Category: ಜಾಗೋ ಭಾರತ್

ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿಗರ ಕಂಗಳೊಳಗೆ ಮೋದಿ ಗೆಲುವಿನ ಮಿಂಚು!

ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿಗರ ಕಂಗಳೊಳಗೆ ಮೋದಿ ಗೆಲುವಿನ ಮಿಂಚು!

ಮೋದಿ ಕಳೆದ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಮುಕ್ತ ಭಾರತ ಎಂದಾಗ ಅನೇಕರು ಅವರು ಒಂದು ಪಾಟರ್ಿಯನ್ನೇ ಮುಗಿಸುವ ಹೊಂಚು ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಅದು ಹಾಗಲ್ಲ. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಮುಕ್ತ ಭಾರತ ಎಂದರೆ ನಕ್ಸಲ್ ಮುಕ್ತ ಭಾರತ, ಜಾತಿವಾದ ಮುಕ್ತ ಭಾರತ, ಸ್ತ್ರೀಶೋಷಣೆ ಮುಕ್ತ ಭಾರತ, ಮತಾಂತರ ಮುಕ್ತ ಭಾರತ, ಭಯೋತ್ಪಾದನೆ ಮುಕ್ತ ಭಾರತ, ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ ಮುಕ್ತ ಭಾರತ. ಎಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಅರ್ಥಗಳಿವೆ ಗೊತ್ತಾ?

ಲೋಕಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಗಳು ಹತ್ತಿರವಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ನೀವು ಊಹಿಸಲಾಗದ ಘಟನೆಗಳನೇಕ ನಡೆಯುತ್ತಿವೆ. ಒಂದೆಡೆ ಮೋದಿಯ ಮರು ಅಧಿಕಾರಗ್ರಹಣ ನಿಶ್ಚಿತವಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ಪತರಗುಟ್ಟಿದ್ದರೆ, ಇತ್ತ ಶತಾಯ-ಗತಾಯ ಮೋದಿಯನ್ನು ತಡೆಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿರುವ ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ ಮಿಷನರಿಗಳು ಇರುವ ಎಲ್ಲ ಜಾಲವನ್ನು ಹರಡಿಸಿ ಕುಂತುಬಿಟ್ಟಿವೆ. ಆದರೆ, ಇವರ್ಯಾರಿಗೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದ ಒಂದೇ ಒಂದು ಸಂಗತಿಯೆಂದರೆ ಈ ಬಾರಿ ಇವರು ಹಿಂದೂಧರ್ಮವನ್ನು ವಿಘಟಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದಷ್ಟು ಅದು ಜೋರಾಗಿಯೇ ಸಂಘಟಿತವಾಗುತ್ತಿದೆ ಮತ್ತು ಈ ಬಾರಿಯ ಒಟ್ಟುಗೂಡುವಿಕೆ ಹಿಂದೆಂದಿಗಿಂತಲೂ ಬಲವಾಗಿದೆ.

1

ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಟ್ವಿಟರ್ ಸಿಇಒ ಜ್ಯಾಕ್ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದರು. ರಾಹುಲ್, ಮೋದಿ ಮತ್ತು ದಲೈಲಾಮಾರನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡಿ ಆ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಟ್ವಿಟರ್ನಲ್ಲಿ ಹಂಚಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ ಎಲ್ಲವೂ ಸುಸೂತ್ರವಾಗಿಯೇ ಇತ್ತು. ಭಾರತದಿಂದ ಹೊರಡುವುದಕ್ಕೂ ಮುನ್ನ ಕೊನೆಯ ಚರಣದಲ್ಲಿ ಆತ ಒಂದಷ್ಟು ದೇಶದ ತುಂಬಾ ಹೆಸರು ಮಾಡಿರುವ ಮಹಿಳಾ ಹೋರಾಟಗಾರರನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡಿದ. ಆ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಅವನೊಂದಿಗೆ ಟ್ವಿಟರ್ನ ಅಮೃತಾ ತ್ರಿಪಾಟಿ ಮತ್ತು ಅದರ ಕಾನೂನು ಪ್ರಮುಖರಾದ ವಿಜಯಾ ಗಡ್ಡೆ ಇದ್ದರು. ನಾಲ್ಕು ಗೋಡೆಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಸುದೀರ್ಘಕಾಲ ಚಚರ್ೆ ನಡೆದ ನಂತರ ಇವರೆಲ್ಲರೂ ಗ್ರೂಪ್ ಫೋಟೊ ಒಂದಕ್ಕೆ ಪೋಸು ನೀಡಿದರು. ಹಾಗೆ ಎಲ್ಲರೂ ಫೋಟೊ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವಾಗ ಜ್ಯಾಕ್ ತನಗೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದ ಉಡುಗೊರೆಯ ಪೋಸ್ಟರ್ ಅನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಿದ್ದ. ಅದರ ಮೇಲೆ ಹೆಣ್ಣುಮಗಳೊಬ್ಬಳು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮಹಿಳಾ ಶೋಷಕರೆಂದು ಕರೆಯುವ ಬರಹವಿತ್ತು. ಪತ್ರಕತರ್ೆ ಅನ್ನಾ ವಿಟಿಕಾಡ್ ಈ ಚಿತ್ರವನ್ನು ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣದಲ್ಲಿ ಹಂಚಿಕೊಂಡು ‘ಟ್ವಿಟರ್ ಮುಖ್ಯಸ್ಥನೊಂದಿಗೆ ಭಾರತದ ಸ್ಥಿತಿಗತಿಗಳ ಕುರಿತಂತೆ ಸಾಕಷ್ಟು ಚಚರ್ೆ ಮಾಡಲಾಯ್ತು, ಜೊತೆಗೆ ಈ ಚಚರ್ೆ ಸುತ್ತಿ ಬಳಸಿಯಾದ ಚಚರ್ೆಯಾಗಿರದೇ ನೇರವಂತಿಕೆಯಿಂದ ಕೂಡಿತ್ತು’ ಎಂದೂ ಬರೆದುಕೊಂಡಿದ್ದಳು. ಇದು ಬಲುದೊಡ್ಡ ಗಲಾಟೆಗೆ ಕಾರಣವಾಯ್ತು. ಭಾರತವಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೇ ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲೂ ಟ್ವಿಟರ್ ಮುಖ್ಯಸ್ಥನ ಈ ದುರಹಂಕಾರಿ ವರ್ತನೆಯ ಕುರಿತಂತೆ ಆಕ್ರೋಶ ವ್ಯಕ್ತವಾಗಿದ್ದಲ್ಲದೇ ಸಂಜೆಯಾಗುವುದರೊಳಗೆ ಜ್ಯಾಕ್ನದೇ ಅಲ್ಲದೇ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿದ್ದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಜನ್ಮವನ್ನೂ ಟ್ವೀಟಿಗರು ಜಾಲಾಡಿಬಿಟ್ಟರು. ಅಚ್ಚರಿಯೇನು ಗೊತ್ತೇ? ಈ ಬಾರಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಪರವಾಗಿ ನಿಂತು ಟ್ವಿಟರ್ನ ವಿರುದ್ಧ ಕೂಗಾಡಿದವರೆಲ್ಲಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೇ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಕಳೆದ ಎರಡು ಶತಮಾನಗಳಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಮತ್ತು ದಲಿತರ ನಡುವಿನ ಅಂತರವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದಲೇ ಬೆರಕೆ ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿದ ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ನರಿಗೆ ಇದು ನುಂಗಲಾರದ ಹೊಡೆತವಾಗಿತ್ತು. ವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾಗಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಬೈದೂ-ಬೈದು ಅವರೆಂದಿಗೂ ತಲೆಯೆತ್ತದಂತೆ ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದ ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ ಮಿಷನರಿಗಳು ಮತ್ತು ಅದರ ಬೆಂಬಲಕ್ಕೆ ನಿಂತ ಲಿಬರಲ್ ಪತ್ರಕರ್ತರು ಈಗ ಮಣ್ಣು ತಿನ್ನುವ ಸರದಿ ಬಂದಿತ್ತು. ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಪರವಾಗಿ ಈ ಪರಿಯದ್ದೊಂದು ಟ್ವೀಟಾಕ್ರೋಶ ವ್ಯಕ್ತವಾಗುವುದೆಂದು ಯಾರೂ ಎಣಿಸಿರಲಿಲ್ಲ. ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಯಾವ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಹೋಯ್ತೆಂದರೆ ಟ್ವಿಟರ್ ಸಂಜೆಯ ವೇಳೆಗೆ ತಾನೇ ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ಹೇಳಿಕೆಯೊಂದನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿ ತೇಪೆ ಹಚ್ಚಬೇಕಾದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಬಂತು.

2

ಈ ಇಡಿಯ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ಒಂದೂ ಮಾತನಾಡದೇ ಶಾಂತವಾಗಿತ್ತು. ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ಜನಿವಾರಧಾರಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೆಂದುಕೊಳ್ಳುವ ರಾಹುಲನಿಗೆ ಈ ಒಟ್ಟಾರೆ ಪ್ರಕರಣ ಇರಿಸು-ಮುರಿಸುಂಟು ಮಾಡಿತ್ತೋ ಇಲ್ಲವೋ ದೇವರೇ ಬಲ್ಲ. ಆದರೆ ಈ ಎಡಪಂಥೀಯ ಬುದ್ಧಿಜೀವಿಗಳ ಮತ್ತು ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ ಮಿಷನರಿಗಳಷ್ಟೇ ಮೂರ್ಖತನದಿಂದ ತನ್ನ ಅಧ್ಯಕ್ಷತೆಯಲ್ಲಿರುವ ಪಕ್ಷ ಕೂಡ ವತರ್ಿಸುತ್ತಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಆತ ಗಮನಿಸಿರಲಿಕ್ಕೆ ಸಾಕು. ನಾಲ್ಕೂ ರಾಜ್ಯಗಳ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿನ ನೇತಾರರು ಕೊಡುತ್ತಿರುವ ಹೇಳಿಕೆಗಳೇ ಇದಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿ. ಮನೀಷ್ ತಿವಾರಿ ಟ್ವಿಟರ್ನ ಆಡಳಿತಾಧಿಕಾರಿಯ ಬೆಂಬಲಕ್ಕೆ ನಿಂತು ಆತ ಮಾಡಿದ್ದನ್ನು ಪತ್ರಿಕಾಗೋಷ್ಠಿ ಕರೆದು ಸಮಥರ್ಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಒಟ್ಟಾರೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ಮುಂದೇನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ತಿಳಿಯದೇ ಗೊಂದಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದಂತೆ ವತರ್ಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಹಾಂಗತ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿಗೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಬಗ್ಗೆ ದ್ವೇಷವಿದೆ ಎಂದರೆ ತಪ್ಪಾದೀತೇನೋ! ಅವರಿಗೆ ಯಾರ ಬಗ್ಗೆ ದ್ವೇಷವೂ ಇಲ್ಲ, ಪ್ರೀತಿಯೂ ಇಲ್ಲ. ಅವರಿಗೆ ಬೇಕಿರುವುದು ಮತಗಳಷ್ಟೇ. ಮಧ್ಯಪ್ರದೇಶದ ಚುನಾವಣಾ ರ್ಯಾಲಿಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ನಡುವೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕನೊಬ್ಬ ಮೋದಿ, ಉಮಾಭಾರತಿ, ಸಾಧ್ವಿ ಋತಂಬರಾ ಈ ಮೂವರೂ ಕೆಳಜಾತಿಯಿಂದ ಬಂದಿದ್ದು, ಇವರಿಗೆ ಹಿಂದೂಧರ್ಮದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುವ ಅಧಿಕಾರವಿಲ್ಲವೆಂದು ಹೇಳಿರುವುದಲ್ಲದೇ ಹಿಂದೂಧರ್ಮ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಸ್ವತ್ತು ಎಂದು ನೆರೆದಿದ್ದವರ ಮುಂದೆ ಬಡಾಯಿ ಕೊಚ್ಚುಕೊಂಡುಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ. ಹೇಳಿದೆನಲ್ಲಾ, ಸೋಲಿನ ತೂಗುಗತ್ತಿ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಓಲಾಡುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ಹೊಸ ಹೊಸ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಲೇ ಇದೆ. ಒಂದೆಡೆ ಪುರುಷ ಪ್ರಧಾನ್ಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಕೊಡುಗೆಯೆಂದು ಜರಿಯುವ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ ವೋಟು ಸಿಗುವುದೆನ್ನುವ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಹಿಂದೂಧರ್ಮದ ಅಧಿಕೃತ ವಕ್ತಾರರೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಎಂದು ಹೇಳಿದೆ. ಎರಡೂ ಹೇಳಿಕೆಗಳನ್ನು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಿ ನೋಡಿದರೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಹೇಳಿದ್ದು ಮಾತ್ರ ಸತ್ಯ ಎನ್ನುವುದಾದರೆ ಪುರುಷ ಪ್ರಧಾನ್ಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೂ ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ಅದು ಹಿಂದೂಧರ್ಮದಲ್ಲಿರುವ ಕೊಳೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ಮತ್ತೆ ಹಿಂದೂಧರ್ಮವನ್ನು ಧಿಕ್ಕರಿಸುವ, ಅವಹೇಳನ ಮಾಡುವ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದೆ ಎಂದಾಯ್ತು. ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದರೆ ಖಂಡಿತ ಅವರು ಉತ್ತರಿಸಲಾರರು.

ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕ ಕಮಲ್ನಾಥ್ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಮುಸಲ್ಮಾನರ ನಡುವೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ 80 ಪ್ರತಿಶತ ಮುಸಲ್ಮಾನರು ವೋಟು ಕೊಟ್ಟರೂ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ಗೆಲ್ಲಲಾರದು. 90 ಪ್ರತಿಶತ ಮುಸಲ್ಮಾನರ ವೋಟು ಬೇಕೇ ಬೇಕು ಎಂದಿದ್ದಾನೆ. ನೆರೆದಿದ್ದವರಲ್ಲಿ ಹಿಂದೂಧರ್ಮದ ಕುರಿತಂತೆ ಆರ್ಎಸ್ಎಸ್ನ ಕುರಿತಂತೆ ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸುವ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಹೇಳಿ ಒಮ್ಮೆ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದರೆ ಇವರೆಲ್ಲರನ್ನೂ ಒಂದು ಕೈ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ ಎಂದುಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಏನಿದರ ಅರ್ಥ? ಹಿಂದೂಗಳ ಮಾರಣಹೋಮ ನಡೆಸುತ್ತೇವೆಂಬ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದಾರೋ ಅಥವಾ ಭಾರತವನ್ನು ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಮಾಡಿಬಿಡುವ ಭರವಸೆ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದಾರೋ!

3

ಈ ನಡುವೆಯೇ ನಗರ ನಕ್ಸಲರನ್ನು ಬಂಧಿಸಿ ವಿಚಾರಣೆ ನಡೆಸಿದ್ದ ಪೊಲೀಸರು ಸ್ಫೋಟಕವಾದ ಸಂಗತಿಯೊಂದನ್ನು ಹೊರಹಾಕಿದ್ದಾರೆ. ಮಧ್ಯಪ್ರದೇಶದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಮುಖವಾಗಿರುವ ದಿಗ್ವಿಜಯ ಸಿಂಗ್ ನಕ್ಸಲರೊಂದಿಗೆ ನೇರ ಸಂಪರ್ಕದಲ್ಲಿರುವುದು ಬೆಳಕಿಗೆ ಬಂದಿದೆ. ಅನೇಕ ನಕ್ಸಲರ ಪುಸ್ತಕಗಳಲ್ಲಿ ದಿಗ್ವಿಜಯ ಸಿಂಗರ ಆಪ್ತ ಸಂಖ್ಯೆ ಇರುವುದು ಗಾಬರಿ ಹುಟ್ಟಿಸಿದೆ. ಈ ಕುರಿತಂತೆ ವಿಚಾರಣೆ ನಡೆದರೆ ಜೊಂಡು ಹುಲ್ಲಿನಂತೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿನ ಅನೇಕರು ಗುಂಪು ಗುಂಪಾಗಿ ಜೈಲಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕೇನೋ. ಕಳೆದ ಆರೇಳು ದಶಕಗಳಿಂದ ಭಾರತವನ್ನು ತುಂಡುಗೈದು ಜಗತ್ತಿನ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಿಗೆ ಹಂಚಿಬಿಡಬೇಕೆಂಬ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಅಯೋಗ್ಯರು ಇವರೆಲ್ಲಾ. ಮುಸಲ್ಮಾನರೆದೆಯಲ್ಲಿ ಹಿಂದೂ ವಿರೋಧಿ ಭಾವನೆಯನ್ನು ಬಲಗೊಳಿಸಿ, ಹಿಂದೂಗಳನ್ನು ಚೂರು-ಚೂರುಗೈದು, ದಲಿತರಿಗೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಮೇಲೆ ಆಕ್ರೋಶ ಹುಟ್ಟಿಸಿ, ಜಾತಿ-ಜಾತಿಗಳ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಕಿತ್ತಾಡುವಂತೆ ಮಾಡಿ ಭಾರತದ ಅಸ್ಮಿತೆಯ ನಾಶಕ್ಕೆ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ ಇವರೆಲ್ಲರ ಬಂಡವಾಳ ಈಗ ಬಯಲಿಗೆ ಬರುತ್ತಿದೆ. ಅನೇಕ ಕಟ್ಟರ್ ಹಿಂದೂಗಳು ಆಗಾಗ ನನ್ನನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ. ಮೋದಿ ಹಿಂದೂಗಳಿಗೆ ಏನು ಮಾಡಿದರು ಅಂತ. ಬಹುಶಃ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣುವ ರಾಮಮಂದಿರ ಕಟ್ಟಲಿಲ್ಲ, ಮಥುರಾ ಕೃಷ್ಣಮಂದಿರ ಬಿಡಿಸಿಕೊಡಲಿಲ್ಲ, ತಾಜ್ಮಹಲ್ ದೇವಸ್ಥಾನ ಎಂದು ಅದಕ್ಕೆ ಮರುನಾಮಕರಣ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ ನಿಜ. ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಅರಿವಿಗೇ ಬಾರದಂತೆ ನಮ್ಮ ನಡುವೆಯೇ ಇದ್ದು ತಮ್ಮ ಬೇಳೆ ಬೇಯಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಹಿಂದೂಗಳನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ತುಚ್ಛರೆಂದು ಜರಿದು ಹಿಂದುವೆನ್ನಲು ನಾಚಿಕೆ ಪಡುವಂತೆ ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದ ಈ ಅಯೋಗ್ಯರು ಜನರ ಮುಂದೆ ಬೆತ್ತಲಾಗುವಂತೆ ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಹಿಂದೆ ಇವರುಗಳೆಲ್ಲರ ಕುರಿತಂತೆ ನಾವು ಭಾವನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಭಾಷಣ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆವು ನಿಜ. ಆದರೆ ನರೇಂದ್ರಮೋದಿ ಇವರೆಲ್ಲರ ಈ ಘನಂದಾರಿ ಕೆಲಸಗಳಿಗೆ ಸಾಕ್ಷಿಯನ್ನು ತಂದು ಜನರ ಮುಂದಿರಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಇದ್ದುದರಲ್ಲಿ ಮುಸಲ್ಮಾನರೇ ವಾಸಿ. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿನ ಸ್ಥಿತಿಗತಿಯನ್ನು ಬಲುಬೇಗ ಅಥರ್ೈಸಿಕೊಂಡು ಅನೇಕ ಕಡೆ ಅವರಿಂದ ದೂರಸರಿದು ನಿಂತುಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಹೀಗಾಗಿಯೇ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ಅವರೆದುರಿಗೆ ಗೋಗರೆಯುವ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬಂದು ನಿಂತಿರುವುದು.

ಮೋದಿ ಕಳೆದ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಮುಕ್ತ ಭಾರತ ಎಂದಾಗ ಅನೇಕರು ಅವರು ಒಂದು ಪಾಟರ್ಿಯನ್ನೇ ಮುಗಿಸುವ ಹೊಂಚು ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಅದು ಹಾಗಲ್ಲ. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಮುಕ್ತ ಭಾರತ ಎಂದರೆ ನಕ್ಸಲ್ ಮುಕ್ತ ಭಾರತ, ಜಾತಿವಾದ ಮುಕ್ತ ಭಾರತ, ಸ್ತ್ರೀಶೋಷಣೆ ಮುಕ್ತ ಭಾರತ, ಮತಾಂತರ ಮುಕ್ತ ಭಾರತ, ಭಯೋತ್ಪಾದನೆ ಮುಕ್ತ ಭಾರತ, ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ ಮುಕ್ತ ಭಾರತ. ಎಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಅರ್ಥಗಳಿವೆ ಗೊತ್ತಾ?! 2019 ಕ್ಕೆ ನಾವು ಇವೆಲ್ಲಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಲಿದ್ದೇವೆ. ಕಳೆದ ಬಾರಿ ಮೋದಿಯವರ ಗೆಲುವನ್ನು ನಾನು ಅವರ ಕಂಗಳಲ್ಲೇ ಕಂಡಿದ್ದೆ. ಆದರೆ ಈ ಬಾರಿ ಅವರು ಗೆಲ್ಲುವುದನ್ನು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿಗರ ಕಂಗಳಲ್ಲಿ ಅದಾಗಲೇ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಜೈ ಹೋ!

ಬದುಕಲು ಕಲಿಸಿದ ಮೇಷ್ಟರ ಮಹಾಪ್ರಸ್ಥಾನ!

ಬದುಕಲು ಕಲಿಸಿದ ಮೇಷ್ಟರ ಮಹಾಪ್ರಸ್ಥಾನ!

ಸ್ವಾಮಿ ಜಗದಾತ್ಮಾನಂದರು ವೈರಾಗ್ಯದ ಜ್ವಾಲೆಯನ್ನು ಎದೆಯಲ್ಲಿ ಹೊತ್ತು ರಾಮಕೃಷ್ಣಾಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಸೇರಿಕೊಳ್ಳಬಹುದಾಗಿದ್ದ ವಯಸ್ಸು ದಾಟಿ ಹೋಗಿತ್ತಂತೆ. ಆಗ ದೃಷ್ಟಾರರಂತಿದ್ದ ಸ್ವಾಮಿ ಯತೀಶ್ವರಾನಂದಜೀ ಮೂಲ ಮಠಕ್ಕೆ ವಿಶೇಷ ಒಕ್ಕಣಿಕೆಯನ್ನು ಹಾಕಿ ಈತನಿಂದ ಮಾನವ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಒಳಿತಾಗಲಿದೆ ಎಂಬ ಸಂದೇಶ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದರಂತೆ. ಅದರಿಂದಾಗಿಯೇ ಸನ್ಯಾಸತ್ವದ ಚೌಕಟ್ಟಿಗೆ ಬಂದವರು ಅವರು.

ರಾಮಕೃಷ್ಣಾಶ್ರಮ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿಬಿಡಬಲ್ಲ ಒಂದು ಅದ್ಭುತ ಗರಡಿಮನೆ. ಸನ್ಯಾಸತ್ವ ಸ್ವೀಕಾರ ಮಾಡಬೇಕೆನ್ನುವ ಬಯಕೆಯಿಂದ ಬಂದವನಿಗೆ ತಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಸನ್ಯಾಸ ಸಿಕ್ಕಿಬಿಡುವುದೆನ್ನುವ ಭರವಸೆಯೇ ಇಲ್ಲ. ವಿವೇಕಾನಂದರ ಕಲ್ಪನೆಯ ಸನ್ಯಾಸಿಯಾಗುವ ಯೋಗ್ಯತೆಯ ಪರೀಕ್ಷೆ ನಡೆದ ಮೇಲೆಯೇ ಎಲ್ಲ. ಸನ್ಯಾಸತ್ವ ಸ್ವೀಕಾರ ಮಾಡುವವನಿಗೂ ಲೌಕಿಕವಾದ ಪದವಿ ಆಗಿರಲೇಬೇಕು. ಅದು ವಿವೇಕಾನಂದರ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡಲಿಕ್ಕೆ ಅವನಿಗಿರಬೇಕಾಗಿರುವ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಅರ್ಹತೆ. ಇನ್ನು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕವಾದ ಮುಮುಕ್ಷುತ್ವ ಎಷ್ಟಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಕಣ್ಣೋಟದಲ್ಲೇ ಹಿರಿಯ ಸಾಧುಗಳು ಅಳೆದು ಒಳ ಸೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಇಷ್ಟಾದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಸನ್ಯಾಸ ದೊರೆತುಬಿಟ್ಟಿತೆಂದೇನೂ ಅಲ್ಲ. ಮುಂದೆ ಏಳು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಜಪ, ತಪ, ಧ್ಯಾನಗಳಲ್ಲಿ ನಿರತನಾಗಿದ್ದು ಆಶ್ರಮದ ಎಲ್ಲ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಂಡು ಸಮಾಜದ ಕರೆ ಬಂದಾಗ ಧಾವಿಸಿ ಸೇವೆಗೈದು ಸೈ ಎನಿಸಿಕೊಂಡ ನಂತರವೇ ಎರಡು ವರ್ಷಗಳ ವಿಶೇಷ ತರಬೇತಿಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ಕಾವಿ ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ಕೊಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಎಂಟೊಂಭತ್ತು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಸನ್ಯಾಸಿಯಾಗಬೇಕೆಂಬ ಬಯಕೆಯಿಂದ ಬರುವವನ ಅಂತರಂಗವನ್ನೇ ಕಲಕಿಬಿಡುವ ಅನೇಕ ಘಟನೆಗಳಾಗುತ್ತವೆ. ಶ್ರದ್ಧೆಯನ್ನು ಬಲವಾಗಿ ತುಂಬಿ ಗಟ್ಟಿಗೊಳಿಸುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯೂ ಇದೇ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯೋದು. ಹೀಗಾಗಿಯೇ ರಾಮಕೃಷ್ಣ ಮಠಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ಸನ್ಯಾಸಿಗಳ ಕುರಿತಂತೆ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಅಪಾರವಾದ ವಿಶ್ವಾಸ ಮತ್ತು ಗೌರವ ತುಂಬಿರುವುದು. ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಈಗೇಕೆ ಹೇಳಬೇಕಾಯಿತೆಂದರೆ ಮೊನ್ನೆ ತಾನೇ ಜಗತ್ತಿನ ಜನರನ್ನು ತನ್ನ ಮಾತು ಮತ್ತು ಬರಹಗಳ ಮೂಲಕ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬದುಕಿಗೆ ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತಿದ್ದ ರಾಮಕೃಷ್ಣ ಮಠದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸಾಧು ಸ್ವಾಮಿ ಜಗದಾತ್ಮಾನಂದಜೀ ದೇಹತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿದರು. ಹೀಗೆ ಅವರು ತೀರಿಕೊಳ್ಳುವಾಗ ಅವರಿಗೆ ಭತರ್ಿ ತೊಂಭತ್ತಾಗಿತ್ತು.

5

ಸ್ವಾಮಿ ಜಗದಾತ್ಮಾನಂದರು ವೈರಾಗ್ಯದ ಜ್ವಾಲೆಯನ್ನು ಎದೆಯಲ್ಲಿ ಹೊತ್ತು ರಾಮಕೃಷ್ಣಾಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಸೇರಿಕೊಳ್ಳಬಹುದಾಗಿದ್ದ ವಯಸ್ಸು ದಾಟಿ ಹೋಗಿತ್ತಂತೆ. ಆಗ ದೃಷ್ಟಾರರಂತಿದ್ದ ಸ್ವಾಮಿ ಯತೀಶ್ವರಾನಂದಜೀ ಮೂಲ ಮಠಕ್ಕೆ ವಿಶೇಷ ಒಕ್ಕಣಿಕೆಯನ್ನು ಹಾಕಿ ಈತನಿಂದ ಮಾನವ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಒಳಿತಾಗಲಿದೆ ಎಂಬ ಸಂದೇಶ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದರಂತೆ. ಅದರಿಂದಾಗಿಯೇ ಸನ್ಯಾಸತ್ವದ ಚೌಕಟ್ಟಿಗೆ ಬಂದವರು ಅವರು. ಸ್ವಾಮೀಜಿಯವರದ್ದು ಏಕಸಂಧಿಗ್ರಾಹಿತನವಂತೆ. ಅಂದರೆ ಒಮ್ಮೆ ನೋಡಿದ್ದು, ಒಮ್ಮೆ ಕೇಳಿದ್ದು ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಶಾಶ್ವತ. ಜೊತೆಗೆ ಚುರುಕು ಗ್ರಹಣಮತಿ. ಉಪನಿಷತ್ತು, ಗೀತೆ, ದಿವ್ಯತ್ರಯರ ಬದುಕು ಎಲ್ಲವೂ ಅವರಿಗೆ ಕರತಲಾಮಲಕವೇ. ಮುಂದೆ ತಮ್ಮ ಮಾತುಗಾರಿಕೆಯಿಂದ ಜನರನ್ನು ಆಕಷರ್ಿಸಲು ಶುರುಮಾಡಿದಾಗಲೂ ಅವರ ಬೌದ್ಧಿಕ ಸಾಮಥ್ರ್ಯ ಚಿಮ್ಮಿ ಜನರ ಪ್ರಶಂಸೆಗೆ ಪಾತ್ರವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಹಾಗಂತ ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಎಂದೂ ಕೀತರ್ಿಯನ್ನು ತಲೆಗೇರಿಸಿಕೊಂಡವರೇ ಅಲ್ಲ.
ಅವರ ಗ್ರಹಣ ಸಾಮಥ್ರ್ಯವೇ ರಾಮಕೃಷ್ಣಾಶ್ರಮದ ಹಿರಿಯ ಸಾಧುಗಳಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಬಗೆಯ ಕಲ್ಪನೆಗಳನ್ನು ಹುಟ್ಟು ಹಾಕಿದ್ದು. ತನ್ನ ಮಾತಿನ ಮೂಲಕ ವಿವೇಕಾನಂದರೆಡೆಗೆ ಸಮಾಜವನ್ನು ಸೆಳೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಜಗದಾತ್ಮಾನಂದಜೀ ರಾಮಕೃಷ್ಣಾಶ್ರಮದ ಹಿರಿಯ ಸಂತರ ಆದೇಶದ ಮೇರೆಗೆ ಮರು ಮಾತಿಲ್ಲದೇ ವಿದೇಶಕ್ಕೆ ಹೊರಟರು. ಅದು ಇಲ್ಲಿನ ಮತ್ತೊಂದು ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯ. ಸ್ವಾಮಿಗಳೆನಿಸಿಕೊಂಡವರು ಜೀವನ ಪರ್ಯಂತ ಒಂದೆಡೆ ಇರುವಂತೆಯೇ ಇಲ್ಲ. ಅವರಿಗೂ ವಗರ್ಾವಣೆಗಳಿವೆ. ಹಿರಿಯ ಸಾಧುಗಳು ಎಲ್ಲಿ ಯಾರ ಅಗತ್ಯವಿದೆಯೋ ಅವರನ್ನು ಅಲ್ಲಿಗೆ ವಗರ್ಾಯಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇವರೂ ಕೂಡ ಮರುಮಾತಿಲ್ಲದೇ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಅತ್ತ ಧಾವಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಆರಂಭದಲ್ಲೇ ಇದನ್ನು ಅಹಂಕಾರ ನಾಶಮಾಡುವ ಯಂತ್ರವೆಂದು ಕರೆದಿದ್ದು. ಜನಮಾನಸದಲ್ಲಿ ಮಾತು ಬರಹಗಳ ಮೂಲಕ ಮನೆಯನ್ನೇ ಸ್ಥಾಪಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಜಗದಾತ್ಮಾನಂದಜೀ ಈಗ ತಮ್ಮ ಎರಡು ಜೊತೆ ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಸಿಂಗಾಪುರಕ್ಕೆ ಹೊರಟೇಬಿಟ್ಟರು. ಹಾಗೆ ಹೋಗುವ ಮುನ್ನ ಅವರು ಮಂಗಳೂರು, ಮೈಸೂರು, ಶಿಲಾಂಗ್ಗಳಲ್ಲೂ ಮಠ ನೀಡಿದ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸಿದ್ದರು ಎಂಬುದನ್ನು ಮರೆಯುವಂತಿಲ್ಲ. ಅದಾದ ಕೆಲವು ದಶಕಗಳ ಕಾಲ ಕನರ್ಾಟಕ ಅವರನ್ನು ಮರೆತೇಬಿಟ್ಟಿತು. ಜೀವನದ ಸಂಧ್ಯಾ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮರಳಿದ ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಪುರುಷೋತ್ತಮಾನಂದರು ಕಟ್ಟಿ ಬೆಳೆಸಿದ್ದ ಪೊನ್ನಂಪೇಟೆಗೆ ಅಧ್ಯಕ್ಷರಾಗಿ ಬಂದರು. ಅಲ್ಲೊಂದು ಭವ್ಯ ವಿಶ್ವಭಾವೈಕ್ಯ ಮಂದಿರವನ್ನು ಕಟ್ಟಬೇಕೆಂಬ ಕಲ್ಪನೆ ಅವರಿಗಿತ್ತು. ಕೊಡಗಿನ ಜನರನ್ನು ಇಂಥದ್ದಕ್ಕೆಲ್ಲಾ ಪ್ರೇರೇಪಿಸುವುದು ಬಲುಕಷ್ಟ. ಒಂದು ಹಂತಕ್ಕೆ ಸ್ವಾಮಿ ಪುರುಷೋತ್ತಮಾನಂದರು ಯಾವುದರಲ್ಲಿ ಸೋತಿದ್ದರೋ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಜಗದಾತ್ಮಾನಂದಜೀ ಸವಾಲು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ್ದರು. ಇಳಿ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲೂ ಭಕ್ತರ ಮನೆಗಳಿಗೆ ತಾವೇ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಮುಲಾಜಿಲ್ಲದೇ ಮಂದಿರಕ್ಕಾಗಿ ಹಣ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ತಾನು ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದು ರಾಮಕೃಷ್ಣರ ಕೆಲಸವೆಂಬ ದೃಢವಿಶ್ವಾಸ ಅವರಿಗೆ. ಭವ್ಯವಾದ ಮಂದಿರವನ್ನು ಕಟ್ಟಿ ಅದನ್ನು ಅಷ್ಟೇ ಅದ್ದೂರಿಯಾಗಿ ಲೋಕಾರ್ಪಣೆ ಮಾಡಿ ಇಡೀ ರಾಜ್ಯದ ಕಣ್ಣು ಕುಕ್ಕುವಂತೆ ಮಾಡಿದರು. ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮಾಡಿದ ನಂತರ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಸಾಮಾನ್ಯ ಸೈನಿಕರಂತೆ ವಿವೇಕಾನಂದರ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮನ್ನು ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡುಬಿಟ್ಟರು.

ಸರಿಸುಮಾರು ಈ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿಯೇ ಕ್ಯಾನ್ಸರ್ನ ಭೂತ ಅವರನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡುಬಿಟ್ಟಿತ್ತು. ದವಡೆಗಳಿಗೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡ ಈ ರೋಗದ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಬಹುಶಃ ಎರಡು-ಮೂರು ಬಾರಿಯಾದರೂ ಅವರಿಗೆ ಶಸ್ತ್ರ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯಾಗಿರುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯಿದೆ. ಆಗಲೂ ಮಾತನಾಡುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಲಿಲ್ಲ ಸ್ವಾಮೀಜಿ. ಅವರ ಮಾತಿನ ಬಹುಪಾಲು ಯಾರಿಗೂ ಅರ್ಥವಾಗದೇ ಹೋದಾಗಲೂ ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಬಿಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅನೇಕ ಕಡೆ ತರುಣ ಸಮಾವೇಶಗಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ತಮ್ಮ ಎಂದಿನ ಶೈಲಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಬಡಿದೆಬ್ಬಿಸಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರಿಗೆ ಹಸ್ತ ಸಾಮುದ್ರಿಕೆಯ ಅರಿವು ಇದ್ದುದರಿಂದ ಯಾರಾದರೂ ತರುಣರು ಬಳಿ ಸಾರಿದರೆ ಅವರ ಬಲಗೈಯ್ಯನ್ನೊಮ್ಮೆ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರು. ತಮಗೆ ಬೇಕಾದ ರೇಖೆಗಳು ಕಂಡರೆ ಆ ಹುಡುಗನ ಪೂವರ್ಾಪರ ವಿಚಾರಿಸಿ ವಿವೇಕಾನಂದರ ಕುರಿತಂತೆ ನಾಲ್ಕಾರು ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡಿ ಅವನೊಳಗೊಂದಷ್ಟು ರಾಷ್ಟ್ರ ಸೇವೆಯ ಕಿಡಿಯನ್ನು ತುಂಬಿಯೇ ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದರು.

6

ಅವರು ಬರೆದಿದ್ದ ಬದುಕಲು ಕಲಿಯಿರಿ ಬಹುಶಃ ಭಾರತದ ಎಲ್ಲ ಭಾಷೆಗಳಿಗೂ ಅನುವಾದಗೊಂಡಿತಲ್ಲದೇ ದಾಖಲೆಯ ಮಾರಾಟವನ್ನೂ ಕಂಡಿತು. ಅದರ ಒಟ್ಟಾರೆ ಕೃತಿಗಳ ಮಾರಾಟ ಎಷ್ಟಾಯಿತೆಂಬ ಲೆಕ್ಕ ಇರುವುದೂ ಅನುಮಾನ. ಕನ್ನಡದ ಕೃತಿಯೊಂದು ಹೀಗೆ ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದ ಮನ್ನಣೆ ಪಡೆದಿದ್ದು ಇದೇ ಇರಬೇಕು. ಇಂದಿಗೂ ಅನೇಕ ಮಹನೀಯರು ಬದುಕಲು ಕಲಿಯಿರಿಯಿಂದ ತಮ್ಮ ಬದುಕೇ ಬದಲಾದದ್ದನ್ನು ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಆ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಕೇಳುವಾಗ ಸ್ವಾಮೀಜಿಯ ಕಂಗಳಲ್ಲೂ ಸಾವಿರ ಮಿಂಚು ಸಿಡಿದ ಬೆಳಕು. ಅದು ಪುಸ್ತಕದ ಮೇಲಿನ ಮಮಕಾರದಿಂದಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ ಅದನ್ನು ಬರೆಯಲು ಹಾಕಿದ ಶ್ರಮ ಸಾರ್ಥಕವಾಯ್ತಲ್ಲ ಎಂಬ ಆನಂದದ ಕಾರಣದಿಂದ.

ನಮ್ಮ ಹಾಸ್ಟೆಲ್ಲಿನ ಗ್ರಂಥಾಲಯದಲ್ಲಿ ವಷರ್ಾಂತ್ಯಕ್ಕೆ ಇರುವ ಕೃತಿಗಳ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರಕ್ಕೆ ಕುಳಿತಾಗ ಬದುಕಲು ಕಲಿಯಿರಿಯನ್ನು ಯಾರೋ ಕದ್ದುಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆಂಬುದು ಬೆಳಕಿಗೆ ಬಂತು. ಈ ವಿಚಾರ ಹಿರಿಯ ಸಾಧುಗಳ ಗಮನಕ್ಕೆ ತಂದಾಗ ಅವರು ಏನೆಂದರು ಗೊತ್ತೇ? ‘ಶಭಾಷ್! ಇನ್ನಾದರೂ ಬದಕಲು ಕಲಿಯಲಿ’.

ಕಳೆದ ಎರಡು ತಿಂಗಳಿನಿಂದೀಚೆಗೆ ಸ್ವಾಮೀಜಿಯ ಆರೋಗ್ಯ ಹದಗೆಡುತ್ತಲೇ ಇತ್ತು. ಉಸಿರಾಟದ ತೊಂದರೆಯಂತೂ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಬಾಧಿಸುತ್ತಿದ್ದುದರಿಂದ ಮೈಸೂರಿನ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಅವರನ್ನು ದಾಖಲಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಒಂದು ಹಂತದಲ್ಲಂತೂ ಸ್ವಾಮೀಜಿಯ ಅವಸಾನ ಖಾತ್ರಿ ಎಂದೇ ಎಲ್ಲರೂ ಭಾವಿಸಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದರು. ಸಾಧುಗಳೆಲ್ಲಾ ಐಸಿಯು ಹೊಕ್ಕು ‘ಓಂ ನಮೋ ಭಗವತೇ ರಾಮಕೃಷ್ಣಾಯ’ ಮಂತ್ರ ಜಪಿಸಲಾರಂಭಿಸಿದರು. ಜೀವರಕ್ಷಕ ಯಂತ್ರಗಳ ಮೇಲೆ ಬದುಕಿದ್ದ ಸ್ವಾಮೀಜಿಯವರ ಉಸಿರಾಟದಲ್ಲಿ ತೊಂದರೆ ಇದ್ದೀತೇನೋ, ಆದರೆ ಪ್ರಜ್ಞೆಯ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಅವರು ಒಂದಿನಿತೂ ಬದಲಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಸಾಧುಗಳಲ್ಲೊಂದಿಬ್ಬರು ಬಾಯ್ತಪ್ಪಿ ಮಂತ್ರವನ್ನು ತಪ್ಪಾಗಿ ಉಚ್ಚರಿಸಿದಾಗ ತಕ್ಷಣವೇ ಕರೆದು ಅವರತ್ತ ನೋಡಿ ಸರಿಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಹೇಳಿದ್ದನ್ನು ಅಂದು ಜೊತೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಈಗಲೂ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಪ್ರಸ್ಥಾನದ ನಿಶ್ಚಯ ಅವರು ಮಾಡಿಯಾಗಿತ್ತು. ಗಂಟಲಿಗೆ ಹಾಕಿದ ಪೈಪಿನ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವುದು ನಿಂತೇ ಹೋದಾಗ ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಬರೆಯಲಾರಂಭಿಸಿದ್ದರು. ತ್ರಾಣವಿಲ್ಲದ ಕೈಗಳಿಂದ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ನಾಲ್ಕಾರು ಪದಗಳನ್ನು ಗೀಚುತ್ತಿದ್ದರು. ಅಂತಹ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲೂ ಅವರು ಬರೆದ ಓಂಕಾರಗಳು ಬಲುಸುಂದರವಾಗಿವೆ. ಭಗವಾನ್ ರಾಮಕೃಷ್ಣರು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಕೃಪೆ ಹರಸಲಿ ಎಂದು ತಮ್ಮ ಅನಾರೋಗ್ಯದ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲೂ ಅವರು ಬರೆದಿರುವ ವಾಕ್ಯಗಳು ಶಕ್ತಿ ತುಂಬುವಂಥವು. ತೀರಿಕೊಳ್ಳುವ ಒಂದು ವಾರದ ಮುನ್ನ ‘ಬೆಳಕು ನಂದಿತು’ ಎಂಬ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಬರೆದವರೂ ಅವರೇ.

7

ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ಸ್ವಾಮೀಜಿಯವರನ್ನು ಕರೆದು ‘ನನಗೆ ಸಾವಿನ ಭಯವಿಲ್ಲ. ಈ ಪೈಪುಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ತೆಗೆದುಬಿಡಿ. ನನ್ನ ಹೊರಡುವ ಸಮಯ ಬಂತು’ ಎಂದ ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಸಾವನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವವನೇ ಸನ್ಯಾಸಿ ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದ ವಿವೇಕಾನಂದರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಆಚರಣೆಗೆ ತಂದಿದ್ದರು. ತೀರಿಕೊಳ್ಳುವ ಮೂರು ದಿನಗಳ ಮುನ್ನ ಅವರನ್ನು ಕಾಣಲು ಹೋಗಿದ್ದಾಗ ವಿವೇಕಾನಂದರ ಚಿಂತನೆಗಳು ಸಮಾಜವನ್ನು ಆವರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಪರಿ ವಿವರಿಸಿದಾಗ ಅವರ ಕಣ್ಣಿನಿಂದ ನೀರು ಬಿಟ್ಟೂ ಬಿಡದೇ ಇಳಿದು ಹೋಗುತ್ತಿತ್ತು. ಮುಂದಿನ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಯಶಸ್ಸನ್ನು ಹರಸಿ, ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಕೈಯಿಟ್ಟು ಆಶೀರ್ವದಿಸುವಾಗ ಜೀವನದ ಮಹಾಭಾಗ್ಯವೆನಿಸಿತ್ತು. ಅವರು ಪೆನ್ನು ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಂಡು ಬರೆದ ‘ಜಯವಾಗಲಿ’ ಎಂಬ ಪದ ಸ್ವಾಮಿ ವಿವೇಕಾನಂದರ ಚಿಂತನೆಗಳನ್ನು ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಹೊತ್ತು ಹಂಚುತ್ತಿರುವ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ನೀಡಿದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸಂದೇಶ ಎಂದು ನಾನಂತೂ ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ.

ವೈದ್ಯರ ಚಿಕಿತ್ಸೆಗೆ ಸೂಕ್ತವಾಗಿ ಸ್ಪಂದಿಸಿದ ಸ್ವಾಮೀಜಿಯನ್ನು ವಿಶೇಷ ಕೋಣೆಗೆ ವಗರ್ಾಯಿಸಲಾಯ್ತು. ಬೆಳಗ್ಗಿನಿಂದಲೂ ಉಲ್ಲಸಿತರಾಗಿ ಎಲ್ಲರೊಡನೆ ಮೌನವಾಗಿಯೇ ಸಂಭಾಷಿಸುತ್ತಾ ಆನಂದದಿಂದಿದ್ದ ಸ್ವಾಮೀಜಿಯವರ ದೇಹದ ಆಮ್ಲಜನಕದ ಪ್ರಮಾಣ ಸಂಜೆಯ ವೇಳೆಗೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗಲಾರಂಭಿಸಿತು. ರಾತ್ರಿ 7 ಗಂಟೆ 29 ನಿಮಿಷಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಚಿಕಿತ್ಸೆಗೆ ಸೂಕ್ತ ಪ್ರತಿಸ್ಪಂದನೆ ಸಿಗದೇ ಸ್ವಾಮಿ ಜಗದಾತ್ಮಾನಂದಜೀ ಮುಂದಿನ ಲೋಕದ ಪಯಣಕ್ಕೆ ಹೊರಟೇಬಿಟ್ಟರು. ಸಾವನ್ನು ತಬ್ಬಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದ ಅವರಿಗೆ ಈ ಸಾವಿನಿಂದ ಯಾವ ನಷ್ಟವೂ ಆಗಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಬದುಕನ್ನೇ ಸರಿಯಾಗಿ ತಬ್ಬಿಕೊಂಡಿರದ ನಮಗೆ ಮಾತ್ರ ಬದುಕಲು ಕಲಿಸಿದ ಮೇಷ್ಟರೊಬ್ಬರನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಅನಾಥಭಾವ.

ನಿತ್ಯದ ಬದುಕಿನಲ್ಲೂ ನ್ಯಾಯಾಲಯವೇಕೆ ಮೂಗು ತೂರಿಸುತ್ತದೆ?!

ನಿತ್ಯದ ಬದುಕಿನಲ್ಲೂ ನ್ಯಾಯಾಲಯವೇಕೆ ಮೂಗು ತೂರಿಸುತ್ತದೆ?!

ತೀರಾ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಕೋರೆಂಗಾವ್ ಕೇಸಿನಲ್ಲಿ ರಾಷ್ಟ್ರವನ್ನು ಮೇಲ್ವರ್ಗ ಮತ್ತು ದಲಿತ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ತುಂಡರಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆಂದು ಆರೋಪಿಸಿ ಕೆಲವು ಅರ್ಬನ್ ನಕ್ಸಲರನ್ನು ಬಂಧಿಸಿದಾಗ ಇದೇ ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಪ್ರತಿಭಟನೆ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಸ್ವಾಸ್ಥ್ಯಕ್ಕೆ ಅತ್ಯಂತ ಅಗತ್ಯ ಈ ಪ್ರತಿಭಟನೆಯ ದನಿಗಳನ್ನು ಅಡಗಿಸುವಂತಿಲ್ಲ ಎಂದು ಸಕರ್ಾರಕ್ಕೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಕೊಟ್ಟಿತು.

ಭಾರತೀಯ ನ್ಯಾಯ ಪರಂಪರೆ ಇಂಥದ್ದೊಂದು ಕೆಟ್ಟ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯ ಮೂಲಕ ಹಾದು ಹೋಗಬಹುದೆಂದು ಯಾರೊಬ್ಬರೂ ಎಣಿಸಿರಲಿಲ್ಲ. ನ್ಯಾಯದ ತಕ್ಕಡಿ ತೂಗಾಡುತ್ತಿದೆ ಎಂದೆನಿಸುತ್ತಿದೆ. ಒಂದು ವರ್ಗವನ್ನು ಓಲೈಸುವ ಜಿದ್ದಿಗೆ ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಬಿದ್ದುಬಿಟ್ಟಿದೆಯೇನೋ ಎನಿಸುತ್ತಿದೆ. ಶಾಸಕಾಂಗ, ಕಾಯರ್ಾಂಗಗಳು ತಮ್ಮ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯನ್ನು ಮರೆತು ಜನವಿರೋಧಿಯಾಗಿ ವತರ್ಿಸುವಾಗ ನ್ಯಾಯಾಂಗ ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಚಾಟಿ ಬೀಸಿ ಜನರ ಬದುಕನ್ನು ನೆಮ್ಮದಿಯಾಗುವಂತೆ ರೂಪಿಸುವ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆ ಹೊಂದಿದೆ ಎಂದು ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಪಠ್ಯಪುಸ್ತಕಗಳಲ್ಲಿ ಓದಿದ್ದೆವು. ನಾವು ಓದಿದ್ದಕ್ಕೂ ನಡೆಯುವುದಕ್ಕೂ ತಾಳೆಯೇ ಆಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಕಳೆದ ಕೆಲವಾರು ತಿಂಗಳುಗಳಿಂದ ನ್ಯಾಯಾಲಯಗಳ ತೀಪರ್ು ಕೆಲವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸಿಗುತ್ತಿರುವ ವಿಶೇಷ ಸವಲತ್ತುಗಳು ಇವೆಲ್ಲವುಗಳನ್ನು ಕಂಡಾಗ ಎಲ್ಲೋ ಹಾದಿ ತಪ್ಪುತ್ತಿರುವ ಹೆದರಿಕೆ ನಿಸ್ಸಂಶಯವಾಗಿಯೂ ಉಂಟಾಗುತ್ತಿದೆ.

6

ಕೆಲವೇ ತಿಂಗಳುಗಳ ಹಿಂದೆ ಒಂದಷ್ಟು ನ್ಯಾಯಮೂತರ್ಿಗಳು ಸುಪ್ರೀಂಕೋಟರ್ಿನ ಮುಖ್ಯ ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರ ವಿರುದ್ಧ ಪತ್ರಿಕಾಗೋಷ್ಠಿಯನ್ನೇ ನಡೆಸಿ ಜಗತ್ತೇ ಅಚ್ಚರಿಗೊಳಗಾಗುವಂತೆ ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದರು. ಇದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದ ಕೆಲವು ಮೋದಿ ವಿರೋಧಿ ಪತ್ರಕರ್ತರು ಮೋದಿಯ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯಾಂಗ ಪೂರ್ಣ ಹಾಳುಗೊಂಡಿದೆ ಎಂದು ಕಥೆ ಹಬ್ಬಿಸಿದರು. ಈ ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರುಗಳೆನಿಸಿಕೊಂಡವರೂ ಕೂಡ ಅದಕ್ಕೆ ಪೂರಕವಾಗಿಯೇ ಪ್ರತಿಸ್ಪಂದಿಸಿ ಮುಖ್ಯ ನ್ಯಾಯಮೂತರ್ಿಗಳ ವಿರುದ್ಧ ವಾಗ್ದಂಡನೆಗೆ ಪ್ರೇರೇಪಣೆಯನ್ನೂ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದರು. ಆದರೆ ನರೇಂದ್ರಮೋದಿಯವರ ದೂರದೃಷ್ಟಿಯೆದುರು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿನ ಅಸಂವೈಧಾನಿಕ ಆಟ ನಡೆಯಲೇ ಇಲ್ಲ. ಇಂಪೀಚ್ಮೆಂಟ್ ಹೋದಷ್ಟೇ ವೇಗವಾಗಿ ಮರಳಿ ಬಂತು. ಆನಂತರ ನ್ಯಾಯಾಲಯ ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ಕೆಲವೊಂದು ನಿರ್ಣಯಗಳು ಅಚ್ಚರಿ ಹುಟ್ಟಿಸುವಂತಿದ್ದವು. ತೀರಾ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಕೋರೆಂಗಾವ್ ಕೇಸಿನಲ್ಲಿ ರಾಷ್ಟ್ರವನ್ನು ಮೇಲ್ವರ್ಗ ಮತ್ತು ದಲಿತ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ತುಂಡರಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆಂದು ಆರೋಪಿಸಿ ಕೆಲವು ಅರ್ಬನ್ ನಕ್ಸಲರನ್ನು ಬಂಧಿಸಿದಾಗ ಇದೇ ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಪ್ರತಿಭಟನೆ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಸ್ವಾಸ್ಥ್ಯಕ್ಕೆ ಅತ್ಯಂತ ಅಗತ್ಯ ಈ ಪ್ರತಿಭಟನೆಯ ದನಿಗಳನ್ನು ಅಡಗಿಸುವಂತಿಲ್ಲ ಎಂದು ಸಕರ್ಾರಕ್ಕೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಕೊಟ್ಟಿತು. ಮುಂದೆ ಇದೇ ಸುಪ್ರೀಂಕೋಟರ್ು ದೀಪಾವಳಿಯಂದು ಪಟಾಕಿ ಹೊಡೆಯುವುದೇ ತಪ್ಪು ಎಂಬರ್ಥದ ನಿರ್ಣಯವನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿತು. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಪಟಾಕಿ ಹೊಡೆಯಲು ರಾತ್ರಿ 8 ರಿಂದ 10 ವರೆಗಿನ ಸಮಯ ನಿಗದಿ ಪಡಿಸಿತು. ಇದನ್ನು ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾಗಿ ಜಾರಿಗೆ ತರುವಂತೆ ಸಕರ್ಾರಗಳಿಗೆ ಆದೇಶ ಬೇರೆ. ಈಗ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಈ ನಿರ್ಣಯಕ್ಕೆ ಜನ ತಮ್ಮ ಅಸಮ್ಮತಿಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುವುದಾದರೂ ಹೇಗೆ?! ಗಾಂಧೀಜಿಯ ಕರ ನಿರಾಕರಣೆಯ ಮಾರ್ಗ; ಅಥವಾ ಅವರೇ ಹೇಳಿದ ಸತ್ಯಾಗ್ರಹದ ಪಥ? ಈ ಅಸಮ್ಮತಿ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ನಿರ್ಣಯವನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಿ ಬರುವುದು ತಾನೇ?! ಹೀಗಾಗಿಯೇ ಅನೇಕ ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಆದೇಶದ ಅರಿವಿದ್ದೂ ಪಟಾಕಿ ಹೊಡೆಯುವವರು ನಿಂತಿರಲಿಲ್ಲ. ಹಿಂದೂ ವಿರೋಧಿ ಚಿಂತನೆಗಳನ್ನೇ ಮೈವೆತ್ತಿರುವ ಕೆಲವು ಪತ್ರಕರ್ತರ ಮುಖಗಳನ್ನು ನೋಡಬೇಕಿತ್ತು. ಸಿಎನ್ಎನ್ ಅಂತೂ ಒಂದು ಹೆಜ್ಜೆ ಮುಂದೆ ಹೋಗಿ ಕಾನೂನು ಮುರಿದು ಪಟಾಕಿ ಸಿಡಿಸುತ್ತಿರುವವರ ವಿಡಿಯೊ ಕಳಿಸಿಕೊಟ್ಟರೆ ಅವರ ಮೇಲೆ ಕಾನೂನು ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳಲು ನಾವು ಯತ್ನಿಸುತ್ತೇವೆ ಎಂದುಬಿಟ್ಟಿತು. ಜನರ ಅಸಮ್ಮತಿಯ ಮುಖವಾಣಿ ಆಗಬೇಕಿದ್ದ ಮಾಧ್ಯಮ ಹಿಂದೂವಿರೋಧದ ಅಲೆಯಲ್ಲಿ ಕೊಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಹೀಗೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿದಾಗ ಜನ ಕೊಟ್ಟ ಉತ್ತರವೇನು ಗೊತ್ತೇ? ಅವರು ಬೇರೆಯಾರದ್ದೋ ವಿಡಿಯೊಗಳನ್ನು ಕದ್ದುಮುಚ್ಚಿ ಸೆರೆ ಹಿಡಿದು ಕಳಿಸಿಕೊಡಲಿಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ ತಾವು ತಾವೇ ಪಟಾಕಿ ಸಿಡಿಸುವ ವಿಡಿಯೊಗಳನ್ನು ಟಿವಿ ಕೇಂದ್ರಕ್ಕೆ ಪಟಾಕಿ ಸರಗಳಂತೆಯೇ ಕಳಿಸಿಕೊಟ್ಟರು. ಸಿಎನ್ಎನ್ ಮುಖಭಂಗವಾದಂತೆನಿಸಿ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಮಾಡುವುದನ್ನೇ ನಿಲ್ಲಿಸಿಬಿಟ್ಟಿತು. ಕಾನೂನಿನ ಆದೇಶವನ್ನು ಪಾಲಿಸಲು ಕಾತರಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ ಎನ್ನುವಂತೆ ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಳ ಮತ್ತು ದೆಹಲಿ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿತು. ಅಲ್ಲಿ ಪೊಲೀಸರು ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಮೇಲೆ ಬರ್ಬರವಾಗಿ ಮುಗಿಬಿದ್ದರು. ಬಾಲಕನೊಬ್ಬ ಪಟಾಕಿ ಹೊಡೆದ ಎನ್ನುವ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಅವರ ತಂದೆಯನ್ನು ಅಪರಾಧಿ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ ಒಳಕ್ಕೆ ತಳ್ಳಲಾಯ್ತು. ಅದೇ ಪೊಲೀಸರು ನಿರ್ಭಯಾಳ ಮೇಲೆ ಅತ್ಯಾಚಾರ ಮಾಡಿದ ಹುಡುಗ ಬಾಲಾಪರಾಧಿಯಾಗಿದ್ದನೆಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಅವರಪ್ಪನಿಗೇನು ಶಿಕ್ಷೆ ಕೊಡಲಿಲ್ಲ. ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಆದೇಶವನ್ನು ಆಚರಣೆಗೆ ತರಲು ಯಾವ ಹಂತಕ್ಕೆ ಬೇಕಿದ್ದರೂ ಹೋಗಬಲ್ಲೆನೆಂದು ಬಾಯಿ ಬಡಿದುಕೊಂಡ ಮಮತಾ ಬ್ಯಾನಜರ್ಿ ಮಸೀದಿಗಳ ಅಜಾನ್ ಕೂಗಿಗೂ ನಿಷೇಧವಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಮರೆತೇಬಿಟ್ಟಿದ್ದರು.

ಒಡಿಸ್ಸಾದ ಕೊಣಾರ್ಕ ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ವ್ಯಂಗ್ಯಮಿಶ್ರಿತ ದನಿಯ ವಿಡಿಯೊ ಮಾಡಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ಅಯ್ಯರ್ ಅನ್ನು ವಾರಗಳ ಕಾಲ ಜಾಮೀನು ಕೊಡದೇ ಜೈಲಿಗೆ ತಳ್ಳಲಾಗಿತ್ತು. ಆಗೆಲ್ಲಾ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ್ದು ದಿವ್ಯ ಮೌನ. ಆದರೆ ಶಬರಿಮಲೆಯ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಜನ ವಿರೋಧಿ ತೀರ್ಪನ್ನು ಕೊಟ್ಟ ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಭಕ್ತರನ್ನು ಪೊಲೀಸರು ಬಂಧಿಸಿದಾಗ ಅವರಿಗೆ ಜಾಮೀನು ಕೊಡಲು ನಿರಾಕರಿಸಿ ಹೇಳಿದ ಮಾತೇನು ಗೊತ್ತೇ? ಇವರಿಗೆ ಜಾಮೀನು ಕೊಟ್ಟರೆ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಕೆಟ್ಟ ಸಂದೇಶವನ್ನು ರವಾನಿಸಿದಂತಾಗುತ್ತದೆ ಅಂತ. ನನ್ ಮೇಲೆ ಅತ್ಯಾಚಾರಗೈದು ಜಗತ್ತಿನಾದ್ಯಂತ ಸದ್ದು ಮಾಡಿದ ಬಿಷಪ್ ಫ್ರಾಂಕೊಗೆ ಜಾಮೀನು ನೀಡಿದ ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಭಾರಿ ಒಳ್ಳೆಯ ಸಂದೇಶವನ್ನೇ ಕೊಟ್ಟಿದೆ. ಮೆಚ್ಚಬೇಕಾದ್ದೇ! ಹಾಗಂತ ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕೇಳಿದರೆ ನನ್ನದ್ದ್ದೂ ನ್ಯಾಯಾಂಗ ನಿಂದನೆಯೇ. ಅದಾಗಲೇ ಹೀಗೆ ಸದ್ದು ಮಾಡಿದವರಿಗೆ ನ್ಯಾಯಾಂಗ ನಿಂದನೆಯ ಕೇಸುಗಳು ಬಿದ್ದಾಗಿವೆ. ವಿವೇಕ್ ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರಿ ಮತ್ತು ಗುರುಮೂತರ್ಿಯವರು ನ್ಯಾಯಾಲಯದೆದುರು ಗೋಗರಿಯಬೇಕಾದ ದೈನೇಸಿ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬಂದುಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.

7

ಶಬರಿಮಲೆ ಸ್ತ್ರೀ ಪ್ರವೇಶದ ನಿಧರ್ಾರ ಹಿಂದೂ ಸಂತರು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿರುವಂಥದ್ದು. ಅದು ಪರಂಪರೆ, ನಂಬಿಕೆಗಳಿಗೆ ಕಾಲಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ತರಬೇಕಾದ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಬದಲಾವಣೆ. ಇವುಗಳ ಮೇಲೆ ನಂಬಿಕೆಯೇ ಇಲ್ಲದ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಅದರ ಕುರಿತಂತೆ ನಿರ್ಣಯ ಕೈಗೊಳ್ಳುವುದು ಅಚ್ಚರಿ ತರುವಂಥದ್ದು. ದೇಶದಾದ್ಯಂತ ಜಗತ್ತಿನಾದ್ಯಂತ ಇದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಭಟನೆ ನಡೆದು ಜನಸ್ಪಂದನೆ ವ್ಯಕ್ತವಾದೊಡನೆ ಅವರು ನ್ಯಾಯಾಂಗ ನಿಂದನೆಗೆ ನಿಂತದ್ದು ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದ್ದೇ ವಿಪಯರ್ಾಸ. ಬದಲಿಗೆ ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಶತ-ಶತಮಾನಗಳಿಂದ ನಂಬಿಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ವಗರ್ಾಯಿಸಲೆಂದೇ ಹಠ ತೊಟ್ಟು ನಿಂತಿರೋದು. ಇಷ್ಟು ಪ್ರತಿಭಟನೆಯ ನಂತರವೂ ರಾಮಜನ್ಮಭೂಮಿ ವಿವಾದಕ್ಕೆ ಸುಪ್ರೀಂಕೋಟರ್ು ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿದ್ದು ಹೇಗೆ ಗೊತ್ತೇನು? ವಿಚಾರಣೆಯನ್ನು ಸುಖಾ ಸುಮ್ಮನೆ ಮುಂದೂಡುವ ಮೂಲಕ. ಅರ್ಬನ್ ನಕ್ಸಲರ ವಿಚಾರಣೆಯನ್ನು ಮತ್ತು ಸೆಲೆಬ್ರಿಟಿಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧ ಪಟ್ಟ ವಿಚಾರಣೆಯನ್ನು ಅರ್ಧ ರಾತ್ರಿಯಾದರೂ ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಳ್ಳುವ ನ್ಯಾಯಾಲಯಗಳು ರಾಮಜನ್ಮಭೂಮಿ ವಿಚಾರವಾಗಿ ನಿಚ್ಚಳವಾಗಿರುವ ಸಂಗತಿಯ ಕುರಿತಂತೆ ಮಾತನಾಡಲು ಹೆದರುತ್ತಿರುವುದು ಏಕೆ? ಮುಸಲ್ಮಾನರ ಆಕ್ರೋಶ ಬಯಲಿಗೆ ಬರುವುದು ಎಂತಲೋ ಅಥವಾ ಹಿಂದೂಗಳು ನಾಲ್ಕು ಶತಕಗಳಿಂದಲೇ ರಾಮಮಂದಿರಕ್ಕಾಗಿ ಕಾದಿದ್ದಾರೆ. ಇನ್ನೂ ಬೇಕಿದ್ದರೆ ಕಾಯುತ್ತಾರೆ ಎಂಬ ಧಾಷ್ಟ್ರ್ಯದಿಂದಲೋ. ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರ ಹುಡುಕಲಾಗಲಿಲ್ಲವೆಂದರೆ ಬರಲಿರುವ ದಿನಗಳು ಬಲು ಘೋರವಾಗಲಿವೆ.

8

ಕಳೆದ 200 ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಬ್ರಿಟೀಷರು ಮಾಡಿದ ದೊಡ್ಡ ಸಾಧನೆಯೆಂದರೆ ಹಿಂದೂಧಮರ್ೀಯರನ್ನು ಜೊತೆಗೆ ನಿಲ್ಲದಂತೆ ಚೂರು-ಚೂರು ಮಾಡಿದ್ದು. ನಾವಿಂದು ಜಾತಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಡೆದು ಹೋಗಿದ್ದೇವೆ. ನಾವಿಂದು ಆಚಾರ್ಯರುಗಳ ಹೆಸರುಗಳಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಪಂಥವನ್ನು ಬೇರ್ಪಡಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೇವೆ. ಭಾಷೆ-ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಆಧಾರವಾಗಿಯೂ ಒಡೆದು ಹೋಗಿದ್ದೇವೆ. ಕನರ್ಾಟಕ-ತಮಿಳುನಾಡಿನ ಗಡಿ ತಗಾದೆ ನಡೆದಾಗ ಎರಡೂ ಕಡೆಯ ಹಿಂದೂಗಳು ಭರ್ಜರಿಯಾಗಿಯೇ ಕಿತ್ತಾಡುತ್ತಾರೆ. ಮುಸಲ್ಮಾನರು, ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ನರು ಈ ಬಗೆಯ ಹೋರಾಟಕ್ಕೆಂದು ಬರುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ಅವರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಮತ ಉಳಿದದ್ದೆಲ್ಲಕ್ಕಿಂತಲೂ ದೊಡ್ಡದ್ದು. ಈ ಬಗೆಯ ಮತಾಂಧತೆ ಒಳ್ಳೆಯದ್ದೋ ಕೆಟ್ಟದ್ದೋ ಕಾಲವೇ ಹೇಳಬೇಕು. ಆದರೆ ಸದ್ಯಕ್ಕಂತೂ ಮುಸಲ್ಮಾನರಿಗೆ, ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ನರಿಗೆ ಅದು ಲಾಭದಾಯಕವಾಗಿದ್ದರೆ ಈ ಮತಾಂಧತೆ ಇಲ್ಲದಿರುವುದರಿಂದಲೇ ಹಿಂದೂ ಅಕ್ಷರಶಃ ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತಲೂ ಹಿಂದಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ. ಈ ಎಲ್ಲಾ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿಯೇ ರಾಮಮಂದಿರ ಅತ್ಯಗತ್ಯ ಎನಿಸೋದು. ಒಮ್ಮೆ ರಾಮಮಂದಿರ ನಿಮರ್ಾಣವಾಯಿತೆಂದರೆ ಅದು ಹಿಂದೂ ಸಮಾಜದ ಪುನರುತ್ಥಾನವಾದಂತೆಯೇ. ರಾಮಮಂದಿರದ ಹೆಸರೆತ್ತಿದಾಗಿನಿಂದಲೇ ಹಿಂದೂಗಳು ಒಗ್ಗಟ್ಟಾಗಿರುವ ಪರಿ ಎಷ್ಟು ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿದೆ ನೋಡಿ. ಸ್ವತಃ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಕುಮಾರಸ್ವಾಮಿ ತಾನು ಟಿಪ್ಪು ಜಯಂತಿಗೆ ಹೋಗಲಾರೆ ಎಂದುಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಸಕರ್ಾರಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವೊಂದಕ್ಕೆ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯೇ ಬರುವುದಿಲ್ಲವೆನ್ನುತ್ತಿದ್ದಾರೆಂದರೆ ಹಿಂದೂ ವೋಟು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಭೀತಿ ಹೇಗೆ ಬೆಳೆದು ನಿಂತಿರಬೇಕು ಯೋಚಿಸಿ. ಶಬರಿಮಲೆ ಇರಲಿ, ಪಟಾಕಿ ಸಿಡಿಸುವ ಕುರಿತ ನಿರ್ಣಯವೇ ಇರಲಿ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಜಾತಿ-ಮತ-ಪಂಥಗಳನ್ನು ಮರೆತು ಹಿಂದೂವನ್ನು ಒಗ್ಗಟ್ಟಾಗಿಸುವಲ್ಲಿ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿವೆ. ಇನ್ನೀಗ ರಾಮನ ಸರದಿ.

ಪಟೇಲರ ಪ್ರತಿಮೆಯೆದುರು ನಿಂತು ಬಾಯಿ ಬಡಕೊಂಡವರ ಕಥೆ!

ಪಟೇಲರ ಪ್ರತಿಮೆಯೆದುರು ನಿಂತು ಬಾಯಿ ಬಡಕೊಂಡವರ ಕಥೆ!

ಗುಜರಾತಿನ ಕೇವಡಿಯಾದಲ್ಲಿ 3000 ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿ ವೆಚ್ಚದಲ್ಲಿ ಅನಾವರಣಗೊಂಡಿರುವ 182 ಮೀಟರ್ ಉದ್ದದ ಸರದಾರ್ ವಲ್ಲಭಬಾಯಿ ಪಟೇಲರ ಪ್ರತಿಮೆ ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಗೌರವವನ್ನು ಗಳಿಸಿರುವುದು ಸತ್ಯವಾದರೆ ಇತ್ತ ದೇಶದೊಳಗೆ ಏಳು ದಶಕಗಳಷ್ಟು ಹಳೆಯ ಭಾರತೀಯ ರಾಜಕಾರಣವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮೆಲುಕು ಹಾಕುವಂತೆ ಮಾಡಿದೆ. ‘ಸರದಾರ್ ಪಟೇಲರು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಹೋರಾಡಿದ, ಅಖಂಡ ಮತ್ತು ಜಾತ್ಯತೀತ ಭಾರತಕ್ಕೋಸ್ಕರ ಬಡಿದಾಡಿದ ದೇಶಭಕ್ತರಾಗಿದ್ದರು. ಅವರಿಗೊಂದು ಪ್ರಬಲ ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿ ಇತ್ತು. ಅವರಿಗೆ ಕೋಮುವಾದವನ್ನು ಕಂಡರಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವರು ಪ್ರಖರ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ವಾದಿಯಾಗಿದ್ದರು’ ಎಂದು ಟ್ವೀಟ್ ಮಾಡಿದ್ದು ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಅಲ್ಲ, ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿನ ಈಗಿನ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ರಾಹುಲ್. ‘ಪಟೇಲ್ ಸರಳ ಜೀವಿಯಾಗಿದ್ದು ಮಹಾತ್ಮಾ ಗಾಂಧೀಜಿಯವರ ಕಟ್ಟರ್ ಅನುಯಾಯಿಯಾಗಿದ್ದರು’ ಎಂದಿದ್ದು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿನ ಫರಾಗೊ ನಾಯಕ ಶಶಿತರೂರ್. ‘ಪಟೇಲರು ಮಹಾನ್ ನಾಯಕರಾಗಿದ್ದು ಈ ಪ್ರತಿಮೆ ನಿಮರ್ಾಣದಲ್ಲಿ ದುರುದ್ದೇಶವಿದೆ’ ಎಂದಿದ್ದು ಕನರ್ಾಟಕದ ಖ್ಯಾತ ನಾಯಕ ಮಲ್ಲಿಕಾಜರ್ುನ್ ಖಗರ್ೆ. ‘ನಾನು ಪ್ರತಿಮೆಗಳನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿದಾಗ ಕೂಗಾಡಿದ್ದ ಭಾಜಪ ಈಗ ಪಟೇಲರ ಇಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಪ್ರತಿಮೆ ಮಾಡಿದೆ. ಇದು ನಷ್ಟವಲ್ಲವೇನು?’ ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿರೋದು ಮಾಯಾವತಿ. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಪಟೇಲರ ಮೂತರ್ಿ ಅಲ್ಲಿ ನಿಂತರೆ ಇಲ್ಲಿ ಎದುರು ಪಕ್ಷಗಳವರೆಲ್ಲ ಮೈ ಪರಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಲಾಗದೇ ತಿಣುಕಾಡುತ್ತಿರುವುದು ಮಾತ್ರ ಸ್ವತಃ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಗೆ ಇಂದು ಅನೇಕ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರ ಕೊಡಲಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ.

7

ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕೂ ಒಂದು ವರ್ಷ ಮುನ್ನ ಮುಂದಿನ ಪ್ರಧಾನಿ ಯಾರಾಗಬೇಕೆಂಬ ಚಚರ್ೆ ನಡೆದಾಗ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿನ ಕಾರ್ಯಕಾರಿ ಸಮಿತಿಯ ಸದಸ್ಯರೆಲ್ಲರೂ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿದ್ದು ಸರದಾರ್ ಪಟೇಲರನ್ನೇ. ಮಹಾತ್ಮಾ ಗಾಂಧೀಜಿಯವರ ಮಧ್ಯ ಪ್ರವೇಶದಿಂದಾಗಿ ಜವಾಹರ್ಲಾಲ್ ನೆಹರೂ ಪ್ರಧಾನಿ ಕುಚರ್ಿಯನ್ನೇರಿದರು. ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ ನೆಹರೂ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲಾಗದೆಂದು ಪಟೇಲರು ಆಕ್ಷೇಪವೆತ್ತಿದರೂ ಕೂಡ. ಮಹಾತ್ಮಾ ಗಾಂಧೀಜಿಯವರು ತಾಕೀತು ಮಾಡಿದ್ದರಿಂದಲೇ ಪಟೇಲರು ಕ್ಯಾಬಿನೆಟ್ಟನ್ನು ಸೇರುವಂತಾಗಿದ್ದು. ಅನೇಕ ಬಾರಿ ನೆಹರೂ ಜೊತೆಗಿನ ತಮ್ಮ ಅಸಮಾಧಾನವನ್ನು ಆಪ್ತರ ಬಳಿ ಅವರು ತೋಡಿಕೊಂಡೇ ಇದ್ದರು. ಪಟೇಲರ ಖಡಕ್ಕು ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದೊಂದಿಗೆ ಸಂಭಾಳಿಸಲಾಗದೇ ಹೆಣಗಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಶೋಕಿಲಾಲ ನೆಹರೂ ಅನೇಕ ಬಾರಿ ರಾಜಿನಾಮೆ ಕೊಟ್ಟುಬಿಡುತ್ತೇನೆಂದು ಬೆದರಿಸಿಯೂ ಇದ್ದರು. ಬಹುಶಃ ಈ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮೆಯಾದರೂ ಪಟೇಲರು ಖಡಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿದ್ದರೆ ಭಾರತದ ಇತಿಹಾಸವೇ ಬದಲಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತೇನೋ!

8

ಬಿಡಿ. ಕಳೆದು ಹೋದದ್ದಕ್ಕೆ ತುಂಬಾ ಚಿಂತಿಸಿ ಫಲವಿಲ್ಲ. ಇಂದು ಪಟೇಲರ ಗುಣಗಾನ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ಪಟೇಲರ ನಿರ್ಣಯಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಆನಂತರದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಗಾಳಿಗೆ ತೂರಿತೆಂಬುದಕ್ಕೆ ಒಂದು ನಿದರ್ಶನ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ. ಎಲ್ಲಾ ಬಗೆಯ ಸಾಹಸ ಮಾಡಿ ಪಟೇಲರು ರಾಜರುಗಳನ್ನು ಒಲಿಸಿ ಅವರು ಆಳ್ವಿಕೆ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದ ಭೂಭಾಗಗಳನ್ನು ಭಾರತಕ್ಕೆ ಸೇರಿಸಿದ್ದರು. ಭಾರತದ 48 ಪ್ರತಿಶತ ಭೂಭಾಗವನ್ನು ಮತ್ತು 28 ಪ್ರತಿಶತ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಈ ರಾಜಮನೆತನಗಳು ಹೊಂದಿದ್ದವು. ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರನ್ನೂ ಮಾತನಾಡಿಸಿ ಸಾಮ, ಧಾನ, ಭೇದ, ದಂಡೋಪಾಯಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯಿಂದ ಬಳಸಿದ ಸರದಾರ್ ಪಟೇಲರು ಈ ರಾಜರುಗಳನ್ನು ಒಲಿಸಿ ಅವರಿಂದ ಭೂಭಾಗವನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡಿದ್ದಲ್ಲದೇ ಭಾರತಕ್ಕೆ ನಿಷ್ಠವಾಗಿರುವ ಮಾತನ್ನು ಅವರಿಂದ ಪಡೆದುಕೊಂಡರು. ಇದರಿಂದಾಗಿಯೇ ಸಾವಿರಾರು ಹಳ್ಳಿಗಳು, ಸಾವಿರಾರು ಎಕರೆ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಹರಡಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಜಾಗೀರು ಭೂಮಿ, ಅರಮನೆಗಳು, ಮ್ಯೂಸಿಯಂಗಳು, ಕಟ್ಟಡಗಳು, ವಿಮಾನಗಳು, ಹಣ ಮತ್ತು 77 ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿಯಷ್ಟು ಹೂಡಿಕೆ ಅಲ್ಲದೇ 12,000 ಮೈಲಿ ಉದ್ದದ ರೈಲ್ವೇ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಕೇಂದ್ರಕ್ಕೆ ಯಾವುದೇ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯಿಲ್ಲದೇ ಒಪ್ಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು. ಇದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಪ್ರತಿ ರಾಜ್ಯಗಳ ವಾಷರ್ಿಕ ಆದಾಯದ ಎಂಟೂವರೆ ಪ್ರತಿಶತದಷ್ಟು ಹಣವನ್ನು ಕೇಂದ್ರಸಕರ್ಾರ ಅವರಿಗೆ ಕೊಡಬೇಕೆಂದು ಒಪ್ಪಂದ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಾಗಿತ್ತು. ಕೆಲವು ರಾಜರುಗಳಿಗೆ ಕೆಲವು ಲಕ್ಷದಷ್ಟು ಬಂದರೆ ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರಿಗೆ ಸಾವಿರ ರೂಪಾಯಿಯೂ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ದಾಟುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಹೈದರಾಬಾದ್ ನಿಜಾಮನಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಹೆಚ್ಚು ಎಂದರೆ 43 ಲಕ್ಷ ರೂಪಾಯಿ, ಕಟೋಡಿಯಾದ ರಾಜನಿಗೆ ಕನಿಷ್ಠ ಎಂದರೆ 192 ರೂಪಾಯಿ ಸಿಗುತ್ತಿತ್ತು. 1947 ರಲ್ಲಿ ಭಾರತ ಸಕರ್ಾರಕ್ಕೆ ಈ ಹೊರೆ ಇದ್ದದ್ದು ಆರು ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿಯಷ್ಟು. ಕಾಲಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಕಡಿತಗೊಳಿಸುತ್ತಾ ಬಂದ ನಂತರ ಇದು 1970 ರ ವೇಳೆಗೆ 4 ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿ ಇತ್ತು. ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಹೊಸ್ತಿಲಲ್ಲಿ ಸಂವಿಧಾನದಲ್ಲಿ ಈ ರಾಜರುಗಳ ಕುರಿತಂತೆ ಈ ಧನಸಹಾಯದ ಆಲೋಚನೆಯನ್ನು ಸೇರಿಸಬೇಕೆಂದು ಆಗ್ರಹ ಮಂಡಿಸಿದ ಸರದಾರ್ ಪಟೇಲರು ಮನಸೂರೆಗೊಳ್ಳುವ ಭಾಷಣವೊಂದನ್ನು ಮಾಡಿದರು. ‘ರಕ್ತರಹಿತ ಕ್ರಾಂತಿಯೊಂದರ ಮೂಲಕ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಜನರನ್ನು ಭಾರತದ ತೆಕ್ಕೆಗೆ ಸೇರಿಸಿದ್ದ ಈ ಪ್ರಯತ್ನಕ್ಕೆ ನಾವು ಕೊಡಮಾಡುತ್ತಿರುವುದು ಅತ್ಯಲ್ಪ’ ಎಂಬ ಅವರ ಮಾತು ಎಲ್ಲ ಸದಸ್ಯರಿಗೂ ಒಪ್ಪಿಗೆಯಾಗಿತ್ತು. ಸರದಾರ್ ಪಟೇಲರು ಗುಜರಾತಿಯೇ ಅಲ್ಲವೇನು?! ಲೆಕ್ಕಾಚಾರದಲ್ಲಿ ಯಾವಾಗಲೂ ಒಂದು ಕೈ ಮುಂದು. ಸದಸ್ಯರ ಪ್ರತಿರೋಧ ಇಲ್ಲದಿರಲೆಂದು ಮಧ್ಯ ಭಾರತವೊಂದರಲ್ಲೇ ರಾಜರುಗಳಿಂದ ಪಡೆದುಕೊಂಡ ಆಸ್ತಿಯನ್ನು ಹೂಡಿಕೆ ಮಾಡಿದರೂ ಸಿಗುವ ಬಡ್ಡಿಯಲ್ಲಿ ಈ ಹಣ ಸಂದಾಯ ಮಾಡಬಹುದೆಂದು ಅರ್ಥವಾಗುವಂತೆ ಬಿಡಿಸಿ ಹೇಳಿದರು. ಎಲ್ಲರೂ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡ ನಂತರವೇ ಸ್ವತಂತ್ರ ಭಾರತದ ಸಕರ್ಾರ ರಾಜರುಗಳೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ಒಪ್ಪಂದಕ್ಕೆ ಬಂದಿತ್ತು.

9

1967 ರಲ್ಲಿ ಈ ರಾಜರುಗಳಲ್ಲಿ ಅನೇಕರು ಸಿ.ರಾಜಗೋಪಾಲಾಚಾರಿಯವರ ಸ್ವತಂತ್ರ ಪಕ್ಷಕ್ಕೆ ಬೆಂಬಲಿಸಿದರು. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಅಭ್ಯಥರ್ಿಗಳನ್ನು ಸೋಲಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಅವರೆಲ್ಲರ ಪಾತ್ರ ಜೋರಾಗಿತ್ತು. ಕುಪಿತ ಇಂದಿರಾ ರಾಜರುಗಳಿಗೆ ಸಿಗುತ್ತಿದ್ದ ಸಕರ್ಾರದ ಧನಸಹಾಯವನ್ನು ತಡೆಯಬೇಕೆಂದು ಹಠಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದಳು. 1967 ರ ಜೂನ್ 25ಕ್ಕೆ ಅಖಿಲ ಭಾರತ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಒಂದು ರೆಸಲ್ಯೂಷನ್ ಪಾಸ್ ಮಾಡಿ ಸಂವಿಧಾನಕ್ಕೆ ತಿದ್ದುಪಡಿ ತರಲೆತ್ನಿಸಿತು. 1970 ರಲ್ಲಿ ಲೋಕಸಭೆಯಲ್ಲಿ 332 ಕ್ಕೆ 154 ವೋಟುಗಳಿಂದ ಗೆಲುವು ಸಾಧಿಸಿದ ಈ ನಿರ್ಣಯ ರಾಜಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಸೋತು ಹೋಯಿತು. ಮುಂದೆ ಇಂದಿರಾ ಅಧ್ಯಕ್ಷರಾದ ವಿ.ವಿ ಗಿರಿಯವರಿಗೆ ಒತ್ತಡ ತಂದು ಎಲ್ಲ ರಾಜರುಗಳನ್ನು ಅಮಾನ್ಯ ಮಾಡುವ ನಿರ್ಣಯ ಹೊರಹಾಕಿದರು. ಇದನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿ ಪಾಲ್ಕಿವಾಲಾ ಸವರ್ೋಚ್ಚ ನ್ಯಾಯಾಲಯಕ್ಕೆ ಹೋದರು. 1971 ರ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಬಹುಮತದಿಂದ ಗೆಲುವು ಸಾಧಿಸಿದ ಇಂದಿರಾ ಸಂವಿಧಾನದಿಂದಲೇ ರಾಜರುಗಳಿಗೆ ಸಿಗಬೇಕಾಗಿದ್ದ ಸವಲತ್ತಿನ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಕಿತ್ತು ಬಿಸಾಡಿದರು. ಇಪ್ಪತ್ತೇ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ತನ್ನದ್ದೇ ನಾಯಕನೊಬ್ಬನ ಆಗ್ರಹದ ನಿರ್ಣಯವನ್ನು ಮೂಲೊಗುಂಪು ಮಾಡಿತು. ಅದು ನಾಯಕನೊಬ್ಬನ ನಿರ್ಣಯವಲ್ಲ. ಇಡಿಯ ಭಾರತ ಸಕರ್ಾರದ ಅಥವಾ ಈ ರಾಷ್ಟ್ರದ ನಿರ್ಣಯ. ಈ ರಾಷ್ಟ್ರ ತನ್ನ ಜನರೊಂದಿಗೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಒಪ್ಪಂದವೊಂದನ್ನು ಈ ರಾಷ್ಟ್ರವೇ ಮುರಿದುಬಿಡುವುದೆಂದರೆ ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಅವಮಾನ ಮತ್ತೊಂದಿಲ್ಲ. ಅಷ್ಡಕ್ಕೂ ಆ ವೇಳೆಗೆ ರಾಜರಿಗೆಂದು ಸಕರ್ಾರ ವ್ಯಯಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಹಣ 4 ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿಯನ್ನೂ ದಾಟುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.

ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿಗೆ ಇದು ಹೊಸತೇನಲ್ಲ. ಒಂದು ಪರಿವಾರ ಹೇಳಿದ್ದನ್ನು ಇಡಿ ರಾಷ್ಟ್ರವೆಲ್ಲಾ ಕೇಳಬೇಕೆಂಬ ಅವರ ತುಡಿತಕ್ಕೆ ಬ್ರೇಕು ಬಿದ್ದಿರುವುದೇ ಈಗ. ಸರದಾರ್ ಪಟೇಲರು ತಮ್ಮ ಗುರುವೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಮಹಾತ್ಮಾ ಗಾಂಧೀಜಿಯವರ ಮಾತನ್ನು ಧಿಕ್ಕರಿಸಿ ಅಂದೇ ರಾಷ್ಟ್ರ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರಧಾನಿಯಾಗಿಬಿಟ್ಟಿರುತ್ತಿದ್ದರೆ ನಾವಿಂದು ಸರದಾರ್ ಪಟೇಲರ ಮೂತರ್ಿಯನ್ನೇ ನಿಮರ್ಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಕಳೆದ ನಾಲ್ಕು ದಶಕಗಳಲ್ಲಿ ದೇಶದ ಏಕತೆ, ಅಖಂಡತೆಗೋಸ್ಕರ ಶ್ರಮಿಸಿದ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ಕಾಲ ಕಸದಂತೆ ಕಂಡಿತಲ್ಲ, ಅವರ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ನೆಹರೂ ಪರಿವಾರದ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಒಬ್ಬರ ಮೇಲೊಬ್ಬರನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿದರೆ ಎಷ್ಟು ಎತ್ತರವಾಗಬಹುದೋ ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಅಗಾಧವಾದುದು ಎಂದು ತೋರಿಸಲಿಕ್ಕೆ ಈ ಪ್ರತಿಮೆ ಖಂಡಿತ ಬೇಕಿತ್ತು.

10

ನರೇಂದ್ರಮೋದಿ ಆರಂಭದಿಂದಲೂ ಸರದಾರ್ ಪಟೇಲರಿಗೆ ಗೌರವವನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಲೇ ಬಂದವರು. ಈ ಪ್ರತಿಮೆಯ ನಿಮರ್ಾಣದ ಅವರ ಕನಸು ಬಹಳ ಹಳೆಯದ್ದು. ಅದು 2019 ರ ಚುನಾವಣೆಯ ವೇಳೆಗೆ ಮುಗಿದಿದೆ ಅಷ್ಟೇ. ಇದನ್ನು ಲೋಕಾರ್ಪಣೆ ಮಾಡುವಾಗ ಅವರು ಹೇಳಿದ ಮಾತು ಅಕ್ಷರಶಃ ಸತ್ಯ. ‘ಪಟೇಲರಿಲ್ಲದೇ ಹೋಗಿದ್ದರೆ ಶಿವಭಕ್ತರೆನಿಸಿಕೊಂಡ ಕೆಲವರು ಸೋಮನಾಥಕ್ಕೆ ಹೋಗಲು ವೀಸಾ ಪಡೆಯಬೇಕಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಚಾರ್ಮಿನಾರ್ ನೋಡಲು ಮತ್ತೊಂದು ರಾಷ್ಟ್ರದ ವೀಸಾ ಬೇಕಾಗುತ್ತಿತ್ತು’. ಪ್ರತಿಮೆ ಅನಾವರಣದ ದಿನ ಪ್ರಧಾನಸೇವಕರು ಪಟೇಲರ ಪದತಲದಲ್ಲಿ ನಿಂತದ್ದನ್ನು ಕಂಡು ಸಹಿಸಲಾರದೇ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿನ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳ ಮುಖ್ಯಸ್ಥೆ ರಮ್ಯಾ ಪಕ್ಷಿಯೊಂದರ ಹಿಕ್ಕೆಗೆ ಅವರನ್ನು ಹೋಲಿಸಿದ್ದು ನೀಚೋಪಮೆಯಾಗಿತ್ತು. ಇಡಿಯ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿನ ಮನಸ್ಥಿತಿಗೆ ಹಿಡಿದ ಕೈಗನ್ನಡಿಯಾಗಿತ್ತು. ಮಹಾನಾಯಕರುಗಳನ್ನು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ದಶಕಗಳಿಂದಲೂ ನಡೆಸಿಕೊಂಡಿದ್ದು ಹೀಗೆಯೇ. ರಾಷ್ಟ್ರವಾದಿ ನಾಯಕನೊಬ್ಬ ಈಗ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದಿರುವುದು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿಗೆ ನುಂಗಲಾರದ ತುತ್ತೇ. ಭಾರತವೀಗ ಜಗತ್ತಿನ ಅತ್ಯಂತ ಎತ್ತರದ ಪ್ರತಿಮೆಗಳ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಜಾಗತಿಕ ಭೂಪಟದಲ್ಲಿ ಅಗ್ರಣಿಯಾಗಿ ನಿಂತಿದೆ. 3000 ಕೋಟಿ ಹೆಚ್ಚಾಯ್ತೆಂದು ಬಡಬಡಿಸುತ್ತಿರುವವರು 2ಜಿ ಹಗರಣದಲ್ಲಿನ 1,76,000 ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿಯ ಒಂದಂಶವೂ ಇದಲ್ಲವೆಂದು ಮರೆತೇ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಇಷ್ಟಕ್ಕೂ ಅದು ಹಗರಣ, ಇದು ರಾಷ್ಟ್ರಾರ್ಪಣ!

ಬಲವಾಯ್ತು ಹಿಂದೂಸ್ತಾನ, ದಿವಾಳಿಯಾಯ್ತು ಪಾಕಿಸ್ತಾನ!

ಬಲವಾಯ್ತು ಹಿಂದೂಸ್ತಾನ, ದಿವಾಳಿಯಾಯ್ತು ಪಾಕಿಸ್ತಾನ!

ಇದುವರೆಗೂ ಆಳಿದ ನವಾಜ್ ಶರೀಫ್ ಚೀನಾಕ್ಕೆ ಆತುಕೊಂಡು ಅಲ್ಲಿಂದ ಸಿಗುತ್ತಿದ್ದ ಸಾಲಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಅನೇಕ ಪ್ರದೇಶಗಳನ್ನೇ ಮಾರಿಕೊಂಡುಬಿಟ್ಟಿದ್ದರು. ಜನ-ಮನ ಗೆಲ್ಲುವ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ತರುವ ಭರದಲ್ಲಿ ಉತ್ಪಾದನೆಯನ್ನು ವೃದ್ಧಿಸಲಾಗದೇ ಹೆಣಗಾಡಿದ ಹಿಂದಿನ ನವಾಜ್ ಶರೀಫ್ ಸಕರ್ಾರದ ಕಾಲದಲ್ಲೇ ರಫ್ತು ಗಣನೀಯವಾಗಿ ಕುಸಿಯಲಾರಂಭಿಸಿತು. ಚೀನಾವನ್ನು ನಂಬಿಕೊಂಡ ಯಾವ ರಾಷ್ಟ್ರವೂ ಕಾಲಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಉದ್ಧಾರವಾದ್ದನ್ನು ಕಂಡವರಿಲ್ಲ.

ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಬಂದು ಏಳು ದಶಕಗಳು ಕಳೆದವು. ಹಿಂದೂಸ್ತಾನ ಮತ್ತು ಪಾಕಿಸ್ತಾನವೆಂಬ ಎರಡು ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಭೂಪಟದಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಗಡಿಯೊಂದಿಗೆ ಅಸ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದವು. ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಕೊಡುವಾಗಲೇ ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿನ ಪ್ರಧಾನಿ ಕ್ಲೆಮೆಂಟ್ ಆಟ್ಲೀ ಕೆಲವು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ಆಳಿಕೊಂಡು ನಾಶವಾಗಿಬಿಡುವ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಾಗುತ್ತೇವೆಂದು ಮೂದಲಿಸಿದ. ಆದರೆ ಅದೇ ಬ್ರಿಟೀಷರಿಗಿಂತಲೂ ಬಲವಾಗಿ ಬೆಳೆದು ನಿಲ್ಲುವ ರಾಷ್ಟ್ರವಾಗಿ ನಾವಿಂದು ಮಾರ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ. ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲೂ ಭಾರತದ ಪ್ರಗತಿ ನಿಸ್ಸಂಶಯವಾಗಿ ಯುರೋಪಿಯನ್ನರನ್ನು ಹಿಂದಿಕ್ಕುವಂತಿದೆ. ಯುರೋಪಿಯನ್ ಯುನಿಯನ್ನಿಂದ ಹೊರಗೆ ಬಂದ ನಂತರವಂತೂ ಅಕ್ಷರಶಃ ಬ್ರಿಟನ್ನು ಒಂದು ದಶಕಗಳಷ್ಟು ಕಾಲ ಹೆಣಗಾಡಲಿದೆ. ಆದರೆ ನಾನು ಹೇಳಬೇಕೆಂದಿದ್ದುದು ಈ ವಿಚಾರವಲ್ಲ. ಈ ಏಳು ದಶಕಗಳಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕಳೆದ ಐದು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಭಾರತ ವಧರ್ಿಸಿರುವ ಪರಿ ಮತ್ತು ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಪತನ ಕಂಡಿರುವ ರೀತಿ ಇವೆರಡನ್ನೂ ಗಮನಿಸಿದರೆ ಅಚ್ಚರಿಗೊಳಗಾಗುವಂಥದ್ದೇ. ಒಂದೆಡೆ ಭಾರತ ಈ ಐದು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಮುರಿದುಬೀಳುವ ಆಥರ್ಿಕ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಜಗತ್ತಿನ ಐದನೇ ದೊಡ್ಡ ಆಥರ್ಿಕ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿ ಬೆಳೆದು ನಿಂತರೆ ಅತ್ತ ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಕಂಡ ಕಂಡವರ ಬಳಿ ಭಿಕ್ಷಾ ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದು ಸಾಲಕ್ಕಾಗಿ ಬೇಡುತ್ತಿದೆ. 56 ಇಂಚಿನ ಎದೆ ಎಂದು ಮೋದಿ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದುದನ್ನು ಆಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ಮಿತ್ರರು ಇಂದು ಅಕ್ಷರಶಃ ಉಬ್ಬಿದ ಎದೆಯಿಂದ ಜಗತ್ತಿನೆದುರು ನಿಲ್ಲಬಹುದಾದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ.

2

ಹೌದು. ನಾನು ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಸದ್ಯದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯ ಬಗ್ಗೆಯೇ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರುವುದು. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಚುನಾವಣೆ ನಡೆಯುವಾಗಲೇ ಪತ್ರಕರ್ತರು ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಸ್ಥಿತಿಗತಿಗಳ ಕುರಿತಂತೆ ಸಾಕಷ್ಟು ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ನಿರಂತರವಾಗಿ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಉತ್ಪಾದನೆ ಕುಸಿತಯುತ್ತಿತ್ತು. ಒಂದು ಅಂದಾಜಿನ ಪ್ರಕಾರ 5.8 ರಷ್ಟಿದ್ದ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಜಿಡಿಪಿ ಶೇಕಡಾ 3 ಕ್ಕೆ ಇಳಿಯಲಿದೆ ಎಂಬ ಅನುಮಾನವನ್ನು ಆಥರ್ಿಕ ತಜ್ಞರು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದರು. ವಿತ್ತೀಯ ಕೊರತೆ ಎಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಬೆಳೆದು ನಿಂತಿದೆ ಎಂದರೆ ಚುನಾವಣೆಯ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಡಾಲರ್ನ ಎದುರಿಗೆ 130ಕ್ಕೆ ಕುಸಿದ ರೂಪಾಯಿ ಚುನಾವಣೆಯ ನಂತರ 122 ಕ್ಕೆ ಬಂತು. ಚೀನಾದಿಂದ ಕಟ್ಟಡ ನಿಮರ್ಾಣ, ರಸ್ತೆ ನಿಮರ್ಾಣ ಇತ್ಯಾದಿಗಳಿಗಾಗಿ ಆಮದು ಮಾಡಿಕೊಂಡ ದೊಡ್ಡ-ದೊಡ್ಡ ಯಂತ್ರಗಳ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಏರಿದ ಆಮದು-ರಫ್ತುಗಳ ನಡುವಿನ ಕೊರತೆ ಪಾಕಿಸ್ತಾನವನ್ನು ಒಳಗಿಂದೊಳಗೇ ತಿಂದು ಹಾಕುತ್ತಿದೆ. ಇದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿಯೇ ಹಣದುಬ್ಬರ ಕಳೆದ ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲೇ ಹೆಚ್ಚಿನದ್ದಾಗಿ ಶೇಕಡಾ 7.1 ಅನ್ನು ಮುಟ್ಟಿದೆ. ಅತ್ತ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಕೇಂದ್ರ ಬ್ಯಾಂಕು ಕರೆನ್ಸಿಯನ್ನು ಉಳಿಸಲೆಂದು ವಿದೇಶಿ ವಿನಿಮಯ ಉಳಿತಾಯವಷ್ಟನ್ನೂ ಮಾರಿಕೊಂಡಿದೆ. ಇದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಈಗ ಉಳಿದಿರುವ ಹಣದಲ್ಲಿ ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ತನ್ನ ತಲೆಯ ಮೇಲಿರುವ ಸರಿಸುಮಾರು 75 ಬಿಲಿಯನ್ ಡಾಲರ್ಗಳಷ್ಟು ವಿದೇಶಿ ಸಾಲದಿಂದ ಮುಕ್ತವಾಗುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ.

ಇದುವರೆಗೂ ಆಳಿದ ನವಾಜ್ ಶರೀಫ್ ಚೀನಾಕ್ಕೆ ಆತುಕೊಂಡು ಅಲ್ಲಿಂದ ಸಿಗುತ್ತಿದ್ದ ಸಾಲಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಅನೇಕ ಪ್ರದೇಶಗಳನ್ನೇ ಮಾರಿಕೊಂಡುಬಿಟ್ಟಿದ್ದರು. ಜನ-ಮನ ಗೆಲ್ಲುವ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ತರುವ ಭರದಲ್ಲಿ ಉತ್ಪಾದನೆಯನ್ನು ವೃದ್ಧಿಸಲಾಗದೇ ಹೆಣಗಾಡಿದ ಹಿಂದಿನ ನವಾಜ್ ಶರೀಫ್ ಸಕರ್ಾರದ ಕಾಲದಲ್ಲೇ ರಫ್ತು ಗಣನೀಯವಾಗಿ ಕುಸಿಯಲಾರಂಭಿಸಿತು. ಚೀನಾವನ್ನು ನಂಬಿಕೊಂಡ ಯಾವ ರಾಷ್ಟ್ರವೂ ಕಾಲಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಉದ್ಧಾರವಾದ್ದನ್ನು ಕಂಡವರಿಲ್ಲ. ಬಡರಾಷ್ಟ್ರಗಳಿಗೆ ಸಾಲಕೊಟ್ಟು ಸಾಲದ ಸುಳಿಯಲ್ಲೇ ಸಿಲುಕುವಂತೆ ಮಾಡಿ ಇಡಿಯ ರಾಷ್ಟ್ರವನ್ನು ತನ್ನಿಚ್ಛೆಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಅದರ ಸಹಜ ಪ್ರಕೃತಿ. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಈ ಕುರಿತಂತೆ ಬಲವಾದ ಪ್ರತಿರೋಧ ವ್ಯಕ್ತವಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಇದನ್ನು ಅರಿಯುವ ವೇಳೆಗೆ ಪಾಕಿಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ಸಾಕಷ್ಟು ತಡವಾಗಿ ಹೋಗಿದೆ. ಒನ್ ಬೆಲ್ಟ್ ಒನ್ ರೋಡ್ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಚೀನಾದಿಂದ ಎಷ್ಟು ಸಾಲ ಪಡೆದಿದ್ದೇನೆಂಬುದನ್ನು ತನ್ನ ಜನರೆದುರಿಗೆ ಮುಕ್ತವಾಗಿಯೂ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದ ದೈನೇಸಿ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದೆ ಪಾಕಿಸ್ತಾನ. ಇವಿಷ್ಟೂ ಸಾಲದೆಂಬಂತೆ ನರೇಂದ್ರಮೋದಿ ಎರಡು ವರ್ಷದ ಹಿಂದೆ ನೋಟು ಅಮಾನ್ಯೀಕರಣ ಮಾಡಿ ಸಾಯುತ್ತಿರುವ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಬಾಯಿಗೆ ಗಂಗಾಜಲ ಸುರಿದುಬಿಟ್ಟರು. ಖೋಟಾ ನೋಟುಗಳನ್ನೇ ಮುದ್ರಿಸುತ್ತಾ ಭಾರತದ ಆಥರ್ಿಕತೆಯ ಮೇಲೆ ಬಲವಾದ ಹೊಡೆತ ಕೊಡುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿದ್ದಲ್ಲದೇ ತನ್ನ ಆಥರ್ಿಕತೆಯನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡಿತ್ತು ಪಾಕಿಸ್ತಾನ. ಇದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಚೀನಾದ ಬೆಂಬಲವೂ ಅದಕ್ಕಿತ್ತು. ಆದರೆ ನೋಟು ಅಮಾನ್ಯೀಕರಣಗೊಂಡು ಮುದ್ರಣಗೊಂಡಿದ್ದ ನೋಟುಗಳಿಗೆ ನಯಾಪೈಸೆ ಕಿಮ್ಮತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂದು ಗೊತ್ತಾದೊಡನೆ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಉದ್ದಿಮೆ ನಷ್ಟವಾಗಿದ್ದಲ್ಲದೇ ಅದನ್ನೇ ನಂಬಿಕೊಂಡಿದ್ದಂತ ದೇಶದ ಆಥರ್ಿಕತೆ ಬೀದಿಗೆ ಬಂತು. ಈ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿಯೇ ಅಧಿಕಾರ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ್ದು ತೆಹರೀಕ್-ಎ-ಇನ್ಸಾಫ್ ಪಕ್ಷದ ಇಮ್ರಾನ್ ಖಾನ್!

3

ಹೊಸ ಪ್ರಧಾನಿಯ ಮುಂದೆ ಬಹಳ ಮಾರ್ಗಗಳೇನೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಮೊದಲನೆಯದು, ರೂಪಾಯಿಯ ಮೇಲಿನ ಹಿಡಿತವನ್ನು ಕೈಬಿಡುವುದು. ಇರುವ ವಿದೇಶಿ ವಿನಿಮಯ ಉಳಿತಾಯವನ್ನು ರೂಪಾಯಿಯನ್ನು ಸಂಭಾಳಿಸಲು ಬಳಸದೇ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ರೂಪಾಯಿ ಬದಲಾಗುವಂತೆ ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟರೆ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ತಿಳಿಯಾಗಬಹುದಿತ್ತು. ಆದರೆ ಇದರಲ್ಲಿ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಸಮಸ್ಯೆ ಅಡಗಿದೆ. ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದೊಡನೆ ಪಾಕಿಸ್ತಾನಿ ರೂಪಾಯಿ ಕೆಟ್ಟದಾಗಿ ಕುಸಿಯುವುದಲ್ಲದೇ ಹಣದುಬ್ಬರ ವಿಪರೀತವಾಗಿ ಏರಿ ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಬದುಕು ದುಸ್ತರವಾಗಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ಇನ್ನು ಎರಡನೆಯದು, ಅತ್ಯಂತ ಕಠಿಣವಾದ ಆಥರ್ಿಕ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಹೇರಿ ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಾಸ ಮೂಡಿಸಿ ಜಾಗತಿಕವಾಗಿ ಹೂಡಿಕೆಗೆ ಆಹ್ವಾನ ಮಾಡುವುದು. ಆದರೆ ಇದು ಶಾಜರ್ಾದಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಆಡಿದಷ್ಟು ಸುಲಭವಲ್ಲ. ಇನ್ನು ಕೊನೆಯ ಮತ್ತು ಇದುವರೆಗಿನ ಎಲ್ಲರೂ ಮಾಡಿರುವ ಉಪಾಯಕ್ಕೆ ಮೊರೆ ಹೋಗುವುದು. ಅದು ಭಿಕ್ಷಾ ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದು ಜಗತ್ತಿನ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಮುಂದೆ ನಿರ್ಲಜ್ಜೆಯಿಂದ ನಿಂತುಕೊಳ್ಳುವುದು. ಇಮ್ರಾನ್ ಖಾನ್ ನಿರ್ಲಜ್ಜರಾಗುವುದಕ್ಕೇ ಮಹತ್ವ ಕೊಟ್ಟರು. ಈ ಹಿಂದೆ ಮಾಡಿದಂತೆ ಐಎಮ್ಎಫ್ ಬಳಿ ಹೋಗಿ ತಮ್ಮ ಸಾಲವನ್ನು ಮಾಫಿ ಮಾಡಬೇಕಲ್ಲದೇ ಇನ್ನೊಂದಷ್ಟು ಸಾಲಕ್ಕೆ ಅವಕಾಶ ಮಾಡಿಕೊಡಬೇಕೆಂದು ಕೇಳಿಕೊಂಡರು. ಈ ಬಾರಿ ಹಿಂದಿನಷ್ಟು ಸುಲಭವಿಲ್ಲ. ಚೀನಾದ ಒನ್ ಬೆಲ್ಟ್ ಒನ್ ರೋಡ್ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ಬದ್ಧವಾಗಿ ವಿರೋಧಿಸುತ್ತಾ ಬಂದಿರುವ ಅಮೇರಿಕಾ ಐಎಮ್ಎಫ್ ಮೇಲೆ ಸಾಕಷ್ಟು ಒತ್ತಡವನ್ನು ಹಾಕಿದೆ. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ. ಐಎಮ್ಎಫ್ ಕೂಡ ಚೀನಾದಿಂದ ಪಡೆದಿರುವ ಸಾಲದ ಒಟ್ಟು ವಿವರವನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳಬೇಕೆಂದು ಪಾಕಿಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ತಾಕೀತು ಮಾಡಿದೆ. ಅದರರ್ಥ ಈ ಬಾರಿ ಸಾಲ ಪಡೆಯವುದು ಸುಲಭವಿಲ್ಲ ಅಂತ. ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಐಎಮ್ಎಫ್ನೊಂದಿಗಿನ ಮಾತುಕತೆಯನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಿದ ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಈಗ ತಾನು ಮಾತನಾಡಿರುವುದು ಸತ್ಯವೆಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದೆ. ಐಎಮ್ಎಫ್ ಸಾಲ ಕೊಡುವುದೋ ಇಲ್ಲವೋ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ದಿವಾಳಿತನ ಹಿಂದೆಂದಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಬೆಳಕಿಗೆ ಬರುವುದೊಂತೂ ಸತ್ಯ. ಈ ಎಲ್ಲಾ ಕಿರಿಕಿರಿಗಳ ನಡುವೆ ಇಮ್ರಾನ್ ಖಾನ್ಗೆ ಎರಡು ದಿನಗಳ ಹಿಂದೆ ಸಿಕ್ಕಿರುವ ನೆಮ್ಮದಿಯ ಸುದ್ದಿಯೆಂದರೆ ಸೌದಿ ಅರೇಬಿಯಾ ಆರು ಬಿಲಿಯನ್ ಡಾಲರ್ಗಳಷ್ಟು ಹಣವನ್ನು ಸಾಲದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕೊಡಲು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿರುವುದು. ಹಾಗಂತ ಅದೂ ಸಲೀಸಲ್ಲ, ಮೊದಲ 3 ಬಿಲಿಯನ್ ಡಾಲರ್ ಹಣ ನಿಯಮಗಳ ಸಹಿತ ಬರುತ್ತದೆ. ಆನಂತರ ತೈಲದೊಂದಿಗೆ ಉಳಿದ ಹಣ ಸಾಲದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಸೇರುತ್ತದೆ. ಐಎಮ್ಎಫ್ ನಿಂದ ಕನಿಷ್ಠ ಪಕ್ಷ 12 ಬಿಲಿಯನ್ ಡಾಲರ್ಗಳಾದರೂ ಪಾಕಿಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ಬೇಕಿದೆ. ಆದರೆ ಅಷ್ಟು ಸಿಗುವ ಲಕ್ಷಣ ಸದ್ಯಕ್ಕಂತೂ ಗೋಚರವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ! ಮತ್ತದೇ ಸ್ಥಿತಿ. ಸಾಲ ಪಡೆದು ಇಮ್ರಾನ್ ಸಕರ್ಾರವನ್ನು ನಡೆಸಿಬಿಡಬಹುದು. ಮುಂದೆ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬರುವವರು ಮತ್ತೆ ಹೆಣಗಾಡಬೇಕು. ಕ್ಲೆಮೆಂಟ್ ಆಟ್ಲೀ ಹೇಳಿದ್ದು ಹಿಂದೂಸ್ತಾನದ ಕುರಿತಂತೆ ಸತ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಕುರಿತಂತೆ ನಿಜವಾಗಿ ಹೋಯ್ತು.

4

ಇದಕ್ಕೆದುರಾಗಿ ಭಾರತ ಹೇಗೆ ರೂಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು ಗೊತ್ತೇನು? ಐದೇ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರದ ಕೂಪದಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿದ್ದ ಸಕರ್ಾರಗಳು, ಮಿತಿಮೀರಿ ಏರುತ್ತಿದ್ದ ಬೆಲೆ, ವಿದೇಶೀ ಬ್ಯಾಂಕುಗಳಲ್ಲಿ ಕೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಕಪ್ಪು ಹಣ, ಬದ್ಧತೆಯಿಲ್ಲದ ಸಕರ್ಾರಿ ನೌಕರರು, ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ ಶೂನ್ಯರಾಗಿದ್ದ ಸಾರ್ವಜನಿಕರು, ಹೀಗೆಯೇ ಮುಂದುವರೆದಿದ್ದರೆ ಪಾಕಿಸ್ತಾನವನ್ನೇ ಹಿಂದಿಕ್ಕಿ ಭಾರತ ಪತನವಾಗಿ ಹೋಗಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ನರೇಂದ್ರಮೋದಿ ಮೂಡಿಸಿದ ವಿಶ್ವಾಸ, ನೋಟು ಅಮಾನ್ಯೀಕರಣ, ಜಿಎಸ್ಟಿಯಂತಹ ಕಠಿಣ ನಿಧರ್ಾರಗಳನ್ನು ಕೈಗೊಂಡ ಪರಿಣಾಮ ಭಾರತೀಯರನ್ನು ಉದ್ಯಮಶೀಲರನ್ನಾಗಿಸಲು ಯತ್ನಿಸಿದ್ದಲ್ಲದೇ ತಮ್ಮ ವೈಯಕ್ತಿಕ ವರ್ಚಸ್ಸಿನಿಂದಾಗಿ ಅಗಾಧ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ವಿದೇಶೀ ಹೂಡಿಕೆಯನ್ನು ಏರಿಸಿದ್ದು, ಇವೆಲ್ಲವೂ ನಿಜಕ್ಕೂ ಬಲುದೊಡ್ಡ ಪರಿಣಾಮವನ್ನುಂಟು ಮಾಡಿತು. ಜಾಗತಿಕ ಹೂಡಿಕೆದಾರರಲ್ಲಂತೂ ನರೇಂದ್ರಮೋದಿ ಮೂಡಿಸುವಂತಹ ವಿಶ್ವಾಸ ದಂಗುಬಡಿಸುವಂಥದ್ದು! ಒಂದೆಡೆ ಗೆಲುವಿನ ಓಟದತ್ತ ಧಾವಿಸುತ್ತಿರುವ ಹಿಂದೂಸ್ತಾನ, ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ ನಾಶದ ಹೊಸ್ತಿಲನ್ನು ಎಡವಿ ಬಿದ್ದಿರುವ ಪಾಕಿಸ್ತಾನ. ತುಲನೆ ಮಾಡಿ ನೋಡಿ. ಆಗ ಇಂದಿನ ಸಕರ್ಾರದ ಸಾಧನೆ ಏನೆಂಬುದು ಕಣ್ಣೆದುರು ನಿಚ್ಚಳವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ.

ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿಗೆ ಪ್ರಯಾಗರಾಜವನ್ನೂ ವಿರೋಧಿಸುವ ಧೈರ್ಯವಿಲ್ಲ!

ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿಗೆ ಪ್ರಯಾಗರಾಜವನ್ನೂ ವಿರೋಧಿಸುವ ಧೈರ್ಯವಿಲ್ಲ!

ಅಲಹಾಬಾದ್ನ ಹೆಸರನ್ನು ಪ್ರಯಾಗರಾಜವೆಂದು ಮರುನಾಮಕರಣ ಮಾಡಿದ್ದರಿಂದ ಗುಲಾಮಿತನದ ಸಂಕೇತವೊಂದು ನಾಶವಾದಂತಾಗಿದೆ. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಆಕ್ರಮಣಕಾರನೂ ತನ್ನ ಗೆಲುವನ್ನು ಸಾಂಕೇತಿಕವಾಗಿ ದಾಖಲಿಸುವುದು ಹೆಸರು ಬದಲಾಯಿಸುವುದರ ಮೂಲಕ. ಅಲೆಗ್ಸಾಂಡರ್ನ ಆಕ್ರಮಣದ ಕಾಲದಲ್ಲೂ ಆತ ತನ್ನೂರಿಗೆ ಮರಳಿ ಹೋಗುವ ಮುನ್ನ ಇಲ್ಲಿನ ಒಂದಷ್ಟು ನಗರಗಳ ಹೆಸರನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಿದ್ದ.

ಹಿಂದೂಗಳ ಪವಿತ್ರ ಕ್ಷೇತ್ರವಾಗಿದ್ದ ಕುಂಭಸ್ಥಾನ ಪ್ರಯಾಗಕ್ಕೆ ಹಳೆಯ ಕಳೆ ಮರಳಿ ಬಂದಿದೆ. ಹೆಸರು ಬದಲಾಗುವುದರಿಂದ ಏನೊಂದೂ ಬದಲಾಗದೆಂಬುದು ಸತ್ಯ. ಆದರೆ ಆ ಹೆಸರಿನೊಂದಿಗೆ ಜೋಡಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಭಾವನೆಗಳಿರುತ್ತವಲ್ಲಾ ಅವು ಮುಂಚೂಣಿಗೆ ಬರುವುದಂತೂ ನಿಜ. ನಮ್ಮೆಲ್ಲ ಎಡಪಂಥೀಯ ಇತಿಹಾಸಕಾರರು ಒಂದು ವರ್ಗವನ್ನೇ ಓಲೈಸುವ ತುಷ್ಟೀಕರಣದ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ನಮಗೆ ಹೇಳಿಕೊಟ್ಟು ಮೋಸ ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟರು. ನಿಜವಾದ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಅರಿಯಲಾಗದೇ ತೊಳಲಾಡುತ್ತಿರುವ ತರುಣ ಪೀಳಿಗೆಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದರು. ಪಟ್ಟಭದ್ರ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗಳ ಕೈಯಿಂದ ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ಜಾರಿಬಿದ್ದು ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳು ವ್ಯಾಪಕಗೊಂಡಮೇಲೆ ಈ ಎಲ್ಲಾ ಇತಿಹಾಸಕಾರರ ಸುಳ್ಳುಗಳು ಬಯಲಿಗೆ ಬರುತ್ತಿವೆ. ಕಳೆದ 70 ವರ್ಷಗಳಿಂದ ನಮಗೆ ಅಕ್ಬರ್ನನ್ನು ಮಹಾನಾಯಕ ಎಂದೂ ಎಲ್ಲಾ ಮತಗಳ ಸಮನ್ವಯತೆಯ ಪ್ರತಿಪಾದಕನೆಂದೂ ಬಿಂಬಿಸಲಾಯ್ತು. ಆದರೆ ರಜಪೂತರ ರಾಣಿಯರನ್ನೇ ವಿವಾಹವಾಗಿ ಸಮನ್ವಯತೆ ಸಾಧಿಸಲೆತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಆತ ಎಂದಿಗೂ ತನ್ನ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳನ್ನು ರಜಪೂತ ರಾಜರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟು ಮದುವೆ ಮಾಡಲಿಲ್ಲವೆಂಬುದೇ ಸೋಜಿಗ! ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ ಲವ್ಜಿಹಾದ್ ಅನ್ನು ಕಾನೂನಿನ ವ್ಯಾಪ್ತಿಗೆ ತಂದುಕೊಂಡ ಮೊದಲಿಗ ಆತನೇ ಇರಬೇಕು ಅಥವಾ ಲವ್ಜಿಹಾದ್ ಮಾಡಿಯೂ ಇತಿಹಾಸಕಾರರಿಂದ ಪ್ರಶಂಸೆಗೊಳಗಾದವನೂ ಆತನಿರಬಹುದು. ಈ ವಿಷಯ ಈಗೇಕೆಂದರೆ ಇಂಥ ಸರ್ವಪಂಥ ಸಮನ್ವಯಿ ಅಕ್ಬರ್ 1575 ರಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮೆ ಪ್ರಯಾಗಕ್ಕೆ ಭೇಟಿಕೊಟ್ಟನಂತೆ. ಗಂಗೆ-ಯಮುನೆಯರ ನಡುವೆ ವಿಶಿಷ್ಟವಾಗಿ ಬೆಳೆದು ನಿಂತಿರುವ ಈ ನಗರ ಆತನ ಮನಸೂರೆಗೊಂಡಿತು. ತತ್ಕ್ಷಣ ಆತ ತನ್ನವರಿಗೆ ಆದೇಶಿಸಿ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಒಂದು ಕೋಟೆ ಕಟ್ಟಲು ಹೇಳಿದ. ಇಡಿಯ ನಗರವನ್ನು ಇಲ್ಲಹಾಬಾಸ್ ಅಥವಾ ಇಲ್ಲಹಾಬಾದ್ ಎಂದು ಮರುನಾಮಕರಣ ಮಾಡಿದ. ಹಾಗೆಂದು ಟೌನ್ ಪ್ಲಾನಿಂಗ್ ರೀಜನರೇಶನ್ ಆಫ್ ಸಿಟೀಸ್ ಕೃತಿಯನ್ನು ಬರೆದಿರುವ ಅಶುತೋಷ್ ಜೋಶಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಕೆಲವು ಇತಿಹಾಸಕಾರರು ಅಕ್ಬರ್ನ ಮಗ ಜಹಂಗೀರನ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಹೆಸರು ಬದಲಾಗಿರಬಹುದೆಂದು ಅಂದಾಜಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಪ್ರೊಫೆಸರ್ ಮ್ಯಾಕ್ಲಿಯಾನ್ ಅಕ್ಬರ್ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಇಲ್ಲಿ ಮುದ್ರಣಗೊಂಡಿದ್ದ ನಾಣ್ಯಗಳ ಮೇಲೆ ಇಲ್ಲಹಾಬಾದ್ ಎಂಬ ಉಲ್ಲೇಖವಿದ್ದುದನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾರೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಅಕ್ಬರ್ನ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಈ ಹೆಸರು ಬದಲಾಗಿತ್ತೆಂಬುದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸಂಶಯವೂ ಉಳಿಯಲಾರದು. ಎಲ್ಲಾ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದಲೂ, ಯಾವ ಸಿದ್ಧಾಂತವನ್ನೊಪ್ಪಿಕೊಂಡರೂ ಈ ನಗರದ ಮೂಲ ಹೆಸರು ಪ್ರಯಾಗವೇ. ಅಕ್ಬರ್ ಬದಲಾಯಿಸಿದ್ದು ಎನ್ನುವುದಾದರೆ 1575 ರವರೆಗೂ ಪ್ರಯಾಗವಾಗಿತ್ತು. ಜಹಂಗೀರ್ ಬದಲಾಯಿಸಿದ್ದಾದರೆ ಕನಿಷ್ಠ 1600 ವರೆಗಾದರೂ ಪ್ರಯಾಗವೇ ಆಗಿತ್ತು. ಈ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಹೆಸರನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಿದ್ದು ಹೊಸ ಹೆಸರು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಲ್ಲ ಬದಲಿಗೆ ಮೂಲಕ್ಕೆ ಮರಳಿದೆಂಬುದು ಖಾತ್ರಿ.

5

ಪ್ರಯಾಗದ ಹೆಸರಂತೂ ವೇದ-ಪುರಾಣ, ಮಹಾಭಾರತ, ರಾಮಾಯಣಗಳಲ್ಲೂ ಇವೆ. ಋಗ್ವೇದದಲ್ಲೂ ಇದರ ಉಲ್ಲೇಖ ಬರುವುದೆಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಮಹಾಭಾರತ ಈ ನಗರದ ಕುರಿತಂತೆ ಉಲ್ಲೇಖ ಮಾಡುತ್ತಾ ಗಂಗಾ-ಯಮುನೆಯರು ಸಂಗಮಿಸುವ ಈ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿಯೇ ಬ್ರಹ್ಮ ಒಂದು ಯಾಗ ಮಾಡಿದ್ದರಿಂದ ಇದಕ್ಕೆ ಪ್ರಯಾಗ ಎಂಬ ಹೆಸರು ಬಂದಿತೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಬ್ರಹ್ಮ ಇಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ಅಶ್ವಮೇಧಗಳ ಯಜ್ಞ ಮಾಡಿದ್ದನಂತೆ. ಮುಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಇದು ಬರಿ ಗಂಗೆ-ಯಮುನೆಯರ ಸಂಗಮವೆಂದು ಗುರುತಿಸಲ್ಪಡದೇ ಗುಪ್ತಗಾಮಿನಿ ಸರಸ್ವತಿಯ ಸೇರುವಿಕೆಯೊಂದಿಗೆ ತ್ರಿವೇಣಿ ಸಂಗಮವೆಂದೂ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡಲಾರಂಭಿಸಿತು. ಹೀಗಾಗಿಯೇ ನಾಸಿಕ್, ಹರಿದ್ವಾರಗಳಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಕುಂಭವು ನಡೆಯುವುದಾದರೂ ಪ್ರಯಾಗದ ಕುಂಭಕ್ಕೆ ಅತಿ ವಿಶಿಷ್ಟವಾದ ಮಹತ್ವವಿದೆ. ಮುಸಲ್ಮಾನರ ಆಳ್ವಿಕೆ ನಂತರ ಬಂದ ಬ್ರಿಟೀಷರು ಹಿಂದೂಗಳ ಈ ನಂಬಿಕೆ, ಆಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ಉಳಿಸುವುದರಿಂದ ಕ್ರೈಸ್ತ ಮತ ವಿಸ್ತರಣೆಗೆ ಪ್ರತಿಕೂಲ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ನಿಮರ್ಾಣವಾಗುವುದೆಂದರಿತು ಇವುಗಳಿಗೆಲ್ಲಾ ಬೆಲೆಯೇ ಕೊಡಲಿಲ್ಲ. ಅದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿಯೇ ಪ್ರಯಾಗ ಪ್ರಭೆ ಸಕರ್ಾರಿ ಬೆಂಬಲದೊಂದಿಗೆ ಹರಡುವುದಿರಲಿ ಬದಲಿಗೆ ಇಲಹಾಬಾದ್ ಅಲಹಾಬಾದ್ ಆಗಿ ಅಪಭ್ರಂಶಗೊಂಡು ನಗರ ಬಲವಾಗುತ್ತಾ ಹೋಯ್ತು. ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಾನಂತರ ನಮ್ಮನ್ನಾಳಿದ ಪಕ್ಷಗಳು ತುಷ್ಟೀಕರಣದ ಭಾವನೆಯಿಂದಲೇ ನರಳಿದ್ದರಿಂದ ಮತ್ತು ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟ್ ಪ್ರಣೀತ ಸುಳ್ಳು ಇತಿಹಾಸದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆಯೇ ನಾಡು ಕಟ್ಟಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ್ದರಿಂದ ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ಮೂಲ ಸ್ವರೂಪಕ್ಕೆ ತರುವುದಿರಲಿ ಆ ಕುರಿತಂತೆ ಮಾತನಾಡಲೂ ಬೆದರಿದವು.

6

ಹಿಂದೂಧರ್ಮದ ಶಕ್ತಿಯೇ ಅದು. ಜನ ತಮ್ಮ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. ಆಕ್ರಮಕರ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ತೀವ್ರತೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿದ್ದಿರಬಹುದು ಆದರೆ ಕುಂಭ ಎಂದಿಗೂ ನಿಲ್ಲಲೇ ಇಲ್ಲ. ಅದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿಯೇ ಸಕರ್ಾರಿ ಕಡತಗಳಲ್ಲಿ ಅಲಹಾಬಾದ್ ಚಾಲ್ತಿಯಲ್ಲಿದ್ದಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ಜನರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಪರಮ ಪವಿತ್ರ ತೀರ್ಥಕ್ಷೇತ್ರವಾದ ಪ್ರಯಾಗವೇ ವಿರಾಜಮಾನವಾಗಿತ್ತು. ಜನರ ಆಶೋತ್ತರಗಳನ್ನು ಅರಿತು ಅದಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಪ್ರಯಾಗದ ಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ಮರಳಿ ಜನರ ಕೈಗಿಡಲು ಯೋಗಿ ಆದಿತ್ಯನಾಥರ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಸಮರ್ಥ ನಾಯಕನೇ ಬರಬೇಕಾಯ್ತು. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಅವರು ಕ್ಯಾಬಿನೆಟ್ಟಿನ ನಿರ್ಣಯ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಅಲಹಾಬಾದನ್ನು ಬದಲಿಸಿ ಪ್ರಯಾಗವೆಂದು ಮರುನಾಮಕರಣ ಮಾಡಿದ್ದಲ್ಲದೇ ಅದು ತಕ್ಷಣ ಎಲ್ಲೆಡೆಯೂ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುವಂತೆ ನೋಡಿಕೊಂಡರು. ಅವರ ಒಂದೇ ಒಂದು ನಿರ್ಣಯದಿಂದ ಅಲಹಾಬಾದ್ ಪ್ರಯಾಗರಾಜವಾಗಿ ಬದಲುಗೊಂಡಿತ್ತು. ಆದರೆ ಪ್ರಯಾಗವಲ್ಲದೇ ಪ್ರಯಾಗರಾಜವಾಗಿದ್ದು ಹೇಗೆ? ಅದಕ್ಕೂ ಕಾರಣವಿದೆ. ಪದ್ಮಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯ-ಚಂದ್ರರು ಅವರವರ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಪವಿತ್ರರೋ ಹಾಗೆಯೇ ತೀರ್ಥಗಳ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಪ್ರಯಾಗ ಎಂದಿದೆ. ಮತ್ಸ್ಯ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಪ್ರತೀ ಜೀವಿಯಲ್ಲಿರುವ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಹೇಗೆ ಪೂಜಿಸಲಾಗುವುದೋ ಹಾಗೆಯೇ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಪ್ರಯಾಗವನ್ನು ಗೌರವಿಸುತ್ತಾರೆ. ನಿಜಕ್ಕೂ ಪ್ರಯಾಗ ಎಲ್ಲ ತೀರ್ಥಗಳ ರಾಜನೆಂದು ಗುರುತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ ಎಂದಿದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಪ್ರಯಾಗ ರಾಜ ಎಂದು ಕರೆದಿರುವುದು ಭಾರತದ ಪೌರಾಣಿಕ ಹಿನ್ನೆಲೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆಯೇ ಇರುವುದರಿಂದ ಅದಕ್ಕೇನೂ ಅಡ್ಡಿಯಿಲ್ಲ.

ಇವೆಲ್ಲಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮುಖ್ಯವಾದ ವಿಷಯವೆಂದರೆ ಅಲಹಾಬಾದ್ನ ಹೆಸರನ್ನು ಪ್ರಯಾಗರಾಜವೆಂದು ಮರುನಾಮಕರಣ ಮಾಡಿದ್ದರಿಂದ ಗುಲಾಮಿತನದ ಸಂಕೇತವೊಂದು ನಾಶವಾದಂತಾಗಿದೆ. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಆಕ್ರಮಣಕಾರನೂ ತನ್ನ ಗೆಲುವನ್ನು ಸಾಂಕೇತಿಕವಾಗಿ ದಾಖಲಿಸುವುದು ಹೆಸರು ಬದಲಾಯಿಸುವುದರ ಮೂಲಕ. ಅಲೆಗ್ಸಾಂಡರ್ನ ಆಕ್ರಮಣದ ಕಾಲದಲ್ಲೂ ಆತ ತನ್ನೂರಿಗೆ ಮರಳಿ ಹೋಗುವ ಮುನ್ನ ಇಲ್ಲಿನ ಒಂದಷ್ಟು ನಗರಗಳ ಹೆಸರನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಿದ್ದ. ಆತ ಮರುಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಅದನ್ನು ಮರುಸ್ವಾಧೀನ ಪಡಿಸಿಕೊಂಡ ರಾಜರು ಆ ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಿ ಮೂಲ ಸ್ವರೂಪಕ್ಕೆ ತಂದಿದ್ದರು. ಮುಸಲ್ಮಾನರ ಆಕ್ರಮಣದ ಕಾಲಕ್ಕಂತೂ ಲೆಕ್ಕವಿಲ್ಲದಷ್ಟು ಹೆಸರುಗಳು ಬದಲಾಗಿದ್ದವು. ಬ್ರಿಟೀಷರು ತಾವು ಉಚ್ಚರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವಂತೆ ಇಲ್ಲಿನ ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಅನೇಕ ಹೆಸರುಗಳು ಆಕ್ರಮಣಕಾರಿಗಳು ಹೊರಟ ನಂತರವೂ ಹಾಗೆಯೇ ಉಳಿದುಬಿಟ್ಟವು. ಅದನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸುವ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸಮರ್ಥ ರಾಷ್ಟ್ರಕ್ಕೂ ಇದ್ದದ್ದೇ. ಈ ಬದಲಾವಣೆಗಳು ಮಾತ್ರ ಗುಲಾಮಿತನದ ಸಂಕೇತವನ್ನು ಕಿತ್ತೆಸೆಯುವ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಯೋಗಿ ಆದಿತ್ಯನಾಥರು ಈಗ ಮಾಡಿರುವುದು ಅದನ್ನೇ.

ಅನೇಕರು ಹೆಸರು ಬದಲಾಯಿಸುವುದರಿಂದ ಏನಾದರೂ ಬದಲಾಗುವುದಾ ಎಂದು ಕೇಳಿದ್ದಾರೆ. ಅದೂ ಸತ್ಯವೇ. ಇಂಗ್ಲೀಷರ ಬಾಯಲ್ಲಿ ಬ್ಯಾಂಗಲೂರಾಗಿದ್ದ ನಮ್ಮೂರು ಬೆಂಗಳೂರು ಆಯಿತು. ಆದರೆ ಬೆಂಗಳೂರಿಗರ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಬದಲಾವಣೆ ಬಂತಾ? ಕಲ್ಕತ್ತಾ ಕೋಲ್ಕತ್ತಾ ಆಗಿದ್ದರಿಂದ, ಮದ್ರಾಸ್ ಚೆನ್ನೈ ಆಗಿದ್ದರಿಂದ ಮಹತ್ವದ ಬದಲಾವಣೆಗಳೇನಾದರೂ ಕಂಡವಾ? ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರಿಸುವುದು ಕಷ್ಟವಲ್ಲ. ಆದರೆ ಒಂದಂತೂ ಸತ್ಯ. ಕೆಲವು ಹೆಸರುಗಳೊಂದಿಗೆ ಅಲ್ಲಿನ ಇತಿಹಾಸವೂ ಅಡಗಿರುತ್ತದೆ. ಪ್ರಯಾಗದೊಂದಿಗಂತೂ ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷಗಳ ಪರಂಪರೆ, ನಂಬಿಕೆ, ಶ್ರದ್ಧೆ ಎಲ್ಲವೂ ಇದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಈ ಹೆಸರು ಅಗತ್ಯವಾಗಿತ್ತು ಮತ್ತು ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ಭಾರತೀಯ ಇತಿಹಾಸದ ವೈಭವವನ್ನು ತಿಳಿಯುವಂತೆ ಮಾಡಲು ಅನಿವಾರ್ಯವೂ ಆಗಿತ್ತು.

7

ಎಂದಿನಂತೆ ಪ್ರತಿಪಕ್ಷವಾಗಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ಯೋಗಿಜೀಯ ಈ ನಡೆಯನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಿದೆ. ಹೆಸರುಗಳನ್ನಿಡುವುದರ ಕುರಿತಂತೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿನ ಆಕ್ಷೇಪ ಹಾಸ್ಯಾಸ್ಪದ. ತಮಗೆ ತಾವೇ ಭಾರತರತ್ನ ಕೊಟ್ಟುಕೊಂಡ ಭೂಪರ ಪಕ್ಷವದು. ಸಕರ್ಾರಿ ಯೋಜನೆಗಳಿಗೆಲ್ಲಾ ತಮ್ಮವರದ್ದೇ ಹೆಸರುಗಳನ್ನಿಟ್ಟು ಒಂದು ವಂಶವನ್ನು ಶತ-ಶತಮಾನಗಳ ಕಾಲ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂಬ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿತ್ತಲ್ಲ ಇದು ಅಕ್ಬರಿನಿಗಿಂತಲೂ ಕೆಟ್ಟ ಚಾಳಿ. ಅಗತ್ಯ ಬಿದ್ದಾಗ ಜನಿವಾರ ಹಾಕುವ, ಶಿವ ಮಂದಿರಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ, ರಾಮ ವನಗಮನ ಪಥಯಾತ್ರೆ ನಡೆಸುವ ಈ ಮಂದಿಗೆ ಪ್ರಯಾಗ ಮಹಿಮೆ ಅರ್ಥವಾಗುವುದು ಬಲು ಕಷ್ಟವೇ ಸರಿ. ಆದರೆ ಒಂದಂತೂ ಸತ್ಯ ಈ ದೇಶದ ಅವಿಭಾಜ್ಯ ಅಂಗವಾಗಿದ್ದ ಮುಸಲ್ಮಾನರನ್ನು ಇಲ್ಲಿನ ಪರಂಪರೆಯಿಂದಲೇ ದೂರಗೊಳಿಸಿ ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ನಾಡಿನಲ್ಲೇ ಅನ್ಯ ದೇಶದವರಂತೆ ವ್ಯವಹರಿಸಬೇಕಾದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಅವರಿಗೆ ತಂದವರೇ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿಗರು. ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ರಾಹಲ್ ಮತ್ತವರ ತಂಡಕ್ಕೆ ಅಧಿಕಾರ ಮರಳಿ ಪಡೆಯಬೇಕೇ ಹೊರತು ಯಾರ ಏಳಿಗೆಯೂ ಬೇಕಿಲ್ಲ. ಹೀಗಾಗಿಯೇ ಹಿಂದೂಗಳು ಒಟ್ಟಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆಂದ ತಕ್ಷಣ ಮುಸಲ್ಮಾನರ ಸೆರಗು ಬಿಟ್ಟು ತಾವು ಹಿಂದೂ ವಿರೋಧಿಯಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಲು ಹೆಣಗಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಐದೇ ವರ್ಷದ ಹಿಂದೆ ಇದೇ ಜನ ಮುಸಲ್ಮಾನರನ್ನು ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಹೊತ್ತು ಮೆರೆಸುತ್ತಿದ್ದುದನ್ನು ನಾವೇ ಕಣ್ಣಾರೆ ಕಂಡಿದ್ದೆವು. ರಾಮಮಂದಿರ ವಿವಾದವು ಬಗೆ ಹರಿಯುವಂತೆ ಕಂಡಾಕ್ಷಣ ಇದೇ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿಗರು ಅದನ್ನು ವಿರೋಧಿಸದೇ ಹಿಂದೂ ಪಾಳಯಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ನಿಂತುಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಈಗ ಪ್ರಯಾಗರಾಜವನ್ನೂ ಕೂಡ ಖಡಕ್ಕಾಗಿ ವಿರೋಧಿಸುವ ಧಾಷ್ಟ್ರ್ಯ ಅವರಲ್ಲಿಲ್ಲ! ಅಷ್ಟು ಪಡಪೋಶಿಗಳಂತಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಇದನ್ನೇ ಅಚ್ಛೇದಿನ್ ಎಂದು ಕರೆದಿದ್ದು.

ದೇಶದ ಮಾನವನ್ನು ಹರಾಜು ಹಾಕುವವ ನಾಯಕನೇ?!

ದೇಶದ ಮಾನವನ್ನು ಹರಾಜು ಹಾಕುವವ ನಾಯಕನೇ?!

ಕ್ಯಾಲಿಫೋನರ್ಿಯಾದಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ ಸ್ವಚ್ಛ ಭಾರತ ಯೋಜನೆಯನ್ನೇ ಅವಹೇಳನ ಮಾಡುವ ಅಗತ್ಯವಿರಲಿಲ್ಲ. ಭಾರತದ ಮಾನಸಿಕತೆಯನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನು ನರೇಂದ್ರಮೋದಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರೆ ಬೆಂಬಲಿಸುವುದು ಬೇಡ ಕೊನೆಯ ಪಕ್ಷ ವಿರೋಧವನ್ನಾದರೂ ಮಾಡಬಾರದೆಂಬ ಸಾಮಾನ್ಯ ತಿಳುವಳಿಕೆಯೂ ರಾಹುಲ್ಗಿರಲಿಲ್ಲ. ತಿಳುವಳಿಕೆಯ ಕುರಿತಂತೆ ರಾಹುಲ್ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುವುದೇ ತಪ್ಪು.

ದೇಶಕ್ಕೆ ಸಂಕಟ ಬಂದಾಗ ಎಂತಹ ವಿರೋಧಿಯಾದರೂ ಜೊತೆಗೆ ನಿಲ್ಲಲೇಬೇಕು. ವೈಯಕ್ತಿಕ ವರ್ಚಸ್ಸಿಗೆ ಅಲ್ಲಿ ಮೌಲ್ಯವಿಲ್ಲ. ದೇಶ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರಿಗಿಂತಲೂ ದೊಡ್ಡದ್ದು. ಈ ಎಲ್ಲಾ ಮಾತುಗಳಿಗೆ ಅರ್ಥವನ್ನು ಹುಡುಕಬೇಕೆಂದರೆ ಅಮೇರಿಕಾವನ್ನು ನೋಡಬೇಕು. ಅಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಅಹಂಕಾರಕ್ಕೆ ಕಿಂಚಿತ್ತೂ ಮೌಲ್ಯವಿಲ್ಲ. ಆತ ಸಮಾಜಕ್ಕಾಗಿ ದುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದಾನೆ ಅಥವಾ ಒಂದು ಯೋಜನೆಯನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಲು ಶ್ರಮಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆಂದರೆ ತನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಅಹಂಕಾರವನ್ನೂ ಬದಿಗಿಟ್ಟು ಇತರರೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಕೆಲಸ ಮುಗಿದ ನಂತರ ತಾನು ಎಲ್ಲರಷ್ಟೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಎಂಬುದನ್ನು ಮತ್ತೆ ಜ್ಞಾಪಿಸಿಕೊಂಡು ಮರಳುತ್ತಾನೆ. 2001 ರಲ್ಲಿ ಒಸಾಮಾ ಬಿನ್ ಲಾಡೆನ್ ವಲ್ಡರ್್ ಟ್ರೇಡ್ ಸೆಂಟರ್ನ ಕಟ್ಟಡವನ್ನು ಉರುಳಿಸಿದಾಗ ಅಮೇರಿಕಾದ ರಾಜಕೀಯ ವಲಯದಲ್ಲೂ ಇದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಂಡುಬಂದಿತ್ತು. ಆಳುವ ಪಕ್ಷ ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಪಕ್ಷಗಳೆರಡೂ ಹೆಗಲಿಗೆ ಹೆಗಲು ಕೊಟ್ಟು ನಿಂತು ರಾಷ್ಟ್ರಕ್ಕೋಸ್ಕರ ದುಡಿದವು. ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಬೈಯ್ಯುತ್ತಾ ಕೂರುವುದಕ್ಕೆ ಅದು ಸಮಯವೂ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಮುಂಬೈ ದಾಳಿಯ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಭಾರತದಲ್ಲೂ ಹೀಗೆ ಆಗಿತ್ತು. ಆಳುವ ಸಕರ್ಾರ ಅನೇಕ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದಾಗ್ಯೂ ಅದರ ಕುರಿತಂತೆ ಚಾಕರವೆತ್ತದೇ ಒಟ್ಟಾರೆ ಕಾಯರ್ಾಚರಣೆ ಪೂರ್ಣವಾಗುವವರೆಗೂ ಪ್ರತಿಪಕ್ಷಗಳು ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಕಾಯ್ದುಕೊಂಡಿದ್ದವು. ಆದರೆ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಆ ಪರಿಯ ಸಂಯಮ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ. ಪ್ರತಿಪಕ್ಷದ ನಾಯಕನೆನಿಸಿಕೊಂಡ ರಾಹುಲ್ ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ಮಾನವನ್ನು ಹರಾಜು ಹಾಕುವಲ್ಲಿ ಬಲವಾಗಿ ನಿಂತುಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವಿದೇಶದ ಭಾಷಣಗಳೂ ಭಾರತದ ಗೌರವವನ್ನು ಕಳೆಯುವಂಥದ್ದೇ! ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಸಿಂಗಾಪುರದಲ್ಲಿ ಅವರು ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ ಕೇಳಿದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಲಾಗದೇ ಚಡಪಡಿಸಿದ್ದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ ಆನಂತರ ಅದನ್ನು ತಿದ್ದಿ ತೀಡಿ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಹರಿಬಿಟ್ಟು ಮುಖಭಂಗಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿದ್ದರು. ಅದೊಮ್ಮೆ ವಿದೇಶದ ನೆಲದಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ ರಾಹುಲ್ ಡೋಕ್ಲಾಂನ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ನಿರ್ಣಯ ತಪ್ಪು ಎಂದುಬಿಟ್ಟರು. ಭಾರತದ ನಿರ್ವಹಣೆಯ ರೀತಿ ಸರಿಯಿಲ್ಲವೆಂದು ಆರೋಪಿಸಿದರೂ ಕೂಡ. ತಕ್ಷಣ ಮುಂದಿದ್ದವರೊಬ್ಬರು ಮೋದಿಯ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ನೀವೇ ಇದ್ದಿದ್ದರೆ ನೀವು ನೀಡಿರುವ ಪರಿಹಾರವೇನಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು ಎಂದು ಕೇಳಿದ್ದಕ್ಕೆ ಉತ್ತರವೇ ಇಲ್ಲದವರಾಗಿ ತಡಬಡಾಯಿಸಿಬಿಟ್ಟರು. ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಇದು ಬಲು ಸೂಕ್ಷ್ಮ ವಿಚಾರ. ಚೀನಾದೊಂದಿಗೆ ಭಾರತಕ್ಕಿರುವ ತಾಕಲಾಟಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಿದಾಗ ಡೋಕ್ಲಾಂನ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಭಾರತ ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ನಿರ್ಣಯ ಸಮರ್ಥವೇ ಆಗಿತ್ತು. ಅದರಲ್ಲೂ ಭೂತಾನ್ನಂತಹ ನೆರೆ ರಾಷ್ಟ್ರವೊಂದು ನಮ್ಮ ಸಹಕಾರಕ್ಕೆ ಇಳಿದಾಗ ನಾವು ಇಲ್ಲವೆನ್ನುವುದರಲ್ಲಿ ಅರ್ಥವೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಏಷ್ಯಾದಲ್ಲಿ ಚೀನಾದೆದುರಿಗೆ ಬಲವಾಗಿ ನಿಲ್ಲಬಲ್ಲ ರಾಷ್ಟ್ರವಾಗಲು ನಮಗದು ಸಮರ್ಥ ಅವಕಾಶವನ್ನು ಒದಗಿಸಿಕೊಟ್ಟಿತು. ಚೀನಾದ ಮಹತ್ವಾಕಾಂಕ್ಷೆಯ ಕುರಿತಂತೆ ಜಾಗತಿಕ ಜಾಗೃತಿ ಮೂಡಿಸಲು ಅದು ಸಹಕಾರಿಯಾಗಿತ್ತು. ಅತ್ತಲಿಂದ ಇತ್ತ ಒಂದೇ ಒಂದು ಗುಂಡು ಹಾರದಂತೆ ನೋಡಿಕೊಂಡ ಭಾರತ ಹೆಮ್ಮೆ ಪಡುವ ಸಾಧನೆಯೇ ಆಗಿತ್ತು. ಇವುಗಳ ಕುರಿತಂತೆ ಯಾವ ಜ್ಞಾನವನ್ನೂ ಹೊಂದಿರದ ರಾಹುಲ್ ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಭಾರತವನ್ನು ಟೀಕಿಸಿ ಬಂದುಬಿಟ್ಟಿದ್ದರು!

National Convention of OBC Department of AICC

ಕ್ಯಾಲಿಫೋನರ್ಿಯಾದಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ ಸ್ವಚ್ಛ ಭಾರತ ಯೋಜನೆಯನ್ನೇ ಅವಹೇಳನ ಮಾಡುವ ಅಗತ್ಯವಿರಲಿಲ್ಲ. ಭಾರತದ ಮಾನಸಿಕತೆಯನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನು ನರೇಂದ್ರಮೋದಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರೆ ಬೆಂಬಲಿಸುವುದು ಬೇಡ ಕೊನೆಯ ಪಕ್ಷ ವಿರೋಧವನ್ನಾದರೂ ಮಾಡಬಾರದೆಂಬ ಸಾಮಾನ್ಯ ತಿಳುವಳಿಕೆಯೂ ರಾಹುಲ್ಗಿರಲಿಲ್ಲ. ತಿಳುವಳಿಕೆಯ ಕುರಿತಂತೆ ರಾಹುಲ್ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುವುದೇ ತಪ್ಪು. ನಿರುದ್ಯೋಗದ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿಯೇ ಜನ ಐಸಿಸ್ ಸೇರುವುದು ಎಂಬ ಹೇಳಿಕೆಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟ ರಾಹುಲ್ ಒಟ್ಟಾರೆ ಐಸಿಸ್ನ ಕಾರ್ಯವೈಖರಿಯನ್ನು ಸಮಥರ್ಿಸಿಕೊಂಡುಬಿಟ್ಟಿದ್ದರು. ಮುಸಲ್ಮಾನರ ವೋಟು ಗಳಿಸುವುದನ್ನೇ ಉದ್ದೇಶವಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡ ಆತ ಭಾರತದಂತಹ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಮೇಲೆ ಕಣ್ಣಿಟ್ಟು ಕುಳಿತಿರುವ ಐಸಿಸ್ನ ಭಯೋತ್ಪಾದಕರನ್ನೆಲ್ಲಾ ಸಮಥರ್ಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆಂದರೆ ರಾಹುಲ್ನ ಸಾಮಥ್ರ್ಯದ ಕುರಿತಂತೆ ಯೋಚನೆ ಮಾಡಲೇಬೇಕಾಗಿದೆ.

ಇದೇ ರಾಹುಲ್ ಈಗ ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ರಫೆಲ್ನ ವಹಿವಾಟಿನ ಕುರಿತಂತೆ ಅಪಸ್ವರಗಳನ್ನೆತ್ತುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ರಫೆಲ್ ಒಪ್ಪಂದದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸಮಸ್ಯೆಯೂ ಇಲ್ಲವೆಂದು ಗೊತ್ತಿದ್ದಾಗಲೂ ಹೊಸ ಹೊಸ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಅಗೆದು ತೆಗೆಯುವ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನಂತೂ ಮಾಡುತ್ತಲೇ ಇದ್ದಾರೆ. ಸ್ವತಃ ಫ್ರಾನ್ಸಿನ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಈ ಡೀಲ್ನ ಕುರಿತಂತೆ ಮಾತನಾಡಿದಾಗಲೂ ಸುಮ್ಮನಾಗದ ರಾಹುಲ್ ಈಗ ದಸಾಲ್ಟ್ ಕಂಪೆನಿ ಆಫ್ಸೆಟ್ ಹಣಕಾಸಿನ ವಿಚಾರದ ಕುರಿತಂತೆ ಎಲ್ಲ ವಿವರಗಳನ್ನು ಬಹಿರಂಗಗೊಳಿಸಿದ ಮೇಲೂ ಕಿರಿಕಿರಿ ಮಾಡುತ್ತಲೇ ಇದ್ದಾರೆ. ಇದು ಸೈನ್ಯದ ಆತ್ಮಸ್ಥೈರ್ಯವನ್ನು ಕಸಿಯುವುದಲ್ಲದೇ ಜಾಗತಿಕ ಪರಿಪ್ರೇಕ್ಷ್ಯದಲ್ಲಿ ವೃದ್ಧಿಸುತ್ತಿರುವ ಭಾರತದ ಗೌರವವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿ ಬಿಡುವುದಲ್ಲ ಎಂಬ ಆತಂಕವೇ ಅವರಿಗಿಲ್ಲ.

h3

ರಾಹುಲ್ ಇಲ್ಲಿಗೇ ನಿಲ್ಲಲಿಲ್ಲ. ಹೆಚ್ಎಎಲ್ಗೆ ನೇರವಾಗಿ ಹೋಗಿ ಅಲ್ಲಿನ ಕಾಮರ್ಿಕರೊಂದಿಗೆ ಮಾತುಕತೆ ನಡೆಸುವ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವನ್ನೂ ಆಯೋಜಿಸಿಕೊಂಡುಬಿಟ್ಟಿದ್ದರು. ಆ ಮೂಲಕ ಭಾರತದ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ಸಂಸ್ಥೆಯಾಗಿರುವಂತಹ ಹೆಚ್ಎಎಲ್ನ ಆಂತರಿಕ ಬೇಗುದಿಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಅದು. ಮೊದಲೇ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸದ ಕೊರತೆಯಿಂದ ಪತರಗುಟ್ಟಿರುವ ಹೆಚ್ಎಎಲ್ಗೆ ಇದು ಮಮರ್ಾಘಾತವಾಗಬಲ್ಲುದೆಂಬ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜ್ಞಾನವೂ ರಾಹುಲ್ಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ ದಸಾಲ್ಟ್ ಪ್ರಕಟಿಸಿರುವ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಎಎಲ್ಗೂ ಆಫ್ಸೆಟ್ನ ವಹಿವಾಟಿನಲ್ಲಿ ಪಾಲು ದೊರಕಿದೆ. ಅದನ್ನು ಇಲ್ಲವೆಂದು ವಾದಿಸಲು ರಾಹುಲ್ ಪಡುತ್ತಿರುವ ಪ್ರಯಾಸ ಆ ಸಂಸ್ಥೆಗಳನ್ನೇ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಮುಚ್ಚಬಲ್ಲುದು ಎಂಬ ಅರಿವೂ ಅವರಿಗಿಲ್ಲ. ಹೋಗಲಿ ರಿಲಯನ್ಸ್ನ ಕುರಿತಂತೆ ಇಷ್ಟು ಕೆಂಡ ಕಾರುತ್ತಾ ಅದರಿಂದ ಮೋದಿಯವರ ಗೌರವವನ್ನು ಹಾಳು ಮಾಡುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರಲ್ಲಾ, ಇದೇ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ತನ್ನ ಅಧಿಕಾರಾವಧಿಯಲ್ಲಿ ಏಳೇ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಅನಿಲ್ ಅಂಬಾನಿಯ ಕಂಪೆನಿಗೆ ಒಂದು ಲಕ್ಷಕೋಟಿಯಷ್ಟು ಗುತ್ತಿಗೆಯನ್ನು ನೀಡಿತ್ತು ಎಂಬುದನ್ನು ಮರೆತೇ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರಾ? ಅಂಬಾನಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸನ್ನು ತನ್ನ ಅಂಗಡಿಯೆಂದು ಸಂಬೋಧಿಸುತ್ತಿದ್ದುದು ಇದೇ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ. ಭಾರತದ ಬಜೆಟ್ಟನ್ನು ಅಂಬಾನಿಗಳು ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂಬ ಮಾತು ಆಗೆಲ್ಲಾ ಜೋರಾಗಿಯೇ ಪ್ರಚಲಿತದಲ್ಲಿತ್ತು.

ಜಗತ್ತೆಲ್ಲಾ ನರೇಂದ್ರಮೋದಿಯವರನ್ನು ಜಾಗತಿಕ ನಾಯಕನೆಂದು ಗುಣಗಾನ ಮಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ ರಾಹುಲ್ಗೆ ಮಾತ್ರ ಅವರಲ್ಲಿ ಕಳ್ಳ ಕಂಡಿದ್ದು ಬಲು ವಿಚಿತ್ರ. ಅಟಲ್ಜಿಯಂತಹ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸಂಸದರು ಎದುರಾಳಿಯನ್ನು ತೆಗಳುವಾಗಲೂ ಸಮರ್ಥ ಭಾಷೆ ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದರು. ರಾಹುಲ್ ಮೋದಿಯವರನ್ನು ಕಳ್ಳ ಎಂದು ಜರಿಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅಚ್ಚರಿಯೇನು ಗೊತ್ತೇ? ಭಾರತದ ಯಾವೊಬ್ಬ ಪ್ರಜೆಯೂ ಈ ಮಾತನ್ನು ನಂಬಲು ಸಿದ್ಧನಿಲ್ಲದಿರುವುದು. ನರೇಂದ್ರಮೋದಿಯವರು ಕಳಂಕ ರಹಿತ ಪ್ರಧಾನಿ ಎಂಬ ಅಭಿದಾನಕ್ಕೆ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಪಾತ್ರರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ ಈ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಒಂದು ಹಗರಣ ಇದುವರೆಗೂ ದಾಖಲಾಗದಿರುವುದೇ ಅವರ ಸಾಮಥ್ರ್ಯಕ್ಕೆ ಹಿಡಿದ ಕೈಗನ್ನಡಿ. ಪ್ರತಿಪಕ್ಷವಾಗಿ ವಿರೋಧಿಸಬೇಕು ನಿಜ, ಆದರೆ ಆ ವಿರೋಧ ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಮಾನ ಕಳೆಯುವಂತಿರಬಾರದು.

2016 G20 State Leaders Hangzhou Summit

ನನಗೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ನೆನಪಿದೆ. ಬಖರ್ಾ ದತ್ ನವಾಜ್ ಶರೀಫರೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡುವಾಗ ಆತ ಅಂದಿನ ಭಾರತದ ಪ್ರಧಾನಿ ಮನಮೋಹನ್ ಸಿಂಗರನ್ನು ಹಳ್ಳಿ ಹೆಂಗಸಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿ ಜರಿದಿದ್ದ. ಮಾತು ಮಾತಿಗೆ ವಿಶ್ವಸಂಸ್ಥೆಗೆ ಓಡುವ ಅವರ ಕಾರ್ಯವೈಖರಿಯ ಕುರಿತಂತೆ ಆಡಿಕೊಂಡಿದ್ದ. ಭಾರತದ ಪ್ರಜೆಯಾಗಿ ಇದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಭಟಿಸದೇ ನಗುತ್ತಾ ಮರಳಿ ಬಂದ ಬಖರ್ಾ ಅದನ್ನು ಬರೆದುಕೊಂಡು ತಾನೂ ಒಂದಷ್ಟು ಆಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಳು. ಆಗ ಭವಿಷ್ಯದ ಪ್ರಧಾನಿ ಎಂದೇ ಬಿಂಬಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದ ನರೇಂದ್ರಮೋದಿ ಪಾಕಿಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ಕರೆಕೊಟ್ಟು ದೇಶದ ಪ್ರಧಾನಿಯನ್ನು ಹೀಗೆ ಹೀಗಳೆಯುವುದಾದರೆ ಇದಕ್ಕೆ ತಕ್ಕ ಪಾಠ ಕಲಿಸುತ್ತೇವೆ ಎಂದಿದ್ದರು. ಇದು ರಾಜನೀತಿಜ್ಞನೊಬ್ಬನ ಕಾರ್ಯವೈಖರಿ. ರಾಹುಲ್ ಕಲಿಯಬೇಕಾದ್ದು ಬಹಳ ಇದೆ. ಮೊದಲಿಗೆ ರಾಷ್ಟ್ರಭಕ್ತಿ ಮತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರಗೌರವವನ್ನು ಉಳಿಸುವ ಕುರಿತಂತೆ ಅವರಿಗೆ ಯಾರಾದರೂ ಪಾಠ ಹೇಳಿಕೊಡಬೇಕಿದೆ. ಅವರ ಹುಡುಗಾಟದ ಪರಿಯನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ಈಗಲೇ ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಕಷ್ಟ. ಇನ್ನು ಇವರನ್ನು ಪ್ರಧಾನಿಯಾಗಿ ಕಾಣಬಯಸುವವರು ಯಾವ ಬಗೆಯಲ್ಲಿ ಆಲೋಚಿಸುತ್ತಾರೋ ದೇವರೇ ಬಲ್ಲ. ನರೇಂದ್ರಮೋದಿಯವರನ್ನು ಸಂಸತ್ತಿನಲ್ಲಿ ತಬ್ಬಿಕೊಂಡು ಆಮೇಲೆ ಕಣ್ಣು ಹೊಡೆದಿದ್ದರಲ್ಲ ಅದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಒಂದು ರಾಷ್ಟ್ರದ ಉನ್ನತ ನಾಯಕನೊಂದಿಗೆ ನಡೆಸಬಹುದಾಗಿರುವಂತಹ ಕುಚೇಷ್ಟೆ. ಅಂದೇ ಯಾರಾದರೂ ಕರೆದು ಕಿವಿಹಿಂಡಿ ಬುದ್ಧಿ ಹೇಳಿದ್ದರೆ ರಾಹುಲ್ನ ಸ್ಥಿತಿ ಇಂದು ಹೀಗಿರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಪರಿವಾರದ ಹೆಗ್ಗಳಿಕೆಯ ಮದದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದುಬಿಟ್ಟರೆ ಆಗೋದು ಹೀಗೇ. ರಾಹುಲ್ಗೆ ಒಳಿತಾಗಲಿ ಎಂದಷ್ಟೇ ಹಾರೈಸೋಣ.