಒಂದಂಶ ವ್ಯಯವಾದರೆ, ದೇಶದ ಮೂಲ ಸೌಕರ್ಯ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೆ ಮತ್ತೊಂದು ಅಂಶ ಬಳಕೆಯಾಯ್ತು. ಬಜೆಟ್ನಲ್ಲಿ ಅರುಣ್ಜೇಟ್ಲಿ ಸುಮಾರು 4 ಲಕ್ಷಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿಗಳನ್ನು ರಸ್ತೆ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೆ ಮೀಸಲಿಟ್ಟದ್ದು ಇದೇ ಧೈರ್ಯದ ಮೇಲೆ. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಮೋದಿ ಭಾರತಮಾಲಾ ಯೋಜನೆಗೆ 7 ಲಕ್ಷಕೋಟಿ ಮೀಸಲಿಟ್ಟರಲ್ಲ ಅದೂ ಇದರದೇ ಭರವಸೆಯ ಮೇಲೆ. ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಇದು ಕಷ್ಟವಾಗಲಿದೆ. ತೈಲದ ಮೇಲಿನ ಸುಂಕ ಒಂದು ರೂಪಾಯಿ ಕಡಿಮೆಯಾದರೂ ದೇಶದ ಬೊಕ್ಕಸಕ್ಕೆ 13 ಸಾವಿರ ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿಯಷ್ಟು ಆದಾಯ ಕೊರತೆಯಾಗುವುದಂತೆ. 2016 ರಲ್ಲಿ ತೈಲದ ಮೇಲಿನ ಅಬಕಾರಿ ತೆರಿಗೆಯಿಂದ ಸುಮಾರು ಒಂದೂವರೆ ಲಕ್ಷಕೋಟಿಯಷ್ಟು ಆದಾಯ ಬಂದಿತ್ತು. ಭಾರತದ ಒಟ್ಟಾರೆ ಅಬಕಾರಿ ಆದಾಯದ ಅರ್ಧದಷ್ಟು ತೈಲದಿಂದಲೇ ಬರುವಂಥದ್ದು! ಈಗ ತೈಲ ಬೆಲೆಯನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿರಿಸಲು ತೆರಿಗೆಯನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲೇಬೇಕು ಮತ್ತು ಇದು ಮಹತ್ವಾಕಾಂಕ್ಷಿ ಯೋಜನೆಗೆ ಬೇಕಾದ ಮೂಲ ಧನದಲ್ಲೂ ಕಡತ ಉಂಟು ಮಾಡಿಸುವುದು ನಿಸ್ಸಂಶಯ! ಇದು ವಿಕಾಸದ ಕಲ್ಪನೆಯೇ ಇಲ್ಲದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿಗರಿಗೆ ತೊಂದರೆ ಇಲ್ಲ ಎನಿಸಬಹುದೇನೋ? ಮೋದಿಯಂತಹ ಸದಾ ವಿಕಾಸದ ಆಲೋಚನೆಯ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಚಿಂತೆಯ ವಿಷಯವಂತೂ ಹೌದು.

ಇನ್ನೂ ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ತೈಲ ಬೆಲೆ ಏರಿಕೆಯಿಂದಾಗಿ ಹಣದುಬ್ಬರ ಏರುತ್ತದೆ. ಆಮದು ವೆಚ್ಚ ಏರುತ್ತದೆ. ಜಿಎಸ್ಟಿಯ ವಿರೋಧೀ ಅಲೆಗೆ ಇದೂ ಒಂದು ಸೇರ್ಪಡೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಮೂರುವರೆ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಹಗಲು ರಾತ್ರಿಗಳನ್ನು ಒಂದು ಮಾಡಿ ಮೋದಿಯವರು ಮಾಡಿದ್ದ ಸಾಧನೆಯೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನುಂಗಿ ಬಿಡುತ್ತದೆ ಇದು. ಅದಕ್ಕೇ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ್ದು. ಈ ಬಾರಿ ಭಾರತಕ್ಕೊಂದು ಸವಾಲು ಅಂತ. ಅದಾಗಲೇ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ತಾನು ಅಧಿಕಾರದಲ್ಲಿರುವ ರಾಜ್ಯಗಳ ಮುಖ್ಯ ಮಂತ್ರಿಗಳ ಮೂಲಕ ತೈಲವನ್ನು ಜಿಎಸ್ಟಿ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ತರಬೇಕೆಂದು ಆಗ್ರಹಿಸುತ್ತಿದೆ. ಇದೊಂದು ಬಗೆಯಲ್ಲಿ ಉರಿಯುವ ಬೆಂಕಿಗೆ ತುಪ್ಪ ಸುರಿದಂತೆ. ಹಾಗಾದರೆ ತೈಲದ ಮೇಲಿನ ಇತರೆ ಸುಂಕಗಳನ್ನು ಹೇರಲಾಗದೆಂದು ಅರಿವಿದೆ ಅದಕ್ಕೆ. ಆ ಹಣದಕ್ಕದೇ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ದರವೂ ಕುಂಠಿತವಾಗಲಿ ಅಂತ ಅದರ ಬಯಕೆ. 2019 ರ ಚುನಾವಣೆಗೆ ಒಂದಷ್ಟು ಆರೋಪಗಳನ್ನು ಮಾಡುವ ಕಾತುರತೆ ಇದೆ ಅದಕ್ಕೆ.

4

ಹಾಗಂತ ಎಲ್ಲವೂ ಮುಗಿದು ಹೋಗಿಲ್ಲ. ಒಂದು ಮೂಲದ ಪ್ರಕಾರ ಅಮೇರಿಕಾ, ಸೌದಿ ಮತ್ತು ಇಸ್ರೇಲುಗಳು ಜೊತೆಯಾಗಿ ಇರಾನನ್ನು ಮಟ್ಟ ಹಾಕಲು ಯೋಜನೆ ರೂಪಿಸುತ್ತಿದೆಯಂತೆ. ಹಾಗೇನಾದರೂ ಆದರೆ ಮತ್ತೊಂದು ಕದನ ಮತ್ತಷ್ಟು ಹೋರಾಟ. ಸೌದಿಯನ್ನು ಮಟ್ಟ ಹಾಕಲು ಷಿಯಾ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಿಗೆ ಇರುವ ಏಕೈಕ ಉಪಾಯ ತೈಲ ಬೆಲೆಯನ್ನು ಇಳಿಸುವುದು ಮಾತ್ರ! ಅದು ಮಾತ್ರ ತಮಗೆ ವರದಾನವಾಗಬಹುದು. ಅಷ್ಟರೊಳಗೆ ಭಾರತದ ನಗರ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು ವಿದ್ಯುತ್ಚಾಲಿತ ಕಾರುಗಳಿಗೆ ಬೇಡಿಕೆ ಉಂಟಾದರೆ ಬಹಳ ಒಳಿತಾಗಲಿದೆ. ಒಂದಂತೂ ಸತ್ಯ. ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು ತೈಲ ಬಳಸಿ ಮುಸಲ್ಮಾನ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಿಗೆ ಲಾಭ ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆಂದರೆ ಅದರರ್ಥ ಭಯೋತ್ಪಾದನೆಗೆ ಹೆಚು ಹೆಚ್ಚು ಹಣ ವ್ಯಯವಾಗುತ್ತದೆ ಅಂತ. ಬರಲಿರುವ ನಾಲ್ಕಾರು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ತೈಲದ ಮೇಲಿನ ಈ ನಿರ್ಭರತೆಯನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುತ್ತ ಪಯರ್ಾಯಕ್ಕೆ ಮೊರೆ ಹೋದರೆ ಬಹುಶಃ ಭಾರತ ಅನೇಕ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತವಾಗಬಹುದು. ಮೋದಿ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬರುವ ಮುನ್ನ ಅಂತಹುದೊಂದು ಆಲೋಚನೆಯೂ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ ಏಕೆಂದರೆ ನಿತ್ಯದ ಬಳಕೆಗೇ ವಿದ್ಯುತ್ತು ಕೊರತೆ ಇತ್ತು ಆಗ. ಆದರೆ ಈಗ ನಾವು ಆ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಸ್ವಾವಲಂಬಿತನ ಸಾಧಿಸಿದ್ದೇವೆ. ಎಲೆಕ್ಟ್ರಿಕ್ ಕಾರುಗಳ ಉತ್ಪಾದನೆಗೂ ನಾವೇ ನಿಂತೆವೆಂದರೆ ಅದು ಇನ್ನೂ ಬಲ ತುಂಬಬಲ್ಲುದು. ಇಡಿಯ ದೇಶ ಈಗ ಆ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಯೋಚಿಸಬೇಕು. ಒಗ್ಗಟ್ಟಾಗಿ ನಿಲ್ಲುವ ಸಮಯ ಬಂದಿರೋದು ಈಗಲೇ. ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿಯವರಂತಹ ನಾಯಕ ಆಗಾಗ ಬರಲಾರ. ಅದು ಅಪರೂಪಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಸಿದ್ಧಿಸುವ ರತ್ನ. ಬಿಡಬಾರದಷ್ಟೇ. ಗುಜರಾತಿನ ಚುನಾವಣೆ ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಬಲು ದೊಡ್ಡ ಪರೀಕ್ಷೆ, ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿಗಲ್ಲ ಬದಲಿಗೆ ನಾವು ಭಾರತದ ವಿಕಾಸದೊಟ್ಟಿಗೆ ನಡೆಯುವೆವಾ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ. ಫಲಿತಾಂಶ ಹೇಗೆ ಬರಬಹುದೋ ನೋಡೋಣ!!

ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳಿಗೆ ಹೇಳೋಣವೆಂದರೆ ನಾನು ‘ಕೋಮುವಾದಿ’

ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳಿಗೆ ಹೇಳೋಣವೆಂದರೆ ನಾನು ‘ಕೋಮುವಾದಿ’

ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳಿಗೆ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಲೆಂದು ಕುಳಿತರೆ ನನ್ನ ಬಳಿ ಬೆಟ್ಟದಷ್ಟಿವೆ. ಆದರೆ ಅವರಿಗೆ ಪುರಸೊತ್ತು ಮತ್ತು ವ್ಯವಧಾನ ಬೇಕಲ್ಲವೇ? ನಾನು ಹತ್ತಿರ ಬಂದೊಡನೆ ಅವರಿಗೆ ಕೋಮುವಾದಿಯ ವಾಸನೆ ಬಡಿದರೆ ನಾನೇನು ಮಾಡಲಿ? ಅವರು ಈ ಐದು ವರ್ಷ ಮೋದಿಯವರನ್ನು ದೂಷಿಸುತ್ತ ಸಮಯ ಕಳೆಯುವ ಬದಲು ಅವರನ್ನು ಆಂತರ್ಯದಲ್ಲಿ ಅನುಸರಿಸಿದ್ದರೂ ಇಂದಿನ ಕನರ್ಾಟಕದ ಚಿತ್ರಣ ಬದಲಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು.

ಏನೇ ಹೇಳಿ, ಐದೇ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ರಂಗು ಕೆಡಿಸಿದ ಕೀತರ್ಿ ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯನವರಿಗೆ ಸಲ್ಲಬೇಕಾದ್ದೇ. ಬೆಂಗಳೂರೆಂದರೆ ಜಾಗತಿಕ ಸಾಫ್ಟ್ವೇರ್ ಉದ್ದಿಮೆಯ ರಾಜಧಾನಿ ಎಂಬ ಹೆಗ್ಗಳಿಕೆಯಿಂದ ಹೊಂಡಗಳ ರಸ್ತೆಯುಳ್ಳ ಮಹಾ ನಗರಿ ಎಂಬಂತಹ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಂದು ನಿಲ್ಲಿಸಿದರಲ್ಲ, ಶಭಾಷ್ ಎನ್ನಲೇಬೇಕು. ಅದ್ಯಾವ ಧೈರ್ಯದ ಮೇಲೆ ವಿಧಾನಸೌಧದ ವಜ್ರ ಮಹೋತ್ಸವವನ್ನು ಆಚರಿಸುವ ನಿರ್ಣಯ ಮಾಡಿದರೋ ದೇವರೇ ಬಲ್ಲ. ಪುಣ್ಯ, ಇದಕ್ಕೆ ಜಾಗತಿಕ ನಾಯಕರನ್ನು ಕರೆಯುವ ಸಾಹಸ ಅವರು ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಅವರೆಲ್ಲ ಕೆಂಪೇಗೌಡ ವಿಮಾನ ನಿಲ್ದಾಣದಿಂದ ಕೆಂಪೇಗೌಡರ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಗಿ ಬಂದು ವಿಧಾನ ಸೌಧ ಸೇರುವ ವೇಳೆಗೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವೇ ಮುಗಿದು ಹೋಗಿಬಿಟ್ಟಿರುತ್ತಿತ್ತು!

1

ಐದು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಈಗಿನ ಸಕರ್ಾರ ರಾಜ್ಯ ಹಾಳು ಮಾಡಿತು. ಅದಕ್ಕೂ ಮುನ್ನ ಭರವಸೆ ಹುಟ್ಟಿಸಿದ್ದ ಭಾಜಪಾ ಸಕರ್ಾರ ಸ್ವಹಿತಾಸಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಪ್ರಪಾತಕ್ಕೆ ತಳ್ಳಿತು. ಅವೆಲ್ಲದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಈಗ ಒಂದು ಮಳೆಗೆ ತಡೆಯದ ರಸ್ತೆಗಳು ತುಂಬಿವೆ. ದುಡಿದು ತಿನ್ನುವ ಉದ್ಯೋಗಶೀಲ ಸ್ವಾಭಿಮಾನೀ ತರುಣ ಇಂದಿರಾ ಕ್ಯಾಂಟೀನ್ ಎದುರು ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುತ್ತಾನೆ. ಕೃಷಿಯೆಂದರೆ ಸ್ವಾವಲಂಬಿ ಎನ್ನುವ ಕಲ್ಪನೆ ಹೋಗಿ ಸಾಲ ಮನ್ನಾಕ್ಕೆ ತಂದು ನಿಲ್ಲಿಸಲಾಗಿದೆ. ಸಂತರನ್ನು ಪಾಟರ್ಿಗಳಾಗಿ ವಿಂಗಡಿಸಿ ಧರ್ಮದ ಮೂಲ ಕಲ್ಪನೆಯನ್ನೇ ನಾಶ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ. ಪರಿಸರದ ಕಥೆಯಂತೂ ಕೇಳಲೇ ಬೇಡಿ. ಈ ಐದು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಂದೆಂದಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಶೋಷಣೆಗೊಳಗಾಗಿರುವುದು ನಮ್ಮ ಘಟ್ಟ-ಬೆಟ್ಟಗಳೇ. ನದಿಯ ನೀರು ಕಳೆದ ಒಂದು ದಶಕದಲ್ಲಿ ಅಪಾರ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಇಳಿತಗೊಂಡಿದೆ. ಯಾವುದೂ ದಾಖಲೆ ಇಲ್ಲದೇ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ.

ಪಕ್ಕದ ಕೇರಳದಲ್ಲಿ ಜನರ ಸರಾಸರಿ ಆಯಸ್ಸು 75 ಆದರೆ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಅದು 68 ರಷ್ಟಿರಬಹುದು ಅಷ್ಟೇ. ದೆಹಲಿಯಿಂದ ಹಿಡಿದು ಬಂಗಾಳದವರೆಗೆ ಈ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಹಿಂದಿರುವವರು ನಾವೇ! 17 ರಾಜ್ಯಗಳ ತುಲನೆಯಲ್ಲಿ ನಾವೇ ಕಡೆ. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಗೂ ಆರೋಗ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಸಕರ್ಾರದಿಂದ ಖಚರ್ು ಮಾಡುವ ಹಣದಲ್ಲಿ ಹಿಮಾಚಲ ಪ್ರದೇಶ ತನ್ನ ಪ್ರಜೆಯ ಮೇಲೆ ಏಳು ಸಾವಿರದಷ್ಟು ವ್ಯಯಿಸಿದರೆ ನಾವು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ 2 ಸಾವಿರವನ್ನೂ ಖಚರ್ು ಮಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ. ನಮಗಿಂತ ಗುಜರಾತು, ತಮಿಳು ನಾಡುಗಳು ಬಿಡಿ; ತೆಲಂಗಾಣವೂ ಮುಂದಿದೆ. ಕೇಂದ್ರ ಸಕರ್ಾರ ಆರೋಗ್ಯಕ್ಕೆಂದು ನೀಡುವ ಅನುದಾನದಲ್ಲಿ ಪೂತರ್ಿ ಹಣವನ್ನೂ ಬಳಸದೇ ಮರಳಿಸಿಬಿಡುವ ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ್ದೇವೆ ನಾವು. ಯಡಿಯೂರಪ್ಪನವರ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಅನುದಾನದಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೆಚ್ಚಿನ ಬಳಕೆ ಕಂಡುಬಂದಿತ್ತಾದರೂ ಅದು ಮರಳಿದ್ದೇ ಹೆಚ್ಚು! ಈ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿಯೇ ರಾಜಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಎರಡೂವರೆ ಸಾವಿರ, ಮಧ್ಯಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಒಂದೂವರೆ ಸಾವಿರ ಸಕರ್ಾರಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳಿದ್ದರೆ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಇರೋದು 765 ಮಾತ್ರ! ನಮಗಿಂತ ಕಡಿಮೆ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯ ಛತ್ತೀಸ ಗಢದಲ್ಲೂ ಎರಡು ಸಾವಿರಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಸಕರ್ಾರೀ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳಿವೆ. ಇದರರ್ಥ ಏನು ಗೊತ್ತೇ? ನಮ್ಮಲ್ಲಿ 80 ಸಾವಿರ ಜನರಿಗೆ ಒಂದು ಆಸ್ಪತ್ರೆ ಎಂದಾದರೆ ಗುಜರಾತಿನಲ್ಲಿ 38 ಸಾವಿರ ಜನಕ್ಕೆ ಒಂದು ಸಕರ್ಾರಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆ!

2

ಶಿಕ್ಷಣದ ವಿಚಾರದಲ್ಲೇನೂ ನಾವು ಸುಧಾರಿಸಿಲ್ಲ. 2010-11 ರಲ್ಲಿ 11 ಲಕ್ಷ ಜನ ಐದನೇ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿದ್ದರೆ 10ನೇ ತರಗತಿಗೆ ಬರುವ ವೇಳೆಗೆ ಈ ಪ್ರಮಾಣ ಎಂಟು ಲಕ್ಷಕ್ಕೂ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿತ್ತು. ಪ್ರತೀ ವರ್ಷದ ಅಂಕಿ ಅಂಶವೂ ಇದನ್ನೇ ಹೇಳುತ್ತಿದೆ. ನವೆಂಬರ್ನ ಹೊಸ್ತಿಲಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಚಚರ್ಿಸಲೇಬೇಕಾದ ಅಂಶವೊಂದಿದೆ. 2010-11ರಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಮಾಧ್ಯಮದಲ್ಲಿ 74 ಲಕ್ಷ ಜನ ದಾಖಲಾಗಿದ್ದರೆ, ಕಳೆದ ವರ್ಷ ಆ ಪ್ರಮಾಣ 69 ಲಕ್ಷಕ್ಕಿಳಿದಿತ್ತು. ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಆಂಗ್ಲ ಮಾಧ್ಯಮಕ್ಕೆ 2010-11 ರಲ್ಲಿ ಹದಿನೆಂಟೂವರೆ ಲಕ್ಷ ಜನ ಸೇರ್ಪಡೆಯಾಗಿದ್ದರೆ ಕಳೆದ ವರ್ಷ ದಾಖಲಾತಿ 25 ಲಕ್ಷದ ಆಸು ಪಾಸಿನಲ್ಲಿದೆ! ಆಗೆಲ್ಲ ಸಕರ್ಾರಿ ಶಾಲೆಗಳ ದಾಖಲಾತಿ ಖಾಸಗಿಯವರಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿತ್ತು. ಕಳೆದ ವರ್ಷದಿಂದ ದೃಶ್ಯ ಬದಲಾಗಿದೆ. ಈಗ ಸಕರ್ಾರಿ ಶಾಲೆಗಳಿಗೆ ಮಕ್ಕಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಇಳಿಮುಖವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಕ್ರಮೇಣ ಶಾಲೆಗಳು ಮುಚ್ಚುತ್ತ ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಕುರಿತಂತೆ ಸಕರ್ಾರದ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯೇ ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಅಚ್ಚರಿ ಪಡಬೇಕಿಲ್ಲ. ಅದಾಗಲೇ ಆ ದಿಸೆಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಸಕರ್ಾರ ಧಾವಂತದಿಂದಲೇ ಓಡುತ್ತಿದೆ. ಕಳೆದೆರಡು ವರ್ಷಗಳ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಭಾಗ್ಯಗಳ ಮೇಲೆ ಹಣ ಸುರಿದ ಸಕರ್ಾರ ಶಿಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಹೂಡಿಕೆ ಹಿಂದಿನ ವರ್ಷಕ್ಕಿಂತ ಶೇಕಡಾ ಹತ್ತರಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ಅಷ್ಟೇ! ಅಂದರೆ ಶಿಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಕೊಡುತ್ತಿರುವ ಗಮನ ದಿನೇ ದಿನೇ ಇಳಿಮುಖವಾಗುತ್ತಿದೆ ಎನ್ನುವುದಂತೂ ಸ್ಪಷ್ಟ. ಸಿಕ್ಕಿಂನಂತಹ ರಾಜ್ಯಗಳು ಪ್ರತಿ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಮೇಲೆ ಪ್ರತಿ ವರ್ಷ ಶಿಕ್ಷಣಕ್ಕೆಂದೇ 12 ಸಾವಿರಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಹಣ ವ್ಯಯಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ ನಾವು 2 ಸಾವಿರದಷ್ಟು ಹಣವನ್ನಷ್ಟೇ ಖಚರ್ು ಮಾಡುತ್ತಿರೋದು. ಸಕರ್ಾರದ ಅಂಕಿ ಅಂಶಗಳನ್ನೇ ನಂಬುವುದಾದರೆ ಬುದ್ಧಿವಂತರ ಜಿಲ್ಲೆಯಾದ ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿಯೇ 164 ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನಾದರೂ ಪದವೀಧರನಿಲ್ಲ. ಶಿವಮೊಗ್ಗದಲ್ಲಿ ಈ ಸಂಖ್ಯೆ 100! ಪ್ರತೀ ವರ್ಷ ಪ್ರಮಾಣವಚನ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಐದೈದು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಆಳ್ವಿಕೆ ನಡೆಸುವ ಯಾವೊಬ್ಬ ಶಿಕ್ಷಣ ಮಂತ್ರಿಗೂ ಇದು ಅವಮಾನಕರ ಸಂಗತಿ ಎನಿಸುವುದಿಲ್ಲವೇನು?!

3

ಶಿಕ್ಷಣ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟ ಸಂಗತಿಯಲ್ಲವೆಂದು ನೀವು ಹೇಳಬಹುದು. ರಾಜ್ಯದ ರಸ್ತೆಗಳ ಕಥೆ ಹೇಗಿದೆ? 2015ರಲ್ಲಿ ಪಂಜಾಬು ತನ್ನ ರಾಜ್ಯದ 98 ಪ್ರತಿಶತ ಹಳ್ಳಿಗಳಿಗೆ ಟಾರು ಹಾಕಿದರೆ ಕನರ್ಾಟಕ 58 ಪ್ರತಿಶತ ದಾಟಲಿಲ್ಲ. ಪ್ರಗತಿಯತ್ತ ಓಟವೆಂದರೆ ಇದೇ ಏನು? ಜಾತಿಗಳನ್ನು ಒಡೆಯುವ, ಟಿಪ್ಪೂ ಜಯಂತಿಗೆ ಕೊಡುವ ಲಕ್ಷ್ಯವನ್ನು ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯನವರು ರಾಜ್ಯದೆಡೆಗೆ ನೀಡಿದ್ದರೆ ಒಂದಷ್ಟು ಹಳ್ಳಿಗಳು ಟಾರು ರಸ್ತೆಯನ್ನು ಕಂಡಿರುತ್ತಿದ್ದವು. ಪ್ರತೀ ಎರಡು ಪ್ರತಿಶತದಷ್ಟು ಜನಸಂಖ್ಯೆ ಹೆಚ್ಚಳಕ್ಕೆ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಶೇಕಡಾ 10ರಷ್ಟು ವಾಹನಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತಿದೆ. ಅದರ ಮೇಲೆ ನಿರಂತರ ತೆರಿಗೆ ಹೇರಿ ಹಣ ಕ್ರೋಢೀಕರಿಸುವ ಆಳುವ ಧಣಿಗಳಿಗೆ ಅವುಗಳಿಗೆ ಅಗತ್ಯವಾಗಿ ಬೇಕಾದ ಮೂಲ ಸೌಕರ್ಯದ ಕುರಿತಂತೆ ಮಾತ್ರ ಆಲೋಚನೆ ಇಲ್ಲವೆಂದರೆ ಹೇಗೆ? ರಸ್ತೆಗಳ ಕಥೆ ಹೀಗಾದರೆ ನೀರಿನದ್ದು ಮತ್ತೂ ಕೆಟ್ಟದ್ದು. ಶುದ್ಧ ಕುಡಿಯುವ ನೀರು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ನಾಗರೀಕನ ಅಧಿಕಾರ. ಆದರೆ ಈ ಕುರಿತಂತೆ ಸಕರ್ಾರಗಳು ಎಂದಾದರೂ ಯೋಚಿಸಿವೆಯೇನು? ಗುಜರಾತಿನ ಅಹ್ಮದಾಬಾದಿನಲ್ಲಿ ಉತ್ಪಾದನೆಯಾಗುವ ಅಷ್ಟೂ ಕೊಳಚೆ ನೀರನ್ನೂ ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಿದರೆ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಶೇಕಡಾ ಹತ್ತರಷ್ಟು ಮಾತ್ರ ಮರುಬಳಕೆಗೆ ಸೂಕ್ತವಾಗುತ್ತದೆ. ಎಷ್ಟೊಂದು ನಗರಾಭಿವೃದ್ಧಿ ಸಚಿವರುಗಳು ಆಗಿ ಹೋದರು, ಒಬ್ಬರಿಗಾದರೂ ಈ ಬಗ್ಗೆ ಕಾಳಜಿ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅದಾಗಲೇ ಅಂತರ್ಜಲ ಮಟ್ಟ ಪಾತಾಳ ತಲುಪಿ ರಾಜ್ಯದ ಶೇಕಡಾ ಎಂಟರಷ್ಟು ತಾಲೂಕುಗಳು ಭಯಾನಕ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿವೆ. ಶೇಕಡಾ ಮುವ್ವತ್ತರಷ್ಟು ಅದಾಗಲೇ ನೀರಿನ ಸಾಕಷ್ಟು ಶೋಷಣೆ ಮಾಡಿ ಮುಗಿಸಿವೆ. ಇವಿಷ್ಟೂ ಎರಡು ವರ್ಷಗಳಷ್ಟು ಹಳೆಯ ದಾಖಲೆ. ಈಗಿನ ಸ್ಥಿತಿ ಇನ್ನೂ ಭಯಾನಕವಾಗಿರಲು ಸಾಕು.

ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಇಷ್ಟೊಂದು ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಕಾಲೇಜುಗಳಿಗೆ ಅನುಮತಿ ಕೊಟ್ಟು ಲಕ್ಷ ಲಕ್ಷ ಇಂಜಿನಿಯರುಗಳನ್ನು ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗೆ ತಂದು ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದೇವಲ್ಲ, ಎಂದಾದರೂ ಅವರ ಕೌಶಲ್ಯದ ಕುರಿತಂತೆ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳು ಆಲೋಚಿಸಿದ್ದಾರಾ? ಖಾಸಗಿ ಸಂಸ್ಥೆಯೊಂದು ಕೊಟ್ಟಿರುವ ವರದಿಯ ಪ್ರಕಾರ ಕನರ್ಾಟಕದ ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ವಿದ್ಯಾಥರ್ಿಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಟಾಟರ್್ ಅಪ್ಗೆ ಬೇಕಾಗುವ ಕೌಶಲ್ಯದೊಂದಿಗೆ ಬರುವವರು ಶೇಕಡಾ ನಾಲ್ಕರಷ್ಟು ಮಾತ್ರ. ಇದರ ಹತ್ತು ಪಟ್ಟು ಜನ ಬಿಪಿಓಗೆ ಸಾಲುವಂತಹ ಕೌಶಲವಷ್ಟೇ ಹೊಂದಿರುವಂಥವರು. ಬುದ್ಧಿವಂತರ ನಾಡಾಗಿರುವ ಕನರ್ಾಟಕದಿಂದ ನಾವು ಕಳೆದ ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟು ಹಾಕಿರುವುದು ಇಂಥದ್ದೇ ಮಂದಿಯನ್ನು ಎಂಬುದು ಅವಮಾನಕರ ಸಂಗತಿಯಲ್ಲವೇನು? ಹಾಗಂತ ಬಿಪಿಓಗಳನ್ನು ಜರಿಯುತ್ತಿಲ್ಲ ಆದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ವಿದ್ಯಾಥರ್ಿಗಳೇ ಬೇಕೆಂದಿಲ್ಲ ಅಷ್ಟೇ. ತರುಣರಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಪಾರವನ್ನು, ಹೊಸ ಹೊಸ ಸವಾಲುಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವ ಮನೋಭೂಮಿಕೆ ನಿಮರ್ಾಣ ಮಾಡುವ ಆಲೋಚನೆಯಿದ್ದರಲ್ಲವೇ ಅವೆಲ್ಲ ಸಾಧ್ಯವಾಗೋದು.

Photo Caption

ಹೀಗೆ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳಿಗೆ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಲೆಂದು ಕುಳಿತರೆ ನನ್ನ ಬಳಿ ಬೆಟ್ಟದಷ್ಟಿವೆ. ಆದರೆ ಅವರಿಗೆ ಪುರಸೊತ್ತು ಮತ್ತು ವ್ಯವಧಾನ ಬೇಕಲ್ಲವೇ? ನಾನು ಹತ್ತಿರ ಬಂದೊಡನೆ ಅವರಿಗೆ ಕೋಮುವಾದಿಯ ವಾಸನೆ ಬಡಿದರೆ ನಾನೇನು ಮಾಡಲಿ? ಅವರು ಈ ಐದು ವರ್ಷ ಮೋದಿಯವರನ್ನು ದೂಷಿಸುತ್ತ ಸಮಯ ಕಳೆಯುವ ಬದಲು ಅವರನ್ನು ಆಂತರ್ಯದಲ್ಲಿ ಅನುಸರಿಸಿದ್ದರೂ ಇಂದಿನ ಕನರ್ಾಟಕದ ಚಿತ್ರಣ ಬದಲಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು. ರಾಜ್ಯದ ಸಕರ್ಾರೀ ವೆಬ್ಸೈಟುಗಳ ಮೇಲೆ ಒಮ್ಮೆ ಕಣ್ಣಾಡಿಸಿದರೆ ನಾನೇಕೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆಂದು ನಿಮಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಅರಿವಾಗುತ್ತದೆ. ಕೇಂದ್ರದ ಮಾಹಿತಿ ನೀಡುವ ಜಾಲತಾಣಗಳು ಎಲ್ಲಾ ಮಾಹಿತಿಗಳನ್ನು ಸಮಗ್ರವಾಗಿ ಕ್ರೋಢೀಕರಿಸಿದ್ದರೆ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಆ ಕುರಿತಂತೆ ಗಮನವನ್ನೇ ಹರಿಸಿಲ್ಲ. ಇವರ ಬಳಿ ಇರೋದು ಜಾತಿ ಗಣತಿಯ ಮಾಹಿತಿ ಮಾತ್ರ. ಹೇಗಾದರೂ ಮಾಡಿ ಜಾತಿಯ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಮಾಡುತ್ತ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಮತ್ತೆ ಬಂದರಾಯ್ತೆಂಬ ದುದರ್ೃಷ್ಟಿ ಮಾತ್ರ. ಇದು ಬಹಳ ದಿನಗಳ ಕಾಲ ನಡೆಯುವುದಿಲ್ಲವೆಂಬುದನ್ನು ಈ ಬಾರಿ ಸಮರ್ಥವಾಗಿ ತೋರಿಸಬೇಕಿದೆ. ಸಾವಿರ ರೂಪಾಯಿಗೆಲ್ಲ ಓಟು ಹಾಕಿ ಸಾವಿರಾರು ದಿನಗಳ ಜೀತ ಮಾಡುವುದಕ್ಕಿಂತ ರಾಜ್ಯದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಕನಸನ್ನು ಕಟ್ಟಿ ಅದಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕುವುದು ಅಗತ್ಯ.

ಆದರೆ ಕನ್ನಡಿಗರ ದೌಭರ್ಾಗ್ಯವೇನು ಗೊತ್ತೇ? ಆಳುವ ಪಕ್ಷವಂತೂ ಸಮರ್ಥವಲ್ಲ ಎಂದು ಸಾಬೀತು ಪಡಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ; ಅತ್ತ ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷಗಳೂ ಬೆಪ್ಪು ತಕ್ಕಡಿಗಳಂತಿವೆ. ನಾಗರಿಕರು ಪ್ರಜ್ಞಾವಂತರಾದರೂ ಆಯ್ಕೆ ಸಲೀಸಿಲ್ಲ!  

ರಂಗೇರುತ್ತಿದೆ ರಾಜ್ಯದ ಚುನಾವಣೆ!

ರಂಗೇರುತ್ತಿದೆ ರಾಜ್ಯದ ಚುನಾವಣೆ!

ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ಎರಡೂ ಪಕ್ಷಗಳ ಸಮಸ್ಯೆ ಒಂದೇ. ಕನರ್ಾಟಕದಲ್ಲಿ ಒಗ್ಗಟ್ಟು ಬರಬೇಕೆಂದರೆ ಮೇಲಿನವರು ಜುಟ್ಟು ಬಲವಾಗಿ ಹಿಡಿಯಬೇಕು. ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ ಮೇಲ್ನೋಟಕ್ಕೆ ಈ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಗೆದ್ದಿರುವುದು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸೇ.  ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯನವರ ನೇತೃತ್ವವನ್ನು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ಪೂತರ್ಿ ಒಪ್ಪಿದಂತಿದೆ.

ಏನೇ ಹೇಳಿ, ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳ ಮಾಧ್ಯಮ ಸಲಹೆಗಾರರು ಜಾಗ ಬಿಟ್ಟ ನಂತರ ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯನವರು ಸ್ವಲ್ಪ ಚುರುಕಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಕೆಲವರು ಹಾಗೆಯೇ ತಾವು ಕೆಡುವುದಲ್ಲದೇ ವನವನ್ನೆಲ್ಲ ಕೆಡಿಸುತ್ತಾರೆ. ಬಹುಶಃ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದ ಆರಂಭದಿಂದಲೂ ದಿನೇಶ್ ಅಮೀನ್ ಮಟ್ಟುರವರನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರ ಇಟ್ಟಿದ್ದರೆ ರಾಜ್ಯ ಒಂದು ಒಳ್ಳೆಯ ಆಡಳಿತವನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತೇನೋ?

ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಕನರ್ಾಟಕದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿನ ಚಹರೆಯನ್ನು ಬದಲು ಮಾಡುವ ಬಲುದೊಡ್ಡ ಪ್ರಯತ್ನ ನಡೆದಿರುವಂತೂ ನಿಜ. ಆದರೆ ಹೇಗೆ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿಯವರ ಖ್ಯಾತಿ ಜನರ ಮನದಾಳದಲ್ಲಿ ಹೊಕ್ಕಿದೆಯೋ ಹಾಗೆಯೇ ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯನವರು ಐದು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಗಳಿಸಿರುವ ಕುಖ್ಯಾತಿ ಕೂಡ ಜನ ಮಾನಸವನ್ನು ಹೊಕ್ಕಿ ಕುಳಿತುಬಿಟ್ಟಿದೆ. ಅದನ್ನು ಹೊರಗೆಳೆದು ಬಿಸಾಡಲು ಭಾರೀ ದೊಡ್ಡ ಸಾಹಸವೇ ಬೇಕಾದೀತು. ಆದರೂ ಕಳೆದ ಮೂರ್ನಾಲ್ಕು ತಿಂಗಳಿಂದ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳು ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳು ಎಂಥವನಿಗೂ ಅಚ್ಚರಿ ಹುಟ್ಟಿಸುವಂಥದ್ದು. ಪ್ರಶಾಂತ್ ಕಿಶೋರ್ ಕನರ್ಾಟಕಕ್ಕೆ ಬಂದು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಪುಕಾರು ಹಬ್ಬುವಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ!

FB_IMG_1508034298830

ಹಾಗೆ ಸುಮ್ಮನೆ ಗಮನಿಸಿ ನೋಡಿ. ಮುಖ್ಮಂತ್ರಿಗಳೆಂಬ ಘನತೆಯನ್ನೂ ಮರೆತು ಅಧಿಕೃತ ಟ್ವಿಟರ್ ಐಡಿಯಿಂದ ಕಳಪೆ ಟ್ವೀಟ್ಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು ಅವರು. ವೈಯಕ್ತಿಕವಾದ ಆಕ್ರೋಶಗಳನ್ನು ಅದರ ಮೂಲಕ ಹೊರ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದರು. ಪ್ರಧಾನ ಮಂತ್ರಿಗಳನ್ನು ನಿಂದಿಸುತ್ತಿದ್ದರು; ಕೊನೆಗೆ ಕುಟುಂಬದೊಡನೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಬಹುದಾದ್ದನ್ನು ಅಧಿಕೃತ ಟ್ವಿಟರ್ ಖಾತೆಯಿಂದ ಜನರೆದುರು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳ ಕಚೇರಿಯ ಖಾತೆ ಒಬ್ಬರಿಗೆ ಸೇರಿದ್ದಲ್ಲ, ಅದು ಏಳು ಕೋಟಿ ಕನ್ನಡಿಗರ ಆಸ್ತಿ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಅವರು ಮರೆತಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಅದೆಷ್ಟೇ ತಿವಿದರೂ ತಿದ್ದುಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿರಲಿಲ್ಲ. ಅದನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸುವವರ ಬುದ್ಧಿಮತ್ತೆ ಹಾಗಿತ್ತು. ಮಾಧ್ಯಮ ಸಲಹೆಗಾರರು ಜಾಗ ಖಾಲಿ ಮಾಡಿ ಹೋದ ನಂತರ ಬದಲಾವಣೆ ಬಂತು. ಅವರ ಖಾತೆ ಬದಲಾಯಿತು. ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ತಮ್ಮದೇ ಖಾತೆ ಆರಂಭಿಸಿದರು. ವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾಗಿ ಟ್ವೀಟ್ ಮಾಡಲು ಶುರು ಮಾಡಿದರು.

3

ವೇಣುಗೋಪಾಲ್ ಅವರು ಕನರ್ಾಟಕದ ಉಸ್ತುವಾರಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದಾಗಿನಿಂದ ಇಲ್ಲಿನ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ಚುರುಕಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದೆ. ಅವರು ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಮನೆ ಮಾಡಿ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಇಪ್ಪತ್ತು ದಿನ ಇಲ್ಲಿಯೇ ಇರುತ್ತೇನೆ ಎಂದಾಗ ಕಾಂಗ್ರೆಸಿಗರು ಹುಬ್ಬೇರಿಸಿದ್ದರು. ದಿಗ್ವಿಜಯ್ ಸಿಂಗ್ರ ಅಧಿಕಾರಾವಧಿಯಲ್ಲಿ ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯನವರು ತಮ್ಮ ಮಾತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಹೈಕಮಾಂಡ್ ನಡೆಯುವಂತೆ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ವೇಣುಗೋಪಾಲರ ಆಗಮನದಿಂದ ಚಿತ್ರಣ ಬದಲಾಯಿತು. ಅವರು ಅಮಿತ್ ಶಾಹ್ರಂತೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿಗರನ್ನು ಝಾಡಿಸಲು ಶುರು ಮಾಡಿದರು. ಮುಂದಿನ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯನವರೇ ಎಂದು ವಿವಾದಕ್ಕೆಡೆಯಿಲ್ಲದಂತೆ ಖಾತ್ರಿ ಮಾಡಿದರು. ಎಲ್ಲ ವಿಭಾಗಗಳನ್ನು ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಹಚ್ಚಿದರು. ಥೇಟು ಭಾಜಪಾದ ಶೈಲಿಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಆರಂಭವಾಯಿತು. ಮನೆಮನೆಗೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ಎಂಬ ಸಂಘದ ಪಾಲಿಗೆ ಬಲು ಹಳೆಯದಾದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿನ ಪಾಲಿಗೆ ಹೊಚ್ಚ ಹೊಸದಾದ ಯೋಜನೆ ರೂಪಿಸಲಾಯಿತು. ಆಲೋಚನೆ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ. ಆಚರಣೆ ಸುಲಭವಲ್ಲ. ಮನೆಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ ಜನರನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡಲು ಕನರ್ಾಟಕ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿಗೆ ಎಂಟೆದೆಯೇ ಬೇಕು. ಇದುವರೆಗೂ ಹಿಂದು ವಿರೋಧಿಯಾಗಿ ನಡೆದುಕೊಂಡಿರುವ ರೀತಿ, ಜಾತಿ-ಜಾತಿಗಳ ನಡುವೆ ತಂದಿರುವ ಒಡಕು, ಧರ್ಮವನ್ನು ಒಡೆಯುವಲ್ಲಿ ಮಾಡಿರುವ ಪ್ರಯತ್ನ, ಹದಗೆಟ್ಟಿರುವ ಕನರ್ಾಟಕದ ಆಥರ್ಿಕ ಸ್ಥಿತಿ, ಉದ್ಯೋಗ ಸೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಸೋತಿರುವ ರಾಜ್ಯ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನತೆಯಲ್ಲಿ ಆಕ್ರೋಶವನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸಿದೆ. ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ನೋಟು ಅಮಾನ್ಯೀಕರಣದಿಂದ, ಜಿಎಸ್ಟಿ ಜಾರಿಗೆ ತಂದಿದ್ದರಿಂದ ಸಿರಿವಂತರನ್ನು ಎದುರು ಹಾಕಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಇಷ್ಟೂ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಸಿರಿವಂತರ ದರ್ಪದಿಂದ ಕಂಗಾಲಾಗಿದ್ದ ಬಡವರಿಗೆ ಒಳಿತಾಗಿದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಅವರೊಡನೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನತೆ ನಿಂತಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯನವರು ಹಾಗಲ್ಲ. ಅವರು ತಂದಿರುವ ಯೋಜನೆಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನತೆಯನ್ನು ಮುಟ್ಟುವಲ್ಲಿ ಸೋತುಹೋಗಿವೆ. ಹೊಗಳುಭಟ್ಟರ ಬಹು ಪರಾಖಿನಲ್ಲಿ ಅವರು ಇಷ್ಟು ದಿನ ಕಾಲ ಕಳೆದು ಈಗ ಏಕಾಕಿ ಜಾಗೃತರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಒಳ್ಳೆಯದೇ. ಸುದೀರ್ಘ ನಿದ್ದೆಯಲ್ಲಿರುವ ವಿರೋಧಿಗಳಿಗೆ ಇದು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ಕರೆಗಂಟೆಯಾದರೂ ಆಗಲಿ.

2

ಅತ್ತ ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯನವರು ಚುರುಕಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದರೆ ಇತ್ತ ಕನರ್ಾಟಕದ ಬಿಜೆಪಿ ಅರೆ ಪ್ರಜ್ಞಾವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಇದೆ. ಆಡಳಿತ ವಿರೋಧಿ ಅಲೆಯಲ್ಲಿಯೇ ತೇಲಿಕೊಂಡು ವಿಧಾನಸೌಧಕ್ಕೆ ಸೇರಿಕೊಂಡುಬಿಡುತ್ತೇವೆಂಬ ಅವರ ನಂಬಿಕೆ ಈಗ ಹುಸಿಯಾಗುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. ಆಡಳಿತ ವಿರೋಧಿ ಅಲೆ ಜೋರಾಗಿದ್ದಾಗ ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷಗಳು ಗೆಲ್ಲುವ ವಿಶ್ವಾಸ ತೋರುವುದು ಸಹಜ. ಆದರೆ ಆಗಲೇ ಅಲ್ಲಿಯೂ ಟಿಕೇಟಿಗಾಗಿ ಆಕಾಂಕ್ಷಿಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಯೂ ವೃದ್ಧಿಯಾಗೋದು. ಹೈಕಮಾಂಡು ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಪಟ್ಟಕ್ಕೆ ಸಫಾರಿ ಹೊಲಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದವರು ನೀವೇ ಎಂದ ಮೇಲೂ ಯಡಿಯೂರಪ್ಪನವರ ಮನದೊಳಗಣ ಬೇಗುದಿ ಆರಿಲ್ಲ. ಇಲ್ಲಿನ ಹಿರಿಯರೆನಿಸಿಕೊಂಡವರೆಲ್ಲರ ವಿರೋಧಿ ಸಂಘಟನಾ ಕಾರ್ಯದಶರ್ಿ ಸಂತೋಷ್ ಅವರು ಕೇರಳದಲ್ಲಿ ಜನ ರಕ್ಷಾ ಯಾತ್ರೆಯನ್ನು ಬಲು ಜೋರಾಗಿ ಸಂಘಟಿಸಿ ಸೈ ಎನಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಹಾಗಂತ ಅಮಿತ್ ಷಾಹ್ ಪಡೆ ಸುಮ್ಮನಿಲ್ಲ. ಕೇರಳದ ಹತ್ಯೆಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಹೋರಾಟದ ನೇತೃತ್ವವನ್ನು ಮಾಜಿ ಉಪ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಅಶೋಕ್ ಕೈಲಿಟ್ಟು ಚಾಣಾಕ್ಷ ನಡೆ ಪ್ರದಶರ್ಿಸಿದೆ. ಈಗ ನಡೆಯಬೇಕಿರುವ ಪರಿವರ್ತನಾ ರ್ಯಾಲಿಗೆ ಸಂಸದೆ ಶೋಭಾ ಅವರನ್ನು ಮುಂದೆ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಒಳಗಿನ ವಿರೋಧಿಗಳಿಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟ ಸಂದೇಶ ರವಾನಿಸಿದೆ.

ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ಎರಡೂ ಪಕ್ಷಗಳ ಸಮಸ್ಯೆ ಒಂದೇ. ಕನರ್ಾಟಕದಲ್ಲಿ ಒಗ್ಗಟ್ಟು ಬರಬೇಕೆಂದರೆ ಮೇಲಿನವರು ಜುಟ್ಟು ಬಲವಾಗಿ ಹಿಡಿಯಬೇಕು. ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ ಮೇಲ್ನೋಟಕ್ಕೆ ಈ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಗೆದ್ದಿರುವುದು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸೇ.  ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯನವರ ನೇತೃತ್ವವನ್ನು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ಪೂತರ್ಿ ಒಪ್ಪಿದಂತಿದೆ. ವೇಣುಗೋಪಾಲ್ ಈ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಅಮಿತ್ ಶಾಹ್ರಿಗಿಂತ ಒಂದು ಹೆಜ್ಜೆ ಮುಂದಿದ್ದಾರೆ. ಸ್ವತಃ ರಾಜಕೀಯದಲ್ಲಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಪಳಗಿರುವ ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯ ತಮ್ಮ ಚುರುಕು ನಡೆಗಳಿಂದ ಎದುರಾಳಿಗಳಿಗೆ ಗಾಬರಿ ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಮಾಡುತ್ತಾರೋ, ಹೇಳಿಕೆ ಕೊಟ್ಟು ಸುಮ್ಮನಾಗುತ್ತಾರೋ ಗೋವಾದ ನಿರಾಶ್ರಿತರಿಗೆ ನಿವೇಶನವನ್ನಂತೂ ಘೋಷಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಚುನಾವಣೆಯ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಅದು ಅವರಿಗೆ ಶಕ್ತಿಯಂತೂ ಹೌದು. ಗೋವಾದಲ್ಲಿರುವ ಸಕರ್ಾರ ಬೀಜೇಪಿಯದ್ದೆಂಬುದಂತೂ ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯ ಸೂಕ್ತವಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದಾದ ಅಸ್ತ್ರ. ಕಳೆದ ಆರು ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳು ರಾಜ್ಯದ ಪಟ್ಟಭದ್ರ ಮತಬ್ಯಾಂಕುಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಒಡೆದು ಬಿಸಾಡಿದ್ದಾರೆ ಅವರು. ಹಾಗೇ ಯೋಚಿಸಿ, ಉತ್ತರ ಕನರ್ಾಟಕದ ಜನ ಭಾಜಪಾದ ಒಲವಿರುವವರು. ಆದರೆ ಲಿಂಗಾಯತ-ವೀರಶೈವ ಕಿತ್ತಾಟದ ನಂತರ ಅದೆಷ್ಟು ಜನ ಯಡಿಯೂರಪ್ಪನ ಪರ ಬಲವಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದಾರೆನ್ನುವುದು ಅನುಮಾನ. ಇತ್ತ ಕರಾವಳಿಯಲ್ಲಿ ಬಿಜೇಪಿಯ ಅಲೆ ಜೋರೆನಿಸುತ್ತಿತ್ತು, ಈಗಲೂ ಇದೆ. ಆದರೆ ಟಿಕೇಟ್ ಆಕಾಂಕ್ಷಿಗಳು ಅದೆಷ್ಟು ಮಂದಿ ಇದ್ದಾರೆಂದರೆ, ಟಿಕೇಟ್ ಸಿಗದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನೂ ಪಕ್ಷಕ್ಕೆ ಮುಳುವಾದರೆ ಅಚ್ಚರಿ ಪಡಬೇಕಿಲ್ಲ. ಮೈಸೂರು ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಜನತಾ ದಳ ಪ್ರಭಾವಿ ಎನಿಸಿದರೂ ಮುಸಲ್ಮಾನರನ್ನು ಆರಿಸಿ-ಆರಿಸಿ ಬುಟ್ಟಿಗೆ ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯ ತನ್ನ ತಾನು ಪ್ರಭಾವೀ ಹಿಂದು ವಿರೋಧಿ ಎಂದು ಬಿಂಬಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅದಕ್ಕೇ ಅಲ್ಲಿ ದಳದ ನೆಲೆಯೂ ಅಷ್ಟು ಬಲವಾಗಿಲ್ಲ. ಒಂದಂತೂ ಸತ್ಯ. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬರದಿದ್ದರೂ ಬೀಜೇಪಿಗೆ ಅಧಿಕಾರ ಸುಲಭವಲ್ಲ ಎಂಬ ವಾತಾವರಣವನ್ನಂತೂ ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಿದೆ.

21-1432206003-ramya-challenge-to-pm-modi-7

 

ಅತ್ತ ರಾಷ್ಟ್ರ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ಮಾಡು ಇಲ್ಲವೇ ಮಡಿ ಎಂಬ ವಾತಾವರಣದ ಸೃಷ್ಟಿಗೆ ಬದ್ಧವಾಗಿ ನಿಂತಿದೆ. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಸಿಪಿಎಮ್ನ ಪ್ರಕಾಶ್ ಕಾರಟ್ ಬಿಜೇಪಿ, ಆರೆಸ್ಸೆಸ್ಗಳನ್ನು ಮಟ್ಟಹಾಕಲು ವೇದಿಕೆ ರೂಪಿಸುವ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅವರೊಂದಿಗೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು, ಸಮಾಜವಾದಿ, ಬಹುಜನ, ಮುಸ್ಲೀಂ ಲೀಗು, ಚೀನಾ ಚೇಲಾ, ಪಾಕೀಸ್ತಾನ್ ಭಕ್ತರೆಲ್ಲ ಸೇರಿಕೊಳ್ಳುವುದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಅನುಮಾನವೂ ಇಲ್ಲ. ಮೋದಿಯನ್ನು ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಮತ್ತೆ ತರಲು ರಾಷ್ಟ್ರದ ಜನ ಹಣ ಸಂಗ್ರಹಿಸುವ ದದರ್ಿನಲ್ಲಿದ್ದರೆ, ಅವರನ್ನು ಅಧಿಕಾರದಿಂದ ದೂರವಿರಿಸಲು ಭಾರತ ವಿರೋಧಿ ಶಕ್ತಿಗಳು ಹಣ ಸುರಿಯುವ ಎಲ್ಲ ಲಕ್ಷಣಗಳೂ ಇವೆ. ಮೋದಿಯನ್ನು ವಯಕ್ತಿಕವಾಗಿ ಹಳಿಯಲು ಭಿನ್ನ ಭಿನ್ನ ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ಅದಾಗಲೇ ಬಳಸಲಾರಂಭಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿನ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳು ಹುಚ್ಚೆದ್ದು ಕುಣಿಯುತ್ತಿವೆ. ಪ್ರತಿನಿತ್ಯ ನೂರಾರು ಫೇಕ್ ಅಕೌಂಟುಗಳು ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗುತ್ತಿವೆ. ಅವುಗಳ ಮೂಲಕ ಮೋದಿ ವಿರೋಧಿ ಚಿಂತನೆಗಳನ್ನು ಬಿತ್ತುವ ಕಾರ್ಯ ಸೊಗಸಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ಕನ್ನಡದ ನಟಿ ರಮ್ಯಾಳಿಗೆ ಇದರ ಶ್ರೇಯ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಅನುಮಾನವೂ ಇಲ್ಲ. ಸ್ವಲ್ಪ ದಿನ ಚಟುವಟಿಕೆ ತೋರಿದ್ದ ದಳದ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳ ತಂಡವೀಗ ಪೂರ್ಣ ಸ್ತಬ್ಧವಾಗಿದೆ. ಇತ್ತ ಭಾರತೀಯ ಜನತಾ ಪಾಟರ್ಿಯ ಐಟಿ ಸೆಲ್ ನಿಷ್ಕ್ರಿಯವೇ ಆಗಿಬಿಟ್ಟಿದೆ.

ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯದ ಚುನಾವಣೆ ಈಗ ರಂಗೇರಿದೆ. ಕೇಸರಿ, ಹಸಿರು, ಕೆಂಪು, ನೀಲಿ ಎಲ್ಲ ಬಣ್ಣಗಳೂ ಆಗಸಕ್ಕೆ ರಾಚಿಕೊಳ್ಳಲಿವೆ. ನಾವೀಗ ಕಾದು ನೋಡಬೇಕಷ್ಟೇ.

 

  ಗೋವಾದ ಕನ್ನಡಿಗರ ಸಮಸ್ಯೆಗೆ ಪರಿಹಾರವೇನು?

  ಗೋವಾದ ಕನ್ನಡಿಗರ ಸಮಸ್ಯೆಗೆ ಪರಿಹಾರವೇನು?

ಹೇಗೆ ಕನರ್ಾಟಕದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಪ್ರೇಮವೆಂದರೆ ತಮಿಳು-ಹಿಂದಿ ದ್ವೇಷವೆಂಬುದನ್ನು ನಾವು ಮುಂದಿಡುತ್ತೇವೆಯೋ ಹಾಗೆಯೇ ಅಲ್ಲಿ ಗೋವಾದ ಪ್ರೇಮವೆಂದರೆ ಕನರ್ಾಟಕದ ವಿರೋಧವೆಂಬಂತಾಗಿದೆ. ಅಲ್ಲಿನ ಒಟ್ಟೂ ಜನಸಂಖ್ಯೆ ಹದಿನೈದು ಲಕ್ಷವಾದರೆ, ಕನ್ನಡಿಗರೇ ಮೂರು ಲಕ್ಷದಷ್ಟಿದ್ದಾರಂತೆ! ಅಂದರೆ ಪ್ರತಿ ಐವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಕನ್ನಡಿಗ. ಹೀಗೆ ಬಂದಿರುವ ಅನೇಕರಲ್ಲಿ ಮುಸಲ್ಮಾನರೂ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿರುವುದರಿಂದ ಅವರಿಂದ ನಿಮರ್ಾಣಗೊಂಡಿರುವ ಎಲ್ಲ ಪ್ರತ್ಯೇಕತಾವಾದಿ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೂ ಅವರೀಗ ಕನರ್ಾಟಕವನ್ನೇ ದೂರುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ. ಇಲ್ಲಿನ ಗಣಿ ಉದ್ಯಮದಲ್ಲಿ ಬಹುಪಾಲು ಮುಖ್ಯ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡಿಗರೇ ಇದ್ದಾರೆ. ಬ್ಯಾಂಕುಗಳಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡಿಗರಿದ್ದಾರೆ. ಇಲ್ಲಿನ ಹೋಟೆಲ್ ಉದ್ಯಮ ಕನ್ನಡಿಗರ ಕೈಲಿದೆ. ಓಹ್. ಒಬ್ಬ ಗೋವೆಯನ್ನನಿಗೆ ಕನ್ನಡಿಗರ ಕಂಡು ಉರಿದು ಬೀಳಲು ಅಷ್ಟು ಸಾಕು.

ಗೋವಾದ ಬಾಯ್ಣಾದಲ್ಲಿ ಕಳೆದ ಎರಡು ವಾರಗಳಿಂದ ಬಿಗುವಿನ ವಾತಾವರಣ. ನಾಲ್ಕು ದಶಕಗಳಿಂದ ಕೂಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಸಮುದ್ರ ತೀರದಲ್ಲಿ ನೆಲೆ ನಿಂತಿದ್ದ ಸುಮಾರು ಐವತ್ತಾರು ಕುಟುಂಬಗಳನ್ನು ಒಕ್ಕಲೆಬ್ಬಿಸಿ ಬೀದಿಗೆ ತಳ್ಳಲಾಗಿದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಕನರ್ಾಟಕ-ಗೋವಾ ಬಣ್ಣ ಬೇರೆ ಬಂದು ಬಿಟ್ಟಿರುವುದರಿಂದ ನಿಜಕ್ಕೂ ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ಮುಗಿಯಲಾರದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದೆ ಈ ವಿವಾದ.

3

ಬಾಯ್ಣಾ ಬೀಚಿನ ಈ ಒಕ್ಕಲೆಬ್ಬಿಸುವಿಕೆ ಹೊಸ ವಿವಾದವಲ್ಲ. 2004ರಲ್ಲಿಯೇ ಈ ಕುರಿತಂತೆ ಗಲಾಟೆಗಳು ಭುಗಿಲೆದ್ದಿದ್ದವು. ಈ ಎಲ್ಲ ಗಲಾಟೆಗಳ ಹಿಂದಿರುವುದು ವೇಶ್ಯಾವಾಟಿಕೆಯ ಸಮಸ್ಯೆ ಅನ್ನೋದು ಅನೇಕರಿಗೆ ಹೊಸ ವಿಷಯವೆನಿಸಬಹುದು. ಗೋವಾದಲ್ಲಿನ ಸೆಕ್ಸ್ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳು ನಡೆಯುವ ಕೇಂದ್ರ ಯಾವುದೆಂದು ಕೇಳಿದರೆ ತಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಸಿಗುವ ಉತ್ತರವೇ ಬಾಯ್ಣಾ ಬೀಚಿನದು. ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಉತ್ತರ ಕನರ್ಾಟಕದ ಮತ್ತು ಆಂಧ್ರ-ಒರಿಸ್ಸಾಗಳ ಕರಾವಳಿಯ ಅನೇಕರಿಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಇದೇ ಉದ್ಯೋಗವಾಗಿತ್ತು. ಈ ಬೀಚಿಗೆ ಬರಲು ಜನರು ಹೆದರುತ್ತಿದ್ದ ಕಾಲ ಅದು. ಥೇಟು ಹಿಂದಿ ಸಿನಿಮಾಗಳಂತೆ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಮನೆಯ ಹೊರಗೆ ನಿಂತು ಗಿರಾಕಿಗಳನ್ನು ಆಕಷರ್ಿಸುವ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳು ಇಡಿಯ ಬಾಯ್ಣಾಕ್ಕೆ ಕೆಟ್ಟ ಹೆಸರು ಕೊಟ್ಟಾಗಿತ್ತು. ಸ್ವಚ್ಛ ನೀಲಿ ನೀರಿನ ಸುಂದರವಾದ ಈ ಬೀಚಿಗೆ ಜನ ಬರುವ ಉದ್ದೇಶ ಬೇರೆಯೇ ಆಗಿದ್ದರಿಂದ ಇದರ ಆಸುಪಾಸಿಗೆ ಜನ ಉಳಿದುಕೊಳ್ಳುವುದೇ ಕಷ್ಟವೆನಿಸುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ. ಗೋವಾ ಸಕರ್ಾರಕ್ಕೆ ದೊಡ್ಡ ತಲೆನೋವಾಗಿತ್ತು ಇದು. ಹಾಗಂತ ಇದು ಒಂದು ದಶಕದ ಹಿಂದಿನದ್ದಷ್ಟೇ ಸಮಸ್ಯೆಯಲ್ಲ, ಸುಮಾರು ನಲವತ್ತು ವರ್ಷಗಳಿಂದಲೂ ಇಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಜನರ ತೊಂದರೆ.

2004ರಲ್ಲಿ ಅಂದಿನ ಸಕರ್ಾರ ಮುಲಾಜಿಲ್ಲದೇ ಬಾಯ್ಣಾದಿಂದ ಈ ಹಣೆಪಟ್ಟಿಯನ್ನು ಕಿತ್ತೆಸೆಯುವ ಸಂಕಲ್ಪ ಮಾಡಿ ಅಲ್ಲಿನ ಮನೆಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣ ನೆಲಸಮ ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟಿತು. ಸಾವಿರಾರು ಜನ ಬೀದಿಗೆ ಬಂದರು. ಹಾಗಂತ ಅವರ ಪರವಾಗಿ ದನಿ ಎತ್ತುವವರೂ ಯಾರೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಬೇರೆಯವರು ಬಿಡಿ. ಸ್ವತಃ ಒಕ್ಕಲೆಬ್ಬಿಸಿಕೊಂಡವರೂ ಪ್ರತಿಭಟನೆಗೆ ನಿಲ್ಲಲಿಲ್ಲ ಏಕೆಂದರೆ ಅವರಿಗೇ ಆ ವಿಶ್ವಾಸವಿರಲಿಲ್ಲ. ಒಂದಷ್ಟು ಜನರನ್ನು ಸಕರ್ಾರೇತರ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಸುಪದರ್ಿಗೆ ಕೊಟ್ಟು ಅವರನ್ನು ತಿದ್ದಿ ತೀಡುವ, ಬದುಕು ಕಟ್ಟಿ ಕೊಡುವ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನೂ ಆಗ ಮಾಡಲಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ವೇಶ್ಯಾವಾಟಿಕೆ ಎನ್ನುವುದು ನದಿಯೊಳಗಿನ ಸುಳಿಯಿದ್ದಂತೆ. ಒಮ್ಮೆ ಸಿಕ್ಕಿಕೊಂಡರೆ ಮುಗಿಯಿತು, ಹೊರಗೆ ಬರುವುದು ಬಲು ಕಷ್ಟ. ಬಾಯ್ಣಾದ ಇದೇ ಜನರ ಸಮಸ್ಯೆಯ ಕುರಿತಂತೆ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಫ್ರಂಟ್ಲೈನ್ ಎಂಬ ಪತ್ರಿಕೆಯೊಂದು ಸವಿಸ್ತಾರವಾಗಿ ವರದಿ ಮಾಡಿದೆ. ಬಳ್ಳಾರಿಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸಕೊಡಿಸುವೆನೆಂದು ಬಾಗಲಕೋಟೆಯಿಂದ ಹೆಣ್ಣುಮಗಳನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದ ದಲ್ಲಾಳಿಯೊಬ್ಬ ಇಲ್ಲಿನ ಹೆಂಗಸೊಬ್ಬಳಿಗೆ ಆಕೆಯನ್ನು ಮಾರಿ ಹೋದ. ಅವಳ ಬದುಕು ಬೀಚಿನಲ್ಲಿಯೇ ಮರಳಾಗಿಬಿಟ್ಟಿತಷ್ಟೇ. ಇಲ್ಲಿ ಆಕೆಯ ಧಂಧೆಯ ಅರಿವಾದೊಡನೆ ಮನೆಯವರೂ, ಸಂಬಂಧಿಕರೂ ಆಕೆಯನ್ನು ದೂರ ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟರು. ಅಲ್ಲಿಗೆ ಅವಳ ಬದುಕನ್ನು ಯಾವ ಸಂಘಟನೆಗಳೂ ಸುಧಾರಿಸಲಾರವು. ಇಂತಹ ಅನೇಕರನ್ನು 2004ರಲ್ಲಿ ಸಂಘಟಿಸಿ ಅವರಿಗೆ ಒಂದಷ್ಟು ಮೌಲ್ಯಯುತ ಜೀವನದ ಪಾಠ ಹೇಳಿ ಅವರವರ ಊರಿನ ಗಾಡಿ ಹತ್ತಿಸಿ ಕಳಿಸಿಕೊಟ್ಟರೆ ಗೋವಾ ಗಡಿ ದಾಟುವ ಮುನ್ನವೇ ಇಳಿದು ಮರಳಿ ಬಂದು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದರು. ಬಾಯ್ಣಾದಲ್ಲಿ ಕೇಂದ್ರೀಕೃತವಾಗಿದ್ದ ವಹಿವಾಟು ಇಡಿಯ ಗೋವಾಕ್ಕೆ ವಿಸ್ತಾರವಾಗುತ್ತಿತ್ತು.

5

ಇವರ ಸಂಖ್ಯೆ ಬಲು ಜೋರಾಗಿದ್ದುದರಿಂದ ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳೂ ಇವರೊಂದಿಗೆ ಕೈ ಜೋಡಿಸಿಯೇ ಇದ್ದವು. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿಗೆ ವೋಟು ಹಾಕುವ ಜನರಾದರೆ ಬಾಂಗ್ಲಾ-ರೋಹಿಂಗ್ಯಾಗಳಾದರೂ ಪರವಾಗಿಲ್ಲವೆಂಬ ಮನಸ್ಥಿತಿ ಇರುವಾಗ ಇವರನ್ನು ಬಿಟ್ಟೀತೇನು? ಈ ಜನರಿಗೆ ಮತ ಚಲಾಯಿಸುವ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ಎಲ್ಲ ಸವಲತ್ತುಗಳನ್ನು ಸ್ಥಳೀಯ ನಾಯಕರು ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟುಬಿಟ್ಟರು. ಕರೆಂಟು, ನೀರು ಈ ಬಗೆಯ ಮೂಲ ಸೌಲಭ್ಯಗಳೆಲ್ಲ ಅಲ್ಲದೇ ಅವರವರ ಜಾಗದ ತೆರಿಗೆಯನ್ನೂ ಅವರು ನಗರ ಪಾಲಿಕೆಗೆ ಕಟ್ಟುವಂತೆ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಿಕೊಡಲಾಯಿತು. ಅವರೀಗ ಅಧಿಕೃತ ನಿವಾಸಿಗಳಾಗಿಬಿಟ್ಟರು. ನಲವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ದೀರ್ಘ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ಮಕ್ಕಳಾದರು, ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳಾದರು. ಅನೇಕರಿಗೆ ಉದ್ಯೋಗ ದೊರೆಯಿತು. ಕೊಂಕಣಿ ಅವರ ಮನೆಮಾತಾಗಿಬಿಟ್ಟಿತು. ಬಾಯ್ಣಾದಲ್ಲಿದ್ದು ಅವರು ಗೋವಾದವರೇ ಆಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದರು. ಕೆಲವು ಕುಟುಂಬಗಳ ಹೊಸ ಪೀಳಿಗೆಗಳು ವೇಶ್ಯಾವಾಟಿಕೆಯಿಂದ ಹೊರಬಂದವು ಕೂಡ. ಆದರೆ ಅವರಿಗೆ ಅಂಟಿದ್ದ ವೇಶ್ಯಾವಾಟಿಕೆಯ ಹಣೆಪಟ್ಟಿಯಿಂದ ಮಾತ್ರ ಹೊರಬರಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ಈ ಕಾರಣಕ್ಕೇ 2004ರಲ್ಲಿ ಒಂದಿಡೀ ಓಣಿಯನ್ನು ಧ್ವಂಸಗೊಳಿಸಿದಾಗ ಹುಯಿಲೆದ್ದಿದ್ದು ನಿಜವಾದರೂ ಗೋವಾದ ಜನತೆಗೆ ಅದರಲ್ಲೂ ಬಾಯ್ಣಾದ ಆಸುಪಾಸಿನ ಜನರಿಗೆ ಅದು ನೆಮ್ಮದಿಯನ್ನು ತಂದುಕೊಟ್ಟಿತು. ಹೊರ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಈ ವಿಚಾರವನ್ನು ಹೇಳದೇ ಅಲ್ಲಿನ ಸಕರ್ಾರ ಸಮುದ್ರ ತೀರದಲ್ಲಿ ಮನೆಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟುವಂತಿಲ್ಲ, ವಸತಿ ಮಾಡುವಂತಿಲ್ಲ ಎಂಬೆಲ್ಲ ನೆಪ ಹೇಳಿತ್ತು.

 

ಒಂದಷ್ಟು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಉಳಿದ ಕೆಲವರನ್ನೂ ಒಕ್ಕಲೆಬ್ಬಿಸಬೇಕು ಅಂತ ಚಚರ್ೆ ನಡೆದೇ ಇತ್ತು. ಮನೋಹರ್ ಪರಿಕ್ಕರ್ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದ ಮೇಲೆ ಇದಕ್ಕೆ ತೀವ್ರವಾದ ವೇಗ ಬಂದಿತ್ತು. ಹೇಗೆ ಕನ್ನಡಿಗರಿಗಾಗಿ ಕನರ್ಾಟಕ ಎಂಬ ಕೂಗು ಜೋರಾದಾಗಲೆಲ್ಲ ಇಲ್ಲಿನ ಭಾರತೀಯ ಜನತಾ ಪಕ್ಷವನ್ನು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯವಾದಿ ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ವಿರೋಧಿಸುತ್ತೇವೆಯೋ ಅಲ್ಲಿಯೂ ಹಾಗೆಯೇ. ಗೋಮಾಂತಕದ ಭಾವನೆಗಳು ಬಲವಾದಾಗಲೆಲ್ಲ ಅಲ್ಲಿನ ರಾಜಕೀಯ ಆಕಾಂಕ್ಷಿಗಳು ಬಿಜೇಪಿಯನ್ನು ಕಂಠಮಟ್ಟ ವಿರೋಧಿಸುತ್ತಾರೆ. ಈ ಪ್ರಾಂತವಾದದಿಂದಾಗಿಯೇ ಮಹದಾಯಿಗೆ ಉತ್ತರ ಸಿಗದೇ ತೊಳಲಾಟ ನಡೆದಿರೋದು. ಮಹದಾಯಿ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋಟರ್್ನಲ್ಲಿ ಗೆಲುವಾದಾಗ ಈಗಿನ ಸಕರ್ಾರ ಬಹುವಾಗಿ ಸಂಭ್ರಮಿಸಿತ್ತು. ಕಾರಣ ಬಲು ಸ್ಪಷ್ಟ. ಗೋವಾಕ್ಕಾಗಿ ನಾವೂ ಇದ್ದೇವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಜನರ ಮುಂದೆ ಸಾಬೀತು ಪಡಿಸಲಿಕ್ಕಾಗಿ ಅಷ್ಟೇ. ಹೇಗೆ ಕನರ್ಾಟಕದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಪ್ರೇಮವೆಂದರೆ ತಮಿಳು-ಹಿಂದಿ ದ್ವೇಷವೆಂಬುದನ್ನು ನಾವು ಮುಂದಿಡುತ್ತೇವೆಯೋ ಹಾಗೆಯೇ ಅಲ್ಲಿ ಗೋವಾದ ಪ್ರೇಮವೆಂದರೆ ಕನರ್ಾಟಕದ ವಿರೋಧವೆಂಬಂತಾಗಿದೆ. ಬಾಯ್ಣಾದಲ್ಲಿ ಒಕ್ಕಲೆದ್ದ ಜನರ ಮಾತನಾಡಿಸಿ ನೇರ ಗೋವಾದಲ್ಲಿರುವ ಕನ್ನಡಿಗರೊಂದಷ್ಟು ಜನರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾದಾಗ ಅಚ್ಚರಿಯೆನಿಸುವ ಒಂದಷ್ಟು ಸಂಗತಿಗಳು ಹೊರಬಂದವು. ಅಲ್ಲಿನ ಒಟ್ಟೂ ಜನಸಂಖ್ಯೆ ಹದಿನೈದು ಲಕ್ಷವಾದರೆ, ಕನ್ನಡಿಗರೇ ಮೂರು ಲಕ್ಷದಷ್ಟಿದ್ದಾರಂತೆ! ಅಂದರೆ ಪ್ರತಿ ಐವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಕನ್ನಡಿಗ. ಹೀಗೆ ಬಂದಿರುವ ಅನೇಕರಲ್ಲಿ ಮುಸಲ್ಮಾನರೂ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿರುವುದರಿಂದ ಅವರಿಂದ ನಿಮರ್ಾಣಗೊಂಡಿರುವ ಎಲ್ಲ ಪ್ರತ್ಯೇಕತಾವಾದಿ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೂ ಅವರೀಗ ಕನರ್ಾಟಕವನ್ನೇ ದೂರುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ. ಇಲ್ಲಿನ ಗಣಿ ಉದ್ಯಮದಲ್ಲಿ ಬಹುಪಾಲು ಮುಖ್ಯ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡಿಗರೇ ಇದ್ದಾರೆ. ಬ್ಯಾಂಕುಗಳಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡಿಗರಿದ್ದಾರೆ. ಇಲ್ಲಿನ ಹೋಟೆಲ್ ಉದ್ಯಮ ಕನ್ನಡಿಗರ ಕೈಲಿದೆ. ಓಹ್. ಒಬ್ಬ ಗೋವೆಯನ್ನನಿಗೆ ಕನ್ನಡಿಗರ ಕಂಡು ಉರಿದು ಬೀಳಲು ಅಷ್ಟು ಸಾಕು. ಇತ್ತೀಚೆಗಂತೂ ಒಂದೆರಡು ಕಡೆ ಪಂಚಾಯತ್ ಪ್ರಮುಖರೂ ಕನ್ನಡಿಗರೇ ಆಗಿಬಿಟ್ಟ ಮೇಲಂತೂ ಆಳುವ ವರ್ಗವಾಗಿ ಪರಿವರ್ತನೆಯಾಗುತ್ತಿರುವುದು ಅವರಿಗೆ ಸಹಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಮಾವರ್ಾಡಿ ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳನ್ನು ಕಂಡಾಗ, ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಮಾಕರ್ೆಟ್ನಲ್ಲಿ ತಮಿಳರನ್ನು ಕಂಡಾಗ, ಸಾಫ್ಟ್ವೇರ್ ಉದ್ಯಮದಲ್ಲಿ ಉತ್ತರ ಭಾರತೀಯರನ್ನು ಕಂಡಾಗ ನಮಗೂ ಹೀಗೇ ಆಗುತ್ತಲ್ಲವೇ?

1

ಈ ಬಗೆಯ ಭಾವತಂತುಗಳನ್ನು ಮೀಟಿಯೇ ಗೋವಾ ಫಾರ್ವಡರ್್ ಪಾಟರ್ಿಯ ಮೂರು ಜನ ಶಾಸಕರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಅಲ್ಲಿನ ಖಿಚಡಿ ಸಕರ್ಾರದಲ್ಲಿ ಮೂವರೂ ಮಂತ್ರಿಗಳಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಗೋವಾ ಗೋವೆಯನ್ನರಿಗಾಗಿ ಎಂಬ ಹೇಳಿಕೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದೇ ಅವರು ಮುಂದಿನ ಚುನಾವಣೆಗೆ ತಯಾರಿ ನಡೆಸುತ್ತಿರೋದು. ಇದನ್ನು ಸರಿದೂಗಿಸಲು ಗೋವಾ ಸಕರ್ಾರಕ್ಕೆ ಇರುವ ಅಸ್ತ್ರವೇ ತಾವೂ ಗೋವೆಗಾಗಿಯೇ ಇರುವವರೆಂದು ತೋರಿಸೋದು ಮಾತ್ರವೇ. ಅದಕ್ಕೆ ಮೊದಲ ಹೆಜ್ಜೆ ಮಹದಾಯಿ ತಿರಸ್ಕಾರವಾದರೆ ಎರಡನೆಯದು ಬಾಯ್ಣಾ ಬೀಚಿನ ಕಾಯರ್ಾಚರಣೆ ಎನ್ನುವುದು ವಿಶ್ಲೇಷಕರ ಅಂಬೋಣ. ದುದರ್ೈವವೇನು ಗೊತ್ತೇ? ಈ ಬಾರಿ ಒಕ್ಕಲೆಬ್ಬಿಸಿದ ಸುಮಾರು 55 ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಕೂಲಿ ಕಾಮರ್ಿಕರೇ ಇದ್ದರು. ನಾಲ್ಕು ದಶಕಗಳಿಂದ ಅಲ್ಲಿಯೇ ನೆಲೆಸಿ ತಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನು ಸರಿದೂಗಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರು ನೆಲೆಸಿದ್ದ ಚಚರ್ಿಗೆ ಸೇರಿದ್ದ ಆ ಜಾಗವನ್ನು ಚಚರ್ು ಉದ್ಯಮಿಯೊಬ್ಬರಿಗೆ ಮಾರಿದಾಗಿನಿಂದ ಅವರ ಬದುಕು ಮೂರಾಬಟ್ಟೆಯಾಯ್ತು. ನೆಮ್ಮದಿ ಕಳೆದು ಹೋಯ್ತು. ನೋಟೀಸುಗಳು ಬರಲಾರಂಭಿಸಿದವು, ಕೋಟರ್ಿನ ಮೆಟ್ಟಿಲೇರಿದರು. ಅಲ್ಲಿಯೂ ನೆಮ್ಮದಿ ಸಿಗದಾದಾಗ ಅವರು ಜಿಲ್ಲಾಧಿಕಾರಿಯಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ಅವಕಾಶ ಪಡೆದುಕೊಂಡರು. ಆದರೆ ಜಾಗ ತಮ್ಮದೆನ್ನುವ ಯಾವ ಆಧಾರ ಪತ್ರಗಳೂ ಇಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ ಏಕಾಕಿ ಹದಿನೈದು ಬುಲ್ಡೋಜéರುಗಳೊಂದಿಗೆ ನುಗ್ಗಿದ ಪೊಲೀಸು ಪಡೆ ಮನೆಯನ್ನು ಬಿಡಿ, ಎರಡು ಮಂದಿರವನ್ನೂ ನೆಲಸಮ ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟಿತು. ಮಳೆಗಾಲವಾದ್ದರಿಂದ ಅಷ್ಟೂ ಜನ ಅನಾಥರೇ. ಪರೀಕ್ಷಾ ಸಮಯವಾದ್ದರಿಂದ ಮಕ್ಕಳ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯೂ ಅಯೋಮಯ. ಕೆಲವರು ತಂತಮ್ಮ ಊರುಗಳಿಗೆ ಮರಳಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯ ಕಳೆದ ನಂತರ ಮರಳುವ ಯೋಚನೆಯಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಐವತ್ತೈದು ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ಮತ್ತದೇ ಚಟುವಟಿಕೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದವರೂ ಇರಬಹುದು. ಅಂಥವರು ತಮ್ಮ ನೆಲೆಯನ್ನು ಮುಂಬೈಗೆ ಸ್ಥಳಾಂತರಿಸಿದ್ದಾರೆ ಎನ್ನುತ್ತದೆ ಪತ್ರಿಕೆಯ ವರದಿ. ಪಾರಿಕ್ಕರ್ ಕೂಡ ಸುಮ್ಮನಿಲ್ಲ. ಸೆಕ್ಸ್ ವರ್ಕಸರ್್ ಅಲ್ಲದವರಿಗೆ ನವೆಂಬರ್ ವೇಳೆಗೆ ಪುನರ್ವಸತಿ ಕಲ್ಪಿಸಲಾಗುವುದು ಎಂದು ಹೇಳಿಕೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರಲ್ಲದೇ ಅಂಥವರು ನೋಂದಾಯಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಕರೆ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ. ಸ್ಥಳೀಯ ತಹಶೀಲ್ದಾರರ ಪ್ರಕಾರ ಹೀಗೆ ಬಂದ 300 ಕುಟುಂಬಗಳಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು 80 ಕುಟುಂಬಗಳು ಮಾತ್ರ ಪುನರ್ವಸತಿಗೆ ಸೂಕ್ತವಾದವೆಂದು ದೃಢಪಟ್ಟಿದೆ. ಉಳಿದವರು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಹಾದಿ ತಾವೇ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಷ್ಟೇ.

ಈಗ ನಮ್ಮ ಮುಂದಿರುವ ಹಾದಿ ಏನು? ಈ ಇಡಿಯ ವಿಚಾರವನ್ನು ಕನ್ನಡಿಗ-ಗೋವಾ ಎಂಬ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಿಂದ ಹುಯಿಲೆಬ್ಬಿಸುವುದೇ ಅಥವಾ ಬಡವರನ್ನು ಬೀದಿಗೆ ತರುವ ಸಕರ್ಾರದ ನೀತಿಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಪ್ರತಿಭಟಿಸುವುದೇ? ಕನ್ನಡ-ಗೋವಾ ಕಂದಕದ ಮೇಲೆಯೇ ಅಲ್ಲಿನ ಹೊಸ ರಾಜಕಾರಣ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಇಡಿಯ ಹೋರಾಟಕ್ಕೆ ಕನ್ನಡತನದ ರಂಗು ತುಂಬಿದರೆ ಲಾಭಕ್ಕಿಂತ ನಷ್ಟವೇ ಹೆಚ್ಚು. ನಾವೀಗ ಇದನ್ನು ಬೀದಿಗೆ ಬಿದ್ದ ಬಡವರ ಹೋರಾಟವಾಗಿ ರೂಪಿಸುವ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ. ರಾಜ್ಯವನ್ನಾಳುವ ನಾಯಕರು ಅಕ್ಕಪಕ್ಕದ ರಾಜಕೀಯ ನಾಯಕರೊಂದಿಗೆ ಸುಂದರವಾದ ಗೆಳೆತನವೊಂದನ್ನು ಸಂಭಾಳಿಸಿಕೊಂಡು ತಮ್ಮ ರಾಜ್ಯದ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಯನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಿದೆ. ಮೋದಿ ಜಾಗತಿಕ ನಾಯಕರೊಂದಿಗೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡ ಬಾಂಧವ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿಯೂ ಕಲಿಯದಿದ್ದರೆ ಏನೆನ್ನಬೇಕು ಹೇಳಿ? ಬಿಡಿ. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ದೇಶದ ಹಿತಕ್ಕಿಂತ ಕುಚರ್ಿಯ ವ್ಯಾಮೋಹವೇ ಬಹಳವಾಗಿರುವಾಗ ಇವೆಲ್ಲ ಮಾತಾಡಿಯೂ ಪ್ರಯೋಜನವಿಲ್ಲ.

ನಾವೀಗ ಸಮಸ್ಯೆಯ ಬದಲು ಪರಿಹಾರದ ಕುರಿತಂತೆ ಮಾತಾಡಬೇಕು. ಒಕ್ಕಲೆಬ್ಬಿಸಿದವರಿಗೆ ಮತ್ತೆಲ್ಲಾದರೂ ಜಾಗ ಕೊಟ್ಟು ವಸತಿ ನಿಮರ್ಿಸಿಕೊಡುವಂತೆ ಸಕರ್ಾರದ ಮೇಲೆ ಒತ್ತಡ ತರಬೇಕು. ಕಠೋರವಾದ ಪತ್ರ ಬರೆದರೆ ಪಕ್ಕದ ರಾಜ್ಯದವರು ಹೆದರುತ್ತಾರೆಂದು ಭಾವಿಸಿದರೆ ಅದು ಮೂರ್ಖತನವೇ. ತಮಿಳುನಾಡಿನ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಕಾವೇರಿಗಾಗಿ ಕಠೋರ ಪತ್ರ ಬರೆಯಲಿಲ್ಲ ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಕೇಂದ್ರ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಲಾಬಿ ಮಾಡಿದರೆಂಬುದನ್ನು ಮರೆಯದಿರಿ. ನಾವಿನ್ನೂ ಮೂಗಿಗೆ ತುಪ್ಪ ಸವರುವ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳ ಸಹವಾಸದಲ್ಲೇ ಇದ್ದೇವೆ.

ಅಂದಹಾಗೆ ನನಗೆ ಅರ್ಥವಾಗದ ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ಇದೆ. ತೆಲುಗರ ಮೇಲಿಲ್ಲದ ನಮ್ಮ ದ್ವೇಷ ತಮಿಳಿಗರ ಮೇಲಿದೆಯಲ್ಲ ಏಕೆ? ಮರಾಠಿಗರನ್ನು ಕಂಡರೆ ಪ್ರೀತಿಸುವ ಗೋವಾದವ ಕನ್ನಡಿಗರನ್ನು ಕಂಡೊಡನೆ ಕೆಂಡಕಾರುತ್ತಾನಲ್ಲ ಏಕೆ? ಹಿಂದಿ ಭಾಷಿಗರನ್ನು ಕಂಠಮಟ್ಟ ದ್ವೇಷಿಸುವ ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದ ಜನ ಕನ್ನಡಿಗರ ಮೇಲೆ ಪ್ರೀತಿ ತೋರುತ್ತಾರಲ್ಲ ಏಕಿರಬಹುದು? ಬಹುಶಃ ಈ ವಿಚಾರವನ್ನು ಸೂಕ್ತವಾಗಿ ಅಳೆದು ಸುರಿದರೆ ಪ್ರಾಂತವಾದದ ಅನೇಕ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೆ ಪರಿಹಾರ ಹುಡುಕಬಹುದೇನೋ?

ಪರರ ಕೇಡು ಬಯಸಿದವರ ಅಂತ್ಯ ಬಲು ಕೆಟ್ಟದ್ದೇ!

ಪರರ ಕೇಡು ಬಯಸಿದವರ ಅಂತ್ಯ ಬಲು ಕೆಟ್ಟದ್ದೇ!

ಈಗ ಲಂಡನ್ನಿನಲ್ಲಿಯೇ ಬಾಂಬು ಸಿಡಿದಿದೆ. ವಲಸೆ ಬಂದವರಿಂದಾಗಿಯೇ ಕಳೆದ ವರ್ಷದ ಬ್ರುಸೆಲ್ಸ್ ದಾಳಿ ಮತ್ತು 2015 ರಲ್ಲಿ ಜರ್ಮನಿಯಲ್ಲಿ ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ನಡೆದಿದ್ದನ್ನು ಮರೆಯುವುದು ಹೇಗೆ? ಅದರದ್ದೇ ಮುಂದುವರಿದ ಭಾಗವಾಗಿ ಪಾರ್ಸನ್ ಗ್ರೀನ್ ಟ್ಯೂಬ್ ಟ್ರೇನ್ನಲ್ಲಿ ದಾಳಿಯಾಗಿದೆ. ಹೊರಗಿನಿಂದ ಬಂದವರು ಎಷ್ಟಾದರೂ ಹೊರಗಿನವರೇ.

ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕ್ರಿಯೆಗೂ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಇರಲೇಬೇಕು ಎನ್ನುವುದು ವಿಜ್ಞಾನದ ನಿಯಮ. ಆಧ್ಯಾತ್ಮವೂ ಒಂದಲ್ಲ ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅದನ್ನೇ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಕರ್ಮ ಸಿದ್ಧಾಂತದ ಅಡಿಪಾಯವೇ ಅದು. ಇಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಯೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಆಲೋಚನೆಗೂ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯಿರುತ್ತದೆ. ಅದಕ್ಕೇ ಆಲೋಚನೆ ಮಾಡುವಾಗಲೂ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ವಹಿಸಬೇಕು ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದುದು ಸ್ವಾಮಿ ವಿವೇಕಾನಂದರು. ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ಪೀಠಿಕೆ ಏಕೆಂದರೆ, ಲಂಡನ್ನಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಭಯೋತ್ಪಾದನಾ ದಾಳಿಯಾಗಿದೆ.

1947 ರಲ್ಲಿ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಕೊಡುವ ಆಲೋಚನೆ ಮಾಡಿತಲ್ಲ ಇಂಗ್ಲೆಂಡು ಆಗಲೇ ಭಾರತವನ್ನು ವಿಭಜಿಸುವ ಯೋಜನೆಯನ್ನೂ ಗಟ್ಟಿಗೊಳಿಸಿಕೊಂಡುಬಿಟ್ಟಿತ್ತು. ಹಿಂದೂ-ಮುಸಲ್ಮಾನರು ಜೊತೆಗಿದ್ದರೆ ಕಾದಾಡುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತಾರೆ ಅದಕ್ಕೇ ಅವರನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿರಿಸುವುದು ಶಾಂತಿ-ನೆಮ್ಮದಿಯ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಒಳಿತೆಂದು ಅವರು ಜಗತ್ತನ್ನು ನಂಬಿಸಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದರು. ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ವಿರೋಧಗಳಿದ್ದರೂ ಮತದ ಅಫೀಮು ಕುಡಿದ ಒಂದಷ್ಟು ಮರ್ಕಟಗಳು ಮತ್ತು ಅಧಿಕಾರದ ಅಮಲೇರಿಸಿಕೊಂಡ ದುಷ್ಟ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳು ಕೈಜೋಡಿಸಿಯಾಗಿತ್ತು. ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ದ್ವಿರಾಷ್ಟ್ರ ಸಿದ್ಧಾಂತಕ್ಕೆ ಭಾರತ ತಲೆ ಬಾಗಲೇಬೇಕಾಯಿತು. ಮುಸಲ್ಮಾನರ ಮತಾವೇಶವನ್ನು ಕಂಡು ಬಾಬಾ ಸಾಹೇಬ ಅಂಬೇಡ್ಕರರು ಸ್ಪಷ್ಟ ದನಿಯಲ್ಲಿ, ‘ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಹೊರಗಿಟ್ಟು ಯುದ್ಧಮಾಡುವುದು ಅವರನ್ನು ಒಳಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಕಾದಾಡುವುದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಒಳ್ಳೆಯದು’ ಎಂದಿದ್ದರು.

ಆದರೆ ಆದದ್ದೇನು? ವಿಭಜನೆಯ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ಅರವತ್ತು ಲಕ್ಷ ಮುಸಲ್ಮಾನರು ನಾಡಿನೆಲ್ಲೆಡೆಯಿಂದ ಪಾಕೀಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ವಗರ್ಾಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು. ಅತ್ತಲಿಂದ ನಲವತ್ತು ಲಕ್ಷಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಜನ ಇತ್ತ ಬಂದರು. ಈ ಸರ್ಕಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಕಡಿಮೆ ಎರಡು ಲಕ್ಷದಿಂದ ಇಪ್ಪತ್ತು ಲಕ್ಷದಷ್ಟು ಜನ ಕೊಲೆಯಾಗಿ ಹೋದರು. ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳ ಮೇಲಿನ ಅತ್ಯಾಚಾರ ಎಗ್ಗಿಲ್ಲದೇ ನಡೆಯಿತು. ಅರಾಜಕತೆಯಿಂದಾಗಿ ಸೇಡಿನ ಬೆಂಕಿ ಧಗಧಗನೆ ಉರಿಯಿತು. ಈ ನಡುವೆ ಬ್ರಿಟನ್ ಭಾರತವನ್ನು ಆಳಲಾಗದೇ ಸೋತು ಮರಳಿದ್ದನ್ನು ಜಗತ್ತು ಮಾತನಾಡಲು ಮರೆತೇ ಹೋಗಿತ್ತು. ಅದು ಪಕ್ಕಾ ರಾಜಕಾರಣ. ಜನರ ಗಮನವನ್ನು ತಮ್ಮ ವೈಫಲ್ಯದಿಂದ ಬೇರೆಡೆ ಸೆಳೆಯಲು ಮತ್ತೊಂದು ಸ್ಫೋಟಕ ಸುದ್ದಿಯನ್ನು ಹೊರ ಹಾಕೋದು. ಕನರ್ಾಟಕದ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳು ಸಕರ್ಾರದ ವೈಫಲ್ಯದಿಂದ ಜನರನ್ನು ಲಿಂಗಾಯತ ಧರ್ಮದೆಡೆಗೆ ಸೆಳೆದು ತಂದಿಲ್ಲವೇ ಹಾಗೆಯೇ! ನಮಗೂ ಅಷ್ಟೇ. ಮತ-ಪಂಥಗಳ ಸೆಳವು ಅದೆಷ್ಟಿದೆಯೆಂದರೆ ರಾಜ್ಯ, ರಾಷ್ಟ್ರ, ಪ್ರಗತಿ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಮೂಲೆಗೆ ಹೋಗಿ ಕುಳಿತುಬಿಡುತ್ತದೆ. ಬ್ರಿಟೀಷರು ಲಕ್ಷಾಂತರ ಜನರನ್ನು ನಡು ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಬಲಿ ಕೊಟ್ಟು ತಮ್ಮ ಮನೋಗತವನ್ನು ಈಡೇರಿಸಿಕೊಂಡುಬಿಟ್ಟಿದ್ದರು. ಇಷ್ಟಕ್ಕೂ ಇಡಿಯ ದೇಶ ಆಗ ಅವರ ಕೈಲೇ ಇತ್ತು. ಮನಸ್ಸು ಮಾಡಿದ್ದರೆ ಜನರ ವಿನಿಮಯವನ್ನು ತೊಂದರೆಯಾಗದಂತೆ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಒಪ್ಪುವಂತೆ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟು ಅಖಂಡ ಭಾರತೀಯರ ಎದೆಯಲ್ಲಿ ವಿರಾಜಮಾನರಾಗಬಹುದಿತ್ತು. ಅವರು ಹಾಗೆ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ದಂಗೆಗಳಿಗೆ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ ನೀಡಿ ಭಾರತದ ಜನ ಆಳಿಕೊಳ್ಳಲು ಅಯೋಗ್ಯರೆಂದು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸುವ ಹಠಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದರು. ಆ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಭಾರತ ಅನುಭವಿಸಿದ ವೇದನೆ, ನಂಬಿಕೆ ಕಳೆದು ಕೊಂಡಿದ್ದ ಇಲ್ಲಿನ ಮುಸಲ್ಮಾನರ ನೋವು ದಾಖಲು ಮಾಡಿ ಮುಗಿಸಬಹುದಾದ್ದಲ್ಲ. ಆದರೆ ಆಳುವ ಅಧಿಕಾರ ಪಡೆದ ನಾಯಕರು ಬ್ರಿಟೀಷರ ಶೂಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಕಾಲಿರಿಸಿದರೇ ಹೊರತು ಹೊಸ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ, ಹೊಸ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕುವ ಗೋಜಿಗೇ ಹೋಗಲಿಲ್ಲ. ಹಿಂದೂಗಳ ಔದಾರ್ಯದಿಂದ ಇಲ್ಲಿಯೇ ಉಳಿದಿದ್ದ ಮುಸಲ್ಮಾನರನ್ನು ಮುಖ್ಯವಾಹಿನಿಗೆ ಕರೆತಂದು ಅವರನ್ನು ಭಾರತದ ಪ್ರಗತಿಯ ಓಟಕ್ಕೆ ಪಾಲುದಾರರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಬಿಡಬೇಕಿತ್ತು; ನಾವು ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರೆಂಬ ಬಿರುದು ಕೊಟ್ಟು ಅವರನ್ನು ಖಲೀಫಾಗಳಿಗೇ ಅಧಿನರಾಗಿರಿಸಿದೆವೇ ಹೊರತು ಭಾರತ ಭಕ್ತರಾಗಿಸಲಿಲ್ಲ.

12

ಇಸ್ಲಾಂ ಬಲುಬೇಗ ಆವೇಶಕ್ಕೊಳಗಾಗುವ ಪಂಥ. ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವಿಚಾರವನ್ನೂ ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ, ಒತ್ತಾಯದಿಂದ ತುರುಕಲಾಗುತ್ತದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ರಕ್ತಗತವಾಗಿಹೋಗಿರುವ ನಂಬಿಕೆಗಳು ಸ್ವಲ್ಪ ಅಲುಗಾಡಿದರೂ ಅವರು ಅದನ್ನು ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾರರು. ಸಹ ಮಾನವರೊಡನೆ ಬದುಕಲು ಅವರಿನ್ನೂ ಸಾಕಷ್ಟು ವಿಚಾರವಂತರಾಗಬೇಕಿದೆ. ಒಂದೇ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ ಇಸ್ಲಾಂ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಲ್ಲೇ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬದುಕಲು ಹೆಣಗಾಡುವ ಮುಸಲ್ಮಾನರು, ಸೆಕ್ಯುಲರ್ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಅದು ಹೇಗೆ ಬದುಕಬಲ್ಲರು ಹೇಳಿ? ಹಾಗೇನಾದರೂ ಬದುಕುವ ಕಲೆ ಕಲಿಸಿಕೊಟ್ಟು ಅವರನ್ನು ನಾಗರೀಕರಾಗಿಸುವ ಸಾಮಥ್ರ್ಯವಿದ್ದರೆ ಅದು ಭಾರತಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ. ಹೂಣರಂತಹ ಹೂಣರನ್ನೇ ತನ್ನೊಳಗೆ ಸಮ್ಮಿಳಿತಗೊಳಿಸಿಕೊಂಡ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಇವರು ಬಲು ದೊಡ್ಡ ಸವಾಲಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಬಹದ್ದೂರ್ ಷಾಹ್ ಜಫರ್ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಅದು ಆಗಿಯೂ ಬಿಡುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಬಿಳಿಯರು ತಡೆಗೋಡೆಯಾಗಿ ನಿಂತುಬಿಟ್ಟರು ಅಷ್ಟೇ. ಹಿಂದೂ-ಮುಸ್ಲೀಂ ಕಂದಕ ದೊಡ್ಡದು ಮಾಡಿದಷ್ಟೂ ಆಳುವುದು ಸುಲಭವೆಂದು ಅವರ ಅನುಭವ ಹೇಳುತ್ತಿತ್ತು. ಹಾಗೆಂದೇ ಅವರು ವಿಭಿನ್ನ ಪ್ರಯೋಗಗಳನ್ನು ನಡೆಸಿ ಮುಸಲ್ಮಾನರನ್ನು ಭಡಕಾಯಿಸಲು ಶುರು ಮಾಡಿದ್ದು. ಢಾಕಾದ ನವಾಬ ಸಲೀಮುಲ್ಲಾನಿಗೆ ಹಣದ ಆಮಿಷವೊಡ್ಡಿ ಹಿಂದೂ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳ ಅತ್ಯಾಚಾರ ಮಾಡುವಂತೆ ಅಧಿಕಾರಿಗಳೇ ಸಲಹೆ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದುದು ಈಗ ಇತಿಹಾಸ. ಅವನ ಕೃಪಾ ಪೋಷಿತ ಗೂಂಡಾಗಳು ಅಲ್ಲಿ ಹಿಂದುಗಳ ಬದುಕನ್ನು ನರಕಗೊಳಿಸಿಬಿಟ್ಟರು. ಮುಸಲ್ಮಾನರನ್ನು ಭಡಕಾಯಿಸುವುದು ಬಲು ಸುಲಭ. ಮೆಕ್ಕಾಕ್ಕೆ ಅವಮಾನ, ಪ್ರವಾದಿಗಳಿಗೆ ಅವಮಾನ, ಕುರಾನಿಗೆ ಅವಮಾನ ಎಂದು ಪುಕಾರು ಹಬ್ಬಿಸಿದರಾಯಿತು. ಮೂತರ್ಿ ಪೂಜೆಯನ್ನೇ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ ಎನ್ನುತ್ತ ಮತದ ಸಂಕೇತಗಳಿಗೆ ಅವಮಾನವಾದರೂ ಸಹಿಸದಂತಾಡುತ್ತಾರೆ. ಹಿಂದುಗಳಾದರೋ ವೈಭವದ ಮೂತರ್ಿ ಪೂಜೆಯನ್ನೇ ಮಾಡಿ ಅದನ್ನೂ ಮೀರಿ ಹೋಗುವುದನ್ನೇ ಆಲೋಚಿಸುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ. ಅದು ಬೇರೊಂದು ಚಚರ್ೆ. ಸದ್ಯದ ಸಂಗತಿ ಎಂದರೆ, ಈ ಬಗೆಯ ಕಿಡಿ ಹೊತ್ತಿಸಿ ಮುಸಲ್ಮಾನರನ್ನು ಅಂದಿನಿಂದ ಇಂದಿನವರೆಗೂ ಭಡಕಾಯಿಸುತ್ತಲೇ ಬಂದರು ಆಳುವ ಧಣಿಗಳು. ಅದಕ್ಕೆ ಅವರೂ ಪೂರಕವಾಗಿ ಪ್ರತಿಸ್ಪಂದಿಸಿದರು. ತಮ್ಮ ತಮ್ಮಲ್ಲೆ ಕಾದಾಡಿ ನಾಶವಾಗಿ ಹೋದವರ ಸಮಾಧಿಯ ಮೇಲೆ ತಮ್ಮ ವಿಜಯ ಪತಾಕೆ ಹಾರಿಸುವ ಹುಚ್ಚು ಬಿಳಿಯರಿಗೆ. ಜಗತ್ತಿನಾದ್ಯಂತ ಇದನ್ನೇ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಬಂದವರು ಅವರು. ಆ ಕುರಿತಂತೆ ಹೆಮ್ಮೆಯಿದೆ ಅವರಿಗೆ. ಅದನ್ನು ಗಮನಿಸಿಯೇ ವಿವೇಕಾನಂದರೊಮ್ಮೆ ತಮ್ಮ ವಿದೇಶದ ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ ಭವಿಷ್ಯದ ನಾಶದ ಮುನ್ಸೂಚನೆ ಕೊಡುತ್ತ ಒಂದು ಕಾಲ ಬರುತ್ತದೆ ಆಗ ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಒಂದು ಇಟ್ಟಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಮತ್ತೊಂದು ಇಟ್ಟಿಗೆ ನಿಲ್ಲಲಾರದು ಎಂದು ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಎಚ್ಚರಿಸಿದ್ದರು. ಅದಕ್ಕೆ ಯಾರು ಕಾರಣರಾಗಬಹುದೆಂಬ ಸೂಕ್ಷ್ಮವನ್ನೂ ಹೇಳಿ, ಅದಕ್ಕೆ ಸಾಕಷ್ಟು ಸಮಯ ಬೇಕೆಂದು ಸಮಾಧಾನವನ್ನೂ ಮಾಡಿದ್ದರು.
ಅಲ್ಲವೇ ಮತ್ತೆ? ಇತರರನ್ನು ಕೊಂದಾದರೂ ಸರಿ ತಾವು ಮತ್ತು ತಮ್ಮವರು ರಾಜ್ಯವಾಳಬೇಕೆಂಬ ಕ್ರೌರ್ಯದಿಂದ ಆಧಿಪತ್ಯ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದವರಿಗೆ ಪ್ರತಿಫಲ ದಕ್ಕುವುದಾದರೂ ಯಾವಾಗ? ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಬಂದ ಮೇಲಾದರೂ ಸುಮ್ಮನಿದ್ದರೇನು? ಪಾಕೀಸ್ತಾನವನ್ನು ಭಡಕಾಯಿಸಿ ನಮ್ಮ ವಿರುದ್ದ ಎತ್ತಿಕಟ್ಟಿ ನಾವು ಭಯೋತ್ಪಾದನೆಯ ಸುಲಭದ ತುತ್ತಾಗುವಂತೆ ನೋಡಿಕೊಂಡರಲ್ಲ. ಅವತ್ತು ನಾವು ಪಾಕೀಸ್ತಾನ ಪ್ರೇರಿತ ಭಯೋತ್ಪಾದನೆಯೆಂದು ಜಗತ್ತಿನ ಮುಂದೆ ಕಣ್ಣೀರಿಡುವಾಗ ‘ಕಾನೂನು-ಸುವ್ಯವಸ್ಥೆ ಕಾಪಾಡಲಾಗದ ಅಪ್ರಯೋಜಕ ರಾಷ್ಟ್ರ ಭಾರತ’ ಎಂದು ಜಗತ್ತಿನ ಮುಂದೆ ಮೂದಲಿಸುತ್ತ ಕುಳಿತಿತ್ತಲ್ಲ ಪಶ್ಚಿಮದ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು; ಈಗ ಅವುಗಳ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ನೋಡಿ. ಭಾರತವೇನೋ ಈ ಬಾಡಿಗೆ ಗೂಂಡಾಗಳನ್ನು, ಮತೋನ್ಮತ್ತರನ್ನು ಎದುರಿಸುವುದನ್ನು ಕಲಿತುಬಿಟ್ಟಿದೆ ಆದರೆ ಬೇರೆಯವರ ಮೇಲೆ ಛೂ ಬಿಡಲೆಂದೇ ತಯಾರು ಮಾಡಿದ ನಾಯಿಗಳು ಈಗ ತನ್ನತ್ತಲೇ ತಿರುಗಿ ನಿಂತಾಗ ಪತರಗುಟ್ಟುವ ಮಾಲೀಕನಂತಾಗಿದೆ ಇಂಗ್ಲೆಂಡು. ಇತರರ ಸರ್ವನಾಶದ ಆಲೋಚನೆಯೊಳಗೆ ತನ್ನದೇ ಸರ್ವನಾಶದ ಬೀಜ ಅಡಗಿದೆ ಎನ್ನುವುದು ಅದಕ್ಕೀಗ ಅರಿವಾಗುತ್ತಿದೆ.

sadiq_khan-680x408

ಲಂಡನ್ನಿನ ಮೇಯರ್ ಆಗಿ ಸಾದಿಕ್ ಖಾನ್ ಆಯ್ಕೆಯಾದ ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನ್ಯೂಯಾಕರ್ಿನಲ್ಲ್ಲಿ ಭಯೋತ್ಪಾದಕ ದಾಳಿ ನಡೆದಿತ್ತು. ಆಗ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಇದ್ದ ಸಾಧಿಕ್ ಖಾನ್, ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ನಗರಗಳಲ್ಲಿ ಭಯೋತ್ಪಾದಕ ದಾಳಿ ದಿನನಿತ್ಯದ ವಹಿವಾಟಿನಂತೆ. ಜನ ಜಾಗೃತರಾಗಿರಬೇಕಷ್ಟೇ ಎಂದಿದ್ದರು. ನನಗೆ ತಿಳಿದಿರುವ ಇಸ್ಲಾಂ ಇಂತಹ ದಾಳಿಗಳನ್ನು ಮಾಡಲು ಹೇಳಲಾರದೆಂದು ಹೇಳಿಕೆ ಕೊಟ್ಟು ಇಸ್ಲಾಂ ಪರ ಬ್ಯಾಟಿಂಗ್ ಮಾಡಲು ನಿಂತರು. ಒಂದು ಹೆಜ್ಜೆ ಮುಂದೆ ಹೋಗಿ ಟ್ರಂಪ್ ವಲಸೆಗಾರರ ವಿರುದ್ಧ ಕೊಟ್ಟ ಕಠೋರ ಹೇಳಿಕೆಯನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಿದರು ಕೂಡ. ಈಗ ಲಂಡನ್ನಿನಲ್ಲಿಯೇ ಬಾಂಬು ಸಿಡಿದಿದೆ. ವಲಸೆ ಬಂದವರಿಂದಾಗಿಯೇ ಕಳೆದ ವರ್ಷದ ಬ್ರುಸೆಲ್ಸ್ ದಾಳಿ ಮತ್ತು 2015 ರಲ್ಲಿ ಜರ್ಮನಿಯಲ್ಲಿ ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ನಡೆದಿದ್ದನ್ನು ಮರೆಯುವುದು ಹೇಗೆ? ಅದರದ್ದೇ ಮುಂದುವರಿದ ಭಾಗವಾಗಿ ಪಾರ್ಸನ್ ಗ್ರೀನ್ ಟ್ಯೂಬ್ ಟ್ರೇನ್ನಲ್ಲಿ ದಾಳಿಯಾಗಿದೆ. ಹೊರಗಿನಿಂದ ಬಂದವರು ಎಷ್ಟಾದರೂ ಹೊರಗಿನವರೇ. ಸಾದಿಕ್ ಖಾನ್ಗೆ ಈಗ ಬುದ್ಧಿ ಬಂದಿರಬಹುದೇನೋ? ‘ಈ ನಗರ ಹೇಡಿತನದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಈ ಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ವಿರೋಧಿಸುತ್ತದೆ’ ಎಂಬ ಹೇಳಿಕೆ ಕೊಟ್ಟು ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ಸುಮ್ಮನಾಗಿದ್ದಾರೆ.

ಅಂದಹಾಗೆ ಭಾರತದಲ್ಲೂ ವಲಸೆಕೋರರ ಹಾವಳಿ ಸಾಕಷ್ಟಿದೆ. ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶಿಗರಲ್ಲದೇ, ರೋಹಿಂಗ್ಯಾದ ಮುಸಲ್ಮಾನರು ಇಲ್ಲಿ ಬೀಡುಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಢಾಕಾದ ನವಾಬ ಸಲೀಮುಲ್ಲಾನ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಬಂಗಾಳದ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಮಮತಾ ಬ್ಯಾನಜರ್ೀ ಇದ್ದಾರೆ. ಬ್ರಿಟೀಷರ ವೈರಸ್ಸು ಕೊರೆದಿರುವ ಬುದ್ಧಿಜೀವಿಗಳು ಬೆಂಬಲಕ್ಕೆ ಈಗಲೂ ಇದ್ದಾರೆ! ಭಾರತ ಮತ್ತೊಂದು ತುಂಡಾಗುವ ಮುನ್ನ ಎಚ್ಚೆತ್ತುಕೊಳ್ಳಬೇಕಿದೆ!