Category: ಅಸಲಿ ಮಿರ್ಚಿ

ಮಾತಾಡಿ ಮರ್ಯಾದೆ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿಗರು!

ಮಾತಾಡಿ ಮರ್ಯಾದೆ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿಗರು!

ಮೋದಿಯನ್ನೆದುರಿಸಲು ರಾಹುಲನಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ ಪ್ರತಿಪಕ್ಷದ ಎಲ್ಲ ನಾಯಕರುಗಳೂ ಇನ್ನೂ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಬೇಕಿದೆ. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿನ ಅಧ್ಯಕ್ಷಗಾದಿಯನ್ನು ಹೊತ್ತು ಅದರೊಟ್ಟಿಗೆ ಮಹಾಘಟಬಂಧನದ ಪ್ರಧಾನಿ ಅಭ್ಯಥರ್ಿಯಾಗಿ ಓಟದಲ್ಲಿರುವ ರಾಹುಲ್ ಒಂದೇ ಭಾಷಣವನ್ನು ಮತ್ತೆ-ಮತ್ತೆ ಓದುತ್ತಾ ಕ್ಲೀಷೆ ಎನಿಸಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.

ಐದು ರಾಜ್ಯಗಳ ಚುನಾವಣಾ ಕಾವು ಈಗ ಒಂದು ಹದಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಿದೆ. ಮೋದಿ ರ್ಯಾಲಿಗಳಿಗೆ ಬರುವ ಮುನ್ನ ಚುನಾವಣೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ ಎಂಬ ವಾತಾವರಣವೂ ನಿಮರ್ಾಣವಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಅವರ ಪ್ರಚಾರ ಶುರುವಾದ ನಂತರವೇ ಜನ ಮೈಚಳಿ ಬಿಟ್ಟು ಹೊರಗೆ ಬರಲಾರಂಭಿಸುವುದು. ಬಹುಶಃ ಈಚಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಮೋದಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ಮತ್ಯಾವ ರಾಜಕೀಯ ನಾಯಕರಿಗೂ ಹಣ ಕೊಡದೇ ಜನ ಬರುವುದು ಅಸಾಧ್ಯವೇ ಏನೋ! ಮಧ್ಯಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ರಾಹುಲನ ರ್ಯಾಲಿಯೊಂದಕ್ಕೆ ಬಂದ ತರುಣನೊಬ್ಬ ‘ಆತ ಮಾತನಾಡುವುದನ್ನು ಆಡಿಕೊಂಡು ನಗಲು ಚೆನ್ನಾಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂದೇ ನಾನು ಬಂದಿದ್ದೇನೆ’ ಎಂದು ಮಾಧ್ಯಮಗಳಿಗೆ ನೇರವಾಗಿ ಹೇಳಿಕೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದ. ಇತರೆ ನಾಯಕರುಗಳೆಲ್ಲಾ ನಾಲ್ಕು ಗೋಡೆಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಮಾತ್ರ ಮಾತನಾಡಲು ಸೀಮಿತವಾಗುವ ಹಂತಕ್ಕೆ ಬಂದುಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಅಷ್ಟು ಜನರ ನಡುವೆ ಮಾತನಾಡುವಾಗಲೇ ಸ್ತಿಮಿತ ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಬಾಯಿಗೆ ಬಂದದ್ದನ್ನು ಮಾತನಾಡಿ ಒಂದೋ ಪಕ್ಷವನ್ನು ಗೊಂದಲಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಿಸುತ್ತಾರೆ ಇಲ್ಲವೇ ನರೇಂದ್ರಮೋದಿಯವರ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಬಲ ಅಸ್ತ್ರವನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ಹೊಡೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ನ ನಾಯಕನೊಬ್ಬ ಮೋದಿಯವರ ತಂದೆಯ ಹೆಸರು ಯಾರಿಗೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ರಾಷ್ಟ್ರವನ್ನು ಆಳಿದ ರಾಹುಲನ ನಾಲ್ಕೈದು ಪೀಳಿಗೆಯ ಪರಿಚಯ ಇದೆ ಎಂದು ಮೋದಿಯವರನ್ನು ಕಾಲೆಳೆಯಲು ಹೋಗಿ ತಾನೇ ಖೆಡ್ಡಾಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದು ಒದ್ದಾಡಿದ್ದ. ಇಂತಹ ಅವಕಾಶವನ್ನು ಎಂದೂ ಬಿಟ್ಟುಕೊಡದ ಮೋದಿ ಮಧ್ಯಪ್ರದೇಶದ ರ್ಯಾಲಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ ತನ್ನ ಬಡ ತಂದೆ-ತಾಯಿಯರ ಹೃದಯ ವಿದ್ರಾವಕ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ಜನರ ಕಣ್ಮುಂದೆ ಬಿಚ್ಚಿಟ್ಟು ದೇಶವನ್ನು ಆಳಿದ್ದಕ್ಕೆ ಲೆಕ್ಕ ಕೊಡದೇ ಹೋಗುವ ರಾಹುಲನ ಪೀಳಿಗೆಯವರನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿಯೇ ಜಾಡಿಸಿದರು. ನೆರೆದಿದ್ದ ಜನರ ಮನಸಿನಲ್ಲಿ ಇದು ಅಚ್ಚಳಿಯದ ಪರಿಣಾಮ ಉಂಟು ಮಾಡದೇ ಇರಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ. ಅಚ್ಚರಿ ಎಂದರೆ ಇದೇ ಚುನಾವಣಾ ರ್ಯಾಲಿಯಲ್ಲಿ ಮೋದಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ ಸವರ್ೋಚ್ಚ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರು ರಾಮಜನ್ಮಭೂಮಿಯ ಕುರಿತಂತೆ ಹಿಂದೂಗಳ ಪರವಾಗಿ ತೀಪರ್ು ಕೊಡದಂತೆ ಅವರಿಗೆ ಬೆದರಿಕೆ ಹಾಕಿದ್ದರು ಎಂದು ಮಾತನಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಇದರರ್ಥ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿನ ಕಪಿಲ್ ಸಿಬಲ್ ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರನ್ನು ಪ್ರಭಾವಿಸುವ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಮುಕ್ತಪಡಿಸಿದಂತಾಯ್ತು. ಅದರೊಟ್ಟಿಗೆ ಮಂದಿರ ವಿರೋಧಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಎಂಬುದನ್ನು ಜನರ ಮುಂದೆ ಅವರೀಗ ತೆರೆದಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ನ್ಯಾಯಾಲಯವೂ ಕೂಡ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿನ ಪ್ರಮುಖರ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗಳಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಕುಣಿದಾಡುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿ ಹೇಳಿ ಒಂದೇ ಕಲ್ಲಿಗೆ ಎರಡು ಹಕ್ಕಿ ಉರುಳಿಸಿದ್ದಾರೆ.

2

ಮೋದಿಯನ್ನೆದುರಿಸಲು ರಾಹುಲನಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ ಪ್ರತಿಪಕ್ಷದ ಎಲ್ಲ ನಾಯಕರುಗಳೂ ಇನ್ನೂ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಬೇಕಿದೆ. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿನ ಅಧ್ಯಕ್ಷಗಾದಿಯನ್ನು ಹೊತ್ತು ಅದರೊಟ್ಟಿಗೆ ಮಹಾಘಟಬಂಧನದ ಪ್ರಧಾನಿ ಅಭ್ಯಥರ್ಿಯಾಗಿ ಓಟದಲ್ಲಿರುವ ರಾಹುಲ್ ಒಂದೇ ಭಾಷಣವನ್ನು ಮತ್ತೆ-ಮತ್ತೆ ಓದುತ್ತಾ ಕ್ಲೀಷೆ ಎನಿಸಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಯಾವ ಊರಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೋ ಆ ಊರಿನಲ್ಲೊಂದು ಮೊಬೈಲ್ ಫ್ಯಾಕ್ಟರಿ ಹಾಕಬೇಕೆಂದು ಅವರು ಹೇಳಿಕೆ ಕೊಡುವುದಂತೂ ಬಾಲಿಶ ಎನಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಅನುಮಾನವೇ ಇಲ್ಲ. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಮಧ್ಯಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಮಾತನಡುತ್ತಾ ನರೇಂದ್ರಮೋದಿಯವರು ಬಲು ಸ್ಪಷ್ಟ ದನಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ಭಾರತವಿಂದು ಮೊಬೈಲ್ಗಳ ಆಮದು ರಾಷ್ಟ್ರವಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ನಾವು ಮೊಬೈಲ್ಗಳನ್ನು ಇಂದು ರಫ್ತು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಇಂದು ನಮ್ಮ ಬಳಿ ಮೊಬೈಲ್ ನಿಮರ್ಿಸುವ 268 ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಘಟಕಗಳಿವೆ. ಸುಮಾರು 7 ಲಕ್ಷ ಉದ್ಯೋಗಗಳನ್ನು ಈ ಘಟಕಗಳ ಮೂಲಕ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ್ದೇವೆ. ಇಂತಹ ಎಲ್ಲ ದಾಖಲೆಗಳನ್ನು ಕಣ್ಮುಂದೆ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳದೇ ರಾಹುಲ್ ಬಾಬಾ ಮನಸೋ ಇಚ್ಛೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ ಅಪಹಾಸ್ಯಕ್ಕೊಳಗಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇಂಥವನನ್ನು ಪ್ರಧಾನಿಯಾಗಿ ಮಾಡಲು ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿ ದೇವೇಗೌಡರಂತಹ ದಿಗ್ಗಜರು ಶ್ರಮಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎನ್ನುವುದೇ ಹಾಸ್ಯಾಸ್ಪದ ವಿಚಾರ!

3

ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿನ ಕಂಟಕಗಳು ಇನ್ನೂ ಮುಗಿದಿಲ್ಲ. 2019ರ ಚುನಾವಣೆಯ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸನ್ನು ಮುಳುಗಿಸಲು ರಫೆಲ್ ಒಂದೇ ಸಾಕು. ಅದಾಗಲೇ ಅಮಿತ್ಷಾ ರಫೆಲ್ನ ವಿಚಾರವಾಗಿ ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರುವ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿಗೆ ಮಾಹಿತಿ ಎಲ್ಲಿಂದ ಸಿಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಬಹಿರಂಗ ಪಡಿಸಬೇಕೆಂದು ಆಗ್ರಹ ಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಬಹುಶಃ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿಗೂ ಯುರೋಪ್-ಚೀನಾದ ಭಾರತ ವಿರೋಧಿ ಶಕ್ತಿಗಳಿಗೂ ವಿಶೇಷ ನಂಟಿರಬೇಕು. ಅಮಿತ್ಷಾ ರ ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ರಾಹುಲ್ ಖಂಡಿತ ಉತ್ತರಿಸಲಾರ. ಪ್ರಶ್ನೆ ಇಲ್ಲಿಗೇ ನಿಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ. ಓಪಿಂಡಿಯಾ ವರದಿಂನ್ನು ಒಪ್ಪುವುದಾದರೆ ಫ್ರಾನ್ಸಿನಲ್ಲಿ ರಫೆಲ್ ಡೀಲ್ನ ವಿರುದ್ಧ ದೂರು ಕೊಟ್ಟಿರುವ ಶೇರ್ಪಾ ಎನ್ನುವ ಸಂಸ್ಥೆ ಒಳ್ಳೆಯ ಹೆಸರನ್ನೇನೂ ಹೊಂದಿಲ್ಲ. ಇದರ ಮುಖ್ಯಸ್ಥ ವಿಲಿಯಂ ಬೋಡರ್ಾನ್ ಆಫ್ರಿಕಾದಂತಹ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಆಂತರ್ಯದ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಮೂಗು ತೂರಿಸಿದ್ದಲ್ಲದೇ ಮಾರಿಷಸ್ನ ಅಧ್ಯಕ್ಷನ ರಾಜಕೀಯ ವಿರೋಧಿಯ ಸಂಪರ್ಕ ಸಾಧಿಸಿ ಅಲ್ಲಿಯೂ ಸಾಕಷ್ಟು ಕಿರಿಕಿರಿ ಉಂಟು ಮಾಡಿದ್ದರು. ಈ ಸಂಸ್ಥೆ ಗ್ರೀನ್ಪೀಸ್, ಓಪನ್ ಸೊಸೈಟಿ ಫೌಂಡೇಶನ್, ಮಿಸೇರಿಯಾರ್, ಆಖ್ಸ್ಫಾಮ್ ಮುಂತಾದ ಸಂಘಟನೆಯೊಂದಿಗೆ ಸಹಯೋಗ ಹೊಂದಿದೆ. ಗ್ರೀನ್ಪೀಸ್ ಅನ್ನು ದೇಶವಿರೋಧಿ ಚಟುವಟಿಕೆಯ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ನಿಷೇಧಿಸಬೇಕೆಂದು ಹಿಂದಿನ ಸಕರ್ಾರಗಳು ಆಲೋಚಿಸಿತ್ತೆಂಬುದು ಗಮನಾರ್ಹ! ಇನ್ನು ಮಿಸೇರಿಯಾರ್ ಒಂದು ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ ಸಂಸ್ಥೆಯಾಗಿದ್ದು ಈ ಹಿಂದೆ ಇದು ಕಶ್ಮೀರಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕತಾವಾದಿಗಳ ಗುಂಪಿನೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿಕೊಂಡು ಅಮರನಾಥ ಯಾತ್ರೆಯನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಿತ್ತು. ಮಿಸೇರಿಯಾರ್ ದೇಶದ ಅನೇಕ ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ ಮಿಷನರಿಗಳಿಗೂ ಧನಸಹಾಯ ಒದಗಿಸುತ್ತದೆ. ಇನ್ನು ಓಪನ್ ಸೊಸೈಟಿ ಇನ್ಸ್ಟಿಟ್ಯೂಶನ್ ಜಗತ್ತಿನ ಅನೇಕ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಲ್ಲಿ ತನ್ನದ್ದೇ ಆದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ವಿಚ್ಛಿದ್ರ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿ ಸಾಬೀತಾಗಿದೆ. ಹಂಗೇರಿಯಲ್ಲಿ ಈ ಸಂಸ್ಥೆ ಮಾಡಿರುವ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಂದಾಗಿ ಅಲ್ಲಿನ ಸಕರ್ಾರ ಇದರಿಂದ ಕೈತೊಳೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಕಷ್ಟು ಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದೆ. ರಷ್ಯಾ ಈ ಸಂಘಟನೆಯನ್ನು ನಿಷೇಧಿಸಿ ಇದು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಭದ್ರತೆಗೆ ಅಪಾಯ ಎಂದೂ ಹೇಳಿತ್ತು. ಇನ್ನು ಆಕ್ಸ್ಫಾಮ್ನ ಸದಸ್ಯೆಯರು ಸೇರಿಕೊಂಡು ಹಿಂದೂವಿರೋಧಿ ಬಿಲ್ಲೊಂದನ್ನು ರೂಪಿಸುವಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದ್ದರು. ಇದೇ ಆಕ್ಸ್ಫಾಮ್ ಅನೇಕ ಬಗೆಯ ಫೇಕ್ ಸವರ್ೇಗಳನ್ನು ನಡೆಸಿ ಸಮಾಜವನ್ನು ದಿಕ್ಕು ತಪ್ಪಿಸುವ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದು ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಬೆಳಕಿಗೆ ಬಂದಿದೆ. ಇವರೆಲ್ಲರ ಸಹಕಾರದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆಯೇ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ಬೀದಿಗೆ ಬಂದು ನಿಂತಿರೋದು. ಈಗ ಅಮಿತ್ಷಾ ಕೇಳಿರುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರ ಕೊಡಬೇಕೆಂದರೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲೇಬೇಕು. ತಾವೇ ತೋಡಿಕೊಂಡ ಹಳ್ಳದಲ್ಲಿ ತಾವೇ ಬಿದ್ದು ಮೈಮೇಲೆ ಮಣ್ಣೆಳೆದುಕೊಂಡು ಸಮಾಧಿಯಾಗುವುದೆಂದರೆ ಹೀಗೇ ಇರಬೇಕೇನೋ. 2019ರಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿಗೆ ಮಣ್ಣು ಮುಕ್ಕಿಸಲು ಬಹುಶಃ ರಫೆಲ್ ಡೀಲ್ ಒಂದೇ ಸಾಕಾಗಬಹುದನೋ! ದಿನೇ-ದಿನೇ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ಅಷ್ಟು ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದೆ. ಮೋದಿ ಮುಲಾಜಿಲ್ಲದೇ, ಅನುಕಂಪವೂ ಇಲ್ಲದೇ ಈ ಅವಕಾಶಗಳನ್ನು ಭರ್ಜರಿಯಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ!

ಕನಸುಗಳನ್ನು ನನಸು ಮಾಡುವ ಮೋಡಿಗಾರ!

ಕನಸುಗಳನ್ನು ನನಸು ಮಾಡುವ ಮೋಡಿಗಾರ!

ನರೇಂದ್ರಮೋದಿಯವರ ಈ ಪರಿಯ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ತುಡಿತದಿಂದಾಗಿಯೇ ಅವರಿಂದು ಈ ನಾಡಿನ ಜನರ ಕಣ್ಮಣಿಯಾಗಿರೋದು. ಯಾವ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಳ್ಳುವಾಗಲೂ ಅವರು ಅದಕ್ಕಿರುವ ಭಿನ್ನ ಭಿನ್ನ ಆಯಾಮಗಳನ್ನು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಅವಲೋಕಿಸುತ್ತಾರೆ. ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಬಂದ 70 ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ನಾವು ಸಮರ್ಥ ರಸ್ತೆಗಳನ್ನೂ ನಿಮರ್ಾಣ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದೇ ಹೆಣಗಾಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ.

ಒಂದು ವರ್ಷದ ಹಿಂದೆ ನನ್ನ ಕನಸಿನ ಕನರ್ಾಟಕ ಎಂದು ಹೊಸ ಕನರ್ಾಟಕದ ನಿಮರ್ಾಣದ ಕಲ್ಪನೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಿದ್ದೆವು. ಆ ಮೂಲಕ ಪ್ರತಿ ಜಿಲ್ಲೆಗಳಲ್ಲೂ ಯಾವ ಬಗೆಯ ಕನಸುಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಬೇಕೆಂಬ ಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ಜನರೆದುರಿಗೆ ಬಿಚ್ಚಿಟ್ಟಿದ್ದೆವು. ದೊಡ್ಡ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಇದು ನನಸಾಗುವುದೋ ಇಲ್ಲವೋ, ಆದರೆ ಸಣ್ಣ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಅಂದರೆ ಹಳ್ಳಿಗಳ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಇದರ ಪ್ರಭಾವ ಖಂಡಿತ ಆಗುವುದೆಂಬ ವಿಶ್ವಾಸ ನಮಗಿತ್ತು. ಮಾದರಿಯಾಗಬೇಕೆಂಬ ಕಲ್ಪನೆ ನಗರಗಳಿಗಿರುವುದು ಬಲು ಕಷ್ಟ. ಆದರೆ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಹಳ್ಳಿಯೂ ಸಮರ್ಥ ನಾಯಕರು ಸಿಕ್ಕರೆ ಮಾದರಿಯಾಗಲು ಹವಣಿಸುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ಅದಾಗಲೇ ಅನೇಕ ಗ್ರಾಮಗಳು ಸಾಲುಗಟ್ಟಿ ‘ನಮ್ಮ ಗ್ರಾಮವನ್ನು ಮಾದರಿ ಮಾಡಲು ಸಹಕಾರ ನೀಡಿ’ ಎಂದು ನಮ್ಮನ್ನು ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿವೆ. ಹಾಗೆ ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುವವರಿಗೂ ನಾವು ಹಣವನ್ನೋ ವಸ್ತುವನ್ನೋ ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ ಜನರ ಸಹಕಾರವನ್ನು ಬಳಸಿ ಅದೇ ಗ್ರಾಮವನ್ನು ಪುನರ್ರೂಪಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ ಎಂಬುದರ ಅರಿವಿದೆ. ಹಾಗಿದ್ದಾಗ್ಯೂ ಶ್ರಮ ಹಾಕಲು ಅವರು ಮುಂದೆ ಧಾವಿಸಿ ಬರುತ್ತಾರೆ.

ಅದೇ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ತುಂಬುವಂಥದ್ದು, ಏಕೆಂದರೆ ಈ ದೇಶದ ಸಾಮಾನ್ಯ ಪ್ರಜೆ ಬದಲಾವಣೆಗೆ ಹಾತೊರೆದು ನಿಂತಿದ್ದಾನೆ. ಆತ ಹೊಸತನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ದುದರ್ೈವವಶಾತ್ ಅವನೊಳಗೆ ಕನಸುಗಳನ್ನು ತುಂಬಿ ಅದನ್ನು ಸಾಕಾರಗೊಳಿಸಲು ಬೇಕಾದ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಅವನಿಗೆ ನೀಡಬೇಕಾಗಿರುವ ನಾಯಕನೇ ಸಮಷ್ಟಿಯ ಕನಸುಗಳಿಲ್ಲದೇ ಸ್ವಾರ್ಥದ ರಾಡಿಯಲ್ಲಿ ಹೊಲಸಾಗಿದ್ದಾನೆ.

2

ಈ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿಯೇ ನರೇಂದ್ರಮೋದಿ ಒಬ್ಬ ಭಿನ್ನ ನಾಯಕ ಎನಿಸೋದು. ಕಳೆದ ಮೇ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಧಾನಮಂತ್ರಿಗಳು ಪೂರ್ವದ 135 ಕಿ.ಮೀ ಪೆರಿಫೆರಲ್ ಎಕ್ಸ್ಪ್ರೆಸ್ ವೇಯನ್ನು ಲೋಕಾರ್ಪಣೆ ಮಾಡಿದ್ದರು. ಈಗ ಪಶ್ಚಿಮದ ಪೆರಿಫೆರಲ್ ಎಕ್ಸ್ಪ್ರೆಸ್ ವೇ ಲೋಕಾರ್ಪಣೆಗೈದಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಎರಡೂ ದಿಕ್ಕಿನ ಈ ಮಾರ್ಗಗಳು ದೆಹಲಿಯ ಮೇಲಿನ ಟ್ರ್ಯಾಫಿಕ್ಕನ್ನು ಗಣನೀಯ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಕಡಿತಗೊಳಿಸಲಿವೆ. ನರೇಂದ್ರಮೋದಿಯವರೇ ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಂಡ ಯೋಜನೆ 910 ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಪೂರ್ಣಗೊಂಡು ಒಂದು ಬಗೆಯಲ್ಲಿ ದಾಖಲೆಯನ್ನೇ ನಿಮರ್ಿಸಿತ್ತು. ಎರಡೂ ಪೆರಿಫೆರಲ್ ರಸ್ತೆಗಳು ಸೇರಿಕೊಂಡು ಒಟ್ಟಾರೆ 270 ಕಿ.ಮೀನಷ್ಟಾಗಿದ್ದು 183 ಕಿ.ಮೀನಷ್ಟು ಹರಿಯಾಣಾ ಒಂದರಲ್ಲೇ ಹಾದುಹೋದರೆ ಉಳಿದ 87 ಕಿ.ಮೀ ಉತ್ತರಪ್ರದೇಶದ ಮೂಲಕ ಹಾದು ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ವಿಷಯ ಅದಲ್ಲ.

ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಈ ದೆಹಲಿಗೆ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟ ರಿಂಗ್ರೋಡಿನ ಕನಸನ್ನು ಕಂಡವರು ಅಟಲ್ ಬಿಹಾರಿ ವಾಜಪೇಯಿ. ಆದರೆ ಜಮೀನು ಖರೀದಿಯೇ ಮೊದಲಾದ ಗೊಂದಲಗಳಿಂದ ಈ ಹಿಂದಿನ ಸಕರ್ಾರಗಳು ಯೋಜನೆಯನ್ನು ಮುಂದುವರೆಸುವಲ್ಲಿ ಸೋತು ಹೋಗಿದ್ದವು. ಹರಿಯಾಣಾದಲ್ಲಿ ಬಿಜೆಪಿ ಸಕರ್ಾರ ಬಂದೊಡನೆ ಮೋದಿಯವರ ಆದೇಶದಂತೆ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಖಟ್ಟರ್ ಈ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ವೇಗವಾಗಿ ನಿರ್ವಹಿಸಬೇಕಾದ ಯೋಜನೆಯೆಂದು ಗಣಿಸಿ ಎಲ್ಲ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೂ ಪರಿಹಾರ ಕಂಡುಕೊಂಡು ನಾಲ್ಕೇ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಕೇಂದ್ರ ಸಕರ್ಾರದ ಸಹಕಾರದೊಂದಿಗೆ ಯೋಜನೆಯನ್ನೂ ಸಂಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿಬಿಟ್ಟರು. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೇ, ಈ ರಸ್ತೆಯ ಅಕ್ಕಪಕ್ಕದಲ್ಲಿರುವ 50 ಸಾವಿರ ಹೆಕ್ಟೇರ್ ಜಮೀನನ್ನು ಹರಿಯಾಣಾ ಸಕರ್ಾರ ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಅದಕ್ಕೆ ಹೊಂದಿಕೊಂಡಿರುವ 8 ಜಿಲ್ಲೆಗಳನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸುವ ಭರ್ಜರಿ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ಹಾಕಿಕೊಂಡಿದೆ. ನರೇಂದ್ರಮೋದಿಯವರ ಈ ಪರಿಯ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ತುಡಿತದಿಂದಾಗಿಯೇ ಅವರಿಂದು ಈ ನಾಡಿನ ಜನರ ಕಣ್ಮಣಿಯಾಗಿರೋದು. ಯಾವ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಳ್ಳುವಾಗಲೂ ಅವರು ಅದಕ್ಕಿರುವ ಭಿನ್ನ ಭಿನ್ನ ಆಯಾಮಗಳನ್ನು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಅವಲೋಕಿಸುತ್ತಾರೆ. ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಬಂದ 70 ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ನಾವು ಸಮರ್ಥ ರಸ್ತೆಗಳನ್ನೂ ನಿಮರ್ಾಣ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದೇ ಹೆಣಗಾಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಅಟಲ್ ಜೀ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗಲೇ ನಮಗೆ ರಾಜಮಾರ್ಗಗಳ ಪರಿಭಾಷೆ ಅರ್ಥವಾಗಿದ್ದು. ಟೋಲ್ಗೆ ಹಣ ಕಟ್ಟಿದರೂ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ ವೇಗವಾಗಿ ಗುರಿ ತಲುಪುವುದು ಮುಖ್ಯ ಎಂಬುದು ನಮಗೆ ಅರ್ಥವಾಗಿದ್ದು ಅವರ ಕಾಲದಲ್ಲೇ. ನಮ್ಮ ಬಹುತೇಕ ಸಮಯ ರೈಲು, ಬಸ್ಸುಗಳ ಯಾತ್ರೆಯಲ್ಲೇ ಕಳೆದು ಹೋಗುತ್ತಿರುವಾಗ ನಮ್ಮದ್ದೇ ಪಕ್ಕದ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಾದ ಜಪಾನ್, ಚೀನಾಗಳು ಬುಲೆಟ್ ಟ್ರೈನ್ ಬಳಕೆ ಆರಂಭಿಸಿದ್ದವು. ನಿಧಾನಗತಿಯ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿಯೇ ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ಪಧರ್ಿಸಲಾಗದೇ ನಾವು ಹಿನ್ನಡೆ ಅನುಭವಿಸಿದ್ದೆವು. ಅಟಲ್ಜೀ ಅದಕ್ಕೊಂದು ಪರಿಹಾರವನ್ನು ಸೂಚಿಸಿ ವೇಗವಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವುದಕ್ಕೆ ಪ್ರೇರಣೆಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟರು. ಮತ್ತೆ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ಈ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಕುರಿತಂತೆ ದಿವ್ಯ ಮೌನ ತಾಳಿತು. ಈ ದೇಶದ ರೈಲ್ವೇ ಮಂತ್ರಿಗಳಾಗಿದ್ದ ಲಾಲೂ ಪ್ರಸಾದ್ ಯಾದವ್ ರೈಲ್ವೇ ಇಲಾಖೆಯಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಹಣ ಉಳಿತಾಯ ಮಾಡಿದ್ದರೆಂಬ ಖ್ಯಾತಿಗೇನೋ ಪಾತ್ರರಾದರು. ಆದರೆ ಅವರ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ರೈಲ್ವೇ ಇಲಾಖೆ ನಯಾಪೈಸೆಯಷ್ಟೂ ಆಧುನಿಕತೆಯ ಸ್ಪರ್ಶಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಲಿಲ್ಲವೆಂಬುದೂ ಅಷ್ಟೇ ಸತ್ಯ. ಈಗ ನೋಡಿ, ರೈಲ್ವೇ ಇಲಾಖೆ ಎಷ್ಟು ವೇಗವಾಗಿ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಹೊಂದುತ್ತಿದೆ. ಇರುವ ಹಳಿಗಳನ್ನೇ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಪಡಿಸಿ ರೈಲುಗಳನ್ನು ಇನ್ನೂ ವೇಗಕ್ಕೆ ಓಡಿಸುವ ರೈಲ್ವೇ ಇಲಾಖೆಯ ಪ್ರಯತ್ನವಂತೂ ಸಾಕಷ್ಟು ಯಶಸ್ಸು ಕಂಡಿದೆ.

3

ಇನ್ನು ಕಳೆದ 7 ದಶಕಗಳಲ್ಲಿ ದಿವ್ಯ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿದ್ದ ಗಡಿ ಭಾಗದ ರಸ್ತೆಗಳಿಗೂ ಮೋದಿ ಬಂದೊಡನೆ ಜೀವ ಬಂದುಬಿಟ್ಟಿದೆ. ಮನಮೋಹನ್ ಸಿಂಗರ ಅಧಿಕಾರಾವಧಿಯಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ಅಕ್ಕಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಸ್ನೇಹವನ್ನು ಸಂಪಾದಿಸಿಕೊಂಡು ಅವುಗಳಿಗೆ ಸಾಲವನ್ನೂ ಕೊಟ್ಟು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಕನಸುಗಳನ್ನು ಹೆಣೆದುಕೊಟ್ಟು ಚೀನಾ ನಮಗೊಂದು ಚಿನ್ನದ ಉರುಳು ಹಾಕುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿತ್ತು. ಮೋದಿ ಅದಕ್ಕೆ ಉತ್ತರಿಸಿದ್ದು ಹೇಗೆ ಗೊತ್ತೇನು? ಗಡಿ ಭಾಗದ ನಮ್ಮ ರಸ್ತೆಗಳನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಿದ್ದಲ್ಲದೇ ಅಕ್ಕಪಕ್ಕದ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಿಗೆ ಹೋಗಲು ರಸ್ತೆ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಕೈ ಹಾಕಿದರು. ಚೀನಾದೆಡೆಗೆ ವಾಲಬಹುದಾಗಿದ್ದ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದಲೇ ತಮ್ಮ ತೆಕ್ಕೆಗೆ ಸೆಳದುಕೊಂಡು ಚೀನಾವನ್ನು ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿಸಿದರು. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಮಾಲ್ಡೀವ್ಸ್ಗೆ ಭೇಟಿಕೊಟ್ಟ ಮೋದಿ ಹೊಸ ಅಧ್ಯಕ್ಷರೊಂದಿಗೆ ಆಪ್ತವಾಗಿ ಮಾತುಕತೆ ನಡೆಸಿದ್ದು ಚೀನಾದ ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಬೆಂಕಿ ಹಾಕಿರುವಂತ ಪ್ರಸಂಗವೇ. ಚೀನಾದ ಗೆಳೆಯರ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಮಾಲ್ಡೀವ್ಸ್ ಅನ್ನೂ ಮೋದಿ ಈಗ ಕಿತ್ತುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಪಟೇಲರ ವಿಗ್ರಹವನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಆಳಿಗೊಂದರಂತೆ ಮಾತನಾಡಿದ ಅಯೋಗ್ಯರು ಈ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಕಾರ್ಯದ ಕುರಿತಂತೆ ಅದೇನು ಮಾತುನಾಡುತ್ತಾರೋ ಕೇಳಬೇಕಿದೆ. ಇಷ್ಟಕ್ಕೂ ಪಟೇಲರ ಪ್ರತಿಮೆ ದಿನೇ ದಿನೇ ಸಾವಿರಾರು ಜನ ಯಾತ್ರಿಕರನ್ನು ಆಕಷರ್ಿಸುತ್ತಿದೆ. ಕನಸುಗಳನ್ನು ಬಿತ್ತಿ ಭರ್ಜರಿ ಬೆಳೆ ತೆಗೆಯೋದು ಅಂದರೆ ಹೀಗೇನೇ!

ಮೋದಿ ನಿಸ್ಸಂಶಯವಾಗಿ ಒಬ್ಬ ಅದ್ಭುತ ಕನಸುಗಾರ ಮತ್ತು ಆ ಕನಸುಗಳನ್ನು ನನಸು ಮಾಡಬಲ್ಲ ಸಮರ್ಥ!

ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ‘ಚೀನಾನಮಸ್ಕಾರ’ ಯೋಗ!

ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ‘ಚೀನಾನಮಸ್ಕಾರ’ ಯೋಗ!

ಎಕನಾಮಿಕ್ ಕಾರಿಡಾರ್ನ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಪಾಕಿಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ನುಗ್ಗುತ್ತಿರುವ ಚೀನಿಯರು ತಾವು ಕಾಲಿಟ್ಟೆಡೆಯಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಜನರಿಗೆ ಚೀನಾದ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಕಲಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಆ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಅದಾಗಲೇ ಚೀನಾದ ಕರೆನ್ಸಿಗಳು ಕಾರ್ಯ ನಿರ್ವಹಿಸಲು ಶುರು ಮಾಡಿವೆ. ಚೀನಾದ ರೆಡಿಯೊ, ಟಿವಿ ಚಾನೆಲ್ಲುಗಳು ಮುಲಾಜಿಲ್ಲದೇ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿವೆ. ಮುಲ್ಲಾಗಳ ಒತ್ತಾಯದ ಬದುಕಿನ ವಿರುದ್ಧ ಚೀನಾದ ಈ ಉಡುಗೊರೆಗಳು ಆಕರ್ಷಕವೆನಿಸುತ್ತಿವೆ.

7

ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಪೂರಾ ದಿವಾಳಿಯಾಗುವ ಹಂತಕ್ಕೆ ಬಂದಿದೆ. ಇಮ್ರಾನ್ ಖಾನ್ ಚೀನಾದ ಬೀಜಿಂಗ್ಗೆ ಹೋಗಿದ್ದಾಗ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಟಿವಿಯೊಂದು ಬೀಜಿಂಗ್ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ತಪ್ಪಾಗಿ ಬೆಗ್ಗಿಂಗ್ ಎಂದು ಬರೆದು ಪ್ರಧಾನಿಯನ್ನು ಮುಜುಗರಕ್ಕೊಳಪಡಿಸಿತ್ತು. ಬರೆದಿದ್ದು ತಪ್ಪಾಗಿದೆ ಎಂದು ಸಂಪಾದಕರು ಹೇಳಿದರೂ ಅದು ವಾಸ್ತವ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನೇ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತಿದ್ದುದರಿಂದ ಈ ತಪ್ಪೆಸಗಿದವನನ್ನು ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದೇ ಕೆಲಸದಿಂದ ಕಿತ್ತು ಬಿಸಾಡಲಾಯ್ತು. ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಬಲು ವಿಕಟವಾಗಿದೆ. ಸೌದಿ ಕೊಟ್ಟ ಆರು ಬಿಲಿಯನ್ ಡಾಲರ್ ಅನ್ನು ಸಂಭ್ರಮಿಸುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ ಅದು ತನ್ನ ಅರಿವಿಗೇ ಬಾರದಂತೆ ಇನ್ನುಳಿದ ಹಣಕ್ಕಾಗಿ ಚೀನಾಕ್ಕೆ ಸಾಷ್ಟಾಂಗ ಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡುತ್ತಿದೆ. ಬಹುಶಃ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಮೌಲ್ವಿಗಳು ಅಲ್ಲಾಹ್ನಿಗೆ ಸಮತೂಕದ ಮತ್ತೊಂದು ದೇವರನ್ನು ಕಾಣಬಾರದೆಂದು ಎಷ್ಟೇ ಬೋಧಿಸಿದರೂ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಪ್ರಧಾನಿ ಇಮ್ರಾನ್ಖಾನ್ಗೆ ಮಾತ್ರ ಸದ್ಯದ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಚೀನಾದ ಅಧ್ಯಕ್ಷರೇ ದೇವರು. ಹಾಗಂತ ಚೀನಾ ನೀಡುವುದು ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ನೆಮ್ಮದಿ ಮಾತ್ರ. ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳನ್ನು ಸಾಲದ ಸುಳಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿಸಿ ಆ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ತನ್ನ ಅಡಿಯಾಳಾಗುವಂತೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವಲ್ಲಿ ಚೀನಾ ನಿಸ್ಸೀಮವಾಗಿದೆ. ಭಾರತದ ಸುತ್ತಲೂ ಇರುವ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳನ್ನು ಈ ರೀತಿ ತನ್ನ ತೆಕ್ಕೆಗೆ ಸೆಳೆದುಕೊಂಡ ಚೀನಾ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಉರುಳನ್ನು ಹಾಕುವ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನಂತೂ ಮಾಡಿಯೇ ಇತ್ತು. ಶ್ರೀಲಂಕಾ ಅವರ ತೆಕ್ಕೆಯಿಂದ ಜಾರಿತು. ಭೂತಾನ್ ಅವರನ್ನು ನಂಬಲಿಲ್ಲ. ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶವನ್ನು ಮೋದಿ ಚಾಲಾಕಿತನದಿಂದ ತಮ್ಮತ್ತ ಸೆಳೆದುಕೊಂಡರು. ಮಾಲ್ಡೀವ್ಸ್ ಕಳಚಿ ಬಿತ್ತು. ಈಗ ಚೀನಾ ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ಹಿಡಿತ ಹೊಂದಿರುವುದು ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಮೇಲೆ ಮಾತ್ರ. ಚೀನಾ ಪಾಕ್ ಎಕನಾಮಿಕ್ ಕಾರಿಡಾರ್ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಪಾಕಿಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ಸಾಲಕೊಟ್ಟು, ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಅನೇಕ ಭೂಪ್ರದೇಶಗಳ ಮೇಲೆ ಸ್ವಾಮ್ಯ ಸಾಧಿಸಿರುವ ಚೀನಾ ಅಲ್ಲೊಂದು ಆಂತರಿಕ ಸಂಘರ್ಷಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ.

ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ತನಗೆ ಅರಿವೇ ಇಲ್ಲದಂತೆ ಚೀನಾ ನಿಮರ್ಿಸಿರುವ ಖೇಡ್ಡಾದೊಳಕ್ಕೆ ಜಾರಿಬಿದ್ದಿದೆ. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಪತ್ರಕರ್ತನೊಬ್ಬ ಲಾಹೋರಿನಲ್ಲಿ ಚೀನಾದ ಇಂಜಿನಿಯರ್ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಹುಡುಗಿಯನ್ನು ಮದುವೆ ಆಗುವ ವಿಡಿಯೊ ಶೇರ್ ಮಾಡಿ ಸಾಮಾಜಿಕ ಬದಲಾವಣೆ ಎಂದು ಕೊಂಡಾಡಿದ್ದ. ಆದರೆ ಇದು ಬರಿಯ ಸಾಮಾಜಿಕ ಬದಲಾವಣೆಯಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದಲ್ಲಿ ಬದಲಾಗುತ್ತಿರುವ ಜನಸಂಖ್ಯಾಂಕಿಯ ಮುನ್ನೋಟವೂ ಹೌದು. ಟಿಬೆಟ್ ಅನ್ನು ಹೀಗೇ ಚೀನಾ ಕಬಳಿಸಿದ್ದು ನಿಮಗೆ ನೆನಪಿರಬೇಕು. ಎಕನಾಮಿಕ್ ಕಾರಿಡಾರ್ನ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಪಾಕಿಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ನುಗ್ಗುತ್ತಿರುವ ಚೀನಿಯರು ತಾವು ಕಾಲಿಟ್ಟೆಡೆಯಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಜನರಿಗೆ ಚೀನಾದ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಕಲಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಆ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಅದಾಗಲೇ ಚೀನಾದ ಕರೆನ್ಸಿಗಳು ಕಾರ್ಯ ನಿರ್ವಹಿಸಲು ಶುರು ಮಾಡಿವೆ. ಚೀನಾದ ರೆಡಿಯೊ, ಟಿವಿ ಚಾನೆಲ್ಲುಗಳು ಮುಲಾಜಿಲ್ಲದೇ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿವೆ. ಮುಲ್ಲಾಗಳ ಒತ್ತಾಯದ ಬದುಕಿನ ವಿರುದ್ಧ ಚೀನಾದ ಈ ಉಡುಗೊರೆಗಳು ಆಕರ್ಷಕವೆನಿಸುತ್ತಿವೆ. ಮೊಘಲರ ಕಿರಿಕಿರಿಯಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ನಮ್ಮಲ್ಲನೇಕರು ಇಂಗ್ಲೀಷರ ಮೊರೆ ಹೋದಂತೆಯೇ ಇದು.

10

ಚೀನಾದಲ್ಲಿ ಕಳೆದ ಕೆಲವಾರು ದಶಕಗಳಿಂದ ಭಯಾನಕವಾದ ಸಮಸ್ಯೆಯೊಂದು ತಲೆದೋರಿದೆ. ಒಂದು ಮಗು ಸಾಕು ಎಂಬ ಧಾವಂತಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದ ಚೀನಿಯರಲ್ಲಿ ಈಗ ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಯದ್ದೇ ಕೊರತೆ. ಚೀನಾವನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿದ ಮಿತ್ರರೊಬ್ಬರು ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ತಮಾಷೆ ಮಾಡುತ್ತಾ ಚೀನಾದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಒಂದು ಮಗುವನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಆರು ಜನರಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಲೆಕ್ಕ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದರು. ಅದು ಬಲು ಸರಳ ಲೆಕ್ಕ. ಮಗುವಿನ ತಂದೆ-ತಾಯಿ ಇವರು ತಮ್ಮ ತಂದೆ ತಾಯಿಯಂದಿರಿಗೆ ಒಂದೊಂದೇ ಸಂತಾನವಾದ್ದರಿಂದ ಮಗುವಿನ ಎರಡೂ ಕಡೆಯ ಅಜ್ಜ-ಅಜ್ಜಿಯರೂ ಅದೇ ಮನೆಯಲ್ಲಿ. ಒಟ್ಟು ಆರಾಯ್ತಲ್ಲ! ಈ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಅಲ್ಲಿನ ಈ ಪೀಳಿಗೆಯ ತರುಣನನ್ನು ಜಗತ್ತಿನ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಭಾಗಗಳಿಗೆ ಕಳಿಸಿ ಅಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಚೀನಾವನ್ನು ಹುಟ್ಟು ಹಾಕುವ ಕುಟಿಲ ಯೋಜನೆ ರೂಪಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಯಾವ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಬಲಿಯಾಗುತ್ತವೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ, ಪಾಕಿಸ್ತಾನವಂತೂ ಅಡ್ಡ ಮಲಗಿದೆ. ಚೀನಾದಲ್ಲಿ ಇಸ್ಲಾಮಿಗೆ ಬೆಲೆ ಇಲ್ಲದಿರುವುದರಿಂದ ಚೀನಿಯನನ್ನು ಮದುವೆಯಾದ ಹುಡುಗಿ ಮುಸಲ್ಮಾನ್ ಆಗಿ ಮುಂದುವರಿಯದೇ ಆಕೆ ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ಚೀನಿಯನ ಪಂಥವನ್ನೇ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿಗೇ ಭಾರತದ ಗಡಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಂಡಂತಹ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಭಾಗ ಚೀನಾ ಆಗಿ ಬದಲಾಗುವ ಹೊತ್ತು ಬಹಳ ದೂರವಿಲ್ಲವೆಂದಾಯ್ತು.

ಇದಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಡೊನಾಲ್ಡ್ ಟ್ರಂಪ್ ಮತ್ತು ಇಡಿಯ ಜಗತ್ತು ಪಾಕಿಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ಭಾರತದ ವಿರುದ್ಧ ಸಹಾಯ ಮಾಡಲು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿಲ್ಲ. ಈಗ ಪಾಕಿಸ್ತಾನಕ್ಕಿರುವುದು ಒಂದೇ ಆಸರೆ, ಅದು ಚೀನಾ ಮಾತ್ರ. ಅದಾಗಲೇ ಚೀನಾದ ಸಾಲದ ಸುಳಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿರುವ ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಬರಲಿರುವ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಭಯಾನಕವಾದ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಎದುರಿಸಲಿದೆ. ಎಕನಾಮಿಕ್ ಕಾರಿಡಾರ್ನ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಸಂಪನ್ಮೂಲವನ್ನು ಕಬಳಿಸಿ ನುಂಗಿರುವ ಚೀನಾ ಮಾನವ ಸಂಪನ್ಮೂಲವನ್ನು ತನ್ನಿಚ್ಛೆಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಲಿದೆ. ಈಗ ಭಾರತದ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆ ಬಲುದೊಡ್ಡದ್ದು. ಈ ಒಟ್ಟಾರೆ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಪೂರ್ಣಗೊಳ್ಳುವ ಮುನ್ನವೇ ಸಿಂಧ್, ಪಿಒಕೆ ಮತ್ತು ಬಲೂಚಿಸ್ತಾನಗಳನ್ನು ಭಾರತ ಪ್ರತ್ಯೇಕಗೊಳಿಸಲು ಜಾಗತಿಕ ಸಹಮತಿಯನ್ನು ರೂಪಿಸಬೇಕಿದೆ. ಒಮ್ಮೆ ಹೀಗೆ ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ನಾಲ್ಕು ಚೂರಾಗಿ ಒಡೆದು ಹೋದರೆ ಮುಂದಿನ ಮೂನರ್ಾಲ್ಕು ದಶಕಗಳ ಕಾಲವಾದರೂ ಅವುಗಳ ಮೇಲೆ ಭಾರತದ ಹಿಡಿತ ಇರುವುದು ಖಾತ್ರಿ. ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಚೀನಾದ ಪ್ರಭಾವಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುವ ಈ ಪ್ರದೇಶಗಳು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಭಾರತ ವಿರೋಧಿಯಾಗಿ ನಿಂತುಬಿಡಬಲ್ಲವು.

12

ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಯೋಚಿಸುತ್ತಾ ಕುಳಿತಾಗ ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ದಿಸೆಯಲ್ಲಿ ಆಲೋಚಿಸುವ ತಾಕತ್ತು ರಾಹುಲನಿಗಿದೆಯಾ ಎಂದೆನಿಸಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ನಾಲ್ಕನೇ ಕ್ಲಾಸಿನ ಮಗುವೊಂದನ್ನು ದ್ವಿತೀಯ ಪಿಯುಸಿ ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ಕೂರಿಸುವುದು ಆ ವಿದ್ಯಾಥರ್ಿಗೆ ಅದೆಷ್ಟು ಬೌದ್ಧಿಕ ಕಿರಿಕಿರಿ ಉಂಟು ಮಾಡುತ್ತದೋ, ರಾಹುಲ್ನಿಗೆ ರಾಷ್ಟ್ರ ಅಂಥದ್ದೇ ಕಿರಿಕಿರಿ ಮಾಡುತ್ತದೆ ಎಂದೂ ಎನಿಸುತ್ತದೆ. ಮೊದಲೆಲ್ಲಾ ಭಾರತ ಮತ್ತು ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದ ಸಂಗತಿಗಳು ನಮ್ಮ ಅರಿವಿಗೇ ಬರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಇವರು ಹೇಳಿದ್ದೆಲ್ಲಾ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು ನಡೆಯಬೇಕಾದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಇತ್ತು. ಸಾಮಾಜಿಕ ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ವ್ಯಾಪಕಗೊಂಡ ನಂತರ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನೂ ಆಲೋಚನಾಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಬಲವಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಹೀಗಾಗಿಯೇ ಈಗಿನ ತರುಣ ರಾಷ್ಟ್ರದ ಹಿತದ ಕುರಿತಂತೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಆಲೋಚಿಸಬಲ್ಲ. ನರೇಂದ್ರಮೋದಿಯವರ ನಿಜವಾದ ಶಕ್ತಿ ಅಡಗಿರುವುದು ಇಲ್ಲೇ.

ಪಟೇಲರ ಪ್ರತಿಮೆ ನೋಡಿ ಮೈ ಪರಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಸರದಿ ಈಗ ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿನದ್ದು!

ಪಟೇಲರ ಪ್ರತಿಮೆ ನೋಡಿ ಮೈ ಪರಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಸರದಿ ಈಗ ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿನದ್ದು!

ಭಾರತ ಇಂದು ಸಹಾಯಧನ ಪಡೆಯುವ ರಾಷ್ಟ್ರವಾಗಿ ಉಳಿದಿಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ ಒಟ್ಟಾರೆ ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕಿದರೆ ಸಹಾಯ ಕೊಡುವ ರಾಷ್ಟ್ರವಾಗಿ ಬೆಳೆದು ನಿಂತಿದೆ. ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿನಿಂದ ಭಾರತ ಸಕರ್ಾರ ಯಾವುದೇ ಹಣವನ್ನು ಸಹಾಯವಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ ಸ್ವತಃ ಇಂಗ್ಲೆಂಡು ಭಾರತದ ಸಕರ್ಾರೇತರ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಿಗೆ ಹಣಕೊಟ್ಟು ಇಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಬೇಳೆ ಬೇಯಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡುತ್ತದೆ.

ಉರಿಯೋದು ಅಂದರೆ ಹೀಗೇ. ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಬ್ರಿಟನ್ ಅಮೇರಿಕದ ಒತ್ತಡಕ್ಕೆ ಮಣಿದು ಒಲ್ಲದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದಲೇ ನಮ್ಮನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗಿತ್ತು. ಆ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿನ ಪ್ರಧಾನಿ ಕ್ಲೆಮೆಂಟ್ ಆಟ್ಲಿಯನ್ನು ಭಾರತದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದಲ್ಲಿ ಗಾಂಧೀಜಿಯವರ ಅಹಿಂಸೆಯ ಪಾತ್ರವೆಷ್ಟು ಎಂದು ಕೇಳಿದಾಗ ಕ-ನಿ-ಷ್ಠ ಎಂದು ಒತ್ತಿ ಹೇಳಿದ್ದರು. ಭಾರತೀಯರ ಕಾಲೆಳೆಯುವ ಗುಣಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಿ ಇದು ಎಂದಿಗೂ ಉದ್ಧಾರವಾಗದ ರಾಷ್ಟ್ರವೆಂದು ಶಾಪವೂ ಕೊಟ್ಟು ಹೋಗಿದ್ದರು. ಅವರನ್ನೇ ಆರಾಧಿಸಿದ ಆನಂತರದ ಭಾರತೀಯರು ಅವರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಸುಳ್ಳಾಗಲು ಬಿಡದಂತೆ ನಡೆದುಕೊಂಡರು. ನರೇಂದ್ರಮೋದಿ ಪ್ರಧಾನಿಯಾಗದೇ ಹೋಗಿದ್ದರೆ ಶಶಿತರೂರ್, ಚಿದಂಬರಂರಂತಹ ರಾಜಕೀಯ ಧುರೀಣರು, ಬಖರ್ಾ, ರಾಜ್ದೀಪ್ರಂತಹ ಫೇಕ್ನ್ಯೂಸ್ ಉತ್ಪಾದಕರು, ನಾಡಿನೊಳಗೆ ಕುಳಿತ ಒಂದಷ್ಟು ಬುದ್ಧಿಜೀವಿಗಳು ಆಟ್ಲಿಯನ್ನು ದೃಷ್ಟಾರನೆಂದು ಗುರುತಿಸಿ ಭಾರತೀಯರ ಯೋಗ್ಯತೆಯನ್ನು ಆತ ಮೊದಲೇ ಗುರುತಿಸಿದ್ದ ಎಂದೂ ಹೇಳಿಬಿಡುತ್ತಿದ್ದರೆನೋ! ಆದರೆ ಹಾಗಾಗಲಿಲ್ಲ. ಕಳೆದ 5 ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಭಾರತ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣುವಂತಹ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಸಾಧಿಸಿತು. ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿನ ಪ್ರಧಾನಿ ಮತ್ತು ಭಾರತದ ಪ್ರಧಾನಿಯನ್ನು ಒಟ್ಟಿಗೆ ನಿಲ್ಲಿಸಿದರೆ ಜಗತ್ತು ಹೊರಳುವುದು ಮೋದಿಯವರತ್ತಲೇ ಎಂಬುದು ಈಗ ಗುಟ್ಟಾಗೇನೂ ಉಳಿದಿಲ್ಲ. ಮೋದಿ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಅಷ್ಟು ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ವಿವೇಕಾನಂದರನ್ನೇ ಕರಿಯನೆಂದು ಜರಿದ ಈ ಇಂಗ್ಲೀಷಿನವರಿಗೆ ಮೋದಿಯನ್ನು ಸಹಿಸುವುದಾದರೂ ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ ಹೇಳಿ? ಭಾರತವೀಗ ವೇಗವಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುವ ಆಥರ್ಿಕತೆಯುಳ್ಳ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿದೆ. ಭಾರತವೀಗ ಸಶಕ್ತ, ಸದೃಢ ಮತ್ತು ಜಗತ್ತಿಗೆ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ಮಾಡಬಲ್ಲ ಕೆಲವೇ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿದೆ. ಎಲ್ಲ ಬಿಟ್ಟರೂ ಕಳೆದ ಅಕ್ಟೋಬರ್ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ನರೇಂದ್ರಮೋದಿ ಲೋಕಾರ್ಪಣೆ ಮಾಡಿದ ಸರದಾರ್ ಪಟೇಲರ ಮೂತರ್ಿ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲೇ ದೊಡ್ಡದ್ದೆಂದು ಖ್ಯಾತಿ ಪಡೆದಿದೆ. ತಮ್ಮನ್ನನುಸರಿಸದ ರಾಷ್ಟ್ರವೊಂದು ಈ ಬಗೆಯ ಬೆಳವಣಿಗೆಯನ್ನು ದಾಖಲಿಸುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವುದೇ ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿಗೆ ಬಲುದೊಡ್ಡ ಹಿನ್ನಡೆ. ಈ ನೋವನ್ನು ಅದು ಕಾರಿಕೊಂಡಿದ್ದು ಹೇಗೆ ಗೊತ್ತೇನು?

2

ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿನ ಎಕ್ಸ್ಪ್ರೆಸ್ ಎನ್ನುವ ಪತ್ರಿಕೆ ಇಂಗ್ಲೆಂಡು ಭಾರತಕ್ಕೆ ಕೊಡುವ ಒಂದು ಬಿಲಿಯನ್ ಪೌಂಡ್ನಷ್ಟು ಸಹಾಯದಲ್ಲಿ 330 ಮಿಲಿಯನ್ ಪೌಂಡುಗಳನ್ನು ಅದು ಕಂಚಿನ ಪ್ರತಿಮೆಗೆ ಬಳಸಿಬಿಟ್ಟಿರುವುದು ಆಕ್ರೋಶಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಕೂಗಾಡಿದೆ. 56 ತಿಂಗಳುಗಳಲ್ಲಿ ಭಾರತ ನಿಮರ್ಿಸಿರುವ ಈ ಅದ್ಭುತವಾದ ಪ್ರತಿಮೆಗೆ ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿನ ತೆರಿಗೆದಾರರ ಹಣವನ್ನು ಬಳಸಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ಅದು ಆರೋಪ ಮಾಡಿದೆ. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, 2012 ರಲ್ಲಿ ಇಂಗ್ಲೆಂಡು 300 ಮಿಲಿಯನ್ ಹಣದ ಮೊದಲ ಕಂತನ್ನು ಕಳಿಸಿದಾಗ ಈ ಕೆಲಸ ಆರಂಭವಾಯ್ತು, 2013 ರಲ್ಲಿ 268 ಮಿಲಿಯನ್ ಪೌಂಡುಗಳಷ್ಟು ನಿಧಿ ನೀಡಲಾಗಿತ್ತು, 2014 ಮತ್ತು 15 ರಲ್ಲಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ 278 ಮಿಲಿಯನ್ನಷ್ಟು ಮತ್ತು 185 ಮಿಲಿಯನ್ಗಳಷ್ಟು ಧನಸಹಾಯ ಮಾಡಲಾಗಿತ್ತು. ಈ ಕುರಿತಂತೆ ಅಲ್ಲಿನ ಸಂಸದ ಪೀಟರ್ ಬೋನ್ ‘ನಮ್ಮಿಂದ ಧನಸಹಾಯ ಪಡೆದು ಅದನ್ನು ಪ್ರತಿಮೆಗೆ ಬಳಸಿರುವುದು ಅಸಂಬದ್ಧ’ ಎಂದು ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಕೂಗಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಹಣ ಕೊಡಬೇಕೋ ಬೇಡವೋ ಎಂದು ಚಿಂತಿಸಬೇಕಿದೆ ಎಂದೂ ಸೇರಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಈಗ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಬರೋಣ. ಮೊದಲನೆಯದು ಭಾರತ ಇಂದು ಸಹಾಯಧನ ಪಡೆಯುವ ರಾಷ್ಟ್ರವಾಗಿ ಉಳಿದಿಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ ಒಟ್ಟಾರೆ ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕಿದರೆ ಸಹಾಯ ಕೊಡುವ ರಾಷ್ಟ್ರವಾಗಿ ಬೆಳೆದು ನಿಂತಿದೆ. ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿನಿಂದ ಭಾರತ ಸಕರ್ಾರ ಯಾವುದೇ ಹಣವನ್ನು ಸಹಾಯವಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ ಸ್ವತಃ ಇಂಗ್ಲೆಂಡು ಭಾರತದ ಸಕರ್ಾರೇತರ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಿಗೆ ಹಣಕೊಟ್ಟು ಇಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಬೇಳೆ ಬೇಯಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಸಹಜ ಬುದ್ಧಿಗೆ ನಿಲುಕುವ ಮತ್ತೊಂದು ಸಂಗತಿಯೆಂದರೆ ಈ ಪ್ರತಿಮೆ ನಿಮರ್ಾಣಗೊಂಡಿರುವುದು ಕೇಂದ್ರ ಸಕರ್ಾರದ ಹಣದಲ್ಲಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಗುಜರಾತ್ ಸಕರ್ಾರದ ಹಣದಲ್ಲಿ. ಹೀಗಾಗಿ ಕೇಂದ್ರ ಸಕರ್ಾರಕ್ಕೆ ಕೊಟ್ಟಿರುವ ಯಾವ ನಿಧಿಯೂ ಕೂಡ ಇದಕ್ಕೆ ಬಳಕೆಯಾಗಿರುವುದು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ. ಇನ್ನು ನಾಲ್ಕನೆಯದು ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿನ ದಾರಿದ್ರ್ಯ ಯಾವ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಬಂದಿದೆ ಎಂದರೆ ಭಾರತದ ಮುಂದೆ ಭಿಕ್ಷಾ ಪಾತ್ರೆ ಹಿಡಿದು ದಯವಿಟ್ಟು ಹೂಡಿಕೆ ಮಾಡಿ ಎಂದು ನಮ್ಮನ್ನು ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದೆ. ಅದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿಯೇ ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿನ ಮೂರನೇ ದೊಡ್ಡ ಹೂಡಿಕೆದಾರರು ನಾವಾಗಿದ್ದೇವೆ ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೇ ಅಲ್ಲಿ ಎರಡನೇ ದೊಡ್ಡ ಉದ್ಯೋಗ ಸೃಷ್ಟಿ ಮಾಡುವ ರಾಷ್ಟ್ರವೂ ನಾವೇ ಆಗಿದ್ದೇವೆ.

3

ಹಾಗಂತ ಇಷ್ಟಕ್ಕೂ ಮುಗಿಯುವುದಿಲ್ಲ. 2013 ರ ವೇಳೆಗ ಇಂಗ್ಲೆಂಡ್ ನೀಡುವ ಸಹಾಯಧನದಿಂದ ಭಾರತ ಸಾಕಷ್ಟು ಕಿರಿಕಿರಿ ಅನುಭವಿಸಿತ್ತು. ನೆನಪಿಡಿ. ಈ ಸಹಾಯಧನವನ್ನು ಇಂಗ್ಲೆಂಡು ಸಕರ್ಾರಕ್ಕೆ ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ ಬದಲಿಗೆ ತಾನೇ ಆರಿಸಿದ ಸಕರ್ಾರೇತರ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಿಗೆ ತಲುಪಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಸಂಸ್ಥೆಗಳೂ ಭಾರತದಲ್ಲಿದ್ದುಕೊಂಡು ಈ ದೇಶದ ಸಾಮಾಜಿಕ ಹಂದರವನ್ನು ನಾಶಪಡಿಸುವಲ್ಲಿ ನಿರಂತರ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ಈ ಎನ್ಜಿಒಗಳಲ್ಲಿ ಬಹುತೇಕ ಮಿಷನರಿಗಳಾಗಿದ್ದು ಅವು ಇಲ್ಲಿ ಮತಾಂತರಕ್ಕೂ ಸಾಕಷ್ಟು ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡುತ್ತವೆ. ನರೇಂದ್ರಮೋದಿಯವರು ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದೊಡನೆ ಮಾಡಿದ ಮೊದಲ ಕೆಲಸವೆಂದರೆ ವಿದೇಶೀ ಹಣ ಸ್ವೀಕಾರದ ಕಾಯ್ದೆಯ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಹಣ ಪಡೆದು ರಾಷ್ಟ್ರವಿರೋಧಿ ಕೃತ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವ ಇಂತಹ ಸಂಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ಅವುಗಳಿಗೆ ಹಣ ಬರದಂತೆ ತಡೆದಿದ್ದುದು. ಭಾರತವನ್ನು ರಿಮೋಟ್ ಕಂಟ್ರೋಲ್ನ ಮೂಲಕ ನಿಯಂತ್ರಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಈ ಅಯೋಗ್ಯ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಿಗೆಲ್ಲಾ ಇದು ನುಂಗಲಾರದು ತುತ್ತಾಯ್ತು. ಹೀಗಾಗಿ ಭಿನ್ನ-ಭಿನ್ನ ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ಬಳಸಿ ಮೋದಿಯವರನ್ನು ಹಳಿಯುವ ಪ್ರಯತ್ನವೇನೋ ಮಾಡಿದರು. ಅಷ್ಟಾಗಿಯೂ ಈ ಮನುಷ್ಯ ದೈತ್ಯಾಕಾರವಾಗಿ ಬೆಳೆದು ನಿಲ್ಲುತ್ತಿರುವಾಗ ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾರದೇ ಪರಚಿಕೊಂಡರು. ಈಗ ಈ ಬಗೆಯ ಕಥೆ ಮುಂದಿಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಎನ್ಜಿಒಗಳಿಗೆ ಕೊಟ್ಟ ಹಣ ಮೂತರ್ಿಗಳಿಗೆ ಹೇಗೆ ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜ್ಞಾನ ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿನ ಸಂಸತ್ ಸದಸ್ಯನಿಗೊಬ್ಬನಿಗಿಲ್ಲವೆಂದರೆ ಅವರ ಬೌದ್ಧಿಕ ದಿವಾಳಿತನ ಯಾವ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಆಗಿದೆಯೆಂದು ನಾವೇ ಆಲೋಚಿಸಬೇಕು.

4

ಇಂಟರ್ನ್ಯಾಶನಲ್ ಕೋಟರ್್ ಆಫ್ ಜಸ್ಟೀಸ್ನ ಚುನಾವಣಾ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಭಾರತೀಯ ದಲ್ವಿಂದರ್ ಭಂಡಾರಿಯನ್ನು ಎದುರಿಸಲಾಗದೇ ಉಮೇದುವಾರಿಕೆಯನ್ನೇ ಹಿಂತೆಗೆದುಕೊಂಡ ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿಗೆ ಭಾರತದ ಮುಂದೆ ತನ್ನ ಯೋಗ್ಯತೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿಯೇ ಅರಿವಾಗಿದೆ. ಹೀಗಾಗಿಯೇ ಈ ಹಾರಾಟ-ಚೀರಾಟಗಳೆಲ್ಲಾ. ಈ ಬಾರಿ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಮೋದಿ ಅಧಿಕಾರದ ಚುಕ್ಕಾಣಿ ಹಿಡಿಯಲಿದ್ದಾರಲ್ಲ; ಆಗ ಇವರೆಲ್ಲರ ಸ್ಥಿತಿ ಹೇಗಿರಬಹುದು ಎನ್ನುವುದೇ ನನ್ನನ್ನು ಕಾಡುತ್ತಿರುವ ಪ್ರಶ್ನೆ!

ಕಡಿಸಿಕೊಂಡವರಿಗೆ ಮಾತ್ರವೇ ಅದರ ಅನುಭವ!

ಕಡಿಸಿಕೊಂಡವರಿಗೆ ಮಾತ್ರವೇ ಅದರ ಅನುಭವ!

ರಾಷ್ಟ್ರೀಯವಾದಿಗಳು ಮತ್ತೆ ಮುನ್ನೆಲೆಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ರಾಷ್ಟ್ರ ನಾಯಕರುಗಳಿಗೆ ಭಾರತ ಗೌರವ ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲವೆಂಬ ಕೂಗು ಅನೇಕ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಕೇಳಿ ಬರುತ್ತಿತ್ತು. ಈಗ ಸದ್ದಡಗುತ್ತಿದೆ. ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಗೌರವ ಕೊಡದೇ ಸತಾಯಿಸುತ್ತಿದ್ದುದು ಭಾರತೀಯರಲ್ಲ, ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿನ ಆಡಳಿತ. ಒಂದು ಪರಿವಾರವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲೋಸುಗ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ಉಳಿದೆಲ್ಲ ರಾಷ್ಟ್ರ ಪುರುಷರನ್ನು ನೇಪಥ್ಯಕ್ಕೆ ಸರಿಸಿಬಿಟ್ಟಿತು. ಸುಭಾಷ್ ಚಂದ್ರ ಬೋಸರ ಸಾವನ್ನು ಮರೆಮಾಚಿದ್ದರು. ಲಾಲ್ ಬಹದ್ದೂರ್ ಶಾಸ್ತ್ರಿ ಸಾವಿಗೆ ಕಾರಣವಾದರು. ಸರದಾರ್ ಪಟೇಲರನ್ನು ಕುಚರ್ಿಯಿಂದ ದೂರವಿಟ್ಟಿದ್ದಲ್ಲದೇ ಅವರು ತೀರಿಕೊಂಡ ನಂತರ ಗೌರವದಿಂದ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ. ಆಥರ್ಿಕ ಸಂಕಷ್ಟದಿಂದ ಭಾರತವನ್ನು ಪಾರು ಮಾಡಲು ಅತ್ಯಂತ ಕಠಿಣ ನಿಧರ್ಾರ ಕೈಗೊಂಡ ಪಿ.ವಿ ನರಸಿಂಹರಾಯರು ತೀರಿಕೊಂಡ ನಂತರವೂ ಶವವನ್ನೂ ಬಲು ಕೆಟ್ಟದಾಗಿ ನಡೆಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಯ್ತು. ಗಾಂಧಿ ಪರಿವಾರ ಮತ್ತು ಅವರುಗಳಿಗೆ ಆಪ್ತವಾಗಿದ್ದ ಜನ ಮಾತ್ರ ಈ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಗೌರವ ಪಡೆದು ಮೆರೆದಾಡಿದ್ದು. ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಪ್ರತಿಭಾ ಪಾಟೀಲ್ರಂಥವರು ರಾಷ್ಟ್ರಪತಿಯಾಗುವುದು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇರಲಿಲ್ಲ.

2

ಈಗ ಚಿತ್ರ ಬದಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಸುಭಾಷ್ ಚಂದ್ರ ಬೋಸರು ಭಾರತದ ಮೊದಲ ಪ್ರಧಾನಿ ಎಂಬ ಅಭಿದಾನಕ್ಕೆ ಪಾತ್ರವಾದ 75 ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಕೆಂಪುಕೋಟೆಯಲ್ಲಿ ತಿರಂಗ ಹಾರಿಸಲಾಯ್ತು. ಅವರ ಸಾವಿನ ರಹಸ್ಯಗಳು ಈಗ ಬೆಳಕಿಗೆ ಬರುತ್ತಿವೆ. ಸರದಾರ್ ಪಟೇಲರಂತೂ ಬದುಕಿದ್ದಾಗ ಹೇಗೆ ಅಚಲ ಬಂಡೆಯಂತಿದ್ದರೋ ತೀರಿಕೊಂಡ ಅನೇಕ ದಶಕಗಳ ನಂತರ ಮತ್ತೆ ಬಂಡೆಯಾಗಿಯೇ ಗುಜರಾತಿನಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಹೌದು. ಭಾರತದ ಚೂರು ಚೂರಾಗುವುದನ್ನು ತಡೆಗಟ್ಟಿ ಈಗಿರುವಷ್ಟು ಭೂಪ್ರದೇಶವನ್ನು ನಮಗುಳಿಸಿಕೊಟ್ಟ ಗಟ್ಟಿಗ ಆತ. ಮೌಂಟ್ ಬ್ಯಾಟನ್ರೊಂದಿಗೆ ಚಚರ್ೆ ಮಾಡುವಾಗ ‘ಭಾರತವೆಂಬ ಹಣ್ಣಿನ ಬುಟ್ಟಿಯನ್ನು ಕೊಡುವಾಗ ಒಂದೇ ಒಂದು ಹಣ್ಣು ಕಡಿಮೆಯಾದರೂ ನಾನದನ್ನು ಒಪ್ಪಲಾರೆ’ ಎಂದು ಮಾತು ಮುರಿದು ಎದ್ದಿದ್ದ ತಾಕತ್ತು ಪಟೇಲರದ್ದು. ದೇಶ ವಿಭಜನೆಯ ಚಚರ್ೆ ಬಂದಾಹ ಮೌಂಟ್ ಬ್ಯಾಟನ್ ತಮ್ಮ ಜೇಬಿನಲ್ಲಿರುವ ಚೀಟಿ ತೋರಿಸಿ ‘ವಿಭಜನೆಗೆ ನೆಹರೂ ಆದಿಯಾಗಿ ಎಲ್ಲರೂ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ, ಅವರೆಲ್ಲರೂ ನನ್ನ ಜೇಬಿನಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ. ಒಪ್ಪಿಸಲು ಕಠಿಣವಾಗುತ್ತಿರುವುದು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಮಾತ್ರ’ ಎಂದಿದ್ದರು. ಪಟೇಲರೊಬ್ಬರಿಲ್ಲದೇ ಹೋಗಿದ್ದರೆ ಜಿನ್ನಾ ನೆಹರೂರಿಂದ ತಮಗೆ ಬೇಕಾದ್ದನ್ನೆಲ್ಲ ಪಡೆದುಕೊಂಡು ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರಿಲ್ಲದೇ ಹೋಗಿದ್ದರೆ ಗ್ವಾಲಿಯರ್, ತಿರುವಾಂಕೂರು ಮೊದಲಾದ ಮಹಾರಾಜರುಗಳೆಲ್ಲ ಪ್ರತ್ಯೇಕತೆಯ ಬಾವುಟ ಹಾರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರಿಲ್ಲವಾಗಿದ್ದರೆ ಕಾಶ್ಮೀರ ಹೈದರಾಬಾದ್ ಜುನಾಗಡಗಳು ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ತೋಳ್ತೆಕ್ಕೆಯಲ್ಲಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಅವರಿಲ್ಲವಾಗಿದ್ದರೆ ತಮ್ಮ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಯನ್ನು ಸಾಧಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಮೈಮರೆಯುವ ಅಯೋಗ್ಯರು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಹೊಸ್ತಿಲಲ್ಲೇ ಭಾರತವನ್ನು ನುಂಗಿ ನೊಣೆದು ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದರು.

3

ಪ್ರಧಾನಿ ನೆಹರೂ ತಮ್ಮ ಮೂಗಿನ ನೇರಕ್ಕೆ ಸಕರ್ಾರ ನಡೆಸುವಾಗಲೂ ಪಟೇಲರು ಕಿವಿಮಾತು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು ಅಗತ್ಯ ಬಿದ್ದರೆ ಕಿವಿ ಹಿಂಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರ ದೂರದೃಷ್ಟಿ ಬಲು ತೀಕ್ಷ್ಣವೇ ಆಗಿತ್ತು. ಚೀನಾದೊಂದಿಗಿನ ಯುದ್ಧವನ್ನ ಬಲು ಮುಂಚಿತವಾಗಿಯೇ ಆಲೋಚಿಸಿ ಪ್ರಧಾನಿಗೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯನ್ನೂ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದರು. ದೇಶವೆಲ್ಲಾ ಸದರ್ಾರ್ ಪಟೇಲರ ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಕೊಂಡಾಡುತ್ತಿದ್ದರೆ ನೆಹರೂ ಒಳ ಒಳಗೇ ಕೈ ಕೈ ಹಿಸುಕಿಕೊಳ್ಲುತ್ತಿದ್ದರು. ಅನೇಕ ಬಾರಿ ತಾನು ರಾಜಿನಾಮೆ ಕೊಟ್ಟುಬಿಡುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಹೆದರಿಸಿ ಪಟೇಲರು ಮೌನಕ್ಕೆ ಶರಣಾಗುವಂತೆ ಮಾಡಿಬಿಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಗಾಂಧೀಜಿಯ ಮಾನಸ ಪುತ್ರರಾಗಿದ್ದ ನೆಹರೂರೊಂದಿಗೆ ಪ್ರೀತಿಯ ಸಂಬಂಧ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆಂದು ಗಾಂಧೀಜಿಗೆ ಮಾತು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇ ಮುಳುವಾಯ್ತು. ರಾಷ್ಟ್ರಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟ ಅನೇಕ ವಿಚಾರಗಳಲ್ಲಿ ಅವರು ತಮ್ಮ ಕಠಿಣ ನಿಲುವನ್ನು ಸಡಿಲಿಸಬೇಕಾಗಿ ಬಂದುಬಿಟ್ಟಿತು. ಅವರ ಕೊನೆಯ ದಿನಗಳು ಈ ನೋವಿನಿಂದಲೇ ಕಳೆದಂಥವು. ದುರದೃಷ್ಟವೆಂದರೆ ಪಟೇಲರ ಈ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಸ್ವತಃ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ಮುನ್ನೆಲೆಗೆ ತರಲಿಲ್ಲ. ತಮ್ಮದ್ದೇ ನಾಯಕನೊಬ್ಬನನ್ನು ಮೂಲೆಗುಂಪು ಮಾಡಿ ಅವರ ಪರಿಶ್ರಮದ ಸಮಾಧಿಯ ಮೇಲೆ ಸೌಧವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಗಾಂಧಿ ಪರಿವಾರದ ನಾಯಕರು ಮೆರೆದಾಡಿಬಿಟ್ಟರು. ಆಗೆಲ್ಲಾ ಅವರಿಗೆ ಗೊತ್ತಿರದಿದ್ದ ಒಂದೇ ಒಂದು ಅಂಶವೆಂದರೆ ಪಟೇಲರದ್ದೇ ಗುಜವರಾತಿನಿಂದ ಅವರದ್ದೇ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಮೈಗೂಡಿಸಿಕೊಂಡ ಒಬ್ಬ ಸಮರ್ಥ ನಾಯಕ ದೇಶವನ್ನು ಆಳಬಹುದು ಎನ್ನೋದು. ಹೌದು. ನರೇಂದ್ರಮೋದಿ ಅನೇಕರ ಪಾಲಿಗೆ ಸರದಾರ್ ಪಟೇಲರು ಎಂದೇ ಎನಿಸುತ್ತಾರೆ. ರಾಷ್ಟ್ರ ಹಿತಕ್ಕೆ ಕಠಿಣ ನಿರ್ಣಯಗಳನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳುವಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಜನರಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸುವಲ್ಲಿ ಅವರದ್ದು ಬಲವಾದ ಸಾಧನೆ. ಇದೇ ಮೋದಿ ಗುಜರಾತಿನ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯಾಗಿದ್ದಾಲೇ ಸರದಾರ್ ಪಟೇಲರ ಗೌರವಕ್ಕೆಂದು ಸುಮಾರು 200 ಮೀಟರ್ ಎತ್ತರದ ಸರದಾರ್ ಪಟೇಲರ ವಿಗ್ರಹವನ್ನು ನರ್ಮದಾ ಸರೋವರದ ಅಣೇಕಟ್ಟಿನ ಮೇಲೆ ನಿಮರ್ಿಸುವ ಸಂಕಲ್ಪ ಮಾಡಿದರು. ಸರಿಸುಮಾರು 3000 ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿಯ ಈ ಯೋಜನೆಯಲ್ಲಿ ಬರಿಯ ವಿಗ್ರಹವಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೇ ಪ್ರವಾಸೋದ್ಯಮದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೆಂದು ಭಿನ್ನ ಭಿನ್ನ ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಲಾಗಿದೆ. ಜಗತ್ತಿನ ಅತ್ಯಂತ ಎತ್ತರದ ಮೂತರ್ಿ ಎಂಬ ಹೆಗ್ಗಳಿಕೆಗೆ ಪಾತ್ರವಾದ ಸರದಾರ್ ಪಟೇಲರ ಈ ವಿಗ್ರಹ ಭಾರತದ ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಅದ್ಭುತವೆಂದು ಕೊಂಡಾಡಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಸಾಧುಗಳೊಬ್ಬರು ದುಬೈನಲ್ಲಿ 2000 ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿ ವೆಚ್ಚದಲ್ಲಿ ಮಂದಿರವೊಂದರ ನಿಮರ್ಾಣವಾಗುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ತಪ್ಪೆಂದು ಜರಿದಿದ್ದರು. ಅಷ್ಟು ಹಣವನ್ನು ಬಡವರಿಗೆ ಹಂಚಿದ್ದರೆ ಒಳಿತಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು ಎಂದೂ ಹೇಳಿದ್ದರು. ಆದರೆ ತಮಗೊಂದು ಮಠ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ವೈಭವದ ಬದುಕನ್ನು ಬದುಕುವ ಮಠಾಧೀಶರಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಇವರುಗಳು ಚಕಾರ ಎತ್ತಲಾರರು. ಹೋಗಲಿ ವಿದೇಶದಲ್ಲಿ ಮಂದಿರ ನಿಮರ್ಾಣವಾಗುವುದೆಂದರೆ ಭಾರತೀಯತೆಯ ಕುರುಹನ್ನು ಜಗತ್ತಿನಾದ್ಯಂತ ವಿಸ್ತರಿಸುವುದು ಎಂಬ ಸಾಮಾನ್ಯ ಅರಿವೂ ಇಲ್ಲವಲ್ಲ ಇವರಿಗೆ. ಈ ಮೂತರ್ಿಯ ಕಲ್ಪನೆಯೂ ಹಾಗೆಯೇ. ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಎತ್ತರದ ಮೂತರ್ಿ ಎಲ್ಲಿದೆ ಎಂದಾಗ ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಭಾರತದ ಹೆಸರೇ ಬರುತ್ತದೆ. ಅದನ್ನು ನೋಡಲೆಂದು ಜಗತ್ತಿನ ಮೂಲೆ ಮೂಲೆಯಿಂದ ಪ್ರವಾಸಿಗರು ಬರುತ್ತಾರಲ್ಲಾ ಅದು ಭಾರತದ ಒಟ್ಟಾರೆ ಆದಾಯವನ್ನೆ ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತದೆ. ಮೋದಿ ಒಂದೇ ಕಲ್ಲಿಗೆ ಎರಡು ಹಕ್ಕಿ ಬೀಳಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಮೊದಲನೆಯದು ಜಗತ್ತಿನ ಭೂಪಟದಲ್ಲಿ ಭಾರತ ಕಂಗೊಳಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿ ಭಾರತದ ಸ್ವಾಭಿಮಾನವನ್ನು ಸಾವಿರಾರು ಮೀಟರ್ ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಏರಿಸಿದ್ದರೆ ಎರಡನೆಯದು ಸರದಾರ್ ಪಟೇಲರ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಜಗತ್ತಿಗೆ ಮುಟ್ಟಿಸುವ ತಮ್ಮ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸಿದ್ದಾರೆ.

4

ಹಾಗೆ ಒಂದು ನಿಮಿಷ ಕುಳಿತುಕೊಂಡು ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿನ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಗಮನಿಸಿ. ಮೂತರ್ಿ ನಿಮರ್ಾಣ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಸಮಥರ್ಿಸುವಂತಿಲ್ಲ ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ಮೋದಿ ಮಾಡಿದ ಕೆಲಸ. ವಿರೋಧಿಸುವಂತಿಲ್ಲ ಏಕೆಂದರೆ ಸರದಾರ್ ಪಟೇಲ್ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿನದ್ದೇ ನಾಯಕ. ಮೋದಿಯವರ ಕೆಲಸಗಳು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿಗೆ ಚೇಳು ಕಡಿದಂತಾಗಿರುವುದು ಈ ಕಾರಣಕ್ಕೆ. ಮೊನ್ನೆಯೇ ಶಶಿತರೂರ್ ಹೇಳಿದಾರಲ್ಲಾ ಮೋದಿಯೆಂದರೆ ಶಿವಲಿಂಗದ ಮೇಲಿನ ಚೇಳಿದ್ದಂತೆ ಅಂತ. ಕಡಿಸಿಕೊಂಡವರಿಗೆ ಅನುಭವ ಚೆನ್ನಾಗಿಯೇ ಇದೆ.

ಎಡಪಕ್ಷಗಳಿಗೆ ಬಂಗಾಳದಲ್ಲಾದ ಗತಿ ಈಗ ಕೇರಳದಲ್ಲಿ!

ಎಡಪಕ್ಷಗಳಿಗೆ ಬಂಗಾಳದಲ್ಲಾದ ಗತಿ ಈಗ ಕೇರಳದಲ್ಲಿ!

ಕೇರಳ ಮೊದಲಿನಿಂದಲೂ ವಿಚಿತ್ರವಾದ ನಾಡೇ. ಆಚರಣೆಗಳ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಅದು ಬಲು ನಿಷ್ಠುರ. ಆಚರಣೆಯ ಹಿಂದಿನ ತತ್ತ್ವಗಳು, ಕಲ್ಪನೆಗಳು ಇವೆಲ್ಲವೂ ಮರೆತೇ ಹೋಗಿ ಬಾಹ್ಯಾಚರಣೆಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಬಲು ಜೋರಾಗಿಯೇ ಉಳಿಸಿಕೊಂಡು ಬಿಡುತ್ತದೆ ಅದು. ಮತ್ತಿದು ಈಗಿನ ಕಥೆಯಲ್ಲ. ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರ ಕಾಲದಿಂದಲೂ ನಡೆದು ಬಂದಿದೆ.

ಎಡಪಂಥೀಯರು ಹೀಗೆ ತಬ್ಬಿಬ್ಬಾಗಿ ಮುಂದೇನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ತೋಚದೇ ಕೈಚೆಲ್ಲಿಬಿಡುವುದು ಬಹಳ ಅಪರೂಪ. ಪ್ರತಿ ಚುನಾವಣೆಗೊಮ್ಮೆ ಸುಳ್ಳು-ಸುಳ್ಳು ವಾದಗಳನ್ನು ಜನರ ಮುಂದಿಟ್ಟು ತಮ್ಮ ಬೇಳೆ ಬೇಯಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದರಲ್ಲಿ ಅವರು ನಿಸ್ಸೀಮರು. ಹಿಂದೊಮ್ಮೆ ಜೆಎನ್ಯುನಲ್ಲಿ ತುಕಡೆ ಗ್ಯಾಂಗಿನ ಹೋರಾಟ ದೇಶವ್ಯಾಪಿ ಅಬ್ಬರವೆಬ್ಬಿಸಿತ್ತು. ಉತ್ತರ ಪ್ರದೇಶದ ಚುನಾವಣೆಗೂ ಮುನ್ನ ಶುರುವಾದ ಅಸಹಿಷ್ಣುತೆಯ ಚಚರ್ೆ ಅವಾಡರ್್ ವಾಪ್ಸಿಯಾಗಿ ಪರಿವರ್ತನೆಗೊಂಡು ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಚಚರ್ೆಗೆ ಬಂದಿತ್ತು. ಕಥುವಾದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಅತ್ಯಾಚಾರದ ಸತ್ಯಾಸತ್ಯತೆ ಅರಿವಿದ್ದೂ ಅದನ್ನು ಹಿಂದೂ ವಿರೋಧಿಯಾಗಿ ಮಾರ್ಪಡಿಸುವಲ್ಲಿ ಅವರು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿದ್ದರು. ಒಂದು ವರ್ಷದ ತಯಾರಿಯ ನಂತರ ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದ ಕೋರೆಗಾಂವ್ನಲ್ಲಿ ದಲಿತರನ್ನು ಮರಾಠರ ವಿರುದ್ಧ ಕದನಕ್ಕೆ ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದರು. ಉತ್ತರ ಮತ್ತು ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತವನ್ನು ಹಿಂದಿ ಮುಂದಿರಿಸಿಕೊಂಡು ಒಡೆಯಲು ಯತ್ನಿಸುವ ಇವರು, ಉತ್ತರದಲ್ಲಿ ಹಿಂದಿ ಭಾಷಿಗರಲ್ಲೇ ಒಡಕು ತರಲು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಒಟ್ಟಾರೆ ಪ್ರತೀ ಚುನಾವಣೆಗೂ ಮುನ್ನ ಯಾವುದಾದರೊಂದು ವಿಚಾರ ಹಿಡಿದು ಜನಮಾನಸದಲ್ಲಿ ಉತ್ಪಾತವೆಬ್ಬಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ದಕ್ಕಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದರಲ್ಲಿ ಅವರು ಚಾಲಾಕಿಗಳೇ ಸರಿ. ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಅವರಿಗೊಂದು ಬಲವಾದ ಪ್ರತಿರೋಧ ಶಬರಿಮಲೆಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಎದುರಾಗಿದೆ!

7

ಹೌದು. ಬಂಗಾಳದಲ್ಲಿ ಎಡಪಂಥೀಯರಿಗೆ ಸಿಂಗೂರ್ ಯಾವ ಪರಿಣಾಮವನ್ನುಂಟುಮಾಡಿತ್ತೋ. ಕೇರಳದಲ್ಲಿ ಶಬರಿಮಲೆ ನಿಸ್ಸಂಶಯವಾಗಿ ಅಂಥದ್ದೇ ಫಲಿತಾಂಶ ಕೊಡಲಿದೆ. ಜನಾಕ್ರೋಶ ಕೇರಳದಲ್ಲಿ ಮುಗಿಲು ಮುಟ್ಟಿದೆ. ಕೇರಳ ಮೊದಲಿನಿಂದಲೂ ವಿಚಿತ್ರವಾದ ನಾಡೇ. ಆಚರಣೆಗಳ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಅದು ಬಲು ನಿಷ್ಠುರ. ಆಚರಣೆಯ ಹಿಂದಿನ ತತ್ತ್ವಗಳು, ಕಲ್ಪನೆಗಳು ಇವೆಲ್ಲವೂ ಮರೆತೇ ಹೋಗಿ ಬಾಹ್ಯಾಚರಣೆಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಬಲು ಜೋರಾಗಿಯೇ ಉಳಿಸಿಕೊಂಡು ಬಿಡುತ್ತದೆ ಅದು. ಮತ್ತಿದು ಈಗಿನ ಕಥೆಯಲ್ಲ. ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರ ಕಾಲದಿಂದಲೂ ನಡೆದು ಬಂದಿದೆ. ಎಲ್ಲಾ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಗಾಳಿಗೆ ತೂರಿ ಶಂಕರರು ಸಂನ್ಯಾಸ ಸ್ವೀಕಾರ ಮಾಡಿದ್ದು, ತನ್ನ ತಾಯಿಯ ಅಂತ್ಯಸಂಸ್ಕಾರ ನೆರವೇರಿಸಿದ್ದು ಎಲ್ಲವೂ ಸ್ಥಳೀಯರ ಬಲವಾದ ಪ್ರತಿರೋಧವನ್ನು ಎದುರಿಸಿದ ನಂತರವೇ! ಸ್ವಾಮಿ ವಿವೇಕಾನಂದರಿಗೆ ಅಲ್ಲಿನ ದೇವಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಸಂನ್ಯಾಸಿಯಲ್ಲ ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೇ ಪ್ರವೇಶವಿರಲಿಲ್ಲ. ವಿವೇಕಾನಂದರ ಕುರಿತಂತಹ ಜೀವನ ಚರಿತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಹಿಂದೂಧರ್ಮದ ಮೇಲಿನ ಅವರ ಅಪಾರ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಗಮನಿಸಿದ ಸ್ಥಳೀಯ ರಾಜಮನೆತನದವರು ದೇವಸ್ಥಾನದೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶ ಕೊಡಿಸಬೇಕೆಂದು ಸಾಕಷ್ಟು ಪ್ರಯುತ್ನ ಪಟ್ಟರೆಂಬ ಉಲ್ಲೇಖ ಬಂದಿದೆ. ಹಾಗಂತ ಆ ರಾಜರು ತಮ್ಮ ಮನೆಗೇ ವಿವೇಕಾನಂದರನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲವೆಂದು ಕುಹಕವಾಡುವುದನ್ನು ಮರೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ಹೀಗಾಗಿಯೇ ಸ್ವಾಮಿ ವಿವೇಕಾನಂದರು ಕೇರಳವನ್ನು ಹುಚ್ಚಾಸ್ಪತ್ರೆ ಎಂದು ಜರಿದಿದ್ದು. ಇಂತಹ ಕೇರಳದಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಮೇಲು-ಕೀಳು ಭಾವನೆಯನ್ನು ಹೋಗಲಾಡಿಸಲು ಆನಂತರ ನಾರಾಯಣ ಗುರುಗಳೇ ಬರಬೇಕಾಯ್ತು. ಅವರೂ ಕೂಡ ಈ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಿದ್ದು ಇರುವ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಪ್ರತಿರೋಧಿಸಿ ಅಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಹೊಸದೇ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ರೂಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮೂಲಕ. ಅಂದರೆ ಒಂದಂತೂ ಸತ್ಯ ಯಾವ ಬದಲಾವಣೆಯೂ ಕೇರಳದಲ್ಲಿ ಸಲೀಸಾಗಿ ಬರಲಾರದು. ಅದಕ್ಕೊಂದು ಸುದೀರ್ಘ ಹೋರಾಟ ನಡೆಯಲೇಬೇಕು. ಶಬರಿಮಲೆ ಅಂಥದ್ದೇ ಹೋರಾಟವೊಂದಕ್ಕೆ ಮುನ್ಸೂಚನೆಯಾಗಬಲ್ಲದಾ ಎಂದು ಕಾದುನೋಡಬೇಕಿದೆ ಅಷ್ಟೇ!

ಆದರೆ ಭಾರತದಲ್ಲಿರುವ ಎಡಪಂಥೀಯರು ಸಭ್ಯ ಚಚರ್ೆಗೆ ಎಂದೂ ಅವಕಾಶ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟವರೇ ಅಲ್ಲ. ಅವರನ್ನೆದುರಿಸಲೆಂದೇ ನಿಮರ್ಾಣಗೊಂಡಿರುವ ಕೆಲವು ಕಟ್ಟರ್ ಬಲಪಂಥೀಯರಿಗೆ ಅವರದ್ದೇ ಚಾಳಿ ಮೈಗೂಡಿದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಸದ್ಯದ ಮಟ್ಟಿಗಂತೂ ಸುಲಲಿತವಾದ ಚಚರ್ೆ ನಡೆಯವುದು ಅಸಾಧ್ಯವೇ ಸರಿ. ಅಂಥದ್ದೊಂದು ಚಚರ್ೆಗೆ ಭೂಮಿಕೆ ನಿಮರ್ಿಸಿಕೊಡಬೇಕಾದವರು ಭಿನ್ನವಾದ ಆಲೋಚನೆಯ ಅನುಸರಣೆಗೆ ನಿಂತಿದ್ದಾರೆ ಎನಿಸುತ್ತಿದೆ. ಅದು ಸತ್ಯವೂ ಹೌದು. ಸದ್ಯದ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಭಾರತವನ್ನು ತುಂಡು ಮಾಡಲು ಕಾತರಿಸುತ್ತಿರುವ ಎಡಪಂಥೀಯ ವಿಚಾರಧಾರೆಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತು ಮೆರೆಸುತ್ತಿರುವ ಅರ್ಬನ್ ನಕ್ಸಲರನ್ನು ಮಟ್ಟ ಹಾಕುವುದೇ ಆಗಿದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಕಾಲದ ಕರೆಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಸಮಾಜ ಹೊರಡುತ್ತಿದ್ದರೆ ತಾಟಸ್ಥ್ಯ ತಳೆಯುವುದು ಬಲು ಒಳಿತು!

8

ಅಚ್ಚರಿಯೇನು ಗೊತ್ತೇ? ಮೂರು ದಿನಗಳ ಪ್ರಬುದ್ಧರ ಗೋಷ್ಠಿಯನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿದ್ದ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸ್ವಯಂಸೇವಕ ಸಂಘದ ಸರಸಂಘಚಾಲಕರಾಗಿರುವ ಮೋಹನ್ ಭಾಗವತರು ಶಬರಿಮಲೆಯ ವಿಚಾರವಾಗಿ ಭಿನ್ನವಾದ ರಾಗವೊಂದನ್ನು ಹಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಹಿಂದೂಗಳ ವಿಚಾರವಾಗಿ ಧಾಮರ್ಿಕ ನಿರ್ಣಯಗಳನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳುವಾಗ ಅದು ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಹೊರಗೆ, ಸಂತರ ನಡುವೆ ಆಗಬೇಕೆಂಬ ಹೇಳಿಕೆ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ. ಭಿನ್ನ ಭಿನ್ನ ಜಾತಿಗಳಲ್ಲಿ ಹರಿದು ಹಂಚಿರುವ, ಪೀಠಗಳ ಕಾದಾಟದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವ, ಅಖಾಡಗಳ ನಡುವೆ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ತೋರ್ಪಡಿಸಲು ಗುದ್ದಾಡುವ ಸಂತರುಗಳ ಏಕತೆಯನ್ನು ತರುವುದು ಸದ್ಯದ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಸಾಧ್ಯವಿದೆಯೇ? ಹಾಗೇನಾದರೂ ಹಿಂದೂಗಳು ತಮ್ಮ ಧಾಮರ್ಿಕ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಸಂತರ ಬಳಿ ಒಯ್ಯುವುದಾದರೆ ಮುಸಲ್ಮಾನರ ಷರಿಯಾ ಕಾನೂನನ್ನು ವಿರೋಧಿಸುವ ಅಧಿಕಾರ ನಮಗುಳಿಯುವುದೇ? ಪ್ರಶ್ನೆ ಹಾಗೆಯೇ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಒಂದಂತೂ ಸತ್ಯ. ಶಬರಿಮಲೆಯ ಈ ಹೋರಾಟ ಬರಲಿರುವ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಮಹತ್ವದ ಕೆಲವು ಬದಲಾವಣೆಗಳನ್ನು ತರಲಿದೆ. ಮೊದಲನೆಯದು, ಸರಸಂಘ ಚಾಲಕರ ಮಾತನ್ನೇ ಮುನ್ಸೂಚನೆಯೆಂದು ಭಾವಿಸುವುದಾದರೆ ಹಿಂದೂ ಧಾಮರ್ಿಕ ನಿರ್ಣಯಗಳನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳಲು ಮಹಂತರದ್ದೇ ಒಂದು ತಂಡ ರಚನೆಯಾದೀತು. ಕುಂಭಮೇಳವೂ ಹತ್ತಿರದಲ್ಲೇ ಇರುವುದರಿಂದ ಈ ಬಾರಿಯ ಕುಂಭದಲ್ಲೇ ಇಂಥದ್ದೊಂದು ಚಚರ್ೆ ನಡೆದರೆ ಅಚ್ಚರಿ ಪಡಬೇಕಿಲ್ಲ. ಎರಡನೆಯದು, ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಸವರ್ೋಚ್ಚ ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಹಿಂದೂಗಳ ವಿಚಾರವಾಗಿ ಯಾವುದಾದರೂ ನಿರ್ಣಯ ಕೊಡುವ ಮುನ್ನ ನೂರು ಬಾರಿ ಯೋಚಿಸಲಿದೆ. ಮುಸಲ್ಮಾನರು ಬೀದಿಗೆ ಬಂದುಬಿಡುತ್ತಾರೆನ್ನುವ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಹೆದರಿಕೊಂಡು ಅನೇಕ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ಹೇಳಲು ಹಿಂದೇಟು ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದ ನ್ಯಾಯಪೀಠವು ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಹಿಂದೂಗಳ ಕುರಿತಂತೆಯೂ ಅಂಥದ್ದೇ ಧೋರಣೆ ತಾಳಲಿದೆ. ಶಬರಿಮಲೆಗೆ ಉಂಟಾದ ಪ್ರತಿರೋಧ ಆ ಬಗೆಯ ಭೀತಿಯನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸಿರುವುದಂತೂ ಹೌದು. ಬರಿಯ ಸುಪ್ರೀಂಕೋಟರ್್ ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ. ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಕೇರಳದ ಮುಸಲ್ಮಾನರು ಅದೆಷ್ಟು ಭೀತಿಗೊಳಗಾಗಿದ್ದಾರೆಂದರೆ ಶಬರಿಮಲೆ ಒಳನುಸುಳಲು ಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದ ರೆಹಾನಾಳನ್ನು ಮುಸ್ಲೀಂ ಮತದಿಂದಲೇ ಹೊರದಬ್ಬಿದ್ದೇವೆ ಎಂಬ ಹೇಳಿಕೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮ ಬೆಳವಣಿಗೆಯೇ. ಮೂರನೆಯದಾಗಿ, ಸಾರ್ವಜನಿಕರ ಈ ಆಕ್ರೋಶದ ಅಲೆ ಕೇರಳದಲ್ಲಿ ಎಡಪಂಥೀಯ ಪಕ್ಷಗಳಿಗೆ ಸರಿಯಾದ ಪಾಠ ಕಲಿಸಲಿದೆ. ಹಿಂದೂಗಳನ್ನು ಮನಸೋ ಇಚ್ಛೆ ದಂಡಿಸುತ್ತಿದ್ದ, ನಡುರಸ್ತೆಯಲ್ಲೇ ಕೊಲೆಗೈಯ್ಯುತ್ತಿದ್ದ ಎಡಪಂಥೀಯರ ಅಟ್ಟಹಾಸ ಇನ್ನು ಮರೆಯಾಗಲಿದೆ. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ. ಶಬರಿಮಲೆಯ ಈ ಕಿಡಿ ಅಯ್ಯಪ್ಪ ಭಕ್ತರೇ ಹೆಚ್ಚಿರುವ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತವನ್ನು ಕಾಡ್ಗಿಚ್ಚಾಗಿ ಆವರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮಾಡುವಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಸಕ್ರಿಯರಾಗುತ್ತಿರುವುದರಿಂದ ಚುನಾವಣೆಯ ಫಲಿತಾಂಶಗಳು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಏರುಪೇರಾಗಲಿವೆ. ಇನ್ನು ಕೊನೆಯದಾಗಿ ಜನಿವಾರ ಹಾಕಿ, ರಾಮ-ಕೃಷ್ಣರ ನಾಮ ಜಪಿಸುತ್ತಾ ಹಿಂದೂವಾದಿ ಎಂದು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಹೆಣಗಾಡುತ್ತಿದ್ದ ರಾಹುಲ್ ಮತ್ತು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ಶಬರಿಮಲೆಯ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಒಂದು ನಿಲುವಿಗೆ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದೇ ದ್ವಂದ್ವದಲ್ಲಿ ಹೆಣಗಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಒಟ್ಟಾರೆ ಅಯ್ಯಪ್ಪ ದೇಗುಲ ಪ್ರವೇಶ ಎಂಬ ವಿಚಾರ ರಾಷ್ಟ್ರ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ತನ್ನದ್ದೇ ಆದ ಬದಲಾವಣೆಗಳನ್ನು ಖಂಡಿತ ತರಲಿದೆ; ಕಾದು ನೋಡೋಣ.

 

ರಾಹುಲ್ ಒಳ್ಳೆಯ ಹಿಂದುವೋ, ಕೆಟ್ಟವನೋ?!

ರಾಹುಲ್ ಒಳ್ಳೆಯ ಹಿಂದುವೋ, ಕೆಟ್ಟವನೋ?!

ತರೂರ್ ಹೇಳಿರುವಂತಹ ಒಟ್ಟಾರೆ ಮಾತು ಹಾಸ್ಯಾಸ್ಪದವಾಗಿಯೇ ಇದೆ. ಯಾರೊಬ್ಬರ ಪ್ರಾರ್ಥನಾ ಮಂದಿರವನ್ನು ಧ್ವಂಸಗೊಳಿಸಿ ತನ್ನ ಮಂದಿರ ನಿಮರ್ಿಸುವುದನ್ನು ಹಿಂದೂ ಒಪ್ಪಲಾರ ಎಂದಿದ್ದಾರೆ. ಬಾಬ್ರಿ ಮಸೀದಿ ನಿಮರ್ಾಣವಾಗಿರುವುದು ಹೇಗೆಂಬುದರ ಕಥೆ ಅವರಿಗೆ ಗೊತ್ತಿರಬೇಕಿತ್ತಲ್ಲ. ಬಾಬರ್ನ ಸೇನಾಧಿಪತಿ ಭವ್ಯವಾಗಿದ್ದ ರಾಮಮಂದಿರವನ್ನು ಕೆಡವಿ ಅದರ ಮೇಲೆಯೇ ಮಸೀದಿಯನ್ನು ನಿಮರ್ಿಸಿದ ಎಂಬುದನ್ನು ಪುರಾತತ್ವ ಇಲಾಖೆಯವರ ಉತ್ಖನನದಿಂದ ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಲಾಯ್ತಲ್ಲ!

ಈ ಪ್ರಶ್ನೆ ಇಂದು ಇಡೀ ದೇಶ ಕೇಳುತ್ತಿದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿನ ಲೋಕಸಭಾ ಸದಸ್ಯ ಶಶಿತರೂರ್. ತರೂರ್ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ದ ಹಿಂದೂ ಲಿಟರೇಚರ್ ಫಾರ್ ಲೈಫ್ ಡೈಲಾಗ್ನಲ್ಲಿ ‘ಭಾರತ; ಸವಾಲುಗಳು ಮತ್ತು ಅವಕಾಶಗಳು’ ಎಂಬ ವಿಚಾರದ ಕುರಿತ ಸಂವಾದದಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ಅನೇಕ ಗೊಂದಲಕಾರಿ ಹೇಳಿಕೆಗಳನ್ನು ನೀಡಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಗೋಪಾಲ್ಕೃಷ್ಣ ಗಾಂಧಿಯವರು ಕೇಳಿದ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಾ ತರೂರು ‘ಬಹುಪಾಲು ಹಿಂದೂಗಳು ರಾಮನ ಜನ್ಮಸ್ಥಳ ಅಯೋಧ್ಯೆ ಎಂದೇ ಭಾವಿಸುತ್ತಾರಾದರೂ ಯಾವ ಒಳ್ಳೆಯ ಹಿಂದುವೂ ಅಲ್ಲಿ ರಾಮಮಂದಿರ ಕಟ್ಟುವುದನ್ನು ಇಷ್ಟಪಡಲಾರ’ ಎಂದು ಹೇಳಿಕೆ ನೀಡಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ! ಆ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ನೋಡುವುದಾದರೆ ರಾಮಮಂದಿರ ಆಗಲೇಬೆಕೆಂದು ಬಯಸುತ್ತಿರುವ ಈ ದೇಶದ 99 ಪ್ರತಿಶತ ಹಿಂದೂಗಳು ತರೂರು ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಒಳ್ಳೆಯವರಲ್ಲವೆಂದಾಯ್ತು. ಅತ್ತ ರಾಹುಲ್ ಇದೇ ಹಿಂದೂಗಳ ವೋಟು ಪಡೆಯಲೆಂದು ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ಶಿವಭಕ್ತನೆಂದುಕೊಂಡು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೆಂದುಕೊಂಡು ಕೊನೆಗೆ ರಾಮಭಕ್ತನಾಗಿಯೂ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡು ತಮ್ಮದ್ದೇ ಪಾಟರ್ಿಯಿಂದ ರಾಮ ವನ ಗಮನ ಪಥಯಾತ್ರಾ ಮಾಡಿಯೂ ಬಿಟ್ಟರಲ್ಲ. ಈಗಿರುವ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿನವರು ಒಳ್ಳೆಯ ಹಿಂದೂಗಳೋ ಕೆಟ್ಟ ಹಿಂದೂಗಳೋ ಮತ್ತು ಅವರಿಗೆ ವೋಟು ಬೇಕಿರುವುದು ಒಳ್ಳೆಯ ಹಿಂದುಗಳಿಂದಲೋ ಕೆಟ್ಟ ಹಿಂದೂಗಳಿಂದಲೋ ಎಂಬುದು ಮಾತ್ರ.

2

ತರೂರ್ ಹೇಳಿರುವಂತಹ ಒಟ್ಟಾರೆ ಮಾತು ಹಾಸ್ಯಾಸ್ಪದವಾಗಿಯೇ ಇದೆ. ಯಾರೊಬ್ಬರ ಪ್ರಾರ್ಥನಾ ಮಂದಿರವನ್ನು ಧ್ವಂಸಗೊಳಿಸಿ ತನ್ನ ಮಂದಿರ ನಿಮರ್ಿಸುವುದನ್ನು ಹಿಂದೂ ಒಪ್ಪಲಾರ ಎಂದಿದ್ದಾರೆ. ಬಾಬ್ರಿ ಮಸೀದಿ ನಿಮರ್ಾಣವಾಗಿರುವುದು ಹೇಗೆಂಬುದರ ಕಥೆ ಅವರಿಗೆ ಗೊತ್ತಿರಬೇಕಿತ್ತಲ್ಲ. ಬಾಬರ್ನ ಸೇನಾಧಿಪತಿ ಭವ್ಯವಾಗಿದ್ದ ರಾಮಮಂದಿರವನ್ನು ಕೆಡವಿ ಅದರ ಮೇಲೆಯೇ ಮಸೀದಿಯನ್ನು ನಿಮರ್ಿಸಿದ ಎಂಬುದನ್ನು ಪುರಾತತ್ವ ಇಲಾಖೆಯವರ ಉತ್ಖನನದಿಂದ ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಲಾಯ್ತಲ್ಲ! ಅಂದಮೇಲೆ ಮಸೀದಿಯನ್ನು ಒಡೆದು ಮಂದಿರ ಕಟ್ಟುವುದಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಮಂದಿರ ಒಡೆದು ಮಸೀದಿ ನಿಮರ್ಾಣ ಮಾಡಿದ್ದರ ಅವಮಾನವನ್ನು ತೊಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಯತ್ನ ರಾಮಮಂದಿರದ ನಿಮರ್ಾಣ ಅಷ್ಟೇ. ರಾಮಮಂದಿರದ ನಿಮರ್ಾಣ ಬರಿ ಪೂಜಾಗೃಹವೊಂದರ ನಿಮರ್ಿತಿಯ ಸಂಕೇತವಲ್ಲ. ಇದು ಹಿಂದುವೊಬ್ಬನ ಆತ್ಮಾಭಿಮಾನದ ಸಂಕೇತ. ಮಹಾತ್ಮ ಗಾಂಧೀಜಿ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರಲ್ಲ, ‘ಎಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ ಹಿಂದೂ ಹೇಡಿ ಇರುತ್ತಾನೋ ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ ಮುಸಲ್ಮಾನ ಗೂಂಡಾ ಇದ್ದೇ ಇರುತ್ತಾನೆ’ ಅಂತ. ಹಿಂದೂಗಳು ಅಸಹಾಯಕರಾಗಿದ್ದ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ರಾಕ್ಷಸರಂತೆರಗಿ ಬಾಬರಾದಿಗಳು ಮಂದಿರ ಧ್ವಂಸಗೊಳಿಸಿದ್ದರು. ಈಗ ಸಮರ್ಥನಾಗಿರುವ ಹಿಂದೂ ಅದೇ ಮಂದಿರವನ್ನು ಮರಳಿ ನಿಮರ್ಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆಂದರೆ ಶಶಿತರೂರ್ರಂಥವರಿಗೆ ಅದೇಕೆ ಸಮಸ್ಯೆಯಾಗುವುದೋ ದೇವರೇ ಬಲ್ಲ. ಆದರೆ ಮಾತಿನ ಭರದಲ್ಲಿ ತರೂರು ಮಂದಿರ ನಿಮರ್ಾಣ ಖಾತ್ರಿ ಎಂಬುದನ್ನು ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಚುನಾವಣೆಗೂ ಮುನ್ನ ಮಂದಿರ ನಿಮರ್ಾಣದ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಭಾಜಪ ಕೋಮು ಗಲಭೆಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಲಿದೆ ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಕೋಮುಗಲಭೆ ಉಂಟುಮಾಡುವ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಯತ್ನಗಳನ್ನು ಕಳೆದ ಇಷ್ಟು ದಿನದಿಂದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ಮತ್ತು ಅದರ ಪ್ರಗತಿಪರ ಮಿತ್ರ ಮಂಡಳಿಯೇ ಮಾಡಿರುವುದೆಂದು ಈಗ ದೇಶಕ್ಕೆ ಗೊತ್ತಿರದ ಸಂಗತಿಯೇನಲ್ಲ. ಭೀಮಾ ಕೋರೆಂಗಾವ್ ಗಲಾಟೆಯ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿದ್ದವರೆಲ್ಲರೂ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿನ ಹಿತೈಷಿಗಳಾಗಿದ್ದು ಅದನ್ನು ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ತರಲು ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದವರೇ ಎಂಬುದು ತನಿಖೆಗಳಿಂದ ದೃಢಪಟ್ಟಿದೆ. ಗುಜರಾತಿನಲ್ಲಿ ಬಿಹಾರಿಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಜನ ದಂಗೆ ಏಳುವಂತೆ ಕಿಡಿ ಹಚ್ಚಿ ಹೊರಟಿದ್ದು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿನ ಶಾಸಕರೆಂಬುದು ವಿಡಿಯೊ ಟೇಪುಗಳಿಂದ ಬಹಿರಂಗಗೊಂಡಿದೆ. ದೇಶದಾದ್ಯಂತ ದಲಿತರನ್ನು ಎತ್ತಿಕಟ್ಟಿ ದಂಗೆ ಮಾಡಿಸುವ, ಮುಸಲ್ಮಾನರನ್ನು ಎತ್ತಿಕಟ್ಟಿ ಹೊಡೆದಾಡಿಸುವ ರಾಜ್ಯ-ರಾಜ್ಯಗಳ ನಡುವೆ ಕಿತ್ತಾಟ ನಡೆಸುವ, ಅನ್ಯ ಭಾಷಿಗರ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ವ್ಯಾಪಕಗೊಳಿಸುವ, ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದಲ್ಲಾದರೆ ಉತ್ತರ-ದಕ್ಷಿಣ ಎಂಬ ಭೇದವನ್ನು ತರುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿನ ಕದನ ಕೋಣೆಯಿಂದ ಹೊರಟಿದ್ದೆಂಬುದಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿಗಳೂ ಲಭ್ಯವಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ಶಶಿತರೂರ್ ಮಾತಿಗೆ ಬಲುವಾದ ಬೆಲೆ ಬಂದಿರುವುದು. ರಾಮಮಂದಿರದ ಪರವಾದ ನಿರ್ಣಯ ಬಂದೊಡನೆ ಮುಸಲ್ಮಾನರನ್ನು ಎತ್ತಿಕಟ್ಟಿ ದಂಗೆಗೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸು ಸಿದ್ಧ ನಡೆಸಿದೆಯಾ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಈಗ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಕಾಡುತ್ತಿದೆ. ರಾಹುಲ್ ಇದಕ್ಕೀಗ ಉತ್ತರಿಸಲೇಬೇಕು.

3

ಶಶಿತರೂರ್ ಅಲ್ಲಿಗೇ ನಿಲ್ಲಲಿಲ್ಲ. ಜೆಎನ್ಯುನಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿನ ಉಪಕುಲಪತಿಗಳು ಸೈನ್ಯಕ್ಕೊಂದು ಪತ್ರ ಬರೆದು ಕ್ಯಾಂಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಬಳಸಿದ ಟ್ಯಾಂಕೊಂದನ್ನು ಇಡುವುದಕ್ಕೆ ಅನುವು ಮಾಡಿಕೊಡಬೇಕೆಂದು ಕೇಳಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಅದು ವಿದ್ಯಾಥರ್ಿಗಳಲ್ಲಿ ರಾಷ್ಟ್ರಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಉದ್ದೀಪಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನವಾಗಿತ್ತು. ಅದನ್ನು ಕಟುವಾಗಿ ಟೀಕಿಸಿರುವ ತರೂರ್ ಇದು ಸರಿಯಲ್ಲವೆಂದು ಜರಿದಿದ್ದಾರೆ. ಮತ್ತದೇ ಪ್ರಶ್ನೆ ರಾಹುಲ್ಗೆ. ಸೈನ್ಯದ ಸಾಹಸವನ್ನು ಅಭಿನಂದಿಸುವುದು, ಸೈನಿಕರ ಹೌತಾತ್ಮ್ಯದ ಸಂಕೇತಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸುವುದು ಇವೆಲ್ಲಕ್ಕೂ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿನ ವಿರೋಧವಿದೆಯೇ ಅಥವಾ ಒಂದೇ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಕೇಳಬೇಕೆಂದರೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿಗೆ ದೇಶಭಕ್ತಿಯೇ ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲವೇ? ರಾಹುಲ್ ಉತ್ತರಿಸಬೇಕು.

ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದ ಗಾಂಧಿ ಇಂದಿನ ಸಕರ್ಾರದ ಎಲ್ಲ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೂ ಯುಪಿಎ ಸಕರ್ಾರದಲ್ಲೂ ಅಂಥದ್ದೇ ಸಮಸ್ಯೆ ಇದೆಯಲ್ಲಾ ಎಂದು ಕಾಲೆಳೆದರೆ ತರೂರು ನಿರ್ಲಜ್ಜವಾಗಿ ಸಮಥರ್ಿಸಿಕೊಂಡರು. ತಪ್ಪನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವ ಗುಣ ನಮಗಿದೆ ಎಂದರು. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಎಮಜರ್ೆನ್ಸಿಯನ್ನು ಹೇರಿದ್ದು ನಿಜವಾದರೂ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದ್ದೂ ತಾವೇ ಎಂಬ ಹೇಳಿಕೆಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ಅಪಹಾಸ್ಯಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದರು. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಮೋದಿ ಮಾಡಿದ ಕೆಲಸವೆಂದರೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿಗರು ಸಿಖ್ಖರನ್ನು ಹತ್ಯೆಗೈದಿದ್ದು ತಾವೇ ಎಂಬುದನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವಂತಾಯ್ತು. ಎಮಜರ್ೆನ್ಸಿ ತಾವು ಮಾಡಿದ ತಪ್ಪು ಎಂಬುದನ್ನು ಮುಲಾಜಿಲ್ಲದೇ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವಂತಾಯ್ತು. ಬಹುಶಃ ಇನ್ನೊಂದವಧಿ ಮೋದಿ ಕುಳಿತುಬಿಟ್ಟರೆ ಸುಭಾಷ್ ಚಂದ್ರಬೋಸ್, ಲಾಲ್ ಬಹದ್ದೂರ್ ಶಾಸ್ತ್ರಿಯವರ ಹತ್ಯೆಯಲ್ಲೂ ತಮ್ಮ ಪಾತ್ರವಿದ್ದದ್ದು ಸತ್ಯವೆಂದು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿಗರು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡುಬಿಡುತ್ತಾರೇನೋ!