Category: ಜಾಗೋ ಭಾರತ್

ಇನ್ನೂ ಎರಡೇ ವರ್ಷ. ಸವಾಲುಗಳು ಮಾತ್ರ ಅಸಂಖ್ಯ

ಇನ್ನೂ ಎರಡೇ ವರ್ಷ. ಸವಾಲುಗಳು ಮಾತ್ರ ಅಸಂಖ್ಯ

ಇದು ಭಾರತದ ಪಾಲಿಗೆ ಪರ್ವಕಾಲ. ತರುಣರ ಸಂಖ್ಯೆ ಹಿಂದೆಂದಿಗಿಂತಲೂ ಅಧಿಕವಾಗಿದೆ ಈಗ. ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನೋಡುವುದಾದರೆ ಎಲ್ಲಾ ಬಗೆಯ ಹೊಸ ಕೆಲಸಗಳಿಗೂ ತರುಣರ ಪಡೆ ಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ. ರಾಷ್ಟ್ರ ಕಟ್ಟುವ ಯಾವುದೇ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಮೋದಿ ಕರೆ ಕೊಟ್ಟಾಗ್ಯೂ ಅವರು ಧಾವಿಸಿ ಬರುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲ ಕೆಲಸವನ್ನೇ ಅವರಿಗೆ ಕೊಡಲಿಲ್ಲವೆಂದರೆ ಹೇಗೆ? ಕಾಲ ಕಳೆದಂತೆ ಈ ಸಮಸ್ಯೆ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿಯವರ ಎಲ್ಲಾ ಮಹತ್ವಾಕಾಂಕ್ಷೆಗೂ ತಣ್ಣೀರೆರೆಚಿಬಿಡಬಲ್ಲದು.

ತೊಂದರೆಗಳಿಲ್ಲದ ಬದುಕು ನಡೆಸಲು ಎರಡು ಮಾರ್ಗವಿದೆ. ಮೊದಲನೆಯದು ಮುಂದೆಂದೋ ಬರುವ ತೊಂದರೆಗಳನ್ನು ಇಂದೇ ಮೈ ಮೇಲೆಳೆದುಕೊಂಡು ಅದನ್ನು ಮಣಿಸಿ ಗೆಲುವಿನ ನಗೆ ಬೀರಿ ನೆಮ್ಮದಿಯಿಂದ ಇದ್ದುಬಿಡೋದು. ಅಥವಾ ಬರಲಿರುವ ತೊಂದರೆಗಳನ್ನು ಕಂಡೂ ಕಾಣದಂತೆ ನೆಮ್ಮದಿಯಿಂದಲೇ ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದೇವಲ್ಲ ಅಂತ ನಮಗೆ ನಾವೇ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರೋದು. ಮಾಜಿ ಪ್ರಧಾನಿ ಮನಮೋಹನ ಸಿಂಗರದು ಎರಡನೇ ಮಾರ್ಗ. ಅವರು ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಮುಂದೂಡುತ್ತ ಹೋದರಷ್ಟೇ. ಮೋದಿಯವರದು ಮೊದಲ ಹಾದಿ, ಸಿಂಹ ಮಾರ್ಗ.

11

ಹಾಗೇ ಯೋಚಿಸಿ. ಚೀನಾ ಪಾಕೀಸ್ತಾನದ ಮೂಲಕ ಹಾದು ಹೋಗುವ ‘ಎಕಾನಾಮಿಕ್ ಕಾರಿಡಾರ್’ ರಸ್ತೆ ಮಾಡಿದ್ದರೆ ನಮಗೇನು ತೊಂದರೆ ಅಂತ ಸುಮ್ಮನಿದ್ದುಬಿಡಬಹುದಿತ್ತು. 2019ರವರೆಗೆ ಅತ್ತ ತಲೆ ಹಾಕದೇ ಮುಂದಿನ ಐದು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ನೋಡಿಕೊಂಡರಾಯಿತು ಅಂತ ಪ್ಯಾದೆ ನಗು ಬೀರಿಕೊಂಡು ಇದ್ದು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದರೆ ಚೀನಾಕ್ಕೂ, ರಷ್ಯಾಕ್ಕೂ ಒಳ್ಳೆಯವರಾಗಿ ಹಾಯಾಗಿ ಬದುಕಿಬಿಡಬಹುದಿತ್ತು. ಪುಣ್ಯಾತ್ಮ ಹಾಗೆ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ಎದೆಗೊಟ್ಟು ನಿಂತರು. ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿ ಹೋರಾಡುತ್ತೇನೆಂದರು. ಭವಿಷ್ಯದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಸಕರ್ಾರ ಯಾರದ್ದೇ ಬರಲಿ, ಭಾರತದ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ಭಂಗವಾಗದಿರಲಿ ಎಂಬ ಒಂದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲಾ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಮೈಮೇಲೆಳೆದುಕೊಂಡರು. ಅವರ ಈ ಭಂಡತನಕ್ಕೆ ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷಗಳಲ್ಲ ಒಳಗಿನವರೇ ಮೂಗು ಮುರಿದರು. ಏಕಕಾಲಕ್ಕೆ ಪಾಕೀಸ್ತಾನ ಮತ್ತು ಚೀನಾದವರನ್ನು ಮೈಮೇಲೆಳೆದುಕೊಳ್ಳಬಾರದೆಂಬ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿನ ರಣ ನೀತಿಯನ್ನೇ ಮಾತನಾಡಿದರು. ಪಾಕೀಸ್ತಾನ ಮುಖವಾಡವಷ್ಟೇ ಅದನ್ನು ತೊಟ್ಟಿರೋದು ಚೀನಾ ಎಂಬುದು ಗೊತ್ತಿರುವ ಯಾವ ಮೂರ್ಖನೂ ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡಲಾರ. ಮೋದಿ ಮುಖವಾಡಕ್ಕೆ ಗುದ್ದಿದರು, ಅದನ್ನು ತೊಟ್ಟವನ ಬೆನ್ನಿಗೂ ಬಾರಿಸಿದರು. ಆಗಲೇ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಜಪಾನ್, ಅಮೇರಿಕಾಗಳು ಬೆಂಬಲವಾಗಿ ನಿಂತದ್ದು. ಎದುರಿಸುವ ಛಾತಿ ತೋರಿದರೆ ಮಾತ್ರ ಉಳಿದವರು ಬೆಂಬಲಕ್ಕೆ ನಿಲ್ಲೋದು ಅನ್ನೋದು ಮತ್ತೆ ಸಾಬೀತಾಯ್ತು.

ಹಾಗಂತ ಸವಾಲುಗಳು ಮುಗಿಯಲಿಲ್ಲ. ಈ ಬಾರಿಯ ಶಾಂಘಾಯ್ ಶೃಂಗ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಥಮ ಬಾರಿಗೆ ಸದಸ್ಯತ್ವ ಪಡೆದ ಭಾರತ ಕಜಕಿಸ್ತಾನದ ಅಸ್ತಾನದಲ್ಲಿ ಮುಖಾಮುಖಿಯಾಗಬೇಕಿತ್ತು. ಒಂದೆಡೆ ಪಾಕೀಸ್ತಾನ ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ ಚೀನಾ. ಮೋದಿ ಮತ್ತೆ ಇಲ್ಲಿ ಭಯೋತ್ಪಾದನೆ ನಡೆಸುವ ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸುವ ಜನರಿಗೆ ತಪರಾಕಿಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟರು. ದ್ವಿಪಕ್ಷೀಯ ನಡವಳಿಕೆಗಳು ಮತ್ತೊಬ್ಬನ ಸಾರ್ವಭೌಮತೆಗೆ ಭಂಗವಾಗದಂತೆ ಇರಬೇಕೆಂದು ತಾಕೀತು ಮಾಡಿದರು. ನಿಸ್ಸಂಶಯವಾಗಿ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಚೀನಾವನ್ನೇ ಗುರಿಯಾಗಿಸಿಕೊಂಡು ಹೇಳಿದ ಮಾತಾಗಿತ್ತು. ಇದು ಬೇಕಿತ್ತಾ ಅಂತ ಯಾರಾದರೂ ಕೇಳಿದರೆ, ಬೇಕಿತ್ತು ಅಂತನೂ ಹೇಳಬೇಕು, ಅಗತ್ಯವಿರಲಿಲ್ಲ ಅಂತಾನೂ ಹೇಳಬೇಕು. ಏಕೆಂದರೆ ಈ ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಚದುರಂಗದಾಟದಲ್ಲಿ ಮೋದಿ ಮುಂದಿಟ್ಟ ನಡೆಯನ್ನು ಊಹಿಸುವುದು ಅಷ್ಟು ಸುಲಭವಲ್ಲ. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಟಿವಿ ಚಚರ್ೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ಮತ್ತು ದಳದ ಮುಖಂಡರು ಮಾತನಾಡುತ್ತ ‘ಅಮೇರಿಕಾಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಬಂದರೆ ಬಡವರಿಗೆ ಅನ್ನ ಸಿಗುತ್ತಾ?’ ಅಂತ ಪ್ರಶ್ನೆ ಬಾಲಿಶವಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಚುನಾವಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಗೆದ್ದು ಜನಪ್ರತಿನಿಧಿಯಾಗಿ ವಿಧಾನಸೌಧದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತ ಈ ಜನರಿಗೇ ಚೀನಾ-ಅಮೇರಿಕಾ-ರಷ್ಯಾಗಳ ರಾಜಕೀಯಗಳು ಅರಿವಾಗದಿರುವಾಗ ಇನ್ನು ಬೇರೆಯವರ ಪಾಡೇನು? ಒಂದಂತೂ ಸತ್ಯ. ಭಾರತೀಯರೆಂದಿಗೂ ವಿದೇಶೀ ನೀತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ತಲೆ ಕೆಡಿಸಿಕೊಂಡೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಎಸ್.ಎಂ ಕೃಷ್ಣ ವಿದೇಶಕ್ಕೆ ಹೋದಾಗ ಎದುರು ರಾಷ್ಟ್ರದ ವಿದೇಶಾಂಗ ಸಚಿವರ ಭಾಷಣವನ್ನು ಓದಿ ಮುಜುಗರಕ್ಕೀಡಾಗಿದ್ದನ್ನು ನಾವು ಆಡಿಕೊಂಡು ನಕ್ಕಿದ್ದೆವಷ್ಟೇ. ಪ್ರತಿ ಪ್ರಧಾನಿ ತಮ್ಮ ಪತ್ನಿಯೊಂದಿಗೆ ಇಲ್ಲಿಂದ ಕೈ ಬೀಸಿ ಹೋಗುವುದು ಅಲ್ಲಿಂದ ಸ್ವಾಗತಿಸಲ್ಪಡುವುದು ಇಷ್ಟನ್ನೂ ದೂರದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಚಿಕ್ಕಂದಿನಿಂದ ನೋಡಿದ್ದಷ್ಟೇ ನೆನಪು. ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಮೋದಿ ಇವೆಲ್ಲಕ್ಕೂ ಹೊಸ ಲೇಪ ಮಾಡಿಸಿದರು. ನಿಸ್ಸಂಶಯವಾಗಿ ಜಾಗತಿಕ ನಾಯಕನಾಗಿ ಬೆಳೆದು ನಿಂತರು.
ಮೂರು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಜಗತ್ತಿನಾದ್ಯಂತ ತಮ್ಮ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಿದರು ನಿಜ. ಆದರೆ ಒಳಗೆ ಅಂದುಕೊಂಡದ್ದನ್ನು ಸಾಧಿಸಲಾಗಲಿಲ್ಲವೆಂಬ ನೋವಂತೂ ಅವರಿಗಿರಲೇಬೇಕು. ದುರದೃಷ್ಟವಶಾತ್ ಮೋದಿಯವರನ್ನು ತರ್ಕಬದ್ಧವಾಗಿ, ವಸ್ತು ನಿಷ್ಟವಾಗಿ ಎದುರಿಸಬಲ್ಲ ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷವೇ ಇಲ್ಲ. ಟಿವಿ ಚಚರ್ೆಯಲ್ಲಿ ಮೋದಿಯವರ ಸಕರ್ಾರ ಮೂರು ಅಪೂರ್ಣ ಭರವಸೆಗಳನ್ನು ಹೇಳಿರೆಂದು ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷಗಳವರನ್ನು ಕೇಳಿಕೊಂಡರೆ ಒಂದನ್ನೂ ಸಮರ್ಥವಾಗಿ ಹೇಳಲಾಗಲಿಲ್ಲವಲ್ಲ; ಏನನ್ನಬೇಕು ಇವರಿಗೆ. ಹದಿನೈದು ಲಕ್ಷ ನಮ್ಮ ಅಕೌಂಟಿಗೆ ಬರಲಿಲ್ಲವಲ್ಲ ಎಂಬ ತೃತೀಯ ದಜರ್ೆಯ ಚಚರ್ೆಗೆ ಇಳಿದುಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ಈ ಚವರ್ಿತ ಚರ್ವಣ ವಾದ ಕೇಳಿ ಜನರೂ ರೋಸಿ ಹೋಗಿದ್ದಾರೆ. ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಅದೇ ಪ್ರಧಾನಮಂತ್ರಿಗಳ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದೆ.

Modi_PTI-L

ಹಾಗೆ ಯೋಚಿಸಿ. ನೋಟು ಅಮಾನ್ಯೀಕರಣದ ನಂತರ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಇಳಿಯುತ್ತಿರುವ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಉತ್ಪನ್ನ ಸೂಚ್ಯಂಕ ಆತಂಕಕಾರಿಯಲ್ಲವೇನು? 2016-17 ರ ಮೊದಲ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದ 7.9 ರಷ್ಟು ಜಿಡಿಪಿ, 7.5ಕ್ಕೆ, 7 ಕ್ಕೆ ಮತ್ತು ಕೊನೆ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ 6.1ಕ್ಕಿಳಿಯಿತಲ್ಲ. ಸ್ವಲ್ಪ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಕೃಷಿ ಚೇತರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರಿಂದ ಇಷ್ಟಾದರೂ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಇದೆ. ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ನೆಲಕಚ್ಚಿಬಿಟ್ಟಿರುತ್ತಿತ್ತಲ್ಲ. ಹಣದ ಹರಿವಿನ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ್ದ ರಿಯಲ್ ಎಸ್ಟೇಟ್ ಉದ್ದಿಮೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ತಳಕಚ್ಚಿದೆ. ಹೋಟೆಲ್ಲು, ಸಾಗಾಣಿಕೆಯಂತಹ ಉದ್ಯಮಗಳಂತೂ ಗಂಭೀರ ಹೊಡೆತ ಕಂಡಿದೆ. ಹೊಸ ವ್ಯಾಪಾರ ಉದ್ದಿಮೆಗಳಿಗೆ ಕೈ ಹಾಕುವ ಧೈರ್ಯವಿಲ್ಲ. ಇವೆಲ್ಲವೂ ರಾಷ್ಟ್ರ ಮುನ್ನಡೆಸುವವನಿಗೆ ಆತಂಕಗಳೇ. ಆದಷ್ಟು ಬೇಗ ಕೈಲಿ ಹಣ ಓಡಾಡುವಂತೆ ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ಇದಕ್ಕೆ ಪರಿಹಾರ ಕೊಡುವುದು ಸಹಜವಾದ, ಎಲ್ಲರೂ ಆಲೋಚಿಸಬಹುದಾದ ಮಾರ್ಗ. ಆದರೆ ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದರೆ ನೋಟು ಅಮಾನ್ಯೀಕರಣದ ಸರ್ಕಸ್ ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ಇನ್ನೂ ಜನರನ್ನು ಲೆಸ್ ಕ್ಯಾಶ್ನತ್ತ ತರುವುದು ಸುಲಭವಲ್ಲ. ಕೊನೆಯದೊಂದೇ ಮಾರ್ಗ. ಬ್ಯಾಂಕುಗಳಲ್ಲಿ ತುಂಬಿರುವ ಹಣವನ್ನು ಆದಷ್ಟು ಬೇಗ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ ಮುಗಿಸಿ ಕಡಿಮೆ ಬಡ್ಡಿಗೆ ಸಾಲ ಕೊಡಬೇಕು. ಜನರನ್ನು ಹೊಸ ಉದ್ದಿಮೆಗಳಿಗೆ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸಬೇಕು. ಸದ್ಯಕ್ಕಂತೂ ಅದು ಸುಲಭವೆನಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ. ಇನ್ನು ಆರೆಂಟು ತಿಂಗಳಾದರೂ ಬೇಕಾದೀತು. ಅತ್ತ ಉದ್ದಿಮೆಗಳು ಇಳಿಮುಖವಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ನೌಕರಿಗಳು ಕಡಿಮೆಯಾಗಿ ಹಾಹಾಕಾರ ಎದ್ದಿದೆ. ಇದು ಭಾರತದ ಪಾಲಿಗೆ ಪರ್ವಕಾಲ. ತರುಣರ ಸಂಖ್ಯೆ ಹಿಂದೆಂದಿಗಿಂತಲೂ ಅಧಿಕವಾಗಿದೆ ಈಗ. ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನೋಡುವುದಾದರೆ ಎಲ್ಲಾ ಬಗೆಯ ಹೊಸ ಕೆಲಸಗಳಿಗೂ ತರುಣರ ಪಡೆ ಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ. ರಾಷ್ಟ್ರ ಕಟ್ಟುವ ಯಾವುದೇ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಮೋದಿ ಕರೆ ಕೊಟ್ಟಾಗ್ಯೂ ಅವರು ಧಾವಿಸಿ ಬರುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲ ಕೆಲಸವನ್ನೇ ಅವರಿಗೆ ಕೊಡಲಿಲ್ಲವೆಂದರೆ ಹೇಗೆ? ಕಾಲ ಕಳೆದಂತೆ ಈ ಸಮಸ್ಯೆ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿಯವರ ಎಲ್ಲಾ ಮಹತ್ವಾಕಾಂಕ್ಷೆಗೂ ತಣ್ಣೀರೆರೆಚಿಬಿಡಬಲ್ಲದು. ಹಾಗೆಂದೇ ಅವರು ನರೇಗಾದ ಮುಖಾಂತರ ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು ಮೂಲ ಸೌಕರ್ಯ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೆ ಗಮನ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಬರಲಿರುವ ಎರಡು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಇದುವೇ ಬಲು ದೊಡ್ಡ ಸವಾಲು. ವಿದೇಶೀ ಬಂಡವಾಳ ಹೂಡಿಕೆ, ಮೇಕ್ ಇನ್ ಇಂಡಿಯಾಗಳು ಎಷ್ಟು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗುತ್ತವೆಯೋ ಅಷ್ಟು ವೇಗವಾಗಿ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ಮಿಂಚಲಿದ್ದಾರೆ.

ಮೂರು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಮಧ್ಯ ಪ್ರದೇಶ, ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡು ಬಂದಿರುವ ರೈತರ ಪ್ರತಿಭಟನೆ ಒಳ್ಳೆಯ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಲ್ಲ. ರೈತರ ಸಾಲ ಮನ್ನಾ ಮಾಡುವುದು ಯಾವುದೇ ಸಕರ್ಾರದ ಬುದ್ಧಿವಂತ ನಿಧರ್ಾರವಲ್ಲ. ಸ್ವತಃ ಮೋದಿ ಅದನ್ನು ಅನುಮೋದಿಸಿದವರಲ್ಲ. ಯೋಗಿ ಆದಿತ್ಯನಾಥರು ಅದಕ್ಕೆ ಕೈ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಎಲ್ಲಾ ರಾಜ್ಯಗಳ ರೈತರೂ ಆಸೆ ಕಣ್ಣಿನಿಂದ ಕುಳಿತು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಪ್ರತೀ ರಾಜ್ಯವೂ ಸಾಲದ ಸುಳಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕು ಪರಿತಪಿಸುತ್ತಿದೆ. ಸ್ವತಃ ರಿಸವರ್್ ಬ್ಯಾಂಕು ಕೆಲವು ರಾಜ್ಯಗಳಿಗೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ನೀಡಿದೆ. ವಿತ್ತೀಯ ಕೊರತೆ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ಕುರಿತಂತೆ ಆತಂಕ ವ್ಯಕ್ತ ಪಡಿಸಿದ ರಿಸವರ್್ ಬ್ಯಾಂಕಿನ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರು ‘ನಾವು ಎಚ್ಚರಿಸಬಹುದಷ್ಟೇ, ಉಳಿದುದನ್ನು ರಾಜ್ಯಗಳೇ ಆಲೋಚಿಸಬೇಕು’ ಎಂದಿರುವುದು ಈ ಆತಂಕದ ಅಂದಾಜು ಖಂಡಿತ ಮಾಡಿಸಬಲ್ಲದು.

ವೈದ್ಯಕೀಯ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಗಣನೀಯ ಹೂಡಿಕೆಯೂ ಆಗಿಲ್ಲ, ಕಣ್ಣಿಗೆ ರಾಚುವಂತಹ ಬದಲಾವಣೆಯೂ ಕಂಡು ಬಂದಿಲ್ಲ. ಅದರ ನಡುವೆಯೇ ಜನರಿಕ್ ಔಷಧಿಗಳ ಮಳಿಗೆಗಳು ಊರೂರಲ್ಲಿಯೂ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳಲು ತಯಾರಾಗಿರುವುದು ಜನ ಸಾಮಾನ್ಯರಿಗೆ ನೆಮ್ಮದಿಯಂತೂ ತಂದಿರಲು ಸಾಕು. ಸುಲಭ ಬೆಲೆಗೆ ಆರೋಗ್ಯ ದಕ್ಕುವ ವಿಶ್ವಸವಂತೂ ಸಿದ್ಧಿಸಿದೆ.

ಇವೆಲ್ಲದರ ನಡುವೆ ರಸ್ತೆ ನಿಮರ್ಾಣ ವೇಗವಾಗಿದೆ. ರೈಲಿನ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲೂ ಕಂಡು ಬಂದ ಸುಧಾರಣೆಗೆ ಅಸಾಧಾರಣ. ಭಾರತ ಪವರ್ ಸಪ್ರ್ಲಸ್ ಆಗಿದ್ದು ವಿಶೇಷ. ಎಲ್ಲಕ್ಕೂ ಮಿಗಿಲಾಗಿ ರಕ್ಷಣಾ ಇಲಾಖೆಯಲ್ಲಿ ಕಂಡು ಬಂದ ಅಭೂತಪೂರ್ವ ಮಿಂಚಿನ ಸಂಚಾರ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಹಿಂದೆಂದೂ ಊಹಿಸಲಾಗದ ಸಾಧನೆಗಳೇ. ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ದಿನಗಳು ವೇಗವಾಗಿ ಓಡುತ್ತವೆ. ಪ್ರತಿ ಪಕ್ಷಗಳು ಚುರುಕಾಗಿ ಬಿಡುತ್ತವೆ. ದಿನಕ್ಕೊಂದು ಹೊಸ ಆರೋಪ, ಹಳೆಯ ಶೈಲಿಯ ನಾಟಕಗಳು. ಇವೆಲ್ಲವುಗಳ ನಡುವೆ ಇಷ್ಟು ದಿನ ಮಾಡಿದ್ದನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡು ಹೊಸದಕ್ಕೂ ಕೈ ಹಾಕಿ ವಿಶ್ವಾಸ ಗಳಿಸಿ ಗೆಲ್ಲುವ ಕೆಲಸ ಆಗಬೇಕು. ಕೊನೆಯ ವರ್ಷ ಚುನಾವಣೆಗೆ ಅಂತ ಮೀಸಲಿಡುವುದಾದರೆ ಇನ್ನು ಒಂದೇ ವರ್ಷ ಬಾಕಿ. ಸವಾಲುಗಳು ಮಾತ್ರ ಅಸಂಖ್ಯ.

ಕಾವೇರಿ ದಡದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ-ತಮಿಳುಗಳ ಬಲವಾದ ‘ಮೈಟ್ರೀ’!

ಕಾವೇರಿ ದಡದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ-ತಮಿಳುಗಳ ಬಲವಾದ ‘ಮೈಟ್ರೀ’!

ಮೊದಲ ಬಾರಿ ಕಲ್ಯಾಣಿ ಸ್ವಚ್ಛತೆಯ ಕಲ್ಪನೆ ನಾವು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಾಗ ಅನೇಕರು ನಕ್ಕಿದ್ದರು. ಈ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಈ ರೀತಿಯ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಿಗೆ ಬೆಲೆ ಇಲ್ಲವೆಂದಿದ್ದರು. ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಹರಿಯುತ್ತಿರುವುದು ಋಷಿ ರಕ್ತ ಎನ್ನುವಾಗ ನಕ್ಕು ಆಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಕೆಡವುವರ ನಡುವೆ ಕಟ್ಟುವ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಬೆಲೆ ಇದೆ. ಎಲ್ಲವನ್ನು ಆಡಳಿತ ಯಂತ್ರವೇ ಮಾಡಬೇಕೆನ್ನುವುದು ಬ್ರಿಟೀಷರು ನಮಗೆ ಕಲಿಸಿಕೊಟ್ಟು ಹೋದ ಪಾಠ. ನಾವೀಗ ಬದಲಾಗಬೇಕಿದೆ. ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಬದಲು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲೇಬೇಕಿದೆ. ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿಯೇ ಹೊಸ ತಾರುಣ್ಯದ ಮೇಲೆ ವಿಶ್ವಾಸವುಕ್ಕೇರೋದು.

bus-fire-thumb

ಕಾವೇರಿಗಾಗಿ ಗಲಾಟೆ ತೀವ್ರವಾಗಿದ್ದ ಹೊತ್ತದು. ತಮಿಳುನಾಡು, ಕನರ್ಾಟಕಗಳನ್ನು ತಾನು ಹರಿಯುವ ಮೂಲಕ ಬೆಸೆದಿದ್ದ ಕಾವೇರಿ ಅದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಬೇರ್ಪಡಿಸಲೂ ಕಾರಣವಾಗಿದ್ದಳು. ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಗಲ್ಲಿ-ಗಲ್ಲಿಗಳು ಬಿಕೋ ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದವು. ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಟೈರು ಸುಟ್ಟ ರಸ್ತೆಗಳು. ಪ್ರತಿಭಟನೆಗೆ ಬೆಂಬಲ ಕೊಡದ ಮಂಗಳೂರಿಗರ ಮೇಲೆ ಅನೇಕರಿಗೆ ಕೋಪ. ‘ಅಲ್ಲಿ ಬಸ್ಸುಗಳು ಸುಟ್ಟವು ಇಲ್ಲಿ, ಅಂಗಡಿಗೆ ಬೆಂಕಿ’ ಈ ರೀತಿಯ ಸುದ್ದಿ ಸವರ್ೇ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ಇವೆಲ್ಲದರ ನಡುವೆ ಕಾವೇರಿಯ ನೀರಿನ ಹರಿವು ವರ್ಷದಿಂದ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಯಾರೂ ಗಮನಿಸಿದಂತೆಯೇ ಇರಲಿಲ್ಲ.

ಕಳೆದ ಒಂದು ದಶಕದಲ್ಲಿ ಕಾವೇರಿಯ ಜಲಾನಯನ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಮಳೆ ವಾಡಿಕೆಗಿಂತ ಅರ್ಧದಷ್ಟು ಕಡಿಮೆಯಾಗಿದೆ. ವಿಪರೀತ ಕಾಡಿನ ನಾಶ ಈ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಆಗಿದೆ. ಕಾಫಿ ಎಸ್ಟೇಟುಗಳು ವರ್ಷದಿಂದ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ವಿಸ್ತಾರವಾಗುತ್ತಲೇ ಇದೆ. ವಿದ್ಯುತ್ ತಂತಿ ಎಳೆವ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಮತ್ತಷ್ಟು ಮರಗಳ ಸಾವು. ಹೀಗೆಯೇ ಮುಂದುವರೆದರೆ ತಮಿಳುನಾಡಿನವರೆಗೂ ಸಾಗುವುದಿರಲಿ ಕಾವೇರಿ ತವರು ಮನೆ ಮಡಿಕೇರಿ ಬಿಟ್ಟು ಬರುವುದೂ ಕಷ್ಟವಾದೀತೇನೋ? ಹಾಗಂತಲೇ ಈ ಗಲಾಟೆಯ ನಡುವೆ ಕನ್ನಡ ಮತ್ತು ತಮಿಳಿಗರು ಸೇರಿ ಕಾವೇರಿ ತೀರದಲ್ಲಿ ಗಿಡನೆಟ್ಟು ಆಕೆ ತುಂಬಿ ಹರಿಯಲೆಂದು ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಸಲ್ಲಿಸುವ ಕಲ್ಪನೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದೆವು. ತಮಿಳು ಮಿತ್ರರೊಂದಿಗೆ ಮಾತುಕತೆಯೂ ನಡೆದಿತ್ತು. ಕಳೆದ ಅನೇಕ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ದೇವಸ್ಥಾನಗಳ ಸ್ವಚ್ಛತೆ ಮಾಡುವ ತಮಿಳಿಗರ ತಂಡವೊಂದಿದೆ. ಸ್ವಚ್ಛತೆ ಅಂದರೆ ಬರಿಯ ಕಸ ಗುಡಿಸಿ ಕೈಮುಗಿದು ಹೊರಡುವುದಲ್ಲ; ಪ್ರಾಂಗಣದಿಂದ ಶುರುಮಾಡಿ ಗೋಪುರದವರೆಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಆಮೂಲಾಗ್ರವಾಗಿ ಸ್ವಚ್ಛಗೊಳಿಸಿ ಕೊನೆಗೆ ಅಗತ್ಯವಿದ್ದೆಡೆ ಸುಣ್ಣ ಬಳಿದು ದೇವಾಲಯಕ್ಕೆ ಹೊಸ ರೂಪು ಕೊಡುವ ಅಪರೂಪದ ತಂಡವದು. ತಮಿಳುನಾಡಿನ ಗುಡಿಗಳನ್ನು ಸ್ವಚ್ಛ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದವರು ಒಮ್ಮೆ ಕನರ್ಾಟಕದ ಮುಳಬಾಗಿಲಿನ ಮಂದಿರ ಸ್ವಚ್ಛತೆಗೆ ಮುಂದಾದಾಗ ಯುವಾಬ್ರಿಗೇಡಿನ ಸಂಪರ್ಕಕ್ಕೆ ಬಂದರು. ಅವರೊಂದಿಗೆ ಕೈ ಜೋಡಿಸಿ ದುಡಿಯುವಾಗ ಗೊತ್ತಾಗಿದ್ದು ಅವರು ಅಸಾಧಾರಣ ಕೆಲಸಗಾರರು ಅಂತ. ನಮ್ಮ ನಡುವೆ ಭಾಷೆಯ ಭೇದ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ, ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಭಿನ್ನತೆಗಳು ಕಂಡು ಬರಲಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮನ್ನು ಬೆಸೆದಿದ್ದು ಮುಳಬಾಗಿಲಿನ ದೇವಸ್ಥಾನ ಮಾತ್ರ. ಬೇರ್ಪಡಿಸುವ ಸಂಗತಿಗಳ ನಡುವೆಯೇ ಬೆಸೆಯುವ ಫೆವಿಕ್ವಿಕ್ ಹುಡುಕುವುದು ಬಹುಮುಖ್ಯ. ಅಂದೇ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಕಾವೇರಿ ತಟದಲ್ಲಿ ಸೇರುವ ನಿಶ್ಚಯ ಮಾಡಿದ್ದೆವು. ಎರಡು ರಾಜ್ಯಗಳ ನಡುವಣ ಬಾಂಧವ್ಯವನ್ನು ಬೆಸೆಯಲಿ ನಾವು ನೆಡುವ ಸಸಿ ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ‘ಮೈTree’ ಎಂಬ ಹೆಸರನ್ನು ಯೋಜನೆಗೆ ನಾಮಕರಣ ಮಾಡಲಾಯ್ತು.

18742310_1906335972725618_1169205404_o

ಮಳೆಗಾಲ ಹತ್ತಿರ ಬರುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಕೊಡಗಿನತ್ತ ಧಾವಿಸುವ ಚಡಪಡಿಕೆ ಶುರುವಾಗಿತ್ತು. ಅದಾಗಲೇ ಕಾವೇರಿಗಾಗಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಬಿಎಸ್ಎನ್ಎಲ್ನಿಂದ ಸ್ವಯಂ ನಿವೃತ್ತಿ ಪಡೆದ ಚಂದ್ರಮೋಹನ್ ಜೊತೆಯಾದರು. ಗಿಡ ನೆಡಲು ಜಾಗ ಅರಸುವ, ಗಿಡ ಪಡೆಯುವ, ಅದರ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ಬೇಕಾದ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಎಲ್ಲಾ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳು ಬಿರುಸಾಗಿ ನಡೆದವು. ತಮಿಳುನಾಡಿನ ಹುಡುಗರೂ ಕಾವೇರಿ ದಡದತ್ತ ಬರಲು ಉತ್ಸುಕರಾಗಿಯೇ ಸಿದ್ಧರಾದರು. ಆಗಲೇ ಚಂದ್ರಮೋಹನ್ ಗಿಡ ನೆಡುವುದರೊಂದಿಗೆ ಕುಶಾಲನಗರ ಭಾಗದ ಕಾವೇರಿಯನ್ನು ಸಾಂಕೇತಿಕವಾಗಿ ಸ್ವಚ್ಛಗೊಳಿಸೋಣವೆಂದು ಅಳುಕಿನಿಂದಲೇ ಕೇಳಿದರು. ಅಳುಕು ಸಹಜವೇ. ನದಿಯ ಸ್ವಚ್ಛತೆ ಅಂದರೆ ಸಲೀಸು ಕೆಲಸವೇನಲ್ಲ. ಗಿಡನೆಟ್ಟು ಫೋಟೋಗೆ ಪೋಸು ಕೊಡುವವರು ಬಹಳ. ಹಾಗೆ ಬರುವವರು ನದಿ ಸ್ವಚ್ಛತೆಗೆ ಕೈ ಹಾಕಬಲ್ಲರೇ ಎಂಬ ಹೆದರಿಕೆ ಅವರಿಗೆ ಇದ್ದೇ ಇತ್ತು. ಅವರಿಗೆ ರಾಜ್ಯಾದ್ಯಂತ 80ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಕಲ್ಯಾಣಿಗಳನ್ನು ಪುನರುಜ್ಜೀವನಗೊಳಿಸಿದ, ಕಪಿಲೆಯೊಳಗಿನ ಕೊಳಕನ್ನು ತೆಗೆದು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಿದ ತಂಡವಿದು ಎಂಬ ಅರಿವಿರಲಿಲ್ಲ ಅಷ್ಟೇ.

ಮೇ 20 ರ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ 6 ಗಂಟೆಗೆ ಕುಶಾಲನಗರದ ಸೇತುವೆಯ ಬಳಿಯಲ್ಲಿರುವ ಕಾವೇರಿ ಮಾತೆಯ ಮೂತರ್ಿಗೆ ಪೂಜೆ ಸಲ್ಲಿಸಿ, ಆರತಿಗೈದು ಆಶೀವರ್ಾದ ಪಡೆದೇ ನದಿಯತ್ತ ಹೊರಟೆವು. ಒಂದೆರಡು ದಿನದ ಹಿಂದೆಯೇ ಬಿದ್ದ ಮಳೆಯಿಂದ ನೀರು ಕೆಸರು ಬಣ್ಣಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿತ್ತು. ಅಕ್ಕಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದ ಪಾಲಿಥೀನ್ ಕವರ್ಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗಲೇ ಕೆಸರಿನೊಳಗೆ ಹೂತ ಬಟ್ಟೆಯ ಚೀಲಗಳು, ಮಡಕೆಗಳು, ಮನೆಯ ಗಲೀಜನ್ನು ತುಂಬಿ ಬಿಸಾಡಿದ ಕವರುಗಳು, ಶವ ಸಂಸ್ಕಾರದ ನಂತರ ಹೂ ತುಂಬಿ ಎಸೆದ ಚೀಲಗಳು, ಪ್ಯಾಂಟು-ಶಟರ್ು-ಸೀರೆಗಳು ಎಲ್ಲವೂ ಸಿಗಲಾರಂಭಿಸಿದವು. ಹಾಗೆಯೇ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಸಾಗಿ ಸೇತುವೆಯ ಅಡಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ ನೀರೊಳಗೆ ಕೈ ಹಾಕಿದರೆ ಸಾಕು ಏನಾದರೂ ಸಿಗುತ್ತಿತ್ತು. ಒಂದರ್ಧಗಂಟೆಯ ಕೆಲಸ ಅಂದುಕೊಂಡೆವು ನೋಡ ನೊಡುತ್ತಲೇ ಪ್ರತೀ ಕಾರ್ಯಕರ್ತನೂ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ಮಗ್ನನಾಗಿಬಿಟ್ಟ. ನೀರೊಳಗೆ ಕೈ ಹಾಕಿ ಏನಾದರೂ ಹುಡುಕಿ ದಡದತ್ತ ಎಸೆಯಲಾರಂಭಿಸಿದ. ಹೀಗೆ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ ವಸ್ತುಗಳು ನಾಲ್ಕಾರು ಟ್ರ್ಯಾಕ್ಟರು ತುಂಬುವಷ್ಟಾಗಿತ್ತು. ಅಷ್ಟರೊಳಗೆ ಮೂರು ತಾಸು ಸರಿದೇ ಹೋಗಿತ್ತು. ಹಾಗಂತ ಕೆಲಸ ಮುಗಿದಿರಲಿಲ್ಲ. ಈ ದಡವೂ ಭೂ ಮೇಲ್ಮೈಯಿಂದ ಕನಿಷ್ಠ 50 ಅಡಿ ಕೆಳಗಿತ್ತು. 25ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳು ಮತ್ತು ಕೊನೆಯ 20 ಅಡಿ ಮಣ್ಣಿನ ದಿಬ್ಬವನ್ನು ಏರಿಕೊಂಡು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ್ದ ಕಸ ಬಿಸಾಡುವ ಕೆಲಸ ಆಗಲೇಬೇಕಿತ್ತು.

18789150_1906335412725674_905080395_o

 

ಕುಶಾಲನಗರದ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರೊಂದಷ್ಟು ಜನ ಮುಂದೆ ಬಂದು ಈ ಕಸ ಇಲ್ಲಿಯೇ ಇರಲಿ ಇದಕ್ಕೆ ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚಿ ವಿಲೇವಾರಿ ಮಾಡುತ್ತೇವೆಂದು ಉತ್ಸಾಹದಿಂದಲೇ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಯಾಕೋ ನಮಗೆ ಸರಿ ಎನಿಸಲಿಲ್ಲ. ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ನೀರಿನಿಂದೆತ್ತಿ ಬಿಸಾಡಿದ ಈ ಕಸ ಒಂದೇ ಮಳೆಗೆ ಮತ್ತೆ ನೀರಿಗೆ ಸೇರಿಕೊಳ್ಳುವ ಎಲ್ಲಾ ಅಪಾಯವೂ ಇದ್ದುದರಿಂದ ಅದನ್ನು ಕಾವೇರಿ ತಾಯಿಯ ಪ್ರತಿಮೆಯಡಿ ಒಯ್ದು ತಲುಪಿಸುವುದೇ ಸೂಕ್ತ ಎಂದು ನಿಶ್ಚಯಿಸಲಾಯಿತು. ಅದರೊಟ್ಟಿಗೆ ನಿಜವಾದ ಯುವಾಬ್ರಿಗೇಡಿನ ಸಾಹಸ ಶುರುವಾಯಿತು. ಹೆಣವನ್ನೊಯ್ಯಲು ಬಿದಿರ ಬೊಂಬುಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟುವಂತೆ ಕಟ್ಟಿ ಕಸದ ಚಟ್ಟ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಲಾಯಿತು. ಅದರ ಮೇಲೆ ದಡದ ಬದಿಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದ ತಗಡಿನ ಶೀಟುಗಳನ್ನು ಹಾಸಿ ಕಸವೆಂಬ ಹೆಣವನ್ನು ಅದರ ಮೇಲೆ ತುಂಬಲಾಯಿತು. ಪ್ರತೀ ಬಾರಿಯೂ ಅರ್ಧ ಟ್ರ್ಯಾಕ್ಟರಿಗಾಗುವಷ್ಟು ಕಸ ತುಂಬಿಕೊಂಡು ಹದಿನೈದಿಪ್ಪತ್ತು ಕಾರ್ಯಕರ್ತರು ಒಂದೊಂದೇ ಮಟ್ಟಿಲನ್ನೇರುವಾಗ ಸೇತುವೆಯುದ್ದಕ್ಕೂ ಸ್ಥಳೀಯರನೇಕರು ನಿಂತು ಆನಂದಿಸುತ್ತಿದ್ದರು! ಹಳೆಯ ಸೀರೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಸ ತುಂಬಿಕೊಂಡು ಮೇಲೊಯ್ದು ಬಿಸಾಡಿದವರು ಕೆಲವರು. ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳ ಮೇಲೆ ನಿಂತು ಕಸ ತುಂಬಿದ ಚೀಲಗಳನ್ನು ಕೈ ಬದಲಾಯಿಸಿ ಮೇಲೆ ತಲುಪಿಸಿದರು. ಓಹ್! ಸುಮಾರು ಒಂದೂವರೆ ತಾಸುಗಳ ನಿರಂತರ ಪ್ರಯಾಸ. ಕೊನೆಗೂ ದಡ ಕಸಮುಕ್ತವಾಯ್ತು. ಕಾಕತಾಳೀಯವೆಂಬಂತೆ ಮುನ್ಸಿಪಾಲಿಟಿಯ ಕಡೆಯಿಂದ ಎರಡೆರೆಡು ಟ್ಯ್ರಾಕ್ಟರುಗಳು ಬಂದು ನಿಂತಿದ್ದವು. ರಸ್ತೆ ಬದಿಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮದೇ ಅಜ್ಞಾನದಿಂದಾಗಿ ಕಾವೇರಿಯನ್ನು ಮಲಿನಗೊಳಿಸಿದ್ದ ಕಸ ಅಂಗಾತವಾಗಿ ಮಲಗಿಕೊಂಡು ಜನರನ್ನು ಹಂಗಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಅದೇ ವೇಳೆಗೆ ಕಾರಿನಿಂದಿಳಿದ ಟೈ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಬಂದ ವ್ಯಕ್ತಿ ತನ್ನ ಕಾರಿನಿಂದ ನೀರಿಗೆಸೆಯಲು ಕಸ ತುಂಬಿದ ಚೀಲವೊಂದನ್ನು ಹೊರ ತೆಗೆದ ಅಷ್ಟೇ. ಅಲ್ಲೊಂದು ಮಿನಿ ಕದನವೇ ಶುರುವಾಯಿತು. ಆತ ಸದ್ದಿಲ್ಲದೇ ಕಾರು ಹತ್ತಿ ಹೊರಟುಬಿಟ್ಟ. ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ನಮಗೆ ಬೇಕಿರೋದು ಇದೇ ಸಾಕ್ಷರತೆ. ಪ್ರಕೃತಿಗೆ ಪೂರಕವಾಗಿ ಬದುಕುವ ಸಾಕ್ಷರತೆ, ನೆಲ-ಜಲಗಳ ರಕ್ಷಣೆಯ ಸಾಕ್ಷರತೆ. ಅದಿಲ್ಲದೇ ಯಾವ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ಡಾಕ್ಟರೇಟ್ ಪಡೆದೂ ಏನುಪಯೋಗ?

18528100_1390421851052531_8237759807290330000_n

ಬಿಡಿ. ಅಲ್ಲಿಂದ ಮುಂದೆ ನೂರೈವತ್ತಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಗಿಡಗಳನ್ನು ಕಾವೇರಿ ತೀರದುದ್ದಕ್ಕೂ ನೆಟ್ಟು ಅದನ್ನುಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯನ್ನು ಸ್ಥಳೀಯರಿಬ್ಬರಿಗೆ ವಹಿಸಿ ನದಿಯಲ್ಲಿ ಮೀಯುವ ವೇಳೆಗೆ ಸಾರ್ಥಕತೆಯ ಭಾವ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಿತ್ತು. ಅಲ್ಲವೇ ಮತ್ತೆ? ಕೆಡವುವರ ನಡುವೆ ಕಟ್ಟುವ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಬೆಲೆ ಇದೆ. ಎಲ್ಲವನ್ನು ಆಡಳಿತ ಯಂತ್ರವೇ ಮಾಡಬೇಕೆನ್ನುವುದು ಬ್ರಿಟೀಷರು ನಮಗೆ ಕಲಿಸಿಕೊಟ್ಟು ಹೋದ ಪಾಠ. ನಾವೀಗ ಬದಲಾಗಬೇಕಿದೆ. ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಬದಲು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲೇಬೇಕಿದೆ. ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿಯೇ ಹೊಸ ತಾರುಣ್ಯದ ಮೇಲೆ ವಿಶ್ವಾಸವುಕ್ಕೇರೋದು. ರಾಜ್ಯಾದ್ಯಂತ ಕಳೆದ ಮೂರು ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಯುವಾಬ್ರಿಗೇಡಿನ ತರುಣರೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿಕೊಂಡ ಇತರೆ ಯುವಕರು ಪ್ರತೀ ಭಾನುವಾರ ಒಂದಿಲ್ಲೊಂದು ಕಲ್ಯಾಣಿ, ಬಾವಿ ಸ್ವಚ್ಛ ಮಾಡುವ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಕೆಲವೆಡೆ ಸ್ವಚ್ಛ ಮಾಡುತ್ತ ಮಾಡುತ್ತಲೇ ನೀರು ಜಿನುಗಿ ಸುತ್ತಲಿನ ಜನರ ಹುಬ್ಬೇರುವಂತಾಗಿದೆ. ಗದಗ್ನಲ್ಲಿ ಒಂದು ದಿನವೂ ಬಿಡದೇ ನೀವು ಲೇಖನ ಓದುವಾಗ ನೂರನೇ ದಿನದ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಕೊನೆರಿ ಹೊಂಡಕ್ಕಿಳಿದಿರುತ್ತಾರೆ ತರುಣರು.

ಮೊದಲ ಬಾರಿ ಕಲ್ಯಾಣಿ ಸ್ವಚ್ಛತೆಯ ಕಲ್ಪನೆ ನಾವು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಾಗ ಅನೇಕರು ನಕ್ಕಿದ್ದರು. ಈ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಈ ರೀತಿಯ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಿಗೆ ಬೆಲೆ ಇಲ್ಲವೆಂದಿದ್ದರು. ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಹರಿಯುತ್ತಿರುವುದು ಋಷಿ ರಕ್ತ ಎನ್ನುವಾಗ ನಕ್ಕು ಆಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಈಗ ನೋಡಿ. ಕೆರೆ ಸ್ವಚ್ಛತೆಗೆ ಜನ ಮುಂದೆ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ, ಜಲಾಶಯಗಳ ಹೂಳೆತ್ತಲು ರೈತರು ಸಕರ್ಾರದ ಸೆರಗು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ನದಿಗಳ ಕಾಯಕಲ್ಪಕ್ಕೆ ಮತ್ತೆ ಕೈ ಹಾಕಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಹೌದು. ನಮ್ಮ ಕನಸಿನ ಕನರ್ಾಟಕ ಹೀಗೇ ನಿಮರ್ಾಣವಾಗೋದು. ನಮ್ಮ ಕನಸುಗಳ ಅರ್ಧದಷ್ಟನ್ನು ಸಾಕಾರಗೊಳಿಸಲು ಸಕರ್ಾರವೇ ಬೇಕಿಲ್ಲ. ರಸ್ತೆ, ಸೇತುವೆ, ಮೂಲ ಸೌಕರ್ಯಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸಲು ಜನಪ್ರತಿನಿಧಿಯ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ. ಬುದ್ಧಿವಂತರೊಂದಷ್ಟು ಜನ ಜಿಲ್ಲಾಧಿಕಾರಿ, ತಹಶೀಲ್ದಾರರ ಜೊತೆ ಸಂಪರ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದರೆ ಸಾಕು. ಜನಪ್ರತಿನಿಧಿ ಬೇಕಿರೋದು ಅಸಾಧ್ಯವೆನಿಸುವ ಸವಾಲುಗಳುಳ್ಳ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು ಮಾತ್ರ. ಐದು ವರ್ಷಗಳ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ಅನೇಕ ಕೆಲಸ ಮಾಡಬಲ್ಲ ಸಾಮಥ್ರ್ಯವುಳ್ಳ ನಾಯಕನನ್ನು ಆರಿಸುವುದಷ್ಟೇ ನಮ್ಮ ಬುದ್ಧಿ ಮತ್ತೆ.

ಓಹ್! ನೀರಿನಿಂದ ನಾಯಕನವರೆಗೆ ಬಂದುಬಿಟ್ಟೆವು. ಬೆಂಗಳೂರು ಒಂದು ಮಳೆಗೆ ಅಸ್ತವ್ಯಸ್ತಗೊಂಡಿದ್ದನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ನೀರನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸಲೂ ಜಾಗೃತ ನಾಯಕ ಅವಶ್ಯಕ ಎಂಬುದು ಎಂಥವನಿಗೂ ಅರಿವಾಗದಿರದು.

ಪಾಕೀಸ್ತಾನದೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧ ಯಾವಾಗ?

ಪಾಕೀಸ್ತಾನದೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧ ಯಾವಾಗ?

 

ಭಾರತದ ಸೇನೆ ಹಿಂದೆಂದಿಗಿಂತಲೂ ಆಕ್ರಮಣಕಾರಿಯಾಗಿರುವ ಪರ್ವಕಾಲವಿದು. ಈಗ ಹೋರಾಡುವ ಮಾರ್ಗಗಳು ಎರಡು. ಸೈನ್ಯಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಹಣ ಹೂಡಿ ಪಾಕಿನ ಎದುರು ನಿಲ್ಲುವುದು ಅಥವಾ ಭಾರತದ ವಿರುದ್ಧ ಕಾದಾಡುವುದೆಂದರೆ ಪಾಕೀಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ವಿಪರೀತ ದುಬಾರಿಯಾಗುವಂತೆ ಮಾಡುವುದು. ಭಾರತ ಎರಡನೆಯದರತ್ತ ಹೆಚ್ಚು ಒಲವು ತೋರುತ್ತಿದೆ. ಚೀನಾದ ಬೆಂಬಲ ಇಲ್ಲದಂತೆ ಮಾಡಿ, ಪಾಕೀಸ್ತಾನವನ್ನು ಅದರ ನೆರೆ ಹೊರೆಯವರೇ ಹಣಿಯುವಂತೆ ಮಾಡುವತ್ತ ಭಾರತ ದೃಷ್ಟಿ ಹರಿಸಿದೆ. ಹಾಗಂತ ಸೈನ್ಯ ಪಾಕೀಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ಸಮರ್ಥ ಉತ್ತರ ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲವೆಂದುಕೊಳ್ಳಬೇಡಿ. ದಿನಾಂಕ, ಸ್ಥಳ, ಸಮಯವನ್ನು ತಾನೇ ನಿರ್ಧರಿಸಿ ಉತ್ತರಿಸಲಿದೆ ಸೇನೆ. ಈ ಬಾರಿಯ ಉತ್ತರ ಬಲು ಜೋರಾಗಿಯೇ ಇರಲಿದೆ.

400x400_94b5518f4f4ff9ca6459b8fab378d414

ಸೈನಿಕರ ತಲೆ ಕಡಿದು ಹೇಡಿಯಂತೆ ಪಾಕೀ ಸೈನಿಕರು ಓಡಿ ಹೋದರಲ್ಲ, ಅವತ್ತು ಮತ್ತು ಆನಂತರ ನಾಲ್ಕಾರು ದಿನ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಸೂತಕದ ಛಾಯೆ ಹರಡಿತ್ತು. ಪಾಕೀಸ್ತಾನವನ್ನು ಮುಗಿಸಿಬಿಡಬೇಕೆಂದು ಕೂಗಾಡಿದ್ದರು ಅನೇಕರು. ಯುದ್ಧ ನಡೆದೇ ಬಿಡಲಿ ಎಂದರು ಹಲವರು. ಆ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿಯೇ ಸೈನಿಕರ ಮೇಲೆ ಕೈ ಮಾಡಿದ ಕಾಶ್ಮೀರಿಗಳ ವಿಡಿಯೋ ವೈರಲ್ ಆಗಿದ್ದು. ಇದರ ಹಿಂದು ಹಿಂದೆಯೇ ಭಾರತೀಯ ಸೈನಿಕರು ಕಾಶ್ಮೀರಿ ತರುಣನಿಗೆ ಬಾರುಕೋಲಿನಿಂದ ಬಾರಿಸುತ್ತಿರುವ ಫೇಕ್ ವಿಡಿಯೋ ವ್ಯಾಪಕವಾಯಿತು. ಭಾರತೀಯ ಸೈನಿಕರನ್ನು ಕೊಂಡಾಡುವ ನೆಪದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮವರೇ ಅನೇಕರು ಅದನ್ನು ಶೇರ್ ಮಾಡಿ ಫೇಕ್ ವಿಡಿಯೋ ಹಬ್ಬಿಸಿದವರ ಬಲ ಹೆಚ್ಚಿಸಿದ್ದರು. ಕಾಶ್ಮೀರದಲ್ಲಿ ತಲ್ಲಣದ ತರಂಗ ವಿಸ್ತರಿಸುತ್ತಲೇ ಹೋಯಿತು. ಕೊನೆಗೆ ಭಾರತೀಯ ಸೇನೆಯ ಲೆಫ್ಟಿನೆಂಟ್ ಉಮರ್ ಫಯಾಜ್ನನ್ನು ಶೋಪಿಯಾನ್ನಲ್ಲಿ ಅಪಹರಿಸಿ ಹತ್ಯೆ ಮಾಡಲಾಯ್ತು. ಇದಕ್ಕೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಮುನ್ನ ನಿವೃತ್ತ ನೌಕಾ ಸೇನಾಧಿಕಾರಿ ಕುಲಭೂಷಣ್ ಜಾಧವ್ರನ್ನು ಗಲ್ಲಿಗೇರಿಸುವ ನಿರ್ಣಯವನ್ನೂ ಕಾಂಗರೂ ಕೋರ್ಟು ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿತು. ಒಂದಾದ ಮೇಲೊಂದು ಘಟನೆಗಳು ಪಟಾಕಿ ಸಿಡಿದಂತೆ ಸಿಡಿದುಬಿಟ್ಟವು. ಇಷ್ಟನ್ನೇ ನೋಡಿದರೆ ಪಾಕೀಸ್ತಾನದ ಕೈವಾಡ ಈ ಎಲ್ಲಾ ಘಟನೆಗಳಲ್ಲಿ ನೇರವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ.

ಇದೇ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ಚಿತ್ತವನ್ನು ಪೂರ್ವದತ್ತ ಸೆಳೆಯಲು ನಡೆಸಿದ ಕುತಂತ್ರವೊಂದು ಮಾವೋವಾದಿಗಳ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಸೈನಿಕರ ಮೇಲೆರಗಿತು. ಅದರ ನೋವಿನ ಕತೆ ಆರುವ ಮುನ್ನವೇ ಪಾಕೀಸ್ತಾನದ ಗಡಿಯಲ್ಲಿ ತಳಮಳ ಶುರುವಾಗಿತ್ತು. ಒಟ್ಟಾರೆ ಚಿತ್ರಣ ಇನ್ನೂ ನಿಚ್ಚಳವಾಗಲಿಲ್ಲವೆಂದರೆ ಇನ್ನೂ ಸ್ಪಷ್ಟ ಪಡಿಸುತ್ತೇನೆ. ಈ ಎರಡೂ ದಿಕ್ಕಿನ ದಾಳಿಗೆ ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳ ಮುನ್ನ ಚೀನಾ ತವಾಂಗ್ಗೆ ಬಂದ ದಲೈಲಾಮಾರನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಿ ಪ್ರತಿಭಟನೆ ಸಲ್ಲಿಸಿತ್ತು. ಕಾಶ್ಮೀರದ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ತಾನು ಮೂಗು ತೂರಿಸುವುದಾಗಿ ಬೆದರಿಸಿತ್ತು. ಅರುಣಾಚಲ ಪ್ರದೇಶದ ನಗರಗಳ ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ಬದಲಿಸಿ ಪ್ರಕಟಿಸಿತ್ತು. ಒಂದೆಡೆ ಮಾವೋವಾದಿಗಳನ್ನೂ ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ ಜಿಹಾದಿ ಉಗ್ರರನ್ನು ಛೂ ಬಿಟ್ಟು ತನ್ನ ಎದುರು ಹಾಕಿಕೊಂಡರೆ ಆಗುವ ಅನಾಹುತದ ಝಲಕ್ ತೋರಿಸಿತ್ತು ಅಷ್ಟೇ. ಈಗ ಹೇಳಿ. ದಾಳಿಯ ಹಿಂದಿದ್ದಿದ್ದು ಚೀನಾ ಅಂತ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಗೊತ್ತಿದ್ದ ಮೇಲೂ ಏಕಾಕಿ ಪಾಕೀಸ್ತಾನದ ಮೇಲೆ ಏರಿ ಹೋಗುವುದು ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯ ಲಕ್ಷಣವಾಗುತ್ತಿತ್ತೇನು? ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ದಾಳಿಯ ವೇಳೆ ತಾಳ್ಮೆ ವಹಿಸಿ ಸರಿಯಾದ ಸಮಯಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿ ಬಾರಿಸುವುದು ಯುದ್ಧ ಕೌಶಲವೇ. ಭಾರತ ಅದಕ್ಕೇ ಯೋಜನೆ ರೂಪಿಸಿಕೊಂಡಿತು. ಕಣ್ಣೆದುರಿಗೆ ಕಾಣುವ ಪಾಕೀಸ್ತಾನವನ್ನಂತೂ ದೀರ್ಘಕಾಲ ಏಳದಂತೆ ಬಡಿಯಲೇಬೇಕು ಆದರೆ ಗುರಿ ಚೀನಾದೆಡೆಗೇ ನೆಟ್ಟಿರಬೇಕು. ಕೇರಂನಲ್ಲಿ ಆಟಗಾರ ರಾಣಿಯನ್ನು ಅಟ್ಟಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗೋದಿಲ್ವೇ? ಹಾಗೆ!

 

ಪಾಕೀಸ್ತಾನದೊಂದಿಗಿನ ಭಾರತದ ರಾಜನೀತಿಯ ಹೆಜ್ಜೆಗಳು ಸ್ಪಷ್ಟ ಮತ್ತು ದಿಟ್ಟವೇ. ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಶಾಲು-ಶಾದಿಗಳ ರಾಜನೀತಿ ಮಾಡಿ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಇದ್ದ ಅನುಮಾನ ತೊಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದರು ಮೋದಿ. ಸ್ನೇಹದ ಕೈ ಚಾಚಿದ್ದು ತಾವೇ ಎಂಬ ಸ್ಪಷ್ಟ ಸಂದೇಶ ಜಗತ್ತಿಗೆ ರವಾನಿಸಿ ತಮ್ಮ ಇಚ್ಚೆಯನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟ ಪಡಿಸಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದರು. ಪಾಕೀಸ್ತಾನವೇ ಕಾಲು ಕೆರೆದುಕೊಂಡು ಜಗಳಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಾಲಕಾಲಕ್ಕೆ ಸಾಬೀತು ಪಡಿಸಿ ಸರ್ಜಿಕಲ್ ಸ್ಟ್ರೈಕ್ನ್ನೂ ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟಿತು ಭಾರತ. ಮಾಡಿದ್ದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ. ಅದನ್ನು ಜಗಜ್ಜಾಹೀರುಗೊಳಿಸಿ ಪಾಕೀಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ಮುಖಭಂಗವಾಗುವಂತೆ ಮಾಡಿತು. ಪಾಕೀ ಸೇನೆ ಸರ್ಜಿಕಲ್ ಸ್ಟ್ರೈಕ್ ನಿರಾಕರಿಸುವಾಗಲೇ ಅಲ್ಲಿನ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಈ ದಾಳಿಯನ್ನು ಖಂಡಿಸಿ ಜಗತ್ತಿನ ಮುಂದೆ ಗೋಳು ಹೋಯ್ದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ. ಆದರೆ ಜಗತ್ತಿನ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳೆಲ್ಲ ತನ್ನ ಗಡಿ ಕಾಯ್ದುಕೊಳ್ಳುವ ಅಧಿಕಾರ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಇದ್ದೇ ಇದೆ ಎಂದು ನಮ್ಮ ಪರವಾಗಿಯೇ ನಿಂತು ಪಾಕಿಗೆ ಅಚ್ಚರಿ ಮಾಡಿಸಿತ್ತು. ಶಾಲು-ಶಾದಿಗಳ ರಾಜನೀತಿಯ ಲಾಭ ಅದು.

3

ಪಾಕೀಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ಮತ್ತೊಂದು ಭಯಾನಕ ‘ಶಾಕ್’ ಎಂದರೆ ಸಿಂಧೂನದಿ ಒಪ್ಪಂದವನ್ನು ಮುರಿಯಲು ಸಿದ್ಧವೆಂದು ಭಾರತ ಘೋಷಿಸಿದ್ದು. 1960 ರಲ್ಲಿ ನೆಹರೂ ಮತ್ತು ಅಯೂಬ್ ಖಾನ್ರ ನಡುವೆ ಸಿಂಧು, ಬಿಯಾಸ್, ರಾವಿ, ಸಟ್ಲೆಜ್, ಝೀಲಂ, ಚೀನಾಬ್ ನದಿಗಳ ಅಧಿಕಾರದ ಕುರಿತಂತೆ ಆದ ಒಪ್ಪಂದ ಅದು. ಭಾರತ ಶೇಕಡಾ 20 ರಷ್ಟು ಮಾತ್ರ ನೀರನ್ನು ಬಳಸಬೇಕೆಂಬ ಪಾಕೀ ಬೇಡಿಕೆಗೆ ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಒಪ್ಪಿಗೆ ಕೊಟ್ಟಿತ್ತು ಭಾರತ. 1965, 1971, 1999 ರಲ್ಲಿ ಪಾಕಿನೊಂದಿಗೆ ಕದನವಾದಾಗಲೂ ಭಾರತ ಈ ಒಪ್ಪಂದದ ಬಗ್ಗೆ ಚಕಾರವೆತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಈಗ ಮೋದಿ ಸಕರ್ಾರ ಮುಲಾಜು ನೋಡದೇ ತೀರಾ ಕಿರಿಕಿರಿಯಾದರೆ ಒಪ್ಪಂದವನ್ನೂ ಮರುಪರಿಶೀಲಿಸುವ ಮಾತನ್ನಾಡಿತು.
ಭಾರತ ಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಹಿಂದೆಂದಿಗಿಂತಲೂ ಆಕ್ರಮಣಕಾರಿಯಾಗಿ ಪಾಕೀಸ್ತಾನದ ವಿರುದ್ಧ ಮಾತನಾಡಲಾರಂಭಿಸಿತು. ಸುಷ್ಮಾಸ್ವರಾಜ್, ಸೈಯ್ಯದ್ ಅಕ್ಬರುದ್ದೀನ್ ಮೊದಲಾದವರೆಲ್ಲ ಬಲು ಜೋರಾಗಿಯೇ ಭಾರತದ ಪರವಾದ ವಾದ ಮಂಡಿಸಿ ಪಾಕೀಸ್ತಾನದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ದೈನೇಸಿಯಾಗಿಸಿದರು. ಅದರ ಜೊತೆ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಬಲೂಚಿಸ್ತಾನದಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕತಾವಾದದ ಬೀಜ ಹೆಮ್ಮರವಾಗಿ ಬೆಳೆಸುವಂತೆ ಮಾಡಿ ಪಾಕೀಸ್ತಾನ ಒಳಗೊಳಗೇ ಕುದಿಯುವಂತೆ ಮಾಡಲಾಯಿತು. ಎಲ್ಲಕ್ಕೂ ಮಿಗಿಲಾಗಿ ಪಟಾಣ್ಕೋಟ್ ದಾಳಿಯಾದಾಗ ವಿಚಾರಣೆಗಾಗಿ ಪಾಕೀ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಿಗೆ ಭಾರತದ ನೆಲವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಟ್ಟ ಮೋದಿ ಸರ್ಕಾರದ ಮೇಲೆ ಅನೇಕರು ಕಿಡಿಕಾರಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಇಡಿಯ ಪ್ರಹಸನದಲ್ಲಿ ಪಾಕೀಸ್ತಾನ ತಾನೇ ಸಿಕ್ಕಿಹಾಕಿಕೊಂಡುಬಿಟ್ಟಿತ್ತು. ಏಕೆಂದರೆ ಅಲ್ಲಿನ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದು ಹೋದ ಮರುಕ್ಷಣವೇ ಭಾರತ ಮೌಲಾನಾ ಮಸೂದ್ ಅಜರ್ನ ವಿಚಾರಣೆ ಪಾಕೀ ನೆಲ ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸುವ ಬೇಡಿಕೆ ಇಟ್ಟಿತು. ಪತರಗುಟ್ಟಿದ ಪಾಕೀಸ್ತಾನ ನಿರಾಕರಿಸಿ ಜಗತ್ತಿನ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳೆದುರು ಮತ್ತೆ ಮಂಕಾಗಿಬಿಟ್ಟಿತು. ಚೀನಾ ಬಯಸಿಯೂ ಪಾಕೀಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಲಾಗಲಿಲ್ಲ.

CPEC

ಕೈ ಕೈ ಹಿಸುಕಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ಚೀನಾ ತನ್ನ ಚೀನಾ ಪಾಕ್ ಎಕನಾಮಿಕ್ ಕಾರಿಡಾರನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಭಾರತವನ್ನು ತಣ್ಣಗೆ ಮಾಡಲೇಬೇಕಿತ್ತು. ಅದಕ್ಕೆ ಬಗೆ ಬಗೆಯ ಉಪಾಯ ಮಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಈ ಬಾರಿ ಭಾರತ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದಲೇ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಟ್ಟು, ಇಡಿಯ ಕಾಶ್ಮೀರ ತನ್ನದು ಎಂದು ಜಗತ್ತಿನೆದುರು ವಾದ ಮಂಡಿಸಿತು. ಚೀನಾಕ್ಕಿದು ಕಿರಿಕಿರಿ. ರೆನ್ಮಿನ್ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ಡೋನ್ ವಾಂಗ್ಯಿವೆಯಿ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಸಂದರ್ಶನವೊಂದರಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಿ ‘ಪಾಕ್ ಆಕ್ರಮಿತ ಕಾಶ್ಮೀರ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ್ದಲ್ಲ’ ಎಂದು ಅಲವತ್ತುಕೊಂಡ. ಸ್ವತಃ ಚೀನಾ ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ಭಾರತದೊಂದಿಗೆ ನಯವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡುತ್ತಾ ಸೀಪೆಕ್ನ ಹೆಸರನ್ನು ಬೇಕಿದ್ದರೆ ಬದಲಿಸೋಣ ಎಂದಿತು. ಸಿಲ್ಕ್ ರೂಟ್ನ ಮೂಲಕ ಜಗತ್ತನ್ನು ಬೆಸೆಯುವಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ಪಾತ್ರ ಬಲು ದೊಡ್ಡದಿತ್ತು ಎಂದು ನೆನಪಿಸಿಕೊಟ್ಟಿತು.

ಹಾಗಂತ ಭಾರತ ಇಲ್ಲಿಗೇ ನಿಂತಿಲ್ಲ. ಶ್ರೀಲಂಕಾವನ್ನು ವಿಶ್ವಾಸಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಕೊಲಂಬೋದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಸಬ್ಮೇರಿನ್ ನಿಲ್ಲಿಸುವ ಚೀನಾದ ಕೋರಿಕೆಯನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುವಂತೆ ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿದೆ. 2014 ರಲ್ಲಿ ಚೀನಾ ಅನುಮತಿ ಪಡಕೊಂಡಿತ್ತು. ಆದರೆ ಈ ಬಾರಿ ಭಾರತದ ರಾಜನೀತಿ ಗೆದ್ದಿದೆ. ದಕ್ಷಿಣ ಚೀನಾ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಜಗತ್ತನ್ನು ಅಹ್ವಾನಿಸಿ, ಅತ್ತ ಇಸ್ರೇಲಿನೊಂದಿಗೆ ಸಬ್ಮೇರಿನ್ ಅಭ್ಯಾಸಕ್ಕೆ ತಯಾರಿ ನಡೆಸಿ ಭಾರತ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಚೀನಾಕ್ಕೆ ನುಂಗಲಾರದ ತುತ್ತು.

ಪಾಕೀಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ಹಣ, ಶಸ್ತ್ರ ಮತ್ತು ನೈತಿಕ ಬೆಂಬಲವೆಲ್ಲ ದಕ್ಕುತ್ತಿರೋದು ಚೀನಾದಿಂದ. ಇದನ್ನೇ ತುಂಡರಿಸಿಬಿಟ್ಟರೆ ಅವರ ಶಕ್ತಿ ಉಡುಗಿ ಹೋಗೋದು ನಿಸ್ಸಂಶಯ. ಭಾರತ ಮೊದಲ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಟ್ಟಿದ್ದು ಅದೇ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ. ಆಮೇಲೆ ನಿಜವಾದ ಆಟ ಶುರುವಾಯ್ತು. ನೇರ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಲು ಭಾರತ ನಿಂತರೆ ಅದು ಚೀನಾಕ್ಕೆ ಲಾಭವೆಂದರಿತೇ ಅಫ್ಘಾನಿಸ್ತಾನ ಮತ್ತು ಇರಾನ್ ಗಡಿಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಕೀಸ್ತಾನ ಕದನಕ್ಕೆ ತಯಾರಾಗುವಂತೆ ಮಾಡಲಾಯಿತು. ಅಫ್ಘಾನಿಸ್ತಾನದ ಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಪಾಕೀ ಸೈನಿಕರ ಶವಗಳು ಉರುಳಿಬಿದ್ದವು. ಇರಾನ್ ಒಂದು ಹೆಜ್ಜೆ ಮುಂದೆ ಹೋಗಿ ಕುಲಭೂಷಣ್ ಜಾಧವ್ರನ್ನು ಬಂಧಿಸಿದ್ದು ಇರಾನ್ ನೆಲದಿಂದಲೇ ಆಗಿದ್ದರಿಂದ ಅವರನ್ನು ತಮ್ಮ ತೆಕ್ಕೆಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಬೇಕೆಂದು ತಾಕೀತು ಮಾಡಲಾರಂಭಿಸಿತು. ಬಲೂಚಿಸ್ತಾನದಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕತಾವಾದಿಗಳು ತೀವ್ರವಾದ ಗಲಾಟೆ ಆರಂಭಿಸಿದರು. ಇತ್ತ ಪಾಕೀಗಳ ಬೆಂಬಲದಿಂದ ಹಣ ಪಡೆದು ಕಾಶ್ಮೀರದಲ್ಲಿ ಭಯೋತ್ಪಾದನಾ ಕೃತ್ಯ ನಡೆಸುತ್ತಿರುವವರ ವಿರುದ್ಧ ಕಠಿಣ ಕ್ರಮಕ್ಕೆ ನಿರ್ಣಯ ಕೈಗೊಳ್ಳಲಾಯಿತು. ಅದರ ಪರಿಣಾಮದಿಂದಲೇ 15 ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆಯೇ ಸಾಮಾನ್ಯ ನಾಗರಿಕರಿಗೆ ತೊಂದರೆಯಾಗುವುದರಿಂದ ಇನ್ನು ಬೇಡವೆಂದು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿದ್ದ ‘ಕಾರ್ಡನ್ ಅಂಡ್ ಸರ್ಚ್’ ಆಪರೇಶನ್ನ್ನು ಮತ್ತೆ ಜಾರಿಗೆ ತಂದು ಮನೆ ಮನೆಗಳಿಗೆ ನುಗ್ಗಿ ಭಯೋತ್ಪಾದಕರನ್ನು ಬಲಿಹಾಕುವ ಚಿಂತನೆಗೆ ವೇಗ ದೊರೆಯಿತು.

indian-army-new

ಭಾರತದ ಸೇನೆ ಹಿಂದೆಂದಿಗಿಂತಲೂ ಆಕ್ರಮಣಕಾರಿಯಾಗಿರುವ ಪರ್ವಕಾಲವಿದು. ಈಗ ಹೋರಾಡುವ ಮಾರ್ಗಗಳು ಎರಡು. ಸೈನ್ಯಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಹಣ ಹೂಡಿ ಪಾಕಿನ ಎದುರು ನಿಲ್ಲುವುದು ಅಥವಾ ಭಾರತದ ವಿರುದ್ಧ ಕಾದಾಡುವುದೆಂದರೆ ಪಾಕೀಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ವಿಪರೀತ ದುಬಾರಿಯಾಗುವಂತೆ ಮಾಡುವುದು. ಭಾರತ ಎರಡನೆಯದರತ್ತ ಹೆಚ್ಚು ಒಲವು ತೋರುತ್ತಿದೆ. ಚೀನಾದ ಬೆಂಬಲ ಇಲ್ಲದಂತೆ ಮಾಡಿ, ಪಾಕೀಸ್ತಾನವನ್ನು ಅದರ ನೆರೆ ಹೊರೆಯವರೇ ಹಣಿಯುವಂತೆ ಮಾಡುವತ್ತ ಭಾರತ ದೃಷ್ಟಿ ಹರಿಸಿದೆ. ಇವೆಲ್ಲವೂ ದೀರ್ಘಕಾಲದ ಯೋಜನೆಗಳೇ. ಹಾಗಂತ ಸೈನ್ಯ ಪಾಕೀಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ಸಮರ್ಥ ಉತ್ತರ ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲವೆಂದುಕೊಳ್ಳಬೇಡಿ. ದಿನಾಂಕ, ಸ್ಥಳ, ಸಮಯವನ್ನು ತಾನೇ ನಿರ್ಧರಿಸಿ ಉತ್ತರಿಸಲಿದೆ ಸೇನೆ. ಈ ಬಾರಿಯ ಉತ್ತರ ಬಲು ಜೋರಾಗಿಯೇ ಇರಲಿದೆ.

ಹ್ಞಾಂ. ಹೇಳುವುದು ಮರೆತಿದ್ದೆ. ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಕುಲಭೂಷಣ್ ಜಾಧವ್ರನ್ನು ನೇಣಿಗೇರಿಸಬಾರದೆಂದು ನಿರ್ಣಯ ಘೋಷಿಸಿರುವುದೂ ಭಾರತದ ಪಾಲಿಗೆ ರಾಜನೈತಿಕ ವಿಜಯವೇ!

ಕನಸು ಕಾಣೋದಕ್ಕೂ ದಾರಿದ್ರ್ಯವೇಕೆ?

ಕನಸು ಕಾಣೋದಕ್ಕೂ ದಾರಿದ್ರ್ಯವೇಕೆ?

ನಾವೀಗ ವರಸೆ ಬದಲಿಸಬೇಕಿದೆ. ನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯದ ಕುರಿತಂತೆ ನಾವೊಂದು ಕನಸು ಕಾಣಬೇಕಿದೆ. ಪಕ್ಷ ಯಾವುದೇ ಬರಲಿ. ವ್ಯಕ್ತಿಯಾರೇ ಅಧಿಕಾರದಲ್ಲಿರಲಿ. ರಾಜ್ಯದ ಜನತೆಯ ಕನಸನ್ನು ನನಸು ಮಾಡುವುದಷ್ಟೇ ಅವನ ಕರ್ತವ್ಯವಾಗಿರಬೇಕು. ಅಂತಹ ಪ್ರಜ್ಞಾವಂತಿಕೆ ನಾವೂ ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ನಾಯಕರಿಗೂ ತುಂಬಬೇಕು. ನಿಜಾರ್ಥದಲ್ಲಿ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ಆಚರಿಸುವಂತಾಗಬೇಕು.

ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವಕ್ಕೆ ಎಷ್ಟು ಗುಣಗಳಿವೆಯೋ, ಒಂದಷ್ಟು ದೋಷಗಳೂ ಇವೆ. ರಾಜಪ್ರಭುತ್ವವಾಗಿದ್ದರೆ ಸಮರ್ಥ ರಾಜನ ಆಯ್ಕೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಜೆಗಳ ಪಾತ್ರ ಹೆಚ್ಚು ಕಡಿಮೆ ಇಲ್ಲವೇ ಇಲ್ಲ. ಬುದ್ಧಿವಂತ ಮಂತ್ರಿಮಂಡಲ ರಾಜನಿಗೆ ಸಲಹೆ ನೀಡಬಹುದು. ಆದರೆ ರಾಜನ ನಿರ್ಣಯವೇ ಅಂತಿಮ. ಹೀಗಾಗಿ ಪ್ರಜೆಗಳು ರಾಜಕಾರಣದತ್ತ ತಲೆ ಹಾಕದೇ ತಮ್ಮ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಪೂರ್ಣ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಮಗ್ನರಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದರು. ಹೊಲದಲ್ಲಿ ಮೈಮುರಿದು ದುಡಿಯೋದು, ಮನೆಗೆ ಬಂದು ಪುರಾಣ ಪುಣ್ಯ ಕಥೆಗಳ ಶ್ರವಣ, ಯಕ್ಷಗಾನ-ಬಯಲಾಟಗಳ ದರ್ಶನಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳೋದು. ಹೀಗಾಗಿ ಸ್ವಾಮಿ ವಿವೇಕಾನಂದರು ಪಶ್ಚಿಮದಲ್ಲಿ ಹೇಳೋರು, ‘ಭಾರತದ ರೈತರಿಗೆ ರಾಮ-ಕೃಷ್ಣರೆಲ್ಲ ಗೊತ್ತು, ರಾಜನಾರೆಂದು ಗೊತ್ತಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಯೂರೋಪಿನ ಜನಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ರಾಜಕಾರಣಿ, ಅವನ ಪಕ್ಷ ಪ್ರತಿಯೊಂದರ ಜ್ಞಾನವೂ ಇದೆ’ ಅಂತ. ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದಲ್ಲಿ ರಾಜನ ಆಯ್ಕೆಯ ಹೊಣೆ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪ್ರಜೆಗಳದ್ದೇ. ಹೀಗಾಗಿ ಬಲು ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಅವಶ್ಯಕ. ಆದರೆ ಈ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ತೋರುವ ಭರದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಕೆಲಸ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ವರ್ಷಗಟ್ಟಲೆ ಚುನಾವಣೆಯ ದುಶ್ಚಕ್ರದಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿ ಆಲಸ್ಯದ ಮುದ್ದೆಯಾಗಿಬಿಡುತ್ತೆ ತಾರುಣ್ಯ. ಹಾಗೆ ಸುಮ್ಮನೆ ಯೋಚಿಸಿ ನೋಡಿ. ಕಳೆದ ವರ್ಷ ತಾಲೂಕು-ಜಿಲ್ಲಾ ಪಂಚಾಯತ್ಗಳಿಗೆ ಚುನಾವಣೆಯಾಯ್ತು, ಈಗ ವಿಧಾನಸಭೆಯ ತಯಾರಿ ಅದರ ಹಿಂದು ಹಿಂದೆಯೇ ಲೋಕಸಭೆಯ ಚುನಾವಣೆ, ಮತ್ತೆ ಗ್ರಾಮ ಪಂಚಾಯತಿ. ಪಕ್ಷಗಳ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡುವುದಾದರೆ ರಾಜ್ಯ-ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಇದೇ ಕದನ. ಒಂದರಲ್ಲಿ ಸೋತರೂ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆ ಪ್ರಧಾನಿಯದ್ದು, ಪಕ್ಷಾಧ್ಯಕ್ಷರದ್ದು. ಅವರಿಗೊಂಥರಾ ಬಾಜೀರಾವ್ ಪೇಶ್ವೆಯ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಯುದ್ಧ ಮಾಡೋದು, ಗೆಲ್ಲೋದು. ವಿಸ್ತಾರ ಮಾಡಿದ್ದನ್ನು ಸಂಭಾಳಿಸುವ, ಗಟ್ಟಿಗೊಳಿಸುವ ಸಮಯವೂ ಇಲ್ಲ.

Photo Caption

 

ಕಾಲ ಬದಲಾಗಿದೆ. ವೈಜ್ಞಾನಿಕವಾಗಿ ಅಂತರಿಕ್ಷಕ್ಕೇ ಲಗ್ಗೆ ಇಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ ನಾವು. ಆದರೆ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಸೂತ್ರವನ್ನು ಗಟ್ಟಿಗೊಳಿಸುವಲ್ಲಿ ಸೋತಿದ್ದೇವೆ. ಯೋಗದ ಮೂಲಕ ಜಗತ್ತಿನ ಸ್ವಾಸ್ಥ್ಯ ಸುಧಾರಿಸಲು ಪಣ ತೊಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ. ಜಾತಿ-ಜಾತಿಗಳಲ್ಲಿ ಕಳೆದು ಹೋಗಿರುವ ಭಾರತೀಯರ ಮಾನಸಿಕ ರೋಗ ಗುಣ ಪಡಿಸಲು ನಮ್ಮಿಂದಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಜಗತ್ತಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಸ್ವಾಭಿಮಾನದ ಧ್ವಜ ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಪಟಪಟಿಸುತ್ತಿದ್ದರು ನಾವಿನ್ನೂ ಮಂತ್ರಿಗಳು, ಶಾಸಕರ ಹಿಂದೆ ಬಾಲಬಡುಕರಾಗಿ ತಿರುಗಾಡುತ್ತ ದೇಶದ ಜಿಡಿಪಿಗೆ ನಯಾಪೈಸೆಯಷ್ಟನ್ನೂ ಸೇರಿಸಲಾಗದೇ ಹೆಣಗಾಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ನಮ್ಮನ್ನಾಳುವವರೂ ಅಷ್ಟೇ ಅದಾಗಲೇ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಯಾರೆಂಬ ಜಿದ್ದಿಗೆ ಬಿದ್ದು ಬಡಿದಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆಯೇ ಹೊರತು ರಾಜ್ಯವನ್ನು ದೇಶದಲ್ಲಿ ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಿಸುವ ಯಾವ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನೂ ಮಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ. ಅಕ್ಕಪಕ್ಕದ ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳು ತಂತಮ್ಮ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಎಲ್ಲಾ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲೂ ನಂಬರ್ ಒನ್ ಮಾಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ ನಾವು ಮಾತ್ರ ಹತಭಾಗ್ಯರಾಗಿ ಕಳೆದ ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳನ್ನು ಕಂಡೆವು, ತುಷ್ಟೀಕರಣ, ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ, ಸ್ವಜನ ಪಕ್ಷಪಾತ, ತಂದೆ-ಮಕ್ಕಳ ರಾಜಕಾರಣ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕಂಡೆವು. ಪ್ರಗತಿಯ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಅತಿ ಕಡಿಮೆ ಸಾಧನೆಯಿಂದ ಹೈರಾಣಾದೆವು. ಇಷ್ಟಾದರೂ ಬುದ್ಧಿ ಕಲಿಯಲಿಲ್ಲ. ಚುನಾವಣೆಯ ಮಳೆಗಾಲದ ಮುನ್ಸೂಚನೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಗರಿಕಟ್ಟಿ ಕುಣಿಯುವ ನವಿಲಿನಂತಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ. ಖಂಡಿತ ತಪ್ಪಲ್ಲ. ಆದರೆ ಮತ್ತದೇ ಹಳೆಯ ಜಾತಿ ಪ್ರಭಾವಿತ ಹಣವೇ ಮುಖ್ಯವಾದ, ಹೆಂಡದ ಹೊಳೆ ಹರಿಸುವ ರಾಜಕಾರಣದ ದಾಸರಾಗುವುದಾದರೆ ಕರ್ನಾಟಕದ ಭವಿಷ್ಯ ಕರಾಳವಾಗುವುದಂತೂ ಸತ್ಯ.

ನಾವೀಗ ವರಸೆ ಬದಲಿಸಬೇಕಿದೆ. ನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯದ ಕುರಿತಂತೆ ನಾವೊಂದು ಕನಸು ಕಾಣಬೇಕಿದೆ. ಪಕ್ಷ ಯಾವುದೇ ಬರಲಿ. ವ್ಯಕ್ತಿಯಾರೇ ಅಧಿಕಾರದಲ್ಲಿರಲಿ. ರಾಜ್ಯದ ಜನತೆಯ ಕನಸನ್ನು ನನಸು ಮಾಡುವುದಷ್ಟೇ ಅವನ ಕರ್ತವ್ಯವಾಗಿರಬೇಕು. ಅಂತಹ ಪ್ರಜ್ಞಾವಂತಿಕೆ ನಾವೂ ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ನಾಯಕರಿಗೂ ತುಂಬಬೇಕು. ನಿಜಾರ್ಥದಲ್ಲಿ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ಆಚರಿಸುವಂತಾಗಬೇಕು. ಅದಕ್ಕೇ ಈ ಬಾರಿ ಸದೃಢ ಕರ್ನಾಟಕಕ್ಕೊಂದು ಕನಸು ಕಾಣೋಣ ಅಂದಿದ್ದು. ಯಾವಾಗ ಕನಸು ಕಾಣಲು ಶುರುಮಾಡುತ್ತೇವೆಯೋ ಆಗಲೇ ಗೊತ್ತಗೋದು ನಮಗೆ ರಾಜ್ಯದ ಕುರಿತಂತೆ ಗೊತ್ತಿರೋದು ಕಡಿಮೆ ಅಂತ. ಬಹುತೇಕರು ಗಿಡನೆಡಿ, 24 ತಾಸು ನೀರುಕೊಡಿ ಅಂತೆಲ್ಲಾ ಕನಸು ಕಂಡುಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಗಿಡನೆಡಲು ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿರುವ ಒಟ್ಟಾರೆ ಖಾಲಿಜಾಗ ಎಷ್ಟೆಂಬ ಅಂದಾಜಾದರೂ ಇದೆಯಾ? ಮನೆಗೊಂದು ಮರ ಕಡ್ಡಾಯಗೊಳಿಸಿ ಎನ್ನುವವರಿಗೆ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ತುಳಸಿ ಗಿಡಕ್ಕೆ ಜಾಗವಿಲ್ಲ ಎಂಬುದರ ಅರಿವಿದೆಯಾ? ನೀರು 24 ತಾಸು ಕೊಡಬೇಕೆಂದಾಗ ಅಷ್ಟು ನೀರಿನ ದಾಸ್ತಾನು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಬಗ್ಗೆ ಖಾತ್ರಿಯಿದೆಯಾ? ಅಂತರ್ಜಲದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಹೇಗಿದೆ, ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಬರದ ಪ್ರಮಾಣ ಎಷ್ಟಿದೆ ಎಂಬುದರ ಅರಿವಿದೆಯಾ? ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿದುಕೊಂಡೇ ಕನಸು ಕಾಣಬೇಕು. ಇದರಿಂದ ಎರಡು ಲಾಭವಿದೆ. ಮೊದಲನೆಯದು ರಾಜ್ಯದ ಸಮಗ್ರ ಅರಿವು ದೊರೆಯುತ್ತದೆ ಎರಡನೆಯದು ರಾಜ್ಯದ ಯಾವುದೇ ಸಮಸ್ಯೆಗೂ ಸಮಗ್ರ ಪರಿಹಾರ ನಾವೇ ಕೊಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದಲ್ಲಿ ಪ್ರಜೆ ಪ್ರಜ್ಞಾವಂತನಾಗೋದು ಹೀಗೇ.

Karnataka

ಹೀಗೆ ನಾವು ರಾಜ್ಯದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಕುರಿತಂತೆ, ಜಿಲ್ಲೆ-ತಾಲೂಕು ಮತ್ತು ಹಳ್ಳಿಗಳ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಕುರಿತಂತೆ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿಯ ಪ್ರಜ್ಞಾವಂತರು ಸೇರಿ ನೀಲಿನಕಾಶೆ ತಯಾರು ಮಾಡಿಟ್ಟು ಅದಕ್ಕೆ ಪೂರಕವಾಗಿ ಪಂಚಾಯತಿಯಿಂದ ಹಿಡಿದು ರಾಜ್ಯದವರೆಗೆ ಎಲ್ಲರೂ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವಂತಾಗಬೇಕು ಅಷ್ಟೇ. ಹೌದು. ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವವೆಂದರೆ ಹಾಗೇನೇ. ಪ್ರಧಾನಮಂತ್ರಿ ಹೇಳಿದ್ದನ್ನು ಪಂಚಾಯತಿ ಜಾರಿಗೆ ತರುವುದಲ್ಲ. ಪಂಚಾಯತಿಯ ಅಪೇಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಜಾರಿಗೆ ತರಲು ಪ್ರಧಾನಿ ಯೋಜನೆ ರೂಪಿಸುವುದು. ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಹೇಳಿದ್ದಂತೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುವುದಲ್ಲ ಗ್ರಾಮಸ್ಥನ ಬದುಕು ಬದಲಿಗೆ ವಿಧಾನಸೌಧದೊಳಗಿನ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಿಗೆ ತಿಳಿ ಹೇಳಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿಸಬಲ್ಲ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಗ್ರಾಮಪ್ರತಿನಿಧಿಗಿರಬೇಕು. ಆಗ ಮಾತ್ರ ಕೊನೆಯ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಸಂದೇಶವೂ ರಾಜನೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮಹತ್ವದ ಹೊಣೆ ಹೊಂದಿರುತ್ತದೆ.

ನಮ್ಮಲ್ಲಿರುವುದು ಇದರದ್ದೇ ಕೊರತೆ. ಹಳ್ಳಿಗನಿಗೆ ರಾಜ್ಯದ ಸಮಗ್ರತೆಯ ಅರಿವು ಮೂಡಿಸಲಿಲ್ಲ ಆದರೆ ಅವನ ಕೈಗೆ ಅಧಿಕಾರ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ. ಪಂಚಾಯತಿಗೆ ಹಣ ನೀಡುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ಅದನ್ನು ಬಳಸುವ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಮಾತ್ರ ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ. ಇದೊಂಥರಾ ಗೊಂದಲದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ. ಪ್ರತೀ ವರ್ಷ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಇಂಜಿನಿಯರುಗಳು ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗೆ ಬರುತ್ತಾರಲ್ಲ ಅವರಲ್ಲಿ ರಾಷ್ಟ್ರ ನಿರ್ಮಾಣದ ಕನಸುಗಳನ್ನು ಹುಟ್ಟು ಹಾಕಿದ್ದೇವೇನು? ಲಕ್ಷಾಂತರ ಶೌಚಾಲಯಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟುವುದಲ್ಲ ಸರ್ಕಾರ ಅದ್ಯಾಕೆ ಕಾಲೇಜಿನ ಸಿವಿಲ್ ಇಂಜಿನಿಯರುಗಳು ಇದರ ಮೇಲೆಯೇ ಸಂಶೋಧನೆ ನಡೆಸಿ ಕಡಿಮೆ ನೀರು ಬಳಕೆಯಾಗುವ, ಕಡಿಮೆ ಹಣ ವ್ಯಯವಾಗುವ ಶೌಚಾಲಯ ನಿರ್ಮಾಣದ ಕನಸು ಕಟ್ಟಿ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಸಮವೆನಿಸಬಾರದು! ಸರ್ಕಾರಗಳು ಅದನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಿ ಬಳಸಿ ಸಂಶೋಧಕರಿಗೇಕೆ ರಾಯಲ್ಟಿ ಕೊಡಬಾರದು. ಹೇಳಿ ಇವೆಲ್ಲ ಹೊಸ ಕಲ್ಪನೆಗೆ ನೀರೆರೆಯುವ ಪ್ರಕಿಯೆ ಅಲ್ಲವೇ? ‘ಸ್ಟಾರ್ಟ್ ಅಪ್ ಇಂಡಿಯಾ’ ಎಂದರೆ ಇದೇ ಅಲ್ಲವೇನು?

tour

ನನ್ನ ಕನಸಿನ ಕರ್ನಾಟಕದ ಕಲ್ಪನೆ ನಾವು ಹರಿಬಿಟ್ಟಿರುವುದೇ ಇದಕ್ಕೆ. ಜಗತ್ತಿನ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳೊಂದಿಗೆ ತುಲನೆ ಮಾಡುವಂತೆ ಕರ್ನಾಟಕವನ್ನು ಕಟ್ಟಬೇಕೇ ಹೊರತು, ತೆಲಂಗಾಣ, ಒರಿಸ್ಸಾ, ಬಿಹಾರ, ಮಿಜೋರಾಂಗಳೊಂದಿಗಲ್ಲ. ಸಿಂಗಪೂರದ ಪ್ರವಾಸೋದ್ಯಮದಿಂದ ನಾವು ಪ್ರೇರಣೆ ಪಡೆದು ನಮ್ಮ ಪ್ರವಾಸ ಕೇಂದ್ರಗಳನ್ನು ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದ ಕೇಂದ್ರವಾಗಿ ರೂಪಿಸಬೇಕಲ್ಲವೇ? ದುಬೈನಿಂದ ಪ್ರೇರಣೆ ಪಡೆದು ಜಗತ್ತಿನ ಉದ್ಯಮಿಗಳನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುವ ರೀತಿ ರೂಪಿಸಬೇಕಲ್ಲವೇ? ಚೀನಾದಿಂದ ಪ್ರೇರಣೆ ಪಡೆದು ಎಲೆಕ್ಟ್ರಾನಿಕ್ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ವಿಕ್ರಮ ಸ್ಥಾಪಿಸುವುದು ಬೇಡವೇ? ಇಸ್ರೇಲಿನಿಂದ ಪ್ರಭಾವಿತರಾಗಿ ಸ್ವಾಭಿಮಾನದ ಶಿಕ್ಷಣ, ಸ್ವಾವಲಂಬಿ ಕೃಷಿ ಆಲೋಚಿಸುವವರಾಗಬೇಕಲ್ಲವೇ? ಇವೆಲ್ಲವುಗಳನ್ನೂ ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಂಡು ಅದನ್ನು ಇಲ್ಲಿನ ಸ್ಥಳೀಯ ರಾಜನೀತಿಗೆ ಹೊಂದುವಂತೆ ಬದಲಾಯಿಸಿ ನಮ್ಮದೇ ತರುಣರನ್ನು ಸಂಶೋಧನೆಗೆ ಹಚ್ಚಿ ಸರ್ಕಾರದ ಸಾಹಾಯದಿಂದ ಈ ಕನಸುಗಳನ್ನು ನನಸು ಮಾಡಿಕೊಂಡರಾಯ್ತು. ಇಲ್ಲಿ ಯಾವುದೂ ಇತರರ ಅನುಕರಣೆಯಲ್ಲ; ಬೇರೆ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸಂಗತಿಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ಸ್ಥಳೀಯ ಅಗತ್ಯಗಳಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಬದಲಾಯಿಸಿ ನಮ್ಮವರನ್ನು ಕ್ರಿಯಾಶೀಲಗೊಳಿಸಿ ಅಪ್ಪುವ ವಿಧಾನ. ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ನಾವು ಯೂರೋಪು-ಅಮೇರಿಕಾಗಳಿಂದ ಪಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಪ್ರೇರಣೆ ಯಾವುದಕ್ಕೆ ಗೊತ್ತೇನು? ರಸ್ತೆಗಳಲ್ಲಿ ಗೀಚುವ ಟ್ರಾಫಿಕ್ ಪೇಂಟುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತ್ರ.

ನೆನಪಿಡಿ. ಇಡಿಯ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಇಂಥದ್ದೊಂದು ಅಭಿಯಾನ ನಡೆದಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲರೂ ನಾಯಕರನ್ನು ನಂಬಿ ಅವರಿಗಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದ್ದಾರಷ್ಟೇ. ನಾವು ಆ ಪರಂಪರೆಯನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸೋಣ. ಈ ಬಾರಿ ನಾವು ಬೆಂಬಲಿಸೋದು ವ್ಯಕ್ತಿಗಲ್ಲ, ನಾಡಿನ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೆ ಎಂಬುದನ್ನು ದೃಢ ಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳೋಣ. ಒಮ್ಮೆ ನಮ್ಮ ಕನಸುಗಳು ಬಲ್ಲವರ ಕೈ ಸೇರಿ ಅವರು ಸಾಧ್ಯಾಸಾಧ್ಯತೆಗಳ ಪರಿಶೀಲನೆ ನಡೆಸಿ ನೀಲಿನಕಾಶೆ ತಯಾರಿಸಿ ಕೊಡಲಿ. ಅದಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ದುಡಿಯುವುದಷ್ಟೇ ಆಳುವ ಕೈಗಳ ಕೆಲಸವಾಗುತ್ತದೆ. ಆಗ ಹೇಗೆ ಕೃಷಿಕ ಹೊಲದಲ್ಲಿ ದುಡಿಯುತ್ತಾನೋ, ಹೇಗೆ ಶಿಕ್ಷಕ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿ ಪಾಠ ಮಾಡುತ್ತಾನೋ, ಹೇಗೆ ಕಚೇರಿಯಲ್ಲಿ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಮಂಡೆ ಬಗ್ಗಿಸಿ ಫೈಲಿನ ಮುಂದೆ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೋ ಹಾಗೆಯೇ ರಾಜಕಾರಣಿಯೂ ಜನರ ಕನಸುಗಳ ಫೈಲನ್ನು ಮುಂದಿರಿಸಿಕೊಂಡು ಅದನ್ನು ಪೂರೈಸುವಲ್ಲಿ ಮೈಬಗ್ಗಿಸಿ ದುಡಿಯಬೇಕು ಅಷ್ಟೇ. ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರಭುಗಳೆಂದರೆ ಜನತೆ ಮಾತ್ರ, ಉಳಿದವರೆಲ್ಲ ಸೇವಕರೇ! ಇದನ್ನು ಸಮರ್ಪಕವಾಗಿ ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಂಡರೆ ಎಲ್ಲ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೂ ಪರಿಹಾರ ದಕ್ಕಿದಂತೆಯೇ. ಅದಕ್ಕೆ ಕನಸು ಹೆಣೆಯಲು ಆರಂಭಿಸಿ ಎಂದು ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವುದು. ಅದಾಗಲೇ ಜಗತ್ತಿನ ಬೇರೆ-ಬೇರೆ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿರುವ ಕನ್ನಡಿಗರೂ ಕೈಜೋಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಮತ್ತೇಕೆ ತಡ? ನಮ್ಮ ಹಳ್ಳಿ, ಊರು, ನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯ ನಮ್ಮಿಚ್ಚೆಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ರೂಪುಗೊಳ್ಳಲಿ. ಸದೃಢ ಕರ್ನಾಟಕ ಸುಭದ್ರ ಭಾರತದ ಕನಸು ನನಸಾಗಲಿ.

ಗೂಢಚಾರನೊಬ್ಬನ ಹಿಂದೆ ಎಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ರಾಜತಾಂತ್ರಿಕ ನಡೆ!

ಗೂಢಚಾರನೊಬ್ಬನ ಹಿಂದೆ ಎಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ರಾಜತಾಂತ್ರಿಕ ನಡೆ!

ಮೋದಿಯ ಕುರಿತಂತೆ ಭರವಸೆ ಈಗ ಪಾಕೀಸ್ತಾನದಲ್ಲಿರುವ ಹಿಂದೂಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ ಟಿಬೇಟಿನಲ್ಲಿರುವ ಬುದ್ಧಾನುಯಾಯಿಗಳಿಗೂ ಇದೆ. ಈಗ ಚೀನಾಕ್ಕಿದ್ದದ್ದು ಒಂದೇ ದಾರಿ. ‘ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಗಡಿಯ ಮೇಲೆ ಸರ್ಜಿಕಲ್ ದಾಳಿ ಮತ್ತು ನೋಟ್ ಬಂದಿಯ ನಂತರ ಯಾವ ಹಿಡಿತ ಭಾರತ ಹೊಂದಿದೆಯೋ ಅದನ್ನು ಸಡಿಲಗೊಳಿಸುವಂತಾಗಬೇಕು. ಆಗ ಮಾತ್ರ ಟಿಬೇಟಿನತ್ತ ತಲೆ ಹಾಕುವುದನ್ನು ಭಾರತ ಬಿಡುತ್ತದೆ’. ಆಗಲೇ ಅವರ ತಲೆ ಹೊಕ್ಕಿದ್ದು ಕಾಶ್ಮೀರದಲ್ಲಿ ತೀವ್ರಗೊಳ್ಳಬೇಕಿರುವ ತೀವ್ರಗಾಮಿ ಚಟುವಟಿಕೆ ಮತ್ತು ಭಾರತದ ಗಮನವನ್ನು ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ ಸೆಳೆಯಬಲ್ಲ ಯಾವುದಾದರೂ ಯೋಜನೆ. ಪಾಕ್ನ ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ಬಂದೂಕಿಟ್ಟು ಗುಂಡು ಹಾರಿಸಬೇಕು ಅಷ್ಟೇ! ಈಗ ಆಯ್ಕೆಯಾಗಿದ್ದು ಕುಲಭೂಷಣ್ ಜಾಧವ್.

ಮೋದಿಯವರು ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದ ಆರಂಭದ ತಿಂಗಳುಗಳವು. ದೆಹಲಿಯ ಅಧಿಕಾರದ ಪಡಸಾಲೆಗೆ ಹತ್ತಿರವಿರುವ ಪ್ರಮುಖರೊಬ್ಬರು ಮೋದಿಯವರ ರಾಜತಾಂತ್ರಿಕ ನಡೆಯ ಕುರಿತಂತೆ ಅಸಮಾಧಾನ ವ್ಯಕ್ತ ಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಎರಡೆರಡು ರಾಷ್ಟ್ರಗಳನ್ನು ಏಕಕಾಲಕ್ಕೆ ವಿರೋಧಿಸುವುದು ಸರಿಯಲ್ಲ ಸಮಾಧಾನವಾಗಿ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಟ್ಟು ಜನರ ಮನಸನ್ನು ಗೆದ್ದು ಆಮೇಲೆ ಒಂದೊಂದೇ ಸಮಸ್ಯೆ ಪರಿಹರಿಸಬೇಕು ಅಂತ ಅವರ ಅಂಬೋಣ. ಹೌದು. 70 ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಭಾರತದ್ದು ಇದೇ ಮಾದರಿ. ಜವಹರಲಾಲ್ ನೆಹರೂರವರಿಗೆ ಆಳಲು ಬೇಕಾದಷ್ಟು ಸಮಯವಿತ್ತು. ಅವರಾಗಿಯೇ ದೇಹ ಬಿಡುವವರೆಗೆ ಕುರ್ಚಿ ಬಿಡುವ ಪ್ರಮೇಯವಿರಲಿಲ್ಲ. ಇಂದಿರಾಗಾಂಧಿಯವರದ್ದೂ ಅದೇ ಕಥೆ. ರಾಜೀವ್ ಗಾಂಧಿಯವರೂ ಬದುಕಿದ್ದರೆ ಮತ್ತೆ ಕುರ್ಚಿಯ ಮೇಲೆ ಆಸೀನರಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದರು. ಆಮೇಲೆ ಅವರ ಮಗ, ಮೊಮ್ಮಗ ಪರಂಪರೆ ಮುಂದುವರೆದಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಅವರಿಗೆಲ್ಲ ಸಾಕಷ್ಟು ಸಮಯವಿತ್ತು. ದೀರ್ಘಕಾಲ ತಾವೇ ಮೆರೆಯಬಹುದಾದ ಅವಕಾಶವೂ ಇತ್ತು. ಮಧ್ಯೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಎಡವಟ್ಟಾಗಿ ಅಧಿಕಾರ ಇತರರ ಕೈ ಸೇರಿತು. ಆದರೆ ಹೀಗೆ ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಂಡ ಬೇರೆಯವರೂ ಹಳೆಯ ಆಳುವ ನೀತಿಯನ್ನೇ ಬಳಸಿದರು. ಸುಖ-ನೆಮ್ಮದಿಯಿಂದಿದ್ದ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಅಲುಗಾಡಿಸುವ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಅವರು ಕೈ ಹಾಕಲೇ ಇಲ್ಲ. ಹೌದು. ನಾನು ಅಟಲ್ ಬಿಹಾರಿ ವಾಜಪೇಯಿಯವರ ಕುರಿತಂತೆಯೇ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಅಧಿಕಾರ ಬಲು ಬೇಗ ಕಳೆದು ಹೋಯಿತು. ಮತ್ತೆ ಸುಖಾಸನಕ್ಕೆ ಹಪಹಪಿಸುವ ವೇಳೆಗಾಗಲೇ ಹತ್ತು ಸುದೀರ್ಘ ವರ್ಷ ಕಳೆದೇ ಹೋಯ್ತು. ನಮಗಂಟಿದ ಜಾಡ್ಯ ಕಳೆಯಲೇ ಇಲ್ಲ.
ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ತಮಗಿರುವ ಸಮಯದ ಮಿತಿ ಅರಿತಿದ್ದಾರೆ. ಕ್ರಾಂತಿಯ ವೇಗ ಅವರಿಗೆ ಬೇಕಿದೆ. ಹಾಗಂತಲೇ ಜಗದ ವೇಗಕ್ಕೆ ತಮ್ಮ ವೇಗವನ್ನು ತಮ್ಮದೇ ಶೈಲಿಯಲ್ಲಿ ಹೊಂದಿಸಿಕೊಂಡದ್ದು. ಈಗ ಜಗದ ವೇಗವೇ ತಮ್ಮ ವೇಗಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆಯಾಗುವಂತೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಪುತಿನ್, ಟ್ರಂಪ್ರನ್ನು ಹೇಗೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದಾರೋ ಅದೇ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿಯವರನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

Modi_PTI-L

ಚೀನಾದೊಂದಿಗೆ ಮೋದಿ ನಡಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ರೀತಿ ಅದನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸಿದೆ. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ದಲೈಲಾಮಾರನ್ನು ತವಾಂಗ್ಗೆ ಕಳಿಸುವ ಯೋಜನೆ ರೂಪಿಸಿತ್ತಲ್ಲ ಸರ್ಕಾರ, ಅದರ ಹಿಂದೆ ಇದ್ದದ್ದು ಇದೇ ಚಾಕಚಕ್ಯತೆ. ಚೀನಾ ಪಾಕ್ ಎಕಾನಾಮಿಕ್ ಕಾರಿಡಾರ್ ಮೂಲಕ ಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಚೀನಾ ಕಿರಿಕಿರಿ ಮಾಡುವುದನ್ನು ತಡೆಗಟ್ಟಲು ಗೋಗರೆಯುವ ಮಾರ್ಗ ಅನುಸರಿಸಲಿಲ್ಲ ಭಾರತ. ಸೌಹಾರ್ದ ಮಾತುಕತೆಗಳಾದವು, ಜಗತ್ತಿನ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳನ್ನು ತನ್ನೆಡೆ ಸೆಳೆಯುವ ಭೇದೋಪಾಯ ಅವಲಂಬಿಸಿತು. ಏನೂ ಆಗಲಿಲ್ಲವೆಂದಾಗ ಚೀನಾಕ್ಕೆ ಗಡಿ ಅಭದ್ರತೆ ಉಂಟಾಗುವಂತೆ ಮಾಡಲು ತವಾಂಗ್ಗೆ ಲಾಮಾರನ್ನು ಕಳಿಸಿತು. ಬಹಳ ಜನರಿಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಕಾಶ್ಮೀರದ ಸಮಸ್ಯೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಹೇಗೆ ಹಿಂಡುತ್ತಿದೆಯಲ್ಲ ಅಂಥ ನಾಲ್ಕು ಪಟ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಕಾಶ್ಮೀರ ಚೀನಾದೊಳಗಿದೆ, ಟಿಬೇಟ್ ರೂಪದಲ್ಲಿ. ಅದನ್ನು ಎಷ್ಟು ತೀವ್ರವಾದ ವ್ರಣವಾಗಿಸುತ್ತೇವೆಯೋ ಅಷ್ಟು ಚೀನಾ ಹೈರಾಣಾಗುತ್ತಿದೆ. ಈ ಬಾರಿ ಆಗಿದ್ದೂ ಅದೇ. ದಲೈಲಾಮಾ ಅರುಣಾಚಲ ಭೇಟಿ ಯೋಜನೆಯಾದೊಡನೆ ಚೀನಾ ವಿಲವಿಲನೆ ಒದ್ದಾಡಿತು. ಅತ್ತ ಟಿಬೇಟಿನಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಸಂಚಲನ. ಮೋದಿಯ ಕುರಿತಂತೆ ಭರವಸೆ ಈಗ ಪಾಕೀಸ್ತಾನದಲ್ಲಿರುವ ಹಿಂದೂಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ ಟಿಬೇಟಿನಲ್ಲಿರುವ ಬುದ್ಧಾನುಯಾಯಿಗಳಿಗೂ ಇದೆ. ಕಾಶ್ಮೀರದ ಸಮಸ್ಯೆಗೆ ಪಾಕಿಗೆ ನೀವು ಬೆಂಬಲ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇ ಆದರೆ ಟಿಬೆಟ್ನಲ್ಲಿ ಬೆಂಕಿ ಭುಗಿಲೇಳಲು ನಾವೂ ಪ್ರಯತ್ನ ಹಾಕುತ್ತೇವೆ ಎಂಬ ಸ್ಪಷ್ಟ ಸಂದೇಶ ಕೊಟ್ಟಿತು ಭಾರತ. ಈಗ ಚೀನಾಕ್ಕಿದ್ದದ್ದು ಒಂದೇ ದಾರಿ. ‘ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಗಡಿಯ ಮೇಲೆ ಸರ್ಜಿಕಲ್ ದಾಳಿ ಮತ್ತು ನೋಟ್ ಬಂದಿಯ ನಂತರ ಯಾವ ಹಿಡಿತ ಭಾರತ ಹೊಂದಿದೆಯೋ ಅದನ್ನು ಸಡಿಲಗೊಳಿಸುವಂತಾಗಬೇಕು. ಆಗ ಮಾತ್ರ ಟಿಬೇಟಿನತ್ತ ತಲೆ ಹಾಕುವುದನ್ನು ಭಾರತ ಬಿಡುತ್ತದೆ’.

modi-dalai-lama-650_650x400_61491402672

ಆಗಲೇ ಅವರ ತಲೆ ಹೊಕ್ಕಿದ್ದು ಕಾಶ್ಮೀರದಲ್ಲಿ ತೀವ್ರಗೊಳ್ಳಬೇಕಿರುವ ತೀವ್ರಗಾಮಿ ಚಟುವಟಿಕೆ ಮತ್ತು ಭಾರತದ ಗಮನವನ್ನು ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ ಸೆಳೆಯಬಲ್ಲ ಯಾವುದಾದರೂ ಯೋಜನೆ. ಪಾಕ್ನ ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ಬಂದೂಕಿಟ್ಟು ಗುಂಡು ಹಾರಿಸಬೇಕು ಅಷ್ಟೇ! ಈಗ ಆಯ್ಕೆಯಾಗಿದ್ದು ಕುಲಭೂಷಣ್ ಜಾಧವ್.

ಭಾರತದ ನೌಕಾ ಸೇನೆಯಲ್ಲಿ ಉದ್ಯೋಗಿಯಾಗಿದ್ದ ಕುಲಭೂಷಣ್ ಜಾಧವ್ ಅವಧಿಗೆ ಮುಂಚೆ ನಿವೃತ್ತರಾಗಿ 2000 ನೇ ಇಸವಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ವಂತ ಉದ್ಯೋಗ ಮಾಡುವ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಇರಾನಿಗೆ ಹೋದರು. ಛಾಬಹಾರ್ ಬಂದರಿನಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣದೊಂದು ಉದ್ದಿಮೆ ತೆರೆದು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದಲೇ ವ್ಯಾಪಾರ ವಹಿವಾಟಿನಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದರು. ಕರಾಚಿ, ಲಾಹೋರ್ಗಳೊಂದಿಗೂ ಅವರ ಸಂಪರ್ಕ ಚೆನ್ನಾಗಿಯೇ ಇತ್ತು. ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ 2015ರಲ್ಲಿ ತಾಲೀಬಾನು ಇವರನ್ನು ಅಪಹರಿಸಿತು. ಭಾರತದ ನೌಕಾಸೇನೆಯಿಂದ ನಿವೃತ್ತನೆಂದು ಗೊತ್ತಾದೊಡನೆ ಆತನನ್ನು ಪಾಕೀಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ಮಾರಿಬಿಟ್ಟಿತು! ಭಾರತ-ಪಾಕೀಸ್ತಾನಗಳ ಶಾಂತಿ ಮಾತುಕತೆಯನ್ನು ಹಾಳುಗೆಡವಲು ಈತನನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುವ ನಿರ್ಧಾರ ಐಎಸ್ಐನದ್ದು. ಮೋದಿ ಪಾಕ್ ಭೇಟಿಯ ನಂತರವಂತೂ ಐಎಸ್ಐ ಚುರುಕಾಯ್ತು. ಸರಿಸುಮಾರು ಇದೇ ವೇಳೆಗೆ ಪಟಾನ್ಕೋಟ್ನಲ್ಲಿ ವಾಯು ದಾಳಿಯಾಯ್ತು. ಪಾಕೀಸ್ತಾನೀ ಸೇನೆ ಭಾರತ ಅತೀ ದೊಡ್ಡ ಮರುದಾಳಿ ಸಂಘಟಿಸುವುದೆಂದು ಕಾಯುತ್ತಲೇ ಕುಳಿತಿತ್ತು. ಹಾಗಾಗಲಿಲ್ಲ. ಪಾಕೀಸ್ತಾನದ ತಂಡಕ್ಕೆ ಪಟಾನ್ಕೋಟ್ಗೆ ಬಂದು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿ ಹೋಗಲು ಅನುಮತಿ ಕೊಟ್ಟು ಇದರಲ್ಲಿ ಅವರದ್ದೇ ಕೈವಾಡ ಇರುವುದಕ್ಕೆ ಸಾಕಷ್ಟು ಸಾಕ್ಷಿಗಳನ್ನು ಕೈಗಿತ್ತಿತು. ಪಾಕೀಸ್ತಾನೀ ಪ್ರೇರಿತ ಜೈಶ್-ಎ-ಮೊಹಮ್ಮದ್ ಈ ದಾಳಿಯ ಹಿಂದಿರುವ ಸಂಘಟನೆ ಎಂಬುದು ಮನವರಿಕೆಯಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಜಗತ್ತಿನ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಪಾಕೀಸ್ತಾನವನ್ನು ಕೆಕ್ಕರಿಸಿಕೊಂಡು ನೋಡಿದವು. ಇದರಿಂದ ಬಚಾವಾಗಲು ಅವರಿಗೆ ಬೇರೆ ಮಾರ್ಗವಿರಲಿಲ್ಲ.

ಕುಲಭೂಷಣ್ರನ್ನು ನಿರಂತರ ಹಿಂಸೆಗೆ ಒಳಪಡಿಸುತ್ತಾ ತಾನು ಭಾರತದ ಪರವಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಗೂಢಚಾರ ಎಂದು ಒಪ್ಪುವಂತೆ ಮಾಡಲಾಯ್ತು. ಅದರಲ್ಲೂ ಚಾಬಹಾರ್ನಿಂದ ಬಲೂಚಿಗಳೊಂದಿಗೆ ನೇರ ಸಂಪರ್ಕ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಬಲೂಚಿಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ಭಾರತದ ಪರವಾಗಿ ಕುಮ್ಮಕ್ಕು ಕೊಡಲು ಬಂದವನೆಂದು ಆತನ ಬಾಯಲ್ಲಿಯೇ ಹೇಳಿಸಲಾಯ್ತು. ಈ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿಯೇ ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರ 13 ಬಾರಿ ಆತನ ಭೇಟಿಗೆ ಅನುಮತಿ ಕೇಳಿ ಪಾಕೀಸ್ತಾನ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಪತ್ರ ಬರೆಯಿತು. ಲಾಭವಾಗಲಿಲ್ಲ.

 

ಚೀನಾ ತುದಿಗಾಲಲ್ಲಿ ನಿಂತಿತ್ತು. ಅದಕ್ಕೆ ತುರ್ತಾಗಿ ಭಾರತವನ್ನು ಬೇರೊಂದು ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿಸುವ ಜರೂರತ್ತಿತ್ತು. ಅದಕ್ಕೇ ಕುಲಭೂಷಣ್ರ ಮೇಲೆ ತೂಗು ಕತ್ತಿಯಾಗಿರಬಹುದು ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ ರಕ್ಷಣಾ ಚಿಂತಕ ರಾಜೀವ್ ಶರ್ಮಾ. ಭಾರತವೇನೂ ಸುಮ್ಮನಿರಲಿಲ್ಲ. ಇದನ್ನು ಅಂದಾಜು ಮಾಡಿಯೇ ಒಂದಷ್ಟು ಗುಪ್ತ ಚಟುವಟಿಕೆ ಮಾಡಿತು. ಪಾಕೀಸ್ತಾನೀ ಮಾಧ್ಯಮಗಳನ್ನು ನಂಬುವುದಾದರೆ ಪಾಕೀಸ್ತಾನದ ಲೆಫ್ಟಿನೆಂಟ್ ಕರ್ನಲ್ ಮೊಹಮ್ಮದ್ ಹಬೀಬ್ ಜಾಹೀರ್ನನ್ನು ಭಾರತ ನೇಪಾಳದಿಂದ ಅಪಹರಿಸಿತು. ಅವರಿಗೆ ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿನಿಂದ ಕರೆ ಬಂತು. ವಿಶೇಷ ಮಾಹಿತಿ ಕೊಡುವ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಕಟ್ಮಂಡುವಿಗೆ ಕರೆಯಲಾಯ್ತು. ಅಲ್ಲಿಂದ ಲುಂಬಿಣಿಗೊಯ್ದು ಅರಿವೇ ಆಗದಂತೆ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬರಲಾಯ್ತು. ಹಾಗಂತ ಪಾಕೀಸ್ತಾನದ ಆಕ್ಷೇಪ. ತಾಲೀಬಾನಿನೊಂದಿಗೆ ಒಪ್ಪಂದ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಕುಲಭೂಷಣ್ರನ್ನು ಹಿಡಿದು ತರುವಲ್ಲಿ ಹಬೀಬ್ರ ಪಾತ್ರವಿತ್ತು ಅಂತ ಅಲ್ಲಿನ ಪತ್ರಿಕೆಗಳು ವರದಿ ಮಾಡಿವೆ. ಐಎಸ್ಐನ ಮಹತ್ವದ ಸುಳಿಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಈತನ ಅಪಹರಣದ ಸುದ್ದಿ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಮೊದಲು ಹರಡಿದ್ದರೆ ಪಾಕೀಸ್ತಾನದ ಮಾನ ಮೂರ್ಕಾಸಿಗೆ ಹರಾಜಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಹೀಗಾಗಿ ತರಾತುರಿಯಲ್ಲಿ ಕುಲಭೂಷಣ್ರನ್ನು ಮಿಲಿಟರಿ ನ್ಯಾಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ಮರಣ ದಂಡನೆಯ ಶಿಕ್ಷೆ ನೀಡುವ ಘೋಷಣೆ ಮಾಡಲಾಯ್ತು. ಒಂದಂತೂ ನೆನಪಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಿ. ಮರಣ ದಂಡನೆಗೆ ತೋರಿರುವ ಆತುರ, ಜಿನೇವಾ ನಿಯಮಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಗಾಳಿಗೆ ತೂರಿ ಕೊಟ್ಟಿರುವ ಶಿಕ್ಷೆ ನೋಡಿದರೆ ಕುಲಭೂಷಣ್ ಜಾಧವ್ ಬದುಕಿರುವ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಅನುಮಾನವಿದೆ. ಹೀಗಾಗಿಯೇ ಭಾರತದ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಮೊದಲ ದಿನವೇ ಇದನ್ನು ಅಕ್ಷಮ್ಯ ಕೊಲೆ ಎಂದು ಜರೆದಿರುವುದು.

hqdefault

ಭಾರತ ಸುಮ್ಮನೆ ಕೂಡಲಿಲ್ಲ. ದೇಶದಲ್ಲಿ ಒಕ್ಕೊರಲ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಮೂಡುವಂತೆ ಮಾಡಿತು. ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಪ್ರಭಾವ ಬಳಸಿತು. ಆಮ್ನೆಸ್ಟಿ ಇಂಟರ್ನ್ಯಾಷನಲ್ ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ದನಿಯೆತ್ತಬೇಕಾಯ್ತು. ಅಮೇರಿಕಾ-ಯೂರೋಪುಗಳು ಪಾಕೀಸ್ತಾನದ ಕ್ರಮವನ್ನು ಜರಿದವು. ಕೊನೆಗೆ ಪಾಕೀಸ್ತಾನದ ಮಾನವ ಹಕ್ಕು ಸಂಘಟನೆಗಳೂ ಈ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಿದವು. ಅಲ್ಲಿನ ಪತ್ರಿಕೆಗಳು ಸರ್ಕಾರದ ವಿರುದ್ಧ, ಸೈನ್ಯದ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ವಿರುದ್ಧ ಬರೆದವು. ಇವೆಲ್ಲವೂ ರಾಜತಾಂತ್ರಿಕ ಗೆಲುವೇ. ಪಾಕೀಸ್ತಾನ ಪೀಪಲ್ಸ್ ಪಾರ್ಟಿಯ ಬಿಲಾವಲ್ ಭುಟ್ಟೋ ಮರಣ ದಂಡನೆಯನ್ನು ವಿರೋಧಿಸುತ್ತೇನೆ ಎಂದ. ಇಮ್ರಾನ್ ಖಾನ್ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಬುದ್ಧಿಮಾತು ಹೇಳಿ ಒಂದು ತಪ್ಪು ಹೆಜ್ಜೆ ಇಟ್ಟರೆ ಮೋದಿ ಪಾಕೀಸ್ತಾನವನ್ನು ಚೂರು-ಚೂರು ಮಾಡಿ ಬಿಡುತ್ತಾರೆ ಎಂದ. ನ್ಯಾಯಾಲಯವೂ ತರಾತುರಿಯಲ್ಲಿ ಕುಲಭೂಷಣ್ಗೆ ಮೇಲ್ಮನವಿ ಸಲ್ಲಿಸಲು ಅವಕಾಶವಿದೆ ಎಂದಿತು. ಅತ್ತ ನ್ಯಾಯವಾದಿಗಳು ಅವನ ಪರವಾಗಿ ಯಾರೂ ನಿಲ್ಲುವಂತಿಲ್ಲವೆಂದು ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಕೊಟ್ಟರು. ಭಾರತವನ್ನು ತೊಂದರೆಗೆ ಸಿಲುಕಿಸ ಹೋಗಿ ಪಾಕೀಸ್ತಾನ ಸಮಸ್ಯೆಗಳ ಸುಳಿಗೆ ಸಿಲುಕಿಕೊಂಡಿತು.

ಇತ್ತ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ರಷ್ಯಾ, ಇಸ್ರೇಲು, ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾಗಳೊಂದಿಗೆ ಅನೇಕ ರಕ್ಷಣಾ ಒಪ್ಪಂದಗಳಿಗೆ ತಯಾರಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಚೀನಾದ ಮೇಲಿದ್ದ ತಮ್ಮ ಕಣ್ಣು ಒಂದಿಂಚೂ ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ಸರಿದಿಲ್ಲವೆಂದು ಸ್ಪಷ್ಟ ಸಂದೇಶ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ರಾಜತಾಂತ್ರಿಕ ನಡೆ ಅಂದರೆ ಹಾಗೆಯೇ. ನಮ್ಮನ್ನು ಎತ್ತೆತ್ತಲೋ ಸುಳಿಯಲು ಚೀನಾ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಲೇ ಇದೆ. ಅದರ ಕಣ್ಣೊಳಗೆ ಕೈಯ್ಯಿಡಲು ನಾವು ಸಿದ್ಧರಿದ್ದೇವೆ ಎಂಬ ನಮ್ಮ ಧಾಡಶಿ ತನವೇ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾಗೋದು. ಅದಾಗಲೇ ಬಾಂಗ್ಲಾ, ಮಯನ್ಮಾರ್, ಶ್ರೀಲಂಕಾಗಳು ನಮ್ಮ ತೆಕ್ಕೆಗೆ ಬಂದಾಗಿವೆ. ಹೀಗಾಗಿ ನಮಗೆ ಉರುಳು ಹಾಕುವ ಚೀನಾದ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ಸೋಲು ಕಂಡಿವೆ. ಕುಲಭೂಷಣನ ಸಮಸ್ಯೆಯೊಂದು ಹೀಗೆಯೇ ಪರಿಹಾರವಾದರೆ ಚೀನಾಕ್ಕೆ ಬಲವಾದ ಕಪಾಳಮೋಕ್ಷವಷ್ಟೇ!

ಡ್ರ್ಯಾಗನ್ ಮುಸುಡಿಗೇ ಬಿದ್ದಿದೆ ಗುದ್ದು!

ಡ್ರ್ಯಾಗನ್ ಮುಸುಡಿಗೇ ಬಿದ್ದಿದೆ ಗುದ್ದು!

ಗಿಲ್ಗಿಟ್ ಪ್ರದೇಶದ ಬಹು ಸಂಖ್ಯಾತರು ಷಿಯಾಗಳು. ಆದರೆ ಇಡಿಯ ಪಾಕೀಸ್ತಾನದ ಬಹುಪಾಲು ಜನ ಸುನ್ನಿಗಳು. ಸದಾ ಷಿಯಾಗಳನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸುವ ಈ ಸುನ್ನಿಗಳು ಭಾರತದ ವಿರುದ್ಧ ಎತ್ತಿಕಟ್ಟಲು ಮಾತ್ರ ಗಿಲ್ಗಿಟ್ ಬಾಲ್ಟಿಸ್ತಾನವನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡರು. ಧರ್ಮದ ಅಫೀಮಿನ ನಶೆಯಿಂದ ಹೊರಬಂದ ಗಿಲ್ಗಿಟ್ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕತೆಯ ಕೂಗು ಮೊಳಗಲಾರಂಭಿಸಿತು. ಜನ ಪಾಕೀಸ್ತಾನದ ಕಪಿಮುಷ್ಟಿಯಿಂದ ಹೊರಬರಬೇಕೆಂದು ಆಂದೋಲನ ಆರಂಭಿಸಿದರು. ಪಾಕೀಸ್ತಾನ ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಜಗ್ಗಲಿಲ್ಲ. ಆಗಲೇ ಚೀನಾ ಪಾಕೀಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ತನ್ನ ಕಾರಿಡಾರ್ ಯೋಜನೆಯ ಕನಸು ಕಾಣಿಸಲು ಶುರುಮಾಡಿದ್ದು.

ಬ್ರಿಟನ್ನಿನ ಸಂಸತ್ತು ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ಐತಿಹಾಸಿಕ ನಿರ್ಣಯ ನಮ್ಮಲ್ಲನೇಕರ ಕಿವಿಗಳಿಗೂ ರಾಚದೇ ಮಾಯವಾಯಿತು. ಉತ್ತರ ಪ್ರದೇಶದ ರಾಜಕೀಯದ ಸಂವಾದದಲ್ಲಿ ಮೈಮರೆತಿದ್ದ ನಾವು ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ಪರವಾಗಿ ಮಂಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಮಹತ್ವದ ನಿರ್ಣಯದ ಚರ್ಚೆ ಮಾಡುವುದನ್ನು ಮರೆತೇ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದೆವು. ಅಸಲಿಗೆ ಪಾಕೀಸ್ತಾನ ಗಿಲ್ಗಿಟ್-ಬಾಲ್ಟಿಸ್ತಾನಗಳನ್ನು ತನ್ನ ತೆಕ್ಕೆಗೆ ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುವ ಘೋಷಣೆ ಮಾಡಲು ಸಿದ್ಧತೆ ನಡೆಸಿತ್ತು. ಈ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿಯೇ ಸರಿಯಾಗಿ ಬ್ರಿಟನ್ನಿನ ಸಂಸತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಕನ್ಸರ್ವೇಟೀವ್ ಪಕ್ಷದ ಸಂಸದರಾದ ಬಾಬ್ ಬ್ಲ್ಯಾಕ್ಮನ್ ಪಾಕೀಸ್ತಾನ ಗಿಲ್ಗಿಟ್-ಬಾಲ್ಟಿಸ್ತಾನಗಳನ್ನು ನುಂಗಲು ಹವಣಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಿ ಗೊತ್ತುವಳಿ ಮಂಡಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಪ್ರದೇಶ ಜಮ್ಮು-ಕಾಶ್ಮೀರಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ್ದು ಪಾಕೀಸ್ತಾನ ಅದನ್ನು ವಶದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿರುವುದೇ ಕಾನೂನು ಬಾಹಿರ, ಅಂತಹುದರಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಚೀನಾದೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಎಕಾನಾಮಿಕ್ ಕಾರಿಡಾರ್ ನಿರ್ಮಿಸಲು ಹೊರಟಿರುವುದು ಮತ್ತು ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಜನರೊಂದಿಗೆ ಕ್ರೂರವಾಗಿ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವುದು ಅಕ್ಷರಶಃ ಮಾನವ ಹಕ್ಕುಗಳ ಉಲ್ಲಂಘನೆಯೇ ಎಂದಿದ್ದಾರೆ. ಮುಂದುವರೆಸಿ ಈ ಪ್ರದೇಶಗಳು ಭಾರತಕ್ಕೆ ಸೇರಿದವು ಎಂದು ಬ್ಲ್ಯಾಕ್ಮನ್ ಹೇಳಿದ ಮಾತಿಗೆ ಎಲ್ಲರೂ ತಲೆದೂಗಿ ನಿಲುವಳಿಯನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಇಷ್ಟು ದಿನ ಯಾವುದನ್ನು ಬೊಬ್ಬೆಯಿಡುತ್ತಾ ನಾವೇ ಅಂಡಲೆಯುತ್ತಿದ್ದೆವೋ ಅದಕ್ಕೊಂದು ಜಾಗತಿಕ ಮೌಲ್ಯ ಈಗ ಬಂದಿದೆ.
ನೆನಪಿಡಿ. ಪಾಕ್ ಆಕ್ರಮಿತ ಕಾಶ್ಮೀರದ ಬಹುದೊಡ್ಡ ಭೂಭಾಗವೇ ಗಿಲ್ಗಿಟ್ ಮತ್ತು ಬಾಲ್ಟಿಸ್ತಾನ. ಬ್ರಿಟೀಷರು ಮಹಾರಾಜಾ ಹರಿಸಿಂಗರ ಸಹಾಯದಿಂದ ಇದನ್ನು ಆಳುತ್ತಿದ್ದರು. ರಷ್ಯಾದೊಂದಿಗಿನ ಸಂಬಂಧ ಸೂಕ್ತವಾಗಿ ನಿಭಾಯಿಸುವ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಇದು ಅವರಿಗೆ ಮಹತ್ವದ ಪ್ರದೇಶವಾಗಿತ್ತು. ಬ್ರಿಟೀಷರು ಗಿಲ್ಗಿಟ್ ಸ್ಕೌಟ್ಸ್ ಎಂಬ ಸೇನಾ ತುಕಡಿಯನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಳಿಸಿದರು. ಎರಡನೇ ಮಹಾಯುದ್ಧದ ನಂತರ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಚಳುವಳಿ ತೀವ್ರಗೊಂಡಾಗ ತಾವು ಗೌರವಯುತವಾಗಿ ಹೊರಡುವ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಬ್ರಿಟೀಷರು ಈ ದೇಶವನ್ನು ತುಂಡರಿಸುವ ಇರಾದೆ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದರು. ಅಂತೆಯೇ ಗಿಲ್ಗಿಟ್ ಸ್ಕೌಟ್ನ್ನು ಗಿಲ್ಗಿಟ್ನಿಂದ ಹಿಂಪಡೆದು ಮಹಾರಾಜರಿಗೆ ಮೇಜರ್ ಬ್ರೌನ್ ಮತ್ತು ಕ್ಯಾಪ್ಟನ್ ಮಥೀಸನ್ನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಉಳಿಸಿ ಹೋದರು. ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಹೊಸ್ತಿಲಲ್ಲಿ ಭಾರತದೊಂದಿಗೆ ಸೇರುವ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಗೊಂದಲದಲ್ಲಿದ್ದ ರಾಜನಿಗೆ ಪಾಕೀಸ್ತಾನದ ಅಪ್ರಚೋದಿತ ದಾಳಿಯಿಂದ ದಿಗಿಲಾಯಿತು. ತಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಭಾರತದೊಂದಿಗೆ ವಿಲೀನವಾಗುವ ಪತ್ರಕ್ಕೆ ಸಹಿ ಹಾಕಿಬಿಟ್ಟರು.
ಕಾಶ್ಮೀರವನ್ನು ಪಾಕೀಸ್ತಾನಕ್ಕೇ ಸೇರಿಸಬೇಕೆಂಬ ಇರಾದೆ ಹೊಂದಿದ್ದ ಮೇಜರ್ ಬ್ರೌನ್ಗೆ ಇದು ನುಂಗಲಾರದ ತುತ್ತಾಗಿತ್ತು. ಆತ ತಡಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ಗಿಲ್ಗಿಟ್ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಮಹಾರಾಜರಿಂದ ನೇಮಕವಾಗಿದ್ದ ರಾಜ್ಯಪಾಲರನ್ನು ಕಿತ್ತೆಸೆದು ಪಾಕೀಸ್ತಾನದ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರ ಕೈಗೆ ಈ ಪ್ರದೇಶ ಒಪ್ಪಿಸಿದ. ಗಿಲ್ಗಿಟ್ ಸ್ಕೌಟ್ನ ತುಕಡಿ ಬಾಲ್ಟಿಸ್ತಾನವನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡು ಲಡಾಖ್ನೆಡೆಗೆ ಮುನ್ನುಗ್ಗಿತು. ಭಾರತೀಯ ಸೇನೆ ತೀವ್ರ ಪ್ರತಿರೋಧ ಒಡ್ಡಿ ಕಾರ್ಗಿಲ್ನವರೆಗಿನ ಪ್ರದೇಶವನ್ನೆಲ್ಲ ಮತ್ತೆ ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡು ಪಾಕೀಸ್ತಾನದ ಬಯಕೆಗೆ ತಣ್ಣೀರೆರೆಚಿತು. ಆದರೆ ಅಷ್ಟರೊಳಗೆ ಗಿಲ್ಗಿಟ್ ಬಾಲ್ಟಿಸ್ತಾನದ ಪ್ರದೇಶಗಳು ಲಡಾಖ್ ಸ್ಕೌಟ್ಸ್ನ ವಶವಾಗಿದ್ದವು. ಈ ವೇಳೆಗೆ ಜಮ್ಮು ಕಾಶ್ಮೀರದ ಗೊಂದಲವನ್ನು ನೆಹರೂ ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಟ್ಟಕ್ಕೊಯ್ದರು. ಅಲ್ಲಿ ಗಡಿಯಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಪಡೆಯನ್ನು ಕಡಿತಗೊಳಿಸಬೇಕೆಂದು ಭಾರತಕ್ಕೆ ವಿಶ್ವಸಂಸ್ಥೆ ತಾಕೀತು ಮಾಡಿದರೆ, ಜಮ್ಮು-ಕಾಶ್ಮೀರದ ಒಟ್ಟೂ ಆಕ್ರಮಿತ ಭಾಗದಿಂದ ಪಾಕ್ ಸೇನೆ ಮರಳಬೇಕೆಂದು ಪಾಕೀಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ಮಾಡಿತು. ಆನಂತರ ಜನಮತ ಗಣನೆ ನಡೆಸಿ ಯಾರು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಸೇರಬೇಕೆಂಬ ನಿರ್ಧಾರ ಮಾಡಿದರಾಯ್ತು ಎಂಬುದು ಅದರ ಮನೋಗತವಾಗಿತ್ತು. ಭಾರತ ಸೇನಾ ಜಮಾವಣೆ ಕಡಿತ ಗೊಳಿಸಿತು. ಆದರೆ ಪಾಕೀಸ್ತಾನ ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡ ಭೂಭಾಗದಿಂದ ಹಿಂದೆ ಸರಿಯಲೇ ಇಲ್ಲ. ಈ ನಿಯಮವನ್ನು ಧಿಕ್ಕರಿಸಿ ಜನಮತಗಣನೆ ಆಗಲೇಬೇಕೆಂದು ಹಠ ಹಿಡಿಯಿತು. ಅನಧಿಕೃತವಾಗಿ ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡ ಭಾಗದಿಂದ ಹಿಂದೆ ಸರಿಯುವವರೆಗೂ ಜನಮತಗಣನೆಯ ಪ್ರಶ್ನೆಯೇ ಇಲ್ಲವೆಂಬ ವಾದಕ್ಕೆ ಭಾರತ ಬದ್ಧವಾಯ್ತು.

gb

 
ಅತ್ತ ಪಾಕ್ ಆಕ್ರಮಿತ ಕಾಶ್ಮೀರ ಆರಂಭದಲ್ಲಿದ್ದ ಉತ್ಸಾಹವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಅಸಮರ್ಥವಾಯಿತು. ಪಾಕೀಸ್ತಾನವೂ ಗಿಲ್ಗಿಟ್-ಬಾಲ್ಟಿಸ್ತಾನಗಳನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸಿ ಯಾವ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯೂ ಇಲ್ಲದಂತೆ ಮಾಡಿತು. ಇದಕ್ಕೊಂದು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಕಾರಣವೂ ಇದೆ. ಗಿಲ್ಗಿಟ್ ಪ್ರದೇಶದ ಬಹು ಸಂಖ್ಯಾತರು ಷಿಯಾಗಳು. ಆದರೆ ಇಡಿಯ ಪಾಕೀಸ್ತಾನದ ಬಹುಪಾಲು ಜನ ಸುನ್ನಿಗಳು. ಸದಾ ಷಿಯಾಗಳನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸುವ ಈ ಸುನ್ನಿಗಳು ಭಾರತದ ವಿರುದ್ಧ ಎತ್ತಿಕಟ್ಟಲು ಮಾತ್ರ ಗಿಲ್ಗಿಟ್ ಬಾಲ್ಟಿಸ್ತಾನವನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡರು. ಧರ್ಮದ ಅಫೀಮಿನ ನಶೆಯಿಂದ ಹೊರಬಂದ ಗಿಲ್ಗಿಟ್ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕತೆಯ ಕೂಗು ಮೊಳಗಲಾರಂಭಿಸಿತು. ಜನ ಪಾಕೀಸ್ತಾನದ ಕಪಿಮುಷ್ಟಿಯಿಂದ ಹೊರಬರಬೇಕೆಂದು ಆಂದೋಲನ ಆರಂಭಿಸಿದರು. ಪಾಕೀಸ್ತಾನ ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಜಗ್ಗಲಿಲ್ಲ. ಆಗಲೇ ಚೀನಾ ಪಾಕೀಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ತನ್ನ ಕಾರಿಡಾರ್ ಯೋಜನೆಯ ಕನಸು ಕಾಣಿಸಲು ಶುರುಮಾಡಿದ್ದು.
ಚೀನಾ-ಪಾಕೀಸ್ತಾನ ಎಕಾನಾಮಿಕ್ ಕಾರಿಡಾರ್ ಯೋಜನೆಯ ಮೂಲಕ ಚೀನಾ ಮತ್ತು ಪಾಕ್ಗಳನ್ನು ಅತ್ಯಾಧುನಿಕ ರಸ್ತೆಯ ಮೂಲಕ ಬೆಸೆಯುವ ಚೀನೀ ಯೋಜನೆ ಪಾಕ್ನ ಭಾಗ್ಯದ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆಯಲಿದೆ ಎಂದು ಪುಕಾರು ಹಬ್ಬಿಸಲಾಯ್ತು. ಚೀನಾದ ಕಾಶ್ಗರ್ನಿಂದ ಪಾಕ್ನ ಗ್ವದಾರ್ ಬಂದರಿನವರೆಗೆ ನಿರ್ಮಾಣಗೊಳ್ಳುವ ಈ ರಸ್ತೆ ದಾರಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ ಪಾಕೀಸ್ತಾನದ ಹಲವೆಡೆ ಜಲವಿದ್ಯುತ್, ಶಾಖೋತ್ಪನ್ನ ವಿದ್ಯುತ್ ಕೇಂದ್ರಗಳನ್ನು ತೆರೆಯಲಿದೆ, ರಾಜಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲಿದೆ, ನೂರಾರು ಕೈಗಾರಿಕಾ ಕೇಂದ್ರಗಳನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಪಡಿಸಲಿದೆ, ಪ್ರಮುಖ ನಗರಗಳನ್ನು ಬೆಸೆಯಲಿದೆ, ಲಕ್ಷಾಂತರ ಉದ್ಯೋಗ ಸೃಷ್ಟಿಸಲಿದೆ ಎಂದೆಲ್ಲ ಚೀನಾ ಹೇಳುತ್ತೆ. ಇಷ್ಟನ್ನೇ ಓದಿಕೊಂಡರೆ ಪಾಕೀಸ್ತಾನದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೆ ಚೀನಾ ಬಲವಾಗಿ ನಿಂತಿದೆ ಎಂದರೂ ಅಚ್ಚರಿಯಿಲ್ಲ. ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ದೊಡ್ಡಮಟ್ಟದ ಲಾಭವಾಗೋದು ಚೀನಾಕ್ಕೇ. ತನ್ನ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಜಗತ್ತಿಗೆ ತಲುಪಿಸಲು ಸಾವಿರಾರು ಮೈಲಿ ಸಮುದ್ರ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಕ್ರಮಿಸಬೇಕಿದ್ದ ಚೀನಾ ಈ ಹೊಸ ರಸ್ತೆಯಿಂದ ಅಷ್ಟು ಪ್ರಯಾಣ ಉಳಿಸುವುದಲ್ಲದೇ ಜಗತ್ತಿನ ಪ್ರಮುಖ ಭೂಭಾಗಗಳನ್ನು ಅತಿ ಕಡಿಮೆ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ, ಕಡಿಮೆ ಖರ್ಚಿನಲ್ಲಿ ಮುಟ್ಟಬಲ್ಲದು. ಹೀಗಾಗಿಯೇ ಸುಮಾರು 50 ಶತಕೋಟಿ ಡಾಲರುಗಳ ವೆಚ್ಚಕ್ಕೆ ಅದು ಸಿದ್ಧವಾಗಿರೋದು. ಅದಕ್ಕಿರುವ ಏಕೈಕ ಸಮಸ್ಯೆಯೆಂದರೆ ಹೀಗೆ ಹಾದು ಹೋಗಬೇಕಿರುವ ರಸ್ತೆ ವಿವಾದದ ಕೇಂದ್ರವಾಗಿರುವ ಗಿಲ್ಗಿಟ್-ಬಾಲ್ಟಿಸ್ತಾನಗಳ ಮತ್ತು ಸಿಂಧ್-ಬಲೂಚಿಸ್ತಾನಗಳ ಮೂಲಕ ಹಾದು ಹೋಗುತ್ತಿರೋದು.

CPEC
ಭಾರತಕ್ಕೆ ಈ ಯೋಜನೆ ನಿಜಕ್ಕೂ ಆತಂಕಕಾರಿಯೇ. ಗ್ವದಾರ್ ಬಂದರಿನ ನಿರ್ಮಾಣ ಮಾಡಿದ ಚೀನಾ ಅಲ್ಲಿಂದ ಭಾರತದ ಸಮುದ್ರೀಯ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳ ಮೇಲೆ ನಿಗಾ ಇಡುವುದು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲದೇ ಪಾಕೀಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ಯಾವಾಗ ಬೇಕಿದ್ದರೂ ಸೈನ್ಯದ ಸಹಕಾರವನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ವೇಗವಾಗಿ ತಲುಪಿಸುವಲ್ಲಿಯೂ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಮೋದಿ ಸರ್ಕಾರ ಬಂದೊಡನೆ ಇರಾನಿನ ಚಾಬಹಾರ್ ಬಂದರನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿದ್ದು. ಅಷ್ಟಕ್ಕೇ ಸುಮ್ಮನಾಗದೇ ಪಾಕ್ ಆಕ್ರಮಿತ ಕಾಶ್ಮೀರದಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ಪರ ಒಲವು ಮೂಡುವಂತೆ ಮಾಡುವಲ್ಲಿ ಮಹತ್ವದ ನಿರ್ಧಾರ ತೆಗೆದುಕೊಂಡರು. ಪ್ರವಾಹದಲ್ಲಿ ಕಾಶ್ಮೀರ ಕೊಚ್ಚಿ ಹೋಗಿದ್ದಾಗ ಸ್ವತಃ ಪ್ರಧಾನಿಗಳೇ ಕಾಳಜಿ ವಹಿಸಿ ಕಾಶ್ಮೀರದ ಪುನಶ್ಚೇತನಕ್ಕೆ ಕೈಗೊಂಡ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆ ಪಾಕ್ ವಶದಲ್ಲಿರುವ ಕಾಶ್ಮೀರಿಗರಿಗೆ ಹೊಟ್ಟೆ ಉರಿಸಲು ಸಾಕಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿಂದಾಚೆಗೆ ತಮ್ಮನ್ನು ‘ಕ್ಯಾರೆ’ ಎಂದೂ ಕೇಳದ ಪಾಕ್ನ ವಿರುದ್ಧ ತಿರುಗಿಬಿತ್ತು ಗಿಲ್ಗಿಟ್-ಬಾಲ್ಟಿಸ್ತಾನ. ಅದರೊಟ್ಟಿಗೇ ಬಲೂಚಿಸ್ತಾನ ಸಿಂಧ್ಗಳೂ ಮುಗಿಬಿದ್ದವು. ಚೀನಾದ ಈ ಯೋಜನೆಯಿಂದ ನವಾಜ್ ಷರೀಫ್ರ ಪಂಜಾಬ್ಗೆ ಲಾಭ ಹೊರತು ಇತರರಿಗಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವ ಸಂದೇಶ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಹಬ್ಬಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ತಿರುಗಿಬಿದ್ದರು. ಬಲೂಚಿಸ್ತಾನ-ಸಿಂಧ್ಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಕೂಗು ಮೊಳಗಲಾರಂಭಿಸಿತು. ಸ್ವತಃ ಭಾರತ ತನ್ನೆಲ್ಲಾ ಲಾಬಿ ಬಳಸಿ ಈ ಹೋರಾಟಗಳು ತೀವ್ರವಾಗುವಂತೆ ನೋಡಿಕೊಂಡಿತು.

ಬ಻ಲೊ
ಹೌದು. ಇದು ರಾಜ ತಾಂತ್ರಿಕತೆಯ ಒಂದು ಮಹತ್ವದ ಭಾಗ. ಯಾವುದಾದರೂ ಆಮಿಷದ ಮೂಲಕ ಶತ್ರು ರಾಷ್ಟ್ರದಲ್ಲಿ ಅವರದ್ದೇ ವಿರುದ್ಧ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವವರನ್ನು ಹಿಡಿದು ವ್ಯೂಹ ರಚಿಸೋದು. ಚೀನಾ ಜೆಎನ್ಯು ಪ್ರೊಫೆಸರುಗಳ ಮೂಲಕ, ಅವಾಡರ್್ ವಾಪ್ಸಿ ಗ್ಯಾಂಗುಗಳ ಮೂಲಕ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಮಾಡುತ್ತಲ್ಲ ಹಾಗೆಯೇ. ಭಾರತ ಪಾಕೀಸ್ತಾನದಲ್ಲಿ ಎಂತಹ ದೊಡ್ಡ ಜಾಲ ಹಬ್ಬಿಸಿದೆಯೆಂದರೆ ಚೀನಾದ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಗಲ್ಲಿ ಗಲ್ಲಿಯಲ್ಲೂ ತಡೆಯೊಡ್ಡುವಂತೆ ಸ್ಥಳೀಯರನ್ನು ಎತ್ತಿಕಟ್ಟಿದೆ. ಈ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿಯೇ ಗಿಲ್ಗಿಟ್ ಬಾಲ್ಟಿಸ್ತಾನಗಳನ್ನು ತನ್ನದೇ ಅಂಗವೆಂದು ಘೋಷಿಸಿ ಅದನ್ನು ತನ್ನಿಚ್ಛೆಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ನಿಯಂತ್ರಿಸುವ, ಚೀನಿ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಿಗೆ ಅನುಕೂಲ ಮಾಡಿಕೊಡುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿತ್ತು. ಅದಕ್ಕೆ ಪೂರಕವಾಗಿ ಆ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಭಾರತ ವಿರೋಧಿ ಚಿಂತನೆಗಳನ್ನು ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಹಬ್ಬಿಸುವ ಅದರ ಕೆಲಸವೂ ತೀವ್ರಗೊಂಡಿತ್ತು.
ಅಕ್ಷರಶಃ ಇದೇ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಮೋದಿಯವರ ರಾಜತಾಂತ್ರಿಕ ನಡೆಯ ಪ್ರಭಾವ ಹೇಗಾಗಿದೆಯೆಂದರೆ ಗಿಲ್ಗಿಟ್ ಬಾಲ್ಟಿಸ್ತಾನ ಪಾಕೀಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ್ದೇ ಅಲ್ಲ. ಅದು ನ್ಯಾಯಯುತವಾಗಿ ಭಾರತದ್ದೇ ಅಂಗವೆಂದು ಇಂಗ್ಲೆಂಡು ಘೋಷಿಸಿದೆ. ಡೊನಾಲ್ಡ್ ಟ್ರಂಪ್ ಮೋದಿಯವರಿಗೆ ಕರೆ ಮಾಡಿ ಅಮೇರಿಕಾಕ್ಕೆ ಬರುವಂತೆ ಆಹ್ವಾನ ನೀಡಿದ್ದಂತೂ ಇನ್ನೊಂದು ಮಹತ್ವದ ಹೆಜ್ಜೆ. ಪಾಕೀಸ್ತಾನವಂತೂ ಬಾಯಿ ಬಡಕೊಳ್ಳುವುದು ಖಚಿತ, ಚೀನಾ ಕೂಡ ಹೂಡಿದ ಶತಕೋಟ್ಯಾಂತರ ಡಾಲರುಗಳ ಬಂಡವಾಳ ನೀರು ಪಾಲಾಯಿತೆಂದು ಕಣ್ಣೀರಿಡಲೇಬೇಕು. ನಾವು ಮುಸುಡಿಗೆ ಕೊಟ್ಟ ಪೆಟ್ಟನ್ನು ಜೀರ್ಣಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಅದಕ್ಕೆ ಸಮಯ ಬೇಕು. ಹಾಗಂತ ಅದು ಸುಮ್ಮನಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಡ್ರ್ಯಾಗನ್ ಮುಂದಿನ ಹೆಜ್ಜೆಗೆ ಸಿದ್ಧತೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ಸಿಂಹವಾಗಿ ಎದುರಿಸುವುದಕ್ಕೆ ನಾವು ಸಿದ್ಧವಿದ್ದರೆ ಆಯಿತು, ಅಷ್ಟೇ.

ಭಗತ್ ಸಿಂಗನ ಹೋರಾಟದಲ್ಲೂ ಕಮ್ಯುನಿಸಂನ ವಾಸನೆ ಹಿಡಿದ ಕಾಮ್ರೇಡುಗಳು

ಭಗತ್ ಸಿಂಗನ ಹೋರಾಟದಲ್ಲೂ ಕಮ್ಯುನಿಸಂನ ವಾಸನೆ ಹಿಡಿದ ಕಾಮ್ರೇಡುಗಳು

ಭಗತ್ಸಿಂಗ್ ನಾನೇಕೆ ನಾಸ್ತಿಕ ಎಂಬ ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ದೇವರನ್ನು ನಂಬದಿರಲು ಕಾರಣಗಳನ್ನು ಪಟ್ಟಿ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಅದನ್ನು ಹಿಡುಕೊಂಡೇ ಎಡಚರೆಲ್ಲ ಭಗತ್ನನ್ನು ತಮ್ಮವನೆನ್ನೋದು. ವಿವೇಕಾನಂದರೂ 33 ಕೋಟಿ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಗಂಟು ಕಟ್ಟಿ ಸಮುದ್ರಕ್ಕೆಸೆಯಿರಿ ಅಂದಿದ್ದರು. ಗೀತೆ ಓದುವುದಕ್ಕಿಂತ ಫುಟ್ಬಾಲ್ ಆಡುವುದು ಭಗವಂತನಿಗೆ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗುವ ಮಾರ್ಗ ಎಂದಿದ್ದರು. ಹಾಗಂತ ಅವರು ದೇವರು, ಧರ್ಮದ ವಿರುದ್ಧವೆಂದೇನಲ್ಲ. ಕಾರ್ಯಕರ್ತರನ್ನು ಆಲಸ್ಯದಿಂದ ಅಥವಾ ತೋರಿಕೆಯ ನಿಷ್ಕ್ರಿಯತೆಯಿಂದ ಸಕ್ರಿಯ ಹೋರಾಟದೆಡೆಗೆ ಸೆಳೆದು ತರಲು ಉಪಯುಕ್ತ ಮಾರ್ಗ ಅದು. ಸ್ವತಃ ಭಗತ್ ಈ ಕೃತಿ ಬರೆದ ನಂತರವೂ, ಲೆನಿನ್ನ್ನು ಓದಿದ ನಂತರವೂ ಅವನು ಗುಣುಗುಣಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಹಾಡು ಯಾವುದು ಗೊತ್ತೇ? ‘ಮೇರಾ ರಂಗದೇ ಬಸಂತಿ ಚೋಲಾ’. ಬಸಂತಿ ಅಂದರೆ ಯಾವ ಬಣ್ಣ ಎಂಬ ಅಂದಾಜಿದೆಯೇನು? ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟರ ಬದ್ಧ ವೈರತ್ವದ ಕೇಸರಿ ಬಣ್ಣ!

b1

ಘಟನೆ 1
ಭಗತ್ಸಿಂಗ್ ನ ವಕೀಲರಾದ ಪ್ರಾಣನಾಥ ಮೆಹತಾ ಕೊನೆಯ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ‘ನಿನ್ನ ಅಂತಿಮ ಇಚ್ಛೆ ಏನು?’ ಎಂದು ಕೇಳಿದ್ದರು. ಭಗತ್ ಕೊಟ್ಟ ಉತ್ತರವೇನು ಗೊತ್ತೇ? ‘ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಇಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿ ಬಂದು, ಮಾತೃಭೂಮಿಗೆ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸೇವೆ ಮಾಡಬೇಕು’.
ಘಟನೆ 2
1919 ರ ಏಪ್ರಿಲ್ 13 ರಂದು ಜಲಿಯನ್ ವಾಲಾಭಾಗ್ ಹತ್ಯಾಕಾಂಡ ನಡೆದುಹೋಯಿತು. ಮಾರನೆಯ ದಿನ ಶಾಲೆಯಿಂದ ಭಗತ್ ಮನೆಗೆ ಬೇಗ ಬರಲಿಲ್ಲ. ಆತ ನೇರವಾಗಿ ಅಮೃತ್ಸರದ ಜಲಿಯನ್ ವಾಲಾಭಾಗ್ಗೆ ಹೋಗಿದ್ದ. ಜನರ ರಕ್ತದಿಂದ ತೊಯ್ದಿದ್ದ ಮಣ್ಣನ್ನು ಕೈಯ್ಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು ಹಣೆಗೆ ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡ. ಸ್ವಲ್ಪ ಮಣ್ಣನ್ನು ಶೀಷೆಗೆ ತುಂಬಿಕೊಂಡು ಮರಳಿ ಬಂದ. ತನ್ನ ತಂಗಿಗೆ ಅದನ್ನು ತೋರಿಸಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ವಿವರಿಸಿದ. ನಂತರ ಹೂವುಗಳನ್ನು ಕಿತ್ತೊಕೊಂಡು ಬಂದು ಆ ಸೀಸೆಯ ನಾಲ್ಕೂ ಕಡೆ ಹೂವುಗಳನ್ನಿಟ್ಟು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಮಿಸಿದ.
ಈ ಎರಡೂ ಘಟನೆ ಭಗತ್ನ ಬದುಕಿನ ಅಂತಿಮ ಕಾಲದ ಮತ್ತು ಆರಂಭದ ಘಟ್ಟದ ಜೀವನ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು ವಿವರಿಸುವಂತಿದೆ. ಚಿಕ್ಕಂದಿನಲ್ಲಿ ರಕ್ತ ಮಿಶ್ರಿತ ಮಣ್ಣನ್ನು ಪೂಜೆ ಮಾಡುವ ಕಲ್ಪನೆಯಿಂದ ಹಿಡಿದು ಅಂತಿಮ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಈ ಮಾತೃಭೂಮಿಯ ಸೇವೆಗಾಗಿ ಮರು ಹುಟ್ಟು ಪಡೆಯುವ ಚಿಂತನೆಯವರೆಗೆ ಆತನ ಆಲೋಚನಾ ಪಕ್ವತೆಯ ಭಿನ್ನ ಭಿನ್ನ ಹಂತಗಳನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಅದ್ಯಾವ ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟ್ ಚಿಂತಕ ಹೂಗಳನ್ನಿಟ್ಟು ಪೂಜೆ ಮಾಡುವ ಮಾತನಾಡಬಲ್ಲ ಹೇಳಿ. ಹಾಗೆಂದೊಡನೆ ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟ್ ಬಾಯಿ ಬಡುಕರು ಇದು ನಂಬಲರ್ಹ ಘಟನೆಯೇ ಅಲ್ಲ ಅಂತಾರೆ. ಮಿತ್ರರೇ ಈ ಎರಡು ಘಟನೆಗಳು ಭಗತ್ನ ಸಹೋದರ ಕುಲತಾರ್ ಸಿಂಹನ ಮಗಳು ಶ್ರೀಮತಿ ವೀರೇಂದ್ರ ಸಿಂಧು ದಾಖಲಿಸಿರುವಂಥದ್ದು. ಚಿಕ್ಕಪ್ಪನ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆದಿರುವ ಅಧಿಕೃತ ಕೃತಿಗಿಂತ ರಷಿಯಾದ ಲೇಖಕರು ತಮ್ಮ ಸಿದ್ಧಾಂತದ ಪ್ರಚಾರಕ್ಕೆಂದೇ ಬರೆದ ಬೂಸಾ ಸಾಹಿತ್ಯವನ್ನೇ ಸತ್ಯವೆಂದು ನಂಬುವವರಿಗೆ ಯಾರೇನು ಮಾಡಲಾದೀತು?
ಸತ್ಯ ಹೇಳಿ. ಯಾವನಾದರೂ ಕಾಮ್ರೇಡು ಭಗತ್ನಂತೆ ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮದ ಅಡಿಪಾಯವಾದ ಪುನರ್ಜನ್ಮದ ಕುರಿತಂತೆ ಮಾತನಾಡುವುದುಂಟೇ? ರಷ್ಯಾ-ಚೀನಾಗಳ ತಾಳಕ್ಕೆ ಕುಣಿಯುವ ಈ ಚೀನಾ ಚೀಲಾಗಳು ಭಾರತವನ್ನು ಭಗತ್ನಂತೆ ಮಾತೃಭೂಮಿ ಎನ್ನುವುದುಂಟೇ? ನಾನೇಕೆ ನಾಸ್ತಿಕನೆಂಬ ಭಗತ್ಸಿಂಗ್ನ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ತಮಗೆ ಬೇಕಾದ್ದನ್ನು ಮಾತ್ರ ಹೇಳಿ ಉಳಿದಿದ್ದನ್ನು ತಿದ್ದಿ, ತೀಡಿ, ತೆಗೆದು ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮವನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಬೇಕಾದ್ದಷ್ಟನ್ನೇ ಸಮಾಜದ ಮುಂದಿರಿಸಿರುವ ವಾಮಪಂಥಿ ದಳದವರಿಗೆ ಭಗತ್ನನ್ನು ಅಥರ್ೈಸಿಕೊಳ್ಳಲು ನಾಲ್ಕಾರು ಜನ್ಮವಾದರೂ ಬೇಕಾದೀತು.
ಭಗತ್ಸಿಂಗ್ಗೆ ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿಯೇ ಗದರ್ ಚಳವಳಿಯ ತೀವ್ರ ಪ್ರಭಾವ ಆಗಿತ್ತು. 16ನೇ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿಯೇ ನಗು-ನಗುತ್ತ ನೇಣಿಗೇರಿದ ಕತರ್ಾರ್ ಸಿಂಗ್ ಸರಾಭಾ ಅವನ ಆರಾಧ್ಯ ದೈವವಾಗಿದ್ದ. ಅವನೇ ಪ್ರೇರಣೆಯೂ ಆಗಿದ್ದ. ಭಗತ್ಗೆ ಬುದ್ಧಿ ಬಲಿತ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಗದರ್ ಚಳವಳಿ ತೀವ್ರವಾದ ಹಂತ ಮುಟ್ಟಿತ್ತು. ಪಶ್ಚಿಮದಲ್ಲಿ ಶುರುವಾದ ಈ ಚಳುವಳಿಗೆ ಅಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಟ್ಟದ ಬೆಂಬಲ ದೊರಕಿದ್ದೇ ಪಂಜಾಬಿನ ಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗದ ರೈತರಿಂದ. ಅವರೆಲ್ಲ ಕ್ರಾಂತಿಯ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಬಂದು ಪಂಜಾಬಿನ ಹಳ್ಳಿ-ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿಕೊಂಡರು. ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟ್ ವಿಚಾರಧಾರೆ ಪಂಜಾಬಿನ ಮೂಲೆ ಮೂಲೆಗೂ ಹಬ್ಬಿತು. ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಹೋರಾಟದಲ್ಲಿ ತೀವ್ರತರವಾದ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸಿದ್ದ ಕುಟುಂಬ ಭಗತ್ರದ್ದು. ಹೀಗಾಗಿ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿಗಳು ಮನೆಗೆ ಬರುವುದು, ಮಾತು-ಕತೆ ನಡೆಸುವುದು, ಕ್ರಾಂತಿ ಯೋಜನೆ ರೂಪಿಸೋದು ಸವರ್ೇ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಭಗತ್ನಿಗೆ ಈ ಚಿಂತನೆಗಳತ್ತ ಒಲವು ಹರಿಯಿತು. ಮಸೀದಿಯೊಂದರೆದುರಿಗೆ ಮನೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡ ಹಿಂದೂ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಬ್ಬ ಪ್ರತಿನಿತ್ಯ ಅಜಾನ್ ಕೇಳಿ ಕೇಳಿ ಅದು ಹೃದ್ಗತವಾದರೆ ಅಚ್ಚರಿ ಪಡಬೇಕಿಲ್ಲ. ಹಾಗಂತ ಆತ ಇಸ್ಲಾಂ ಸ್ವೀಕರಿಸಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಬೊಬ್ಬಿಡಬೇಕಿಲ್ಲ.
ಭಗತ್ನದ್ದೂ ಅದೇ ಕಥೆ. ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟ್ ಸಿದ್ಧಾಂತವನ್ನು ಪ್ರಚಾರ ಮಾಡುತ್ತ ತಿರುಗಾಡುವ ಅಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಜನ ಸುತ್ತಲೂ ಇದ್ದರೂ ಭಗತ್ ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟ್ ಪಾಟರ್ಿಗೆ ಎಂದೂ ಸೇರಲೇ ಇಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ ಯೌವ್ವನದಲ್ಲಿ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಬುದ್ಧಿಮತ್ತೆಯೊಂದಿಗೆ ಆತ ಆಯ್ದುಕೊಂಡದ್ದು ರಾಮಪ್ರಸಾದ್ ಬಿಸ್ಮಿಲ್ರ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿ ಪಡೆಯನ್ನು. ನೆನಪಿರಲಿ. ರಾಮಪ್ರಸಾದ್ ಬಿಸ್ಮಿಲ್ ಅದಾಗಲೇ ಕಟ್ಟರ್ ಹಿಂದೂವಾದಿಯಾಗಿ ಆರ್ಯ ಸಮಾಜದೊಂದಿಗೆ ಗುರುತಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ನೂರಾರು ಮುಸಲ್ಮಾನರನ್ನು ಶುದ್ಧಿ ಚಳುವಳಿಯ ಮೂಲಕ ಪರಾವರ್ತನಗೊಳಿಸಿದ್ದರು. ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ ಭಗತ್ನ ರಾಜಕೀಯ ಗುರು ರಾಮ್ ಪ್ರಸಾದ್ ಬಿಸ್ಮಿಲ್ಲರೇ. ಇನ್ನು ಕಾಕೋರಿ ಕಾಂಡದ ನಂತರ ಎಲ್ಲ ಮಿತ್ರ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿಗಳು ಜೈಲುಪಾಲಾಗಿ ಕೆಲವರು ನೇಣಿಗೇರಿದ ನಂತರ, ಭಗತ್ ತನ್ನ ನಾಯಕರಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಅನುಸರಿಸಿದ್ದು ಚಂದ್ರಶೇಖರ್ ಆಜಾದ್ರನ್ನು. ಯಾವ ಚಂದ್ರಶೇಖರ್ ಆಜಾದರು ಪಂಡಿತ್ ಜಿ ಎಂದೇ ಖ್ಯಾತರಾಗಿದ್ದರೋ ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮದ ಮೌಲ್ಯಗಳಿಗೆ ಪೂರಕವಾಗಿ ಬದುಕಿದ್ದರೋ ಅದೇ ಆಜಾದ್ರ ಛಾಯೆಯಲ್ಲಿ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಟ್ಟವ ಭಗತ್. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ. ಭಗತ್ಸಿಂಗ್ 1857 ರ ಮಹಾಸಂಗ್ರಾಮದ ‘ಸಾವರ್ಕರ’ರ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಮರುಮುದ್ರಿಸಿ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಹಣ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ್ದರು.

b4
ಹೋಗಲಿ, ಲಾಲಾ ಲಜಪತ್ ರಾಯ್ರನ್ನು ಸ್ಕಾಟ್ ಬಡಿದು ಕೊಂದಿದ್ದ ಅಂತ ಕುಪಿತರಾಗಿ ಭಗತ್ ಆತನ ಹತ್ಯೆಗೆ ರೂಪುರೇಷೆ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿ ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಸ್ಯಾಂಡರ್ಸ್ನ ಸಂಹಾರದಲ್ಲಿ ಯೋಜನೆ ಕೊನೆಗೊಂಡಿತಲ್ಲ; ಇಷ್ಟಕ್ಕೂ ಆ ಲಾಲಾ ಲಜಪತ್ರಾಯರು ಯಾರು ಗೊತ್ತೇ? ಆರ್ಯ ಸಮಾಜದ ದಯಾನಂದ ಸರಸ್ವತಿಯವರ ಚಿಂತನೆಗಳಿಗೆ ಮಾರುಹೋದವರು. ಮುಸಲ್ಮಾನರನ್ನೆಲ್ಲ ಒಂದೆಡೆ ಸೇರಿಸಿ ಅವರಿಗಾಗಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ರಾಷ್ಟ್ರ ಮಾಡಿ ಕೊಟ್ಟುಬಿಟ್ಟರೆ ಹಿಂದೂಗಳು ನೆಮ್ಮದಿಯಿಂದ ಇರಬಲ್ಲರೆಂಬ ಹೇಳಿಕೆಯಿಂದ ವಿವಾದಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದವರು. ಎಲ್ಲಕ್ಕೂ ಮಿಗಿಲಾಗಿ ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟರು ಕಂಠಮಟ್ಟ ದ್ವೇಷಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಹಿಂದೂ ಮಹಾ ಸಭಾದ ನಾಯಕರು ಅವರು. ಅದ್ಯಾವ ಮುಖ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಇವರ ಪರವಾಗಿ ಕಾದಾಡಿದವರನ್ನು ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟ್ ಅಂತಾರೆಯೋ ದೇವರೇ ಬಲ್ಲ.
ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟರ ಬಾಯಿ ಬಡುಕುತನಕ್ಕೆ ಕೊನೆಯೇ ಇಲ್ಲ. ಸುಳ್ಳುಗಳನ್ನೇ ಪದೇ ಪದೇ ಹೇಳಿ ಅದನ್ನೇ ಸತ್ಯವೆಂದು ನಂಬಿಸಿ ಬಿಡುವಲ್ಲಿ ನಿಸ್ಸೀಮರು ಅವರು. ಮೊದಲೆಲ್ಲ ಜನ ಅವರು ಹೇಳಿದ್ದನ್ನೇ ಸತ್ಯವೆಂದು ನಂಬಿ ಸುಮ್ಮನಾಗಿಬಿಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಈಗ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳು ಮುಂಚೂಣಿಗೆ ಬಂದ ಮೇಲೆ ಅರ್ಧ ನಿಮಿಷದಲ್ಲಿ ಅವರು ಹೇಳಿದ ಸುಳ್ಳನ್ನು ಸುಳ್ಳೆಂದು ಸಾಬೀತು ಪಡಿಸುವವರು ಸಿದ್ಧರಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಅವಸಾನದತ್ತ ಬಂದು ನಿಂತಿದೆ ಕಮ್ಯುನಿಸಂ. ಪಾಪ! ಸತ್ಯದ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಅವರ ಸುಳ್ಳುಗಳಿಗೆ ಕಿಂಚಿತ್ತೂ ಬೆಲೆಯಿಲ್ಲ!
ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟರ ಒಂದೊಂದೇ ಹೇಳಿಕೆ ಗಮನಿಸಿ. ಭಗತ್ಸಿಂಗ್ ಹಿಂದೂಸ್ತಾನ ಸೋಶಿಯಲಿಸ್ಟಿಕ್ ರಿಪಬ್ಲಿಕ್ ಆಮರ್ಿ ಕಟ್ಟಿದ. ಹೀಗಾಗಿ ಆತ ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟು ಅಂತಾರೆ. ಸೋಶಿಯಲಿಸಂಗೂ ಕಮ್ಯುನಿಸಂಗೂ ಅಜಗಜಾಂತರವಿದೆ. ಇದನ್ನೊಪ್ಪದ ಎಡಚರು ಸಮಾಜವಾದ ಕಮ್ಯುನಿಸಮ್ಮಿನ ಆರಂಭಿಕ ಹಂತ ಅಂತಾರೆ. ಸರಿ ಹಾಗಾದರೆ, ಹಿಟ್ಲರ್ ತನ್ನ ಚಿಂತನೆಗಳನ್ನು ಸಮಾಜವಾದೀ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆಯ ಆಧಾರವುಳ್ಳದ್ದು ಅಂತಾನಲ್ಲ ಹಾಗಿದ್ದರೆ ಹಿಟ್ಲರ್ ಕೂಡ ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟ್ ವಿಚಾರಧಾರೆಯವನಾ ಅಂದರೆ ನಿದ್ದೆ ಕಣ್ಣಲ್ಲೂ ಬೆಚ್ಚಿ ಬೀಳುತ್ತಾರೆ. ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಬ್ರಿಟೀಷ್ರಂತಹ ಬಂಡವಾಳಶಾಹಿಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಅಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ರೈತರು, ಕಾಮರ್ಿಕರು ಒಟ್ಟಾಗಬೇಕೆಂಬ ಕಲ್ಪನೆ ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಇತ್ತು. 1857 ರ ಸಂಗ್ರಾಮದ ವೇಳೆಗೇ ಇದನ್ನು ಸಾಧಿಸಿ ಜಮೀನ್ದಾರರು, ರೈತರು, ಮಾಲೀಕರು, ಕಾಮರ್ಿಕರು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಹೋರಾಟ ಸಂಘಟಿಸಿದ ಉದಾಹರಣೆ ಇತ್ತು. ಅದರ ಮುಂದುವರಿದ ಭಾಗವೇ 1947 ರವರೆಗಿನ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಹೋರಾಟ. ಇಲ್ಲಿ ಬ್ರಿಟೀಷರ ಮಾತಿನಂತೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಜಮೀನ್ದಾರರ, ಮಾಲೀಕರ ವಿರುದ್ಧ ಸಹಜವಾಗಿ ಆಕ್ರೋಶ ತಿರುಗಿತು. ಅದನ್ನು ಜೋರಾಗಿ ಹೇಳಿದವರನ್ನೆಲ್ಲ ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟ್ ಎಂದು ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸಿಕೊಂಡುಬಿಟ್ಟರು ಈ ಪಾಪಿಗಳು ಅಷ್ಟೇ.
ಸತ್ಯ ಏನು ಗೊತ್ತಾ? ಭಗತ್ಸಿಂಗ್ ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟ್ ಕ್ರಾಂತಿಯಿಂದ ಪ್ರಭಾವಿತನಾಗಿದ್ದಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ಭಾರತೀಯತೆಯಿಂದ ಗುಲಗಂಜಿಯಷ್ಟೂ ದೂರವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಹೀಗಾಗಿ ಕಡು ಆರ್ಯಸಮಾಜಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಬಲು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ವ್ಯವಹರಿಸಲು ಅವನಿಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಸಾವರ್ಕರರ ಪುಸ್ತಕ ಮರುಮುದ್ರಿಸಿ ಮಾರಾಟಕ್ಕಿಳಿಯಲು ಅವನಿಗೆ ಲೆನಿನ್-ಮಾಕ್ಸರ್್ರು ಅಡ್ಡ ಬರಲಿಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ಅವನ ಬೇರುಗಳು ಭದ್ರವಾಗಿ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಯೂರಿದ್ದವು.
ಭಗತ್ಸಿಂಗ್ ನಾನೇಕೆ ನಾಸ್ತಿಕ ಎಂಬ ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ದೇವರನ್ನು ನಂಬದಿರಲು ಕಾರಣಗಳನ್ನು ಪಟ್ಟಿ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಅದನ್ನು ಹಿಡುಕೊಂಡೇ ಎಡಚರೆಲ್ಲ ಭಗತ್ನನ್ನು ತಮ್ಮವನೆನ್ನೋದು. ವಿವೇಕಾನಂದರೂ 33 ಕೋಟಿ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಗಂಟು ಕಟ್ಟಿ ಸಮುದ್ರಕ್ಕೆಸೆಯಿರಿ ಅಂದಿದ್ದರು. ಗೀತೆ ಓದುವುದಕ್ಕಿಂತ ಫುಟ್ಬಾಲ್ ಆಡುವುದು ಭಗವಂತನಿಗೆ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗುವ ಮಾರ್ಗ ಎಂದಿದ್ದರು. ಹಾಗಂತ ಅವರು ದೇವರು, ಧರ್ಮದ ವಿರುದ್ಧವೆಂದೇನಲ್ಲ. ಕಾರ್ಯಕರ್ತರನ್ನು ಆಲಸ್ಯದಿಂದ ಅಥವಾ ತೋರಿಕೆಯ ನಿಷ್ಕ್ರಿಯತೆಯಿಂದ ಸಕ್ರಿಯ ಹೋರಾಟದೆಡೆಗೆ ಸೆಳೆದು ತರಲು ಉಪಯುಕ್ತ ಮಾರ್ಗ ಅದು. ಸ್ವತಃ ಭಗತ್ ಈ ಕೃತಿ ಬರೆದ ನಂತರವೂ, ಲೆನಿನ್ನ್ನು ಓದಿದ ನಂತರವೂ ಅವನು ಗುಣುಗುಣಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಹಾಡು ಯಾವುದು ಗೊತ್ತೇ? ‘ಮೇರಾ ರಂಗದೇ ಬಸಂತಿ ಚೋಲಾ’. ಬಸಂತಿ ಅಂದರೆ ಯಾವ ಬಣ್ಣ ಎಂಬ ಅಂದಾಜಿದೆಯೇನು? ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟರ ಬದ್ಧ ವೈರತ್ವದ ಕೇಸರಿ ಬಣ್ಣ!
ಹಾಡಿನ ಮುಂದಿನ ಸಾಲುಗಳು ಬಲು ಸುಂದರ
‘ಇಸೀ ರಂಗ್ ಮೇ ರಂಗ್ ಕೇ ಶಿವಾನೇ ಮಾಂ ಕಾ ಬಂಧನ್ ಖೋಲಾ|
ಯಹೀ ರಂಗ್ ಹಲ್ದೀ ಘಾಟೀ ಮೇಂ ಖುಲ್ಕರ್ ಕೇ ಥಾ ಖೇಲಾ|
ನವ ಬಸಂತ್ ಮೇ ಭಾರತ್ ಕೇ ಹಿತ ವೀರೋಂ ಕಾ ಯಹ್ ಮೇಲಾ|
ಮೇರಾ ರಂಗ್ ದೇ ಬಸಂತಿ ಚೋಲಾ’
ಶಿವಾಜಿ ತಾಯಿಯ ಬಂಧನ ಕಳಚಿದ್ದು ಇದೇ ಬಣ್ಣದಲ್ಲಿ ಹೋಳಿಯಾಡಿ. ಹಲದಿ ಘಾಟಿಯಲ್ಲಿ ರಾಣಾ ಪ್ರತಾಪ್ ಇದೇ ಬಣ್ಣದ ಧೂಳೆಬ್ಬಿಸಿದ್ದ. ಯಾರ ವಿರುದ್ಧ ಗೊತ್ತೇ? ಸೆಕ್ಯುಲರ್ಗಳ ಪ್ರಿಯತಮ ಅಕ್ಬರ್ನ ವಿರುದ್ಧ. ಹೀಗೆಲ್ಲ ಭಗತ್ ತನ್ನೊಳಗೆ ತಾನು ಹಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದುದನ್ನು ಕೇಳಿ ಜೈಲರ್ ರೋಮಾಂಚಿತನಾಗುತ್ತಿದ್ದನಂತೆ! ಅದಕ್ಕೇ ಹೇಳಿದ್ದು. ಭಗತ್ ನಾಸ್ತಿಕನಾಗಿರಬಹುದು ಆದರೆ ಕೇಸರಿಯ ವಿರೋಧಿಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಭಗತ್ ಲೆನಿನ್ ಓದಿರಬಹುದು ಆದರೆ ಶಿವಾಜಿ-ರಾಣಾರ ಪ್ರಭಾವ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಭಗತ್ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರಿಗೆ ದೇವರ ಪೂಜೆಯೆಲ್ಲ ಈಗ ಬೇಡ ಎಂದಿರಬಹುದು ಆದರ ದೇಶದ ಪೂಜೆ ಬೇಡ ಎಂದಿರಲಿಲ್ಲ. ಮತ್ತೆ ಅದ್ಯಾವ ದಿಕ್ಕಿನಿಂದ ಆತ ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟ್ರಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಾನೋ ದೇವರೇ ಬಲ್ಲ. ಕ್ಷಮಿಸಿ. ಆ ದೇವರನ್ನೂ ನಂಬುವವರಲ್ಲವಲ್ಲ ಅವರು.

b2
ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟರು ಕೊನೆಯದಾಗಿ ಕಣ್ಣೀರಿಟ್ಟು ಒಪ್ಪಿಸುವ ಮಾತು ಒಂದೇ ಒಂದು. ‘ಭಗತ್ಸಿಂಗ್ ಸಾಯುವ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಓದಿದ್ದು ಲೆನಿನ್ ಜೀವನ ಚರಿತ್ರೆ’. ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದಾಗಲೇ ನಗು ಬರೋದು. ಸಾವರ್ಕರ್ ಲಂಡನ್ನಿನಲ್ಲಿರುವಾಗ ಅನೇಕ ರಷ್ಯನ್ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿಗಳ ಸಂಪರ್ಕ ಹೊಂದಿದ್ದರು. ಸತ್ಯಶೋಧವೆಂಬ ತಂಡವೊಂದರ ಪ್ರಕಾರ ಲೆನಿನ್ ಭಾರತ ಭವನಕ್ಕೂ ಬಂದು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಸ್ವತಃ ಸಾವರ್ಕರ್ ಮ್ಯಾಜಿನಿಯ ಕುರಿತಂತೆ ಜೀವನ ಚರಿತ್ರೆ ಬರೆದಿದ್ದರು. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ. ಲಾಲಾ ಹರದಯಾಳ್ನಿಗೆ ಪ್ರೇರಣೆ ಕೊಟ್ಟು ಗದರ್ ಹುಟ್ಟಲು ಕಾರಣವಾಗಿದ್ದು ಇದೇ ಸಾವರ್ಕರರೇ. ಮುಂದೆ ಇದೇ ಲಾಲಾ ಹರದಯಾಳ್ರ ಗದರ್ನಿಂದಾಗಿ ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟ್ ಕ್ರಾಂತಿ ಭಾರತದಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಹರಡಿತು. ಅಂದರೆ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಕಮ್ಯುನಿಸಂನ ಜನಕರು ಸಾವರ್ಕರರೇ ಎನ್ನುವ ಮಾತು ತರ್ಕ ಬದ್ಧವಾಗಿ ಸರಿಯಾಗಬೇಕಲ್ಲ! ನನ್ನೆಲ್ಲ ಎಡಚ ಮಿತ್ರರು ಸಾವರ್ಕರರ ಫೋಟೋ ಇಟ್ಟು ಇದೇ ಬಗೆಯ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಮಾಡುವುದಾದರೆ ಇನ್ಕ್ವಿಲಾಬ್ ಜಿಂದಾಬಾದ್ಗೆ ನಾನೂ ದನಿಗೂಡಿಸಬಹುದಿತ್ತು, ನೀವೂ ಜೈ ಎನ್ನಬಹುದಿತ್ತು. ಆದರೆ ಈ ಎಡಚರಿಗೆ ಸತ್ಯ ಬೇಕಿಲ್ಲ. ಅವರಿಗೆ ಚೀನಾದ ದೊರೆಗಳು ಕೊಟ್ಟ ಆದೇಶವನ್ನು ಪಾಲಿಸಿ ಭಾರತವನ್ನು ಚೂರು-ಚೂರು ಮಾಡಬಲ್ಲ ತರುಣ ಪಡೆ ಬೇಕು ಅಷ್ಟೇ. ಅದಕ್ಕೇ ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್ನ ಹೋರಾಟದ ಕಥನಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಬದಿಗಿಟ್ಟು ಅವನ ಮೇಲೆ ತಮ್ಮ ಸಿದ್ಧಾಂತವನ್ನು ಆರೋಪಿಸಿ ಬೇಳೆ ಬೇಯಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಹೊರಟಿದ್ದಾರೆ ಎಡಚರು. ಸುಮ್ಮನೆ ನಿಮ್ಮ ನೆನಪಿಗಿರಲಿ ಅಂತ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಭಾರತ್ ತೇರೆ ತುಕಡೆ ಹೋಂಗೆ ಎಂದ ಜೆ.ಎನ್.ಯು ವಿದ್ಯಾಥರ್ಿ ಕನ್ಹಯ್ಯನನ್ನು ಶಶಿ ತರೂರು ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್ನಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿ ಪ್ರಮಾದವೆಸಗಿದ್ದರಲ್ಲ ಅದೆಲ್ಲ ಇದೇ ಉಪದ್ವ್ಯಾಪಿತನದ ಮುಂದುವರೆದ ಭಾಗಗಳಷ್ಟೇ..

(ಲೇಖನ ಮುಂದುವರೆಯಲಿದೆ)