Category: ಜಾಗೋ ಭಾರತ್

ಗೂಢಚಾರನೊಬ್ಬನ ಹಿಂದೆ ಎಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ರಾಜತಾಂತ್ರಿಕ ನಡೆ!

ಗೂಢಚಾರನೊಬ್ಬನ ಹಿಂದೆ ಎಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ರಾಜತಾಂತ್ರಿಕ ನಡೆ!

ಮೋದಿಯ ಕುರಿತಂತೆ ಭರವಸೆ ಈಗ ಪಾಕೀಸ್ತಾನದಲ್ಲಿರುವ ಹಿಂದೂಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ ಟಿಬೇಟಿನಲ್ಲಿರುವ ಬುದ್ಧಾನುಯಾಯಿಗಳಿಗೂ ಇದೆ. ಈಗ ಚೀನಾಕ್ಕಿದ್ದದ್ದು ಒಂದೇ ದಾರಿ. ‘ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಗಡಿಯ ಮೇಲೆ ಸರ್ಜಿಕಲ್ ದಾಳಿ ಮತ್ತು ನೋಟ್ ಬಂದಿಯ ನಂತರ ಯಾವ ಹಿಡಿತ ಭಾರತ ಹೊಂದಿದೆಯೋ ಅದನ್ನು ಸಡಿಲಗೊಳಿಸುವಂತಾಗಬೇಕು. ಆಗ ಮಾತ್ರ ಟಿಬೇಟಿನತ್ತ ತಲೆ ಹಾಕುವುದನ್ನು ಭಾರತ ಬಿಡುತ್ತದೆ’. ಆಗಲೇ ಅವರ ತಲೆ ಹೊಕ್ಕಿದ್ದು ಕಾಶ್ಮೀರದಲ್ಲಿ ತೀವ್ರಗೊಳ್ಳಬೇಕಿರುವ ತೀವ್ರಗಾಮಿ ಚಟುವಟಿಕೆ ಮತ್ತು ಭಾರತದ ಗಮನವನ್ನು ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ ಸೆಳೆಯಬಲ್ಲ ಯಾವುದಾದರೂ ಯೋಜನೆ. ಪಾಕ್ನ ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ಬಂದೂಕಿಟ್ಟು ಗುಂಡು ಹಾರಿಸಬೇಕು ಅಷ್ಟೇ! ಈಗ ಆಯ್ಕೆಯಾಗಿದ್ದು ಕುಲಭೂಷಣ್ ಜಾಧವ್.

ಮೋದಿಯವರು ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದ ಆರಂಭದ ತಿಂಗಳುಗಳವು. ದೆಹಲಿಯ ಅಧಿಕಾರದ ಪಡಸಾಲೆಗೆ ಹತ್ತಿರವಿರುವ ಪ್ರಮುಖರೊಬ್ಬರು ಮೋದಿಯವರ ರಾಜತಾಂತ್ರಿಕ ನಡೆಯ ಕುರಿತಂತೆ ಅಸಮಾಧಾನ ವ್ಯಕ್ತ ಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಎರಡೆರಡು ರಾಷ್ಟ್ರಗಳನ್ನು ಏಕಕಾಲಕ್ಕೆ ವಿರೋಧಿಸುವುದು ಸರಿಯಲ್ಲ ಸಮಾಧಾನವಾಗಿ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಟ್ಟು ಜನರ ಮನಸನ್ನು ಗೆದ್ದು ಆಮೇಲೆ ಒಂದೊಂದೇ ಸಮಸ್ಯೆ ಪರಿಹರಿಸಬೇಕು ಅಂತ ಅವರ ಅಂಬೋಣ. ಹೌದು. 70 ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಭಾರತದ್ದು ಇದೇ ಮಾದರಿ. ಜವಹರಲಾಲ್ ನೆಹರೂರವರಿಗೆ ಆಳಲು ಬೇಕಾದಷ್ಟು ಸಮಯವಿತ್ತು. ಅವರಾಗಿಯೇ ದೇಹ ಬಿಡುವವರೆಗೆ ಕುರ್ಚಿ ಬಿಡುವ ಪ್ರಮೇಯವಿರಲಿಲ್ಲ. ಇಂದಿರಾಗಾಂಧಿಯವರದ್ದೂ ಅದೇ ಕಥೆ. ರಾಜೀವ್ ಗಾಂಧಿಯವರೂ ಬದುಕಿದ್ದರೆ ಮತ್ತೆ ಕುರ್ಚಿಯ ಮೇಲೆ ಆಸೀನರಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದರು. ಆಮೇಲೆ ಅವರ ಮಗ, ಮೊಮ್ಮಗ ಪರಂಪರೆ ಮುಂದುವರೆದಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಅವರಿಗೆಲ್ಲ ಸಾಕಷ್ಟು ಸಮಯವಿತ್ತು. ದೀರ್ಘಕಾಲ ತಾವೇ ಮೆರೆಯಬಹುದಾದ ಅವಕಾಶವೂ ಇತ್ತು. ಮಧ್ಯೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಎಡವಟ್ಟಾಗಿ ಅಧಿಕಾರ ಇತರರ ಕೈ ಸೇರಿತು. ಆದರೆ ಹೀಗೆ ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಂಡ ಬೇರೆಯವರೂ ಹಳೆಯ ಆಳುವ ನೀತಿಯನ್ನೇ ಬಳಸಿದರು. ಸುಖ-ನೆಮ್ಮದಿಯಿಂದಿದ್ದ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಅಲುಗಾಡಿಸುವ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಅವರು ಕೈ ಹಾಕಲೇ ಇಲ್ಲ. ಹೌದು. ನಾನು ಅಟಲ್ ಬಿಹಾರಿ ವಾಜಪೇಯಿಯವರ ಕುರಿತಂತೆಯೇ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಅಧಿಕಾರ ಬಲು ಬೇಗ ಕಳೆದು ಹೋಯಿತು. ಮತ್ತೆ ಸುಖಾಸನಕ್ಕೆ ಹಪಹಪಿಸುವ ವೇಳೆಗಾಗಲೇ ಹತ್ತು ಸುದೀರ್ಘ ವರ್ಷ ಕಳೆದೇ ಹೋಯ್ತು. ನಮಗಂಟಿದ ಜಾಡ್ಯ ಕಳೆಯಲೇ ಇಲ್ಲ.
ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ತಮಗಿರುವ ಸಮಯದ ಮಿತಿ ಅರಿತಿದ್ದಾರೆ. ಕ್ರಾಂತಿಯ ವೇಗ ಅವರಿಗೆ ಬೇಕಿದೆ. ಹಾಗಂತಲೇ ಜಗದ ವೇಗಕ್ಕೆ ತಮ್ಮ ವೇಗವನ್ನು ತಮ್ಮದೇ ಶೈಲಿಯಲ್ಲಿ ಹೊಂದಿಸಿಕೊಂಡದ್ದು. ಈಗ ಜಗದ ವೇಗವೇ ತಮ್ಮ ವೇಗಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆಯಾಗುವಂತೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಪುತಿನ್, ಟ್ರಂಪ್ರನ್ನು ಹೇಗೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದಾರೋ ಅದೇ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿಯವರನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

Modi_PTI-L

ಚೀನಾದೊಂದಿಗೆ ಮೋದಿ ನಡಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ರೀತಿ ಅದನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸಿದೆ. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ದಲೈಲಾಮಾರನ್ನು ತವಾಂಗ್ಗೆ ಕಳಿಸುವ ಯೋಜನೆ ರೂಪಿಸಿತ್ತಲ್ಲ ಸರ್ಕಾರ, ಅದರ ಹಿಂದೆ ಇದ್ದದ್ದು ಇದೇ ಚಾಕಚಕ್ಯತೆ. ಚೀನಾ ಪಾಕ್ ಎಕಾನಾಮಿಕ್ ಕಾರಿಡಾರ್ ಮೂಲಕ ಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಚೀನಾ ಕಿರಿಕಿರಿ ಮಾಡುವುದನ್ನು ತಡೆಗಟ್ಟಲು ಗೋಗರೆಯುವ ಮಾರ್ಗ ಅನುಸರಿಸಲಿಲ್ಲ ಭಾರತ. ಸೌಹಾರ್ದ ಮಾತುಕತೆಗಳಾದವು, ಜಗತ್ತಿನ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳನ್ನು ತನ್ನೆಡೆ ಸೆಳೆಯುವ ಭೇದೋಪಾಯ ಅವಲಂಬಿಸಿತು. ಏನೂ ಆಗಲಿಲ್ಲವೆಂದಾಗ ಚೀನಾಕ್ಕೆ ಗಡಿ ಅಭದ್ರತೆ ಉಂಟಾಗುವಂತೆ ಮಾಡಲು ತವಾಂಗ್ಗೆ ಲಾಮಾರನ್ನು ಕಳಿಸಿತು. ಬಹಳ ಜನರಿಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಕಾಶ್ಮೀರದ ಸಮಸ್ಯೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಹೇಗೆ ಹಿಂಡುತ್ತಿದೆಯಲ್ಲ ಅಂಥ ನಾಲ್ಕು ಪಟ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಕಾಶ್ಮೀರ ಚೀನಾದೊಳಗಿದೆ, ಟಿಬೇಟ್ ರೂಪದಲ್ಲಿ. ಅದನ್ನು ಎಷ್ಟು ತೀವ್ರವಾದ ವ್ರಣವಾಗಿಸುತ್ತೇವೆಯೋ ಅಷ್ಟು ಚೀನಾ ಹೈರಾಣಾಗುತ್ತಿದೆ. ಈ ಬಾರಿ ಆಗಿದ್ದೂ ಅದೇ. ದಲೈಲಾಮಾ ಅರುಣಾಚಲ ಭೇಟಿ ಯೋಜನೆಯಾದೊಡನೆ ಚೀನಾ ವಿಲವಿಲನೆ ಒದ್ದಾಡಿತು. ಅತ್ತ ಟಿಬೇಟಿನಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಸಂಚಲನ. ಮೋದಿಯ ಕುರಿತಂತೆ ಭರವಸೆ ಈಗ ಪಾಕೀಸ್ತಾನದಲ್ಲಿರುವ ಹಿಂದೂಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ ಟಿಬೇಟಿನಲ್ಲಿರುವ ಬುದ್ಧಾನುಯಾಯಿಗಳಿಗೂ ಇದೆ. ಕಾಶ್ಮೀರದ ಸಮಸ್ಯೆಗೆ ಪಾಕಿಗೆ ನೀವು ಬೆಂಬಲ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇ ಆದರೆ ಟಿಬೆಟ್ನಲ್ಲಿ ಬೆಂಕಿ ಭುಗಿಲೇಳಲು ನಾವೂ ಪ್ರಯತ್ನ ಹಾಕುತ್ತೇವೆ ಎಂಬ ಸ್ಪಷ್ಟ ಸಂದೇಶ ಕೊಟ್ಟಿತು ಭಾರತ. ಈಗ ಚೀನಾಕ್ಕಿದ್ದದ್ದು ಒಂದೇ ದಾರಿ. ‘ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಗಡಿಯ ಮೇಲೆ ಸರ್ಜಿಕಲ್ ದಾಳಿ ಮತ್ತು ನೋಟ್ ಬಂದಿಯ ನಂತರ ಯಾವ ಹಿಡಿತ ಭಾರತ ಹೊಂದಿದೆಯೋ ಅದನ್ನು ಸಡಿಲಗೊಳಿಸುವಂತಾಗಬೇಕು. ಆಗ ಮಾತ್ರ ಟಿಬೇಟಿನತ್ತ ತಲೆ ಹಾಕುವುದನ್ನು ಭಾರತ ಬಿಡುತ್ತದೆ’.

modi-dalai-lama-650_650x400_61491402672

ಆಗಲೇ ಅವರ ತಲೆ ಹೊಕ್ಕಿದ್ದು ಕಾಶ್ಮೀರದಲ್ಲಿ ತೀವ್ರಗೊಳ್ಳಬೇಕಿರುವ ತೀವ್ರಗಾಮಿ ಚಟುವಟಿಕೆ ಮತ್ತು ಭಾರತದ ಗಮನವನ್ನು ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ ಸೆಳೆಯಬಲ್ಲ ಯಾವುದಾದರೂ ಯೋಜನೆ. ಪಾಕ್ನ ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ಬಂದೂಕಿಟ್ಟು ಗುಂಡು ಹಾರಿಸಬೇಕು ಅಷ್ಟೇ! ಈಗ ಆಯ್ಕೆಯಾಗಿದ್ದು ಕುಲಭೂಷಣ್ ಜಾಧವ್.

ಭಾರತದ ನೌಕಾ ಸೇನೆಯಲ್ಲಿ ಉದ್ಯೋಗಿಯಾಗಿದ್ದ ಕುಲಭೂಷಣ್ ಜಾಧವ್ ಅವಧಿಗೆ ಮುಂಚೆ ನಿವೃತ್ತರಾಗಿ 2000 ನೇ ಇಸವಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ವಂತ ಉದ್ಯೋಗ ಮಾಡುವ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಇರಾನಿಗೆ ಹೋದರು. ಛಾಬಹಾರ್ ಬಂದರಿನಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣದೊಂದು ಉದ್ದಿಮೆ ತೆರೆದು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದಲೇ ವ್ಯಾಪಾರ ವಹಿವಾಟಿನಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದರು. ಕರಾಚಿ, ಲಾಹೋರ್ಗಳೊಂದಿಗೂ ಅವರ ಸಂಪರ್ಕ ಚೆನ್ನಾಗಿಯೇ ಇತ್ತು. ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ 2015ರಲ್ಲಿ ತಾಲೀಬಾನು ಇವರನ್ನು ಅಪಹರಿಸಿತು. ಭಾರತದ ನೌಕಾಸೇನೆಯಿಂದ ನಿವೃತ್ತನೆಂದು ಗೊತ್ತಾದೊಡನೆ ಆತನನ್ನು ಪಾಕೀಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ಮಾರಿಬಿಟ್ಟಿತು! ಭಾರತ-ಪಾಕೀಸ್ತಾನಗಳ ಶಾಂತಿ ಮಾತುಕತೆಯನ್ನು ಹಾಳುಗೆಡವಲು ಈತನನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುವ ನಿರ್ಧಾರ ಐಎಸ್ಐನದ್ದು. ಮೋದಿ ಪಾಕ್ ಭೇಟಿಯ ನಂತರವಂತೂ ಐಎಸ್ಐ ಚುರುಕಾಯ್ತು. ಸರಿಸುಮಾರು ಇದೇ ವೇಳೆಗೆ ಪಟಾನ್ಕೋಟ್ನಲ್ಲಿ ವಾಯು ದಾಳಿಯಾಯ್ತು. ಪಾಕೀಸ್ತಾನೀ ಸೇನೆ ಭಾರತ ಅತೀ ದೊಡ್ಡ ಮರುದಾಳಿ ಸಂಘಟಿಸುವುದೆಂದು ಕಾಯುತ್ತಲೇ ಕುಳಿತಿತ್ತು. ಹಾಗಾಗಲಿಲ್ಲ. ಪಾಕೀಸ್ತಾನದ ತಂಡಕ್ಕೆ ಪಟಾನ್ಕೋಟ್ಗೆ ಬಂದು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿ ಹೋಗಲು ಅನುಮತಿ ಕೊಟ್ಟು ಇದರಲ್ಲಿ ಅವರದ್ದೇ ಕೈವಾಡ ಇರುವುದಕ್ಕೆ ಸಾಕಷ್ಟು ಸಾಕ್ಷಿಗಳನ್ನು ಕೈಗಿತ್ತಿತು. ಪಾಕೀಸ್ತಾನೀ ಪ್ರೇರಿತ ಜೈಶ್-ಎ-ಮೊಹಮ್ಮದ್ ಈ ದಾಳಿಯ ಹಿಂದಿರುವ ಸಂಘಟನೆ ಎಂಬುದು ಮನವರಿಕೆಯಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಜಗತ್ತಿನ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಪಾಕೀಸ್ತಾನವನ್ನು ಕೆಕ್ಕರಿಸಿಕೊಂಡು ನೋಡಿದವು. ಇದರಿಂದ ಬಚಾವಾಗಲು ಅವರಿಗೆ ಬೇರೆ ಮಾರ್ಗವಿರಲಿಲ್ಲ.

ಕುಲಭೂಷಣ್ರನ್ನು ನಿರಂತರ ಹಿಂಸೆಗೆ ಒಳಪಡಿಸುತ್ತಾ ತಾನು ಭಾರತದ ಪರವಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಗೂಢಚಾರ ಎಂದು ಒಪ್ಪುವಂತೆ ಮಾಡಲಾಯ್ತು. ಅದರಲ್ಲೂ ಚಾಬಹಾರ್ನಿಂದ ಬಲೂಚಿಗಳೊಂದಿಗೆ ನೇರ ಸಂಪರ್ಕ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಬಲೂಚಿಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ಭಾರತದ ಪರವಾಗಿ ಕುಮ್ಮಕ್ಕು ಕೊಡಲು ಬಂದವನೆಂದು ಆತನ ಬಾಯಲ್ಲಿಯೇ ಹೇಳಿಸಲಾಯ್ತು. ಈ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿಯೇ ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರ 13 ಬಾರಿ ಆತನ ಭೇಟಿಗೆ ಅನುಮತಿ ಕೇಳಿ ಪಾಕೀಸ್ತಾನ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಪತ್ರ ಬರೆಯಿತು. ಲಾಭವಾಗಲಿಲ್ಲ.

 

ಚೀನಾ ತುದಿಗಾಲಲ್ಲಿ ನಿಂತಿತ್ತು. ಅದಕ್ಕೆ ತುರ್ತಾಗಿ ಭಾರತವನ್ನು ಬೇರೊಂದು ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿಸುವ ಜರೂರತ್ತಿತ್ತು. ಅದಕ್ಕೇ ಕುಲಭೂಷಣ್ರ ಮೇಲೆ ತೂಗು ಕತ್ತಿಯಾಗಿರಬಹುದು ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ ರಕ್ಷಣಾ ಚಿಂತಕ ರಾಜೀವ್ ಶರ್ಮಾ. ಭಾರತವೇನೂ ಸುಮ್ಮನಿರಲಿಲ್ಲ. ಇದನ್ನು ಅಂದಾಜು ಮಾಡಿಯೇ ಒಂದಷ್ಟು ಗುಪ್ತ ಚಟುವಟಿಕೆ ಮಾಡಿತು. ಪಾಕೀಸ್ತಾನೀ ಮಾಧ್ಯಮಗಳನ್ನು ನಂಬುವುದಾದರೆ ಪಾಕೀಸ್ತಾನದ ಲೆಫ್ಟಿನೆಂಟ್ ಕರ್ನಲ್ ಮೊಹಮ್ಮದ್ ಹಬೀಬ್ ಜಾಹೀರ್ನನ್ನು ಭಾರತ ನೇಪಾಳದಿಂದ ಅಪಹರಿಸಿತು. ಅವರಿಗೆ ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿನಿಂದ ಕರೆ ಬಂತು. ವಿಶೇಷ ಮಾಹಿತಿ ಕೊಡುವ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಕಟ್ಮಂಡುವಿಗೆ ಕರೆಯಲಾಯ್ತು. ಅಲ್ಲಿಂದ ಲುಂಬಿಣಿಗೊಯ್ದು ಅರಿವೇ ಆಗದಂತೆ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬರಲಾಯ್ತು. ಹಾಗಂತ ಪಾಕೀಸ್ತಾನದ ಆಕ್ಷೇಪ. ತಾಲೀಬಾನಿನೊಂದಿಗೆ ಒಪ್ಪಂದ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಕುಲಭೂಷಣ್ರನ್ನು ಹಿಡಿದು ತರುವಲ್ಲಿ ಹಬೀಬ್ರ ಪಾತ್ರವಿತ್ತು ಅಂತ ಅಲ್ಲಿನ ಪತ್ರಿಕೆಗಳು ವರದಿ ಮಾಡಿವೆ. ಐಎಸ್ಐನ ಮಹತ್ವದ ಸುಳಿಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಈತನ ಅಪಹರಣದ ಸುದ್ದಿ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಮೊದಲು ಹರಡಿದ್ದರೆ ಪಾಕೀಸ್ತಾನದ ಮಾನ ಮೂರ್ಕಾಸಿಗೆ ಹರಾಜಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಹೀಗಾಗಿ ತರಾತುರಿಯಲ್ಲಿ ಕುಲಭೂಷಣ್ರನ್ನು ಮಿಲಿಟರಿ ನ್ಯಾಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ಮರಣ ದಂಡನೆಯ ಶಿಕ್ಷೆ ನೀಡುವ ಘೋಷಣೆ ಮಾಡಲಾಯ್ತು. ಒಂದಂತೂ ನೆನಪಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಿ. ಮರಣ ದಂಡನೆಗೆ ತೋರಿರುವ ಆತುರ, ಜಿನೇವಾ ನಿಯಮಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಗಾಳಿಗೆ ತೂರಿ ಕೊಟ್ಟಿರುವ ಶಿಕ್ಷೆ ನೋಡಿದರೆ ಕುಲಭೂಷಣ್ ಜಾಧವ್ ಬದುಕಿರುವ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಅನುಮಾನವಿದೆ. ಹೀಗಾಗಿಯೇ ಭಾರತದ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಮೊದಲ ದಿನವೇ ಇದನ್ನು ಅಕ್ಷಮ್ಯ ಕೊಲೆ ಎಂದು ಜರೆದಿರುವುದು.

hqdefault

ಭಾರತ ಸುಮ್ಮನೆ ಕೂಡಲಿಲ್ಲ. ದೇಶದಲ್ಲಿ ಒಕ್ಕೊರಲ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಮೂಡುವಂತೆ ಮಾಡಿತು. ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಪ್ರಭಾವ ಬಳಸಿತು. ಆಮ್ನೆಸ್ಟಿ ಇಂಟರ್ನ್ಯಾಷನಲ್ ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ದನಿಯೆತ್ತಬೇಕಾಯ್ತು. ಅಮೇರಿಕಾ-ಯೂರೋಪುಗಳು ಪಾಕೀಸ್ತಾನದ ಕ್ರಮವನ್ನು ಜರಿದವು. ಕೊನೆಗೆ ಪಾಕೀಸ್ತಾನದ ಮಾನವ ಹಕ್ಕು ಸಂಘಟನೆಗಳೂ ಈ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಿದವು. ಅಲ್ಲಿನ ಪತ್ರಿಕೆಗಳು ಸರ್ಕಾರದ ವಿರುದ್ಧ, ಸೈನ್ಯದ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ವಿರುದ್ಧ ಬರೆದವು. ಇವೆಲ್ಲವೂ ರಾಜತಾಂತ್ರಿಕ ಗೆಲುವೇ. ಪಾಕೀಸ್ತಾನ ಪೀಪಲ್ಸ್ ಪಾರ್ಟಿಯ ಬಿಲಾವಲ್ ಭುಟ್ಟೋ ಮರಣ ದಂಡನೆಯನ್ನು ವಿರೋಧಿಸುತ್ತೇನೆ ಎಂದ. ಇಮ್ರಾನ್ ಖಾನ್ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಬುದ್ಧಿಮಾತು ಹೇಳಿ ಒಂದು ತಪ್ಪು ಹೆಜ್ಜೆ ಇಟ್ಟರೆ ಮೋದಿ ಪಾಕೀಸ್ತಾನವನ್ನು ಚೂರು-ಚೂರು ಮಾಡಿ ಬಿಡುತ್ತಾರೆ ಎಂದ. ನ್ಯಾಯಾಲಯವೂ ತರಾತುರಿಯಲ್ಲಿ ಕುಲಭೂಷಣ್ಗೆ ಮೇಲ್ಮನವಿ ಸಲ್ಲಿಸಲು ಅವಕಾಶವಿದೆ ಎಂದಿತು. ಅತ್ತ ನ್ಯಾಯವಾದಿಗಳು ಅವನ ಪರವಾಗಿ ಯಾರೂ ನಿಲ್ಲುವಂತಿಲ್ಲವೆಂದು ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಕೊಟ್ಟರು. ಭಾರತವನ್ನು ತೊಂದರೆಗೆ ಸಿಲುಕಿಸ ಹೋಗಿ ಪಾಕೀಸ್ತಾನ ಸಮಸ್ಯೆಗಳ ಸುಳಿಗೆ ಸಿಲುಕಿಕೊಂಡಿತು.

ಇತ್ತ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ರಷ್ಯಾ, ಇಸ್ರೇಲು, ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾಗಳೊಂದಿಗೆ ಅನೇಕ ರಕ್ಷಣಾ ಒಪ್ಪಂದಗಳಿಗೆ ತಯಾರಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಚೀನಾದ ಮೇಲಿದ್ದ ತಮ್ಮ ಕಣ್ಣು ಒಂದಿಂಚೂ ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ಸರಿದಿಲ್ಲವೆಂದು ಸ್ಪಷ್ಟ ಸಂದೇಶ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ರಾಜತಾಂತ್ರಿಕ ನಡೆ ಅಂದರೆ ಹಾಗೆಯೇ. ನಮ್ಮನ್ನು ಎತ್ತೆತ್ತಲೋ ಸುಳಿಯಲು ಚೀನಾ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಲೇ ಇದೆ. ಅದರ ಕಣ್ಣೊಳಗೆ ಕೈಯ್ಯಿಡಲು ನಾವು ಸಿದ್ಧರಿದ್ದೇವೆ ಎಂಬ ನಮ್ಮ ಧಾಡಶಿ ತನವೇ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾಗೋದು. ಅದಾಗಲೇ ಬಾಂಗ್ಲಾ, ಮಯನ್ಮಾರ್, ಶ್ರೀಲಂಕಾಗಳು ನಮ್ಮ ತೆಕ್ಕೆಗೆ ಬಂದಾಗಿವೆ. ಹೀಗಾಗಿ ನಮಗೆ ಉರುಳು ಹಾಕುವ ಚೀನಾದ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ಸೋಲು ಕಂಡಿವೆ. ಕುಲಭೂಷಣನ ಸಮಸ್ಯೆಯೊಂದು ಹೀಗೆಯೇ ಪರಿಹಾರವಾದರೆ ಚೀನಾಕ್ಕೆ ಬಲವಾದ ಕಪಾಳಮೋಕ್ಷವಷ್ಟೇ!

ಡ್ರ್ಯಾಗನ್ ಮುಸುಡಿಗೇ ಬಿದ್ದಿದೆ ಗುದ್ದು!

ಡ್ರ್ಯಾಗನ್ ಮುಸುಡಿಗೇ ಬಿದ್ದಿದೆ ಗುದ್ದು!

ಗಿಲ್ಗಿಟ್ ಪ್ರದೇಶದ ಬಹು ಸಂಖ್ಯಾತರು ಷಿಯಾಗಳು. ಆದರೆ ಇಡಿಯ ಪಾಕೀಸ್ತಾನದ ಬಹುಪಾಲು ಜನ ಸುನ್ನಿಗಳು. ಸದಾ ಷಿಯಾಗಳನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸುವ ಈ ಸುನ್ನಿಗಳು ಭಾರತದ ವಿರುದ್ಧ ಎತ್ತಿಕಟ್ಟಲು ಮಾತ್ರ ಗಿಲ್ಗಿಟ್ ಬಾಲ್ಟಿಸ್ತಾನವನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡರು. ಧರ್ಮದ ಅಫೀಮಿನ ನಶೆಯಿಂದ ಹೊರಬಂದ ಗಿಲ್ಗಿಟ್ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕತೆಯ ಕೂಗು ಮೊಳಗಲಾರಂಭಿಸಿತು. ಜನ ಪಾಕೀಸ್ತಾನದ ಕಪಿಮುಷ್ಟಿಯಿಂದ ಹೊರಬರಬೇಕೆಂದು ಆಂದೋಲನ ಆರಂಭಿಸಿದರು. ಪಾಕೀಸ್ತಾನ ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಜಗ್ಗಲಿಲ್ಲ. ಆಗಲೇ ಚೀನಾ ಪಾಕೀಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ತನ್ನ ಕಾರಿಡಾರ್ ಯೋಜನೆಯ ಕನಸು ಕಾಣಿಸಲು ಶುರುಮಾಡಿದ್ದು.

ಬ್ರಿಟನ್ನಿನ ಸಂಸತ್ತು ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ಐತಿಹಾಸಿಕ ನಿರ್ಣಯ ನಮ್ಮಲ್ಲನೇಕರ ಕಿವಿಗಳಿಗೂ ರಾಚದೇ ಮಾಯವಾಯಿತು. ಉತ್ತರ ಪ್ರದೇಶದ ರಾಜಕೀಯದ ಸಂವಾದದಲ್ಲಿ ಮೈಮರೆತಿದ್ದ ನಾವು ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ಪರವಾಗಿ ಮಂಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಮಹತ್ವದ ನಿರ್ಣಯದ ಚರ್ಚೆ ಮಾಡುವುದನ್ನು ಮರೆತೇ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದೆವು. ಅಸಲಿಗೆ ಪಾಕೀಸ್ತಾನ ಗಿಲ್ಗಿಟ್-ಬಾಲ್ಟಿಸ್ತಾನಗಳನ್ನು ತನ್ನ ತೆಕ್ಕೆಗೆ ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುವ ಘೋಷಣೆ ಮಾಡಲು ಸಿದ್ಧತೆ ನಡೆಸಿತ್ತು. ಈ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿಯೇ ಸರಿಯಾಗಿ ಬ್ರಿಟನ್ನಿನ ಸಂಸತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಕನ್ಸರ್ವೇಟೀವ್ ಪಕ್ಷದ ಸಂಸದರಾದ ಬಾಬ್ ಬ್ಲ್ಯಾಕ್ಮನ್ ಪಾಕೀಸ್ತಾನ ಗಿಲ್ಗಿಟ್-ಬಾಲ್ಟಿಸ್ತಾನಗಳನ್ನು ನುಂಗಲು ಹವಣಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಿ ಗೊತ್ತುವಳಿ ಮಂಡಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಪ್ರದೇಶ ಜಮ್ಮು-ಕಾಶ್ಮೀರಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ್ದು ಪಾಕೀಸ್ತಾನ ಅದನ್ನು ವಶದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿರುವುದೇ ಕಾನೂನು ಬಾಹಿರ, ಅಂತಹುದರಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಚೀನಾದೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಎಕಾನಾಮಿಕ್ ಕಾರಿಡಾರ್ ನಿರ್ಮಿಸಲು ಹೊರಟಿರುವುದು ಮತ್ತು ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಜನರೊಂದಿಗೆ ಕ್ರೂರವಾಗಿ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವುದು ಅಕ್ಷರಶಃ ಮಾನವ ಹಕ್ಕುಗಳ ಉಲ್ಲಂಘನೆಯೇ ಎಂದಿದ್ದಾರೆ. ಮುಂದುವರೆಸಿ ಈ ಪ್ರದೇಶಗಳು ಭಾರತಕ್ಕೆ ಸೇರಿದವು ಎಂದು ಬ್ಲ್ಯಾಕ್ಮನ್ ಹೇಳಿದ ಮಾತಿಗೆ ಎಲ್ಲರೂ ತಲೆದೂಗಿ ನಿಲುವಳಿಯನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಇಷ್ಟು ದಿನ ಯಾವುದನ್ನು ಬೊಬ್ಬೆಯಿಡುತ್ತಾ ನಾವೇ ಅಂಡಲೆಯುತ್ತಿದ್ದೆವೋ ಅದಕ್ಕೊಂದು ಜಾಗತಿಕ ಮೌಲ್ಯ ಈಗ ಬಂದಿದೆ.
ನೆನಪಿಡಿ. ಪಾಕ್ ಆಕ್ರಮಿತ ಕಾಶ್ಮೀರದ ಬಹುದೊಡ್ಡ ಭೂಭಾಗವೇ ಗಿಲ್ಗಿಟ್ ಮತ್ತು ಬಾಲ್ಟಿಸ್ತಾನ. ಬ್ರಿಟೀಷರು ಮಹಾರಾಜಾ ಹರಿಸಿಂಗರ ಸಹಾಯದಿಂದ ಇದನ್ನು ಆಳುತ್ತಿದ್ದರು. ರಷ್ಯಾದೊಂದಿಗಿನ ಸಂಬಂಧ ಸೂಕ್ತವಾಗಿ ನಿಭಾಯಿಸುವ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಇದು ಅವರಿಗೆ ಮಹತ್ವದ ಪ್ರದೇಶವಾಗಿತ್ತು. ಬ್ರಿಟೀಷರು ಗಿಲ್ಗಿಟ್ ಸ್ಕೌಟ್ಸ್ ಎಂಬ ಸೇನಾ ತುಕಡಿಯನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಳಿಸಿದರು. ಎರಡನೇ ಮಹಾಯುದ್ಧದ ನಂತರ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಚಳುವಳಿ ತೀವ್ರಗೊಂಡಾಗ ತಾವು ಗೌರವಯುತವಾಗಿ ಹೊರಡುವ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಬ್ರಿಟೀಷರು ಈ ದೇಶವನ್ನು ತುಂಡರಿಸುವ ಇರಾದೆ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದರು. ಅಂತೆಯೇ ಗಿಲ್ಗಿಟ್ ಸ್ಕೌಟ್ನ್ನು ಗಿಲ್ಗಿಟ್ನಿಂದ ಹಿಂಪಡೆದು ಮಹಾರಾಜರಿಗೆ ಮೇಜರ್ ಬ್ರೌನ್ ಮತ್ತು ಕ್ಯಾಪ್ಟನ್ ಮಥೀಸನ್ನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಉಳಿಸಿ ಹೋದರು. ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಹೊಸ್ತಿಲಲ್ಲಿ ಭಾರತದೊಂದಿಗೆ ಸೇರುವ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಗೊಂದಲದಲ್ಲಿದ್ದ ರಾಜನಿಗೆ ಪಾಕೀಸ್ತಾನದ ಅಪ್ರಚೋದಿತ ದಾಳಿಯಿಂದ ದಿಗಿಲಾಯಿತು. ತಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಭಾರತದೊಂದಿಗೆ ವಿಲೀನವಾಗುವ ಪತ್ರಕ್ಕೆ ಸಹಿ ಹಾಕಿಬಿಟ್ಟರು.
ಕಾಶ್ಮೀರವನ್ನು ಪಾಕೀಸ್ತಾನಕ್ಕೇ ಸೇರಿಸಬೇಕೆಂಬ ಇರಾದೆ ಹೊಂದಿದ್ದ ಮೇಜರ್ ಬ್ರೌನ್ಗೆ ಇದು ನುಂಗಲಾರದ ತುತ್ತಾಗಿತ್ತು. ಆತ ತಡಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ಗಿಲ್ಗಿಟ್ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಮಹಾರಾಜರಿಂದ ನೇಮಕವಾಗಿದ್ದ ರಾಜ್ಯಪಾಲರನ್ನು ಕಿತ್ತೆಸೆದು ಪಾಕೀಸ್ತಾನದ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರ ಕೈಗೆ ಈ ಪ್ರದೇಶ ಒಪ್ಪಿಸಿದ. ಗಿಲ್ಗಿಟ್ ಸ್ಕೌಟ್ನ ತುಕಡಿ ಬಾಲ್ಟಿಸ್ತಾನವನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡು ಲಡಾಖ್ನೆಡೆಗೆ ಮುನ್ನುಗ್ಗಿತು. ಭಾರತೀಯ ಸೇನೆ ತೀವ್ರ ಪ್ರತಿರೋಧ ಒಡ್ಡಿ ಕಾರ್ಗಿಲ್ನವರೆಗಿನ ಪ್ರದೇಶವನ್ನೆಲ್ಲ ಮತ್ತೆ ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡು ಪಾಕೀಸ್ತಾನದ ಬಯಕೆಗೆ ತಣ್ಣೀರೆರೆಚಿತು. ಆದರೆ ಅಷ್ಟರೊಳಗೆ ಗಿಲ್ಗಿಟ್ ಬಾಲ್ಟಿಸ್ತಾನದ ಪ್ರದೇಶಗಳು ಲಡಾಖ್ ಸ್ಕೌಟ್ಸ್ನ ವಶವಾಗಿದ್ದವು. ಈ ವೇಳೆಗೆ ಜಮ್ಮು ಕಾಶ್ಮೀರದ ಗೊಂದಲವನ್ನು ನೆಹರೂ ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಟ್ಟಕ್ಕೊಯ್ದರು. ಅಲ್ಲಿ ಗಡಿಯಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಪಡೆಯನ್ನು ಕಡಿತಗೊಳಿಸಬೇಕೆಂದು ಭಾರತಕ್ಕೆ ವಿಶ್ವಸಂಸ್ಥೆ ತಾಕೀತು ಮಾಡಿದರೆ, ಜಮ್ಮು-ಕಾಶ್ಮೀರದ ಒಟ್ಟೂ ಆಕ್ರಮಿತ ಭಾಗದಿಂದ ಪಾಕ್ ಸೇನೆ ಮರಳಬೇಕೆಂದು ಪಾಕೀಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ಮಾಡಿತು. ಆನಂತರ ಜನಮತ ಗಣನೆ ನಡೆಸಿ ಯಾರು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಸೇರಬೇಕೆಂಬ ನಿರ್ಧಾರ ಮಾಡಿದರಾಯ್ತು ಎಂಬುದು ಅದರ ಮನೋಗತವಾಗಿತ್ತು. ಭಾರತ ಸೇನಾ ಜಮಾವಣೆ ಕಡಿತ ಗೊಳಿಸಿತು. ಆದರೆ ಪಾಕೀಸ್ತಾನ ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡ ಭೂಭಾಗದಿಂದ ಹಿಂದೆ ಸರಿಯಲೇ ಇಲ್ಲ. ಈ ನಿಯಮವನ್ನು ಧಿಕ್ಕರಿಸಿ ಜನಮತಗಣನೆ ಆಗಲೇಬೇಕೆಂದು ಹಠ ಹಿಡಿಯಿತು. ಅನಧಿಕೃತವಾಗಿ ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡ ಭಾಗದಿಂದ ಹಿಂದೆ ಸರಿಯುವವರೆಗೂ ಜನಮತಗಣನೆಯ ಪ್ರಶ್ನೆಯೇ ಇಲ್ಲವೆಂಬ ವಾದಕ್ಕೆ ಭಾರತ ಬದ್ಧವಾಯ್ತು.

gb

 
ಅತ್ತ ಪಾಕ್ ಆಕ್ರಮಿತ ಕಾಶ್ಮೀರ ಆರಂಭದಲ್ಲಿದ್ದ ಉತ್ಸಾಹವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಅಸಮರ್ಥವಾಯಿತು. ಪಾಕೀಸ್ತಾನವೂ ಗಿಲ್ಗಿಟ್-ಬಾಲ್ಟಿಸ್ತಾನಗಳನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸಿ ಯಾವ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯೂ ಇಲ್ಲದಂತೆ ಮಾಡಿತು. ಇದಕ್ಕೊಂದು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಕಾರಣವೂ ಇದೆ. ಗಿಲ್ಗಿಟ್ ಪ್ರದೇಶದ ಬಹು ಸಂಖ್ಯಾತರು ಷಿಯಾಗಳು. ಆದರೆ ಇಡಿಯ ಪಾಕೀಸ್ತಾನದ ಬಹುಪಾಲು ಜನ ಸುನ್ನಿಗಳು. ಸದಾ ಷಿಯಾಗಳನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸುವ ಈ ಸುನ್ನಿಗಳು ಭಾರತದ ವಿರುದ್ಧ ಎತ್ತಿಕಟ್ಟಲು ಮಾತ್ರ ಗಿಲ್ಗಿಟ್ ಬಾಲ್ಟಿಸ್ತಾನವನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡರು. ಧರ್ಮದ ಅಫೀಮಿನ ನಶೆಯಿಂದ ಹೊರಬಂದ ಗಿಲ್ಗಿಟ್ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕತೆಯ ಕೂಗು ಮೊಳಗಲಾರಂಭಿಸಿತು. ಜನ ಪಾಕೀಸ್ತಾನದ ಕಪಿಮುಷ್ಟಿಯಿಂದ ಹೊರಬರಬೇಕೆಂದು ಆಂದೋಲನ ಆರಂಭಿಸಿದರು. ಪಾಕೀಸ್ತಾನ ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಜಗ್ಗಲಿಲ್ಲ. ಆಗಲೇ ಚೀನಾ ಪಾಕೀಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ತನ್ನ ಕಾರಿಡಾರ್ ಯೋಜನೆಯ ಕನಸು ಕಾಣಿಸಲು ಶುರುಮಾಡಿದ್ದು.
ಚೀನಾ-ಪಾಕೀಸ್ತಾನ ಎಕಾನಾಮಿಕ್ ಕಾರಿಡಾರ್ ಯೋಜನೆಯ ಮೂಲಕ ಚೀನಾ ಮತ್ತು ಪಾಕ್ಗಳನ್ನು ಅತ್ಯಾಧುನಿಕ ರಸ್ತೆಯ ಮೂಲಕ ಬೆಸೆಯುವ ಚೀನೀ ಯೋಜನೆ ಪಾಕ್ನ ಭಾಗ್ಯದ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆಯಲಿದೆ ಎಂದು ಪುಕಾರು ಹಬ್ಬಿಸಲಾಯ್ತು. ಚೀನಾದ ಕಾಶ್ಗರ್ನಿಂದ ಪಾಕ್ನ ಗ್ವದಾರ್ ಬಂದರಿನವರೆಗೆ ನಿರ್ಮಾಣಗೊಳ್ಳುವ ಈ ರಸ್ತೆ ದಾರಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ ಪಾಕೀಸ್ತಾನದ ಹಲವೆಡೆ ಜಲವಿದ್ಯುತ್, ಶಾಖೋತ್ಪನ್ನ ವಿದ್ಯುತ್ ಕೇಂದ್ರಗಳನ್ನು ತೆರೆಯಲಿದೆ, ರಾಜಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲಿದೆ, ನೂರಾರು ಕೈಗಾರಿಕಾ ಕೇಂದ್ರಗಳನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಪಡಿಸಲಿದೆ, ಪ್ರಮುಖ ನಗರಗಳನ್ನು ಬೆಸೆಯಲಿದೆ, ಲಕ್ಷಾಂತರ ಉದ್ಯೋಗ ಸೃಷ್ಟಿಸಲಿದೆ ಎಂದೆಲ್ಲ ಚೀನಾ ಹೇಳುತ್ತೆ. ಇಷ್ಟನ್ನೇ ಓದಿಕೊಂಡರೆ ಪಾಕೀಸ್ತಾನದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೆ ಚೀನಾ ಬಲವಾಗಿ ನಿಂತಿದೆ ಎಂದರೂ ಅಚ್ಚರಿಯಿಲ್ಲ. ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ದೊಡ್ಡಮಟ್ಟದ ಲಾಭವಾಗೋದು ಚೀನಾಕ್ಕೇ. ತನ್ನ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಜಗತ್ತಿಗೆ ತಲುಪಿಸಲು ಸಾವಿರಾರು ಮೈಲಿ ಸಮುದ್ರ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಕ್ರಮಿಸಬೇಕಿದ್ದ ಚೀನಾ ಈ ಹೊಸ ರಸ್ತೆಯಿಂದ ಅಷ್ಟು ಪ್ರಯಾಣ ಉಳಿಸುವುದಲ್ಲದೇ ಜಗತ್ತಿನ ಪ್ರಮುಖ ಭೂಭಾಗಗಳನ್ನು ಅತಿ ಕಡಿಮೆ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ, ಕಡಿಮೆ ಖರ್ಚಿನಲ್ಲಿ ಮುಟ್ಟಬಲ್ಲದು. ಹೀಗಾಗಿಯೇ ಸುಮಾರು 50 ಶತಕೋಟಿ ಡಾಲರುಗಳ ವೆಚ್ಚಕ್ಕೆ ಅದು ಸಿದ್ಧವಾಗಿರೋದು. ಅದಕ್ಕಿರುವ ಏಕೈಕ ಸಮಸ್ಯೆಯೆಂದರೆ ಹೀಗೆ ಹಾದು ಹೋಗಬೇಕಿರುವ ರಸ್ತೆ ವಿವಾದದ ಕೇಂದ್ರವಾಗಿರುವ ಗಿಲ್ಗಿಟ್-ಬಾಲ್ಟಿಸ್ತಾನಗಳ ಮತ್ತು ಸಿಂಧ್-ಬಲೂಚಿಸ್ತಾನಗಳ ಮೂಲಕ ಹಾದು ಹೋಗುತ್ತಿರೋದು.

CPEC
ಭಾರತಕ್ಕೆ ಈ ಯೋಜನೆ ನಿಜಕ್ಕೂ ಆತಂಕಕಾರಿಯೇ. ಗ್ವದಾರ್ ಬಂದರಿನ ನಿರ್ಮಾಣ ಮಾಡಿದ ಚೀನಾ ಅಲ್ಲಿಂದ ಭಾರತದ ಸಮುದ್ರೀಯ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳ ಮೇಲೆ ನಿಗಾ ಇಡುವುದು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲದೇ ಪಾಕೀಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ಯಾವಾಗ ಬೇಕಿದ್ದರೂ ಸೈನ್ಯದ ಸಹಕಾರವನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ವೇಗವಾಗಿ ತಲುಪಿಸುವಲ್ಲಿಯೂ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಮೋದಿ ಸರ್ಕಾರ ಬಂದೊಡನೆ ಇರಾನಿನ ಚಾಬಹಾರ್ ಬಂದರನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿದ್ದು. ಅಷ್ಟಕ್ಕೇ ಸುಮ್ಮನಾಗದೇ ಪಾಕ್ ಆಕ್ರಮಿತ ಕಾಶ್ಮೀರದಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ಪರ ಒಲವು ಮೂಡುವಂತೆ ಮಾಡುವಲ್ಲಿ ಮಹತ್ವದ ನಿರ್ಧಾರ ತೆಗೆದುಕೊಂಡರು. ಪ್ರವಾಹದಲ್ಲಿ ಕಾಶ್ಮೀರ ಕೊಚ್ಚಿ ಹೋಗಿದ್ದಾಗ ಸ್ವತಃ ಪ್ರಧಾನಿಗಳೇ ಕಾಳಜಿ ವಹಿಸಿ ಕಾಶ್ಮೀರದ ಪುನಶ್ಚೇತನಕ್ಕೆ ಕೈಗೊಂಡ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆ ಪಾಕ್ ವಶದಲ್ಲಿರುವ ಕಾಶ್ಮೀರಿಗರಿಗೆ ಹೊಟ್ಟೆ ಉರಿಸಲು ಸಾಕಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿಂದಾಚೆಗೆ ತಮ್ಮನ್ನು ‘ಕ್ಯಾರೆ’ ಎಂದೂ ಕೇಳದ ಪಾಕ್ನ ವಿರುದ್ಧ ತಿರುಗಿಬಿತ್ತು ಗಿಲ್ಗಿಟ್-ಬಾಲ್ಟಿಸ್ತಾನ. ಅದರೊಟ್ಟಿಗೇ ಬಲೂಚಿಸ್ತಾನ ಸಿಂಧ್ಗಳೂ ಮುಗಿಬಿದ್ದವು. ಚೀನಾದ ಈ ಯೋಜನೆಯಿಂದ ನವಾಜ್ ಷರೀಫ್ರ ಪಂಜಾಬ್ಗೆ ಲಾಭ ಹೊರತು ಇತರರಿಗಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವ ಸಂದೇಶ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಹಬ್ಬಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ತಿರುಗಿಬಿದ್ದರು. ಬಲೂಚಿಸ್ತಾನ-ಸಿಂಧ್ಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಕೂಗು ಮೊಳಗಲಾರಂಭಿಸಿತು. ಸ್ವತಃ ಭಾರತ ತನ್ನೆಲ್ಲಾ ಲಾಬಿ ಬಳಸಿ ಈ ಹೋರಾಟಗಳು ತೀವ್ರವಾಗುವಂತೆ ನೋಡಿಕೊಂಡಿತು.

ಬ಻ಲೊ
ಹೌದು. ಇದು ರಾಜ ತಾಂತ್ರಿಕತೆಯ ಒಂದು ಮಹತ್ವದ ಭಾಗ. ಯಾವುದಾದರೂ ಆಮಿಷದ ಮೂಲಕ ಶತ್ರು ರಾಷ್ಟ್ರದಲ್ಲಿ ಅವರದ್ದೇ ವಿರುದ್ಧ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವವರನ್ನು ಹಿಡಿದು ವ್ಯೂಹ ರಚಿಸೋದು. ಚೀನಾ ಜೆಎನ್ಯು ಪ್ರೊಫೆಸರುಗಳ ಮೂಲಕ, ಅವಾಡರ್್ ವಾಪ್ಸಿ ಗ್ಯಾಂಗುಗಳ ಮೂಲಕ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಮಾಡುತ್ತಲ್ಲ ಹಾಗೆಯೇ. ಭಾರತ ಪಾಕೀಸ್ತಾನದಲ್ಲಿ ಎಂತಹ ದೊಡ್ಡ ಜಾಲ ಹಬ್ಬಿಸಿದೆಯೆಂದರೆ ಚೀನಾದ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಗಲ್ಲಿ ಗಲ್ಲಿಯಲ್ಲೂ ತಡೆಯೊಡ್ಡುವಂತೆ ಸ್ಥಳೀಯರನ್ನು ಎತ್ತಿಕಟ್ಟಿದೆ. ಈ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿಯೇ ಗಿಲ್ಗಿಟ್ ಬಾಲ್ಟಿಸ್ತಾನಗಳನ್ನು ತನ್ನದೇ ಅಂಗವೆಂದು ಘೋಷಿಸಿ ಅದನ್ನು ತನ್ನಿಚ್ಛೆಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ನಿಯಂತ್ರಿಸುವ, ಚೀನಿ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಿಗೆ ಅನುಕೂಲ ಮಾಡಿಕೊಡುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿತ್ತು. ಅದಕ್ಕೆ ಪೂರಕವಾಗಿ ಆ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಭಾರತ ವಿರೋಧಿ ಚಿಂತನೆಗಳನ್ನು ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಹಬ್ಬಿಸುವ ಅದರ ಕೆಲಸವೂ ತೀವ್ರಗೊಂಡಿತ್ತು.
ಅಕ್ಷರಶಃ ಇದೇ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಮೋದಿಯವರ ರಾಜತಾಂತ್ರಿಕ ನಡೆಯ ಪ್ರಭಾವ ಹೇಗಾಗಿದೆಯೆಂದರೆ ಗಿಲ್ಗಿಟ್ ಬಾಲ್ಟಿಸ್ತಾನ ಪಾಕೀಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ್ದೇ ಅಲ್ಲ. ಅದು ನ್ಯಾಯಯುತವಾಗಿ ಭಾರತದ್ದೇ ಅಂಗವೆಂದು ಇಂಗ್ಲೆಂಡು ಘೋಷಿಸಿದೆ. ಡೊನಾಲ್ಡ್ ಟ್ರಂಪ್ ಮೋದಿಯವರಿಗೆ ಕರೆ ಮಾಡಿ ಅಮೇರಿಕಾಕ್ಕೆ ಬರುವಂತೆ ಆಹ್ವಾನ ನೀಡಿದ್ದಂತೂ ಇನ್ನೊಂದು ಮಹತ್ವದ ಹೆಜ್ಜೆ. ಪಾಕೀಸ್ತಾನವಂತೂ ಬಾಯಿ ಬಡಕೊಳ್ಳುವುದು ಖಚಿತ, ಚೀನಾ ಕೂಡ ಹೂಡಿದ ಶತಕೋಟ್ಯಾಂತರ ಡಾಲರುಗಳ ಬಂಡವಾಳ ನೀರು ಪಾಲಾಯಿತೆಂದು ಕಣ್ಣೀರಿಡಲೇಬೇಕು. ನಾವು ಮುಸುಡಿಗೆ ಕೊಟ್ಟ ಪೆಟ್ಟನ್ನು ಜೀರ್ಣಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಅದಕ್ಕೆ ಸಮಯ ಬೇಕು. ಹಾಗಂತ ಅದು ಸುಮ್ಮನಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಡ್ರ್ಯಾಗನ್ ಮುಂದಿನ ಹೆಜ್ಜೆಗೆ ಸಿದ್ಧತೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ಸಿಂಹವಾಗಿ ಎದುರಿಸುವುದಕ್ಕೆ ನಾವು ಸಿದ್ಧವಿದ್ದರೆ ಆಯಿತು, ಅಷ್ಟೇ.

ಭಗತ್ ಸಿಂಗನ ಹೋರಾಟದಲ್ಲೂ ಕಮ್ಯುನಿಸಂನ ವಾಸನೆ ಹಿಡಿದ ಕಾಮ್ರೇಡುಗಳು

ಭಗತ್ ಸಿಂಗನ ಹೋರಾಟದಲ್ಲೂ ಕಮ್ಯುನಿಸಂನ ವಾಸನೆ ಹಿಡಿದ ಕಾಮ್ರೇಡುಗಳು

ಭಗತ್ಸಿಂಗ್ ನಾನೇಕೆ ನಾಸ್ತಿಕ ಎಂಬ ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ದೇವರನ್ನು ನಂಬದಿರಲು ಕಾರಣಗಳನ್ನು ಪಟ್ಟಿ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಅದನ್ನು ಹಿಡುಕೊಂಡೇ ಎಡಚರೆಲ್ಲ ಭಗತ್ನನ್ನು ತಮ್ಮವನೆನ್ನೋದು. ವಿವೇಕಾನಂದರೂ 33 ಕೋಟಿ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಗಂಟು ಕಟ್ಟಿ ಸಮುದ್ರಕ್ಕೆಸೆಯಿರಿ ಅಂದಿದ್ದರು. ಗೀತೆ ಓದುವುದಕ್ಕಿಂತ ಫುಟ್ಬಾಲ್ ಆಡುವುದು ಭಗವಂತನಿಗೆ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗುವ ಮಾರ್ಗ ಎಂದಿದ್ದರು. ಹಾಗಂತ ಅವರು ದೇವರು, ಧರ್ಮದ ವಿರುದ್ಧವೆಂದೇನಲ್ಲ. ಕಾರ್ಯಕರ್ತರನ್ನು ಆಲಸ್ಯದಿಂದ ಅಥವಾ ತೋರಿಕೆಯ ನಿಷ್ಕ್ರಿಯತೆಯಿಂದ ಸಕ್ರಿಯ ಹೋರಾಟದೆಡೆಗೆ ಸೆಳೆದು ತರಲು ಉಪಯುಕ್ತ ಮಾರ್ಗ ಅದು. ಸ್ವತಃ ಭಗತ್ ಈ ಕೃತಿ ಬರೆದ ನಂತರವೂ, ಲೆನಿನ್ನ್ನು ಓದಿದ ನಂತರವೂ ಅವನು ಗುಣುಗುಣಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಹಾಡು ಯಾವುದು ಗೊತ್ತೇ? ‘ಮೇರಾ ರಂಗದೇ ಬಸಂತಿ ಚೋಲಾ’. ಬಸಂತಿ ಅಂದರೆ ಯಾವ ಬಣ್ಣ ಎಂಬ ಅಂದಾಜಿದೆಯೇನು? ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟರ ಬದ್ಧ ವೈರತ್ವದ ಕೇಸರಿ ಬಣ್ಣ!

b1

ಘಟನೆ 1
ಭಗತ್ಸಿಂಗ್ ನ ವಕೀಲರಾದ ಪ್ರಾಣನಾಥ ಮೆಹತಾ ಕೊನೆಯ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ‘ನಿನ್ನ ಅಂತಿಮ ಇಚ್ಛೆ ಏನು?’ ಎಂದು ಕೇಳಿದ್ದರು. ಭಗತ್ ಕೊಟ್ಟ ಉತ್ತರವೇನು ಗೊತ್ತೇ? ‘ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಇಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿ ಬಂದು, ಮಾತೃಭೂಮಿಗೆ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸೇವೆ ಮಾಡಬೇಕು’.
ಘಟನೆ 2
1919 ರ ಏಪ್ರಿಲ್ 13 ರಂದು ಜಲಿಯನ್ ವಾಲಾಭಾಗ್ ಹತ್ಯಾಕಾಂಡ ನಡೆದುಹೋಯಿತು. ಮಾರನೆಯ ದಿನ ಶಾಲೆಯಿಂದ ಭಗತ್ ಮನೆಗೆ ಬೇಗ ಬರಲಿಲ್ಲ. ಆತ ನೇರವಾಗಿ ಅಮೃತ್ಸರದ ಜಲಿಯನ್ ವಾಲಾಭಾಗ್ಗೆ ಹೋಗಿದ್ದ. ಜನರ ರಕ್ತದಿಂದ ತೊಯ್ದಿದ್ದ ಮಣ್ಣನ್ನು ಕೈಯ್ಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು ಹಣೆಗೆ ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡ. ಸ್ವಲ್ಪ ಮಣ್ಣನ್ನು ಶೀಷೆಗೆ ತುಂಬಿಕೊಂಡು ಮರಳಿ ಬಂದ. ತನ್ನ ತಂಗಿಗೆ ಅದನ್ನು ತೋರಿಸಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ವಿವರಿಸಿದ. ನಂತರ ಹೂವುಗಳನ್ನು ಕಿತ್ತೊಕೊಂಡು ಬಂದು ಆ ಸೀಸೆಯ ನಾಲ್ಕೂ ಕಡೆ ಹೂವುಗಳನ್ನಿಟ್ಟು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಮಿಸಿದ.
ಈ ಎರಡೂ ಘಟನೆ ಭಗತ್ನ ಬದುಕಿನ ಅಂತಿಮ ಕಾಲದ ಮತ್ತು ಆರಂಭದ ಘಟ್ಟದ ಜೀವನ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು ವಿವರಿಸುವಂತಿದೆ. ಚಿಕ್ಕಂದಿನಲ್ಲಿ ರಕ್ತ ಮಿಶ್ರಿತ ಮಣ್ಣನ್ನು ಪೂಜೆ ಮಾಡುವ ಕಲ್ಪನೆಯಿಂದ ಹಿಡಿದು ಅಂತಿಮ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಈ ಮಾತೃಭೂಮಿಯ ಸೇವೆಗಾಗಿ ಮರು ಹುಟ್ಟು ಪಡೆಯುವ ಚಿಂತನೆಯವರೆಗೆ ಆತನ ಆಲೋಚನಾ ಪಕ್ವತೆಯ ಭಿನ್ನ ಭಿನ್ನ ಹಂತಗಳನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಅದ್ಯಾವ ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟ್ ಚಿಂತಕ ಹೂಗಳನ್ನಿಟ್ಟು ಪೂಜೆ ಮಾಡುವ ಮಾತನಾಡಬಲ್ಲ ಹೇಳಿ. ಹಾಗೆಂದೊಡನೆ ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟ್ ಬಾಯಿ ಬಡುಕರು ಇದು ನಂಬಲರ್ಹ ಘಟನೆಯೇ ಅಲ್ಲ ಅಂತಾರೆ. ಮಿತ್ರರೇ ಈ ಎರಡು ಘಟನೆಗಳು ಭಗತ್ನ ಸಹೋದರ ಕುಲತಾರ್ ಸಿಂಹನ ಮಗಳು ಶ್ರೀಮತಿ ವೀರೇಂದ್ರ ಸಿಂಧು ದಾಖಲಿಸಿರುವಂಥದ್ದು. ಚಿಕ್ಕಪ್ಪನ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆದಿರುವ ಅಧಿಕೃತ ಕೃತಿಗಿಂತ ರಷಿಯಾದ ಲೇಖಕರು ತಮ್ಮ ಸಿದ್ಧಾಂತದ ಪ್ರಚಾರಕ್ಕೆಂದೇ ಬರೆದ ಬೂಸಾ ಸಾಹಿತ್ಯವನ್ನೇ ಸತ್ಯವೆಂದು ನಂಬುವವರಿಗೆ ಯಾರೇನು ಮಾಡಲಾದೀತು?
ಸತ್ಯ ಹೇಳಿ. ಯಾವನಾದರೂ ಕಾಮ್ರೇಡು ಭಗತ್ನಂತೆ ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮದ ಅಡಿಪಾಯವಾದ ಪುನರ್ಜನ್ಮದ ಕುರಿತಂತೆ ಮಾತನಾಡುವುದುಂಟೇ? ರಷ್ಯಾ-ಚೀನಾಗಳ ತಾಳಕ್ಕೆ ಕುಣಿಯುವ ಈ ಚೀನಾ ಚೀಲಾಗಳು ಭಾರತವನ್ನು ಭಗತ್ನಂತೆ ಮಾತೃಭೂಮಿ ಎನ್ನುವುದುಂಟೇ? ನಾನೇಕೆ ನಾಸ್ತಿಕನೆಂಬ ಭಗತ್ಸಿಂಗ್ನ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ತಮಗೆ ಬೇಕಾದ್ದನ್ನು ಮಾತ್ರ ಹೇಳಿ ಉಳಿದಿದ್ದನ್ನು ತಿದ್ದಿ, ತೀಡಿ, ತೆಗೆದು ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮವನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಬೇಕಾದ್ದಷ್ಟನ್ನೇ ಸಮಾಜದ ಮುಂದಿರಿಸಿರುವ ವಾಮಪಂಥಿ ದಳದವರಿಗೆ ಭಗತ್ನನ್ನು ಅಥರ್ೈಸಿಕೊಳ್ಳಲು ನಾಲ್ಕಾರು ಜನ್ಮವಾದರೂ ಬೇಕಾದೀತು.
ಭಗತ್ಸಿಂಗ್ಗೆ ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿಯೇ ಗದರ್ ಚಳವಳಿಯ ತೀವ್ರ ಪ್ರಭಾವ ಆಗಿತ್ತು. 16ನೇ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿಯೇ ನಗು-ನಗುತ್ತ ನೇಣಿಗೇರಿದ ಕತರ್ಾರ್ ಸಿಂಗ್ ಸರಾಭಾ ಅವನ ಆರಾಧ್ಯ ದೈವವಾಗಿದ್ದ. ಅವನೇ ಪ್ರೇರಣೆಯೂ ಆಗಿದ್ದ. ಭಗತ್ಗೆ ಬುದ್ಧಿ ಬಲಿತ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಗದರ್ ಚಳವಳಿ ತೀವ್ರವಾದ ಹಂತ ಮುಟ್ಟಿತ್ತು. ಪಶ್ಚಿಮದಲ್ಲಿ ಶುರುವಾದ ಈ ಚಳುವಳಿಗೆ ಅಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಟ್ಟದ ಬೆಂಬಲ ದೊರಕಿದ್ದೇ ಪಂಜಾಬಿನ ಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗದ ರೈತರಿಂದ. ಅವರೆಲ್ಲ ಕ್ರಾಂತಿಯ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಬಂದು ಪಂಜಾಬಿನ ಹಳ್ಳಿ-ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿಕೊಂಡರು. ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟ್ ವಿಚಾರಧಾರೆ ಪಂಜಾಬಿನ ಮೂಲೆ ಮೂಲೆಗೂ ಹಬ್ಬಿತು. ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಹೋರಾಟದಲ್ಲಿ ತೀವ್ರತರವಾದ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸಿದ್ದ ಕುಟುಂಬ ಭಗತ್ರದ್ದು. ಹೀಗಾಗಿ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿಗಳು ಮನೆಗೆ ಬರುವುದು, ಮಾತು-ಕತೆ ನಡೆಸುವುದು, ಕ್ರಾಂತಿ ಯೋಜನೆ ರೂಪಿಸೋದು ಸವರ್ೇ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಭಗತ್ನಿಗೆ ಈ ಚಿಂತನೆಗಳತ್ತ ಒಲವು ಹರಿಯಿತು. ಮಸೀದಿಯೊಂದರೆದುರಿಗೆ ಮನೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡ ಹಿಂದೂ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಬ್ಬ ಪ್ರತಿನಿತ್ಯ ಅಜಾನ್ ಕೇಳಿ ಕೇಳಿ ಅದು ಹೃದ್ಗತವಾದರೆ ಅಚ್ಚರಿ ಪಡಬೇಕಿಲ್ಲ. ಹಾಗಂತ ಆತ ಇಸ್ಲಾಂ ಸ್ವೀಕರಿಸಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಬೊಬ್ಬಿಡಬೇಕಿಲ್ಲ.
ಭಗತ್ನದ್ದೂ ಅದೇ ಕಥೆ. ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟ್ ಸಿದ್ಧಾಂತವನ್ನು ಪ್ರಚಾರ ಮಾಡುತ್ತ ತಿರುಗಾಡುವ ಅಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಜನ ಸುತ್ತಲೂ ಇದ್ದರೂ ಭಗತ್ ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟ್ ಪಾಟರ್ಿಗೆ ಎಂದೂ ಸೇರಲೇ ಇಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ ಯೌವ್ವನದಲ್ಲಿ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಬುದ್ಧಿಮತ್ತೆಯೊಂದಿಗೆ ಆತ ಆಯ್ದುಕೊಂಡದ್ದು ರಾಮಪ್ರಸಾದ್ ಬಿಸ್ಮಿಲ್ರ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿ ಪಡೆಯನ್ನು. ನೆನಪಿರಲಿ. ರಾಮಪ್ರಸಾದ್ ಬಿಸ್ಮಿಲ್ ಅದಾಗಲೇ ಕಟ್ಟರ್ ಹಿಂದೂವಾದಿಯಾಗಿ ಆರ್ಯ ಸಮಾಜದೊಂದಿಗೆ ಗುರುತಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ನೂರಾರು ಮುಸಲ್ಮಾನರನ್ನು ಶುದ್ಧಿ ಚಳುವಳಿಯ ಮೂಲಕ ಪರಾವರ್ತನಗೊಳಿಸಿದ್ದರು. ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ ಭಗತ್ನ ರಾಜಕೀಯ ಗುರು ರಾಮ್ ಪ್ರಸಾದ್ ಬಿಸ್ಮಿಲ್ಲರೇ. ಇನ್ನು ಕಾಕೋರಿ ಕಾಂಡದ ನಂತರ ಎಲ್ಲ ಮಿತ್ರ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿಗಳು ಜೈಲುಪಾಲಾಗಿ ಕೆಲವರು ನೇಣಿಗೇರಿದ ನಂತರ, ಭಗತ್ ತನ್ನ ನಾಯಕರಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಅನುಸರಿಸಿದ್ದು ಚಂದ್ರಶೇಖರ್ ಆಜಾದ್ರನ್ನು. ಯಾವ ಚಂದ್ರಶೇಖರ್ ಆಜಾದರು ಪಂಡಿತ್ ಜಿ ಎಂದೇ ಖ್ಯಾತರಾಗಿದ್ದರೋ ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮದ ಮೌಲ್ಯಗಳಿಗೆ ಪೂರಕವಾಗಿ ಬದುಕಿದ್ದರೋ ಅದೇ ಆಜಾದ್ರ ಛಾಯೆಯಲ್ಲಿ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಟ್ಟವ ಭಗತ್. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ. ಭಗತ್ಸಿಂಗ್ 1857 ರ ಮಹಾಸಂಗ್ರಾಮದ ‘ಸಾವರ್ಕರ’ರ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಮರುಮುದ್ರಿಸಿ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಹಣ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ್ದರು.

b4
ಹೋಗಲಿ, ಲಾಲಾ ಲಜಪತ್ ರಾಯ್ರನ್ನು ಸ್ಕಾಟ್ ಬಡಿದು ಕೊಂದಿದ್ದ ಅಂತ ಕುಪಿತರಾಗಿ ಭಗತ್ ಆತನ ಹತ್ಯೆಗೆ ರೂಪುರೇಷೆ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿ ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಸ್ಯಾಂಡರ್ಸ್ನ ಸಂಹಾರದಲ್ಲಿ ಯೋಜನೆ ಕೊನೆಗೊಂಡಿತಲ್ಲ; ಇಷ್ಟಕ್ಕೂ ಆ ಲಾಲಾ ಲಜಪತ್ರಾಯರು ಯಾರು ಗೊತ್ತೇ? ಆರ್ಯ ಸಮಾಜದ ದಯಾನಂದ ಸರಸ್ವತಿಯವರ ಚಿಂತನೆಗಳಿಗೆ ಮಾರುಹೋದವರು. ಮುಸಲ್ಮಾನರನ್ನೆಲ್ಲ ಒಂದೆಡೆ ಸೇರಿಸಿ ಅವರಿಗಾಗಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ರಾಷ್ಟ್ರ ಮಾಡಿ ಕೊಟ್ಟುಬಿಟ್ಟರೆ ಹಿಂದೂಗಳು ನೆಮ್ಮದಿಯಿಂದ ಇರಬಲ್ಲರೆಂಬ ಹೇಳಿಕೆಯಿಂದ ವಿವಾದಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದವರು. ಎಲ್ಲಕ್ಕೂ ಮಿಗಿಲಾಗಿ ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟರು ಕಂಠಮಟ್ಟ ದ್ವೇಷಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಹಿಂದೂ ಮಹಾ ಸಭಾದ ನಾಯಕರು ಅವರು. ಅದ್ಯಾವ ಮುಖ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಇವರ ಪರವಾಗಿ ಕಾದಾಡಿದವರನ್ನು ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟ್ ಅಂತಾರೆಯೋ ದೇವರೇ ಬಲ್ಲ.
ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟರ ಬಾಯಿ ಬಡುಕುತನಕ್ಕೆ ಕೊನೆಯೇ ಇಲ್ಲ. ಸುಳ್ಳುಗಳನ್ನೇ ಪದೇ ಪದೇ ಹೇಳಿ ಅದನ್ನೇ ಸತ್ಯವೆಂದು ನಂಬಿಸಿ ಬಿಡುವಲ್ಲಿ ನಿಸ್ಸೀಮರು ಅವರು. ಮೊದಲೆಲ್ಲ ಜನ ಅವರು ಹೇಳಿದ್ದನ್ನೇ ಸತ್ಯವೆಂದು ನಂಬಿ ಸುಮ್ಮನಾಗಿಬಿಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಈಗ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳು ಮುಂಚೂಣಿಗೆ ಬಂದ ಮೇಲೆ ಅರ್ಧ ನಿಮಿಷದಲ್ಲಿ ಅವರು ಹೇಳಿದ ಸುಳ್ಳನ್ನು ಸುಳ್ಳೆಂದು ಸಾಬೀತು ಪಡಿಸುವವರು ಸಿದ್ಧರಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಅವಸಾನದತ್ತ ಬಂದು ನಿಂತಿದೆ ಕಮ್ಯುನಿಸಂ. ಪಾಪ! ಸತ್ಯದ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಅವರ ಸುಳ್ಳುಗಳಿಗೆ ಕಿಂಚಿತ್ತೂ ಬೆಲೆಯಿಲ್ಲ!
ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟರ ಒಂದೊಂದೇ ಹೇಳಿಕೆ ಗಮನಿಸಿ. ಭಗತ್ಸಿಂಗ್ ಹಿಂದೂಸ್ತಾನ ಸೋಶಿಯಲಿಸ್ಟಿಕ್ ರಿಪಬ್ಲಿಕ್ ಆಮರ್ಿ ಕಟ್ಟಿದ. ಹೀಗಾಗಿ ಆತ ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟು ಅಂತಾರೆ. ಸೋಶಿಯಲಿಸಂಗೂ ಕಮ್ಯುನಿಸಂಗೂ ಅಜಗಜಾಂತರವಿದೆ. ಇದನ್ನೊಪ್ಪದ ಎಡಚರು ಸಮಾಜವಾದ ಕಮ್ಯುನಿಸಮ್ಮಿನ ಆರಂಭಿಕ ಹಂತ ಅಂತಾರೆ. ಸರಿ ಹಾಗಾದರೆ, ಹಿಟ್ಲರ್ ತನ್ನ ಚಿಂತನೆಗಳನ್ನು ಸಮಾಜವಾದೀ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆಯ ಆಧಾರವುಳ್ಳದ್ದು ಅಂತಾನಲ್ಲ ಹಾಗಿದ್ದರೆ ಹಿಟ್ಲರ್ ಕೂಡ ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟ್ ವಿಚಾರಧಾರೆಯವನಾ ಅಂದರೆ ನಿದ್ದೆ ಕಣ್ಣಲ್ಲೂ ಬೆಚ್ಚಿ ಬೀಳುತ್ತಾರೆ. ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಬ್ರಿಟೀಷ್ರಂತಹ ಬಂಡವಾಳಶಾಹಿಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಅಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ರೈತರು, ಕಾಮರ್ಿಕರು ಒಟ್ಟಾಗಬೇಕೆಂಬ ಕಲ್ಪನೆ ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಇತ್ತು. 1857 ರ ಸಂಗ್ರಾಮದ ವೇಳೆಗೇ ಇದನ್ನು ಸಾಧಿಸಿ ಜಮೀನ್ದಾರರು, ರೈತರು, ಮಾಲೀಕರು, ಕಾಮರ್ಿಕರು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಹೋರಾಟ ಸಂಘಟಿಸಿದ ಉದಾಹರಣೆ ಇತ್ತು. ಅದರ ಮುಂದುವರಿದ ಭಾಗವೇ 1947 ರವರೆಗಿನ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಹೋರಾಟ. ಇಲ್ಲಿ ಬ್ರಿಟೀಷರ ಮಾತಿನಂತೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಜಮೀನ್ದಾರರ, ಮಾಲೀಕರ ವಿರುದ್ಧ ಸಹಜವಾಗಿ ಆಕ್ರೋಶ ತಿರುಗಿತು. ಅದನ್ನು ಜೋರಾಗಿ ಹೇಳಿದವರನ್ನೆಲ್ಲ ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟ್ ಎಂದು ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸಿಕೊಂಡುಬಿಟ್ಟರು ಈ ಪಾಪಿಗಳು ಅಷ್ಟೇ.
ಸತ್ಯ ಏನು ಗೊತ್ತಾ? ಭಗತ್ಸಿಂಗ್ ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟ್ ಕ್ರಾಂತಿಯಿಂದ ಪ್ರಭಾವಿತನಾಗಿದ್ದಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ಭಾರತೀಯತೆಯಿಂದ ಗುಲಗಂಜಿಯಷ್ಟೂ ದೂರವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಹೀಗಾಗಿ ಕಡು ಆರ್ಯಸಮಾಜಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಬಲು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ವ್ಯವಹರಿಸಲು ಅವನಿಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಸಾವರ್ಕರರ ಪುಸ್ತಕ ಮರುಮುದ್ರಿಸಿ ಮಾರಾಟಕ್ಕಿಳಿಯಲು ಅವನಿಗೆ ಲೆನಿನ್-ಮಾಕ್ಸರ್್ರು ಅಡ್ಡ ಬರಲಿಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ಅವನ ಬೇರುಗಳು ಭದ್ರವಾಗಿ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಯೂರಿದ್ದವು.
ಭಗತ್ಸಿಂಗ್ ನಾನೇಕೆ ನಾಸ್ತಿಕ ಎಂಬ ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ದೇವರನ್ನು ನಂಬದಿರಲು ಕಾರಣಗಳನ್ನು ಪಟ್ಟಿ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಅದನ್ನು ಹಿಡುಕೊಂಡೇ ಎಡಚರೆಲ್ಲ ಭಗತ್ನನ್ನು ತಮ್ಮವನೆನ್ನೋದು. ವಿವೇಕಾನಂದರೂ 33 ಕೋಟಿ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಗಂಟು ಕಟ್ಟಿ ಸಮುದ್ರಕ್ಕೆಸೆಯಿರಿ ಅಂದಿದ್ದರು. ಗೀತೆ ಓದುವುದಕ್ಕಿಂತ ಫುಟ್ಬಾಲ್ ಆಡುವುದು ಭಗವಂತನಿಗೆ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗುವ ಮಾರ್ಗ ಎಂದಿದ್ದರು. ಹಾಗಂತ ಅವರು ದೇವರು, ಧರ್ಮದ ವಿರುದ್ಧವೆಂದೇನಲ್ಲ. ಕಾರ್ಯಕರ್ತರನ್ನು ಆಲಸ್ಯದಿಂದ ಅಥವಾ ತೋರಿಕೆಯ ನಿಷ್ಕ್ರಿಯತೆಯಿಂದ ಸಕ್ರಿಯ ಹೋರಾಟದೆಡೆಗೆ ಸೆಳೆದು ತರಲು ಉಪಯುಕ್ತ ಮಾರ್ಗ ಅದು. ಸ್ವತಃ ಭಗತ್ ಈ ಕೃತಿ ಬರೆದ ನಂತರವೂ, ಲೆನಿನ್ನ್ನು ಓದಿದ ನಂತರವೂ ಅವನು ಗುಣುಗುಣಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಹಾಡು ಯಾವುದು ಗೊತ್ತೇ? ‘ಮೇರಾ ರಂಗದೇ ಬಸಂತಿ ಚೋಲಾ’. ಬಸಂತಿ ಅಂದರೆ ಯಾವ ಬಣ್ಣ ಎಂಬ ಅಂದಾಜಿದೆಯೇನು? ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟರ ಬದ್ಧ ವೈರತ್ವದ ಕೇಸರಿ ಬಣ್ಣ!
ಹಾಡಿನ ಮುಂದಿನ ಸಾಲುಗಳು ಬಲು ಸುಂದರ
‘ಇಸೀ ರಂಗ್ ಮೇ ರಂಗ್ ಕೇ ಶಿವಾನೇ ಮಾಂ ಕಾ ಬಂಧನ್ ಖೋಲಾ|
ಯಹೀ ರಂಗ್ ಹಲ್ದೀ ಘಾಟೀ ಮೇಂ ಖುಲ್ಕರ್ ಕೇ ಥಾ ಖೇಲಾ|
ನವ ಬಸಂತ್ ಮೇ ಭಾರತ್ ಕೇ ಹಿತ ವೀರೋಂ ಕಾ ಯಹ್ ಮೇಲಾ|
ಮೇರಾ ರಂಗ್ ದೇ ಬಸಂತಿ ಚೋಲಾ’
ಶಿವಾಜಿ ತಾಯಿಯ ಬಂಧನ ಕಳಚಿದ್ದು ಇದೇ ಬಣ್ಣದಲ್ಲಿ ಹೋಳಿಯಾಡಿ. ಹಲದಿ ಘಾಟಿಯಲ್ಲಿ ರಾಣಾ ಪ್ರತಾಪ್ ಇದೇ ಬಣ್ಣದ ಧೂಳೆಬ್ಬಿಸಿದ್ದ. ಯಾರ ವಿರುದ್ಧ ಗೊತ್ತೇ? ಸೆಕ್ಯುಲರ್ಗಳ ಪ್ರಿಯತಮ ಅಕ್ಬರ್ನ ವಿರುದ್ಧ. ಹೀಗೆಲ್ಲ ಭಗತ್ ತನ್ನೊಳಗೆ ತಾನು ಹಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದುದನ್ನು ಕೇಳಿ ಜೈಲರ್ ರೋಮಾಂಚಿತನಾಗುತ್ತಿದ್ದನಂತೆ! ಅದಕ್ಕೇ ಹೇಳಿದ್ದು. ಭಗತ್ ನಾಸ್ತಿಕನಾಗಿರಬಹುದು ಆದರೆ ಕೇಸರಿಯ ವಿರೋಧಿಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಭಗತ್ ಲೆನಿನ್ ಓದಿರಬಹುದು ಆದರೆ ಶಿವಾಜಿ-ರಾಣಾರ ಪ್ರಭಾವ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಭಗತ್ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರಿಗೆ ದೇವರ ಪೂಜೆಯೆಲ್ಲ ಈಗ ಬೇಡ ಎಂದಿರಬಹುದು ಆದರ ದೇಶದ ಪೂಜೆ ಬೇಡ ಎಂದಿರಲಿಲ್ಲ. ಮತ್ತೆ ಅದ್ಯಾವ ದಿಕ್ಕಿನಿಂದ ಆತ ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟ್ರಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಾನೋ ದೇವರೇ ಬಲ್ಲ. ಕ್ಷಮಿಸಿ. ಆ ದೇವರನ್ನೂ ನಂಬುವವರಲ್ಲವಲ್ಲ ಅವರು.

b2
ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟರು ಕೊನೆಯದಾಗಿ ಕಣ್ಣೀರಿಟ್ಟು ಒಪ್ಪಿಸುವ ಮಾತು ಒಂದೇ ಒಂದು. ‘ಭಗತ್ಸಿಂಗ್ ಸಾಯುವ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಓದಿದ್ದು ಲೆನಿನ್ ಜೀವನ ಚರಿತ್ರೆ’. ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದಾಗಲೇ ನಗು ಬರೋದು. ಸಾವರ್ಕರ್ ಲಂಡನ್ನಿನಲ್ಲಿರುವಾಗ ಅನೇಕ ರಷ್ಯನ್ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿಗಳ ಸಂಪರ್ಕ ಹೊಂದಿದ್ದರು. ಸತ್ಯಶೋಧವೆಂಬ ತಂಡವೊಂದರ ಪ್ರಕಾರ ಲೆನಿನ್ ಭಾರತ ಭವನಕ್ಕೂ ಬಂದು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಸ್ವತಃ ಸಾವರ್ಕರ್ ಮ್ಯಾಜಿನಿಯ ಕುರಿತಂತೆ ಜೀವನ ಚರಿತ್ರೆ ಬರೆದಿದ್ದರು. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ. ಲಾಲಾ ಹರದಯಾಳ್ನಿಗೆ ಪ್ರೇರಣೆ ಕೊಟ್ಟು ಗದರ್ ಹುಟ್ಟಲು ಕಾರಣವಾಗಿದ್ದು ಇದೇ ಸಾವರ್ಕರರೇ. ಮುಂದೆ ಇದೇ ಲಾಲಾ ಹರದಯಾಳ್ರ ಗದರ್ನಿಂದಾಗಿ ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟ್ ಕ್ರಾಂತಿ ಭಾರತದಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಹರಡಿತು. ಅಂದರೆ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಕಮ್ಯುನಿಸಂನ ಜನಕರು ಸಾವರ್ಕರರೇ ಎನ್ನುವ ಮಾತು ತರ್ಕ ಬದ್ಧವಾಗಿ ಸರಿಯಾಗಬೇಕಲ್ಲ! ನನ್ನೆಲ್ಲ ಎಡಚ ಮಿತ್ರರು ಸಾವರ್ಕರರ ಫೋಟೋ ಇಟ್ಟು ಇದೇ ಬಗೆಯ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಮಾಡುವುದಾದರೆ ಇನ್ಕ್ವಿಲಾಬ್ ಜಿಂದಾಬಾದ್ಗೆ ನಾನೂ ದನಿಗೂಡಿಸಬಹುದಿತ್ತು, ನೀವೂ ಜೈ ಎನ್ನಬಹುದಿತ್ತು. ಆದರೆ ಈ ಎಡಚರಿಗೆ ಸತ್ಯ ಬೇಕಿಲ್ಲ. ಅವರಿಗೆ ಚೀನಾದ ದೊರೆಗಳು ಕೊಟ್ಟ ಆದೇಶವನ್ನು ಪಾಲಿಸಿ ಭಾರತವನ್ನು ಚೂರು-ಚೂರು ಮಾಡಬಲ್ಲ ತರುಣ ಪಡೆ ಬೇಕು ಅಷ್ಟೇ. ಅದಕ್ಕೇ ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್ನ ಹೋರಾಟದ ಕಥನಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಬದಿಗಿಟ್ಟು ಅವನ ಮೇಲೆ ತಮ್ಮ ಸಿದ್ಧಾಂತವನ್ನು ಆರೋಪಿಸಿ ಬೇಳೆ ಬೇಯಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಹೊರಟಿದ್ದಾರೆ ಎಡಚರು. ಸುಮ್ಮನೆ ನಿಮ್ಮ ನೆನಪಿಗಿರಲಿ ಅಂತ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಭಾರತ್ ತೇರೆ ತುಕಡೆ ಹೋಂಗೆ ಎಂದ ಜೆ.ಎನ್.ಯು ವಿದ್ಯಾಥರ್ಿ ಕನ್ಹಯ್ಯನನ್ನು ಶಶಿ ತರೂರು ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್ನಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿ ಪ್ರಮಾದವೆಸಗಿದ್ದರಲ್ಲ ಅದೆಲ್ಲ ಇದೇ ಉಪದ್ವ್ಯಾಪಿತನದ ಮುಂದುವರೆದ ಭಾಗಗಳಷ್ಟೇ..

(ಲೇಖನ ಮುಂದುವರೆಯಲಿದೆ)

ಎದುರಿಸಿ ಗೆಲ್ಲುವಲ್ಲಿಯೇ ನಿಜವಾದ ಆನಂದ!!

ಎದುರಿಸಿ ಗೆಲ್ಲುವಲ್ಲಿಯೇ ನಿಜವಾದ ಆನಂದ!!

ಈ ಸಮ್ಮೇಳನ ಎರಡು ವಿಶ್ವದಾಖಲೆಗಳಿಗೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಯಿತು. ಪುಸ್ತಕ ಮಾರಾಟವೂ ಅಷ್ಟೇ. ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸಾಹಿತ್ಯ, ವಿವೇಕ-ನಿವೇದಿತೆಯರ ವಿಚಾರಧಾರೆಯ ಸಾಹಿತ್ಯಕ್ಕೆ ಜನ ಮುಗಿಬಿದ್ದ ರೀತಿ ರೋಚಕವಾಗಿತ್ತು. ಒಟ್ಟು ಎರಡು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ 70 ಸಾವಿರಕ್ಕೂ ಮಿಕ್ಕಿ ಜನ ಆವರಣಕ್ಕೆ ಬಂದು ಹೋಗಿದ್ದುಸಾಹಿತ್ಯ ಸಮ್ಮೇಳನದ ಯಶಸ್ಸಿಗೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿತ್ತು. ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಗಮನಿಸಿಯೇ ರಾಜ್ಕೋಟ್ನಿಂದಾಗಮಿಸಿದ್ದ ಸ್ವಾಮಿ ಸರ್ವಸ್ಥಾನಂದಜೀ ಗುಜರಾತ್ನಲ್ಲಿ ಇಂತಹುದೇ ಸಮ್ಮೇಳನ ಮಾಡುವ ಆಲೋಚನೆ ಮಾಡಿದ್ದೇವೆಂದಾಗ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿರಲಿಲ್ಲ! ಅಚ್ಚರಿಯೇನು ಗೊತ್ತೇ? ಈ ಸಮ್ಮೇಳನವನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಿದ ಎಡಪಂಥೀಯರು ಸುಮ್ಮನಾಗುವುದಿರಲಿ ಹೊಗಳಲು ಆರಂಭ ಮಾಡಿದ್ದರು. ನಮ್ಮನ್ನು ಬೈದು ಬರೆದ ಪತ್ರಿಕೆಯೇ ಸಮ್ಮೇಳನದ ವರದಿಯನ್ನು ಚಿತ್ರ ಸಮೇತ ಪ್ರಕಟಿಸಿ ಹುಬ್ಬೇರುವಂತೆ ಮಾಡಿತ್ತು.

16683951_1207246782706647_3153893432562431955_n

ಸವಾಲುಗಳಿದ್ದರೇನೇ ಬದುಕಿನ ಅರ್ಥ ಅನಾವರಣಗೊಳ್ಳೋದು. ಅದರಲ್ಲೂ ವಿವೇಕಾನಂದರ ಕೆಲಸದ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಅಡೆತಡೆಗಳು ಬಂದಷ್ಟೂ ಪರಿಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಮೌಲ್ಯ ಹೆಚ್ಚು. ಹೌದು! ನಾನು ಮಾತಾಡುತ್ತಿರೋದು ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಮಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಸ್ವಾಮಿ ವಿವೇಕಾನಂದ ಅಕ್ಕ ನಿವೇದಿತಾ ಸಾಹಿತ್ಯ ಸಮ್ಮೇಳನದ ಬಗ್ಗೆಯೇ. ಎಡಪಂಥೀಯರು ಕದ್ದು ಮುಚ್ಚಿ ಪ್ರಹಾರ ನಡೆಸುತ್ತಾ ಈ ಸಮ್ಮೇಳನಕ್ಕೆ ತಡೆಯೊಡ್ಡಲು ನಡೆಸಿದ ಪ್ರಯಾಸ ಒಂದೇ ಎರಡೇ. ಮೊದಲು ಪ್ರಚಾರಕ್ಕೆ ವಿರೋಧಿಸಿದರು. ಗೋಡೆಬರಹ ಮಂಗಳೂರಿನ ಅಂದ ಕೆಡಿಸುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಬೊಬ್ಬಿಟ್ಟರು, ತಾವೇ ಊರ ತುಂಬ ಪ್ರಚಾರ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಗೋಡೆ ಮೇಲೆ ಗೀಚಿದ್ದನ್ನು ಮರೆತರು. ಒಂದಷ್ಟು ಜನರನ್ನು ಭಡಕಾಯಿಸಿ ಗೋಡೆಬರಹ ಅಳಿಸಲೆಂದೇ ಕಳಿಸಿದರು. ಎಡವಾದಿಗಳ ಯಾವ ಆಟವೂ ನಡೆಯಲಿಲ್ಲ. ಹೀಗೆ ಸಾಹಿತ್ಯ ಸಮ್ಮೇಳನದ ಪ್ರಚಾರಕ್ಕೆ ಬರೆದಿದ್ದ ವಿವೇಕಾನಂದರ ಹೇಳಿಕೆಗಳನ್ನು ಅಳಿಸುವ ಮುನ್ನ ತಾವೇ ಬರೆದಿದ್ದ ಗೋಡೆ ಬರಹಗಳನ್ನು ಅಳಿಸಬೇಕಾದೀತೆಂಬ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಪ್ರಜ್ಞೆಯೂ ಇರದೇ ಕಾರ್ಯಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ಧುಮುಕಿದ್ದರು ಅವರು! ಸಮಾಜ ಉಗಿಯಿತು, ತೆಪ್ಪಗಾದರು. ಕಿರಿಕಿರಿಗಳು ಮುಂದುವರೆದೇ ಇದ್ದವು. ಅದರ ನಡುವೆಯೇ ರಾಜ್ಯಾದ್ಯಂತ ಸಮ್ಮೇಳನದ ಪ್ರಚಾರವೂ ಭರದಿಂದ ಸಾಗಿತ್ತು, ಸಕರ್ಾರಿ ಸಾಹಿತ್ಯ ಸಮ್ಮೇಳನಕ್ಕಿಂತ ವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾಗಿ. ಇದರ ಕೋಪವೋ ಏನೋ? ಶಿವಮೊಗ್ಗದಲ್ಲಿ ಎಸ್.ಎಲ್.ಭೈರಪ್ಪನವರು ಜಿಲ್ಲಾ ಸಾಹಿತ್ಯ ಸಮ್ಮೇಳನದ ಅಧ್ಯಕ್ಷರಾಗುವುದು ಬೇಡವೆಂದು ನಕ್ಸಲ್ ಬೆಂಬಲಿತ ಸಾಹಿತಿಗಳು ಬೊಬ್ಬಿಟ್ಟರು. ಸಾಹಿತ್ಯ ಸಮ್ಮೇಳನವೊಂದರಲ್ಲಿ ಕೈಲಿ ಚಪ್ಪಲಿ ಹಿಡಿದ ಸಾಹಿತಿ ರಾಜ್ಯದೆಲ್ಲೆಡೆ ಚಚರ್ೆಗೆ ಗ್ರಾಸವಾಗಿಬಿಟ್ಟ. ಅಲ್ಲಿಗೆ ನಮ್ಮ ಸಾಹಿತ್ಯ ಸಮ್ಮೇಳನದ ಅಗತ್ಯ ಜನರಿಗೆ ಮನವರಿಕೆಯಾಗಿತ್ತು. ಬೀದರ್ನಿಂದ ಹಿಡಿದು ಮಡಿಕೇರಿಯವರೆಗೆ ದಂಡು-ದಂಡಾಗಿ ಜನ ಧಾವಿಸಿ ಬರಲು ತಯಾರಿ ನಡೆಸಿದರು.
ಇತ್ತ ಎಡಚರಿಗೆ ಕಿರಿಕಿರಿ. ಅವರ ಕ್ಷೇತ್ರವಾದ ಸಾಹಿತ್ಯದಲ್ಲಿ ಬಲಪಂಥೀಯರು ಬಿತ್ತು ಬೆಳೆ ತೆಗೆಯುವುದನ್ನು ಸಹಿಸುವುದು ಹೇಗೆ? ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ಆಯೋಜನೆಗೆ ಹಣ ಹುಟ್ಟದಂತೆ ಮಾಡುವ ತಯಾರಿ ಶುರುವಾಯಿತು. ಇದನ್ನು ಕೋಮುವಾದಿಗಳ ಹಬ್ಬವೆಂದು ಬಿಂಬಿಸಲಾರಂಭಿಸಿದರು. ದಾನಿಗಳಿಗೆ ಹಣಕೊಟ್ಟರೆ ಹೆಸರು ಕೆಡುವುದೆಂದು ಹೆದರಿಸಿದರು. ಅಲ್ಲಿಗೂ ನಿಲ್ಲದೇ ಅತಿಥಿಗಳಿಗೆ ಪತ್ರ ಬರೆದು ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಹೋಗದಿರುವಂತೆ ತಾಕೀತು ಮಾಡಲಾರಂಭಿಸಿದರು. ಲೇಖಕಿಯೊಬ್ಬರಿಗೆ ನಾಲ್ಕು ಪತ್ರಗಳ ದೀರ್ಘ ಪತ್ರದಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಾಗಬಹುದಾದ ಅವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಕುರಿತಂತೆ ವಿವರಿಸಿ ಇಡಿಯ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ನಡೆಯೋದೇ ಅನುಮಾನವೆಂಬಂತೆ ಬಿಂಬಿಸಿಬಿಟ್ಟರು. ಕಾಯಿನ್ ಬೂಥುಗಳಿಂದ ಕರೆ ಮಾಡಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಬರದಿರುವಂತೆ ಹೆದರಿಸಿದರು. ಈ ಪತ್ರಗಳು ಒಬ್ಬರಿಗಲ್ಲ ಹೆಚ್ಚು ಕಡಿಮೆ ಎಲ್ಲಾ ಅತಿಥಿಗಳಿಗೂ ಹೋಯಿತು. ನಾಲ್ಕು ದಿನ ಮುನ್ನ ಹತಾಶಗೊಂಡ ಎಡಚರ ಪತ್ರಿಕೆಯೊಂದು ನೇರ ಸಚಿವ ರಮೇಶ್ಕುಮಾರರವರ ಮೇಲೆಯೇ ದಾಳಿ ಮಾಡಿ, ಕೋಮುವಾದಿಗಳ ಕಾಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಸಭ್ಯರಾದವರು ಹೋಗಬಾರದೆಂದು ಬರೆದುಬಿಟ್ಟಿತು. ಅಲ್ಲಿಗೆ ಅವರ ತೆರೆಮರೆಯ ಕಾರ್ಯಗಳೆಲ್ಲ ಬಯಲಿಗೆ ಬಂದಂತಾಯ್ತು. ಇದನ್ನು ಸವಾಲಾಗಿ ಸ್ವೀಕಾರ ಮಾಡುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಅವರ ಗುಂಪಿನವನೇ ಒಬ್ಬ ‘ಅತಿಥಿಗಳ್ಯಾರೂ ಬರುವುದಿಲ್ಲ; ಆಹ್ವಾನ ಪತ್ರಿಕೆ ಮರುಮುದ್ರಿಸುವುದು ಒಳಿತು’ ಎಂದು ವಾಟ್ಸಾಪಿಸಿದ್ದು ನಮ್ಮೆದುರಿಗೆ ಬಂತು. ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ ಇವುಗಳ ಅರಿವಿರದೇ ಇದ್ದ ನಮಗೆ ಈಗ ಹೊಸ ಶಕ್ತಿ ಸಂಚಾರವಾಯ್ತು. ‘ನಿಮ್ಮೆದುರು ಎಷ್ಟು ಅಡೆ ತಡೆಗಳಿವೆ ಹೇಳಿ ನೀವು ಸಾಗುವ ದಾರಿ ಸರಿಯೋ ಅಲ್ಲವೋ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ’ ಎಂಬ ವಿವೇಕಾನಂದರ ಮಾತು ಕಿವಿಗಳಲ್ಲಿ ಗುಂಯ್ಗುಡಲಾರಂಭಿಸಿತ್ತು. ಅಂದು ಸಂಜೆಯೇ ತುತರ್ು ಸಭೆ ಸೇರಿದ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರು ಹೆಗಲು ವಿಸ್ತರಿಸಿಕೊಂಡರು. ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ 10 ಶಾಲಾ-ಕಾಲೇಜುಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಸಮಾನಾಂತರ ಸಮಾವೇಶಗಳು ನಡೆಯುವುದಿತ್ತು. ಈಗ ಇನ್ನಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ನಿರ್ಣಯವಾಯ್ತು. ಯಾವ್ಯಾವ ಅತಿಥಿಗಳ ಕೊರತೆಯನ್ನು ಯಾರ್ಯಾರು ತುಂಬಿಸಬೇಕೆಂಬ ನಿರ್ಣಯವನ್ನೂ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಮಾಡಲಾಯ್ತು. ಒಟ್ಟಾರೆ ಸಮ್ಮೇಳನದ ಸಾಹಿತ್ಯ ಚಚರ್ೆಗೆ ಒಂದಿನಿತೂ ಧಕ್ಕೆ ಬರದಂತೆ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಹಂಚಲಾಯ್ತು.

16681966_10155016969393055_9130914437552059444_n
ಸಾಧುಗಳ ಬಳಿ ಹೋಗಿ ಬಗೆ ಬಗೆಯಲ್ಲಿ ಕಿವಿಯೂದುವ ತಂಡಗಳ ನಡುವೆಯೂ ಅವರು ಬಂದರು. ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರಾಗಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಸೇರಿಕೊಂಡರು. ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಅನುಭವಿ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರ ಕೊರತೆಯಿಂದಾಗಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಹಿನ್ನಡೆ ಅನುಭವಿಸಿದರೂ ಬರುಬರುತ್ತಾ ಪಕ್ವವಾಯಿತು. ತಂಡ ಬಲಗೊಂಡಿತು. ಹನ್ನೊಂದರ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಪಲ್ಲಕ್ಕಿ ಉತ್ಸವಕ್ಕೆ ರಾಜ್ಯದ ವಿವಿಧ ಜಿಲ್ಲೆಗಳಿಂದ ಬಂದಿದ್ದ 500ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಕಾರ್ಯಕರ್ತರು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕಲಾರಂಭಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಆನಂದದ ಬುಗ್ಗೆಯೊಡೆಯಿತು. ಗೋಷ್ಠಿಯ ಅತಿಥಿಯಾಗಿ ಆಗಮಿಸಿದ್ದ ತೇಜಸ್ವಿನಿಯವರು ಮೆರವಣಿಗೆಯನ್ನು ಕಂಡು ಆನಂದಭಾಷ್ಪ ಸುರಿಸಿ ಕೈಮುಗಿದು ನಿಂತಾಗ ಧನ್ಯವೆನಿಸಿತ್ತು. ಆಮೇಲೆ ನಡೆದಿದ್ದೆಲ್ಲವೂ ವಿವೇಕ-ನಿವೇದಿತೆಯರ ವೈಭವವೇ. ಗೋಷ್ಠಿಗಳು ನಡೆವಾಗ ಜನ ಕೂರುವುದಿಲ್ಲವೆಂದು ಮಿತ್ರರೊಬ್ಬರು ಸವಾಲೆಸೆದಿದ್ದರು. ನಾನು ಅಷ್ಟೇ ಖಡಾ-ಖಂಡಿತವಾಗಿ ‘ಇದು ಪಕ್ಷದ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರ ಸಭೆಯಲ್ಲ; ದೇಶಭಕ್ತರ ಗಡಣ’ ಎಂದು ನುಡಿದೆದ್ದಿದ್ದೆ. ಪ್ರತೀ ಹಂತದಲ್ಲೂ ಸಭಾಂಗಣ ಆಸಕ್ತ ತರುಣರಿಂದ ತುಂಬಿರುತ್ತಿದ್ದನ್ನು ನೋಡಿ ಭಾಷಣಕಾರರ ಉತ್ಸಾಹ ನೂರ್ಮಡಿಯಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಸಕರ್ಾರವೇ ನಡೆಸುವ ಸಮ್ಮೇಳನದ ಸಾಹಿತ್ಯ ಗೋಷ್ಠಿಯಲ್ಲಿ ನೂರು ಜನ ಕೂರುವುದು ಕಷ್ಟವೆನಿಸುವ ಈ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ನೂರಾರು ತರುಣರನ್ನು ಕಲೆ ಹಾಕಿ ಸಾಹಿತ್ಯ ಗೋಷ್ಠಿ ನಡೆಸುವ ಧಾಷ್ಟ್ರ್ಯ ಮಾಡಿ ನಾವು ಗೆದ್ದು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದೆವು!
ಇಡಿಯ ಸಮ್ಮೇಳನಕ್ಕೆ ಕೀತರ್ಿ ತಂದಿದ್ದು ಸಮ್ಮೇಳನಾಧ್ಯಕ್ಷೆಯಾದ ಮಾತಾಜಿ ಯತೀಶ್ವರಿ ಕೃಷ್ಣಪ್ರಿಯ ಅಂಬಾಜಿ. ನಿವೇದಿತೆಯ ಕುರಿತಂತೆಯೇ ಡಾಕ್ಟರೇಟ್ ಪ್ರಬಂಧ ಮಂಡಿಸಿರುವ ಮಾತಾಜಿ ಇಳಿ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲೂ ತೋರಿದ ಉತ್ಸಾಹ ಸಂಭ್ರಮ ತರುವಂಥದ್ದಾಗಿತ್ತು. ಅವರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಆಲಿಸಿದ ನಿವೇದಿತಾ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾನದ ಒಂದಿಬ್ಬರು ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳು ನಿವೇದಿತೆಯ ಕುರಿತಂತೆ ಡಾಕ್ಟರೇಟ್ ಪ್ರಬಂಧ ಮಂಡಿಸುವ ನಿಶ್ಚಯಮಾಡಿದ್ದೂ ಈ ಸಮ್ಮೇಳನದ ಹೆಗ್ಗಳಿಕೆಯೇ ಸರಿ. ಸ್ವಾಮಿ ನಿರ್ಭಯಾನಂದಜಿ ಮತ್ತು ಅವರೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿಕೊಂಡ ಹದಿನೈದಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಸಾಧುಗಳು, ಮಾತಾ ವಿವೇಕಮಯಿ, ಮಾತಾ ಯೋಗಾನಂದಮಯಿಯಾದಿಯಾಗಿ ಹತ್ತಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಸಾಧ್ವಿಯರು ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ದೈವೀರಂಗು ತುಂಬಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದರು. ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಹೋರಾಟದಲ್ಲಿ ವಿವೇಕಾನಂದ-ನಿವೇದಿತೆಯರ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುವಿಕೆಯನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸಿಕೊಟ್ಟ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸ್ವಯಂ ಸೇವಕ ಸಂಘದ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಹೊತ್ತ ವಿ. ನಾಗರಾಜ್ ಮತ್ತು ಭಾಜಪಾದ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಟ್ಟದ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಹೊಂದಿರುವ ಸಂತೋಷ್ ರವರು ಎಲ್ಲರ ಮನಸೂರೆಗೊಂಡರು. ಕಾರ್ಯಕರ್ತರೇ ರೂಪಿಸಿದ ವಸ್ತು ಪ್ರದರ್ಶನ ಎಲ್ಲರ ಆಕರ್ಷಣೆಯ ಕೇಂದ್ರಬಿಂದುವಾಗಿತ್ತು. ವಿವೇಕಾನಂದರೊಂದಿಗೆ ಕುಳಿತು ಫೋಟೋ ತೆಗೆಸಿಕೊಂಡವರದೆಷ್ಟು ಮಂದಿಯೋ ದೇವರೇ ಬಲ್ಲ! ಈ ಸಮ್ಮೇಳನ ಎರಡು ವಿಶ್ವದಾಖಲೆಗಳಿಗೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಯಿತು. ಪುಸ್ತಕ ಮಾರಾಟವೂ ಅಷ್ಟೇ. ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸಾಹಿತ್ಯ, ವಿವೇಕ-ನಿವೇದಿತೆಯರ ವಿಚಾರಧಾರೆಯ ಸಾಹಿತ್ಯಕ್ಕೆ ಜನ ಮುಗಿಬಿದ್ದ ರೀತಿ ರೋಚಕವಾಗಿತ್ತು. ಒಟ್ಟು ಎರಡು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ 70 ಸಾವಿರಕ್ಕೂ ಮಿಕ್ಕಿ ಜನ ಆವರಣಕ್ಕೆ ಬಂದು ಹೋಗಿದ್ದುಸಾಹಿತ್ಯ ಸಮ್ಮೇಳನದ ಯಶಸ್ಸಿಗೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿತ್ತು. ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಗಮನಿಸಿಯೇ ರಾಜ್ಕೋಟ್ನಿಂದಾಗಮಿಸಿದ್ದ ಸ್ವಾಮಿ ಸರ್ವಸ್ಥಾನಂದಜೀ ಗುಜರಾತ್ನಲ್ಲಿ ಇಂತಹುದೇ ಸಮ್ಮೇಳನ ಮಾಡುವ ಆಲೋಚನೆ ಮಾಡಿದ್ದೇವೆಂದಾಗ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿರಲಿಲ್ಲ!

16711843_1208735785891080_1522244205800261171_n
ಅಚ್ಚರಿಯೇನು ಗೊತ್ತೇ? ಈ ಸಮ್ಮೇಳನವನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಿದ ಎಡಪಂಥೀಯರು ಸುಮ್ಮನಾಗುವುದಿರಲಿ ಹೊಗಳಲು ಆರಂಭ ಮಾಡಿದ್ದರು. ನಮ್ಮನ್ನು ಬೈದು ಬರೆದ ಪತ್ರಿಕೆಯೇ ಸಮ್ಮೇಳನದ ವರದಿಯನ್ನು ಚಿತ್ರ ಸಮೇತ ಪ್ರಕಟಿಸಿ ಹುಬ್ಬೇರುವಂತೆ ಮಾಡಿತ್ತು.
ಈ ಸಮ್ಮೇಳನದ ಕಲ್ಪನೆ ಈಗ ವಿಸ್ತಾರಗೊಂಡಿದೆ. ತಾಲೂಕು ಕೇಂದ್ರಗಳಿಂದಲೂ ಲಘು ಸಾಹಿತ್ಯ ಗೋಷ್ಠಿ ನಡೆಸಲು ಆಹ್ವಾನ ಬರುತ್ತಿದೆ. ಬೆಳಗಾವಿಯಲ್ಲಿ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ನಲ್ಲಿ ಸಮಾರೋಪ ಮಾಡಬೇಕೆಂದಿದ್ದೆವು. ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಸಾಹಿತ್ಯಾಸಕ್ತರು ಹಠಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದು ಡಿಸೆಂಬರ್ನಲ್ಲಿ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಮಾಡೋಣವೆಂದಿದ್ದಾರೆ. ಪ್ರೇಮ ಕಾವ್ಯಗಳ ಚಚರ್ೆ ಜನಸಾಮಾನ್ಯರಿಗೂ ಸಾಕಾಗಿದೆ. ಈಗ ಚಚರ್ೆಯಾಗಬೇಕಿರೋದು ಕ್ರಾಂತಿಕಾವ್ಯಗಳು ಮಾತ್ರ. ತರುಣರಿಗೆ ಮಾರ್ಗ ತೋರಬಲ್ಲ, ರಾಷ್ಟ್ರ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಪ್ರಚೋದಿಸಬಲ್ಲ ಮಹಾ ಸಾಹಿತ್ಯಗಳು ಮಾತ್ರ! ಅದನ್ನೂ ಈ ಸಮ್ಮೇಳನ ದೃಢಪಡಿಸಿದೆ.

ದೀದಿಯ ಎಲ್ಲ ಅಸ್ತ್ರಗಳೂ ಖಾಲಿಯಾಗಿವೆ!

ದೀದಿಯ ಎಲ್ಲ ಅಸ್ತ್ರಗಳೂ ಖಾಲಿಯಾಗಿವೆ!

ಬಂಗಾಳದೊಳಗೆ ಉರಿಯುತ್ತಿರುವ ಬೆಂಕಿಗೆ ದೀದಿ ತುಪ್ಪ ಹಾಕುತ್ತಲೇ ಇದ್ದರು. ಮೊನ್ನೆ ಡಿಸೆಂಬರ್ 12 ಕ್ಕೆ ಧುಲಾಘರ್ನಲ್ಲಿ ಮಿಲಾಡ್ ಲಲ್ ನಬಿಯ ಮೆರವಣಿಗೆಯ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಮುಸಲ್ಮಾನರು ಬೀದಿಗಿಳಿದು ನೂರಾರು ಹಿಂದೂ ಮನೆಗಳನ್ನು ಲೂಟಿ ಗೈದರು. ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳ ಮಾನಭಂಗವಾಯಿತು. ಅಪಹರಣವಾಯ್ತು. ಹತ್ತಾರು ಜನ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟರು. ವರದಿ ಮಾಡಲೆಂದು ಹೋದ ಪತ್ರಕರ್ತರನ್ನು ಒಳಗೇ ಬಿಡಲಿಲ್ಲ. ಜೀ ನ್ಯೂಸ್ನ ಸುಧೀರ್ ಚೌಧರಿಯ ಮೇಲೆ ಕೇಸು ಜಡಿಯಲಾಯ್ತು. ಹಿಂದೂಗಳನ್ನು ಬೀದಿ ನಾಯಿಗಳಿಗಿಂತ ಕಡೆಯಾಗಿ ನಡೆಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಯಿತು. ಇಷ್ಟಕ್ಕೂ ಒಂದೇ ಕಾರಣ ದೀದಿಯದ್ದು. ಮುಸಲ್ಮಾನರು ತನ್ನ ವೋಟು ಬ್ಯಾಂಕು ಮತ್ತು ಈ ಹಿಂದೂ-ಮುಸ್ಲೀಂ ದಂಗೆಗಳು ದೇಶವ್ಯಾಪಿ ವಿಸ್ತಾರಗೊಂಡರೆ ಮೋದಿಯವರಿಗೆ ಅದನ್ನು ಸಂಭಾಳಿಸಲಾಗದೇ ಕೆಳಗಿಳಿಯಲೇಬೇಕಾದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಸೃಷ್ಟಿಸುವುದು.

ಸೋದರಿ ನಿವೇದಿತಾಳ 150 ನೇ ಜಯಂತಿ. ವಿವೇಕಾನಂದರ ಚಿಂತನೆಗಳಿಗೆ ಮನಸೋತು ತನ್ನ ದೇಶವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಭಾರತಕ್ಕೆ ಬಂದ ಅಕ್ಕ. ಬಂಗಾಳದಲ್ಲಿ ಶಾಲೆಯನ್ನು ತೆರೆದು ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳ ಶಿಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ವೇದಿಕೆ ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಟ್ಟ ‘ದೀದಿ’. ಹಿಂದೂ-ಮುಸಲ್ಮಾನರನ್ನು ವಿಭಜಿಸಿ ಆಳುವ ನೀತಿಗೆ ಪೂರಕವಾಗಿ ತುಂಡಾಗಿದ್ದ ಬಂಗಾಳವನ್ನು ಒಗ್ಗೂಡಿಸುವಲ್ಲಿ ಅವಳ ಪಾತ್ರ ಅಗಾಧ. ದುರದೃಷ್ಟ. ಅಕ್ಕ ಕಟ್ಟಿದ್ದ ಅದೇ ಬಂಗಾಳವನ್ನು ಪೂತರ್ಿ ಹಾಳುಗೈದು ನಾಶ ಮಾಡುವ ತವಕದಲ್ಲಿದ್ದಾಳೆ ಈಗಿನ ದೀದಿ ಅಲಿಯಾಸ್ ಮಮತಾ ಬ್ಯಾನರ್ಜಿ.

Mamata Banerjee doing painting 03Pubjan2011

ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಎಡಚರಿಂದ ಆಕೆ ಅಧಿಕಾರ ಕಸಿದಾಗ ಇಡಿಯ ದೇಶ ಹೆಮ್ಮೆ ಪಟ್ಟಿತ್ತು. ಆಕೆಯ ಧಾಡಸಿತನಕ್ಕೆ, ಗುಂಡಾ ಕಮ್ಯೂನಿಸ್ಟರನ್ನು ಎದುರು ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುವ ಆಕೆಯ ಧಾಷ್ಟ್ರ್ಯಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲರೂ ತಲೆದೂಗಿದ್ದರು. ಐದು ವರ್ಷ ಕಳೆಯುವುದರೊಳಗಾಗಿ ರಾಜಕಾರಣದ ಕೆಸರು ಮೆತ್ತಿಕೊಂಡ ದೀದಿ ಅದರಿಂದ ಹೊರಬರಲಾಗದೇ ರಾಡಿಯಲಿ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಆಳಕ್ಕೆ ತಳ್ಳಲ್ಪಡುತ್ತಿರುವುದು ನೋಡಿದರೆ ಎಂಥವನಿಗೂ ಹೇಸಿಗೆಯಾಗದಿರದು. ಶಾರದಾ ಹಗರಣದಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕು ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಕೈ ಕೆಸರು ಮಾಡಿಕೊಂಡ ದೀದಿ ರೋಸ್ ವ್ಯಾಲಿಯಲ್ಲಿ ಮೈಯೆಲ್ಲಾ ಕೆಸರು ಮಾಡಿಕೊಂಡರು. ಅಷ್ಟಕ್ಕೆ ತೃಪ್ತಿಯಾಗಲಿಲ್ಲ ಅವರಿಗೆ. ಅವರೇ ಬರೆದ ಬಣ್ಣ ಬಣ್ಣದ 300 ಚಿತ್ರಗಳು ಒಂಭತ್ತು ಕೋಟಿ ರೂಗಳಿಗೆ ಮಾರಾಟಗೊಂಡವೆಂದು ಆಕೆಯೇ ಹೇಳಿಕೊಂಡಾಗ ದೇಶವೆಲ್ಲ ನಕ್ಕಿತ್ತು. ಹೀಗೆ ಆಕೆಯ ಚಿತ್ರ ಖರೀದಿ ಮಾಡಿದವರು ನೇರವಾಗಿ ಹಗರಣಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಗಿಯಾದವರೇ ಎಂಬುದು ಗೊತ್ತಾದಾಗ ಹಗರಣದ ಹೆಬ್ಬಾವು ಆಕೆಯನ್ನೇ ಸುತ್ತಿ ಬಳಸಿಕೊಂಡಿತ್ತು. ಇದರ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿಯೇ  ನೋಟು ಅಮಾನ್ಯೀಕರಣವನ್ನು ಆಕೆ ವಿರೋಧಿಸುವಾಗ ಏನೋ ಆಗಬಾರದ್ದು ಆಗಿ ಹೋಗಿದೆ ಎನ್ನುವುದು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ಅರಿವಾಗಿತ್ತು.
ಈಗಂತೂ ಆಕೆ ಮತ್ತೂ ವಿಕೃತಳಾಗಿ ವತರ್ಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಮೋದಿಯನ್ನು ಬಂಧಿಸಿ ಎಂದರು. ರಾಷ್ಟ್ರಪತಿ ಭವನದವರೆಗೂ ಮೆರವಣಿಗೆ ಹೊರಟರು. ಬದ್ಧ ವೈರಿ ಎಡಪಂಥೀಯರನ್ನೂ ಮೋದಿ ವಿರೋಧಕ್ಕೆ ಕೈ ಜೋಡಿಸಿರೆಂದು ಕರೆದು ಛೀಮಾರಿ ಹಾಕಿಸಿಕೊಂಡರು. ಮೋದಿಯನ್ನು ಕೆಳಗಿಳಿಸಿ, ರಾಜ್ನಾಥ್ ಸಿಂಗ್, ಅಡ್ವಾಣಿ, ಜೇಟ್ಲಿ ಯಾರು ಪ್ರಧಾನಿಯಾದರೂ ಅಭ್ಯಂತರವಿಲ್ಲವೆಂದು ರಾಷ್ಟ್ರಪತಿಗಳಿಗೆ ಪತ್ರ ಬರೆದರು. ಸೈನ್ಯ ಬಂಗಾಳಕ್ಕೆ ಬಂದಿರುವುದೇ ತನ್ನ ಬಂಧಿಸಲು ಎಂದರು. ತಮಿಳುನಾಡಿನಲ್ಲಿ ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ಮೇಲೆ ಆದಾಯ ತೆರಿಗೆ ಇಲಾಖೆಯ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಧಾಳಿಗೈದಾಗ ವಿರೋಧಿಸಿದರು. ಬಂಗಾಳದಲ್ಲಿ ಕೈ ಹಾಕಿ ನೋಡಿ, ನಾನು ಸುಮ್ಮನಿರೋಲ್ಲ ಅಂತ ಗದರಿಸಿದರು. ಓಹ್, ಆಕೆಗೆ ಮತಿ ಭ್ರಮಣೆಯಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದೆಯೆಂದು ಸಮಾಜವೇ ಭಾವಿಸುವಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ. ಇವೆಲ್ಲದರ ನಡುವೆ ಮೋದಿಯನ್ನು ಅಡ್ಡಗಟ್ಟಬೇಕೆಂದರೆ ಹಿಂದೂಗಳನ್ನು ಹಿಂಸಿಸಬೇಕೆಂಬ ಅಫ್ಜಲ್ಖಾನ್ನ ಸಿದ್ಧಾಂತ ಆಕೆಯ ತಲೆ ಹೊಕ್ಕಿತು. ಆಗಲೇ ಶುರುವಾಗಿದ್ದು ಆಕೆಯ ಪ್ರೇತ ನರ್ತನ.

wbriots
ಈ ಬಾರಿ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 11 ಕ್ಕೆ ವಿಜಯ ದಶಮಿ. ಅದೇ ದಿನ ದೇವಿಯ ವಿಸರ್ಜನೆ ಕೂಡ. ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತಿಳಿದಿರುವಂತೆ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಚೌತಿಯ ಪೂಜೆಯೋ ಬಂಗಾಳದಲ್ಲಿ ಹಾಗೆ ದುಗರ್ಾಪೂಜೆ. ಈ ಬಾರಿ ದುರ್ಗಾ ಪೂಜೆಯ ಮರು ದಿನವೇ ಮೊಹರಂ. ಮುಸಲ್ಮಾನರನ್ನೇ ಸುತ್ತಲೂ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಬಾಂಗ್ಲಾ ದೇಶದವರಾದರೂ ಸರಿ ಓಟು ಹಾಕಿದರೆ ಪಾಕಿಯ ಭಾವದಲ್ಲಿರುವ ದೀದಿ ಈ ಬಾರಿ ದುರ್ಗಾಪೂಜೆಗೇ ಕಡಿವಾಣ ಹಾಕಲು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿದರು. ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ದುರ್ಗಾ ಪೆಂಡಾಲುಗಳು ವಿಜಯದಶಮಿಯಂದು ಮೂರ್ತಿ ವಿಸರ್ಜಿಸದೇ ಮೊಹರ್ರಂ ನಂತರವೇ ವಿಸರ್ಜಿಸುವಂತೆ  ಸರ್ಕಾರದ ಆದೇಶ ಹೊರಡಿತು. ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ದುರ್ಗೆಯನ್ನಿಟ್ಟು ಪೂಜಿಸುವವರು ವಿಜಯದಶಮಿಯ ದಿನ ಸಂಜೆ ನಾಲ್ಕರೊಳಗೇ ವಿಸರ್ಜಿಸಿ ಕೈ ತೊಳೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದಿತು ಸರ್ಕಾರ. ಇದು ಅಕ್ಷರಶಃ ಹಿಂದೂಗಳನ್ನು ತುಳಿದು ಬಿಸಾಡುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯೇ ಆಗಿತ್ತು. ಇಷ್ಟು ದಿನ ಸಹಿಸಿಕೊಂಡು ಬದುಕಿದ್ದ ಬಂಗಾಳದ ಹಿಂದೂಗಳಿಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಕಪಾಳಮೋಕ್ಷವಾಗಿತ್ತು.
ಸ್ಥಳೀಯ ಅಪಾರ್ಟ್ಮೆಂಟಿನ ನಿವಾಸಿಗಳು ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಬಾಗಿಲು ಬಡಿದರು. ನ್ಯಾಯಾಸ್ಥಾನದಿಂದ ಹೊರಟ ನ್ಯಾಯ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಶಕ್ತಿ ತುಂಬಿತು. ‘ನಾಲ್ಕರೊಳಗೆ ವಿಸರ್ಜಿಸಬೇಕೆಂಬುದು ಸರಿಯಲ್ಲ, ರಾತ್ರಿ 8.30 ರವರೆಗೂ ಪೊಲೀಸರು ಸಹಕರಿಸಲೇಬೇಕು. ಇದು ಒಂದು ಮತವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಓಲೈಸುವ ಅತ್ಯಂತ ಕೆಟ್ಟ ಪ್ರತೀತಿ. ಮೊಹರ್ರಂ ಮುಸಲ್ಮಾನರ ಪಾಲಿಗೆ ಮಹತ್ವದ ಹಬ್ಬವೇ ಅಲ್ಲ, ಅದಕ್ಕೆ ಈ ಹಿಂದೆ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ರಜೆ ಘೋಷಿಸಿದ ಉದಾಹರಣೆಯೂ ಇಲ್ಲ. ಹೀಗಿರುವಾಗ ಸರ್ಕಾರ ನಡಕೊಂಡ ರೀತಿ ದುರ್ಗಾ ಪೂಜಕರ ಮೂಲಭೂತ ಹಕ್ಕು ಕಸಿದಂತೆ’ ಎಂದೆಲ್ಲಾ ಹೇಳಿದ ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರು ದೀದಿಯ ಮುಖಕ್ಕೆ ಮಂಗಳಾರತಿ ಮಾಡಿದ್ದರು. ಆದರೇನು? ದೀದಿಯ ತಲೆಗೆ ಮೊಹರ್ರಂನ ಪಿತ್ತ ಏರಿಯಾಗಿತ್ತು. ಬಂಗಾಳದ ದಿಕ್ಕು ದಿಕ್ಕುಗಳಿಂದ ದುರ್ಗಾ ಮೂರ್ತಿಯನ್ನು ವಿರೂಪಗೊಳಿಸಿದ ಸುದ್ದಿ ಬರಲಾರಂಭಿಸಿತು. ಹೌರಾದಲ್ಲಿ ದುರ್ಗಾ ಮೂರ್ತಿಯ ಮೇಲೆ ಮತಾಂಧನೊಬ್ಬ ಉಚ್ಚೆ ಹೊಯ್ದ ವಿಕಟನಗೆ ನಕ್ಕು. ಭರತ್ಪುರ, ಮುರ್ಷಿದಾಬಾದ್ನಲ್ಲಿ ದುರ್ಗಾ ಪೆಂಡಾಲುಗಳನ್ನು ಮುಸಲ್ಮಾನರು ವಿರೋಧಿಸಿದರೆಂಬ ಒಂದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಮುಚ್ಚಿಸಲಾಯ್ತು. ಕಾಂಗ್ಲಾ ಪಹಾಡಿಯಲ್ಲಂತೂ ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಗಳಿಂದ 300 ಕುಟುಂಬಗಳು ದುರ್ಗಾ ಪೂಜೆ ಆಚರಿಸಬಾರದೆಂದು ಆಡಳಿತ ನಿಷೇಧ ಹೇರಿರುವುದು ಬೆಳಕಿಗೆ ಬಂತು.

didi
ಬಂಗಾಳದೊಳಗೆ ಉರಿಯುತ್ತಿರುವ ಬೆಂಕಿಗೆ ದೀದಿ ತುಪ್ಪ ಹಾಕುತ್ತಲೇ ಇದ್ದರು. ಮೊನ್ನೆ ಡಿಸೆಂಬರ್ 12 ಕ್ಕೆ ಧುಲಾಘರ್ನಲ್ಲಿ ಮಿಲಾಡ್ ಲಲ್ ನಬಿಯ ಮೆರವಣಿಗೆಯ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಮುಸಲ್ಮಾನರು ಬೀದಿಗಿಳಿದು ನೂರಾರು ಹಿಂದೂ ಮನೆಗಳನ್ನು ಲೂಟಿ ಗೈದರು. ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳ ಮಾನಭಂಗವಾಯಿತು. ಅಪಹರಣವಾಯ್ತು. ಹತ್ತಾರು ಜನ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟರು. ವರದಿ ಮಾಡಲೆಂದು ಹೋದ ಪತ್ರಕರ್ತರನ್ನು ಒಳಗೇ ಬಿಡಲಿಲ್ಲ. ಜೀ ನ್ಯೂಸ್ನ ಸುಧೀರ್ ಚೌಧರಿಯ ಮೇಲೆ ಕೇಸು ಜಡಿಯಲಾಯ್ತು. ಹಿಂದೂಗಳನ್ನು ಬೀದಿ ನಾಯಿಗಳಿಗಿಂತ ಕಡೆಯಾಗಿ ನಡೆಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಯಿತು. ಇಷ್ಟಕ್ಕೂ ಒಂದೇ ಕಾರಣ ದೀದಿಯದ್ದು. ಮುಸಲ್ಮಾನರು ತನ್ನ ವೋಟು ಬ್ಯಾಂಕು ಮತ್ತು ಈ ಹಿಂದೂ-ಮುಸ್ಲೀಂ ದಂಗೆಗಳು ದೇಶವ್ಯಾಪಿ ವಿಸ್ತಾರಗೊಂಡರೆ ಮೋದಿಯವರಿಗೆ ಅದನ್ನು ಸಂಭಾಳಿಸಲಾಗದೇ ಕೆಳಗಿಳಿಯಲೇಬೇಕಾದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಸೃಷ್ಟಿಸುವುದು. ಬಹುಶಃ ಮೊದಲಿನಂತೇ ಆಗಿದ್ದರೆ ಅಂದುಕೊಂಡಂತೆ ಆಗಿರುತ್ತಿತ್ತೇನೋ! 500 ಮತ್ತು 1000 ದ ನೋಟು ಅಮಾನ್ಯವಾದ ಮೇಲೆ ಬಿಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಹಂಚಲು ದುಡ್ಡಿಲ್ಲದೇ ಕೊರಗುತ್ತಿದೆ ಗೂಂಡಾ ಸಮಾಜ. ಮಮತಾ ಬ್ಯಾನಜರ್ಿ, ಕೇಜ್ರಿವಾಲ್ನಂತವರು ಕೂಡಿಟ್ಟ ಬೇನಾಮಿ ಹಣಕ್ಕೆ ಕಿಮ್ಮತ್ತಿಲ್ಲದಂತಾಗಿ ಕಂಗಾಲಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಅವರಿಗೆಲ್ಲ ಮುಂದಿನ ದಿನಗಳು ಅಂಧಕಾರವಾಗಿ ಕಾಡಲಾರಂಭಿಸಿವೆ. ದೇಶ ಸದೃಢ ಭವಿಷ್ಯದತ್ತ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡುತ್ತಿದೆ.
ಇವುಗಳನ್ನೇ ಸಹಿಸಲಾಗದ ದೀದಿ ಎಡವಟ್ಟುಗಳ ಮೇಲೆ ಎಡವಟ್ಟುಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಕಲ್ಕತ್ತಾ ಕ್ಲಬ್ಬು ಕಾಶ್ಮೀರ ಮತ್ತು ಬಲೂಚಿಸ್ಥಾನಗಳ ಜನರ ಆಕ್ರಂದನ ಕುರಿತಂತೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವನ್ನು ಏರ್ಪಡಿಸಿತ್ತು. ಖ್ಯಾತ ಲೇಖಕ, ಕಟು ನುಡಿಯ ಮಾತುಗಾರ ತಾರೇಕ್ ಫತೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಆಗಮಿಸಬೇಕಿತ್ತು. ಜೊತೆಗೆ ಜನರಲ್ ಜಿ.ಡಿ ಭಕ್ಷಿ ಕೂಡ. ದೀದಿಯ ತಂಡ ಆಕ್ಷೇಪ ವ್ಯಕ್ತ ಪಡಿಸಿತು. ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ಹೆಸರಲ್ಲಿರುವ ಕಾಶ್ಮೀರವನ್ನು ತೆಗೆದುಬಿಡಬೇಕೆಂದು ಕ್ಯಾತೆ ತೆಗೆಯಿತು. ಆಮೇಲೆ ತಾರೀಕ್ ಫತೆಯನ್ನೇ ಅತಿಥಿಯ ಪಟ್ಟಿಯಿಂದ ಕೈ ಬಿಡಬೇಕೆಂದು ಕಿರಿಕಿರಿ ಮಾಡಿತು. ಆತ ಪಾಕೀಸ್ತಾನದ ವಿರೋಧಿಯಾದ್ದರಿಂದ ಸ್ಥಳೀಯ ಮುಸಲ್ಮಾನರಿಗೆ ಇದು ಒಗ್ಗುವುದಿಲ್ಲವೆಂಬ ಅಸಂಬದ್ಧ ಸಮಜಾಯಿಷಿಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿತು ಸಕರ್ಾರ. ಅಲ್ಲಿಗೆ ದೀದಿಯ ಬೆಂಬಲಿಗ ಮುಸಲ್ಮಾನರು ಪಾಕಿಗಳ ಪರ ನಿಂತವರೆಂದು ಸಕರ್ಾರವೇ ಅಧಿಕೃತ ಮುಚ್ಚಳಿಕೆ ಬರೆದಿಟ್ಟೂ ಆಯಿತು. ತಾರೇಕ್ ಫತೆಯನ್ನು ಕೈ ಬಿಡಲೊಪ್ಪದ ಕಲ್ಕತ್ತಾ ಕ್ಲಬ್ಬು ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವನ್ನೇ ರದ್ದುಗೊಳಿಸಿತು. ದೇಶ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ನಿಜವಾದ ಅಸಹಿಷ್ಣುತೆಯ ಪರ್ವದ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಳಿತ್ತು. ಈ ಹಿಂದೆ ಜೆ ಎನ್ ಯುನಲ್ಲಿ ತಾರೇಕ್ರಿಗೆ ಹೊಡೆಯಲೆತ್ನಿಸಿದ ವಿದ್ಯಾಥರ್ಿಯ ಕುರಿತಂತೆ ನಾವು ಕೇಳಿದ್ದೆವು. ಈಗ ಸಕರ್ಾರವೇ ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ಅವರನ್ನು ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಿಂದ ಆಚೆ ಇಟ್ಟಿತ್ತು. ಆದರೆ ಬೌದ್ಧಿಕವಲಯ ತುಟಿ ಬಿಚ್ಚಲಿಲ್ಲ. ಅವಾಡರ್್ ವಾಪ್ಸಿ ಗ್ಯಾಂಗುಗಳು ದೀದಿ ವಿರುದ್ಧ ಕೂಗಾಡಲಿಲ್ಲ. ಫೇಸ್ಬುಕ್ನಲ್ಲಿ ಯಾರ ಕವನಗಳೂ ಕನವಲಿಕೆಗಳೂ ಇರಲಿಲ್ಲ.
ಒಂದಂತೂ ಸತ್ಯ. ಮೋದಿಯನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಇವರು ತಮ್ಮ ಬತ್ತಳಿಕೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಎಲ್ಲಾ ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನೂ ಖಾಲಿ ಮಾಡುತ್ತಲಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಎಲ್ಲಾ ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು 12 ವರ್ಷ ಗುಜರಾತ್ನಲ್ಲಿದ್ದಾಗಲೇ ಎದುರಿಸಿ ಗೆದ್ದುದರಿಂದ ಅವರಿಗೆ ಈಗ ಯಾವುದೂ ಹೊಸತೆನಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ. ಎದುರಾಳಿಗಳು ಮೈಯ್ಯೆಲ್ಲಾ ಪರಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅದಾಗಲೇ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ಮಾತನಾಡಲು ಆಗದ ಶಾಂತ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಲುಪಿಯಾಗಿದೆ. ಕೇಜ್ರಿವಾಲ್ ಪಂಜಾಬು, ಗೋವಾಗಳ ಆಸೆ ಕೈ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ನಿತೀಶ್ ತಪ್ಪನ್ನರಿತು ಮರಳಿ ಪಾಳಯಕ್ಕೆ ಬರುವ ಸಿದ್ಧತೆ ನಡೆಸಿದ್ದಾರೆ. ಉಳಿದವರು ಬೆಳವಣಿಗೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಪಿಳಿ ಪಿಳಿ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಅಷ್ಟೇ. ಇಡಿಯ ಭಾರತ ಒಂದೆಡೆ ಕೇಂದ್ರೀಕೃತವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಜಗತ್ತು ಭಾರತವನ್ನು ಕೇಂದ್ರವಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದೆ.

Piyush Goyal has become light to Enlightening land!

Piyush Goyal has become light to Enlightening land!

Piyush Goyal is a typical person. He is 2nd rank holder in CA at nation level & 2nd rank holder as Law student in Mumbai University. He has worked in many companies & shown path for its growth. He was a mentor at State Bank of India & Bank Of Baroda for some time. He has attended few of workshops related to leadership skills development conducted by Yale University, Oxford University & also very active with Harvard university programs too.

goyal-pti
“Coal is out of stock”, “lock out of thermal power corporations in a week” , “ Bharath Block out” – We would have read these news 2 years ago. But now things are changed, Close to 100 Thermal power corporations have stock of coal for next 23 days. Not just that, Coal India Company has informed that they will not mine until they consume the existing stock completely. Do you know the reason? Government has put a break on politicians & officers who were responsible for creating false inadequacy just to import it from foreign for making money. On a whole government has become efficient in supplying power in parallel increased its revenue in 1000 crore. All credits go to central minister Mr. Piyush Goyal works always having foresight on all of his actions. He is one among Modi’s trustworthy, active team members.

Modi’s government had an agenda of providing 24 hours power when they come to rule in central. Though Modi was successful with his plan in Gujarat, many had thought it’s not so easy to address the issue at national level. Modi chose the precious stone like Piyush Goayal during that time. Modi’s choice is always best. He has become cool captain now bringing right people to right positions on all of his high prioritized territories.

Piyush Goyal is a typical person. He is 2nd rank holder in CA at nation level & 2nd rank holder as Law student in Mumbai University. He has worked in many companies & shown path for its growth. He was a mentor at State Bank of India & Bank Of Baroda for some time. He has attended few of workshops related to leadership skills development conducted by Yale University, Oxford University & also very active with Harvard university programs too. He will not sit simply even for a minute. As a result of his continuous effort now power sector has come to light from dark. So much effort really needed for taking our nation to next level in power sector. For the same reason all team members of Modi government has to work like Modi for 18 hours a day. With all efforts they have enlighten 7654 villages in last 2 years. Working 24 hours a day is must for Piyush to fulfill Modi’s assurance on giving power to 18000 villages by 2018; as 20K villages still deprived of power even after 70 years of Independence. People talk about equality & socialism ever asked congress on this?

Let it be aside. Do you know why people do talk about load shedding in Karnataka frequently; do not have ability to buy power? It doesn’t mean we have shortage of power in country. When Modi came in central the price of 1 unit was between Rs.12 to Rs.15. now it’s not the same. Now the price is in the range of 3 to 5 Rupees. All these achieved by transparency in production, distribution & hold on coal imports. The price was less than 3 Rupees in the month of December. Initially even solar power had the same price structure. Now after controlling the corruption it’s been auctioned to supply for price Rs.4.5/-

One thing for sure. Central government proved that people do get benefited when there is a control on corruption within. Yes, LED bulbs were sold at Rs.300 earlier now its price is Rs.80/- . How is this possible? Where were the margin money Rs.220/- going? Modi has his high thoughts to share the profits with everyone rather limiting it to few people.

Piyush Goyal has one bigger dream of having one grid nation with unique price structure which means the whole nation will share common grid (Connecting electricity networks)& common price structure. Whichever state buys the power will pay same price. As on now southern states are facing major issues in power supply, so the price is high. Piyush Goyal has the commitment to fulfill this shortage in next 2 years.

powerlines

The country achieves Self-reliance on Power sector & Fuel fulfillment – will be strengthened sooner in all aspect. Companies do not come to the place where there is a inadequacy on power. If they choose to use diesel & petrol for igniting generators as an alternate for fulfilling power requirement we still have to dependent on Arab countries for fuel. Becoming slaves by listening to their words. What’s the Solution? Solution is to generate the power to fulfill all our needs. Started with mining inside & stopped importing coal from foreign. To utilize Solar energy & other reusable resources. They targeted to produce 175GW power from reusable resources by 2022. Solar power contribution alone targeted to 100GW! When they started of dreaming about this project solar energy was able to fetch just 7GW. Piyush Goyal has raised it to 20GW in last 2 years. I don’t think it would take so long to achieve the target seeing the speed he has got & the way the tie-ups with MNC’s happening. He also has given importance to Wind wheel power plants & Water power plants.

He has not stuck himself only for these points. He has spoken to the electric car producers, trying to promote electric cars in country. So that we can avoid usage of Diesel & Petrol to an extent & we can limit diesel-petrol Imports, by which our Rupee value gets appreciated in International market. Once Rupee value starts becoming strong automatically we as a nation become strong & efficient. Oh just imagine, what all reasons behind increasing power production.

Railway ministers Suresh Prabhu & Piyush Goyal have signed an agreement to develop railway tracks which is good for running electric trains. Preliminary actions for Bullet trains are in progress silently. Things are really happening beneath without anybody’s knowledge after Modi came in seat in just 2 years. When it starts giving the results there will be no one to question in opposition.

I feel weird when I look back. Just 2 years before we were asked for less power consumption. But now we have been asked to not to waste the power but to use it in a right way. Do produce something & generate revenue to the nation.
Don’t you think It’s Achedin?

Better late than never. Let the war begin!

Better late than never. Let the war begin!

When the whole world is in urge to save natural resources, Indians not giving much importance to save natural resources & in fact losing it to fulfill our greed. One of the Prime Ministers when spoke about connecting Ganga-Cauvery, We as Indians were excited on this project. Have we ever thought how difficult it’s going to be & the forests which we may have to chop in this process? One of the ministers decides to utilize river Netravathi for about 100km circumstances area using concrete pipes. We will not even think whether it has so much of water to flow. If we would have tried to plant trees over the nearby hills since from the Kalasa Banduri issue started the situation wouldn’t have raised to talk about connecting rivers. In addition to our work, If Tamil Nadu would have planned for processing of ocean water to convert it to drinking water there will be no chance of desiccation of water in Cauvery.

10 years ago in 2006, It rained about 3000 mm in Coorg. This year rained about 1500mm, which is half of it. If environment destruction continues with this speed we will have half of the rain in next 5 years; half of it from then continues. It’s matter of another 10 years, Tamil Nadu will not ask for Cauvery & we will not be in a position to give it. Yes, We will need to have a battle within.

People talk much on this issue nowadays. They do not seem to be aware of the current situation nor having the patience to look for solution to resolve it. Last year water released to TN having no issues. This year the situation is not the same, nobody bothered to think why this year we are having issue. During last one year there were close to 1 lakh trees chopped for setting out Electric Power for Kerala as per the approval given by government. Did anyone bombarded about this during that time? Did anyone ask Keralites minister having in our government? Except few localities from Coorg & People from Mandya who had gone wayfaring to Coorg no one else responded to the situation. The Power cables could be setup via coastal area as well, why was it travelled through dense forest, Just think the logic behind, surely anyone feel like hitting them whoever be the reason for such crumble.

0001

After all, Coorg is the place where Cauvery origins, half of the outflow come from this place. It accomplishes 8 Crore people requirement, “Water of LIFE” for Bengaluru. Serves about 600 industrial units. Cauvery herself is Life for Farmers. Knowing all these facts government should have announced the places transverse with the river as Sensitive place, but they did go for Timber lobby and destroyed the forest. Who are the Beneficiaries?

Mentioning here just for calculation purpose. Healthy grown Tree has the capability to hold 30 to 40 thousand liters of water. It’s root absorbs the water and let it get inside the earth help to increase the level of groundwater. Not just that, leaves ensures the cool weather across by sprinkling the water they get. Dense clouds get attracted to such a cool weather and rains. Since from few days we see only the clouds movement but not rain as it is influenced with weather of specific location, now you understand why It’s not letting its tiny water droplets to the ground. When we have tree felling in huge number from where to bring the rain.

This year we didn’t have wet monsoon rain considerably, Dry monsoon completely collapsed. “Varsha” season decreased its tenure to 15 days from 3-4 months. We crib for not having water in K.R.S. The reason behind this is shortage of rain fall in Coorg & cause is the support from one of honorable minister in our government. Of course, It cannot be fingered at one party. There is no difference with respect to any parties in Timber lobby. There is a strong yowl for having Railway tracks from Mysore to Coorg. Countless of Trees chopping will be done. The Plan was on hold since from long due to the commercial reason as it would not be profitable project to the government. If this is done people travel in train from Coorg to Mysore easily, but Cauvery do not travel (flow) so easily. Of course, If Coorg ask for separation from Karnataka & like to evolve as new state who will be answering?

There are certain things which will never be understood. When the whole world is in urge to save natural resources, Indians not giving much importance to save natural resources & in fact losing it to fulfill our greed. One of the Prime Ministers when spoke about connecting Ganga-Cauvery, We as Indians were excited on this project. Have we ever thought how difficult it’s going to be & the forests which we may have to chop in this process? One of the ministers decides to utilize river Netravathi for about 100km circumstances area using concrete pipes. We will not even think whether it has so much of water to flow. If we would have tried to plant trees over the nearby hills since from the Kalasa Banduri issue started the situation wouldn’t have raised to talk about connecting rivers. In addition to our work, If Tamil Nadu would have planned for processing of ocean water to convert it to drinking water there will be no chance of desiccation of water in Cauvery.

I know, after having said this people surely get annoyed with my words. Let’s come to the point. We are talking about a year after. Imagining the terrific days 10 years later from now. We about 1000 folks did plant about 1000 saplings 2 years ago over top of hills in Haliyangali, Bagalkot. It’s showing all sign of growing as tree. In another 10 years these trees will be successful in stopping clouds & become the reason for rain fall for Karnataka. It may not be possible to us to vacate the silt from lake or ponds. At least we are tried out best to sustain the water to get it absorbed, planted 3 to 4 thousand saplings in Bharatipura, KR pet. Many of which grown as trees. Mandya gets enough water when they become capable enough to attract the clouds & get rain fall. We are satisfied with the work we did. During rainy season we did a workspace for water absorption & have proud feeling that we promoted others too do the same. We are happy to show our gratitude this manner to rivers Cauvery, Tunga, Krishna. The one who speak never come with us for Kalyani cleaning work. I really laugh at them when they speak loud on Cauvery issue.

Let it be… If I have to talk about politics. There has to be some sort of real interest & concern expected from the government. Government should have planned well in advance when there is a case in front of Supreme Court. Leaving all possible aspects to win the case & without having formal word with TN & Central government they failed to communicate in the court. What could be the reason for violence appeared during first day after the judgment received from Supreme Court & didn’t continue. The whole state burning with this Cauvery issue, same time the minister who was accused to Police officer Ganapathi’s suicide case received clean chit. Not just that, government brought him back to cabinet as well. Made money with destroying the forest – became reason for shortage of rain falls & back to the seat during the same time, no one questions them. They did use Cauvery instance for their convenience.

Some people making use of the opportunity & talk about separation of Karnataka from India. A decade after if there is no water in Cauvery for which we departed from our nation then what’s the purpose of separation? Before Cauvery become desiccated let us fight a battle against not letting the river to dry, preserving forest, saving water for ourselves within.